Ειδήσεις & Τοπικά Νέα

Ειδήσεις & Νέα >Ελλάδα > Ν. Φωκίδας > Ιτεα Φωκιδας

«ΡΑΔΙΟ ΑΡΒΥΛΑ»: ΌΤΑΝ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΑΤΙΡΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΙΝΤΙΑΚΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ

Οι «Ράδιο Αρβύλα» έχουν διανύσει μια μακρά και πολυκύμαντη διαδρομή στα ελληνικά τηλεοπτικά πράγματα. Ασφαλώς και δεν ήταν όλα ρόδινα, ούτε όλες οι επιλογές τους έμειναν έξω από το πεδίο της κριτικής. Από την υπόθεση Στάθη μέχρι τις περιπτώσεις όπου η εκπομπή κατηγορήθηκε ότι λειτούργησε ως τηλεοπτικό «πλυντήριο» για πρόσωπα και καταστάσεις που κάθε άλλο παρά χρειάζονταν εξωραϊσμό -όπως στην περίπτωση Μαστοράκη- υπάρχουν αρκετές σκιές στην πορεία τους.

Αυτά, όμως, δεν αναιρούν μια άλλη, εξίσου υπαρκτή πραγματικότητα: Τα τελευταία χρόνια οι «Ράδιο Αρβύλα» αποτέλεσαν μία από τις ελάχιστες τηλεοπτικές εκπομπές μεγάλης εμβέλειας που ασκούσαν συστηματική, αιχμηρή και συχνά ανελέητη κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Τα δηλητηριώδη σατιρικά βέλη έπεφταν κατά ριπάς. Υπουργοί, κυβερνητικοί βουλευτές, πρωθυπουργικές δηλώσεις, γκάφες, σκάνδαλα και επικοινωνιακές φούσκες περνούσαν καθημερινά από τη σατιρική τους κρεατομηχανή.

Η δύναμη της γελοιοποίησης απέναντι στην εξουσία

Εδώ ακριβώς βρίσκεται η πολιτική σημασία της σάτιρας. Δεν χρειάζεται να ανατρέψει μια κυβέρνηση για να της προκαλέσει ζημιά. Αρκεί να αποδομήσει το προσεκτικά κατασκευασμένο προφίλ της, να γελοιοποιήσει τους εκπροσώπους της και να μετατρέψει μια βαρύγδουπη πρωθυπουργική δήλωση σε ανέκδοτο που θα αναπαράγεται σε κάθε παρέα και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η εξουσία μπορεί να αντέξει την κριτική, να διαχειριστεί μια δυσάρεστη δημοσιογραφική ερώτηση ή ακόμη και να απορροφήσει ένα σκάνδαλο μέσα στον καθημερινό καταιγισμό της ειδησεογραφίας. Δυσκολεύεται, όμως,

όταν γίνεται αντικείμενο μαζικής γελοιοποίησης και η πολιτική της σοβαροφάνεια καταρρέει μπροστά στην τηλεοπτική εικόνα. Αυτό ακριβώς καθιστά τη συγκεκριμένη εκπομπή πολιτικά υπολογίσιμη.

Άλλωστε, οι «Ράδιο Αρβύλα» διαθέτουν ένα ισχυρό συγκριτικό πλεονέκτημα απέναντι στις συμβατικές πολιτικές εκπομπές. Δεν απευθύνονται αποκλειστικά σε ένα κομματικά τοποθετημένο κοινό, ούτε περιορίζονται στους συνηθισμένους τηλεοπτικούς καβγάδες πολιτικών και δημοσιογράφων. Η σάτιρά τους φτάνει σε ευρύτερα ακροατήρια, σε ανθρώπους που ίσως δεν παρακολουθούν πολιτικές αναλύσεις, αλλά βλέπουν με ενδιαφέρον την αποδόμηση της κυβερνητικής βιτρίνας. Ιδιαίτερα σε μια προεκλογική περίοδο, η δυνατότητα να διαμορφώνεις κλίμα και να ενισχύεις τη δημόσια δυσαρέσκεια αποκτά βαρύνουσα σημασία.

Το «διαζύγιο» με τον ΑΝΤ1 και η μεταγραφή στο MEGA

Όταν, λοιπόν, τον Οκτώβρη του 2026 η εταιρεία παραγωγής Tony Productions ανακοίνωνε τη λήξη μιας συνεργασίας σχεδόν τριών δεκαετιών με τον ΑΝΤ1 επικαλούμενη «λόγους αρχής», ξεκίνησε αναμενόμενα ένας κύκλος πολιτικών και επιχειρηματικών ερμηνειών. Στον Τύπο διατυπώθηκαν εκτιμήσεις ότι η απομάκρυνση της εκπομπής συνδεόταν με πολιτικές πιέσεις, με φόντο την κριτική στο Μέγαρο Μαξίμου και την είσοδο της χώρας σε περίοδο προεκλογικής έντασης. Πρόκειται για εκτιμήσεις που δεν πρέπει να συγχέονται με αποδεδειγμένα γεγονότα, είναι ωστόσο ενδεικτικές του κλίματος μέσα στο οποίο εξελίσσεται η σύγκρουση για τον έλεγχο της τηλεοπτικής επιρροής.

Κάπου εδώ αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον η επόμενη κίνηση. Η ένταξη της ομάδας του Αντώνη Κανάκη στο MEGA, ιδιοκτησίας του επιχειρηματικού ομίλου του Βαγγέλη Μαρινάκη, δεν μπορεί να εξεταστεί αποκλειστικά ως μια συνηθισμένη μεταγραφή με κριτήριο την τηλεθέαση. Εντάσσεται σε ένα ευρύτερο τοπίο ανταγωνισμών ανάμεσα σε ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα που επενδύουν διαχρονικά στα μέσα ενημέρωσης.

Ο όμιλος Μαρινάκη έχει διαμορφώσει τη δική του ισχυρή μιντιακή παρουσία και έχει αναπτύξει, σε διάφορες περιόδους, μια ιδιαίτερα συγκρουσιακή σχέση με την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Υπό αυτό το πρίσμα, το κανάλι εντάσσει στο πρόγραμμά του όχι απλώς ένα επιτυχημένο τηλεοπτικό προϊόν, αλλά μια αποτελεσματική μηχανή πολιτικής σάτιρας με μεγάλη διείσδυση.

Τα όρια της σάτιρας στα μεγάλα μιντιακά συγκροτήματα

Εδώ βρίσκεται και η ουσία που δεν πρέπει να μας διαφεύγει. Στον κόσμο των μεγάλων μιντιακών συγκροτημάτων, ακόμη και η πολιτική σάτιρα μπορεί να αποτελεί πολύτιμο επιχειρηματικό και πολιτικό κεφάλαιο.

Στην ελληνική πραγματικότητα, όπου οι επιχειρηματικοί όμιλοι συγκεντρώνουν ταυτόχρονα οικονομική ισχύ, ΜΜΕ και διαύλους εξουσίας, η μάχη για την τηλεθέαση διασταυρώνεται αναπόφευκτα με τη μάχη για την πολιτική επιρροή.

Οι «Ράδιο Αρβύλα» πιθανότατα θα συνεχίσουν να σφυροκοπούν την κυβέρνηση. Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, είναι μέχρι πού φτάνουν τα όρια αυτής της σάτιρας όταν εντάσσεται στον σχεδιασμό ενός ισχυρού επιχειρηματικού ομίλου με τις δικές του επιδιώξεις. Άλλο πράγμα είναι η αδέσμευτη σάτιρα απέναντι σε κάθε εξουσία και άλλο η εργαλειοποίησή της στους ανταγωνισμούς των οικονομικών κέντρων.

Γιατί, σε τελική ανάλυση, το ζητούμενο για την κοινωνία δεν είναι ποιος επιχειρηματίας θα αποκτήσει το ισχυρότερο τηλεοπτικό όπλο απέναντι στο Μαξίμου. Είναι η ύπαρξη πραγματικά ανεξάρτητης ενημέρωσης και σάτιρας, έξω από τις δεσμεύσεις των επιχειρηματικών και πολιτικών κέντρων.


vathikokkino.gr/archives/230206



 

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 18 November 2026 🕒 17:16

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΣΕ ΔΡΑΣΗ: ΧΤΕΣ, ΤΑ «ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ» ΤΗΣ ΕΝΣΤΟΛΗΣ ΑΛΗΤΕΙΑΣ ΞΑΝΑΧΤΥΠΗΣΑΝ! (ΒΙΝΤΕΟ)

Αυτό που πρέπει να τονίσουμε αρχικά είναι αυτό που τονίσαμε και σε περασμένη ανάρτησή μας. Οτι κατέρρευσαν με πάταγο οι απαγορεύσεις χουντικής έμπνευσης κυβέρνησης και πρύτανη Χατζηγεωργίου.

Θα πάθαιναν, όμως, στερητικό σύνδρομο τα «παλικάρια» της ένστολης αλητείας, αν μετά τη χθεσινή μαζική πορεία για την 53η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, στις 17 Νοέμβρη, δεν έβρισκαν την ευκαιρία να εκτονώσουν τα κτηνώδη ένστικτά τους πάνω στους διαδηλωτές.

Φαίνεται πως για ορισμένους ένστολους μηχανισμούς η μαζική λαϊκή κινητοποίηση αποτελεί από μόνη της πρόκληση. Κι όταν τελειώνουν τα συνθήματα, όταν οι διαδηλωτές επιστρέφουν από τους δρόμους, πρέπει να ακολουθήσει το γνώριμο τελετουργικό της αστυνομικής βίας. Για να εμπεδωθεί, προφανώς, ότι η κρατική εξουσία δεν ανέχεται εύκολα την ανεξέλεγκτη παρουσία του λαϊκού παράγοντα στον δρόμο.

Όπως βλέπουμε και στο οπτικό υλικό που παραθέτουμε, στη λεωφόρο Αλεξάνδρας οι αστυνομικές δυνάμεις εξαπέλυσαν επίθεση εναντίον του συγκεντρωμένου πλήθους, κάνοντας εκτεταμένη χρήση χημικών και κρότου-λάμψης.

Και φυσικά, πέρα από την ασφυκτική ατμόσφαιρα, τον πανικό και το ξύλο που έπεσε, υπήρξε και τραυματισμός διαδηλώτριας στο κεφάλι, η οποία χρειάστηκε να μεταφερθεί με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο. (Ένα σοβαρό χτύπημα στο κεφάλι δεν αποκλείεται να δημιουργήσει προβλήματα που θα σε συνοδεύουν στην υπόλοιπη ζωή σου(μιλάω από προσωπική πείρα)

Αυτή είναι η γνωστή εικόνα της αστυνομικής «προστασίας» και της κυβερνητικής αντίληψης περί δημόσιας τάξης. Μια αντίληψη που, όταν έρχεται αντιμέτωπη με μαζικές κοινωνικές και πολιτικές κινητοποιήσεις, επιστρατεύει τα γκλομπ, τα χημικά και τις χειροβομβίδες κρότου-λάμψης.

Πενήντα τρία χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η παρουσία χιλιάδων ανθρώπων στους δρόμους εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς με την ίδια εχθρότητα. Μόνο που οι σημερινοί κρατικοί μηχανισμοί δεν χρειάζεται να επικαλούνται τανκς. Διαθέτουν τα ΜΑΤ, τις αύρες, τα χημικά και ολόκληρο τον σύγχρονο εξοπλισμό καταστολής.

Το Πολυτεχνείο, όμως, δεν είναι μουσειακό έκθεμα ούτε μια επέτειος για να εκφωνούνται ανέξοδοι πανηγυρικοί. Είναι η μνήμη μιας εξέγερσης που αμφισβήτησε έμπρακτα την κρατική αυθαιρεσία και τον αυταρχισμό. Και αυτή η μνήμη δεν πρόκειται να χωρέσει στα αστυνομικά μέτρα και στις απαγορεύσεις τους.

Υ.Γ: Σύμφωνα με την ειδησεογραφία, μετά την δημοσίευση του βίντεο διατάχτηκε ΕΔΕ σε βάρος του μπάτσου που διακρίνεται να χτυπάει με το γκλοπ του στο κεφάλι μια γυναίκα, με αποτέλεσμα αυτή να διακομισθεί στο νοσοκομείο αιμόφυρτη. Που καταλήγουν αυτές οι προσχηματικές ΕΔΕ που γίνονται κάτω από την πίεσης της γνωστοποίησης τέτοιων περιστατικών, ξέουμε.

Υ.Γ 2: Επίσης, όπως αναφέρουν σημερινές δημοσιογραφικές πληροφορίες, η κοπέλα που δέχτηκε την μπατσάδικη “περιποίηση” εξακολουθεί να νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση, χωρίς να έχει την δυνατότητα να δώσει κατάθεση, όπως της ζητήθηκε.

Υ.Γ;: Αν.ο σοβαρός τραυματισμός της κοπελιάς δεν είχε καταγραφεί σε βίντεο, στο οποίο φαίνεται αλήτης των ΜΑΤ να τη χτυπά αναίτια με γκλοπ και εκείνη αιμόφυρτη να πέφτει στο οδόστρωμα, το περιστατικό θα το είχε φάει το σκοτάδι

 

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 18 November 2026 🕒 17:13

ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Είναι παράδοξο, καθώς δεν στηρίζεται σε στοιχεία και δεν συγκροτεί ένα πειστικό ακροδεξιό αφήγημα, αλλά η αλήθεια είναι ότι εξακολουθούν -προφανώς λόγω της μεγάλης και παρατεταμένης πολλαπλής κρίσης- να υπάρχουν άνθρωποι, που αναμασούν τα φληναφήματα για το “οικονομικό θαύμα” της επταετίας.

Βέβαια, εδώ και δεκαετίες ακόμα και οι συστημικοί οικονομολόγοι έχουν χωρίσει την ήρα από το στάρι υπογραμμίζοντας όπως ο Ξενοφών Ζολώτας ότι “η οικονομική πολιτική της δικτατορίας ήταν πολιτική οικονομικής μεγεθύνσεως και όχι οικονομικής αναπτύξεως” και έχουν βάλει τα πράγματα στη θέση τους ξεκαθαρίζοντας όπως ο Γιάγκος Πεσματζόγλου ότι “η αντιμετώπιση της φτώχειας εξαντλήθηκε στη διαγραφή των αγροτικών χρεών”, αλλά οι ακροδεξιοί παπαγάλοι επιμένουν επιβεβαιώνοντας την αρχαία ρήση “εκ στόματος κόρακος κρα εξελεύσεται”.

Γιατί όσοι αναφέρονται στην περιβόητη διαγραφή χρεών των αγροτών από τους πραξικοπηματίες, που προσπαθούσαν να αποκτήσουν λαϊκό έρεισμα και να περιορίσουν τις αντιδράσεις κατά της δικτατορίας, “ξεχνούν”, επειδή έτσι τους βολεύει, ότι στη χουντική επταετία αποδιοργανώθηκε η αγροτική παραγωγή και έπεσε το κατά κεφαλήν αγροτικό εισόδημα, κάτι που οδήγησε στον εκπατρισμό εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων, γεγονός που είχε ως συνέπεια την αναζήτηση από τη χούντα φτηνού εργατικού δυναμικού στην Αφρική και την άνευ προηγουμένου εισαγωγή αγροτικών προϊόντων.

Άλλωστε η μετανάστευση περίπου μισού εκατομμυρίου Ελλήνων πολιτών την πενταετία 1968-1972 ήταν αυτή που “επέτρεψε” την μείωση της ανεργίας για την οποία κόμπαζαν οι χουντικοί εξοβελίζοντας κάθε άλλο παράγοντα από την συζήτηση. Ας θυμηθούμε μερικούς από αυτούς:

Το δημόσιο χρέος υπερδιπλασιάστηκε φτάνοντας τα 87,5 δισεκατομμύρια δραχμές στις αρχές του 1973 ενώ ήταν 37,8 δισεκατομμύρια τον Δεκέμβριο του 1967 ενώ παράλληλα:

Το εμπορικό έλλειμμα την αντίστοιχη περίοδο πενταπλασιάστηκε.

Η αγροτική οικονομία αναπτύχτηκε μόλις 1,8% την επταετία, ενώ το 1968 το καθεστώς είχε προβλέψει ανάπτυξη 5,2% με χρονικό ορίζοντα πενταετίας, ενώ οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων μειώθηκαν κατά 25%.

Ο πληθωρισμός κάλπαζε, παρ’ ότι όλη την δεκαετία του ’60 η χώρα μας είχε το χαμηλότερο ποσοστό πληθωρισμού από όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ. Χάρη στην χούντα και το οικονομικό της “θαύμα”, ο δείκτης τιμών καταναλωτή αυξήθηκε 15,3% από το 1972 στο 1973 και κατά 37,8% την επόμενη χρονιά, και μάλιστα στα είδη πρώτης ανάγκης και την υγεία. Σε αυτό το πλαίσιο το “θαύμα” ήταν ότι οι πραγματικοί μισθοί μειώθηκαν μόνο κατά 4%!

Οι φόροι που βάρυναν τα νοικοκυριά έφταναν το 91% του συνόλου των φορλογικών εσόδων του καθεστώτος, ενώ οι φόροι των επιχειρήσεων μειώνονταν και η “δικαιότερη κατανομή” που επαγγέλθηκαν οι πραξικοπηματίες αποδείχτηκε αφόρητη επιβάρυνση των απλών εργαζομένων.

Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών οκταπλασιάστηκε μεταξύ 1967 και 1972: το ισοζύγιο πληρωμών που εμφάνιζε μέσο πλεόνασμα 14,6 εκατ. δολαρίων την περίοδο 1960-1966 βρέθηκε την επταετία να εμφανίζει μέσο έλλειμμα ύψους 117 εκατομμυρίων δολαρίων.

Οι δαπάνες για την εκπαίδευση όπως θα ανέμενε κάθε αμερόληπτος παρατηρητής μειώθηκαν από 11,6% σε 10% του συνόλου των κρατικών δαπανών όπου βέβαια πολλαπλασιάστηκαν οι δαπάνες για την “άμυνα” και την “δημόσια ασφάλεια” και ιδίως την δεύτερη καθώς όσοι έζησαν την μεταπολίτευση θυμούνται τα χουντικά ρεζιλίκια της επιστράτευσης, με τα κιβώτια που αντί για οπλισμό περιείχαν… πέτρες!

Οι κοινωνικές δαπάνες, ως ποσοστό του ΑΕΠ, το 1974 το ποσοστό των κοινωνικών δαπανών στο ΑΕΠ να έχει συρρικνωθεί στα επίπεδα του… 1965.

τΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ

Τα σκάνδαλα αυτών που υποτίθεται ότι «είχαν καθαρά χέρια», «δεν έφαγαν», «έδωσαν ψωμάκι στο λαό» και άλλα τέτοια ανέκδοτα.

1. ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ.
Ο οικονομικός εγκέφαλος της χούντας Ν. Μακαρέζος το 1969, υπέγραψε σύμβαση για την κατασκευή της Εγνατίας Οδού (ΦΕΚ 1969/Α/15). Αυτής που η κατασκευή της άρχισε το 1994. Μπορεί τότε να μην έγινε τίποτα, ούτε καν μελέτη, όμως ο Αμερικανός “ενδιάμεσος” Ρόμπερτ Μακντόναλντ τσέπωσε 4,5 εκατ. δολάρια και 33 εκατ. δραχμές,

σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου έναντι της αμοιβής του.

2. LITTON INDUSTRIES
Η Litton Industries, στις 15/5/1967, ανέλαβε την… “οργάνωσιν και διεκπεραίωσιν της οικονομικής αναπτύξεως” στην Κρήτη και την Δυτική Πελοπόννησο (ΦΕΚ 1972/Α/88). Η Litton θα εισέπραττε όλα τα έξοδα που θα έκανε «βοηθώντας» το δημόσιο, συν κέρδος 11% και προμήθεια 2% επί των κεφαλαίων (ή των δανείων) που θα έφερνε, θεωρητικού ύψους 800.000.000 δολαρίων. Ως «προκαταβολή», το δημόσιο της κατέβαλε 1.200.000 δολάρια. Στην πράξη, η εταιρεία αρκέστηκε να ξεκοκκαλίζει τα “ποσοστά επί των εξόδων” της: «Το κέρδος μας είναι φυσικά δυσανάλογα μεγάλο», έλεγε (στις ΗΠΑ) ο υπεύθυνος του προγράμματος «επειδή δεν έχουμε κάνει καμιά βασική επένδυση. Η επένδυση είναι το καλό μας όνομα».
Δυόμισι χρόνια μετά, η χούντα σταμάτησε το “έργο” αφού βέβαια εκπλήρωσε όλες τις συμβατικές υποχρεώσεις του Δημοσίου.

3. ESSO PAPPAS – TOM PAPPAS
Η χούντα ουσιαστικά έκανε δωράκι κάμποσα φορτηγά λεφτά στον Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία Τομ Πάππας, αφού τον απάλλαξε από τις αντισταθμιστικές υποχρεώσεις, για έξι αγροτοβιομηχανικές μονάδες σε διάφορες περιοχές της χώρας (ΦΕΚ 1972/Α/72) και χαριστικές ρυθμίσεις για το διυλιστήριο της ESSO στη Θεσσαλονίκη και το εργοστάσιο εμφιάλωσης της Coca Cola που είχε πάρει (ΦΕΚ 1968/Α/201), ανταγωνιστικά προς τα ντόπια αναψυκτικά.

Θερμός υποστηρικτής της χούντας, ο Πάππας μεσολάβησε για την οικονομική ενίσχυση της ΚΥΠ από την CIA. Στη συνέχεια, ο διοικητής της ΚΥΠ Ρουφογάλης κανόνισε τμήμα αυτών των κονδυλίων να “επιστραφεί” στις ΗΠΑ, ως “ελληνική” συνεισφορά στην προεκλογική εκστρατεία του Νίξον (με 549.000 δολάρια) που δεν ήταν βέβαια δυνατόν να χρηματοδοτηθεί απευθείας από τη CIA! Αν τώρα κάποια “ποσά” ξέμειναν και σε τίποτα τσέπες…είναι μάλλον φυσιολογικό. Το αφύσικο θα ήταν να μην είχαν μείνει. Ένας προσωπάρχης του Πάππας, με σκανδαλώδες παρελθόν, ο Παύλος Τοτόμης, διορίστηκε το 1967 υπουργός Δημόσιας Τάξης και κατόπιν πρόεδρος της ΕΤΒΑ.

4. ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
Με το περίφημο «Τάμα του Έθνους», σχεδίαζαν να αποκτήσει η Αθήνα την μνημειώδη “Αθηναϊκή Αγιά Σοφία”, υλοποιώντας το “τάμα του Έθνους” που είχε αναλάβει η Δ’ Εθνοσυνέλευση του Άργους το…1829. Σχεδίαζαν να τον κατασκευάσουν στα Τουρκοβούνια, σαν “το τρίτο αρχιτεκτονικό οικοδόμημα των Αθηνών, μετά τον κλασικό Παρθενώνα και τον Βυζαντινό Λυκαβηττό”. Από εισφορές κρατικών και ιδιωτικών φορέων, επιχορηγήσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά και δάνεια, μαζεύτηκαν 453,3 εκατ. δραχμές. Τον Ιανουάριο του 1974, στο ταμείο υπήρχαν 47,3 εκατ. Κάπου…παράπεσαν 406 εκατομυριάκια. Αλλά για το ναό δεν υπήρξε ούτε σχέδιο. Για θεμέλια λίθο…ούτε λόγος. Κανείς δεν λογοδότησε. Κανείς δεν τιμωρήθηκε.

5. ΔΕΗ – SIEMENS
O στρατηγός Καρδαμάκης, τέως αρχηγός ΓΕΣ, επί δικτατορίας είχε αναλάβει τη διοίκηση της ΔΕΗ. Αποφάσισε να αγοράσει η επιχείρηση “απευθείας από τη Siemens και την AEG (χωρίς δημοπρασία και διαγωνισμό), μηχανήματα για να μπορέσει να ανταποκριθεί η ΔΕΗ στο πρόγραμμά της”. Ο αποδέκτης της εισήγησης Γεώργιος Παπαδόπουλος αποδέχτηκε την αγορά χωρίς διαγωνισμό και επέλεξε ο ίδιος προσωπικά την…Siemens (ποιον άλλον).

6. ΜΟΡΝΟΣ
Η σύμβαση για την υδροδότηση του Μόρνου που υπήρχε έτοιμη από ντόπιους τεχνικούς πριν τη χούντα, τελικά με απόφαση της χούντας πήγε στη γερμανική εταιρεία Lahmeyer για το φράγμα και τη γαλλική Gersar για το υδραγωγείο. Η τιμή που είχε αρχικά προϋπολογιστεί αυξήθηκε μόλις κατά 212% με ανατίμηση προς τα πάνω.

7. ΠΕΣΙΝΕ
Η χούντα έκανε γενναίο σκόντο στην εταιρεία Πεσινέ, που πλήρωνε το ρεύμα που κατανάλωνε μόλις στο 43,2% του κόστους του και το πετρέλαιο το έπαιρνε χίλιες δραχμές φτηνότερο ανά τόνο, απ’ όσο κόστιζε στο Δημόσιο.

8. ΤΑ ΣΑΠΙΑ ΚΡΕΑΤΑ ΤΟΥ ΜΠΑΛΟΠΟΥΛΟΥ.
Ο στρατιωτικός Μιχάλης Μπαλόπουλος ήταν υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας αρμόδιος για θέματα εμπορίου το 1972- 1973. Το 1975 καταδικάστηκε για δωροληψία “κατά συρροήν”, για εισαγωγή ακατάλληλων για την υγεία κρεάτων από την Αργεντινή, σε συνεργασία με μεγαλέμπορους της Ροδεσίας. Ο ίδιος ο Παττακός είχε εκδώσει διαταγή απαγόρευσης διάθεσης ντόπιου κρέατος, προκειμένου να απορροφηθούν τα εισαγόμενα του Μπαλόπουλου, τα οποία είχαν αρχίσει να σαπίζουν και να βρωμάνε. Στο σκάνδαλο εμπλεκόταν ο γαμπρός του Πατακού και ο αδελφός του Γεωργίου Παπαδόπουλου, Χαράλαμπος. Ο Μπαλόπουλος έφαγε 3,5 χρόνια φυλακή επί χούντας. Επίσης, το διάστημα που ήταν πρόεδρος του ΕΟΤ, το παρατσούκλι του ήταν “κύριος 10%”. Τόση μίζα (“μπαλόσημο την λέγανε) έπαιρνε για κάθε επένδυση που ενέκρινε. Γι’ αυτό δεν δικάστηκε και δεν καταδικάστηκε ποτέ.

9. ΟΙ ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ ΚΙ Η ΧΟΥΝΤΑ
Η δήλωση του εφοπλιστή Ανδρεάδη ότι η χούντα υποσχέθηκε ρητά μέσω του Παπαδόπουλου πως θα τους έδινε ό,τι κι αν της ζητήσουν, βρήκε εφαρμογή: Απαλλαγή του μεγάλου εφοπλιστικού κεφαλαίου από κάθε φορολογία, προσφέροντας μάλιστα προκαταβολικά και φορολογική ασυλία καθώς τους εξαίρεσε από κάθε δίωξη για φοροδιαφυγή. Αποτέλεσμα ήταν οι εφοπλιστές, οι πλουσιότεροι Έλληνες να συνεισφέρουν στα δημόσια οικονομικά όσο οι οικοδόμοι της Θεσσαλονίκης! («Οικονομικός Ταχυδρόμος» 1/2/1973).
Την ίδια στιγμή το Ελληνικό Δημόσιο ανέλαβε το 80% του κόστους ναυπήγησης στην ποντοπόρα και επιβατηγό ναυτιλία, ενώ παραχώρησαν αθρόες πιστώσεις στους εφοπλιστές για την επέκταση των επιχειρήσεών τους. Η χούντα κρατικοποίησε το κόστος παραγωγής για τους εφοπλιστές και τους χάρισε… αφορολόγητα, τα κέρδη!
Μόνο ο Ανδρεάδης, πρόεδρος τότε των Ελλήνων εφοπλιστών, μέσα στη χούντα κατάφερε να αποκτήσει τον έλεγχο 5 τραπεζών, 12 ασφαλιστικών εταιρειών, ναυπηγείων, βαποριών, δεκάδων ξενοδοχειακών μονάδων και βιομηχανικών επιχειρήσεων. Από 109 εκατομμύρια το 1968 τα φορολογικά έσοδα από τις ναυτιλιακές εταιρείες μειώθηκαν σε 29 εκατομμύρια το 1972, περίοδο κατά την οποία ο ελληνικός στόλος αυξήθηκε κατά 16,7 εκατομμύρια τόνους. Ο Παπαδόπουλος ανακηρύσσεται ισόβιος πρόεδρος των εφοπλιστών. Το κουκούλωμα μέσω των διάφορων υπηρεσιών, των ναυαγίων, που πολλοί έλεγαν πως ήταν στημένα, ήταν… ακόμα και στον κινηματογράφο.

10. ΟΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΑΠΟΛΑΒΕΣ ΤΩΝ ΔΙΚΤΑΤΟΡΩΝ
Με τον Αναγκαστικό Νόμο 5/1967, οι «Παπαδόπουλοι» φρόντισαν να υπερδιπλασιάσουν τον μισθό του πρωθυπουργού από τις 23.600 στις 45.000 δραχμές και των υπουργών και υφυπουργών από τις 22.400 στις 35.000 δραχμές. Το πρώτο πράγμα δηλαδή (1967) που φρόντισαν να κάνουν οι ηγέτες της χούντας, ήταν να αυγατίσουν τα εισοδήματά τους, σε σχέση με τις απολαβές της ανατραπείσας κοινοβουλευτικής «φαυλοκρατίας». Θεσπίστηκαν για πρώτη φορά ημερήσια «εκτός έδρας» 1.000 και 850 δρχ αντίστοιχα.

Ο δικτάτορας Γ. Παπαδόπουλος ξεκίνησε το 1967 με μηνιαίο εισόδημα 7.900 δραχμές κι έφτασε να εισπράττει φανερά, σύμφωνα με τα στοιχεία της δήλωσής του, 4.309.631 δραχμές. Ταυτόχρονα, είχε αποκτήσει τρεις βίλες: Μια στο Ψυχικό, μία την Πάρνηθα και μια Τρίτη το Λαγονήσι (η τελευταία ήταν προσφορά του Ωνάση). Ο διπλασιασμένος πρωθυπουργικός μισθός δεν έφτανε στον Γιώργο Παπαδόπουλο, ο οποίος εκτός από πρωθυπουργός, ήταν ταυτόχρονα και υπουργός Προεδρίας και Αντιβασιλέας, θέσεις για τις οποίες πληρωνόταν επιπλέον. Υπενθυμίζουμε, έτσι για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης, πως το μεροκάματο των μισθωτών ήταν 135 δραχμές! Το Ελληνικό Δημόσιο πλήρωνε κάθε μήνα 300 χιλιάδες δραχμές για τις φωταψίες της βίλας και 300 ακόμα χιλιάδες για έξοδα ασφάλειας του δικτάτορα.
Διήγαγαν φυσικά βίο σκανδαλωδώς πολυτελή. Τα έλεγαν οι ίδιες οι γυναίκες τους. Είναι χαρακτηριστικές οι διηγήσεις της Ντέλλας Ρουφογάλη και της Δέσποινας Παπαδοπούλου για ντόλτσε βίτα στο Παρίσι, τουαλέτες, “πεσκέσια” από όσους ήθελαν μέσω των γυναικών τους να κολακέψουν τους δικτάτορες, φρέσκα ψάρια, χαβιάρι και καβούρια να καταφθάνουν ως δώρα στο σπίτι. Συνδαιτημόνες τους οι πιό λαμπροί καπιταλιστές. “Βαρδινογιάννης. Λάτσης. Ωνάσης. Κιοσέογλου. Ο Δρακόπουλος των διυλιστηρίων. Ο Ταβουλάρης των ναυπηγείων. Το ζεύγος Μποδοσάκη. Ο Αγγελος Κανελλόπουλος των τσιμέντων ‘Τιτάν’.
Ο Τομ Πάπας”, παρελαύνουν στα ημερολόγιά τους και στις βίλες τους.

11. ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος διόρισε τον έναν αδελφό του Κωνσταντίνο Παπαδόπουλο στρατιωτικό ακόλουθο, γενικό γραμματέα του υπουργείου Προεδρίας, Περιφερειακό Διοικητή Αττικής αλλά και Υπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ.
Τον άλλο αδελφό του Χαράλαμπο Παπαδόπουλο, τον αναβάθμισε από μικροπωλητή σε γενικό γραμματέα του υπουργείου Δημόσιας Τάξης. Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα βαθμοφόρου υφισταμένου του, «μένει γνωστός σαν ‘μπον φιλέ’ γιατί, τυλιγμένος σε χειμωνιάτικο παλτό, τρέχει νύκτα μαζί με αξιωματικούς αστυνομίας πόλεων στα καμπαρέ σαν γκάγκστερς και τρώγουν φιλέτο» (Αλέξανδρος Δρεμπέλας, «Ο θρήνος του χωροφύλακα», Αθήνα 1998, σ.118).
Ο Παττακός ήταν καλός πεθερός, αφού φρόντισε να αναλάβει ο γαμπρός του Ανδρέας Μεϊντάσης τεχνικά έργα στο δήμο Αθηναίων (όπως το υπόγειο γκαράζ στην Κλαυθμώνος που δεν έγινε ποτέ) και μελέτες αξιοποίησης δημοτικών ακινήτων λαμβάνοντας… “ευτελή” ποσά της τάξως του ενός εκατομμυρίου και εκατό χιλιάδων δραχμών!
Ο Νικόλαος Μακαρέζος πάλι διόρισε τον γαμπρό του μόνιμο υφυπουργό Γεωργίας και τον αδελφό της γυναίκας του τον έβαλε γενικό γραμματέα του Υπουργείου Συντονισμού.
Ο Μακαρέζος διόρισε υπουργό Γεωργίας (κι αργότερα Βορείου Ελλάδος) τον κουνιάδο του, Αλέξανδρο Ματθαίου. Ο Αλ. Ματθαίος, πρώην λυκειάρχης, δύο φορές υπουργός επί χούντας, δήλωνε ετήσια εισοδήματα το 1971 556.400 δραχμές, απέκτησε τρία διαμερίσματα, μεγάλα κτήματα και οικόπεδα.
Ο Ιωάννης Λαδάς διόρισε τον ένα ξάδερφό του διοικητή της ΑΣΔΕΝ και τον άλλο Γ.Γ. Κοινωνικών Υπηρεσιών, προφανώς γιατί και τότε γινόταν πάρτι με τα φάρμακα και τα εμβόλια και τα παραϊατρικά υλικά.

12. ΑΣΥΛΙΑ
Οι δικτάτορες θεσμοθέτησαν τέλος τη μελλοντική ασυλία τους, με ρυθμίσεις που κάνουν τα σημερινά κουκουλώματα να μοιάζουν με παιδικό παιχνίδι. Η χουντική νομοθεσία «περί ευθύνης υπουργών» (Ν.Δ. 802 της 30.12.1970) περιείχε «μεταβατική διάταξη» (§ 48) βάσει της οποίας δίωξη υπουργού ή υφυπουργού της χούντας μπορούσε να γίνει μόνο με απόφαση των…συναδέλφων τους. Επιπλέον, όλα τα «εγκλήματα δια τα οποία δεν ησκήθη ποινική δίωξις μέχρι της ημέρας συγκλήσεως» της μελλοντικής Βουλής, θεωρούνταν αυτομάτως παραγεγραμμένα!
Δηλαδή έδιναν ασυλία στα μέλη της κυβέρνησης και παρέγραφαν όποιο αδίκημα και αν είχαν τελέσει τόσο οι υπουργοί – υφυπουργοί όσο και τα ανώτερα στελέχη του δημοσίου που ήταν συγγενείς τους! Νομοθέτησαν με τρίμηνη θητεία σε υπουργική θέση να λαμβάνει ο χουντικός την ανωτάτη σύνταξη ανεξαρτήτως της συντάξεως που θα ελάμβανε ως στρατιωτικός…δηλαδή διπλή σύνταξη!

13. ΚΙ ΕΝΑ ΔΙΑΖΥΓΙΟ
Ο Παπαδόπουλος άλλαξε το νόμο διαζυγίων για λίγες ώρες προκειμένου να χωρίσει και να μπορέσει να νομιμοποιήσει τον δεσμό του με την γραμματέα της ΚΥΠ Δέσποινα Γάσπαρη. Ο νόμος του αυτόματου διαζυγίου έλεγε ότι όποιος ήταν εν διαστάσει για 7 συναπτά έτη, τότε έβγαινε το διαζύγιο του αυθημερόν! Το βράδυ πέρασε το νόμο, τα ξημερώματα έκανε την αίτηση, το πρωί βγήκε η απόφαση και την ΙΔΙΑ ώρα κατήργησαν το νόμο!

Μάνος Δούκας

Πιο αναλυτικά στο βιβλίο «ΛΑΜΟΓΙΑ ΣΤΟ ΧΑΚΙ» του Διονύση Ελευθεράτου. Εκδόσεις τόπος.

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 17 November 2026 🕒 16:30

ΟΡΓΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ ΠΕΡΙ ΝΕΚΡΩΝ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ


Καταιγισμό αντιδράσεων από τα κόμματα της αντιπολίτευσης προκάλεσε η αποστροφή του Άδωνι Γεωργιάδη για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου, στη διάρκεια συνέντευξής του την παραμονή της 53ης επετείου της εξέγερσης του 1973 εναντίον της Χούντας.

Μιλώντας σήμερα στο ραδιοφωνικό σταθμό «Παραπολιτική 90.1», ο υπουργός Υγείας και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας απάντησε σε σχετική ερώτηση για το αν υπήρξαν νεκροί στην εξέγερση του Πολυτεχνείο: «Παραμένω πιστός στο πόρισμα Τσεβά που βγήκε επί υπουργίας Ευάγγελου Αβέρωφ. Πάρτε το και διαβάστε το, να σας λυθούν οι ιστορικές απορίες».

Τι αναφέρει το πόρισμα Τσεβά

Το πόρισμα του εισαγγελέα Δημήτρη Τσεβά συντάχθηκε το 1974 στο πλαίσιο δικαστικής διερεύνησης των γεγονότων του Νοεμβρίου του 1973.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης πιθανότατα αναφέρεται στη φράση του πορίσματος: «Ουδείς απολύτως εκ των σπουδαστών του Πολυτεχνείου εφονεύθη κατά το ανωτέρω τριήμερον».

Ωστόσο, το πόρισμα δεν λέει ότι δεν υπήρξαν νεκροί κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, αλλά ότι δεν σκοτώθηκαν σπουδαστές του Πολυτεχνείου κατά το συγκεκριμένο τριήμερο. Σε άλλο σημείο, αναφέρεται ότι δεν υπήρχαν νεκροί εντός του χώρου του ιδρύματος.

Το πόρισμα Τσεβά όμως καταγράφει συνολικά 34 νεκρούς κατά τα γεγονότα της εξέγερσης, σε δρόμους γύρω από το Πολυτεχνείο και σε άλλα σημεία της Αθήνας ως αποτέλεσμα των κατασταλτικών πρακτικών των δυνάμεων της Χούντας (όπως για παράδειγμα η δραστηριότητα των ελεύθερων σκοπευτών). Μάλιστα, ο Τσεβάς επισημαίνει ότι 15 ήταν οι επισήμως ανακοινωθέντες νεκροί, 3 επιπλέον νεκροί επιβεβαιώθηκαν από την έρευνά του, ενώ 16 είναι οι νεκροί που δεν είχαν μεν ταυτοποιηθεί αλλά προέκυπταν βάσιμα από μαρτυρίες και στοιχεία.

Μάλιστα, ο ίδιος ο εισαγγελέας σημείωνε στο πόρισμά του ότι κατά τη διάρκεια της έρευνας προέκυψαν περιστατικά που τον οδήγησαν στην πεποίθηση πως οι νεκροί από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου ήταν περισσότεροι από όσους είχαν επισήμως ανακοινωθεί.

Τα στοιχεία της νεότερης έρευνας

Στα χρόνια που ακολούθησαν, πραγματοποιήθηκαν και άλλες έρευνες για την καταγραφή των θυμάτων της εξέγερσης.

Τον Μάιο του 1975, ο αντιεισαγγελέας Εφετών Ιωάννης Ζαγκίνης έκανε λόγο για 23 νεκρούς, ενώ κατά τη διάρκεια της δίκης που ακολούθησε προστέθηκε ακόμη μία περίπτωση.

Πολύτιμη ήταν η έρευνα που πραγματοποίησε το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, υπό τον τότε διευθυντή του Ιδρύματος, δρα Λεωνίδα Καλλιβρετάκη. Σύμφωνα με τα στοιχεία της συγκεκριμένης έρευνας, οι επώνυμοι νεκροί ανέρχονται σε 24, ενώ 16 ήταν οι νεκροί που δεν έχουν ταυτοποιηθεί. Οι 24 νεκροί που καταγράφηκαν στην έρευνα Καλλιβρετάκη εκτιμάται ως η επαρκέστερη μέχρι σήμερα ιστορική καταγραφή

Οργή Κώστα Λαλιώτη: «Γράψτε τα ονόματα των νεκρών και στείλτε τα στον Γεωργιάδη»

Οι δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη προκάλεσαν την αντίδραση του Κώστα Λαλιώτη,

ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος συμμετείχε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου ως μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής.

Δημοσιογράφοι τον συνάντησαν στη Χαριλάου Τρικούπη και τον ρώτησαν για την αναφορά του υπουργού Υγείας στο πόρισμα Τσεβά.

«Γράψτε τα ονόματα των νεκρών και στείλτε τα στον αντιπρόεδρο της ΝΔ», ήταν η αιχμηρή απάντηση του Κώστα Λαλιώτη.

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε και στην έκταση της καταστολής, λέγοντας: «Ξέρετε πόσες σφαίρες έπεσαν; Είκοσι δύο χιλιάδες, κατά αμάχων». Όπως σημείωσε, το συγκεκριμένο στοιχείο περιλαμβάνεται και στο βιβλίο του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη «Το Πολυτεχνείο έξω από το Πολυτεχνείο».

Τσουκαλάς: «Αντιστόρητος και επικίνδυνος»

«Ανιστόρητος και επικίνδυνος ο κ. Γεωργιάδης συνεχίζει την ακροδεξιά προπαγάνδα ότι δήθεν «δεν υπήρχαν νεκροί» στο Πολυτεχνείο», τονίζει σε δήλωσή του ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Κώστας Τσουκαλάς.

«Ο κ. Μητσοτάκης συμφωνεί με την αναθεώρηση της Ιστορίας, που επιχειρεί ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας; Είναι δυνατόν η κυβέρνηση να μην αποδοκιμάζει με τον πλέον αυστηρό τρόπο έναν αρνητή της ιστορίας και των αγώνων του ελληνικού λαού για Δημοκρατία και Ελευθερία;

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχουν διολισθήσει σε επικίνδυνους δρόμους. Τους θρέφει πολιτικά η τοξικοποίηση και ο διχασμός της κοινωνίας.

Δεν θα τους επιτρέψουμε να παραχαράσσουν την Ιστορία», επισημαίνει.

ΚΚΕ: «Διεκδικεί το Υπουργείο διαστρέβλωσης της ιστορικής αλήθειας»

«Ο σεσημασμένος για τις προκλητικές δηλώσεις του Άδωνις Γεωργιάδης, επεδίωξε σήμερα να αμφισβητήσει τους ηρωικούς νεκρούς του Πολυτεχνείου, προσβάλλοντας τη μνήμη τους, και συνολικότερα τη μνήμη εκείνων που με ανυπολόγιστες θυσίες, αγωνίστηκαν κατά της δικτατορίας», τονίζει ο ΚΚΕ.

«Προφανώς, ο Γεωργιάδης πέρα από το Υπουργείο Εμπορίου, της Υγείας διεκδικεί και το Υπουργείο διαστρέβλωσης της ιστορικής αλήθειας.

Η ευθύνη, όμως, γι’ αυτές τις δηλώσεις, βαραίνει ολόκληρο το κόμμα της ΝΔ, την κοινοβουλευτική της ομάδα, την κυβέρνηση και προσωπικά τον Κ. Μητσοτάκη, που πρέπει εδώ και τώρα, να πάρουν θέση για τις άθλιες, ανιστόρητες δηλώσεις του συγκεκριμένου υπουργού, και αντιπροέδρου της ΝΔ!», υπογραμμίζει ο Περισσός.

ΕΛΑΣ: «Δεν είναι άγνοια αλλά συνειδητή παραχάραξη»

Στις δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη απάντησε και η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα. Στην ανακοίνωση του κόμματος αναφέρεται:

«Οι σημερινές δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη, με τις οποίες επαναφέρει τον ισχυρισμό ότι δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο, είναι άλλη μια αθλιότητα του αντιπροέδρου της ΝΔ και υπουργού Υγείας.

53 χρόνια μετά την εξέγερση του Νοέμβρη του 1973, ένας κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης Μητσοτάκη επιλέγει να αναπαράγει ένα ιστορικά τεκμηριωμένο ψεύδος.

Δεν πρόκειται για άγνοια ούτε για μια αθώα ιστορική αναφορά. Πρόκειται για συνειδητή αναπαραγωγή μιας ακροδεξιάς αφήγησης που επιχειρεί να παραχαράξει την ιστορική μνήμη.

Για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, η ιστορική έρευνα έχει τεκμηριώσει νεκρούς που συνδέονται με τα γεγονότα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Τα ιστορικά στοιχεία δεν διαγράφονται με τηλεοπτικές δηλώσεις και πολιτικές σκοπιμότητες.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν μπορεί να αποποιηθεί την πολιτική του διαδρομή και τις δημόσιες τοποθετήσεις του. Η σημερινή του στάση επαναφέρει στο προσκήνιο αντιλήψεις και επιχειρήματα που επί χρόνια τροφοδοτούν την ακροδεξιά και τον ιστορικό αναθεωρητισμό.

Το πρόβλημα, όμως, δεν αφορά μόνο τον ίδιο. Αφορά τον ίδιο τον πρωθυπουργό, ο οποίος οφείλει να τοποθετηθεί. Δεν μπορεί η κυβέρνηση να ανέχεται την προσβολή της ιστορικής μνήμης από κορυφαία στελέχη της.

Το Πολυτεχνείο δεν είναι μια επέτειος που κάποιοι μπορούν να διαχειρίζονται κατά το δοκούν. Είναι κομμάτι της συλλογικής μας μνήμης, σύμβολο αντίστασης στη δικτατορία και διαρκής υπενθύμιση ότι η δημοκρατία, η ελευθερία και η κοινωνική αξιοπρέπεια δεν είναι αυτονόητες.

Το Πολυτεχνείο ζει γιατί οι αγώνες για Δημοκρατία και Ελευθερία δεν ανήκουν στο παρελθόν.

Η αυριανή πορεία του Πολυτεχνείου είναι μια ευκαιρία να τιμήσουμε όσους αγωνίστηκαν και να υπερασπιστούμε την ιστορική αλήθεια».

Νέα Αριστερά: «Τις μέρες του Νοέμβρη ποιους θα στήριζαν;»

Από την πλευρά της, η Νέα Αριστερά αναφέρει:

«Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούμε τον Άδωνι Γεωργιάδη να υποστηρίζει ότι «δεν υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο». Την ίδια αθλιότητα αναπαράγουν, δε, όλοι οι φασίστες και νοσταλγοί της Χούντας εντός και εκτός ΝΔ, από τον Κωνσταντίνο Πλεύρη και τον Μάκη Βορίδη μέχρι τον Γιώργο Καρατζαφέρη και τους καταδικασμένους ναζί εγκληματίες της Χρυσής Αυγής.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν είναι τυχαίο πρόσωπο ούτε απλά ένας πόνηρος ακροδεξιός. Είναι αντιπρόεδρος της ΝΔ και υπουργός του Κυριάκου Μητσοτάκη. Το γεγονός πως ο πρωθυπουργός δεν στηλιτεύει αυτές τις απόψεις και αφήνει ανενλόχλητους τους ακροδεξιούς της κυβέρνησής του να αναπαράγουν αυτές τις ανιστόρητες αθλιότητες, δείχνει πως θέλει να κρατήσει ανοικτούς τους διαύλους με τον φασιστικό χώρο.

Ο καθένας από τους ανθρώπους που σκοτώθηκαν από πυρά στρατιωτικών, χωροφυλάκων, αστυνομικών, ελεύθερων σκοπευτών και παρακρατικών στο κέντρο της Αθήνας και γύρω από το Πολυτεχνείο, είχαν όνομα: Σπυρίδων Κοντομάρης, Διομήδης Κομνηνός, Σωκράτης Μιχαήλ, Toril Margrethe Engeland, Βασίλειος Φάμελλος, Γεώργιος Σαμούρης, Δημήτριος Κυριακόπουλος, Σπύρος Μαρίνος, Νικόλαος Μαρκούλης, Αικατερίνη Αργυροπούλου, Στυλιανός Καραγεώργης, Μάρκος Καραμανής, Αλέξανδρος Σπαρτίδης, Δημήτριος Παπαϊωάννου, Γεώργιος Γεριτσίδης, Βασιλική Μπεκιάρη, Δημήτρης Θεοδώρας, Αλέξανδρος Βασίλειος Καράκας, Αλέξανδρος Παπαθανασίου, Ανδρέας Κούμπος, Μιχαήλ Μυρογιάννης, Κυριάκος Παντελεάκης, Ευστάθιος Κολινιάτης, Ιωάννης Μικρώνης.

Θα παύσουν επιτέλους οι κάθε λογής ακροδεξιοί να χυδαιολογούν και να προσβάλουν τη μνήμη των νεκρών του Πολυτεχνείου;

Κι ας απαντήσουν καθαρά: Τις μέρες του Νοέμβρη του 1973, ποιους θα στήριζαν; Τους φοιτητές και τους εργάτες στο Πολυτεχνείο ή όσους κατέπνιξαν την εξέγερση;».

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 17 November 2026 🕒 16:09

ΤΟ ΠΙΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Είμαστε σίγουροι ότι το αφιέρωμα που κάνουμε για την εξέγερση του Πολυτεχνείου του ’73 είναι το πιο ολοκληρωμένο που υπάρχει στο διαδίκτυο.

Ανασύραμε από το αρχείο μας όλα τα σχετικά βίντεο και τα δημοσιεύματα και τώρα με την επέτειο της συμπλήρωσης 52 χρόνων απ’ αυτό το ηρωικό γεγονός, είναι καλό να φέρουμε στην μνήμη μας δηλώσεις που έκαναν οι πρωταγωνιστές του, να θυμηθούμε στιγμές της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Οι φοιτητές, οι εργάτες και ο λαός μας βγήκαν στους δρόμους με το σύνθημα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία», πολεμώντας για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη. Το αίμα τους πότισε το δέντρο της ελευθερίας, υπενθυμίζοντάς μας ότι η πάλη συνεχίζεται.

Τιμούμε αυτή την επέτειο με αφιέρωμα γεμάτο μνήμες, αναλύσεις και μαχητικά μηνύματα. Η εξέγερση ζει – η αντίσταση δεν τελειώνει!

Μπορεί σήμερα να μην έχουνε στρατιωτικοφασιστική δικτατορία αλλά γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ακόμα και η καλύτερη αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, δεν είναι παρά μια δικτατορία των αστών.

Τα μηνύματα, λοιπόν της εξέγερσης του Πολυτεχνείου παραμένουν και σήμερα επίκαιρα.

Διαβάστε:

ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΗΣ «ΓΕΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ» – Τι σηματοδοτεί και ποιους ενοχλεί ο εξεγερτικός Νοέμβρης του 1973

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ: ΤΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ – Με «λογική» και «λύσσα»

«Εμπρηστικά – αντεθνικά συνθήματα, άτινα εδημιούργησαν κλίμα Επαναστατικής διαθέσεως επί σοβαρωτάτη Εθνική ζημία»

«ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗ No 8»: – Ενα επαίσχυντο φύλλο ή «μανιφέστο του καλού κνίτη»;

“Πανσπουδαστική Νο 8″: Ενας από τους “350 προβοκάτορες” (αυτο)αποκαλύπτεται

Αγωνιστές και ιστορικά στελέχη της Αριστεράς μίλησαν στο “ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ” για την εξέγερση του Πολυτεχνείου (Δημήτρης Ψαρράς. Γιάννης Φελέκης, Στέργιος Κατσαρός, Χρήστος Μπίστης, Σωφρόνης Παπαδόπουλος)

Σ’ αυτό το βίντεο ακούμε τον πρόωρα χαμένο φίλο και σύντροφο Τάσο Κατιντσάρο να κάνει τις εκτιμήσεις του γ’ αυτό το καθοριστικό γεγονός της πρόσφατης ιστορίας μας.

Οταν οι μνήμες επανέρχονται – Μια άσκηση ενάντια στην λήθη και τη δημαγωγία

 Οι λέξεις της σιωπής – Η διαχείριση των ιδεών στα χρόνια του γύψου.

Το χρονικό μιας εξέγερσης και μιας σφαγής,

Από το μικρό στο μεγάλο Πολυτεχνείο

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου μέσα απ’ το βιβλίο του Στέργιου Κατσαρού

Λέξη προς λέξη για ό,τι είδε και άκουσε ένας αυτόπτης μάρτυρας…… μέσα και έξω απ’ το Πολυτεχνείο το 1973.

Σου τα σκοτώσαν τα παιδιά που ζητούσαν Λευτεριά, εκεί στο Πολυτεχνείο.

Οι άγνωστοι νεκροί του Πολυτεχνείου

Η μοναδική ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής του Πολυτεχνείου (16/11/1973)

15/11/1973, οι φοιτητές κλείνονται στο Πολυτεχνείο και καλούν το λαό σε εξέγερση

Το τεθωρακισμένο 84337 «μορφωμένο» του Πολυτεχνείου και ο οδηγός του

Γιατί ο φασίστας Μιχαλολιάκος και οι χρυσαυγίτες αρνούνται τους νεκρούς του Πολυτεχνείου; 

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, Πάντα αδικαίωτα τα αιτήματα

O ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ-ΟΔΗΓΟΣ TOY TANK που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου σπάει τη σιωπή του και μιλάει πρώτη φορά για το μακελειό της 17ης Νοεμβρίου 1973. Εξομολόγηση Σοκ

Ιστορία: Για την εξέγερση του Πολυτεχνείου

Πολυτεχνείο: «39 σκαλοπάτια»

Το ανολοκλήρωτο Πολυτεχνείο

Εδώ (ξανά) Πολυτεχνείο, έτσι θα ανατρέψουμε το σφαγείο

Βίντεο της τηλεόρασης του 902 για το Πολυτεχνείο

Ο ραδιοσταθμός του Πολυτεχνείου

ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ.                                           

Το Πολυτεχνείο «Χ»

Από το Πολυτεχνείο στη Μεταπολίτευση και την απόπειρα διαγραφής του

Αγύριστο το μαρμάρινο κεφάλι

Τα συμπεράσματα απ’ την μάχη του Πολυτεχνείου

Οι «χρυσαυγίτες» στο Πολυτεχνείο του ’73

Πολυτεχνείο ΄73: Θα είχε γίνει η εξέγερση αν δεν υπήρχαν κάποιοι που τους έλεγαν αλήτες;

6 βίντεο για την εξέγερση του Πολυτεχνείου ’73

Πολυτεχνείο 17 Νοεμβρίου 1973 – Πέπη Ρηγοπούλου λίγο πριν ορμήσει το τανκ: «“Σας αγαπώ” φώναξα σκαρφαλωμένη στην πόρτα»

Ιστορικές ανορθογραφίες του υπουργείου Παιδείας για το Πολυτεχνείο

Υποταγή δεν ταιριάζει στους Νοέμβρηδες

ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ! OΤΑΝ Ο ΛΑΟΣ ΚΑΤΕΘΕΤΕ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Μια μέρα πριν το εορτασμό του Πολυτεχνείου, η "ΧΡΟΝΟΜΗΧΑΝΗ" ανατρέχει στο 1981. Σταθμός η 17η Νοεμβρίου 1981. 
Ο Ανδρέας Παπανδρέου γίνεται ο πρώτος πρωθυπουργός που περνά την πόρτα του Πολυτεχνείου για τα τιμήσει τον αγώνα των φοιτητών και τους νεκρούς της εξέγερσης.
Ένα συγκλονιστικό βίντεο - ντοκουμέντο από τα επίκαιρα της εποχής που αναδεικνύει όλο τον ενθουσιασμό, το πάθος και την αίσθηση δικαίωσης του προοδευτικού κόσμου σε εκείνες τις πρώτες μέρες .

http://vathikokkino.gr

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 16 November 2026 🕒 17:30

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟ «ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΟΥΣ», ΑΠΟ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ

Λαλιώτης: Ένα είναι σίγουρο, ότι το Πολυτεχνείο δεν έγινε από «κατοικίδιους», από εκπροσώπους του τίποτα

Ο Κώστας Λαλιώτης, κατέθεσε στοιχεία-ντοκουμέντα, μίλησε με την αλήθεια της Ιστορίας και «διέλυσε» κομμάτι-κομμάτι όλη τη σαθρή επιχειρηματολογία και τους μύθους των πολέμιων της Εξέγερσης και των νοσταλγών της χούντας.

Πιο συγκεκριμένα, κάνοντας μια ιστορική αναδρομή για την απαρχή της χούντας ανέφερε χαρακτηριστικά, πως αυτή η «’’Χούντα – Μπάμπουσκα’’ ήταν ενιαία και αδιαίρετη. Είχε τους ίδιους πάτρωνες και γεννήθηκε ως τέρας από την ίδια μήτρα. Αυτή η ‘’Χούντα – Μπάμπουσκα’’ έχει ένα οικογενειακό κομματικό και παραταξιακό δέντρο με βαθειές ρίζες, με ιστορική ταυτότητα και DNAϊκό πολιτικό αποτύπωμα».

Σύμφωνα με τον Κ. Λαλιώτη, «η δομή της, η δικτύωσή της και τα σημαίνοντα πρόσωπά της έλκουν την  καταγωγή  τους,  την  ισχύ  τους  και  τη  ‘’νομιμότητά’’  τους»-μεταξύ άλλων όπως είπε- «στο μετεμφυλιακό Κράτος και Παρακράτος της Βαθειάς Δεξιάς».

«Αυτή η Αμερικανόπνευστη «Χούντα – Μπάμπουσκα»… έβαλε στο «γύψο» τη Δημοκρατία και τους θεσμούς της με την κατάργηση των Κομμάτων, των ελευθεριών και των δικαιωμάτων των Πολιτών, με τη σύλληψη και την κράτηση, με την φυλάκιση, την εξορία, τον εκτοπισμό και τη δίωξη δεκάδων χιλιάδων Δημοκρατικών και Προοδευτικών Πολιτών, με τον εκφοβισμό και το φακέλωμα εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων», ανέφερε ο ίδιος.

Μιλώντας για τη «γενιά» του Πολυτεχνείου, υποστήριξε ότι «μια ολόκληρη ”γενιά” φώτισε το ορόσημο και το μήνυμα των αγώνων της» και πρόσθεσε με νόημα:

 

«Ένα είναι σίγουρο και αναμφισβήτητο γεγονός, ότι το Πολυτεχνείο δεν έγινε από ”κατοικίδιους”, από εκπροσώπους του Τίποτα, από αντικειμενικούς παρατηρητές και δογματικούς αναλυτές. Η εξέγερση δεν έγινε από τους πανταχού απόντες. Δεν έγινε από αφυδατωμένους και φυγόμαχους, από καιροσκόπους και χαμαιλέοντες».

Δεν παρέλειψε, εξάλλου, να αναφερθεί και στον Αναθεωρητισμό που επιχειρείται από κάποιους και στους νοσταλγούς της Χούντας, και κάποιους «ρηξικέλευθους Φιλελεύθερους Δημοσιογράφους και Διανοούμενους»-όπως τους χαρακτήρισε- «που τα τελευταία χρόνια κλιμακώνουν μία προσπάθεια να συνδέσουν το Πολυτεχνείο με την τραγωδία της Κύπρου».

«Όλοι αυτοί ισχυρίζονται με διάφορες παράλογες,

σχηματικές και προκλητικές συνεπαγωγές ότι ΕΑΝ είχε αφεθεί να εξελιχθεί συντεταγμένα και ομαλά το «Σχέδιο Παπαδόπουλου» με το «Πείραμα Μαρκεζίνη» η Ελλάδα θα προχωρούσε με σταδιακή μετάβαση προς τη Δημοκρατία και θα είχε αποφευχθεί η Τραγωδία της Κύπρου», επισήμανε ο Κ. Λαλιώτης και έσπευσε στη συνέχεια να βάλει τα πράγματα στη θέση τους:

«Να υπενθυμίσουμε στους θιασώτες αυτών των θεωριών και μυθευμάτων ότι η προδοσία της Κύπρου από την ενιαία, διαχρονική και αδιαίρετη «Χούντα – Μπάμπουσκα» είναι διαρκής και όχι εποχιακή και στιγμιαία. Επίσης πρέπει να μην διαφεύγει της προσοχής μας οι Ψυχροπολεμικές εξάρσεις και οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις στη Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή, την Ευρώπη και τα Βαλκάνια.

Αυτή η προδοσία της Κύπρου συνδέεται άρρηκτα βήμα με βήμα, απόφαση με απόφαση, δράση με δράση, επέμβαση με επέμβαση της «Χούντας – Μπάμπουσκα» από την εγκαθίδρυσή της την 21η Απριλίου του 1967 μέχρι την κατάρρευσή της την 24η Ιουλίου του 1974».  

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, κάλεσε όλους τους «επίδοξους λοβοτομητές της σύγχρονης ιστορίας του Ελληνισμού και όλους τους αιρετικούς και επιλεκτικούς δήθεν Φιλίστορες» με τον αφόρητο και ανιστόρητο διδακτισμό τους», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «να διαβάσουν το ομόφωνο Πόρισμα της Κυπριακής Βουλής για το Φάκελο της προδοσίας της Κύπρου και της τραγωδίας του Ελληνισμού».

Άλλωστε, σχολίασε και το κείμενο της «Πανσπουδαστικής – Νο 8» αλλά και το ρόλο του ΚΚΕ, λέγοντας τα εξής:

«Το Κείμενο της «Πανσπουδαστικής – Νο 8» αποτυπώνει ένα ανεξήγητα εξόφθαλμο ιστορικό και συνάμα τραγικό πολιτικό λάθος, ένα προκλητικό και συνάμα τραγικό ηθικό ολίσθημα ενός μικρού και ξεκομμένου καθοδηγητικού πυρήνα.

Η ηγεσία του ΚΚΕ με αργόσυρτες διαδικασίες πήρε πολιτικές αποστάσεις από αυτό το Κείμενο. Δεν το κατήγγειλε πολιτικά αμέσως και κατηγορηματικά. Όμως δεν το υιοθέτησε πολιτικά και κομματικά ποτέ. Παραμένει πάντα ένα έκθετο και λησμονημένο Κείμενο στην πολύχρονη ιστορία του Κόμματος».  

Αναλυτικά η ομιλία του Κώστα Λαλιώτη στην παρουσίαση του Βιβλίου του Μίμη Ανδρουλάκη «Πριν σβήσουν τα Φώτα»:

  1. Ο Μίμης Ανδρουλάκης είναι ένας άνθρωπος αυτόφωτος, άξιος και αυτόνομος, πάντα δημιουργικός, πολυσχιδής και στοχαστικός, πάντα ευρηματικός και καινοτόμος, πάντα χαρισματικός και ταλαντούχος.
  • Μέσα από μια πολυκύμαντη διαδρομή στην Πολιτική, στη Λογοτεχνία, στη Δημοσιογραφία, στην Επιστήμη και στην Κοινωνία, έχει διεκδικήσει και έχει πετύχει δικαιωματικά και διαχρονικά μία ιδιαίτερη και ξεχωριστή θέση.
  • Πιο ειδικά στο χώρο της Πολιτικής με τις ιδέες του, με το Λόγο του, τις ιδέες του και τους αγώνες του, με τη δράση του, τις προτάσεις και τις πρωτοβουλίες του, έχει συμβάλλει ουσιαστικά και καταλυτικά:
  • στον επαναπροσδιορισμό, στη μετεξέλιξη και στην ανανέωση του ΚΚΕ,
  • στην επανένωση και τη διεύρυνση της Παραδοσιακής Αριστεράς και του Συνασπισμού,
  • στην στρατηγική επανατοποθέτηση των Προοδευτικών Δυνάμεων και της Κεντρο-Αριστεράς, μέσα από τη σηματοδότησή τους από το ΠΑΣΟΚ και τη συσχέτισή τους με το Ευρωπαϊκό όραμα και το πρόγραμμα του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού. 
  • Σε αυτή την πολυκύμαντη πολιτική διαδρομή πότε με τις ταυτίσεις, τις συμφωνίες και τις συνθέσεις, πότε με τις διαφωνίες, τις αντιπαραθέσεις και τις συγκρούσεις, πότε με τις αμφιθυμίες, τις αμφισημίες και τις αντιφάσεις του, έχει αναδειχτεί σε μια εμβληματική μορφή. 
  1. Ο Μίμης Ανδρουλάκης στη Λογοτεχνία όπως και στην Πολιτική και στη Ζωή είναι σαρωτικός, είναι ένα ατέλειωτο παλιρροϊκό κύμα, ένα ωστικό κύμα με συνέχεια, με κλιμακώσεις και κορυφώσεις.
  • Στο τριακοστό (30στο) Βιβλίο του, που φέρει το σημαδιακό τίτλο «Πριν σβήσουν τα Φώτα» :
  • Αυτοβιογραφείται, φιλοσοφεί, αφηγείται, ιστορεί.
  • Αναζητεί το DNA και τις ρίζες των γενέθλιων τόπων του και της οικογένειάς του.
  • Διαλέγεται με τον εαυτό του και τους άλλους, με την εποχή του, με τα ορόσημα της γενιάς του και με τις διαφοροποιημένες, μέσα στα 50 χρόνια, κομματικές του αναφορές.
  • Συμπροσδιορίζεται με τους συναγωνιστές του και τους συντρόφους του, με τους φίλους, τους αντιπάλους ακόμα και με τους εχθρούς του.

  • Μπροστά στον καθρέφτη της ζωής, της πολιτικής και της ιστορίας, έχοντας «ζήσει επικινδύνως», προσπαθεί να ρίξει φως σε μυστικά, μυστήρια και εμμονές, σε άγνωστες πτυχές και σε σκοτεινούς λαβύρινθους.
  • Προσπαθεί να λύσει ή να κόψει Γόρδιους δεσμούς.
  • Προσπαθεί να δώσει απαντήσεις σε αναπάντητα ερωτήματα και σε απωθημένες σιωπές, σε απωθημένες αλήθειες και σε Λευκές σελίδες της Ιστορίας.

    • Ο τίτλος του Βιβλίου του «…. Πριν σβήσουν τα Φώτα….» αν και δεν έχει τα αναγκαία αποσιωπητικά, προδίδει μία υπαρξιακή αγωνία, μία αγωνία αλήθειας να προφθάσει να καταθέσει τη δική του μαρτυρία.
    • Δεν συμμερίζομαι αυτή την αγωνία του γιατί για ανθρώπους, όπως ο Μίμης, οι οποίοι έχουν αφήσει τα ίχνη τους, δεν σβήνουν ποτέ τα φώτα. Γιατί αυτοί έχουν το προνόμιο να συμπυκνώνουν σε παρόντα χρόνο εκτός από τη «μνήμη του Παρελθόντος» και τη «μνήμη του Μέλλοντος».

    Να συνομιλούν σε ενικό και πληθυντικό με την ιστορία, δίνοντας νόημα, σκοπό και στόχο στο Πριν, το Τώρα και το Μετά. 

    Βεβαίως υπάρχει γι’ αυτόν, όπως και για όλους μας, το παράγγελμα «Γρηγορείτε», μπορεί όμως να υιοθετήσει και το «Σπεύδε Βραδέως».

    • Στο εισαγωγικό πρόθεμα του Βιβλίου του για να αναζητήσει τον Εαυτό του προβάλλει την φράση «Εγώ είμαι οι Άλλοι».

    Όμως αυτή η λυτρωτική και υπερβατική φράση μπορεί να ανατραπεί εάν οι Άλλοι του απαντήσουν αφοπλιστικά με αγάπη και σεβασμό, «Εμείς οι Άλλοι είμαστε ΕΣΥ».

    1. Το Βιβλίο «Πριν σβήσουν τα Φώτα» έχει μία εκπληκτική κινηματογραφική ροή γιατί σηματοδοτεί μία αυτο-βιογραφική αφήγηση, έναν βιωματικό κώδικα ζωής, πολιτικής σκέψης και φιλοσοφικού στοχασμού.
    • Το Βιβλίο εκτείνεται σε 598 σελίδες και υποδιαιρείται σε 6 θεματικές ενότητες Αιχμαλωτίζει τον Αναγνώστη με όρους μυσταγωγίας και μέθεξης, και αυτόν που συμφωνεί, και αυτόν που διαφωνεί με την αφήγηση, ακόμα και αυτόν που αμφισβητεί ριζικά την αφήγηση του Μίμη.
    • Οι έξι (6) θεματικές ενότητες του Βιβλίου έχουν τους εξής υπότιτλους:
    • η πρώτη, Δημήτριος ο Λάτιος, Ταξίδι στο παρελθόν με επίκεντρο πάντα το ιστορικό και πολιτισμικό γίγνεσθαι της Κρήτης
    • η Δεύτερη, Μία Γενετική Λοταρία στα βουνά της Κρήτης, ρίζα και ιστορία,
    • η Τρίτη, Δύσκολοι καιροί, παιδικά και εφηβικά χρόνια
    • η Τέταρτη, Ξεμυτισμό στη συναρπαστική 10ετία του ‘60
    • η Πέμπτη, Ήμουν ένας από αυτούς Αντίσταση – «Πολυτεχνείο ‘73»
    • η Έκτη, με τα υστερόγραφά της.

    Όλες μαζί οι θεματικές ενότητες και η κάθε μία χωριστά, μια ιστορική τοιχογραφία είναι ένα ψηφιδωτό ζωής, ένα γιγαντιαίο πολιτικό ΠΑΖΛ με γεγονότα και ονόματα, μία ιστορική τοιχογραφία.

    1. Εάν διαβάσει κανείς με προσοχή την 5η Θεματική Ενότητα του Βιβλίου (… Ήμουν ένας από αυτούς – Αντίσταση – Πολυτεχνείο 1973» ….), καθώς και την 6η Θεματική Ενότητα με τα Υστερόγραφά της, θα εμπεδώσει τις Φοιτητικές και τις αντιστασιακές περιπλανήσεις του καθώς και τη βιωματική αναφορά του για ορισμένες αλήθειες, τις οποίες και παραθέτω συνοπτικά. 
    • Ένα, δύο, τρία… πολλά ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ.

    Το Πολυτεχνείο δεν ήταν ένα, αλλά χιλιάδες.

    Όσοι οι νέοι μιας γενιάς.

    Όσα τα λεπτά των τριών ημερών.

    Όσες οι ημέρες μιας ολόκληρης επταετίας.

    Το Πολυτεχνείο προέκυψε μέσα από χιλιάδες αλήθειες, χιλιάδες γιατί και πώς, χιλιάδες μικρές ιστορίες και μικρές αφηγήσεις πολλών χιλιάδων ανθρώπων. Προέκυψε από τη φαντασία και την τόλμη των νέων, κυρίως φοιτητών, μαθητών και εργαζομένων, από τη δίψα τους για Ζωή και Ελευθερία.

    • Η Μεγάλη Εξέγερση, το ορόσημο, είναι μια δημιουργία.

    Μια αρμονική σύνθεση χιλιάδων μικρών γεγονότων. Χιλιάδων πράξεων αντίστασης και απελευθέρωσης, χιλιάδων επαναστάσεων με επαναστάτες με αιτία και χωρίς αιτία, όπου το καθετί έχει τους δημιουργούς του και τους πρωταγωνιστές του.

    • Το Πολυτεχνείο δεν έγινε από το ίδιο ύφασμα, δεν είχε ποτέ το ίδιο χρώμα.
    • Δεν σφύριζαν ποτέ όλοι μαζί την ίδια στιγμή τον ίδιο σκοπό και δε φώναζαν το ίδιο σύνθημα. Εκτός από μία και μόνο στιγμή, την ύστατη στιγμή.

    Το Πολυτεχνείο έμοιαζε και κυρίως ήταν ένα «πολύχρωμο  ύφασμα», που όλοι είχαν το δικαίωμα και την υποχρέωση να βάζουν και έβαζαν ένα διαφορετικό νήμα, ένα διαφορετικό χρώμα για να υφάνουν και να υψώσουν τη σημαία της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και της Ανεξαρτησίας στη χώρα μας.

    • Ένα είναι σίγουρο και αναμφισβήτητο γεγονός, ότι το Πολυτεχνείο δεν έγινε από «κατοικίδιους», από εκπροσώπους του Τίποτα, από αντικειμενικούς παρατηρητές και δογματικούς αναλυτές.

    Η εξέγερση δεν έγινε από τους πανταχού απόντες. Δεν έγινε από αφυδατωμένους και φυγόμαχους, από καιροσκόπους και χαμαιλέοντες.

    Όλοι αυτοί δεν κυκλοφορούσαν τότε στους δρόμους, γιατί όλα «… τα ‘σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά …».

    1. Αυτές οι επισημάνσεις θεωρώ ότι είναι καίριες για να μην παρερμηνευτεί η μαρτυρία του Μίμη για γεγονότα και πρόσωπα τόσο για το τεύχος της «Πανσπουδαστικής Νο 8» για την «Ύβρι Νο 8», (όπως την αποκαλεί ο ίδιος), όσο και για το Κομματικό παρασκήνιο και τον καθοδηγητικό μικρόκοσμο του αμετάκλητου σφάλματος».
    • Το Τεύχος αυτό συμπεριλαμβάνει το Κείμενο, την ανάλυση και τα συμπεράσματα για το Πολυτεχνείο που γράφτηκαν και εκδόθηκαν τον Φεβρουάριο του 1974, δηλαδή εκ των υστέρων, περίπου 3 μήνες μετά την Εξέγερση.

    Δυστυχώς το όμως αποτέλεσε το «Μαύρο Κουτί» για τον πρωταρχικό ηγετικό και καθοδηγητικό πυρήνα της ΚΝΕ την περίοδο του Πολυτεχνείου.

    • Το Κείμενο της «Πανσπουδαστικής – Νο 8» αποτυπώνει ένα ανεξήγητα εξόφθαλμο ιστορικό και συνάμα τραγικό πολιτικό λάθος, ένα προκλητικό και συνάμα τραγικό ηθικό ολίσθημα ενός μικρού και ξεκομμένου καθοδηγητικού πυρήνα.

    Κατά τη γνώμη μου η «Πανσπουδαστική – Νο 8» δεν έχει καμία σχέση με την αλήθεια της Κατάληψης και της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Σε κάθε περίπτωση βρίσκεται σε κατάφωρη αναντιστοιχία με τις αγωνιστικές παραδόσεις της ΚΝΕ και της ΑΝΤΙ-ΕΦΕΕ εκείνης της δύσκολης εποχής.

    Κατά τη γνώμη μου αδικεί κατάφωρα την ιστορία και τη δράση μιας μεγάλης και «ηρωικής» πολιτικής νεολαίας με αδιαμφισβήτητες πολιτικές περγαμηνές και ηθικές υποθήκες. 

    Η ηγεσία του ΚΚΕ με αργόσυρτες διαδικασίες πήρε πολιτικές αποστάσεις από αυτό το Κείμενο. Δεν το κατήγγειλε πολιτικά αμέσως και κατηγορηματικά. Όμως δεν το υιοθέτησε πολιτικά και κομματικά ποτέ. Παραμένει πάντα ένα έκθετο και λησμονημένο Κείμενο στην πολύχρονη ιστορία του Κόμματος.  

    1. Προσωπικά με το «Κείμενο» αυτό της «Πανσπουδαστικής Νο 8» έχω ριζικά και κατηγορηματικά διαφωνήσει. Το έχω καταδικάσει τόσο για τις προκλητικές και ανιστόρητες περιγραφές των γεγονότων της Εξέγερσης όσο και για την απόπειρά του να στιγματίσει πολιτικά και να εξοντώσει ηθικά έναν κορυφαίο συναγωνιστή μας, τον Διονύση Μαυρογένη, προς τον οποίο έχω εκφράσει από την πρώτη στιγμή την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη μου. 
    • Ταυτόχρονα θέλω να είμαι σαφέστατος, ειλικρινής και κατηγορηματικός καταθέτοντας τη δική μου μαρτυρία. Ανεξάρτητα από τις διαφορές και τις αντιπαραθέσεις μας, τα στελέχη της ΚΝΕ και της ΑΝΤ-ΕΦΕΕ ήταν πάντα συμμέτοχοι και πρωταγωνιστές σε όλο το τριήμερο της εξέγερσης και πάντα στις επάλξεις της Εξέγερσης.
    • Τα «παιδιά της ΚΝΕ και της ΑΝΤΙ-ΕΦΕΕ» από όλες τις Σχολές του Πολυτεχνείου και του Πανεπιστημίου, από όλους τους Εθνικο-Τοπικούς Συλλόγους Φοιτητών ήταν εκεί στο Πολυτεχνείο από την πρώτη έως την τελευταία στιγμή.
    • «Τα παιδιά της ΚΝΕ και της ΑΝΤΙ-ΕΦΕΕ», έχουν πρόσωπο, έχουν όνομα, έχουν δράση, έχουν καθαρή στάση αντίστασης και ζωής.

    Ήταν πανταχού παρόντες μαζί με όλους Εμάς και Εμείς μαζί με Αυτούς. 

    Ο Μίμης στο Βιβλίο του περιγράφει με ενάργεια ονομαστικά την παρουσία τους, τη συμμετοχή και την κορυφαία δράση τους κατά το τριήμερο της Κατάληψης του Πολυτεχνείου.

    • Ανεξάρτητα από τις διαφωνίες και τις συγκρούσεις μας η ιστορική αλήθεια είναι μία και αδιαμφισβήτητη.

    Τελεία και παύλα.

    1. Η Σημειολογία των αριθμών έχουν τη δική τους σημασία.

    49 χρόνια μετά, μαζί με τις λέξεις, τα πρόσωπα, τις ιδέες, την πολιτική, τα αισθήματα και τα υστερόγραφα υπάρχουν και οι αριθμοί, που χρονομετρούν τη ζωή μας σε χρόνια, σε ώρες, σε στιγμές.

    • Οι συμβολισμοί ορισμένων αριθμών έχουν μια ανεξήγητη δύναμη, μια μυστηριακή έλξη.

    Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικό του συνδυασμό, το δικό του κλειδάριθμο για να ανοίγει τη ζωή του, για να φορτίσει την ψυχή του, το νου του και την καρδιά του.

            Έχει το δικό του κλειδί και αντικλείδι για να ανοίξει ένα παράθυρο στη μνήμη του, για να ζωντανέψει με λίγο οξυγόνο το παρελθόν του. Φαίνεται ότι στη ζωή των ανθρώπων και στο διάβα της ιστορίας ο χρόνος έχει ρωγμές, ρωγμές που δεν κλείνουν ποτέ.

    ]    Στο παιχνίδι των αριθμών ας κάνουμε

                                         Μια αφαίρεση… 2022-49 = 1973

    • Σε αυτή τη ρωγμή του χρόνου, σε αυτή την οριακή ιστορική στιγμή, μέσα σε τρεις μέρες του Νοέμβρη, τρεις μέρες που συγκλόνισαν την Ελλάδα και τον κόσμο, μια ολόκληρη «γενιά» φώτισε το ορόσημο και το μήνυμα των αγώνων της.

    Πήρε τη σκυτάλη και σήκωσε τη σημαία στα χέρια της, αφήνοντας για πάντα τα ίχνη της και την υπογραφή της στην Ιστορία.

    • Έχει λεχθεί και έχει γραφτεί από αρκετούς ότι το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ως αντίσταση, ως εξέγερση, ως ρήξη ήταν και είναι το συλλογικό και το άφθαρτο Βίωμα μιας «γενιάς», που κάλυψε το συλλογικό «απωθημένο» και το «ενοχικό κενό» μιας συμβιβασμένης και μιας «απούσας κοινωνίας».
    • Όμως η θεωρία της «απούσας κοινωνίας» είναι δομημένη πάνω σε περίτεχνα φιλοτεχνημένες μισές αλήθειες.

    Θα ήταν ανιστόρητο, άδικο και παράλογο αν δεν επισημαίνουμε κάθε φορά με έμφαση:

    • τις παρήγορες και ελπιδοφόρες εκλάμψεις αντίστασης του Ελληνικού Λαού στη συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων Πολιτών στις κηδείες του Γεωργίου Παπανδρέου το 1968 και του Γιώργου Σεφέρη το 1971,
    • την 7χρονη παρουσία μιας αγωνιστικής πρωτοπορίας με χιλιάδες συμμετέχοντες ενεργά στην αντίσταση, στις φυλακές και στην εξορία,
    • την έντονη 7χρονη παρουσία, δράση και κινητοποίηση όλων των πολιτικών και αντιστασιακών οργανώσεων, όλων των κορυφαίων Προσώπων της Πολιτικής, της Τέχνης, της Επιστήμης (Ελλήνων και Φιλελλήνων) σε όλες τις χώρες του Κόσμου,
    • την κατάληψη της Νομικής το Φεβρουάριο του 1973 και το μνημόσυνο του Γεωργίου Παπανδρέου στις αρχές Νοεμβρίου του 1973 με μαχητική και δυναμική συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων Πολιτών κυρίως Νέων.
    1. Το «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ» έχει δύο ιστορικές εγγραφές. Υπάρχει ως μια πραγματικότητα «αυτή καθαυτή», υπάρχει και ως Μύθος

    Το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ως πραγματικότητα, ως ΓΕΓΟΝΟΣ, ως ΣΥΜΒΟΛΟ, ως ΜΗΝΥΜΑ, αν και έδωσε πρόσωπο στα οράματα και στις ευαισθησίες, στις συναισθηματικές δονήσεις και στα σκιρτήματα των Νέων και των «αγνών» ανθρώπων, δυστυχώς γρήγορα άρχισε να ξεθωριάζει και να ξεφτίζει, γιατί «υπονομεύτηκε» από μέσα, γιατί «αλώθηκε» από έξω.

    ]    Το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ως ΜΥΘΟΣ γεννήθηκε και θέριεψε από τη συνολική ανάγκη της Ελληνικής κοινωνίας και των πολιτικών φορέων. Η μυθοπλασία κάλυψε τα κενά, τις ενοχές, τις τύψεις και τους συμβιβασμούς των «τιποτοφρόνων», των «απόντων» και των «συναλλακτικών», όλων αυτών που ζητούσαν μια κολυμπήθρα του Σιλωάμ για να ξεπλυθούν.

    Κάλυψε επίσης τα κόμματα, τις οργανώσεις, τις γκρούπες, τους «Μικρούς και τους Μεγάλους Αρχηγούς», όπως και τους «Μικρούς Ήρωες», που όλοι ήθελαν ένα φωτοστέφανο για τη Μεταπολίτευση.

    • Δυστυχώς, με τη μικρή και τη μεγάλη ευθύνη όλων μας, ο ΜΥΘΟΣ εκτόπισε την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

    Ο ΜΥΘΟΣ έγινε ισχυρός και ακατανίκητος, γιατί συμπορεύτηκαν και πολλές φορές ταυτίστηκαν «οι μεν της καταστάσεως» με τις γήινες ανάγκες τους και τις σκοπιμότητές τους και «οι δε της αντιστάσεως» με τις ματαιοδοξίες και τις φιλοδοξίες τους.

    • Δυστυχώς, από την ώρα που οι «μισές αλήθειες» κυριάρχησαν οι «μεγάλες αλήθειες» δεν άντεξαν. Έκαναν μια βαθιά υπόκλιση προς την Ιστορία και χάθηκαν σαν τις νεράιδες του παραμυθιού. Η αυλαία έκλεισε, αφήνοντας πίσω της ψευδαισθήσεις και αυταπάτες. Σήμερα, τόσα χρόνια μετά, ψάχνουμε και ξαναψάχνουμε τις Μεγάλες Αλήθειες. Πολύ φοβάμαι όμως ότι θα ανακαλύψουμε, για μια ακόμη φορά, αν όχι τον ίδιο το Μύθο του Σίσυφου, ίσως κάποιες παραλλαγές του.
    1. Η «γενιά του Πολυτεχνείου» γεννήθηκε σε μια ρωγμή του χρόνου και είναι μια γενιά-σύνορο ανάμεσα σε δύο ιστορικούς κύκλους.

    Ανάμεσα στον Μεταπολεμικό – Μετεμφυλιακό κύκλο, που έκλεισε οριστικά και αμετάκλητα με τη γέννησή της, και στον Μεταπολιτευτικό κύκλο, που άρχισε να σκιαγραφείται πάλι με τη γέννησή της, με την πτώση της Χούντας και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, καθώς και με το στίγμα μιας επαίσχυντης Εθνικής προδοσίας της Χούντας, με το στίγμα μιας τραγωδίας για τον Ελληνισμό, μιας προδοσίας με χαίνουσα πληγή στην Κύπρο με την εισβολή των Τούρκων και την κατοχή του βορείου τμήματος του νησιού.

    • Η «γενιά» του Πολυτεχνείου ήταν και θαρρώ ότι παραμένει εικονοκλαστική, απελευθερωτική και χειραφετημένη. Με τις ουτοπίες και το ριζοσπαστισμό της δεν αμφισβήτησε μόνο τα πάντα, αλλά επαγγέλθηκε και πολλά.

    Πίστεψε στον εαυτό της και στη «σκιά» της, αλλά αγωνίστηκε στο όνομα όλων, ή μάλλον «έσωσε» τη χαμένη τιμή πολλών.

    Αμφισβήτησε αλλά σεβάστηκε τις προηγούμενες γενιές της Εθνικής Αντίστασης και του 114.

    Σηματοδότησε αλλά και «καταπίεσε» τις επόμενες γενιές. Ήταν και είναι μια «γενιά σύνορο», που ορισμένες φορές έμεινε στη μέση του δρόμου, αδύναμη να προχωρήσει σε μεγάλες υπερβάσεις.

    Ένα μεγάλο ρεύμα από αυτή τη «γενιά» είχε την «τύχη μαζί και την ατυχία» να πιστέψει στις μεγάλες αφηγήσεις της Ιστορίας και της πολιτικής. Να ατονήσει την κριτική της σκέψη και να ακρωτηριάσει τις αισθήσεις της. Να συνδέσει ή και να αφιερώσει ένα κομμάτι από τη ζωή της σε χίμαιρες, σε στείρα δόγματα και σε μανιχαϊσμούς, να δικαιολογήσει βαρβαρότητες.

    1. Μια γενιά εγγράφεται ως κοινωνική και πολιτισμική πολύμορφη δύναμη μόνο μέσα από την ταύτισή της με μια εποχή, με το συλλογικό πάθος μιας «οριακής και μόνο στιγμής».

    Αμέσως μετά κάθε γενιά γίνεται ευτυχώς «κομμάτια και θρύψαλα». Γιατί διακτινίζεται, δικτυώνεται, διασπάται, στροβιλίζεται και μετασχηματίζεται μέσα στην κοινωνία.  Γιατί παύει να αναφέρεται σε κοινούς χρόνους, σε κοινούς τόπους και σε κοινά βιώματα, σε κοινές ιδέες και ουτοπίες εφ’ όρου ζωής.

    Η «γενιά» μας μπορεί να σηματοδότησε μια ολόκληρη εποχή, αλλά δεν είχε και δεν έχει «γενάρχες». Όλοι οι «επώνυμοι» εκπρόσωποί της, όπως και οι χιλιάδες άλλοι με την «άγνωστη» επωνυμία τους (γιατί κανένας δεν είναι ανώνυμος), είχαν τις δικές τους διαδρομές, τις δικές τους μικρές ή μεγάλες ιστορίες.

    Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο στο ψηφιδωτό, στη Μεγάλη Τοιχογραφία της «γενιάς» μας, δεν υπάρχει κανένας αποκλειστικός «Ιδιοκτήτης», κανένας «Νονός», κανένας «Μεταπράτης» των γεγονότων, των συμβόλων, των ιδεών, των μηνυμάτων αυτής της εξέγερσης.

    1. Μπορεί να υπάρχει ένας ομφάλιος λώρος, ένα συνεκτικός ιστός για τους νέους ανθρώπους, οι οποίοι έζησαν έντονα τις συγκινήσεις μιας εποχής. Μπορεί να υπάρχουν ορισμένα αόρατα νήματα μιας αναγνώρισης και ίσως μιας ηθικής αλληλεγγύης.
    • Πιστεύω ότι, όπως όλες οι Γενιές, έτσι και η δική μας έχει πολλαπλές εκφράσεις, πολλαπλές πρωτοπορίες, πολλαπλά πρόσωπα. Γι’ αυτό είναι ολέθριο λάθος μια «γενιά» να σηματοδοτεί και να σηματοδοτείται μόνο από τους «επώνυμους» του πολιτικού προσκήνιου των Κομμάτων, των Κινημάτων και των Μέσων Επικοινωνίας.

    Για να αποτιμηθεί η παρουσία, η ταυτότητα και η συμβολή μιας «γενιάς», πρέπει να βρούμε τις εκφράσεις, το λόγο και το πρόσωπό της στην τέχνη, στην επιστήμη, στο Κράτος, στους θεσμούς, στις επιχειρήσεις, στην εκπαίδευση, στον πολιτισμό, στην πολιτική, στην κοινωνία.

    1. Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας η «αναθεωρητική» τάση για διαφορετική προσέγγιση ιστορικών ορόσημων έχει αρκετούς εκφραστές και θιασώτες, που έχουν εστιάσει την «άοκνη» προσπάθειά τους να «επαναγράψουν» με το δικό τους τρόπο τις αλήθειες για την εγκαθίδρυση της Δικτατορίας το 1967, για το Δημοκρατικά αντιστασιακό φρόνημα του Ελληνικού Λαού απέναντι στη Χούντα, για την Εξέγερση του Πολυτεχνείου, για την τραγωδία της Κύπρου.

    Στην εποχή της ΜΕΤΑ-αλήθειας, στην εποχή της ΜΕΤΑ-Ιστορίας και της ΜΕΤΑ-Πολιτικής το «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ» με τις πυρακτωμένες αλήθειές του.

    • Το «…ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ…» αδιαμφισβήτητα έχει ιστορικά καταγραφεί ως φωνή μιας επιβεβλημένης και δίκαιης εξέγερσης και ως στάση αντίστασης και ρήξης των νέων εναντίον μιας πολυπλόκαμης και πολυπρόσωπης 7χρονης Αμερικανόπνευστης στρατιωτικής δικτατορίας, μιας Χούντας – Μπάμπουσκας.
    • Αυτή η «Χούντα – Μπάμπουσκα», (Χούντα Στρατηγών με αρχηγό τον Σπαντιδάκη – Χούντα Συνταγματαρχών με αρχηγό τον Παπαδόπουλο – Χούντα Ταγματαρχών – Λοχαγών με αρχηγό τον Ιωαννίδη) ανεξάρτητα από τις εποχιακές εκφράσεις της και τις δευτερεύουσες αντιθέσεις της, ήταν ενιαία και αδιαίρετη. Είχε τους ίδιους πάτρωνες και γεννήθηκε ως τέρας από την ίδια μήτρα.
    • Αυτή η «Χούντα – Μπάμπουσκα» με πολλές παραλλαγές στα πρόσωπά της είχε κυοφορηθεί μέσα στα σπλάχνα μιας Μεταπολεμικής και Μετεμφυλιακής «Καχεκτικής Δημοκρατίας», «Περιορισμένης Δημοκρατίας» με πέτρινα χρόνια, με απαγορευμένες και διακεκομμένες Ζώνες.
    • Αυτή η «Χούντα – Μπάμπουσκα» έχει ένα οικογενειακό κομματικό και παραταξιακό δέντρο με βαθειές ρίζες, με ιστορική ταυτότητα και DNAϊκή πολιτική εγγραφή.

    Η δομή της, η δικτύωσή της και τα σημαίνοντα πρόσωπά της έλκουν την  καταγωγή  τους,  την  ισχύ  τους  και  τη  «νομιμότητά»  τους στους εξής συγκεκριμένους αρμούς:

    • στο μετεμφυλιακό Κράτος και Παρακράτος της Βαθειάς Δεξιάς,
    • στον ΙΔΕΑ, στη «βία και νοθεία» στις Εκλογές του 1961 και στη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη,
    • στο «Σχέδιο Περικλής», στη συμμαχική «Κόκκινη Προβιά»,
    • στην έξαρση και στους Διχασμούς του Ψυχρού Πολέμου,
    • στο Βασιλικό Πραξικόπημα και στην καταστροφική Αποστασία τον Ιούλιο του 1965,
    • στην κινδυνολογική αντιδημοκρατική εμμονική ψύχωση εναντίον της Αριστεράς και εναντίον των «Συνοδοιπόρων» της Κεντρο-Αριστεράς με την εφαρμογή του «Σχεδίου Προμηθέας» για την βίαιη αποτροπή μιας αφυπνισμένης μεγάλης και δυναμικής πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας,
    • στην εκτέλεση του «Σχεδίου Ιέραξ» για τη βίαιη ανατροπή μιας σίγουρης συντριπτικής (λαϊκής και κοινοβουλευτικής) νίκης της Ένωσης Κέντρου, της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς, στις Εκλογές του Απριλίου του 1967.
    • Αυτή η Αμερικανόπνευστη «Χούντα – Μπάμπουσκα» ενιαία, αδιαίρετη και αλληλέγγυα, την 21η Απριλίου του 1967 εγκαθίδρυσε το καθεστώς της Στρατιωτικής Δικτατορίας.
    • Έβαλε στο «γύψο» τη Δημοκρατία και τους θεσμούς της με την κατάργηση των Κομμάτων, των ελευθεριών και των δικαιωμάτων των Πολιτών, με τη σύλληψη και την κράτηση, με την φυλάκιση, την εξορία, τον εκτοπισμό και τη δίωξη δεκάδων χιλιάδων Δημοκρατικών και Προοδευτικών Πολιτών, με τον εκφοβισμό και το φακέλωμα εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων.
    • Αυτές οι ιστορικές αλήθειες έχουν χαραχθεί, με όρους γνώσης, αυτογνωσίας, στοχασμού και αναστοχασμού, στις σκέψεις και τα συναισθήματα εκατομμυρίων Ελλήνων, που διαχρονικά δίνουν το συγκλονιστικό παρόν τους σε όλες τις εκδηλώσεις και πορείες κατά την ημέρα μνήμης για την Εξέγερση του Πολυτεχνείου.
    • Ευτυχώς για την ιστορία και την αλήθεια η «άοκνη προσπάθεια» των εκφραστών και των θιασωτών της «ιστορικής αναθεώρησης» να εμφανιστούν όλα τα ιστορικά ορόσημα της «νεότατης ιστορίας» της χώρας μας ως απότοκα τόσο της «πολιτικής ανωριμότητας και πολιτισμικής καθυστέρησης» του Ελληνικού Λαού, όσο και του «Λαϊκισμού», της «πολιτικής ακρότητας» και της «κομματικής εξαλλοσύνης» των Πολιτικών Αρχηγών και των Κομμάτων τους, έχει πέσει στο κενό.
    1. Τα τελευταία χρόνια κλιμακώνεται μία προσπάθεια κυρίως από νοσταλγούς της Χούντας αλλά και από κάποιους «ρηξικέλευθους Φιλελεύθερους» Δημοσιογράφους και Διανοούμενους να συνδέσουν και να συνδυάσουν το Πολυτεχνείο με την τραγωδία της Κύπρου.

    Πασχίζουν με κάθε τρόπο, έξω και πέρα από γεγονότα, αλήθειες, τεκμήρια, αποδείξεις και ντοκουμέντα, έξω και πέρα από κάθε αντικειμενική ιστορική καταγραφή, να διαμορφώσουν μία ανιστόρητη «άλλη αφήγηση». Να επινοήσουν καταγέλαστες «μετα-αλήθειες». Να γράψουν μια «μετα-ιστορία» κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους.

    • Περιγράφουν με «γραμμικό τρόπο» έωλες σοφιστείες και συνεπαγωγές, διάφορα εάν…, εάν…., εάν…., τα οποία παραγνωρίζουν και (ορισμένα εάν…) εξαγνίζουν την ενιαία, διαχρονική και αδιαίρετη Αμερικανόπνευστη «Χούντα – Μπάμπουσκα». 
    • Όλοι αυτοί ισχυρίζονται με διάφορες παράλογες, σχηματικές και προκλητικές συνεπαγωγές ότι ΕΑΝ είχε αφεθεί να εξελιχθεί συντεταγμένα και ομαλά το «Σχέδιο Παπαδόπουλου» με το «Πείραμα Μαρκεζίνη» η Ελλάδα θα προχωρούσε με σταδιακή μετάβαση προς τη Δημοκρατία και θα είχε αποφευχθεί η Τραγωδία της Κύπρου. 
    • Σύμφωνα με αυτές τις συνεπαγωγές και παραδοχές ΕΑΝ είχαν αξιοποιηθεί με «λογική και μέτρο», οι λεγόμενες «δημοκρατικές ρωγμές» του δίδυμου Παπαδόπουλου – Μαρκεζίνη θα διασφαλίζονταν μία «πολιτική ομαλότητα» και μία «εθνική εγρήγορση» κατά συνέπεια η ανατροπή αυτού του «Εθνικού Δημοκρατικού Σχεδίου» οφείλεται στην άκαιρη, άγονη και ατελέσφορη εξέγερση του Πολυτεχνείου και στην «ιδιοτελή ακρότητα» μιας «αμόρφωτης» Γενιάς, της Γενιάς του Πολυτεχνείου.
    • Έχουμε χρέος να αντιπαρατεθούμε με επιχειρήματα και στοιχεία σε όλες αυτές τις καρικατούρες.

    Να υπενθυμίσουμε στους θιασώτες αυτών των θεωριών και μυθευμάτων ότι η προδοσία της Κύπρου από την ενιαία, διαχρονική και αδιαίρετη «Χούντα – Μπάμπουσκα» είναι διαρκής και όχι εποχιακή και στιγμιαία. Επίσης πρέπει να μην διαφεύγει της προσοχής μας οι Ψυχροπολεμικές εξάρσεις και οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις στη Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή, την Ευρώπη και τα Βαλκάνια.

    Αυτή η προδοσία της Κύπρου συνδέεται άρρηκτα βήμα με βήμα, απόφαση με απόφαση, δράση με δράση, επέμβαση με επέμβαση της «Χούντας – Μπάμπουσκα» από την εγκαθίδρυσή της την 21η Απριλίου του 1967 μέχρι την κατάρρευσή της την 24η Ιουλίου του 1974.  

    • Το χρονολόγιο όλων αυτών των μελανών και μαύρων σελίδων και η εξόχως αρνητική, προδοτική και καταστροφική αποτίμησή τους έχουν καταγραφεί με σαφήνεια και αδιαμφισβήτητα στο «Φάκελο της Κύπρου» και στο επίσημο «Πόρισμα» για τη διαχρονική Χουντική Προδοσία και την Τραγωδία της Κύπρου.
    • Το Πόρισμα αυτό έχει εγκριθεί ομόφωνα από όλα τα Κόμματα και όλους τους Βουλευτές της Κυπριακής Βουλής και αποτελεί τον έγκυρο και αδιαπραγμάτευτο Λόγο της Κυπριακής Δημοκρατίας.
    • Ενδεικτικά αναφέρω ορισμένα γεγονότα, τα οποία δεν πρέπει να ξεχνάει ποτέ και κανείς γιατί η «Χούντα – Μπάμπουσκα» με διαχρονική αποκλειστική της απόφαση και ευθύνη:
    • προχώρησε στην απόσυρση από την Κύπρο της Ελληνικής Μεραρχίας

    στις 29/11/1967,

    • σχεδίασε τη δολοφονική απόπειρα εναντίον του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στις 8/3/1970,
    • έστειλε στην Κύπρο τον Γεώργιο Γρίβα τον Αύγουστο του 1971 για να ιδρύσει την ΕΟΚΑ Β, με όλα τα συνεπακόλουθα,
    • προώθησε το Σχέδιο Πραξικοπήματος στις 15/2/1972, που ευτυχώς και εγκαίρως ματαίωσε ο Μακάριος και η Κυβέρνησή του,
    • οργάνωσε και εκτέλεσε το προδοτικό Πραξικόπημα στις 15/7/1974, που άνοιξε την «κερκόπορτα» για την εισβολή και την κατοχή των Τούρκων.
    • Το ομόφωνο Πόρισμα της Κυπριακής Βουλής για το Φάκελο της προδοσίας της Κύπρου και της τραγωδίας του Ελληνισμού οφείλουν να το διαβάσουν, (όπως και δεκάδες άλλα βιβλία ιστορικής τεκμηρίωσης), όλοι οι επίδοξοι «λοβοτομητές» της σύγχρονης ιστορίας του Ελληνισμού και όλοι οι αιρετικοί και επιλεκτικοί δήθεν «Φιλίστορες» με τον αφόρητο και ανιστόρητο διδακτισμό τους.

    Τέλος όλοι οι επίδοξοι «λοβοτομητές» της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας και του Ελληνισμού, όλοι αυτοί οι αιρετικοί και επιλεκτικοί «Φιλίστορες», ας ανακαλέσουν στη μνήμη τους δύο ακόμα αλήθειες:

    • την απόφαση του Κωνσταντίνου Καραμανλή για την αποχώρηση της Ελλάδας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ το 1974
    • τη «Δημόσια Συγγνώμη» του Προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον προς τους Έλληνες για την ΕΥΘΥΝΗ της χώρας του ως προς τα δεινά της Δικτατορίας.
    1. Το «βιντεοκλίπ» μιας γενιάς.

    Τρεις μέρες το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ήταν ένας ιερός και τελετουργικός χώρος, ένα όνομα με μαγεία και σαγήνη, ένας σταθμός ζωντανών και νέων ανθρώπων με παλμό, φαντασία και πάθος.

    Η κατάληψη ήταν τα πάντα.

    Ήταν, με μια «μικρή» καθυστέρηση πέντε ετών, ο απόηχος της μεγάλης πολιτισμικής έκρηξης, της μεγάλης Επανάστασης των νέων του ’68 στη Δύση και στην Ανατολή, στο Βορρά και στο Νότο, με τα Κινήματα Ειρήνης, Δημοκρατίας και Δικαιωμάτων, με τα Αντιδικτατορικά, Αντιφασιστικά και Αντιιμπεριαλιστικά Κινήματα, με τα Κινήματα κριτικής, αμφισβήτησης και χειραφέτησης σε κάθε γωνιά του κόσμου.

    Η κατάληψη ήταν τα πάντα. Τρεις μέρες προσδοκιών, ελπίδων, ερώτων και ονείρων μιας «μεθυσμένης», ελεύθερης και ριζοσπαστικής νέας γενιάς.

    1. Ξέρουμε ότι ξεκινήσαμε με αντιθέσεις, με καταγγελίες, με ριζικές διαφωνίες. Ξέρουμε ότι ήμασταν μια σύγχρονη ΒΑΒΕΛ, με πανσπερμία θέσεων και συνθημάτων, σκοπών και προοπτικών.

    Ξέρουμε ακόμα πώς τελειώσαμε, πως ήμασταν την ύστατη, την αξέχαστη ώρα της Διαπραγμάτευσης, της Εισβολής και της Παράδοσης.

    Ήμασταν ενωμένοι και αλληλέγγυοι, αγκαλιασμένοι και άοπλοι.

    1. Ξέρουμε ποια ήταν τα τελευταία λόγια της συλλογικής μας φωνής, της συλλογικής μας σκέψης και της αφυπνισμένης συνείδησής μας, τα λόγια του Μήτσου, του Νίκου και της Μαρίας από το Ραδιοφωνικό Σταθμό του Πολυτεχνείου, το Σταθμό των Ελεύθερων Ελλήνων …

    «… Στρατιώτες Αδέλφια μας ….

    … Είμαστε άοπλοι …

    … Εθνικός Ύμνος … Σε γνωρίζω από την κόψη … »

    1. Ξέρουμε ποια ήταν τα τελευταία σύμβολα που σηκώσαμε:

    «… Η Ελληνική Σημαία, σύμβολο μιας νέας Πίστης …

    … Η λευκή σημαία… Μια φανέλα… Ένα άσπρο πουκάμισο… σύμβολο μιας αθωότητας, για να αφοπλίσουμε και να αιχμαλωτίσουμε τους φορείς της βίας και της βαρβαρότητας».

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 16 November 2026 🕒 17:25

ΧΑΜΟΣ ΜΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ "ΨΗΛΟ"...


Μία ανάρτηση του ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Παναθηναϊκός, Δημήτρη Γιαννακόπουλου, το βράδυ του Σαββάτου στα social media, για περιστατικό το οποίο αφορά στην κόρη του προκάλεσε την παρέμβαση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Ο υπουργός έδωσε εντολή προκειμένου η εν λόγω ανάρτηση να σταλεί στον αρμόδιο εισαγγελέα.
Σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έξεφρασε μέσω Instagram με διαδοχικά βίντεο την οργή του για το περιστατικό που, όπως υποστήριξε, είχε ως αποδέκτη την κόρη του. Ο ισχυρός άνδρας της ΚΑΕ Παναθηναϊκός εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση με βαριές εκφράσεις, κάνοντας λόγο για ένα απαράδεκτο περιστατικό, κατά το οποίο η κόρη του σταματήθηκε στον δρόμο από άτομα που επέβαιναν σε συμβατικό όχημα και υποβλήθηκε σε εξευτελιστικό έλεγχο.
Στα σχετικά βίντεο, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος εμφανίζεται σε έξαλλη κατάσταση χρησιμοποιώντας επανειλημμένα υβριστικούς και προσωπικούς χαρακτηρισμούς σε συγκεκριμένο πρόσωπο χωρίς να αναφέρει με σαφήνεια το όνομα του.
Τα όσα αναφέρει στα βίντεο:
«Αρχ@δ@α δεν έχετε; Εμένα θέλετε, σε εμένα ελάτε. 44 κάμερες ξήλωσες την άλλη φορά. Έχεις σταματήσει όλους μου τους αστυνομικούς, έχεις γδύσει όλη μου τη φύλαξη και τώρα την κόρη μου, ρε καραγκιόζη; Την κόρη μου, γ@μώ το σπίτι σου… Σε εμένα έλα, σε εμένα έλα, παλιομπεκρή που πλακώνεις τις γυναίκες σου… Σε εμένα έλα.»
«Εσύ αρχ@δ@α δεν έχεις και νομίζεις ότι με τα αρχ@δ@α του ψηλού θα μου κάνεις εμένα μ@λ@κίες. Για πες μου, ρε ψηλέ, από ποιον ζήτησες 5 εκατομμύρια να τα γλιτώσει… να γλιτώσει τη φυλακή και τα 100, πες μου εσύ. Ξέρεις ποιος τα ζήταγε; Γιατί εγώ ξέρω». Με εμφανή εκνευρισμό πρόσθεσε: «Εσύ νομίζεις θα με σταματήσεις εμένα… Όλους στ’ αρχ@δ@α μου σας γράφω. Αν έχετε τα αρχ@δ@α, ελάτε σε εμένα».
«Θες να το πάμε… Για πες μου, ποιος έχει φάει τη μισή νύχτα στην Ελλάδα, για τα ναρκωτικά, για τις π@@τάνες, τις βίζιτες και τα όργανα και την προστασία; Για πες μου ποιος έχει φάει όλη τη νύχτα, ρε ψηλέ. Θες να στα πω εγώ; Θα στα πω, λοιπόν».
«Εν κινήσει και με συμβατικό αυτοκίνητο σταματάς την κόρη μου και την κατεβάζεις κάτω και τη γδύνεις;»
Σε άλλο σημείο, μάλιστα, είπε ότι ξέρει ποιος έκανε την ανάληψη των 820.000 ευρώ που βρέθηκαν στον Παπαπέτρου…

Η σχετική ανακοίνωση του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας αναφέρει: «Με εντολή του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, ανάρτηση σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, η οποία περιέχει υβριστικές εκφράσεις και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς που πλήττουν το κύρος της Ελληνικής Αστυνομίας, διαβιβάστηκε στον αρμόδιο εισαγγελέα. Ο νόμος ισχύει και εφαρμόζεται για όλους».
Το περιστατικό
Σύμφωνα με πληροφορίες από την Ελληνική Αστυνομία, τα ξημερώματα της Κυριακής, αστυνομικοί του Τμήματος Δίωξης Εκβιαστών εντόπισαν στο Κολωνάκι ένα εταιρικό  αυτοκίνητο με φιμέ τζάμια, στο οποίο επέβαιναν δύο άνδρες και μία γυναίκα.
Οι αστυνομικοί έκαναν σήμα στον οδηγό να σταματήσει και το αυτοκίνητο ακινητοποιήθηκε σε παρακείμενο δρόμο. Ακολούθησε έλεγχος των στοιχείων των επιβατών, ενώ ελέγχθηκε και η άδεια οπλοκατοχής ενός από τους δύο άνδρες, ο οποίος, όπως διαπιστώθηκε, κατείχε νόμιμα όπλο.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, στη διάρκεια του ελέγχου σημειώθηκε ένταση, καθώς οι αστυνομικοί φέρονται να δέχθηκαν ύβρεις και απειλές τόσο από παριστάμενους όσο και από πρόσωπο που συνομιλούσε τηλεφωνικά με κάποιον από τους επιβαίνοντες, μέσω ανοιχτής ακρόασης.
Αστυνομικές πηγές υποστηρίζουν ότι οι άνδρες της Δίωξης Εκβιαστών διατήρησαν την ψυχραιμία τους και ολοκλήρωσαν κανονικά τον έλεγχο. Καθώς δεν διαπιστώθηκε κάποια παράβαση που να δικαιολογεί περαιτέρω ενέργειες, οι τρεις επιβαίνοντες αποχώρησαν με το  αυτοκίνητό τους.

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 16 November 2026 🕒 17:14

ΑΠΟ ΤΙΣ ΧΕΙΡΟΠΕΔΕΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΣΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ «ΜΕΓΑΛΑ ΚΕΦΑΛΙΑ»: ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ, ΤΑ 5 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ 820 ΧΙΛΙΑΡΙΚΑ

Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Χθες, από αυτή εδώ τη διαδικτυακή γωνιά, σχολιάζαμε την ανακοίνωση του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ., σύμφωνα με την οποία «ο νόμος ισχύει και εφαρμόζεται για όλους», με αφορμή τον αστυνομικό έλεγχο στο Κολωνάκι και τις υβριστικές αναρτήσεις του μεγαλοεπιχειρηματία Δημήτρη Γιαννακόπουλου.

Στο σχετικό δημοσίευμά μας, με τίτλο «Ο νόμος ισχύει για όλους – Με το γάντι στους υμνητές των ναζί, με χειροπέδες στους αντιεξουσιαστές», αναδεικνύαμε την προκλητική επιλεκτικότητα των κατασταλτικών μηχανισμών: την αστραπιαία κινητοποίηση της αστυνομίας όταν στο στόχαστρο βρίσκονται αγωνιστές και αντιεξουσιαστές, σε αντιδιαστολή με την ευπρεπή και ιδιαίτερα προσεκτική μεταχείριση ενός μεγαλοεπιχειρηματία, ο οποίος έχει επανειλημμένα προσφέρει δημόσια πολιτική κάλυψη στον καταδικασμένο νεοναζί Ηλία Κασιδιάρη.

Οι εξελίξεις, όμως, δίνουν πλέον στην υπόθεση μια πολύ ευρύτερη διάσταση.

Γιατί τα βίντεο που δημοσιοποίησε ο Γιαννακόπουλος δεν περιέχουν μόνο ύβρεις κατά αστυνομικών. Περιλαμβάνουν εξαιρετικά σοβαρές καταγγελίες για εκβιασμούς, εξαφάνιση αποδεικτικών στοιχείων, κυκλώματα της νύχτας, ναρκωτικά, προστασία και χρηματικά ποσά εκατομμυρίων.

Και ξαφνικά, η περίφημη διακήρυξη του Χρυσοχοΐδη περί ισονομίας αποκτά ένα πολύ διαφορετικό περιεχόμενο.

Όταν οι ισχυροί τρώγονται μεταξύ τους, ανοίγουν στόματα

Ας δούμε τι ακριβώς ακούγεται στην απομαγνητοφώνηση των βίντεο που ανάρτησε ο επιχειρηματίας τα ξημερώματα της Κυριακής 15 Νοέμβρη.

Ο Γιαννακόπουλος απευθύνεται σε δύο πρόσωπα, τα οποία φωτογραφίζει με χαρακτηρισμούς και συγκεκριμένες αναφορές.

Για τον πρώτο, τον οποίο αποκαλεί «παλιομπεκρή»,

ισχυρίζεται ότι βρίσκεται πίσω από αστυνομικές ενέργειες εναντίον του, ενώ αναφέρεται στην απομάκρυνση 44 καμερών σε προηγούμενη υπόθεση.

Ακούγεται να λέει: «44 κάμερες ξήλωσες την άλλη φορά. Έχεις σταματήσει όλους μου τους αστυνομικούς, έχεις σταματήσει όλη μου την φύλαξη και τώρα την κόρη μου ρε καραγκιόζη; […] Σε μένα έλα παλιό μπεκρή».

Στη συνέχεια κάνει αναφορά σε έναν δεύτερο παράγοντα, τον αποκαλούμενο «ψηλό», με ακόμη βαρύτερες αιχμές: «Για πες μου ρε ψηλέ από ποιον ζήταγες πέντε εκατομμύρια, ρε πες μου. Από ποιον ζήταγες πέντε εκατομμύρια για να γλυτώσει την φυλακή;»

Και συνεχίζει με αναφορές στον έλεγχο της νύχτας, στα ναρκωτικά, στην εκμετάλλευση γυναικών και στα κυκλώματα προστασίας, για να καταλήξει στο ερώτημα: «Τα 820 χιλιάρικα του Παπαπέτρου ποιος τα έχει σηκώσει; Ποιος τα έχει σηκώσει ρε;»

Ας είμαστε σαφείς. Οι ισχυρισμοί ενός επιχειρηματία, όσο συγκεκριμένοι κι αν είναι, δεν αποτελούν από μόνοι τους αποδείξεις. Δεν γνωρίζουμε αν ευσταθούν, ούτε μπορούμε να θεωρήσουμε δεδομένη την ταυτότητα των προσώπων που φωτογραφίζει. Ακριβώς γι’ αυτό, όμως, απαιτείται η διερεύνησή τους. Προφανώς δεν διατηρούμε αυταπάτες για την λειτουργία της αστικής “δικαιοσύνης” στο καθεστώς Μητσοτάκη, αλλά αξίζει να σημειώσουμε κάποια πράγματα

Πέντε εκατομμύρια για να γλιτώσει κάποιος τη φυλακή;

Το σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας «Δημοκρατία» αναδεικνύει τη σοβαρότητα των καταγγελιών και θέτει ευθέως το ζήτημα της εισαγγελικής διερεύνησής τους.

Γίνεται αναφορά σε ισχυρισμούς για απαίτηση χρηματισμού ύψους 5.000.000 ευρώ, σε ξεκαθαρίσματα λογαριασμών στον κόσμο της νύχτας και στις αναφορές του Γιαννακόπουλου για τα 820.000 ευρώ που συνδέονται με τον προφυλακισμένο διαιτητή Πέτρο Παπαπέτρου.

Το τελευταίο ζήτημα αποκτά πρόσθετο ενδιαφέρον εξαιτίας της παρουσίας του Παπαπέτρου σε πεζοπορία στον Όλυμπο, στις 2 Οκτώβρη, μαζί με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Η συγκεκριμένη συνύπαρξη, ασφαλώς, δεν αποδεικνύει οποιαδήποτε εμπλοκή του πρωθυπουργού στην υπόθεση.

Το δημοσίευμα της «Δημοκρατίας» θέτει ένα εύλογο ερώτημα: Θα βρεθεί εισαγγελικός λειτουργός να ασχοληθεί με όσα καταγγέλλονται δημόσια;

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το ζουμί.

Ο «σερίφης» Χρυσοχοΐδης έχει επιλεκτική ακοή;

Ο υπουργός μπατσάδικης ασυδοσίας και καταστολής έσπευσε να δώσει εντολή για τη διαβίβαση της ανάρτησης του Γιαννακόπουλου στον αρμόδιο εισαγγελέα, επειδή, σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ., περιείχε υβριστικές εκφράσεις και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς κατά της Αστυνομίας.

Πολύ ωραία. Θα υπάρξει, όμως, ανάλογη ευαισθησία και για το υπόλοιπο περιεχόμενο των βίντεο;

Θα διερευνηθούν οι αναφορές για τα πέντε εκατομμύρια; Θα αναζητηθεί τι ακριβώς συνέβη με τα 820.000 ευρώ; Θα ελεγχθούν οι ισχυρισμοί για την απομάκρυνση των 44 καμερών και τις καταγγελλόμενες διασυνδέσεις με κυκλώματα της νύχτας; Ή μήπως η κρατική ευαισθησία εξαντλήθηκε στις προσβλητικές εκφράσεις κατά των αστυνομικών;

Την απάντηση την γνωρίζουμε ήδη.

Και για να μην παρεξηγηθούμε: Δεν έχουμε καμία διάθεση να μετατρέψουμε τον Γιαννακόπουλο σε αντισυστημικό ήρωα. Οι πολιτικές του συμπάθειες, οι δημόσιες τοποθετήσεις του και η στάση του απέναντι στον Κασιδιάρη είναι γνωστές. Δεν ξεχνάμε, επίσης, ότι πρόκειται για έναν ισχυρό οικονομικό παράγοντα που κινείται μέσα στον κόσμο των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων.

Αλλά όταν ένας τέτοιος παράγοντας, μέσα από μια σύγκρουση με άλλους ισχυρούς, προχωρά σε συγκεκριμένες καταγγελίες για πρόσωπα που φέρονται να βρίσκονται κοντά στα κέντρα εξουσίας, αυτές δεν μπορούν να θαφτούν κάτω από το χαλί.

Το πρόβλημα δεν είναι τα πρόσωπα. Είναι το σύστημα που τα παράγει.

Από την προηγούμενη δημοσίευσή μας μέχρι σήμερα, το βασικό ερώτημα παραμένει το ίδιο, αλλά πλέον έχει διευρυνθεί.

Ποιος είναι ο περίφημος νόμος που, σύμφωνα με τον Χρυσοχοΐδη, εφαρμόζεται για όλους; Είναι ο νόμος που κινητοποιεί αστραπιαία τους μηχανισμούς καταστολής απέναντι σε έναν αγωνιστή, έναν αντιεξουσιαστή, έναν διαδηλωτή; Είναι ο νόμος που αντιμετωπίζει με διαφορετικά μέτρα και σταθμά τους ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες και τους πολιτικούς τους φίλους; Και είναι ο ίδιος νόμος που θα επιτρέψει να ερευνηθούν μέχρι τέλους οι καταγγελίες για εκατομμύρια, εκβιασμούς και κυκλώματα;

Δεν περιμένουμε από έναν μεγαλοεπιχειρηματία να αποκαλύψει τις αντιφάσεις του καπιταλιστικού συστήματος. Ούτε θεωρούμε ότι οι εσωτερικές συγκρούσεις της οικονομικής και πολιτικής ελίτ αποτελούν κάποιου είδους κάθαρση. Αλλά οι αντιθέσεις τους έχουν μερικές φορές την ιδιότητα να φωτίζουν πλευρές ενός κόσμου που, όταν λειτουργεί συντονισμένα, φροντίζει να παραμένει στο σκοτάδι.

Και τότε, τα ερωτήματα δεν μπορούν να αποσιωπηθούν.

Ο «σερίφης» Χρυσοχοΐδης ας αφήσει τις διακηρύξεις περί ισονομίας. Το ζητούμενο δεν είναι να αποδειχθεί ότι ο νόμος μπορεί να φτάσει μέχρι έναν μεγαλοεπιχειρηματία για τις ύβρεις του. Το ζητούμενο είναι αν μπορεί να φτάσει μέχρι εκείνους που καταγγέλλονται για πολύ σοβαρότερα πράγματα, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται.

Γιατί, τελικά, το πραγματικό σκάνδαλο δεν είναι ότι οι ισχυροί τσακώνονται και ξεσκεπάζουν ο ένας τον άλλον. Είναι ότι σε μια κοινωνία όπου για τους από κάτω περισσεύουν οι χειροπέδες, για τους από πάνω φαίνεται να περισσεύουν οι σιωπές.


 https://vathikokkino.gr/archives/230099

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 16 November 2026 🕒 17:11

ΤΟΥΣ ΘΕΛΕΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΥΣ! ΔΟΚΑΝΟ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ...

Σε μια επιχείρηση αναζήτησης πολιτικής κάλυψης από την αντιπολίτευση, την ώρα που παραμένουν αναπάντητα κρίσιμα ερωτήματα για τους χειρισμούς στο καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου, παραπέμπει η πρωτοβουλία του Κυριάκου Μητσοτάκη να αναθέσει στον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη την κατ’ ιδίαν ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών.

Η κυβέρνηση, που είχε μέχρι σήμερα τον αποκλειστικό έλεγχο των διπλωματικών συνεννοήσεων και των αποφάσεων για την πορεία του έργου, εμφανίζεται τώρα να επιδιώκει ευρύτερη πολιτική συναίνεση, δημιουργώντας την εντύπωση ότι θέλει να μοιραστεί με την αντιπολίτευση την ευθύνη των επιλογών της.
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς η Αγκυρα επιχειρεί, μέσω νέων δημοσιευμάτων, να παρουσιάσει την έναρξη των ερευνών ως αποτέλεσμα δικής της συγκατάθεσης, φτάνοντας στο σημείο να υποστηρίζει ότι καθόρισε ακόμη και τις γεωγραφικές συντεταγμένες στις οποίες θα κινηθεί το γαλλικό ερευνητικό σκάφος.
Μέσα σε αυτό το κλίμα η επιλογή του Μεγάρου Μαξίμου να προχωρήσει σε χωριστές, κεκλεισμένων των θυρών συναντήσεις προκαλεί εύλογες απορίες. Γιατί δεν επιλέχθηκε μια συζήτηση στη Βουλή, όπου η κυβέρνηση θα υποχρεωνόταν να τοποθετηθεί δημόσια απέναντι στις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης; Γιατί δεν συγκλήθηκε θεσμικά το συμβούλιο πολιτικών αρχηγών, εφόσον το θέμα θεωρείται τόσο σοβαρό ώστε να απαιτείται εθνική συνεννόηση;
Η επίκληση της ανάγκης εμπιστευτικής ενημέρωσης δεν απαντά από μόνη της σε αυτά τα ερωτήματα. Η διπλωματική εχεμύθεια είναι ασφαλώς απαραίτητη σε ευαίσθητες υποθέσεις, δεν μπορεί όμως να μετατρέπεται σε γενικό επιχείρημα για την αποφυγή δημόσιας λογοδοσίας. Πολύ περισσότερο όταν οι ίδιοι οι κυβερνητικοί παράγοντες εμφανίζονται να διαβεβαιώνουν ότι οι εξελίξεις είναι θετικές και ότι το έργο προχωρά χωρίς υποχωρήσεις απέναντι στις τουρκικές αξιώσεις.
Εάν πράγματι όλα έχουν εξελιχθεί επιτυχώς, όπως υποστηρίζει το Μαξίμου,

ποια είναι τα «μυστικά» που πρέπει να μοιραστούν πίσω από κλειστές πόρτες και ερήμην του ελληνικού λαού; Και γιατί οι πολιτικοί αρχηγοί καλούνται να ενημερωθούν εκ των υστέρων για χειρισμούς στους οποίους δεν είχαν καμία συμμετοχή, αντί να παρουσιαστεί μια συνολική εικόνα των γεγονότων και να αναλάβει η κυβέρνηση την πολιτική ευθύνη των αποφάσεών της;
Το ενδεχόμενο που αναδεικνύεται είναι σαφές: Να μπορεί αύριο το Μέγαρο Μαξίμου να επικαλεστεί ότι οι αρχηγοί της αντιπολίτευσης είχαν ενημερωθεί για όλα, επιχειρώντας να εμφανίσει την παρουσία τους στις συναντήσεις ως σιωπηρή αποδοχή των κυβερνητικών επιλογών. Με άλλα λόγια, να μετατραπεί μια θεσμική υποχρέωση ενημέρωσης σε εργαλείο πολιτικής νομιμοποίησης -και εν τέλει συνενοχής-, χωρίς να έχει προηγηθεί πραγματική συνδιαμόρφωση της εθνικής στρατηγικής.
Η διάκριση είναι ουσιώδης. Η αντιπολίτευση έχει υποχρέωση να ενημερώνεται για τα εθνικά ζητήματα, αλλά δεν έχει καμία υποχρέωση να προσφέρει λευκή επιταγή στην κυβέρνηση. Ούτε η συμμετοχή σε μια συνάντηση μπορεί να θεωρηθεί συναίνεση σε αποφάσεις που ελήφθησαν χωρίς τη δική της γνώση ή έγκριση.
Η γαλλική διακοίνωση
Πρόσθετη σύγχυση προκαλούν οι πληροφορίες για τη γαλλική ρηματική διακοίνωση, η οποία βρίσκεται στο επίκεντρο των διπλωματικών εξελίξεων. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης είχε δηλώσει ότι το σχετικό έγγραφο θα παραδοθεί στους πολιτικούς αρχηγούς, ωστόσο νεότερα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η αρχική αυτή δέσμευση περιορίζεται πλέον σε ενημέρωση για το περιεχόμενό του.
Εφόσον επιβεβαιωθεί αυτή η αλλαγή, το ερώτημα είναι γιατί οι πολιτικοί αρχηγοί δεν θα έχουν πρόσβαση στο ίδιο το έγγραφο, έστω με τις απαραίτητες εγγυήσεις εμπιστευτικότητας. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να ζητά πολιτική συνεννόηση και ταυτόχρονα να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο οι συνομιλητές της να μη διαθέτουν το πρωτογενές διπλωματικό κείμενο που καλούνται να αξιολογήσουν.
Η διαφορά ανάμεσα στην παράδοση μιας διακοίνωσης και την προφορική παρουσίαση του περιεχομένου της δεν είναι τυπική. Μπορεί να έχει ουσιαστική σημασία για το εύρος της ενημέρωσης και για τη δυνατότητα της αντιπολίτευσης να σχηματίσει ανεξάρτητη εικόνα των γεγονότων.
Την ίδια στιγμή, νέα ερωτήματα δημιουργούν τα τουρκικά δημοσιεύματα για τον ρόλο της Αγκυρας στις έρευνες. Η τουρκική πλευρά επιχειρεί να παρουσιάσει την παρουσία του γαλλικού σκάφους και την έναρξη των εργασιών ως διαδικασία που πραγματοποιείται με τη δική της συγκατάθεση, επικαλούμενη και την παρουσία τουρκικής φρεγάτας στην περιοχή.
«Συγκατάθεση»
Ο ισχυρισμός περί «συγκατάθεσης» δεν αποτελεί από μόνος του απόδειξη ότι η Τουρκία ενέκρινε νομικά ή επιχειρησιακά τις έρευνες. Ωστόσο, η προβολή του εξυπηρετεί την πάγια τουρκική επιδίωξη να εμφανίζεται η Αγκυρα ως απαραίτητος συνομιλητής για κάθε δραστηριότητα σε θαλάσσιες περιοχές όπου προβάλλει διεκδικήσεις.
Ενώ, λοιπόν, η κυβέρνηση προβάλλει την έναρξη των ερευνών ως επιτυχία, η Τουρκία επιχειρεί να παρουσιάσει την ίδια εξέλιξη ως επιβεβαίωση των δικών της θέσεων. Πρόκειται για μια αντίφαση που απαιτεί σαφή και τεκμηριωμένη ελληνική απάντηση, καθώς το γεγονός ότι ένα ερευνητικό πλοίο πραγματοποιεί εργασίες δεν αρκεί για να αποσαφηνίσει τις διπλωματικές συνθήκες υπό τις οποίες αυτές εξελίσσονται.
Ακόμη πιο προκλητικός είναι ο χθεσινός ισχυρισμός του τουρκικού τηλεοπτικού δικτύου TV100, ότι «οι συντεταγμένες στις οποίες θα πραγματοποιηθούν οι έρευνες καθορίστηκαν από την Αγκυρα». (Στο πρωτότυπο: «Araştτrma yapılacak koordinatlar da Ankara tarafından belirlendi».)
Το δημοσίευμα παρουσιάζει την εξέλιξη ως επιτυχία της τουρκικής πολιτικής της «Γαλάζιας Πατρίδας», επιχειρώντας να δημιουργήσει την εντύπωση ότι η Τουρκία διαθέτει αποφασιστικό λόγο ακόμη και στη χάραξη των ερευνητικών δραστηριοτήτων. Και η εφημερίδα «Akşam» υποστηρίζει επίσης ότι το γαλλικό πλοίο έλαβε άδεια να εργαστεί σε συντεταγμένες που καθόρισε η Τουρκία.
Βεβαίως, ο ισχυρισμός αυτός δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα. Επιπλέον, η ελληνική Υδρογραφική Υπηρεσία είχε ήδη ανακοινώσει από τις 6 Νοεμβρίου τη σχεδιαζόμενη διαδρομή του γαλλικού ερευνητικού πλοίου «Abeille Marengo». Συνεπώς, η μεταγενέστερη δημοσίευση συντεταγμένων από την τουρκική πλευρά δεν αποδεικνύει ότι η Αγκυρα επέβαλε διαφορετική χάραξη.
Αυτό ακριβώς, όμως, καθιστά αναγκαία τη δημόσια αποσαφήνιση των γεγονότων. Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει αν υπήρξε οποιαδήποτε μεταβολή στον αρχικό σχεδιασμό, τι περιλαμβάνει η γαλλική διακοίνωση και εάν οι διπλωματικές επαφές επηρέασαν με οποιονδήποτε τρόπο τις συνθήκες διεξαγωγής των ερευνών.
Συγχωροχάρτι;
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η προσπάθεια του Μεγάρου Μαξίμου να εξασφαλίσει πολιτική συναίνεση αποκτά ιδιαίτερο βάρος. Διότι οι αρχηγοί της αντιπολίτευσης καλούνται να τοποθετηθούν απέναντι σε μια κατάσταση που έχει διαμορφωθεί αποκλειστικά από τους κυβερνητικούς χειρισμούς, χωρίς να έχουν συμμετάσχει στις διπλωματικές αποφάσεις που προηγήθηκαν. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση αποφασίζει τώρα να τους ενημερώσει δεν μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός μεταφοράς ή επιμερισμού της ευθύνης. Η εξωτερική πολιτική δεν ασκείται συλλογικά εκ των υστέρων, ούτε οι αποφάσεις της εκτελεστικής εξουσίας αποκτούν διακομματική νομιμοποίηση απλώς επειδή παρουσιάστηκαν στους πολιτικούς αρχηγούς μετά τη λήψη τους.
Αντιθέτως, η ίδια η κυβέρνηση οφείλει να αποδείξει ότι οι επιλογές της δεν έχουν δημιουργήσει ανεπιθύμητα προηγούμενα για την άσκηση των ελληνικών δικαιωμάτων στην ανατολική Μεσόγειο. Η αναζήτηση συναίνεσης είναι θεμιτή μόνον εφόσον συνοδεύεται από ουσιαστική ενημέρωση και ξεκάθαρη ανάληψη ευθύνης. Διαφορετικά, κινδυνεύει να εκληφθεί ως προσπάθεια να βρεθεί η αντιπολίτευση στο ίδιο πολιτικό κάδρο με την κυβέρνηση, ώστε να περιοριστεί το κόστος των αποφάσεων που εκείνη έλαβε.
Αυτό είναι και το ουσιαστικό πολιτικό ερώτημα που ανακύπτει από την πρωτοβουλία Μητσοτάκη: Αν το Μέγαρο Μαξίμου θεωρεί ότι οι χειρισμοί του έχουν αποδώσει και ότι το έργο προχωρά χωρίς καμία υποχώρηση, γιατί αισθάνεται την ανάγκη να αναζητήσει τώρα την πολιτική κάλυψη των υπόλοιπων κομμάτων;
Η αντιπολίτευση μπορεί και πρέπει να ενημερωθεί. Δεν μπορεί, όμως, να καταστεί συνυπεύθυνη για επιλογές που δεν αποφάσισε. Και η κυβέρνηση δεν μπορεί να επικαλείται την εθνική ομοψυχία για να αποφύγει τις εξηγήσεις που οφείλει στον ελληνικό λαό. Η εθνική συναίνεση δεν αποτελεί συγχωροχάρτι για τους κυβερνητικούς χειρισμούς, ούτε μπορεί να μετατρέπεται σε πολιτική παγίδα για εκείνους που καλούνται να ενημερωθούν όταν οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί.

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 14 November 2026 🕒 12:40

ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΤΟ ABEILLE MARENGO...


Στο λιμάνι του Ηρακλείου Κρήτης επιστρέφει τις επόμενες ώρες το γαλλικό ερευνητικό σκάφος Abeille Marengo, το οποίο έχει ναυλωθεί από τη γαλλική εταιρία NEXANS, προκειμένου να διεξάγει τις απαραίτητες έρευνες για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου.
Συγκεκριμένα, το γαλλικό ερευνητικό Abeille Marengo πραγματοποιεί τις τελευταίες ώρες εργασίες βυθομέτρησης με αντίθετη φορά, επιστρέφοντας δηλαδή στο σημείο αφετηρίας του, αφού κάθε πέρασμά του πραγματοποιείται σε δύο κατευθύνσεις, δηλαδή μπροστά και πίσω, προκειμένου να “σκανάρεται” πλήρως όλο το διάστημα που διανύει.
Μόλις ολοκληρωθεί το πρώτο του πέρασμα και από τις δύο κατευθύνσεις εντός των επόμενων ωρών, τότε το ερευνητικό θα επιστρέψει στο Ηράκλειο αφενός γιατί το πλήρωμά του δεν έχει διακόψει τις εργασίες του για 18-20 ημέρες συνεχώς, καθώς προβλέπεται σχετική παύση. Και αφετέρου για να πραγματοποιήσει τεχνικές εργασίες στο σκάφος.
Σημειωτέον ότι αυτή η παύση των εργασιών θα πραγματοποιηθεί με βάση τον προγραμματισμό του γαλλικού ερευνητικού τουλάχιστον άλλες 15 φορές σε διάρκεια εξαμήνου, όσο δηλαδή διαρκούν οι σχετικές έρευνες και κατόπιν της προγραμματισμένης παύσης το ερευνητικό θα κινηθεί εκ νέου νοτιοανατολικά της Καρπάθου.

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 14 November 2026 🕒 12:38

Ο «ΑΥΤΟΦΩΡΑΚΙΑΣ» ΤΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΞΑΝΑΧΤΥΠΑ! Ο «ΑΝΙΨΙΟΣ» ΚΑΙ Η «ΟΜΑΔΑ ΑΛΗΤΕΙΑΣ» ΣΤΗΝΟΥΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΜΑΓΑΖΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΔ!

Αν κάτι αποδεικνύει η επανεμφάνιση του Γρηγόρη Δημητριάδη στο πολιτικό προσκήνιο, είναι ότι ορισμένοι άνθρωποι της εξουσίας μπορεί να απομακρύνονται προσωρινά από τις επίσημες θέσεις τους, αλλά δεν εγκαταλείπουν ποτέ τα δίκτυα, τις φιλοδοξίες και τους μηχανισμούς που τους ανέδειξαν.

Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς μαγειρεύει το σκοτεινό επιτελείο του πρώην γενικού γραμματέα του πρωθυπουργού. Εκείνο που ξέρουμε, όμως, είναι ότι πρόκειται για το πρόσωπο που έχει συνδέσει το όνομά του με μία από τις μεγαλύτερες υποθέσεις θεσμικής εκτροπής των τελευταίων χρόνων: το σκάνδαλο των υποκλοπών.

Άλλωστε, ο ίδιος είχε περιγράψει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τον πολιτικό του ρόλο, λέγοντας ότι «έφαγε τη σφαίρα για να μην τη δεχθεί το αφεντικό». Μια φράση που συμπυκνώνει ολόκληρη τη λογική της πολιτικής αυτοπροστασίας: όταν ξεσπάει το σκάνδαλο, κάποιος αναλαμβάνει να βγει μπροστά, ώστε να μείνει στο απυρόβλητο το πραγματικό κέντρο της εξουσίας.

Μόνο που οι πολιτικές ευθύνες δεν εξαφανίζονται με παραιτήσεις, ούτε οι δικαστικές εκκρεμότητες σβήνονται με επικοινωνιακές επιχειρήσεις.

Όπως έχει επισημάνει ο καθηγητής Νομικής στην Οξφόρδη, Παύλος Ελευθεριάδης, ο Γρηγόρης Δημητριάδης εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπος με εξαιρετικά σοβαρές δικαστικές αιτιάσεις, καθώς παραμένει, σύμφωνα με τη διατύπωσή του, «ακόμα ύποπτος πολύ σοβαρών κακουργημάτων».

Και ενώ η υπόθεση Predator εξακολουθεί να ρίχνει βαριά τη σκιά της πάνω στο πολιτικό σύστημα, έρχεται το δημοσίευμα του «Βηματοδότη» να προσθέσει ένα ακόμη επεισόδιο στο εσωκομματικό σίριαλ της Νέας Δημοκρατίας.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η περιβόητη «Ομάδα Αλήθειας» –ή, όπως την αποκαλούν οι επικριτές της, «Ομάδα Αλητείας»– και ο Γρηγόρης Δημητριάδης φέρονται να συγκροτούν έναν αυτόνομο μηχανισμό επιρροής, ένα «κόμμα μέσα στο κόμμα», με βλέψεις στον έλεγχο του κομματικού μηχανισμού.

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αποκαλυπτική: Από τη μία, ο «ανιψιός» του πρωθυπουργού, ο άνθρωπος που βρέθηκε στο επίκεντρο της υπόθεσης των υποκλοπών και αποχώρησε από το Μέγαρο Μαξίμου, αναλαμβάνοντας τότε την πολιτική ευθύνη της υπόθεσης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εξαντλήθηκαν οι πολιτικές και δικαστικές εκκρεμότητες. Από την άλλη,

ένας οργανωμένος επικοινωνιακός μηχανισμός, που έχει συνδεθεί με τη συστηματική διαδικτυακή υπεράσπιση της κυβερνητικής πολιτικής, τις επιθέσεις σε πολιτικούς αντιπάλους και τις επιχειρήσεις απαξίωσης όσων ασκούν κριτική στην κυβέρνηση.

Και τώρα, σύμφωνα με τις πληροφορίες του δημοσιεύματος, οι δύο πλευρές φαίνεται να συναντιούνται σε μια κοινή πολιτική διαδρομή, με αντικείμενο όχι απλώς την επικοινωνιακή υποστήριξη της κυβέρνησης, αλλά την απόκτηση εσωκομματικής ισχύος.

Εδώ, βέβαια, αρχίζει το ενδιαφέρον. Γιατί όταν ένας πρώην πανίσχυρος ένοικος του Μαξίμου, που το όνομά του εξακολουθεί να συνδέεται με το σκάνδαλο των υποκλοπών, συναντιέται πολιτικά με έναν μηχανισμό διαδικτυακής προπαγάνδας, το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος θα ελέγχει τη Νέα Δημοκρατία. Είναι και ποια αντίληψη για την πολιτική, την ενημέρωση και τη δημοκρατία επιχειρείται να επιβληθεί.

Προφανώς, στη Νέα Δημοκρατία δεν αρκούνται στους επίσημους κομματικούς μηχανισμούς, στα κυβερνητικά επιτελεία και στα φιλικά μέσα ενημέρωσης. Χρειάζονται και τους δικούς τους διαδικτυακούς στρατούς, τις δικές τους επιχειρήσεις πολιτικής επιρροής και τα δικά τους παράλληλα κέντρα αποφάσεων.

Και κάπως έτσι, το κόμμα που κυβερνά τη χώρα κινδυνεύει να μετατραπεί σε πεδίο ανταγωνισμού ανάμεσα σε διαφορετικά δίκτυα εξουσίας, με κοινό παρονομαστή τη διατήρηση της πολιτικής κυριαρχίας και την προστασία των μηχανισμών τους.

Το πραγματικά ενδιαφέρον, λοιπόν, δεν είναι αν ο Δημητριάδης επιστρέφει για να πάρει τη ρεβάνς από τους εσωκομματικούς του αντιπάλους. Είναι ότι η υπόθεση των υποκλοπών δεν έχει κλείσει, οι σοβαρές δικαστικές εκκρεμότητες παραμένουν και ο άνθρωπος που εμφανίστηκε κάποτε ως ο πολιτικός «αυτοφωράκιας» του Μαξίμου φέρεται τώρα να επιχειρεί να ξαναχτίσει τη δική του βάση ισχύος.

Με δυο λόγια: εκεί που νομίζαμε ότι είχαμε δει όλο το έργο, φαίνεται πως το σύστημα ετοιμάζει καινούργια παράσταση. Με τους ίδιους πρωταγωνιστές, τους ίδιους μηχανισμούς και τον ίδιο διακαή πόθο: να παραμένει η εξουσία απρόσβλητη από κάθε έλεγχο.


https://vathikokkino.gr/archives/229898



 

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 13 November 2026 🕒 17:59

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΟΤΤΑΚΗΣ: ΤΟΥΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ 4 ΔΙΣ. € ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΥΔΕΤΕΡΟΙ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ!

Μόλις ανακοινώθηκε το καλοκαίρι η απόκτηση του πλειοψηφικού πακέτου της κοινοπραξίας GSI από τη γαλλική Meridiam, η εφημερίδα «Εστία» προειδοποίησε για τις συνέπειες που μπορεί να έχει στη διαχείριση των εθνικών μας θεμάτων η ιδιωτικοποίηση της εξωτερικής μας πολιτικής.

  • Του Μανώλη Κοττάκη

Σε δύο δημοσιεύματά μας θέσαμε το ζήτημα της επαπειλούμενης συνδιαχείρισης και συγκυριαρχίας του Αιγαίου, καθώς και της ανάθεσης της διπλωματικής εκπροσώπησης της Ελλάδας σε τρίτη χώρα, σύμφωνα με το μεγαλόπνοο σχέδιο του Μεγάρου Μαξίμου και του υπουργείου Εξωτερικών.

Eπισημάναμε, 19 Αυγούστου ήταν, ότι, σύμφωνα με αποκαλύψεις της «δημοκρατίας», η γαλλική εταιρία διεκδικεί μαζί με την τουρκική εταιρία Makyol τα δικαιώματα λειτουργίας δύο γεφυρών του Βοσπόρου, ενός αυτοκινητόδρομου και ενός εκτεταμένου δικτύου αυτοκινητοδρόμων, ενώ έχει πραγματοποιήσει μεγάλες επενδύσεις σε δημόσια τουρκικά νοσοκομεία και γενικότερα στο τουρκικό σύστημα υγείας. Με ποια λογική θα βάζαμε τον «λύκο» γαλλικό κράτος να φυλάξει τα πρόβατα; Κι όμως. Το πράξαμε. Η κυβέρνησή μας γέμει από πονηρούς.

Με πρώτο τον «αρχιπονηρίδη» κύριο υπουργό Εξωτερικών, που θεώρησε ότι η Τουρκία θα είναι χαλαρή με το καλώδιο εξαιτίας της γαλλικής εμπλοκής στην οικονομία της. Χθες, μετά το «Πρώτο Θέμα» και τον εξαίρετο Νίκο Μελέτη, άλλος ένας παλαιός και έμπειρος συνάδελφος, ο Δημήτρης Μηλάκας από το Pontiki.gr, επιβεβαίωσε με την αποκάλυψή του για τη ρηματική διακοίνωση την προσέγγισή μας. Η διακοίνωση αυτή που επεδόθη στην Αγκυρα αναφέρει μεταξύ άλλων επί λέξει το εξής: «Η Γαλλία δεν επιθυμεί να έχει οποιαδήποτε ανάμειξη (implication) σε θέματα που αφορούν κυριαρχικά δικαιώματα χωρών».

Σύμφωνα με το Pontiki.gr του Αντώνη Δελλατόλα, «η συγκεκριμένη διατύπωση αποτυπώνει την επιλογή του Παρισιού να κρατήσει αποστάσεις από τις ελληνοτουρκικές διαφορές για τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες στην ανατολική Μεσόγειο, παρά τη στρατηγική συνεργασία της Γαλλίας με την Ελλάδα και την άμεση εμπλοκή της γαλλικής Nexans στο έργο.

Με άλλα λόγια, η Γαλλία δεν αμφισβητεί τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά αποφεύγει και να τοποθετηθεί υπέρ τους στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαδικασίας. Μια στάση που μπορεί να εξηγείται από την επιθυμία της,

να αποφύγει μια ελληνοτουρκική αντιπαράθεση, δημιουργεί όμως πολιτικές συνέπειες.

Κι αυτό γιατί η ουσία της υπόθεσης δεν περιορίζεται στο εάν η γαλλική διακοίνωση αποτελεί απλή ενημέρωση ή αίτημα άδειας προς την Τουρκία, όπως σπεύδει να διευκρινίσει η ελληνική κυβέρνηση. Αφορά κάτι σημαντικότερο: Κατά πόσο η Αγκυρα κατορθώνει, χωρίς να εξασφαλίσει νομική αναγνώριση των αξιώσεών της, να επιβάλει στην πράξη την παρουσία της ως αναγκαίου παράγοντα για τις δραστηριότητες στην ανατολική Μεσόγειο».

Και καταλήγει: «Η γαλλική ρηματική διακοίνωση έχει, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί αίτημα άδειας προς την Τουρκία. Κατά τη συνήθη διπλωματική πρακτική, μια τέτοια γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία του πλοίου, τη φύση και τον χρόνο των εργασιών, καθώς και τις συντεταγμένες της περιοχής στην οποία πρόκειται να κινηθεί.

Η ελληνική κυβέρνηση υπογραμμίζει ότι οι απαιτούμενες άδειες έχουν χορηγηθεί αποκλειστικά από τις αρμόδιες ελληνικές Αρχές και ότι καμία άδεια δεν ζητήθηκε από την Τουρκία. Πρόκειται για μια ουσιαστική νομική διάκριση, η οποία όμως δεν εξαντλεί την πολιτική διάσταση της υπόθεσης.

(…)

Η επιλογή του Παρισιού να δηλώσει ότι δεν επιθυμεί εμπλοκή σε ζητήματα κυριαρχικών δικαιωμάτων μπορεί να ερμηνευθεί ως προσπάθεια να αποφύγει οποιαδήποτε τοποθέτηση επί των αντικρουόμενων ελληνικών και τουρκικών διεκδικήσεων.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Γαλλία αναγνωρίζει νομικά μια “γκρίζα ζώνη” ή ότι αποδέχεται τις τουρκικές αξιώσεις. Σημαίνει, ωστόσο, ότι επιλέγει να μην πάρει θέση στη συγκεκριμένη αντιπαράθεση, αφήνοντας το ζήτημα της θαλάσσιας δικαιοδοσίας έξω από τη διαδικασία ενημέρωσης. Και εδώ βρίσκεται το πολιτικά ευαίσθητο σημείο.

Η Τουρκία επιδιώκει συστηματικά να εμφανίζεται ως αναγκαίος συνομιλητής για κάθε δραστηριότητα στην ανατολική Μεσόγειο. Η έκδοση της τουρκικής αντι-NAVTEX, με την οποία απαιτεί τον συντονισμό των ερευνών με τις δικές της Αρχές, εντάσσεται σε αυτή τη στρατηγική.

Η γαλλική ενημέρωση, ακόμα και αν δεν αναγνωρίζει τουρκική δικαιοδοσία, προσφέρει στην Αγκυρα ένα επιχείρημα: ότι οι δραστηριότητες στην περιοχή δεν μπορούν να προχωρούν χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η τουρκική παρουσία και αντίδραση. Με άλλα λόγια, η Τουρκία δεν χρειάζεται κατ’ ανάγκην να εξασφαλίσει νομική αναγνώριση των αξιώσεών της για να επιδιώξει ένα πολιτικό αποτέλεσμα. Της αρκεί να καθιερώσει στην πράξη την προσδοκία ότι θα προηγείται συνεννόηση ή έστω επίσημη ενημέρωσή της.

Η νομική κατοχύρωση ενός δικαιώματος και η δυνατότητα ανεμπόδιστης άσκησής του δεν είναι πάντοτε το ίδιο πράγμα. Εάν μια χώρα καταφέρνει, με την απειλή αντίδρασης, να καταστήσει την παρουσία της αναπόφευκτο παράγοντα στον σχεδιασμό ενός διεθνούς έργου, αποκτά πολιτική επιρροή χωρίς να χρειάζεται να μεταβληθεί το ισχύον Διεθνές Δίκαιο.

(…)

Η ελληνική κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι το έργο προχωρά κανονικά και ότι η γαλλική διακοίνωση δεν δημιουργεί κανένα ζήτημα κυριαρχικών δικαιωμάτων. Απομένει, ωστόσο, να αποδειχθεί στην πράξη εάν η διαδικασία που επιλέχθηκε θα επιτρέψει την απρόσκοπτη πραγματοποίηση των ερευνών ή θα αποτελέσει προηγούμενο για αντίστοιχες τουρκικές απαιτήσεις στο μέλλον.

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο αν το γαλλικό πλοίο θα αποπλεύσει από την Κρήτη και θα ολοκληρώσει τις εργασίες του, αλλά εάν, προκειμένου να πραγματοποιηθούν αυτές οι εργασίες, καθιερώνεται σταδιακά μια διπλωματική πρακτική που δίνει στην Τουρκία ρόλο σε δραστηριότητες για τις οποίες η Αθήνα υποστηρίζει ότι δεν έχει καμία αρμοδιότητα.

Διότι η πραγματική δοκιμασία για την ελληνική διπλωματία δεν είναι να αποδείξει ότι δεν ζητήθηκε τουρκική άδεια, αλλά να διασφαλίσει ότι η τουρκική ενημέρωση δεν θα μετατραπεί αύριο σε προϋπόθεση για την άσκηση ελληνικών δικαιωμάτων».

Προσυπογράφουμε.

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 11 November 2026 🕒 17:25

ΥΠΟΤΑΓΗ ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΝΟΕΜΒΡΗΔΕΣ

Της Τ. Γ.

Είναι αλλιώτικος τούτος ο Νοέμβρης … 

Πιο παγωμένος, σκοτεινός, δίσεκτος … 

Βαρύ το φορτίο των προηγουμένων μηνών, απ’ τις ασυγκράτητες λαμογιές των “αρίστων”, τον άκρατο γκεμπελισμό τους, τον αχαλίνωτο αυταρχισμό, την ανεξέλεγκτη μπατσάδικη βία, την διαρκώς αυξανόμενη φτωχοποίηση, την ανεργία, την πανδημία …. 

Είναι αλλιώτικος τούτος ο Νοέμβρης …. Σκυφτός, λυγισμένος, βάρυθυμος … 

Τώρα διατάζουν και να γονατίσει … Να σκιάσει τη μνήμη του, να λησμονήσει το χρέος του. Να μην τιμήσει τους αγώνες του, να μην προσκυνήσει τους νεκρούς του. Φοβούνται τους αγωνιστές. Και νεκρούς, τους φοβούνται πιότερο … 

Μα η υποταγή δεν ταιριάζει στους Νοέμβρηδες. Που συνυφασμένοι είναι με την ανυπακοή, την αντίσταση, την πάλη, Τους Νοέμβρηδες που “όπως και να ‘ναι τούτη η γη, θα ‘μαι στη πρώτη τη γραμμή, όπως και τώρα, τώρα, τώρα, που είναι δίσεκτοι καιροί”. 

Στις 17 του Νοέμβρη, θα είμαστε πάλι, εκεί. Στην πορεία του Πολυτεχνείου. Για να τιμήσουμε τους δικούς μας “αγίους”. Για να απαιτήσουμε, αξιοπρέπεια, δίκιο, λεφτεριά. Για να φωνάξουμε πως ζωή θέλουμε και όχι επιβίωση.

https://vathikokkino.gr/archives/163946


 

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 10 November 2026 🕒 16:24

ΟΤΑΝ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΙΧΕ ΑΠΟΨΗ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΑΠΤΗΣ Η «ΠΑΜΠΛΟ»: ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ «ΝΟΥΜΕΡΟ 2» ΠΟΥ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΕΙΧΕ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΕΙ ΩΣ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Ο Πάμπλο ήταν ο δεύτερος σημαντικότερος τροτσκιστής μετά τον ίδιο τον Τρότσκι.

Δεν υποπτεύονταν καν τον Γιωτόπουλο: Αυτόν θεωρούσε η αστυνομία αρχηγό της «17 Νοέμβρη»
-Παρακολουθήθηκε όσο ελάχιστοι από τις μυστικές υπηρεσίες, όμως το αποτέλεσμα ήταν πάντα το ίδιο...

Είναι αμφίβολο πως μπορεί να κατανοήσει κανείς το μέγεθος της γοητείας που ασκούσε στην ελληνική κοινωνία η ύπαρξη και η δράση της 17 Νοέμβρη όταν αυτή ήταν ενεργή, αν δεν έχει ζήσει την περίοδο πριν τη σύλληψή της. Πρόκειται άλλωστε για μια οργάνωση που έδρασε στην Ελλάδα από το 1975 μέχρι και το 2002. Και αν μη τι άλλο, 27 ολόκληρα χρόνια ασύλληπτης δραστηριότητας φτάνουν και περισσεύουν για να γιγαντώσουν έναν μύθο. Και πλάι του να συγκροτηθούν ένα σωρό θεωρίες.

Μια από τις πιο γοητευτικές είναι αυτή που θέλει την οργάνωση να διασπάται το 1989. Η 17 Νοέμβρη ιδρύθηκε από κόσμο που δρούσε ένοπλα κατά την περίοδο της Χούντας. Με την πτώση της Χούντας, ένα μεγάλο τμήμα των όσων χρησιμοποίησαν όπλα εναντίον της αποφάσισαν να ακολουθήσουν τον δρόμο της νομιμότητας και να ενταχθούν σε κάποια από τις νόμιμες πλέον αριστερές οργανώσεις. Δεν είναι μυστικό πως πολλοί εξ΄ αυτών υπήρξαν στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Στο ένοπλο αντιχουντικό κίνημα ωστόσο υπήρξε και μια άλλη τάση, εκείνη που έλεγε πως παρά την πτώση της Χούντας, η κρατική ηγεμονία της Δεξιάς όφειλε αντιμετωπιστεί εκ νέου με όπλα καθώς ελάχιστα πράγματα θα άλλαζαν ουσιαστικά και οι δημοκρατικές μεταβολές της Μεταπολίτευσης ήταν απλά προσχηματικές.

Σε αυτό το μήκος κύματος κινήθηκε η 17 Νοέμβρη. Η άνοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1981 -το οποίο άλλωστε είχε και το ίδιο ένα ένοπλο τμήμα κατά τη διάρκεια της Χούντας, το ΠΑΚ- αντιμετωπίστηκε κριτικά άλλα όχι εχθρικά από την 17 Νοέμβρη. Ή τουλάχιστον έτσι λένε οι ιστορίες για αυτή. Ο αστικός μύθος λέει πως η οργάνωση θεωρούσε πως πρέπει να δοθεί μια ανοχή στη σοσιαλιστική φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ και να συνεχίζει να ορίζεται η Δεξιά ως βασικός αντίπαλος. Ο μύθος αυτός άλλωστε ήταν και που τροφοδότησε την θεωρία πως η 17 Νοέμβρη ελεγχόταν ουσιαστικά από τον Αντρέα Παπανδρέου. Αυτός ο μύθος τροφοδοτεί και την θεωρία για την διάσπαση του 1989.

Λέγεται ότι εκείνο το βράδυ του 1989 βρέθηκαν στην πλατεία Κολωνακίου δυο άντρες, μέλη της 17 Νοέμβρη και οι δυο αλλά από διαφορετικές τάσεις. Ο ένας υποστήριζε πως η κριτική στήριξη στο ΠΑΣΟΚ έπρεπε να λάβει τέλος και πως το κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου δεν πρέπει να διαχωρίζεται από την Δεξιά. Ήταν ο Δημήτρης Κουφοντίνας. Ο άλλος υποστήριζε πως αυτή ήταν μία λάθος προσέγγιση και πως θα ήταν στρατηγικό λάθος να τσουβαλιαστεί το ΠΑΣΟΚ με την Δεξιά. Ήταν ο θρυλικός Μιχάλης Ράπτης ή Πάμπλο,

Δεν υποπτεύονταν καν τον Γιωτόπουλο: Αυτόν θεωρούσε η αστυνομία αρχηγό της «17 Νοέμβρη»

Ο καυγάς είχε ως αποτέλεσμα την αποχώρηση του Πάμπλο από την 17 Νοέμβρη. Όταν πέθανε το 1995 στα 84 του ο Ράπτης, οι φήμες πως όχι απλά άνηκε στην 17 Νοέμβρη αλλά ήταν και ο αρχηγός της μέχρι και το 1989 γιγαντώθηκαν.

Ποιος ήταν όμως ο Μιχάλης «Πάμπλο» Ράπτης; Η ερώτηση αυτή μοιάζει να έχει αυτονόητη απάντηση για κάθε οπαδό της τροτσκιστικής τάσης του κομμουνισμού σε όλο τον κόσμο. Άλλωστε, όταν ο Ράπτης εξορίστηκε από την Ελλάδα κατά την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά και δραστηριοποιήθηκε στο Παρίσι ως μέλος της τροσκιστικής διεθνούς, το παρατσούκλι του στους συγκεκριμένους κύκλους -εκτός από «Πάμπλο»- ήταν «Νούμερο 2». Τι σήμαινε αυτό; Ότι ο Πάμπλο ήταν ο δεύτερος σημαντικότερος τροτσκιστής μετά τον ίδιο τον Τρότσκι.

Κατά την επιστροφή του στην Ελλάδα μετά την πτώση της Χούντας, ο Πάμπλο αντιμετωπίστηκε ως μια σεβαστή φιγούρα στον δημόσιο διάλογο και ως μια θρυλική μορφή στους κύκλους της Αριστεράς. Στους κόλπους της Ασφάλειας δε, η φήμη κυκλοφορούσε πάντα: ο Πάμπλο είναι ο αρχηγός της 17 Νοέμβρη. Μια φήμη που δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ όσο και αν είναι δεδομένο πως ο Πάμπλο παρακολουθήθηκε όσο ελάχιστοι από τις μυστικές υπηρεσίες. Ο ίδιος δε είχε μια ιδιαίτερη σχέση με τον κατά οκτώ χρόνια μικρότερό του, Ανδρέα Παπανδρέου: ο ένας εκτιμούσε τον άλλο και ταυτόχρονα, οι πολιτικές διαφωνίες τους ήταν πυρηνικές.

Η καλή αυτή σχέση που είχε ο Ανδρέας Παπανδρέου με τον Μιχάλη «Πάμπλο» Ράπτη ήταν και ο λόγος που διαφορετικές θεωρίες ενοποιούνταν: ο Ράπτης ήταν αρχηγός της 17 Νοέμβρη, ο Παπανδρέου είναι φίλος με τον Ράπτη, άρα η 17 Νοέμβρη ελέγχεται από τον Παπανδρέου. Και πλάι σε όλες αυτές τις θεωρίες, μια ακόμα φήμη: εκείνη που θέλει τον Ανδρέα Παπανδρέου την δεκαετία του ’30 να είναι συνοδοιπόρος του Πάμπλο σε μια μικρή τροτσκιστική οργάνωση προτού ο πατέρας του τον στείλει σχεδόν με το ζόρι στις ΗΠΑ για σπουδές ώστε να γλυτώσει τη σύλληψη από το καθεστώς Μεταξά και φυσικά, την… επιρροή από τον «κακό μαρξισμό». Αυτή βέβαια είναι μια άλλη ιστορία…


ΠΑΜΠΛΟ, ΑΛΙΑΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΑΠΤΗΣ, ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ 

ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΗΣ 

Ο Μιχάλης Ράπτης, γνωστός και ως «Πάμπλο», ανέπτυξε έντονη πολιτική δράση στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, διατέλεσε γραμματέας της Δ΄Διεθνούς, ενώ έπαιξε ηγετικό ρόλο στις επαναστάσεις κατά της αποικιοκρατίας που ξέσπασαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Μιχάλης Ράπτης αυτοπροσδιοριζόταν ως απόλυτος οπαδός της ουτοπίας και ως άνθρωπος που οτιδήποτε ανθρώπινο δεν του είναι ξένο και έλεγε:

«αν δεν έχει κανείς ένα όραμα, αν δε θέλει να ξεπεράσει το παρόν στο όνομα πάντα της πραγματικότητας, αν δεν τείνει πάντα σε κάτι πάνω απ'τα παρόντα, είναι χαμένος. Η ουτοπία είναι κίνητρο προς κάτι το καλύτερο- και ευτυχώς που υπάρχει».
Τους κυριότερους σταθμούς της πολιτικής του δράσης,
περιγράφει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, λίγο μετά τον θάνατό του, στις 17 Φεβρουαρίου του 1996:
Αλεξανδρινός επαναστάτης
«Ο Μιχάλης Ράπτης, γνωστός και ως «Πάμπλο», γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στις 24 Αυγούστου 1911 και τελείωσε το Πολυτεχνείο της Αθήνας, ενώ συνέχισε με σπουδές πολεοδομίας και στατιστικής στο Παρίσι.
Πολύ γρήγορα τον τράβηξε η πολιτική. Στις μεγάλες φοιτητικές απεργίες του μεσοπολέμου συνδέεται με τη οργάνωση των αρχειομαρξιστών, από όπου όμως θα αποχωρήσει και θα προσανατολισθεί τελικά στη συνεργασία με το τροτσκιστικό ρεύμα του «Σπάρτακου», υπό την ηγεσία του πρώην γενικού γραμματέα του ΚΚΕ Παντελή Πουλιόπουλου. Για τη δράση του συλλαμβάνεται από τη δικτατορία του Μεταξά. Με εντολή του ίδιου του Πουλιόπουλου φεύγει από την Ελλάδα και εκπροσωπεί τους Έλληνες τροτσκιστές στο ιδρυτικό συνέδριο της Τετάρτης Διεθνούς, που έγινε στα περίχωρα του Παρισιού το 1938.
Διανοούμενος, κοσμοπολίτης
Παρέμεινε στη Γαλλία, στην παρανομία ως επί το πλείστον, στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ενώ από το 1943 εκλέγεται οργανωτικός γραμματέας του Ευρωπαϊκού Γραφείου της Τετάρτης Διεθνούς που αναλαμβάνει, μετά τον πόλεμο, την ανασυγκρότηση του διεθνούς τροτσκιστικού κινήματος. Ένας από τους βασικότερους ηγέτες αυτού του κινήματος, μαζί με τον Βέλγο οικονομολόγο Ερνέστ Μαντέλ, ο Πάμπλο διακρίνεται από το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του και την ενεργό συμμετοχή του στο κύμα των επαναστάσεων κατά της αποικιοκρατίας που ξεσπούν μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στην Αλγερία υπέρ της απελευθέρωσης
Όταν ένα πραξικόπημα ανατρέπει τον πρώτο πρόεδρο της Αλγερίας Μπεν Μπελά, ο Μιχάλης Ράπτης κρύβεται και στη συνέχεια φεύγει κρυφά από τη χώρα με τη βοήθεια ιδίως του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Αγκόλας.
Η ιδέα της αυτοδιαχείρισης, ως έννοιας που προσδίδει συγκεκριμένο νόημα στο σοσιαλισμό και έρχεται σε αντίθεση με τη διαχείριση της κρατικής εξουσίας από ένα και μόνο κόμμα, είναι μια από τις κεντρικές ιδέες της πολιτικής δράσης του Μιχάλη Ράπτη, που υποστηρίζει τη Γιουγκοσλαβία του Τίτο, στη σύγκρουσή της με τον Στάλιν.
Στην Πράγα κατά των Ρώσων
Η στάση όμως που θα πάρει ο Τίτο στον πόλεμο της Κορέας ψυχραίνει τις σχέσεις των τροτσκιστών με το Βελιγράδι. Πάντα κριτικός απέναντι στα καθεστώτα του «υπαρκτού σοσιαλισμού», ο Μιχάλης Ράπτης τα υποστηρίζει εναντίον της «επιθετικής πολιτικής του ιμπεριαλισμού», εκφράζει όμως την αλληλεγγύη του προς την επανάσταση του 1956 στην Ουγγαρία και την Άνοιξη της Πράγας, το 1968.
Οι σκληροπυρηνικοί κομμουνιστές τον διαγράφουν
Αντιτίθεται στην επιστροφή στον καπιταλισμό, υποστηρίζει όμως ότι στην υποθετική περίπτωση που η ίδια η εργατική τάξη αποβλέψει σε μια τέτοια εξέλιξη, δεν μπορεί το κόμμα να την εμποδίσει. Το 1963 διαγράφεται από την Τέταρτη Διεθνή για παραβάσεις του «δημοκρατικού συγκεντρωτισμού», μια διαφωνία που πέραν των πολιτικών διαφορών που την προκάλεσαν, αντανακλά την αντίθεσή του στην ιδέα ενός τελειωμένου «επαναστατικού προγράμματος» και μιας μεσσιανικής οργάνωσης. Δημιουργεί την επιθεώρηση «Αυτοδιαχειρίσεις» με τον Μισέλ Γκολμάν και του Ντανιέλ Γκερέν και θεωρεί το Μάη του ΄68 ως μια επιβεβαίωση των ιδεών του για την αυτοδιαχείριση.
Αντιχουντικός στην Ελλάδα
Μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών εργάζεται για την ενότητα όλων των δημοκρατικών δυνάμεων της αντίστασης και δημιουργεί ένα δίκτυο για την έξοδο από την Ελλάδα πολλών αγωνιστών κατά της χούντας. 
Είναι η περίοδος που γνωρίζεται και συνεργάζεται με τον Ανδρέα Παπανδρέου. 
Συνεργάζεται επίσης στενότατα, την ίδια περίοδο, με το παλαιστινιακό κίνημα. Ακούραστος μέχρι το τέλος του, αφιερώνει τα τελευταία χρόνια του αντιτασσόμενος στη «νέα παγκόσμια τάξη», όπως ο ίδιος αντιλαμβάνεται να επιβάλλεται στα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ.
Προέβλεψε τον φονταμενταλισμό της θρησκείας
Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, οργανώνει σχεδόν μόνος του δύο διεθνή συνέδρια κατά των κυρώσεων εναντίον του Ιράκ, της Λιβύης και της Κούβας. Φεβρουάριος 1996». Ένα από τα ζητήματα που απασχόλησαν τον Μιχάλη Ράπτη είναι και το θέμα της θρησκείας. Διαβάστε τι έγραφε σε ένα από τα κείμενά του για τη θρησκεία, το 1995:
Στην αρχή μιας νέας ιστορικής εποχής, ύστερα από την κατάρρευση του Ανατολικού χώρου, και την εκ βάθρων αναδόμηση του Κόσμου από τις νέες δυνάμεις που απέκτησε με την συλλογική της γνώση η Ανθρωπότητα στον τομέα της Επιστήμης και της Τεχνολογίας, βρισκόμαστε μπροστά στην έξαρση εθνικών, θρησκευτικών ολοκληρωτικού χαρακτήρα φανατισμών. Επισημαίνουν μία γενικότερη στροφή προς διευρυνόμενη βαρβαρότητα.
Οι θρησκευτικοί φανατισμοί με προεξέχοντα αυτή την στιγμή τον λεγόμενο «Ισλαμικό φονταμενταλισμό», παρουσιάστηκαν πολλές φορές στην ιστορία όλων των Θρησκειών, σε περιόδους κοινωνικών κρίσεων, που απόρρεαν από μαζική εξαθλίωση και απελπισία ευρέων λαϊκών στρωμάτων. Κάθε παροξυσμός εθνικός ή θρησκευτικός, είναι εκδήλωση βαθύτερης κοινωνικής κρίσης, χωρίς άμεση διέξοδο.
Πέθανε το 1996
Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Φεβρουαρίου 1996 και η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη. Η δράση και η πολιτική του κληρονομιά άφησε φανατικούς φίλους κι εξίσου φανατικούς εχθρούς, αποτελώντας μέχρι σήμερα αντικείμενο διαμάχης εντός του τροτσκιστικού κινήματος.


📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 10 November 2026 🕒 16:20

ΛΙΓΟ ΝΤΡΟΠΗ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΠΑΔΑΡΙΑ; - ΜΕΤΕΤΡΕΨΑΝ ΤΟΝ ΟΙΚΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΣΕ ΟΙΚΟ ΨΗΦΟΘΗΡΙΑΣ


Karditsastakra
Τι καραγκιοζιλίκια είναι αυτά στις Σέρρες; Λίγο ντροπή δεν έχουν αυτά τα παπαδαριά;
 Μετέτρεψαν τον Οίκο του Θεού, σε Οίκο ψηφοθηρίας 
Για αυτό έχουν απομακρυνθεί όλοι από τις εκκλησίες 
Από την περίοδο της πανδημίας έδειξαν την υποτακτικοτητά τους
 Ήθελαν να μετατρέψουν τις εκκλησίες σε εμβολιαστικά κέντρα οι αθεόφοβοι

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 9 November 2026 🕒 17:20

ΕΒΑΛΕ ΤΟΥΣ ΓΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΒΡΩΜΙΚΗ ΚΙ ΕΝΔΟΤΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ...ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΕ ΣΕ ΖΩΑ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ

ΚΕΡΒΕΡΟΣ
Izambelle Dumont. Πρέσβης της Γαλλίας στην Τουρκία. Αυτή συναντήθηκε ήδη με τον Τούρκο υφυπουργό Εξωτερικών Μεχμέτ Μποζάι και τον ενημέρωσε σχετικά με την πόντιση του καλωδίου. Ουσιαστικά πήρε την άδεια της Τουρκίας... Γι' αυτό ο Μητσοτάκης έβαλε τον γαλλικό παράγοντα στο παιχνίδι. Για να κάνει τη βρώμικη κι ενδοτική δουλειά εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης!!

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 9 November 2026 🕒 17:17

"ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΕΝΣΤΑΣΗ Η ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ ΑΠΟ ΚΑΜΙΑ ΠΛΕΥΡΑ!" MAΣ ΑΔΕΙΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΗΠΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΩΔΙΟ...

Μετά από ένα έντονο διπλωματικό παρασκήνιο, προκειμένου να επιβεβαιωθεί η όποια συνεννόηση είχε επιτευχθεί το προηγούμενο διάστημα με την παρέμβαση της Γαλλίας και να ξεκινήσουν και πάλι οι έρευνες για την ηλεκτρική διασύνδεση χωρίς απρόοπτα, το Abeille Marengo έχει προγραμματιστεί να βρίσκεται στην περιοχή των ερευνών τις επόμενες ώρες.

Τη στιγμή που η αντιπαράθεση στην Αθήνα ξεκίνησε χθες όχι για το περιεχόμενο και το αποτέλεσμα της γαλλικής ενημέρωσης προς την Τουρκία για την έναρξη των ερευνών, αλλά για το εάν υπήρξε «ρηματική διακοίνωση», η οποία αποτελεί τη συνήθη μορφή ενημέρωσης και γνωστοποίησης θέσεων στη διπλωματική πρακτική, υπάρχει σύμφωνα με πληροφορίες σε εξέλιξη μια ιδιαίτερα σημαντική παρέμβαση για τη συνέχιση του έργου.
Οι ΗΠΑ, μέσω των διπλωματικών Αρχών τους στην Άγκυρα, τη Λευκωσία και την Αθήνα, γνωστοποιούν τη θέση τους, η οποία κινείται στη «γραμμή» που έδωσε ο Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα. Με σαφή τρόπο δηλώνεται ότι «σε τέτοια έργα δεν δικαιολογείται να προβληθεί ένσταση ή αντίρρηση (objection) από καμία πλευρά». Καθώς η ενημέρωση γίνεται προφορικά στην Άγκυρα, πιθανότατα την επικοινωνία αυτή θα αναλάβει ο πρέσβης Τομ Μπαράκ.
Το περιεχόμενο της τελευταίας γαλλικής ενημέρωσης προς την Άγκυρα, η οποία έγινε την Παρασκευή, όταν υπήρχαν ενδείξεις εμπλοκής μετά την έκδοση της τουρκικής αντι-NAVTEX,

δεν είναι γνωστό, πέραν της αναφοράς ότι η Γαλλία δεν εμπλέκεται σε «ζητήματα αξιώσεων επί θαλάσσιων ζωνών». Δεν είναι γνωστό εάν στην ενημέρωση υπήρχαν και περαιτέρω στοιχεία σχετικά με τις έρευνες, όπως οι συντεταγμένες της όδευσης του πλοίου.
Κάτι τέτοιο, χωρίς να αποτελεί αίτημα άδειας, το οποίο υποβάλλει η εταιρεία, θα μπορούσε πιθανόν να χρησιμοποιηθεί από την Άγκυρα ως επιχείρημα ότι έχει και η ίδια λόγο στην αδειοδότηση των ερευνών, κάτι που πιθανότατα θα θελήσει να δημοσιοποιήσει με την έκδοση δικής της NAVTEX όταν ξεκινήσουν οι έρευνες.
Το γεγονός είναι ότι αίτημα αδειοδότησης των ερευνών από την εταιρεία έχει υποβληθεί μόνο προς την Ελλάδα και την Κύπρο και ακολούθησε έτσι η έκδοση των δύο NAVTEX την Παρασκευή. Πιθανότατα, αυτό είναι που προκάλεσε τον εκνευρισμό και την αντίδραση της Άγκυρας.
Τι ισχύει για τη γαλλική διακοίνωση
Σε σχέση με τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης, η οποία ζήτησε εξηγήσεις για τη «γραπτή ενημέρωση» της Γαλλίας προς την Τουρκία, καλά ενημερωμένη πηγή σχολίαζε ότι «σε συνέχεια της αδειοδότησης των ερευνών από την Ελλάδα, υπήρξε γραπτή επικοινωνία με χώρες της περιοχής, η οποία είχε ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελούσε αίτημα για άδεια ή συναίνεση».
Επίσης, η ίδια πηγή τόνιζε ότι η «ενημέρωση τρίτων δεν συνεπάγεται αναγνώριση θαλάσσιας δικαιοδοσίας τρίτων κρατών και άλλωστε, αυτό προκύπτει και σε αντιδιαστολή αφενός, της υποβολής αιτήματος από την εταιρεία προς την Ελλάδα και της έκδοσης NAVTEX από τις ελληνικές Αρχές και, αφετέρου, της απλής ενημέρωσης προς την Τουρκία, η οποία στη συνέχεια εξέδωσε αντι-NAVTEX».
Τι σημαίνει «γνωστοποίηση και ενημέρωση»
Σχετικά με τη γνωστοποίηση και την ενημέρωση, ακόμη και οι νομικοί του Διεθνούς Δικαίου διαφωνούν για τις συνέπειες που μπορεί να έχει. Η μία πλευρά υποστηρίζει ότι για τις έρευνες αυτές απαιτείται έκδοση άδειας από το παράκτιο κράτος, καθώς αφορούν εμμέσως την υφαλοκρηπίδα, επί της οποίας τα δικαιώματα είναι ab initio και ipso facto (εξ υπαρχής και αυτοδικαίως). Υποστηρίζει, επίσης, ότι η γνωστοποίηση σε τρίτο μέρος όχι μόνο δεν είναι υποχρεωτική, αλλά δημιουργεί αρνητικό προηγούμενο, δίνοντας την εντύπωση συνδιαχείρισης της υφαλοκρηπίδας μέχρις ότου υπάρξει οριοθέτηση.
Η άλλη πλευρά επισημαίνει ότι οι έρευνες για την πόντιση καλωδίων δεν απαιτούν άδεια ή συναίνεση παράκτιων κρατών και δεν αποτελούν θαλάσσια επιστημονική έρευνα (για την οποία, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, προβλέπεται ρόλος για το παράκτιο κράτος). Δεν αφορούν την υφαλοκρηπίδα, ενώ, εξάλλου, στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου υπάρχουν αξιώσεις επί υφαλοκρηπίδας, καθώς δεν έχει υπάρξει οριοθέτηση και συνεπώς όλα μπορεί να θεωρηθούν παράκτια κράτη . Η πλευρά αυτή εκτιμά ότι η ενημέρωση έχει πρακτικό χαρακτήρα και δεν δημιουργεί κανένα προηγούμενο.
Σε ό,τι αφορά την αρμοδιότητα για την έκδοση NAVTEX, η Τουρκία αμφισβητεί συστηματικά την ελληνική περιοχή ευθύνης, την οποία η Αθήνα ταυτίζει με το FIR Αθηνών, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει συμφωνία καθορισμού των ορίων. Έτσι, διεκδικεί περιοχή τουρκικής ευθύνης, η οποία ταυτίζεται με το μέγιστο των διεκδικήσεών της βάσει της «Γαλάζιας Πατρίδας», φθάνοντας τη γραμμή αυτή μέχρι το μέσο του Αιγαίου και σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο.

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 9 November 2026 🕒 17:15

ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΣ, ΑΜ ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑΤΑΝΕ ;

Γράφει ο mitsos 175

Η ειδησεογραφία αναφέρει ότι το εγκληματικό κάθαρμα που πραγματοποίησε χτες ένοπλη επίθεση στο ιστορικό κέντρο της Κρακοβίας, με απολογισμό 6 νεκρούς και 15 τραυματίες, είναι άτομο με φασιστικές αντιλήψεις.

Ακροδεξιός θα ήταν, τι άλλο;

Γιατί μόνο αυτοί σκοτώνουν αθώους, ανθρώπους που δεν έβλαψαν κανένα.

Γιατί αυτή είναι η ιδεολογία τους. Ο εθνικισμός υποτιμά την ανθρώπινη ζωή, τους ανθρώπους γενικά χωρίζοντας τους σε δήθεν «ανώτερους και κατώτερους».

Ο ακροδεξιός «χριστιανός» ή «ισλαμιστής» θα σκοτώσει με πρόσχημα τη θρησκεία, στην πραγματικότητα όμως θα σκοτώσει γιατί είναι δολοφόνος.

Η ακροδεξιά κάνει τον άνθρωπο τέρας και κανείς δεν είναι ασφαλής.

Ο φονιάς είχε όπλο ήταν μέλος σκοπευτικής λέσχης. Κανονικά στους φασίστες πρέπει να απαγορεύεται να φέρνουν όπλα.
Είναι αυτοί που μας λένε υπέρ της οπλοκατοχής. Τώρα τι λένε; Βγάζουν το σκασμό; «Μεμονωμένο περιστατικό», όπως τόσα και τόσα;

Ούτε στην Κρακοβία ούτε πουθενά τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά.

Με το τσάκισμα του φασισμού και του ναζισμού σώζουμε ζωές.


 

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 9 November 2026 🕒 17:13

ΈΦΑΓΑΝ, ΕΦΑΓΑΝ, ΕΦΑΓΑΝ…


Από το 2019 έχουμε αδειάσει τις τσέπες από όσα δεν μας είχαν πάρει μέσω των μνημονίων. Η διαπίστωση δεν είναι τυχαία, αλλά γιατί δεν κοιτάμε τι κάνει η άλλη όχθη, η κατά Μητσοτάκη «σωστή» της ιστορίας;

Έφαγαν τα λεφτά από τα ταμεία με αχυρανθρώπους σε εκατοντάδες εταιρείες έχοντας τη βοήθεια εφοριακών, αστυνομικών και άλλων δημοσίων υπαλλήλων.

Έφαγαν τα λεφτά υπάλληλοι σε πολεοδομίες και σε υπηρεσίες δόμησης που έδιναν ραντεβού στο Μαξίμου.

Έφαγαν τα λεφτά των πυρόπληκτων στη βόρεια Εύβοια και με τις επιδοτήσεις αγόραζαν πολυτελή σκάφη.

Έφαγαν τα λεφτά από τα κοινοτικά κονδύλια των παράκτιων αλιέων, μεταξύ αυτών που εμπλέκονται είναι και ο βουλευτής της ΝΔ Κουλκουδίνας που τα έκανε κότερα για ψυχαγωγία. Ήταν αυτός που προκάλεσε με τις δηλώσεις του για την κίνηση στους δρόμους η οποία δείχνει (!) ότι όλα πάνε καλά.

Έφαγαν τα λεφτά των αγροτών με τους Φραπέδες και τους Χασάπηδες και τις Φεράρι, με κουμπαριές στο Μαξίμου και με υπουργούς φίλους.

Έφαγαν τα λεφτά από το Ταμείο Ανάκαμψης και για μας δεν περίσσεψε τίποτα από τα 30 τόσα δισεκατομμύρια.

Έφαγαν επίσης δισεκατομμύρια από τις απευθείας αναθέσεις και συμβάσεις.

Έφαγαν τα λεφτά μας με το ρεύμα και τα καύσιμα στα ύψη και με τα βασικά αγαθά απλησίαστα στο ράφι να τσουρουφλίζουν.

Έφαγαν λεφτά από δημόσια έργα με καθυστερήσεις και ιδιωτικοποιήσεις. Ξεπούλησαν Εγνατία, Αττική οδό, άφησαν τον ΒΟΑΚ και το μετρό της Θεσσαλονίκης να καθυστερούν και να πληρώνουμε ρήτρες.

Έφαγαν λεφτά και λαδώθηκαν από το Κατάρ, τουλάχιστον έτσι τους ελέγχει η ευρωπαϊκή αρχή. Βαλίτσες με χιλιάδες ευρώ είχε η ευρωβουλευτής Καϊλή στο σπίτι μαζί με τον ιταλό σύζυγό της. Μαζί και ο αδιευκρίνιστος Αβραμόπουλος.

Έφαγαν λεφτά μπαίνοντας στο δημόσιο από το παράθυρο, είτε ως στρατός μετακλητών είτε ως ημέτεροι και ιδιώτες «ειδήμονες». Έφτιαξαν και νόμους για διευθυντές και διοικητές σε σχολεία και νοσοκομεία sur mesur για «γαλάζια» παιδιά. Γεμίσαμε πάλι και με golden boys στις διοικήσεις των οργανισμών – να μη φάνε κι αυτοί;

Έφαγαν λεφτά με μάσκες και άλλα από την πανδημία, έφαγαν και οι κλινικάρχες που πληρώνονταν για ΜΕΘ.

Έφαγαν υπουργοί και κυβερνητικοί για ανακαινίσεις, για χαλιά, για πίνακες και για αναμνηστικά.

Έφαγαν λεφτά δίνοντας έργο σε ιδιώτες συμβουλάτορες τη στιγμή που έχει υπαλλήλους το δημόσιο,

γι’ αυτές τις δουλειές. Το ίδιο κάνουν και με δικηγορικά γραφεία που γράφουν νόμους κομμένους και ραμμένους στα μέτρα ιδιωτικών συμφερόντων ώστε να φάνε και αυτοί με τον αλγόριθμο στην τιμή του ρεύματος αλλά και οι σχολάρχες με ιδιωτικά πτυχία πανεπιστημίων.

Έφαγαν λεφτά ξεπουλώντας φθηνά ασφαλιστικές σε ιδιώτες και αγοράζοντας ακριβές υπηρεσίες.

Έφαγαν από την τσέπη μας στέλνοντάς μας να κάνουμε απογευματινά χειρουργεία και ιατρεία. Κι όσοι μπήκαν σε πρόγραμμα για την παχυσαρκία πληρώνουν 200 και 300 ευρώ για να πάρουν το ενέσιμο σκεύασμα διότι το ανέστειλαν – και εκβιαστικά γιατί αν δεν το κάνεις πάει στράφι όλη η θεραπεία. Τρώνε και από τα φακελάκια και από τις θεραπείες τις εναλλακτικές και «αναζωογονητικές» για «αιώνια νεότητα».

Έφαγαν τον περίδρομο με «μεγάλους περιπάτους», φτάνοντας στα όρια και τους δικούς τους ψηφοφόρους.

Έφαγαν από τα προγράμματα AntiNero για τις πυρκαγιές που δεν μειώνονταν και πληρώναμε για μέσα αεροπυρόσβεσης, έφαγαν και από τα αντιπλημμυρικά κατόπιν και προ εορτής.

Έφαγαν λεφτά από τα γεύματα για μετανάστες και έκαναν πάρτι με τα σπιτάκια ανακύκλωσης που ελέγχει η ευρωπαϊκή εισαγγελία.

Έφαγαν και τα κανάλια καθώς τους πληρώνουμε τα σίριαλ και από φέτος μέχρι και τα τηλεπαιχνίδια. Greece next top model στο master chef του τσάμπα που δεν πέθανε.

Έφαγαν και τα πρόστιμα που είχαν μπει από την Επιτροπή Ανταγωνισμού και άλλες τέτοιες μαϊμουδιές που περνούσαν λάθρα από τη Βουλή με ντροπολογίες ενώ κοιμούνταν στην αντιπολίτευση..

Έφαγαν τα λεφτά και στους αρχαιολογικούς χώρους και στην Ακρόπολη, που τους βάζει πια σε εταιρεία διαχείρισης λες και είναι επιχειρήσεις.

Με τη γίδα στην πλάτη πιάστηκε ο Λαζαρίδης που είχε αρπάξει μισθό από θέση που απαιτούσε πτυχίο, ενώ ο Μπεκίρης βρέθηκε με πολυτελές διαμέρισμα που το πήρε κοψοχρονιά κι ενώ δήλωνε «εθελοντής» στο Μαξίμου και στο πλευρό του Μητσοτάκη.

Δόθηκαν και τόσα δισεκατομμύρια για φρεγάτες και Rafale, αλλά και για την Ασπίδα του Αχιλλέα που θα αποδειχθεί η αχίλλειος πτέρνα μας. Μην ξεχνάμε και τους εξοπλισμούς στην αστυνομία και στο λιμενικό. Την ίδια ώρα χάσαμε μια μονάδα πανάκριβων ελικοπτέρων στο Στεφανοβίκειο και ένστολους σε ειρηνική αποστολή στη Λιβύη.

Έφαγαν έφαγαν έφαγαν… Μια δεκαετία περίμεναν να κάνουν αυτοδύναμο φαγοπότι. Κι όταν ήρθαν στην εξουσία δεν είχαν αναστολές και σταματημό. Τους δίνουμε κι εμείς την ευκαιρία μένοντας σπίτι. Και μας το παίρνουν κι αυτό οι servisers με πλειστηριασμό.


Πηγή: Θανάσης Καραμπάτσος – Documento
 

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 9 November 2026 🕒 17:04

ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ, ΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΑ ΠΑΖΑΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΜΑΣ

Για άλλη μια φορά, η εργατική τάξη και ο λαός γίνονται μάρτυρες της πλήρους υποτέλειας και των παρασκηνιακών διευθετήσεων της αστικής τάξης και της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η αποκάλυψη του «in» σχετικά με τη ρηματική διακοίνωση που απέστειλε η Γαλλία στην Άγκυρα, προκειμένου να την «ενημερώσει» για τις έρευνες του γαλλικού πλοίου «Abeille Marengo» για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης (GSI) Ελλάδας – Κύπρου, βγάζει τις μάσκες των κυβερνητικών λεονταρισμών.

Όλο το προηγούμενο διάστημα, το ντόπιο πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου πουλούσε «εθνική αποφασιστικότητα», κυριαρχία και «αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα». Τώρα αποδεικνύεται περίτρανα ότι πίσω από τις κλειστές πόρτες της μυστικής διπλωματίας, το «φίδι από την τρύπα» αναλαμβάνουν να βγάλουν οι ισχυροί προστάτες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Η Γαλλία -λειτουργώντας ως μεσάζοντας των ενεργειακών μονοπωλίων (καθώς γαλλικές εταιρείες εμπλέκονται άμεσα στο έργο)- σπεύδει να δώσει γραπτή αναφορά στην Τουρκία, ικανοποιώντας τις αξιώσεις του Χακάν Φιντάν για «γραπτή ειδοποίηση».

Ας μην γελιόμαστε. Αυτή η γραπτή «ενημέρωση» υπό την απειλή της έντασης και με το καλώδιο ουσιαστικά παγωμένο, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα έμμεσο αίτημα αδείας και μια de facto αναγνώριση των τουρκικών διεκδικήσεων και της δικαιοδοσίας της Άγκυρας στην περιοχή. Όσο κι αν η κυβέρνηση και ο Παύλος Μαρινάκης προσπαθούν με αλχημείες να υποβαθμίσουν το γεγονός, λέγοντας ότι «άλλο η άδεια και άλλο η ενημέρωση», η ουσία παραμένει: η ελληνική αστική τάξη σέρνεται σε ένα επικίνδυνο παζάρι συνδιαχείρισης και νομιμοποίησης των αναθεωρητικών βλέψεων της Τουρκίας.

Όλα αυτά γίνονται για να εξυπηρετηθούν τα κέρδη των ενεργειακών ομίλων και των πολυεθνικών, που βλέπουν την Ανατολική Μεσόγειο ως ένα πεδίο κερδοφορίας, την ώρα που ο λαός στενάζει από την ενεργειακή φτώχεια και την ακρίβεια. Το περιβόητο «modus vivendi» που αναζητούν οι διπλωμάτες δεν αφορά την ειρήνη των λαών, αλλά τη μοιρασιά της λείας των αστικών τάξεων υπό την ομπρέλα των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών των ΗΠΑ, της Γαλλίας και του ΝΑΤΟ.

Απέναντι στις κοκορομαχίες της κυβέρνησης και των κομμάτων της συστημικής αντιπολίτευσης,

που το μόνο που κάνουν είναι να ζητούν πιστότερη τήρηση των νατοϊκών προσταγμάτων και των ευρωπαϊκών κεκτημένων, η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι ταξική.

Καμία εμπιστοσύνη στην αστική διπλωματία και τις μυστικές συμφωνίες των μεσαζόντων. Οι λαοί της Ελλάδας, της Κύπρου και της Τουρκίας δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Τα ιμπεριαλιστικά τους σχέδια και οι ενεργειακοί τους πόλεμοι θα μας βρουν απέναντι!


https://vathikokkino.gr/


 

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 9 November 2026 🕒 16:59

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΠΡΟ ΟΛΙΓΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ


Georgios Matsos
Ολοκληρώθηκε η προδοσία του Αιγαίου προ ολίγου από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, με την επίσημη ενημέρωση της Τουρκίας ως παράκτιου κράτους, που σημαίνει κατά το διεθνές δίκαιο ότι αναγνωρίζουμε ως δική της ΑΟΖ την περιοχή έξω από την Κάσο και στην ουσία κάθε τουρκική διεκδίκηση.
Ο τρόπος με τον οποίο "λύθηκε" το πρόβλημα (με 100% αποδοχή των τουρκικών αξιώσεων) ήταν πολύ απλός. Έγινε ο εξής διάλογος μεταξύ του αξιωματούχου του ελληνικού ΥπΕξ Μανώλη Κωστίδη και του Τούρκου ΥπΕξ:
Μ.Κ: Καλημέρα σας, πώς είστε;
Φιντάν: Ωωω τι κάνεις πως είσαι, τι νέα ;
Μ.Κ: Καλά είμαι τα νέα είναι σε σας
Φιντάν: Τι νέα θέλεις ;
Μ.Κ: Ξέρετε, πώς εκδόθηκαν οι NAVTEX
Φιντάν: Όλα είναι φυσιολογικά, όλα είναι καλά
Πόσο απλό ήταν, ε; Πώς δεν το είχε σκεφτεί ρε Μητσοτάκη κανένας πριν από σένανε ρε;
Και οι Τούρκοι διεκδικήσεις δεκαετιών τις εγκατέλειψαν έτσι απλά, ε; Τι λε ρε παιδί μου, τι λε ρε Γεραπετρίτη; Ποιος είσαι ρε; Τους "βούλωσες" στο στόμα με ένα "ξέρετε, εκδόθηκαν οι Navtex" και αυτοί, "έντρομοι", παράτησαν όλες τις διεκδικήσεις τους.
Ή μήπως αντιθέτως τις... πέτυχαν; Προφανώς! Διότι όπως έχουμε εξηγήσει στην ανάρτηση του δευτέρου σχολίου, η "απλή ενημέρωση" ισοδυναμεί με αναγνώριση τουρκικής ΑΟΖ στην περιοχή.
Δεν με εξοργίζει ο Μητσοτάκης εμένα όμως. Με εξοργίζουν οι διεθνολόγοι που με την εκκωφαντική σιωπή τους άφησαν τον κόσμο στο σκοτάδι και επέτρεψαν την προδοσία με κάτι που δεν μπορεί να καταλάβει ο μη ειδικός,

πόσο ουσιώδες και ευθέως αναγνωριστικό των τουρκικών αξιώσεων είναι

https://www.press-gr.

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 8 November 2026 🕒 16:11

TΣΙΠΡΑΣ: Ο ΜΑΚΙΓΙΑΡΙΣΜΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ


«Ο Τσίπρας που συνάντησε τον Τραμπ περπατώντας «στα τέσσερα» παριστάνει τον Μεγάλο Πατριώτη κάνοντας μάλιστα κριτική για υποχωρήσεις απέναντι και στον Ερτογάν! Ποιος; Ο Τσίπρας».

Ο Ηλίας Παπαναστασίου, με τα παραπάνω λόγια, στο άρθρο του, «Η γελοία αντιπολίτευση του Λούμπεν ΣΥΡΙΖΑ», συμπυκνώνει όλη την παράνοια, τον αμοραλισμό και την κακουργηματική αλητεία του Τσίπρα και του Συριζα.

Το να είσαι επαρμένος «αμερικανοτσολιάς» και να δημοκοπείς «πατριωτικά» εναντίον του άλλου «αμερικανοτσολιά» (Μητοστάκης), αυτό αγγίζει τα όρια της φασιστικής κακοήθειας.

Φασιστική φρενοβλάβεια είναι όταν ανυψώνεις τον εμπαιγμό και την κοροϊδία του ελληνικού λαού σε Κεντρική Πολιτική.

Φασιστική φρενοβλάβεια είναι η πολιτική αλητεία: Να εκτελείς με την πώρωση του στυγνού δολοφόνου τον ελληνικό λαό, να γλείφεις τι μπότες των διεθνών κακούργων ΚΑΙ ταυτόχρονα να «μεταμορφώνεσαι», ανάλογα με τις ανάγκες της στιγμής, σε «πατριώτη» εναντίον τους.

Ο Μητσοτάκης δεν το έπαιξε ΠΟΤΕ αντί-αμερικάνος. Πάντα, τόσο αυτός, όσο και το κόμμα του, υμνούσαν τον αμερικανισμό, πιστοί στην ταξική τους ΥΠΟΣΤΑΣΗ.

Στο Μητσοτάκη δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ αντίφαση λόγων και πράξεων, καμία ΑΝΤΙΦΑΣΗ ανάμεσα στην ταξική του Φύση και την αμερικανοδουλία. Το στοιχείο, συνεπώς, του εμπαιγμού εδώ απουσιάζει…

Και είναι αυτό το στοιχείο του αυθάδους εμπαιγμού, το να εμφανίζεται ο ΤΣΙΠΡΑΣ(ΣΥΡΙΖΑ) εναντίον του ΤΣΙΠΡΑ (ΣΥΡΙΖΑ) να φιλάει τις κατουρημένες ποδιές, και ταυτόχρονα να το παίζει «αριστερός» και «αντι-ιμπεριαλιστής», που τον ΚΑΘΙΣΤΑ μια πολιτική αλητεία, ένα «λούμπεν» φασιστικής αυθάδειας…


📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 7 November 2026 🕒 16:39

ΝΕΟΠΟΤΙΣΜΟΣ Η ΜΗΠΩΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑ;

Οικογενειακή δυναστεία Τραγάκη: Η Βουλή ως κληρονομικό τσιφλίκι της Νέας Δημοκρατίας

Όταν η αστική πολιτική της δήθεν «εξυγίανσης» συναντά το απυρόβλητο της οικογενειοκρατίας, οι μάσκες του υποτιθέμενου «εκσυγχρονισμού» πέφτουν με πάταγο. Η περίπτωση του επί δεκαετίες βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Γιάννη Τραγάκη, και του οικογενειακού δικτύου που αναπτύχθηκε στους διαδρόμους της Βουλής δεν αποτελεί κάποια μεμονωμένη εκτροπή. Αποτυπώνει μια βαθιά ριζωμένη αντίληψη: ότι το κράτος, οι θεσμοί και οι δημόσιες θέσεις αποτελούν προσωπικό τσιφλίκι του πολιτικού προσωπικού της εξουσίας.

Πρόκειται για μια ολόκληρη οικογενειακή δυναστεία που βρήκε επαγγελματική στέγη στον κοινοβουλευτικό μηχανισμό. Η κόρη του, Αργυρώ Τραγάκη, προσλήφθηκε αρχικά στο γραφείο του το 1992 και μονιμοποιήθηκε αργότερα ως υπάλληλος της Βουλής. Στον ίδιο χώρο εξασφάλισε θέση και ο σύζυγός της, Αναστάσιος Λεοντής, ενώ στο οικογενειακό δίκτυο προστέθηκαν η νύφη του, Έσμη Κρουστάλη-Τραγάκη, καθώς και άλλα συγγενικά πρόσωπα. Ο ίδιος ο Γιάννης Τραγάκης, μάλιστα, είχε υπερασπιστεί στο παρελθόν τις επιλογές αυτές, επικαλούμενος ότι όλα έγιναν «νόμιμα».

Για το αστικό πολιτικό προσωπικό, φαίνεται πως οι δημόσιες θέσεις και οι κρατικοί μηχανισμοί αποτελούν λάφυρα προς οικογενειακή αξιοποίηση και, αν είναι δυνατόν, κληρονομική μεταβίβαση. Όταν μάλιστα απέτυχε η προσπάθεια του Γιάννη Τραγάκη να παραδώσει την πολιτική σκυτάλη και την εκλογική του πελατεία στον γιο του, Παναγιώτη, προκαλώντας ακόμη και εσωκομματικές τριβές το 2017, η οικογενειακή διαδοχή επανέρχεται από άλλη διαδρομή. Η ένταξη της κόρης του, Αργυρώς Τραγάκη, στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας για τη Β΄ Πειραιώς επαναφέρει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το ερώτημα: μήπως ορισμένοι αντιμετωπίζουν την πολιτική εκπροσώπηση ως οικογενειακή περιουσία που περνά από γενιά σε γενιά;

Αυτή είναι η δική τους «κανονικότητα». Την ώρα που οι εργαζόμενοι παλεύουν με την ακρίβεια, τους καθηλωμένους μισθούς, την ανεργία και την εργασιακή ανασφάλεια, οι πολιτικές οικογένειες φροντίζουν για την επαγγελματική και πολιτική αποκατάσταση των δικών τους ανθρώπων. Άλλοι αγωνίζονται για μια θέση εργασίας και άλλοι φαίνεται να έχουν εξασφαλισμένη οικογενειακή πρόσβαση στους κρατικούς μηχανισμούς,

και στα κοινοβουλευτικά έδρανα.

Και ας μη μας μιλούν για νομιμότητα. Τα περισσότερα και μεγαλύτερα σκάνδαλα στον καπιταλισμό γίνονται “νόμιμα”. Τώρα παρακολουθούμε την “νομιμότητα” να ξεπλένει την πολιτική και ηθική διάσταση της οικογενειοκρατίας.

Πρόκειται για σύμπτωμα ενός συστήματος που αναπαράγει προνόμια, εξυπηρετήσεις και σχέσεις εξουσίας. Ενός συστήματος που αντιμετωπίζει τις ανάγκες των πολλών ως δημοσιονομικό κόστος και τα προνόμια των λίγων ως αυτονόητο κεκτημένο.

Η απάντηση, λοιπόν, δεν βρίσκεται στις αυταπάτες περί μιας δήθεν «υγιούς» διαχείρισης του ίδιου σάπιου μηχανισμού. Βρίσκεται στην αμφισβήτηση και την ανατροπή μιας πολιτικής εξουσίας που έχει μάθει να υπηρετεί τους λίγους, να βολεύει τους ημέτερους και να μετατρέπει ακόμη και τους δημοκρατικούς θεσμούς σε οικογενειακά παραμάγαζα.

Υ.Γ: Και κάπως έτσι, η Νέα Δημοκρατία μάς παραδίδει ένα ακόμη μάθημα «αριστείας»: Δεν χρειάζεται να περάσεις από ΑΣΕΠ, να χτυπήσεις πόρτες εργοδοτών, να στείλεις βιογραφικά ή να περιμένεις στην ουρά της ανεργίας. Αν έχεις το σωστό επώνυμο, η επαγγελματική αποκατάσταση μπορεί να γίνει οικογενειακή υπόθεση και η πολιτική σταδιοδρομία να μοιάζει με κληρονομικό δικαίωμα. Άλλοι κληρονομούν ένα σπίτι, άλλοι ένα χωράφι κι άλλοι, στην Ελλάδα της «αριστείας», μια θέση στη Βουλή και μια έτοιμη εκλογική πελατεία!


https://vathikokkino.gr


 

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 7 November 2026 🕒 16:31

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΟΒΕΡΔΟΣ: ΑΘΛΙΟΣ

Της Τ. Γ

Ανδρέας Λοβέρδος. Η ενσάρκωση της χυδαιότητας ξεπέρασε τούτη τη φορά και τον ποταπό εαυτό του.

Ο πολιτικός τυμβωρύχος, καλεσμένος σε τηλεοπτική εκπομπή, ξέρασε τόση ανηθικότητα που ούρλιαξε το μέσα μας. Όσοι ακόμα είμαστε ζωντανοί…

Και τούτο το ρεσιτάλ ασυνειδησίας έγινε στο βωμό της πολιτικής του επιβίωσης. Θυμίζοντας μας την ιστορία του σκουληκιού που βρέθηκε στην κορυφή. Εκείνου, που σαν ο αετός το ρώτησε πως τα κατάφερε να φτάσει τόσο ψηλά, αυτό απάντησε . “Πολύ απλά. Έρποντας και γλείφοντας”.
(Η αναφορά στο μύθο γίνεται με κάθε σεβασμό στα άκακα σκουληκάκια που η φύση τα όρισε να έρπουν και να γλύφουν και όχι η προσωπική τους επιλογή)

Δεν ξέρω πόσοι από σας αντέχετε και πόσοι θέλετε να δείτε το συγκεκριμένο βίντεο. Γιατί πραγματικά δεν γνωρίζω αν χρειάζεται να δίνουμε χώρο και λόγο στους υπάνθρωπους ή μόνη αξία είναι η απαξίωση τους. Εσείς διαλέξετε.


 

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 7 November 2026 🕒 16:28

ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ «ΟΠΙΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ»: ΟΤΑΝ ΟΙ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΕΣ ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΘΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ

 Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Το κόμμα δεν μπορεί να είναι ουδέτερο απέναντι στη θρησκεία και κάνει αντιθρησκευτική προπαγάνδα ενάντια σε κάθε είδους θρησκευτικές προλήψεις, γιατί το κόμμα είναι υπέρ της επιστήμης, ενώ οι θρησκευτικές προλήψεις στρέφονται ενάντια στην επιστήμη. Περιπτώσεις, σαν κι’ αυτές της Αμερικής, όπου τελευταία καταδίκασαν τους δαρβινιστές, είναι αδύνατον να παρουσιαστούν στη χώρα μας, γιατί το κόμμα ακολουθεί πολιτική υπεράσπισης της επιστήμης με όλα τα μέσα.

Β.Ι Στάλιν

Η σημερινή είδηση της επίσκεψης του Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, στο «Ιωνικό Κέντρο» της Νέας Ιωνίας, και η ξενάγησή του από τον Μητροπολίτη Γαβριήλ, δεν προκαλεί σε μας καμιά αμηχανία. Αποτελεί άλλη μια ψηφίδα στο μωσαϊκό μιας μακρόσυρτης πολιτικής διολίσθησης, όπου οι δημόσιες σχέσεις και ο θεσμικός σαβουάρ βιβρ αντικαθιστούν την ταξική, ασυμβίβαστη πάλη. Πόσο μάλλον όταν διαβάζεις στην ιστοσελίδα της Μητρόπολης ότι όχι απλώς «με ιδιαίτερη θέρμη, υποδέχθηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Γαβριήλ», τον κ. Κουτσούμπα, αλλά ότι έγινε και «ιδιαίτερη αναφορά στον νεόδμητο Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου του Νεαπολίτου, Πολιούχου της Ιεράς Μητροπόλεως, όπου φυλάσσεται πλέον το άφθαρτο ιερό Σκήνωμά του». (Η νεκροφιλία είναι αγαπημένο χαρακτηριστικό της παπαδίστικης ιεραρχίας)

Αν ζούσαν οι θεμελιωτές του επιστημονικού σοσιαλισμού, θα έτριβαν τα μάτια τους με την ευκολία με την οποία η ηγεσία ενός αυτοαποκαλούμενου κομμουνιστικού κόμματος νομιμοποιεί ως «κοινωνικό εταίρο» έναν από τους πιο αντιδραστικούς ιδεολογικούς και οικονομικούς μηχανισμούς του αστικού κράτους.

Για τον μαρξισμό-λενινισμό,

η Εκκλησία και η ανώτατη ιεραρχία της δεν υπήρξαν ποτέ ουδέτεροι φορείς πολιτισμού ή φιλανθρωπίας. Όπως σημείωνε ο Φρίντριχ Ένγκελς, η Εκκλησία αποτελεί διαχρονικά έναν από τους μεγαλύτερους οικονομικούς πυλώνες και γαιοκτήμονες, ένα οργανικό κομμάτι της κυρίαρχης τάξης. Σήμερα, η αστική τάξη χρησιμοποιεί αυτούς τους θεσμούς με τον τρόπο που περιέγραψε ο Αντόνιο Γκράμσι στα Τετράδια της Φυλακής: ως μηχανισμούς «ιδεολογικής ηγεμονίας», ως έναν πνευματικό αστυνόμο που διαμορφώνει τη συναίνεση των μαζών και εξασφαλίζει τη σταθερότητα του status quo.

Όταν η ηγεσία του κόμματος ανταλλάσσει φιλοφρονήσεις με τους εκπροσώπους της θρησκευτικής ιεραρχίας, ξεχνά την ουσία της λενινιστικής κατεύθυνσης. Ο Β. Ι. Λένιν στο μνημειώδες έργο του “Σοσιαλισμός και Θρησκεία” (1905) ήταν κατηγορηματικός: «Στους καταπιεζόμενους η θρησκεία διδάσκει υποταγή και υπομονή στην επίγεια ζωή, παρηγορώντας τους με την ελπίδα της ουράνιας ανταμοιβής… Είναι ένα είδος πνευματικού αλκοόλ, μέσα στο οποίο οι σκλάβοι του κεφαλαίου πνίγουν την ανθρώπινη μορφή τους». Ο Λένιν ξεκαθάριζε ότι, ενώ το κράτος πρέπει να αντιμετωπίζει τη θρησκεία ως ιδιωτική υπόθεση, το επαναστατικό κόμμα δεν μπορεί ποτέ να θεωρεί την πάλη ενάντια στο «όπιο του λαού» ως ιδιωτική ή δευτερεύουσα υπόθεση.

Η πολιτική των χαμόγελων και των κοινών ξεναγήσεων με τη δεσποτοκρατία δεν είναι μια αθώα «διπλωματική» κίνηση. Είναι η ζωντανή επιβεβαίωση της κοινοβουλευτικής ενσωμάτωσης, όπου η ανάγκη για ψηφοθηρική διείσδυση σε συντηρητικά ακροατήρια οδηγεί στην υποστολή των ιδεολογικών σημαιών. Αντί για την αποκάλυψη του ρόλου της Εκκλησίας στην αποχαύνωση της λαϊκής συνείδησης και στην υπεράσπιση των συμφερόντων του κεφαλαίου, επιλέγεται η λογική της θεσμικής ομαλότητας.

Η εργατική τάξη δεν έχει ανάγκη από κομμουνιστές ηγέτες που φωτογραφίζονται με χρυσές ποιμαντορικές ράβδους, αλλά από μια πρωτοπορία που θα αναδεικνύει, με τα λόγια του Καρλ Μαρξ, ότι η θρησκευτική παρηγοριά είναι ο στεναγμός του καταπιεζόμενου πλάσματος, μια ψευδαίσθηση που πρέπει να ανατραπεί για να διεκδικήσει ο λαός την πραγματική του ευτυχία επί της γης. Κάθε συμβιβασμός σε αυτό το μέτωπο απλώς παρατείνει την πνευματική και ταξική υποδούλωση.


https://vathikokkino.gr



 

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 7 November 2026 🕒 16:24

Ιτεα Φωκιδας - Ειδήσεις και Νέα

Όπου Υπάρχει Ελλάδα | Φωκίδα - Skai.gr

Όπου Υπάρχει Ελλάδα | Φωκίδα

  Skai.gr

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 9 February 2026 🕒 10:00

Εμπρησμός στο Γυμνάσιο Ιτέας! - Fokidanews

Εμπρησμός στο Γυμνάσιο Ιτέας!

  Fokidanews

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 18 January 2026 🕒 10:00

5ος «Ηνίοχος Δρόμος»-4ο Sterea Run - RunningNews.gr

5ος «Ηνίοχος Δρόμος»-4ο Sterea Run

  RunningNews.gr

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 11 October 2025 🕒 10:00

Φωτιά στην Ιτέα | Φωκίδα | ANT1News - ANT1 TV

Φωτιά στην Ιτέα | Φωκίδα | ANT1News

  ANT1 TV

📢 Δημοσιεύθηκε στις 📅 20 August 2022 🕒 10:00

Δείτε μικρές αγγελίες στην πόλη/περιοχή Ιτεα Φωκιδας →


Βλέπετε ειδήσεις από Ιτεα Φωκιδας | Τοπικά Νέα στην Ελλάδα, την Κύπρο και τον Κόσμο

Read News from Itea Fokidas, Phocis | Breaking & local news

Στο news.freelist.gr θα βρείτε τις τελευταίες ειδήσεις από την Ελλάδα, την Κύπρο και τον κόσμο, συγκεντρωμένες από αξιόπιστες πηγές, εφημερίδες και online ειδησεογραφικά sites. Παρακολουθήστε όλα τα νέα της επικαιρότητας εύκολα και γρήγορα μέσα από ένα σύγχρονο περιβάλλον ενημέρωσης.

Ανακαλύψτε ειδήσεις για πολιτική, οικονομία, επιχειρήσεις, επιστήμη και τεχνολογία, υγεία, παιδεία, εργασία, καθώς και αθλητικά, ψυχαγωγία και τάσεις. Το περιεχόμενο ανανεώνεται συνεχώς μέσω RSS feeds, προσφέροντας συνεχή ροή ειδήσεων και εξελίξεων από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Παράλληλα, μπορείτε να ενημερώνεστε για τοπικά νέα ανά πόλη, περιοχή, περιφερειακή ενότητα και γεωγραφικό διαμέρισμα σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Έτσι έχετε άμεση πρόσβαση σε ειδήσεις που αφορούν την περιοχή σας αλλά και σε διεθνή νέα που διαμορφώνουν την επικαιρότητα. Επιλέξτε την περιοχή που σας ενδιαφέρει εδώ.

Το news.freelist.gr συγκεντρώνει ειδήσεις από διαφορετικές κατηγορίες όπως χώρα, κόσμος, πολιτική, επιχειρήσεις, υγεία, τεχνολογία και lifestyle, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εμπειρία ενημέρωσης για κάθε ενδιαφέρον.

Επιπλέον, παρέχεται η δυνατότητα παρακολούθησης online TV με ζωντανή μετάδοση από βασικά κανάλια της ελληνικής τηλεόρασης όπως ΕΡΤ Live, MEGA Live, ANT1 Live, ALPHA Live, STAR Live, ΣΚΑΪ Live, OPEN Live, Βουλή TV και Euronews Live.

Το news.freelist.gr αποτελεί έναν σύγχρονο κόμβο ειδήσεων (news aggregator), όπου μπορείτε να δείτε τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας, ρεπορτάζ, να παρακολουθήσετε live ενημέρωση και να μείνετε συνεχώς ενημερωμένοι για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα και τον κόσμο.