Ειδήσεις & Νέα >Ελλάδα > Ν. Καβάλας

γράφει ο

Κώστας Παπακοσμάς

Αυτή η εικόνα από την πλατεία Ελευθερίας της Καβάλας είναι στην αρχή της δεκαετίας του 1970. Ο φωτογράφος Βασίλης Ματετζίδης ήταν αυτός που, με την φωτογραφική του μηχανή, κατέγραφε τα γεγονότα της πόλης. 

Οι φωτογραφίες του δημοσιευόταν κυρίως στην εφημερίδα “ΠΡΩΙΝΗ” αλλά και στον τύπο της Θεσσαλονίκης, αν το γεγονός ήταν ιδιαίτερα σημαντικό. 

Στην πλατεία τρεις φωτογράφοι, με την άσπρη ρόμπα, περιμένουν τους πελάτες τους για φωτογραφία που θα προορίζονταν για έκδοση ταυτότητας είτε για μια εικόνα προσώπου, είτε για μια.. αίτηση, είτε για μια.. ανάμνηση. Απαραίτητα πίσω από το πρόσωπο, το λευκό πανί, που κρατούσε ο βοηθός του φωτογράφου. 

Χρειάζονταν λίγη ώρα αναμονής και η φωτογραφία ήταν έτοιμη. Στην συγκεκριμένη εικόνα διακρίνουμε στο βάθος το κτίριο του πρώτου Γυμνασίου, τότε Αρρένων. 

Επίσης, πάνω από το κτίριο των τότε κρεοπωλείων της πόλης μια μεγάλη διαφήμιση της “ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ” που διαφημίζει την απευθείας πτήση Αθηνών- Νέας Υόρκης. 

Το 1990 ο αείμνηστος Βασιλάκης, για τους περισσότερους Καβαλιώτες, κυκλοφόρησε, ένα υπέροχο βιβλίο- άλμπουμ, με δεκάδες εικόνες της μεταπολεμικής Καβάλας, με πρόσωπα και γεγονότα. 

Η Θάλεια Χαραλαμπίδου από την Αθήνα έγραψε: “Πόσο ευχάριστη διάθεση μας προκαλούν οι φωτογραφίες, εποχής που παίζαμε στην πλατεία. 

Τους θυμάμαι από την δεκαετία του 1960, όπως και τον εύσωμο κύριο με το κοντάρι γεμάτο φουσκωμένα μπαλόνια, νομίζω πως ο ίδιος είχε και μηχάνημα προβολής εικόνων, σινεμασκόπ με μισή δραχμή, και ο ίδιος έκανε ξενάγηση, ως ποίημα σε κάθε του κλικ αλλαγής εικόνας”.

Ο Παναγιώτης έγραψε: “Τους θυμάμαι αυτούς με τις μηχανές. Είχανε μείνει ένα-δύο τη δεκαετία του 80 όπως και τους λούστρους στη γωνία της εμπορικής τράπεζας”. 

Ο Νίκος Τερζανίδης έγραψε: “Θυμάμαι είχε και στον κήπο φωτογράφο, έχω βγάλει κι εγώ”.

Ο Γιάννης έγραψε: “Μέχρι και δεκαετία 80 υπήρχαν τέτοιοι φωτογράφοι στον δημοτικό κήπο. Έβγαζαν κυρίως φωτογραφίες ταυτοτήτων.

Δύο ξεχωριστές θεατρικές παραστάσεις που υπόσχονται να συνδυάσουν το κλασικό ρεπερτόριο με την ποντιακή παράδοση και την κωμωδία, ετοιμάζεται να προσφέρει στο κοινό η θεατρική ομάδα του Συλλόγου γονέων του δημοτικού σχολείου Κεχροκάμπου.

Η αυλή του δημοτικού σχολείου του χωριού πρόκειται να μετατραπεί σε μια φιλόξενη υπαίθρια σκηνή. Σύμφωνα με τον σύλλογο οι κάτοικοι και οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν δύο τοπικές παραγωγές με ελεύθερη είσοδο, όπου το χιούμορ συναντά τη λογοτεχνία.

Η αυλαία των εκδηλώσεων θα ανοίξει τη Δευτέρα 10 Αυγούστου 2026. Εκείνο το βράδυ, η παιδική θεατρική ομάδα θα ανεβάσει το πολυβραβευμένο έργο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα a la pontiaka», προσαρμόζοντας την κλασική ρομαντική ιστορία εξ ολοκλήρου στην ποντιακή διάλεκτο.

Λίγα εικοσιτετράωρα αργότερα, την Τετάρτη 12 Αυγούστου 2026, τη σκυτάλη θα πάρει η θεατρική ομάδα του Κεχροκάμπου. Αυτή τη φορά, οι θεατές θα παρακολουθήσουν την κωμωδία καταστάσεων «Γραφείο εκδηλώσεων: Η Μεγάλη Στιγμή». 

Όπως επισημαίνουν οι διοργανωτές, το συγκεκριμένο έργο ανεβαίνει στη νεοελληνική και προσεγγίζει με ανατρεπτικό τρόπο το πόσο κοντά βρίσκονται η ζωή και ο θάνατος. Και οι δύο παραστάσεις έχουν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν στις 21:15.

Αναλυτικά, η σχετική ανακοίνωση αναφέρει τα εξής:

«ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΕΣ ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΒΡΑΔΙΕΣ ΣΤΟΝ  ΚΕΧΡΟΚΑΜΠΟ.

 

Τι θα γινόταν αν ο «Ρωμαίος και η Ιουλιέτα a la pontiaka » πήγαιναν σε ένα « Γραφείο Εκδηλώσεων που ονομάζεται Η Μεγάλη Στιγμή »;;;

 

Σίγουρα θα  συναντούσε το χιούμορ  την κλασική λογοτεχνία κι όλα αυτά στη  ποντιακή διάλεκτο.

 

_ Δευτέρα 10 Αυγούστου  στις 21:15

Η παιδική θεατρική ομάδα του συλλόγου γονέων του Δημοτικού σχολείου Κεχροκάμπου παρουσιάζει το πολυβραβευμένο έργο :

«Ρωμαίος και Ιουλιέτα a la pontiaka »

Στη ποντιακή διάλεκτο.

 

_ Τετάρτη 12 Αυγούστου στις 21:15

Η θεατρική ομάδα Κεχροκάμπου παρουσιάζει την κωμωδία:

«Γραφείο εκδηλώσεων: Η Μεγάλη Στιγμή »

Είναι πράγματι σοκαριστικό το πόσο κοντά είναι η ζωή και ο θάνατος...ένα τηλεφώνημα δρόμο...

 

(Οι διάλογοι είναι στη νεοελληνική).

 

*Και οι δύο παραστάσεις θα ανέβουν στον αύλειο χώρο του Δημοτικού σχολείου Κεχροκάμπου

 

Είσοδος: Ελεύθερη

 

Σας περιμένουμε.

 

Με εκτίμηση η πρόεδρος του συλλόγου γονέων του Δημοτικού σχολείου Κεχροκάμπου, Νόπη Γεωργιάδου.»

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών ο σπουδαίος Έλληνας ηθοποιός Νίκος Καλογερόπουλος, μία από τις πιο ξεχωριστές φυσιογνωμίες του ελληνικού κινηματογράφου, με καταγωγή από το Χαλαζόνι Τριφυλίας.

Ο Νίκος Καλογερόπουλος τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, ενώ τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο Κυπαρισσίας, όπου και άφησε την τελευταία του πνοή.

Η είδηση του θανάτου του σκορπίζει θλίψη στην Τριφυλία και σε ολόκληρη τη Μεσσηνία, έναν τόπο με τον οποίο διατήρησε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του ισχυρούς δεσμούς, αλλά και στον καλλιτεχνικό κόσμο της χώρας.

Ιδιαίτερα αγαπητός στο κοινό, ο Νίκος Καλογερόπουλος υπηρέτησε για δεκαετίες την τέχνη από πολλούς διαφορετικούς ρόλους. Υπήρξε ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός, αφήνοντας το δικό του ιδιαίτερο αποτύπωμα στον ελληνικό κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Η μεγάλη διαδρομή στον κινηματογράφο

Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε το 1952 και μεγάλωσε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στις σχολές θεάτρου Κωστή Μιχαηλίδη, Βεάκη και Αθηνών.

Η πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση έγινε στην τηλεοπτική μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», ενώ στη συνέχεια συμμετείχε σε αρκετές γνωστές τηλεοπτικές παραγωγές, μεταξύ των οποίων οι «Μεθυσμένη Πολιτεία», «Χαίρε Τάσο Καρατάσο», «Όλη η δόξα, όλη η χάρη», «Στο κάμπινγκ» και «Ερασιτέχνης άνθρωπος».

Το 1981 έκανε την πρώτη μεγάλη κινηματογραφική του εμφάνιση στην εμβληματική ταινία του Θόδωρου Μαραγκού «Μάθε παιδί μου γράμματα». Η ερμηνεία του ξεχώρισε και του χάρισε το Β΄ Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Ακολούθησαν σημαντικές ταινίες, όπως το «Άρπα Colla» και το «Ρεμπέτικο», όπου επίσης διακρίθηκε για την ερμηνεία του.

Σταθμός στην καριέρα του υπήρξε η θρυλική πλέον «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, το 1984. Ο ρόλος του στην ταινία τον έκανε ευρύτερα γνωστό στο ελληνικό κοινό και του χάρισε το Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Η καλλιτεχνική του πορεία, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στην υποκριτική. Ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία και το σενάριο, έγραψε ποίηση και θεατρικά έργα, ενώ δραστηριοποιήθηκε και ως τραγουδοποιός.

Τα τελευταία χρόνια είχε επιλέξει να βρίσκεται κοντά στον τόπο καταγωγής του και δημιούργησε στην περιοχή της Τριφυλίας το «Τρενοτεχνείο», έναν ιδιαίτερο χώρο πολιτισμού και καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Ο Νίκος Καλογερόπουλος έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια σημαντική καλλιτεχνική παρακαταθήκη, αλλά και ρόλους που αγαπήθηκαν από πολλές γενιές θεατών.

Για τη Μεσσηνία και ιδιαίτερα την Τριφυλία, η απώλειά του έχει ακόμη μεγαλύτερο βάρος, καθώς ο ίδιος παρέμεινε μέχρι το τέλος βαθιά δεμένος με τον τόπο του.

πηγή: ertnews.gr

Το μεσημέρι της Κυριακής 9 Αυγούστου 2026, η πολυσύχναστη παραλία των Αμμολόφων στο Παγγαίο μετατράπηκε σε σκηνικό θλίψης. Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση των αρχών, μια 65χρονη υπήκοος Βουλγαρίας ανασύρθηκε από τη θάλασσα χωρίς να έχει τις αισθήσεις της, προκαλώντας κινητοποίηση στους λουόμενους και τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Όπως αναφέρει το Κεντρικό Λιμεναρχείο Καβάλας, σήμανε άμεσα συναγερμός στην περιοχή. Ναυαγοσώστης της παραλίας και διασώστες του ΕΚΑΒ έσπευσαν στο σημείο, καταβάλλοντας προσπάθειες για να την επαναφέρουν στη ζωή. Παρά την άμεση εφαρμογή καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης, η γυναίκα δυστυχώς δεν ανταποκρίθηκε.

Η 65χρονη διακομίστηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας, όπου οι γιατροί διαπίστωσαν τον θάνατό της. Οι λιμενικές αρχές έχουν ήδη ξεκινήσει προανάκριση για να ρίξουν φως στα ακριβή αίτια που οδήγησαν στο μοιραίο περιστατικό, ενώ φως αναμένεται να ρίξει η νεκροψία-νεκροτομή από την Ιατροδικαστική Υπηρεσία Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Αναλυτικά, η επίσημη ανακοίνωση του Λιμενικού Σώματος αναφέρει τα εξής:

«Τις μεσημβρινές ώρες σήμερα, ενημερώθηκε η Λιμενική Αρχή της Καβάλας για την ύπαρξη μίας 65χρονης αλλοδαπής (υπήκοος Βουλγαρίας), η οποία είχε ανασυρθεί χωρίς τις αισθήσεις της από τη θαλάσσια περιοχή της παραλίας Αμμολόφων Παγγαίου Καβάλας. 

 

Στην 65χρονη αρχικά παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες από ναυαγοσώστη της περιοχής και από διασώστες του ΕΚΑΒ που βρίσκονταν στο σημείο. Επιπλέον επιχειρήθηκε καρδιοαναπνευστική αναζωογόννηση (ΚΑΡΠΑ) με αρνητικά αποτελέσματα. 

 

Στη συνέχεια η 65χρονη διακομίστηκε με ασθενοφόρο όχημα του ΕΚΑΒ στο Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός της. Από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Καβάλας που διενεργεί την προανάκριση, παραγγέλθηκε η διενέργεια νεκροψίας-νεκροτομής στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.»

Σε κλίμα συγκίνησης και ιστορικών αναδρομών πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή (07/08) η τελετή παράδοσης και παραλαβής της διοίκησης της 193 Μοίρας Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων στην Ελευθερούπολη, σηματοδοτώντας ένα νέο κεφάλαιο για την επίλεκτη μονάδα των Ενόπλων Δυνάμεων στην περιοχή.

Η Ελευθερούπολη φιλοξένησε την αλλαγή διοίκησης σε μία από τις πλέον κομβικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις της περιοχής, την 193 Μοίρα Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (MLRS). Το «παρών» στην τελετή έδωσε ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Παγγαίου, Χρήστος Μποσμπότης, ο οποίος με δημόσια τοποθέτησή του αναφέρθηκε στην αλλαγή σκυτάλης αλλά και στους άρρηκτους δεσμούς που διατηρεί η μονάδα με την τοπική κοινωνία.

Ο αντιδήμαρχος αποχαιρέτησε τον απερχόμενο διοικητή, αντισυνταγματάρχη Διονύση Πολυζά, υπογραμμίζοντας το θετικό του αποτύπωμα και τη στενή του σχέση με τους πολίτες, ενώ παράλληλα καλωσόρισε τον νέο διοικητή, κύριο Μαστέλλο. 

Στο μήνυμά του σε ανάρτηση του, ξεκαθάρισε πως η δημοτική αρχή θα παραμείνει αρωγός στις ανάγκες και στις μελλοντικές προκλήσεις του στρατοπέδου. Με αφορμή το γεγονός, ο Χρήστος Μποσμπότης υπενθύμισε τις συντονισμένες ενέργειες που είχαν γίνει το 1995, επί δημαρχίας του Πέτρου Παναγιώτου, για την εγκατάσταση της μοίρας στην Ελευθερούπολη, τονίζοντας τη σημασία της αγαστής συνεργασίας ανάμεσα στις Ένοπλες Δυνάμεις και την αυτοδιοίκηση.

Αναλυτικά, η σχετική ανάρτηση του Χρήστου Μποσμπότη αναφέρει τα εξής:

«Είχα την ιδιαίτερη τιμή να παραστώ στην τελετή παράδοσης – παραλαβής της διοίκησης της 193 Μοίρας Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (MLRS), μιας σημαντικής και επίλεκτης μονάδας των Ενόπλων Δυνάμεων, που εδρεύει στην Ελευθερούπολη.

 

Με βαθιά συγκίνηση αποχαιρετήσαμε τον απερχόμενο Διοικητή, Αντισυνταγματάρχη κ. Διονύση Πολυζά. Έναν άνθρωπο που κατά τη διάρκεια της θητείας του άφησε το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα στο στρατόπεδο, αλλά και στην τοπική κοινωνία. Ήρθε κοντά στους ανθρώπους της Ελευθερούπολης, δημιούργησε δεσμούς και φεύγοντας αφήνει πίσω του, πέρα από το έργο του, φίλους και ανθρώπους που τον εκτιμούν.

 

Του ευχόμαστε ολόψυχα καλή επιτυχία στα νέα του καθήκοντα και κάθε προσωπική και επαγγελματική επιτυχία.

 

Παράλληλα, καλωσορίζουμε τον νέο Διοικητή, κ. Μαστέλλο, και του δηλώνουμε ότι ο Δήμος Παγγαίου θα βρίσκεται στο πλευρό του αρωγός σε κάθε προσπάθεια που αφορά τη λειτουργία, τις υποδομές και το μέλλον του στρατοπέδου.

 

Για μένα, η σημερινή ημέρα είχε έναν ακόμη, ιδιαίτερα προσωπικό συμβολισμό.

 

Η 193 Μοίρα ήρθε στην Ελευθερούπολη το μακρινό 1995, μέσα από τις προσπάθειες της τότε Δημοτικής Αρχής και του πρώην Δημάρχου Ελευθερούπολης Πέτρου Παναγιώτου. Είχα την τιμή να συμμετέχω τότε ως δημοτικός σύμβουλος σε εκείνη την προσπάθεια.

 

Κοιτάζοντας σήμερα την πορεία αυτής της μονάδας, αισθάνομαι πραγματικά περήφανος. Γιατί μια προσπάθεια που ξεκίνησε πριν από περισσότερα από 30 χρόνια συνεχίζει να αποδίδει καρπούς.

 

Η Ελευθερούπολη φιλοξενεί σήμερα μια από τις πλέον σημαντικές και επίλεκτες μονάδες του Ελληνικού Στρατού και είναι ιδιαίτερη χαρά να γνωρίζουμε ότι κι εμείς, με τις δικές μας προσπάθειες τότε, συμβάλαμε ώστε αυτή η μονάδα να γίνει κομμάτι του τόπου μας.

 

Συνεχίζουμε να στηρίζουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις, να στηρίζουμε τον τόπο μας και να χτίζουμε σχέσεις συνεργασίας που αφήνουν παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.

 

Καλή δύναμη στον νέο Διοικητή και καλή συνέχεια στον κ. Πολυζά!»

Οριστικό τέλος στις ελπίδες των αμπελουργών του Δήμου Παγγαίου για άμεση ασφαλιστική κάλυψη των ζημιών από τον περονόσπορο βάζει ο ΕΛΓΑ, χαρακτηρίζοντας την ασθένεια ως προλήψιμη και μεταθέτοντας την όποια συζήτηση για ενισχύσεις μετά την ολοκλήρωση του τρύγου.

Σε επίσημη απάντησή του την Παρασκευή 7 Αυγούστου 2026, ο Οργανισμός Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων ξεκαθαρίζει το τοπίο γύρω από τις καταστροφές στις αμπελοκαλλιέργειες του Δήμου Παγγαίου. Το έγγραφο, το οποίο υπογράφει η προϊσταμένη της διεύθυνσης ασφάλισης και ενισχύσεων Αναστασία Μπελεσιώτη, απευθύνεται στον πρόεδρο του Αγροτικού Συλλόγου Παγγαίου Γρηγόριο Γρουζίδη. Το έγγραφο κοινοποιήθηκε επίσης στον πρόεδρο της διοικούσας επιτροπής του ΓΕΩΤ.Ε.Ε. Ανατολικής Μακεδονίας Ζαφείριο Μυστακίδη, καθώς και στο γραφείο του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης.

Ο οργανισμός αναφέρει ρητά ότι η μείωση της παραγωγής από τον περονόσπορο δεν καλύπτεται ασφαλιστικά. Σύμφωνα με τη διοίκηση του ΕΛΓΑ, τα συγκεκριμένα προβλήματα δεν εντάσσονται στις εξαιρέσεις των απρόβλεπτων καταστάσεων, καθώς υποστηρίζεται πως η ασθένεια θα μπορούσε να είχε προληφθεί ή να ελαχιστοποιηθεί με τον κατάλληλο συνδυασμό καλλιεργητικών τεχνικών και χημικών επεμβάσεων προληπτικού χαρακτήρα.

Ωστόσο, η κυβερνητική υπηρεσία αφήνει ένα μικρό παράθυρο για την ένταξη των ζημιών σε πρόγραμμα Κρατικών Οικονομικών Ενισχύσεων. Για να συμβεί αυτό, θέτει εξαιρετικά αυστηρές προϋποθέσεις, όπως η τεκμηρίωση από ειδική επιστημονική επιτροπή, η επιβεβαίωση ακραίων καιρικών συνθηκών από επίσημα μετεωρολογικά στοιχεία και η καταγραφή ζημιάς στην παραγωγή σε ποσοστό 30% και πάνω σε επίπεδο νομού Καβάλας, σε σχέση με τη μέση απόδοση της τελευταίας τριετίας.

Το αρμόδιο υποκατάστημα του ΕΛΓΑ Καβάλας παρακολουθεί την εξέλιξη της καλλιέργειας και, μετά την ολοκλήρωση της συλλογής της παραγωγής, τα σχετικά αιτήματα θα συγκεντρωθούν για να εξεταστούν από την κεντρική συντονιστική επιτροπή. Τελικός κριτής της διαδικασίας, όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά στο έγγραφο, θα είναι το Υπουργείο Οικονομικών το οποίο πρέπει να εγκρίνει τη σχετική δαπάνη με την έκδοση ανάληψης υποχρέωσης.

Αναλυτικά, η πλήρης ανακοίνωση αναφέρει τα εξής:

«ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΕΛΓΑ.

 

 Ζημιές από περονόσπορο σε αμπελοκαλλιέργειες στο Δήμο Παγγαίου κατά την καλλιεργητική περίοδο έτους 2026

 

Σε απάντηση του ανωτέρω σχετικού (αριθ. πρωτ. 547/07.07.2026 και 568/13.07.2026 – Γραφείο Προέδρου ΕΛ.Γ.Α.), όπως μας διαβιβάστηκε αρμοδίως από το Γραφείο του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, που αφορά στην πρόκληση ζημιών από το παθογόνο Plasmopara viticola (περονόσπορος) σε αμπελοκαλλιέργειες στον Δήμο Παγγαίου κατά την καλλιεργητική περίοδο έτους 2026 και όσον αφορά στα θέματα της αρμοδιότητάς μας, σας γνωρίζουμε ότι: σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 5 του Ν. 3877/15.9.2010 (ΦΕΚ 160/Α΄/20.9.2010) «Σύστημα προστασίας και ασφάλισης της αγροτικής δραστηριότητας» στην ασφάλιση του ΕΛ.Γ.Α. υπάγονται συγκεκριμένοι φυσικοί κίνδυνοι που μπορεί να προκαλέσουν άμεσες ζημιές στη φυτική παραγωγή.

 

Οι κίνδυνοι και τα αντικείμενα ασφάλισης που καλύπτει ο ΕΛ.Γ.Α., οι όροι, οι προϋποθέσεις, οι περιορισμοί και οι διαδικασίες με τις οποίες πραγματοποιείται η υποχρεωτική ασφάλιση των ζημιών που προκαλούνται στη φυτική παραγωγή των συστηματικών καλλιεργειών περιγράφονται αναλυτικά στον Κανονισμό Ασφάλισης Φυτικής Παραγωγής (ΚΥΑ αριθ. 157502/27.7.2011 - ΦΕΚ 1668/Β΄/27.7.2011). 

 

Η μείωση της παραγωγής στις αμπελοκαλλιέργειες από τον προαναφερόμενο λόγο του περονόσπορου, δεν μπορεί να καλυφθεί ασφαλιστικά από τον ΕΛ.Γ.Α..

 

Σύμφωνα με τον Κανονισμό Κρατικών Οικονομικών Ενισχύσεων (ΚΥΑ αριθ. 146/40686/09.02.2024 – ΦΕΚ 1151/Β΄/19.02.2024) και ειδικότερα στο άρθρο 4 παρ. 3 προβλέπεται ότι μπορούν να ενταχθούν σε πρόγραμμα ενισχύσεων οι ζημιές στις περιπτώσεις, που αποδεδειγμένα φυτικές ασθένειες-προσβολές προκαλούνται από θεομηνίες, δυσμενείς καιρικές συνθήκες ή έκτακτα γεγονότα, που δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν: α) γιατί δεν υπάρχουν τα κατάλληλα μέσα αντιμετώπισης, β) γιατί δεν το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες (πχ. συνεχείς βροχοπτώσεις), γ) λόγω του σταδίου εκδήλωσης της ασθένειας (στάδιο συλλογής της παραγωγής), με αποτέλεσμα την απώλεια της παραγωγής. Στις περιπτώσεις αυτές το αίτημα θα συνοδεύεται απαραίτητα από γνωμάτευση ειδικευμένου Φορέα (Ινστιτούτου, Ιδρύματος, κ.λπ.) και επιστημονική τεκμηρίωση, όπου θα αποδεικνύεται η άμεση αιτιώδης σχέση μεταξύ δυσμενούς κλιματικού φαινομένου και ζημιάς.

 

Τα προβλήματα της ανάπτυξης του φυτού και της απώλειας παραγωγής στην καλλιέργεια αμπελιού που προκαλούνται από τον περονόσπορο, δεν συμπεριλαμβάνονται στα προαναφερόμενα καθώς θα μπορούσαν να προληφθούν ή να ελαχιστοποιηθούν με έναν συνδυασμό εφαρμογής κατάλληλων καλλιεργητικών τεχνικών και χημικών επεμβάσεων, προληπτικού χαρακτήρα κυρίως.

 

Η ζημιά στην καλλιέργεια δύναται υπό προϋποθέσεις να ενταχθεί σε πρόγραμμα κρατικών οικονομικών ενισχύσεων, για την αντιστάθμιση ζημιών στη γεωργία, εφόσον πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ειδικότερα θα πρέπει:

 

i. η ζημιά να προτείνεται για ένταξη από τις Περιφερειακές Επιτροπές του ΕΛ.Γ.Α.,

 

ii. να τεκμηριώνεται με μελέτη Ειδικής Επιστημονικής Επιτροπής ότι η ζημιά οφείλεται σε συγκεκριμένη δυσμενή καιρική συνθήκη,

 

iii. τα επίσημα μετεωρολογικά στοιχεία να επιβεβαιώνουν το χαρακτηρισμό της καιρικής συνθήκης ως ακραίας (σε σχέση με μία ιστορική περίοδο αναφοράς) και

 

iv. η παραγωγή του έτους ζημιάς να έχει ζημιωθεί κατ' είδος σε επίπεδο Νομού/ΠΕ σε ποσοστό 30% και πάνω, σε σχέση με τη μέση απόδοση της καλλιέργειας τα προηγούμενα τρία έτη, με βάση τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της χώρας.

 

Ο ΕΛ.Γ.Α. και συγκεκριμένα το αρμόδιο Υποκατάστημα Καβάλας, παρακολουθεί την εξέλιξη της πορείας της καλλιέργειας. 

 

Μετά την ολοκλήρωση της συλλογής της παραγωγής, συγκεντρώνονται τα σχετικά αιτήματα σε επίπεδο χώρας και μετά την επεξεργασία τους από την Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή του ΕΛ.Γ.Α., εξετάζεται κατά πόσο τηρούνται τα προαναφερόμενα προκειμένου οι ζημιές να ενταχθούν ως επιλέξιμες, στο πρόγραμμα κρατικών οικονομικών ενισχύσεων για την αντιστάθμιση ζημιών στη γεωργία, έτους 2026 (Ετήσιο 2026).

 

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η έγκριση της δαπάνης του προγράμματος από το Υπουργείο Οικονομικών, με σχετική έκδοση ανάληψης υποχρέωσης, δεδομένου ότι οι κρατικές ενισχύσεις, έχουν ενταχθεί στις δράσεις που παρακολουθούνται αυτοτελώς από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (ΓΛΚ).

Για κάθε περαιτέρω διευκρίνιση είμαστε στη διάθεσή σας.»

Έντονη κριτική για την αντιμετώπιση των Βαλκάνιων επισκεπτών αλλά και για τις ευθύνες των τοπικών αρχών στην υποβάθμιση του αστικού τοπίου της ευρύτερης περιοχής της Καβάλας και του Παγγαίου, ασκεί με δημόσια παρέμβασή του ο πρώην αντιδήμαρχος, Μιχάλης Λυχούνας.

Τη δική του οπτική για την τουριστική και οικιστική εξέλιξη της Καβάλας, του Δήμου Παγγαίου και της ευρύτερης περιοχής καταθέτει ο αρχαιολόγος και πρώην αντιδήμαρχος Καβάλας, Μιχάλης Λυχούνας. 

Με αφορμή τη συναυλία του τραγουδιστή Πάνου Κιάμου στις Ελευθερές την Κυριακή 9 Αυγούστου 2026, για την οποία κυκλοφόρησαν διαφημιστικά φυλλάδια και στη βουλγαρική γλώσσα, ο κύριος Λυχούνας σχολιάζει την οικονομική δυναμική των γειτονικών χωρών συγκριτικά με την τοπική πραγματικότητα.

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η Βουλγαρία και η Ρουμανία καταγράφουν ταχύτερους ρυθμούς ανάπτυξης σε σχέση με την Ελλάδα. Παράλληλα, ασκεί δριμεία κριτική σε όσους τοπικά ενοχοποιούν τους ξένους επισκέπτες και επενδυτές για τα χρόνια προβλήματα υποδομών που καταγράφονται στις παραθαλάσσιες ζώνες.

Ο πρώην αντιδήμαρχος στηλιτεύει την άναρχη δόμηση σε περιοχές όπως η Τούζλα, τα Βρασνά και η Ασπροβάλτα. Επιπλέον, στρέφει τα πυρά του κατά των αρμόδιων υπηρεσιών για τις αδειοδοτήσεις σε νεόδμητες περιοχές της Καβάλας, κάνοντας ειδική αναφορά στη συνοικία της ΔΕΠΟΣ, αλλά και στον Δήμο Παγγαίου. Όπως καταλήγει ο Μιχάλης Λυχούνας, το ζητούμενο πλέον είναι η ουσιαστική φροντίδα του φυσικού και αστικού περιβάλλοντος από όλους, είτε πρόκειται για ντόπιους είτε για επισκέπτες.

Αναλυτικά, η πλήρης ανάρτηση του Μιχάλη Λυχούνα αναφέρει τα εξής:

«Η συλλογική αποτυχία και η εθνικιστική ξινίλα.

 

Δε γνωρίζω ποιοι θα πάνε στο μνημείο εθνικών αγώνων στις Ελευθερές, αλλά ο Πάνος Κιάμος προσκαλεί τους φίλους του να τον ακούσουν σήμερα στο γήπεδο των Ελευθερών με εισιτήριο 17 και 20 Ευρώ. Οι διοργανωτές βέβαιοι για τον πολιτιστικό ιμπεριαλισμό της ελληνικής μουσικής στη γείτονα φρόντισαν το φυλλάδιο να είναι και στα Βουλγαρικά (προτάσεις για γαλλική, γερμανική, αγγλική και ισπανική μετάφραση απορρίφθηκαν ως μη εμπορικές).

 

Η κατάρρευση του κομμουνισμού και κυρίως η ταχεία ένταξη (χωρίς ιστορικές διεκδικήσεις από την Ελλάδα του Σημίτη για επιστροφή των κειμηλίων και ιστορικό διάλογο) της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ε.Ε. (και τώρα πια και στη ζώνη του Ευρώ) ανέδειξαν την περιοχή σε μείζον παράδειγμα περιφερειακής επιτυχίας της Ε.Ε. (μόνο με τη Β. Ιρλανδία μπορεί να συγκριθεί). Από εκεί και πέρα ο καθείς περπάτησε το δρόμο του. 

 

Η Ελλάς την κατηφόρα και η Βουλγαρία και Ρουμανία τον ανήφορο της επιτυχίας. Διασταυρωθήκαμε πολύ νωρίς και η πορεία συνεχίζεται. Ακόμη και στα 7 χρόνια της ψευτονάπτυξης της κυβέρνησης ΜΟΝΟΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ του κ. Μητσοτάκη, η Βουλγαρία με 7-8 εκλογές και αντίστοιχες κυβερνήσεις  έχει ΤΑΧΥΤΕΡΟ ΡΥΘΜΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ και σωρευτικά μεγαλύτερα εισοδήματα από ό τι η Ελλάς. 

 

Τονίζω επίσης ΞΑΝΑ και ΞΑΝΑ πως στην περιφέρεια μας συναντάται η πλουσιότερη περιφέρεια της γείτονος με μια από τις φτωχότερες της Ελλάδας, η σχέση Σόφιας -Αν. Μακεδονίας - Θράκης είναι 2:1. Μας πουλάνε και μας αγοράζουν! Και αυτό γίνεται! Αν μεσόκοποι και ηλικιωμένοι κουβαλάμε την πίκρα των γονιών και των παππούδων μας, αυτό είναι για τον ψυχαναλυτή, όχι για τον οικονομικό αναλυτή.

 

Το ερώτημα είναι, και αν δεν έρχονταν οι βάρβαροι, τι θα γινόταν;  Θα ήμασταν σε καλύτερη κατάσταση; Φαντάζεστε τους Χαλκιδικιώτες να διαμαρτύρονται για τον εκθεσσαλονικισμό του τόπου τους; Δηλαδή ποιός θα έκανε παραλιακά εξοχικά στη Χαλκιδική; Οι κάτοικοι του Πολυγύρου και της  Αρναίας; 

 

Η παρουσία του Βαλκανικού κεφαλαίου έχει ανεβάσει τις αξίες των περιουσιακών στοιχείων της περιοχής, ασχέτως με το ποιος τα κατέχει. Αν κάποιοι πούλησαν bir para, δικό τους πρόβλημα. Πάντως ούτε Θεσσαλονικείς, ούτε Αθηναίοι θα αγόραζαν, όπως και δεν επενδύουν στην περιοχή. Κανένας ξενοδοχειακός όμιλος δεν έχει στο ραντάρ του την περιφέρεια (Μίτσης, Grecotel, Aldemar, Domes, κλπ) και ούτε πρόκειται να τη βάλει (δεν υπάρχουν μεγάλα οικόπεδα με την καταστροφική χωροθέτηση της παραλιακής Εγνατίας, όπως και καταστρέφεται το παραλιακό μέτωπο της Θράκης με το νέο Νατοϊκό δρόμο).

 

Αν η περιοχή έμεινε με τη μαρίδα των μικροαστών, αυτό είναι δικό της πρόβλημα και αποτυχία. Το ανώτερο στρώμα της Βουλγαρίας έχει ήδη φύγει για Χαλκιδική. Το βλέπει ο καθείς που οδηγεί προς Ολυμπιάδα μετά τον αστικό απόπατο του Σταυρού. Αλλάζουν τα αυτοκίνητα. 

 

Στο Avaton (Relais&Chateaux) στον εκπληκτικής ομορφιάς και ησυχίας κόλπο της Κουμίτσας ή στο Αετών Μέλαθρο στην Τρυπητή τα αυτοκίνητα είναι επίσης με βουλγαρικές πινακίδες. Απλώς ανήκουν σε άλλη κατηγορία. Και τη βίλα της Βέφας Αλεξιάδου έναντι εκατομμυρίων Βούλγαρος ηγόρασεν. Ημείς δεν έχουμε τέτοια. Στον τοπικό μας μικροαστισμό και στην ξινίλα του χαμένου λοιπόν.

 

Αυτό όμως που ενοχλεί περισσότερο είναι η απόδοση ευθυνών για την κακοποίηση του αστικού και φυσικού τοπίου σε τρίτους. Κλασική άρνηση της πραγματικότητας από τους καθέξην εγκληματίες... για όλα φταίνε οι άλλοι!

 

Φταίνε οι Βούλγαροι για τις παραθεριστικές μικροαστικές ΦΑΒΕΛΕΣ χωρίς δρόμους, πεζοδρόμια, φωτισμό και αποχέτευση στην Τούζλα, τα Βρασνά και την Ασπροβάλτα; Φταίνε οι ξένοι αγοραστές για το αστικό ΝΤΑΧΑΟΥ του Αγ. Ιωάννη, της Φιλίππου και της Ρωμανού; Να τους φυλάνε τα πόδια αυτοί που ξεφορτώνονται διαμερίσματα δευτέρου ορόφου που χρειάζεσαι μια χούφτα αντικαταθλιπτικά χάπια για να μπεις μέσα και από τη χρόνια μπατιροκατάσταση είναι πραγματικά χρέπια! 

 

Ποιοι είναι οι αρμόδιοι στο Δήμο Παγγαίου στην Υπηρεσία Δόμησης που εγκρίνουν άδειες για οικοδομές-συγκροτήματα γύρω και πίσω από το Lidl με τέτοια πυκνότητα που καθιστά της λειτουργίες του εντέρου και του υπογαστρίου κοινό κτήμα; Δεν είναι η αισθητική του από πολλών ετών δημάρχου-εργολάβου; Δεν είναι αντίστοιχης ποιότητας με αυτές του Δήμου Καβάλας ή της τότε πολεοδομίας που έκαναν τη ΔΗΘΕΝ νεόδμητη περιοχή της ΔΕΠΟΣ πολύχρωμη βραζιλιάνικη φαβέλα χωρίς ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΠΑΡΚΙΝΓΚ, και με δρόμους χωρίς ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ; 

 

Ποιοι είναι αυτοί που κτίζουν διαμερίσματα μεγέθους ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΤΑΦΟΥ δίπλα στα μνήματα και τους φταίει η Δομή των Μεταναστών; Ποιο προβλέπεται το αποτέλεσμα της επέκτασης στα ανατολικά για μια πόλη που γερνάει κα μικραίνει; Γιατί δεν υπάρχει εισφορά που θα οδηγούσε σε κατεδάφιση κτισμάτων εντός της πόλης (και δεν εννοώ τις καπναποθήκες) για τη δημιουργία χώρων πρασίνου;

 

Σήμερα το βράδυ ας απολαύσουν οι νέοι τον Πάνο Κιάμο χωρίς τα ιστορικά σύνδρομα των ηλικιωμένων, αλλά με τη συλλογική αγωνία της φροντίδας του φυσικού και αστικού περιβάλλοντος της περιοχής, που τώρα πια είναι είτε ο τόπος που διατηρούν το εξοχικό τους και θέλουν το καλό του, είτε έρχονται για διακοπές και επιθυμούν καθαρές θάλασσες και υγιές φυσικό και δομημένο περιβάλλον. Είναι πια όλων μας.»

Τονωτική «ένεση» στα ταμεία του δήμου Παγγαίου φέρνει η τριετής παράταση παραχώρησης οκτώ χώρων για beach bar στην παραλία των Αμμολόφων, έπειτα από την ολοκλήρωση της σχετικής διαδικασίας με την ΕΤΑΔ.

Την επίτευξη συμφωνίας για την παραχώρηση της εκμετάλλευσης των παραλιών στους Αμμόλοφους γνωστοποίησε ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του δήμου Παγγαίου, Χρήστος Μποσμπότης. 

Ο αντιδήμαρχος εξήγησε ότι το συνολικό τίμημα που συμφωνήθηκε για τους οκτώ χώρους όπου δραστηριοποιούνται τα beach bar ανέρχεται σε 160.000 ευρώ. Παράλληλα, έκανε γνωστό πως η διαδικασία της δημοπράτησης ολοκληρώθηκε, αποφέροντας στα ταμεία του δήμου το συνολικό ποσό των 480.000 ευρώ, κάτι που αντιστοιχεί σε 60.000 ευρώ για κάθε επιχείρηση.

Ο Χρήστος Μποσμπότης στάθηκε ιδιαίτερα στον αντίκτυπο αυτής της εξέλιξης για την περιοχή, υποστηρίζοντας ότι το πιο κρίσιμο στοιχείο είναι η διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας των επιχειρήσεων στην παραλία των Αμμολόφων για τα επόμενα τρία χρόνια. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά, η εξέλιξη αυτή μεταφράζεται σε διατήρηση των υφιστάμενων θέσεων εργασίας αλλά και σε περαιτέρω ενίσχυση της τοπικής οικονομίας και της τουριστικής κίνησης στον δήμο. 

Αναλυτικά, η σχετική ανάρτηση του αντιδημάρχου αναφέρει τα εξής:

«Σημαντική επιτυχία για τον Δήμο Παγγαίου και την Παραλία Αμμολόφων.

 

Με συντονισμένες και αθόρυβες ενέργειες, ο Δήμαρχος Παγγαίου Αναστασιάδης Φίλιππος πέτυχε την τριετή παράταση της παραχώρησης από την ΕΤΑΔ, με συνολικό τίμημα 160.000 € για τους 8 χώρους των beach bar.

 

Η επιτυχής δημοπράτηση απέφερε στον Δήμο 480.000 € συνολικά, δηλαδή 60.000 € ανά beach bar, δημιουργώντας σημαντικό οικονομικό όφελος.

 

Πέρα όμως από τους αριθμούς, το σημαντικότερο είναι ότι διασφαλίζεται για τρία χρόνια η συνέχιση της λειτουργίας των επιχειρήσεων, η διατήρηση θέσεων εργασίας και η ενίσχυση της τοπικής οικονομίας και του τουρισμού.

 

Οι Αμμόλοφοι συνεχίζουν δυναμικά να αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της περιοχής.

 

Μια επιτυχία που αποδεικνύει στην πράξη τη σημασία της διεκδίκησης, της σωστής διαπραγμάτευσης και της αποτελεσματικής διοίκησης.»

 

γράφει ο

Βύρων Δημητριάδης

“...Και κατά τον ρουν των γεγονότων...” (ατάκα από το “Ο Θόδωρος και το δίκαννο” που ακυρώνει τη βασική θέση του Τραμπ ότι “τα γεγονότα δεν έχουν σημασία”) μας προέκυψε η επιβεβαίωση της έναρξης της επίθεσης της Διεθνούς των Τρομοκρατών κατά των λαών, των δήθεν πολιτών, ποινικοποιώντας σε βάθος την αντίθετη πολιτική άποψη και για τον πρόσθετο πολύ απλό λόγο ότι ο νεωτερικός -αν και νεωτερικός- homo oeconomicus παραμένει παραδομένος σε “προνεωτερικές μορφές πολιτισμικής ταύτισης” και άρα είναι ένας “ανορθολογικός underdog” που δεν του επιτρέπεται να ξεφύγει ετούτου του προκατασκευασμένου πεπρωμένου -όπως μας ενημερώνει “Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ” 2/8:

“...Η απόκλιση Ευρωπαίων-Ελλήνων. Πώς αξιολόγησαν τις τρεις μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ, ΡΩΣΙΑ, ΚΙΝΑ).

Πηγή: Πανευρωπαϊκή έρευνα του δικτύου Polling Europa. Στην Ελλάδα την έρευνα διεξήγαγε η Prorata.

Η έρευνα διεξήχθη σε Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Ολλανδία, Σουηδία και Ελλάδα...

...Οι ανακατατάξεις στο διεθνές σύστημα προκαλούν αμφιθυμίες στην ελληνική κοινή γνώμη για απειλές και συμμαχίες, όπως δείχνει πανευρωπαϊκή έρευνα...

Εκτιμούν τις ΗΠΑ ως τη μεγαλύτερη απειλή για την Ευρώπη, ενώ καταγράφουν το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ Ευρωπαίων που επιλέγουν τη Ρωσία ως πιο αξιόπιστη σύμμαχο...”.

Ασφαλώς η δημοσίευση της έρευνας είναι εμπλουτισμένη με τα γνωστά γραφήματα των γκάλοπ και τις ανάλογες επεξηγήσεις των αριθμών.

Εδώ θ' ασχοληθούμε με τις ερμηνείες πολιτικού περιεχομένου.

“...Ο Άγγελος Σεριάτος, επιστημονικός διευθυντής της Prorata τονίζει ότι πιθανόν αντανακλά (η απόκλιση) τη συνύπαρξη δύο διαφορετικών επιπέδων:

“...Σε επίπεδο Κρατικής Στρατηγικής, η Ελλάδα έχει αναβαθμίσει τη θέση της στη δυτική αρχιτεκτονική ασφαλείας και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους στρατηγικούς εταίρους των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σε επίπεδο Κοινωνίας, όμως, εξακολουθούν να επιδρούν (...) ο ιστορικός αντιαμερικανισμός της Μεταπολίτευσης, οι πολιτισμικοί και θρησκευτικοί δεσμοί με τη Ρωσία, αλλά και το γεγονός ότι η βασική αντιλαμβανόμενη απειλή για την ελληνική εθνική ασφάλεια παραμένει διαχρονικά η Τουρκία και όχι η Ρωσία...”.

...Ο Γιώργος Σιάκας, επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του ΔΠΘ και διευθυντής Ερευνών της Μονάδας Ερευνών Κοινής Γνώμης του Ερευνητικού Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου Μακεδονίας σημειώνει ότι “...η ρωσοφιλία στην Ελλάδα είναι κατά βάσιν στερεοτυπική και απόρροια μιας λίγο συγκεχυμένης γνώσης της Ιστορίας...

Σχετίζεται δε και με αυτό που ονομάζουμε κουλτούρα των μη προνομιούχων, των underdogs...”...”.

Απ' ό, τι φαίνεται, της “σφηκοφωλιάς” της αναθεώρησης της σύγχρονης Ιστορίας της Ελλάδας, δεν ήταν επαρκώς ενημερωτική η συμπληρωματική εξήγηση του τεχνοκράτη για την προέλευση της “αμφιθυμίας της ελληνικής κοινής γνώμης” που οδήγησε στην “απόκλιση”.

-όπως και να 'χει, παρενθετικά, θα τολμούσα να ζητήσω να συγκρατήσουμε το όνομα του Γιώργου Σιάκα και της “ιδιότητάς” του ως διευθυντού Ερευνών της Μονάδας Ερευνών Κοινής Γνώμης του Ερευνητικού Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου Μακεδονίας όπου και κατοικοεδρεύει, ο γνωστός σύμβουλος του Τσίπρα, ο Μαραντζίδης-.

Ο δεύτερος επιστρατευμένος, ο “από καθ' έδρα” καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, ο Ηλίας Ντίνας ανέλαβε το καθήκον να εξηγήσει την ελληνική “εξαίρεση” τονίζοντας την ιδιαιτερότητα της θρησκείας στη “ρωσοφιλία” αναδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο την καθυστέρηση και την υποανάπτυξη της Κοινωνίας των Ελλήνων.

Την “ειρωνεία” που εντοπίζει τη χρησιμοποιεί ως εργαλείο για να συνδέσει τα δύο διαφορετικά επίπεδα του τεχνοκράτη με τη τελική ερμηνεία:

“...Στην χώρα που επενδύει τόσο έντονα στην εικόνα μιας έξυπνης και ορθολογικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία ζυγίζει συσχετισμούς, ανταλλάγματα και κέρδη, ευδοκιμούν τελικά οι πιο ανορθολογικές και προνεωτερικές μορφές πολιτισμικής ταύτισης...”!!!

Ας προσεχθεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο “από καθ' έδρας” Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης δεν μιλά για “ιστορική... συγκεχυμένη και στερεοτυπική γνώση της Ιστορίας” αλλά για κάτι που συνεχίζει να καλλιεργείται εντός της Κοινωνίας των Ελλήνων: “ευδοκιμούν τελικά” (!!!) η θρησκοληψία και ο ανορθολογισμός.

Εφόσον πρόκειται για την “απόκλιση των Ελλήνων από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους” -στους οποίους Ευρωπαίους συγκαταλέγεται και η “Κρατική στρατηγική... μιας έξυπνης και ορθολογικής εξωτερικής πολιτικής”-, νομιμοποιούμαστε να περάσουμε από μεγεθυντικό φακό την ποιότητα των σχέσεων μεταξύ, από τη μια μεριά, των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και της κυβέρνησης Μητσοτάκη και όλους μαζί αυτούς, από την άλλη μεριά, με την κοινωνία των Ελλήνων.

Και σε αυτό το σημείο, επίσης, η ροή των πραγματικών γεγονότων είναι αδιαμφισβήτητη:

“Κυριακάτικη δημοκρατία” 19/7:Οι “Financial Times” εκθέτουν την κυβέρνηση για “υπηρεσίες” στον Προκοπίου!

Ένοχη σιωπή στο εσωτερικό της χώρας για την αποκάλυψη... Η Ελλάδα εμποδίζει ένα νέο γύρο κυρώσεων της Ε.Ε κατά του ρωσικού φυσικού αερίου, προκειμένου να προστατεύσει την Dynagas, ναυτιλιακή εταιρεία που ανήκει στον έλληνα μεγιστάνα Γιώργο Προκοπίου και ειδικεύεται στη μεταφορά ρωσικών φορτίων από ένα εργοστάσιο υγροποιημένου φυσικού αερίου στην περιοχή της Αρκτικής...

Ένα δημοσίευμα το οποίο στην Αθήνα αντιμετωπίστηκε μάλλον ως “νάρκη”, αφού σχεδόν το σύνολο των μέσων ενημέρωσης το απέφυγε επιμελώς, παρά τη βαρύτητα και την αξιοπιστία της πηγής.

Μία από τις ελάχιστες, αν όχι η μοναδική περίπτωση, στην οποία ένα δημοσίευμα των “F.T.” που αφορά την Ελλάδα δεν αναπαράγεται ή σχολιάζεται.

Αυτό όμως που πραγματικά εντυπωσιάζει είναι η ωμότητα με την οποία περιγράφουν οι “F.T.” επί του πεδίου από την ελληνική πλευρά όσον αφορά την υπεράσπιση των συμφερόντων της Dynagas:

“...Ο Πρέσβης της Αθήνας στην Ε.Ε δήλωσε στους ομολόγους του εθνικούς απεσταλμένους τη Τετάρτη ότι οι προγραμματισμένες κυρώσεις, οι οποίες θα απαγορεύουν τη μεταφορά ρωσικού LNG σε τρίτες χώρες θα κατέστρεφαν την εταιρεία Dynagas”...

Το ελληνικό “μπλόκο”... προκάλεσε την έντονη αντίδραση αξιωματούχων της Ε.Ε με την Κάγια Κάλλας να δηλώνει ότι λυπάται που η Ε.Ε δεν κατέληξε σε συμφωνία και ότι όλα τα κράτη-μέλη έχουν δει τις εταιρείες τους να χάνουν εργασίες τους ως αποτέλεσμα των κυρώσεων, προκειμένου να προκληθούν οικονομικά πλήγματα σε Μόσχα...”.

-Ως υποσημείωση: Ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, πρώην υπουργός της ΝΔ με πολυετή θητεία στο Υπ. Ναυτιλίας έχει αναλάβει από το 2024 καθήκοντα στον επιχειρηματικό όμιλο του εφοπλιστή Γ. Προκοπίου με την αποχώρησή του από την ενεργό πολιτική-

Για συνδετικό κρίκο, με το επόμενο σχόλιο, διάλεξα από το άρθρο της γνωστής σε όλους Κύρας Αδάμ στη “δημοκρατία” 1/8, τα εξής:

“...Το 21ο πακέτο κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας... είναι πρώτη φορά αποτέλεσμα εθνικών συμβιβασμών ανάμεσα σε κράτη-μέλη, τα οποία, χωρίς να αμφισβητούν το συνολικό πακέτο κυρώσεων μα των εθνικών συμφερόντων τους.

Έτσι, για ένα χρόνο η Πορτογαλία προστάτευσε τις ρωσικές εισαγωγές μπακαλιάρου στη χώρα, η Γερμανία και η Γαλλία προστάτευσαν τις μεγάλες μονάδες επεξεργασίας ψαριών.

Η Ελλάδα μπήκε και αυτή στον χορό και για έναν ολόκληρο χρόνο προστάτευσε ένα σημαντικό κομμάτι του ναυτιλιακού κλάδου...”.

Ιδού η τραμπική αρχή της αλλοίωσης των περιεχομένων των γεγονότων στην πράξη όπου η “απόκλιση” γίνεται “συμμετοχή”.

Υ.Γ.  “Έτσι κι αλλιώς θα καεί (η Ελλάδα) κάποια μέρα” Κυρ. Μητσοτάκης.

Τη δική του οπτική γύρω από την ολοένα και αυξανόμενη παρουσία επενδυτών από τα Βαλκάνια στην ευρύτερη περιοχή καταθέτει ο επικεφαλής της παράταξης «Ο Τόπος της Ζωής μας», ανοίγοντας τη συζήτηση για το μοντέλο της τουριστικής και οικιστικής ανάπτυξης στην Καβάλα.

Στη δημόσια συζήτηση που έχει ανοίξει το τελευταίο διάστημα στην Καβάλα γύρω από την αγορά ακινήτων και την επιχειρηματική δραστηριότητα πολιτών από βαλκανικές χώρες, παρεμβαίνει ο δημοτικός σύμβουλος και επικεφαλής της παράταξης «Ο Τόπος της Ζωής μας», Μάκης Παπαδόπουλος. 

Με ανάρτηση του την Κυριακή 9 Αυγούστου 2026, ο κ. Παπαδόπουλος τονίζει ότι η γεωγραφική θέση της περιοχής αποτελεί μεγάλο πλεονέκτημα, το οποίο ωστόσο απαιτεί στρατηγική διαχείριση για να μετατραπεί σε πραγματική ευημερία.

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι το ουσιαστικό ζήτημα δεν είναι η εθνικότητα όσων επενδύουν, αλλά το συνολικό οικονομικό αποτύπωμα που αφήνουν στην τοπική κοινωνία. 

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, στόχος πρέπει να είναι η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και η ενίσχυση των τοπικών επιχειρήσεων, επισημαίνοντας πως η αυξημένη κινητικότητα είναι φυσικό αποτέλεσμα των στρατηγικών επιλογών και των οδικών αξόνων που υλοποιήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια.

Παράλληλα, ο Μάκης Παπαδόπουλος ξεκαθαρίζει πως η επιθυμητή εξωστρέφεια δεν πρέπει να ταυτίζεται σε καμία περίπτωση με την ασυδοσία. Ζητάει να τεθούν αυστηροί κανόνες προκειμένου να προστατευθεί το φυσικό περιβάλλον, να μπει φρένο στην άναρχη δόμηση και να εξασφαλιστεί προσιτή κατοικία για τους μόνιμους κατοίκους.

Καταλήγοντας, ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης εκφράζει τη θέση ότι η Καβάλα δεν πρέπει ούτε να «ξεπουληθεί», ούτε όμως και να κλειστεί φοβικά στον εαυτό της.

Η έλευση κεφαλαίων από τα Βαλκάνια και ο τρόπος που αυτή επηρεάζει την τοπική κοινωνία, ώθησε πολλούς δημότες να πάρουν ανοιχτά θέση, καταθέτοντας τον δικό τους προβληματισμό για το πού βαδίζει η πόλη τα επόμενα χρόνια.

Μέσα από τα σχόλια αποτυπώνεται μια έντονη ανησυχία για το μέλλον και την κατεύθυνση της τοπικής οικονομίας. Αρκετοί συμπολίτες άσκησαν σκληρή κριτική στο τρέχον μοντέλο, θεωρώντας ψευδαίσθηση την αντίληψη ότι το real estate συνιστά πραγματική ανάπτυξη για τον 21ο αιώνα. 

Προειδοποίησαν ευθέως για τη δημιουργία μιας οικονομικής φούσκας που νομοτελειακά θα σκάσει, ενώ δεν έκρυψαν την απογοήτευσή τους για τη δραματική πληθυσμιακή μείωση της Καβάλας, η οποία οδηγεί σε μαρασμό και λουκέτα σε ιστορικά σχολεία της πόλης. Παράλληλα, ζήτησαν να μπει στο τραπέζι ένα σοβαρό παραγωγικό μοντέλο, με ίσες ευκαιρίες και διαφάνεια.

Ο Βαγγέλης Παππάς έθεσε επί τάπητος το ζήτημα των κανόνων, προειδοποιώντας ότι η άναρχη έλευση κεφαλαίων ευνοεί τη φοροδιαφυγή και τις πιθανές εντάσεις με την τοπική κοινωνία. Στον αντίποδα, η Ειρήνη Βρανά τάχθηκε απόλυτα στο πλευρό του Μάκη Παπαδόπουλου, καλώντας σε συστράτευση μέσω συλλογικών προσπαθειών στη συνοικία του Περιγιαλίου και ζητώντας να μπει τέλος στη στείρα διαδικτυακή κριτική που δεν προσφέρει λύσεις.

Αναλυτικά, η σχετική ανάρτηση του κ. Παπαδόπουλου αναφέρει τα εξής:

«Η γεωγραφία μάς έδωσε ένα πλεονέκτημα. Το αν θα το μετατρέψουμε σε ευημερία είναι δική μας ευθύνη.

 

Η συζήτηση για την αυξανόμενη παρουσία των Βαλκάνιων στην Καβάλα και την ευρύτερη περιοχή είναι θεμιτή. Αρκεί να συζητάμε για το πραγματικό ζήτημα. Και το πραγματικό ζήτημα δεν είναι ποιος αγοράζει ένα ακίνητο, ποιος επενδύει ή ποια πινακίδα έχει το αυτοκίνητο που περνά τα σύνορα. Είναι τι είδους ανάπτυξη θέλουμε για τον τόπο μας και τι κάνουμε εμείς για να την πετύχουμε.

 

Η ανάπτυξη δεν μετριέται μόνο από την αξία της γης, ούτε όμως ακυρώνεται επειδή αυξάνεται η αξία της. Μετριέται από το αν ένας τόπος δημιουργεί περισσότερο εισόδημα, περισσότερες ευκαιρίες, περισσότερες θέσεις εργασίας και καλύτερες προοπτικές για τους ανθρώπους του.

 

Και ακριβώς εδώ βρίσκεται η ουσία, όχι στο ποιος έρχεται, αλλά στο αν εμείς έχουμε το σχέδιο να αξιοποιήσουμε αυτή την οικονομική κινητικότητα προς όφελος της τοπικής κοινωνίας. Γιατί αυτή η κινητικότητα δεν προέκυψε τυχαία. Είναι, σε σημαντικό βαθμό, αποτέλεσμα μιας στρατηγικής επιλογής δεκαετιών, να ενισχύσουμε τη σύνδεση της Βόρειας Ελλάδας με τη Βαλκανική ενδοχώρα.

 

Η Ελληνική Πολιτεία, οι Περιφέρειες, οι Δήμοι και τελικά όλοι οι πολίτες, μέσα από Εθνικούς και Ευρωπαϊκούς πόρους, έχουμε επενδύσει σημαντικά σε αυτή την επιλογή. Η Εγνατία Οδός, ο κάθετος άξονας Κομοτηνή–Νυμφαία και ο Ε61 δεν υπάρχουν ή σχεδιάζονται απλώς για να φαίνονται στον χάρτη. Υπάρχουν για να συνδέουν οικονομίες και κοινωνίες. Για να μετακινούνται άνθρωποι και προϊόντα, να ανοίγουν αγορές, να αυξάνεται η επισκεψιμότητα και να δημιουργούνται νέες οικονομικές ευκαιρίες. Δεν μπορούμε λοιπόν να επενδύουμε στη σύνδεση με τα Βαλκάνια και, όταν αυτή η σύνδεση παράγει αποτελέσματα, να αντιμετωπίζουμε τους ίδιους τους Βαλκάνιους ως πρόβλημα.

 

Χρειάζεται και κάτι ακόμη: συνέπεια. Αν ένας Ελβετός, ένας Γερμανός ή ένας Αμερικανός αγόραζε ένα σπίτι ή επένδυε στην περιοχή μας, πιθανότατα θα μιλούσαμε για εξωστρέφεια και προσέλκυση ξένων κεφαλαίων. Γιατί τότε η ίδια οικονομική δραστηριότητα να αποκτά διαφορετικό πρόσημο, όταν προέρχεται από έναν Βούλγαρο, έναν Ρουμάνο ή έναν Σέρβο; Η ανάπτυξη δεν έχει διαβατήριο. Έχει αποτύπωμα. Και αυτό το αποτύπωμα είναι που πρέπει να μας ενδιαφέρει, πόσο εισόδημα μένει στην περιοχή, πόσες θέσεις εργασίας δημιουργούνται, πόσο ενισχύονται οι τοπικές επιχειρήσεις, πόσο διευρύνεται η παραγωγική βάση και πόσο βελτιώνεται τελικά η ζωή των ανθρώπων που κατοικούν εδώ. Άλλωστε, η οικονομία κάνει κύκλους.

 

Πριν από μερικές δεκαετίες ήταν οι Έλληνες που κατευθύνονταν προς τη Βουλγαρία. Ελληνικές επιχειρήσεις, τράπεζες και κεφάλαια αναζητούσαν εκεί χαμηλότερη φορολογία, μικρότερο κόστος και νέες αγορές. Η Βουλγαρία δεν «ελληνοποιήθηκε». Συμμετείχε σε μια νέα οικονομική πραγματικότητα. Σήμερα, ορισμένες από αυτές τις ροές κινούνται και προς την αντίθετη κατεύθυνση.

 

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι πώς θα τις ανακόψουμε. Είναι πώς θα μετατρέψουμε αυτή την κινητικότητα σε μεγαλύτερη και διαρκέστερη αξία για τον τόπο μας. Να μη στηριζόμαστε μόνο σε δύο ή τρεις μήνες τουρισμού. Να επιμηκύνουμε την τουριστική περίοδο. Να συνδέσουμε τον τουρισμό με την τοπική παραγωγή, την εστίαση, το εμπόριο και τις υπηρεσίες. Να προσελκύσουμε επενδύσεις που δημιουργούν θέσεις εργασίας και πραγματική προστιθέμενη αξία.

 

Βεβαίως, εδώ χρειάζονται κανόνες. Προστασία του περιβάλλοντος. Έλεγχος της άναρχης δόμησης. Υποδομές που αντέχουν την αυξημένη ζήτηση. Προσιτή κατοικία για τους μόνιμους κατοίκους. Σεβασμός στην ιστορία, στα μνημεία και στην ταυτότητα κάθε περιοχής. Εξωστρέφεια δεν σημαίνει ασυδοσία. Και ανάπτυξη χωρίς σχέδιο και κανόνες δεν είναι βιώσιμη ανάπτυξη.

 

Από εκεί και πέρα, όμως, πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε. Έναν τόπο που αντιμετωπίζει κάθε αλλαγή με καχυποψία και κλείνεται στον εαυτό του; Ή έναν τόπο ζωντανό και εξωστρεφή, που γνωρίζει τα πλεονεκτήματά του, προστατεύει όσα έχουν αξία και θέτει ο ίδιος τους όρους της ανάπτυξής του;

 

Για μένα η επιλογή είναι ξεκάθαρη. Ούτε να ξεπουλήσουμε τον τόπο μας ούτε να τον κλείσουμε σε μια γυάλα. Να αξιοποιήσουμε τη γεωγραφική μας θέση. Να προστατεύσουμε την ιστορία, την ταυτότητα και το περιβάλλον μας. Να βάλουμε κανόνες. Και, κυρίως, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις, ώστε να παραμένει εδώ όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της αξίας που παράγεται εδώ.

 

Γιατί τελικά αυτό είναι το πραγματικό μέτρο της ανάπτυξης: Όχι μόνο πόσο ακριβαίνει ένας τόπος, αλλά πόσο αυξάνει την πραγματική του αξία. Όχι μόνο πόσοι έρχονται, αλλά τι μένει στον τόπο από την παρουσία τους. Όχι ποιο διαβατήριο κρατά αυτός που επενδύει, αλλά τι δημιουργεί η επένδυσή του.»

Αναφορικά με τη γενικότερη στάση των δημοτών, αρκετοί ήταν εκείνοι που σχολίασαν πως αν θεωρείται το real estate ανάπτυξη τον 21ο αιώνα, σε όρους εκπαίδευσης η περιοχή έμεινε στάσιμη στην 2α δημοτικού. Έκαναν λόγο για πεπαλαιωμένες απόψεις που δεν έχουν καμία σχέση με την ανάπτυξη με κοινωνικοοικονομικούς όρους και με την παραγωγικότητα, τονίζοντας τη δημιουργία μιας φούσκας που πάντα σκάει, όπως δείχνουν όλα τα παγκόσμια παραδείγματα. 

Παράλληλα, παρέθεσαν στοιχεία για τη δημογραφική πτώση, αναφέροντας ότι η πόλη της Καβάλας έπεσε από τους 63.000 κατοίκους το 2001 στους 57.000 το 2021, γεγονός που οδήγησε στο κλείσιμο του ιστορικού 14ου σχολείου στον Προφήτη Ηλία. Εκφράστηκε επίσης δυσαρέσκεια για την αλλοίωση της τοπικής ταυτότητας στις παραλίες, ενώ ζητήθηκαν ίσες ευκαιρίες, αξιοκρατία και ο καθορισμός ενός παραγωγικού μοντέλου για την πόλη, με υλοποιήσιμες προτάσεις και πολιτική βούληση για να συνδεθεί η Καβάλα με το τρένο της ανάπτυξης.

Από την πλευρά του, ο Βαγγέλης Παππάς υποστήριξε:

«Μάκη τα πάντα είναι θέμα σχεδιασμού και κανόνων. Όταν όλα κινούνται ευκαιριακά οι πολιτικοί θα τα βαπτίζουν ανάπτυξη και όταν αυτά καταρρέουν πάλι θα φταίνε άλλοι. Έτσι ανοχύρωτα που είμαστε η φοροδιαφυγή των περίφημων Βαλκανίων επενδυτών θα κτυπήσει κόκκινο και επι πλέον τα επεισόδια με τους αυτόχθονες θα είναι καθημερινή ρουτίνα. Ενώ εσύ αν κάνεις το παραμικρό στην Βουλγαρία σου παίρνουν με γερανό το αυτοκίνητο χωρίς δεύτερη κουβέντα κλπ κλπ».

Η Ειρήνη Βρανά σημείωσε αναλυτικά:

«Ασπάζομαι πλήρως την άποψη σου Μάκη! Αποφάσισα να ασχοληθώ για να συσταθεί ο Αναπτυξιακός & Πολιτιστικός Σύλλογος Περιγιαλίου “ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΟΙΚΙΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ- ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΠΕΡΙΓΙΑΛΙΟΥ” για όλους αυτούς τους λόγους που προανέφερες, προκειμένου να υπάρξει η «σωστή ανάπτυξη» στο Περιγιάλι. Για την ουσιαστική βελτίωση της ζωής των ανθρώπων που θα κατοικούν εκεί και για την γενικότερη ανάπτυξη με αποτύπωμα. Ας βοηθήσουμε λοιπόν όλοι, θεσμικοί και μη θεσμικοί, προκειμένου το γεωγραφικό μας πλεονέκτημα να το μετατρέψουμε σε ευημερία και ας σταματήσουν κάποιοι να ασκούν μόνο κακοπροαίρετη κριτική από την καρέκλα του σπιτιού τους και πίσω από μία οθόνη κινητού.»