Ειδήσεις &
Τοπικά Νέα

Ελλάδα   >   Ν. Μαγνησίας    >    Ειδήσεις & Τοπικά Νέα

Η Κρίση των Ιμίων

Η κρίση των Ιμίων κορυφώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 31ης Ιανουαρίου 1996, σε μια εποχή που η κυβέρνηση Σημίτη έκανε τα πρώτα της βήματα, φέρνοντας Ελλάδα και Τουρκία στα πρόθυρα ένοπλης αντιπαράθεσης.
Το επεισόδιο εντάσσεται στο πλαίσιο των ελληνο- τουρκικών διαφορών στο Αιγαίο, που εμφανίσθηκαν δυναμικά στο προσκήνιο μετά τη Μεταπολίτευση.
Η Ελλάδα αναγνωρίζει ως μόνη διαφορά της με τη γείτονα την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, ενώ η Τουρκία θέτει τα θέματα του εναερίου χώρου (αναγνωρίζει 6 και όχι 10 μίλια), του FIR Αθηνών, της αποστρατιωτικοποίησης των νήσων του Αιγαίου και με την κρίση των Ιμίων το καθεστώς κάποιων βραχονησίδων («Γκρίζες Ζώνες»).
Τα Ίμια (Καρντάκ στα τουρκικά) είναι δύο μικρές ακατοίκητες βραχονησίδες μεταξύ του νησιωτικού συμπλέγματος των Δωδεκανήσων και των νοτιοδυτικών ακτών της Τουρκίας. Απέχουν 3,8 ναυτικά μίλια από το Μποντρούμ (Αλικαρνασσός) της Τουρκίας, 5,5 ν.μ. από την Κάλυμνο και 2,5 ν.μ. από το πλησιέστερο ελληνικό έδαφος, τη βραχονησίδα Καλόλιμνος.
Τα Ίμια παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα από την Ιταλία το 1947 με τη Συνθήκη των Παρισίων, ακολουθώντας την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Το Τουρκικό κράτος είχε αποδεχτεί το καθεστώς επικυριαρχίας της Ελλάδας στα νησιά αυτά. Η αμφισβήτηση της ελληνικότητας των Ιμίων ξεκίνησε από ένα ναυτικό ατύχημα που συνέβη στις 25 Δεκεμβρίου 1995. Οι Τούρκοι προσπάθησαν να εφαρμόσουν για την περίσταση τη δική τους ερμηνεία στη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), με την οποία είχαν παραχωρηθεί τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία στο σύνολό τους και όχι ονομαστικά, και να αμφισβητήσουν την ελληνική κυριαρχία κάποιων βραχονησίδων.

Το Χρονικό της Κρίσης

25 Δεκεμβρίου 1995: Το τουρκικό φορτηγό πλοίο «Φιγκέν Ακάτ» προσαράζει σε αβαθή ύδατα κοντά στην Ανατολική Ίμια και εκπέμπει σήμα κινδύνου. Ο πλοίαρχός του αρνείται βοήθεια από το Λιμενικό, υποστηρίζοντας ότι βρισκόταν σε τουρκική περιοχή και ότι οι μόνες αρμόδιες είναι οι αρχές της χώρας του.
26 Δεκεμβρίου 1995: Το Λιμεναρχείο Καλύμνου ενημερώνει το Υπουργείο Εξωτερικών και αυτό με τη σειρά του το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών ότι αν δεν παρέμβει ρυμουλκό, το τουρκικό πλοίο θα κινδυνεύσει.
27 Δεκεμβρίου 1995: Το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών ενημερώνει την ελληνική πρεσβεία ότι, ανεξαρτήτως του ποιος θα ανελάμβανε τη διάσωση του πλοίου, υπήρχε θέμα γενικότερα.
28 Δεκεμβρίου 1995: Δύο ελληνικά ρυμουλκά αποκολλούν το τουρκικό φορτηγό και το οδηγούν στο λιμάνι Κιουλούκ της Τουρκίας. Το πρωί της ίδιας μέρας ένα τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος συντρίβεται στα ελληνικά χωρικά ύδατα, στην περιοχή της Λέσβου, ύστερα από εμπλοκή με ελληνικά μαχητικά. Με ελληνική βοήθεια, ο τούρκος πιλότος διασώζεται.
29 Δεκεμβρίου 1995: Το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών εκμεταλλεύεται την κατάσταση και επιδίδει ρηματική διακοίνωση στο αντίστοιχο ελληνικό, στην οποία αναφέρεται ότι οι βραχονησίδες Ίμια είναι καταχωρισμένες στο κτηματολόγιο Μουγκλά του νομού Μπουντρούμ (Αλικαρνασσού) και ανήκουν στην Τουρκία.
9 Ιανουαρίου 1996: Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών απαντά με καθυστέρηση, απορρίπτοντας τη διακοίνωση.
15 Ιανουαρίου 1996: Παραιτείται ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, που νοσηλεύεται στο «Ωνάσειο».
16 Ιανουαρίου 1996: Το Υπουργείο Εξωτερικών αντιλαμβανόμενο το παιγνίδι των Τούρκων και ζητά αυξημένα μέτρα επαγρύπνησης στην περιοχή των Ιμίων από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
19 Ιανουαρίου 1996: Η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ εκλέγει νέο πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Σημίτη.
26 Ιανουαρίου 1996: Ο δήμαρχος Καλύμνου, Δημήτρης Διακομιχάλης, θορυβημένος από το γεγονός της αμφισβήτησης της ελληνικότητας των Ιμίων, υψώνει την ελληνική σημαία σε ένα από τα δύο νησιά, συνοδευόμενος από τον αστυνομικό διευθυντή Καλύμνου, τον ιερέα και δύο κατοίκους του νησιού. Θα κατηγορηθεί αργότερα από τους συντρόφους του στο ΠΑΣΟΚ ότι ήταν αυτός που έριξε λάδι στη φωτιά.
27 Ιανουαρίου 1996: Δύο δημοσιογράφοι της εφημερίδας «Χουριέτ» στη Σμύρνη μεταβαίνουν με ελικόπτερο στη Μεγάλη Ίμια. Υποστέλλουν την ελληνική σημαία και υψώνουν την τουρκική. Η όλη επιχείρηση βιντεοσκοπείται και προβάλλεται από το τηλεοπτικό κανάλι της «Χουριέτ».
28 Ιανουαρίου 1996: Το περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού «Αντωνίου» κατεβάζει την τουρκική σημαία και υψώνει την ελληνική. Το βράδυ έλληνες βατραχάνθρωποι αποβιβάζονται στη Μεγάλη Ίμια, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τα παραπλέοντα εκεί τουρκικά πολεμικά. Η πολιτική εντολή προς τους έλληνες στρατιωτικούς είναι να αποφευχθεί κάθε κλιμάκωση της έντασης.
29 Ιανουαρίου 1996: Ο νέος πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, στις προγραμματικές του δηλώσεις στη Βουλή, στέλνει μήνυμα προς τη Τουρκία, ότι σε οποιαδήποτε πρόκληση η Ελλάδα θα αντιδράσει άμεσα και δυναμικά. Η πρωθυπουργός της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ ζητά διαπραγματεύσεις για το καθεστώς των βραχονησίδων του Αιγαίου. Τουρκικά πολεμικά παραβιάζουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα και πλησιάζουν τα Ίμια. Γίνονται διαβήματα από την Ελλάδα σε Ε.Ε. και ΗΠΑ.
30 Ιανουαρίου 1996: Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης έχει τηλεφωνική επικοινωνία με τον αμερικανό πρόεδρο Μπιλ Κλίντον. Του εκφράζει την ελληνική θέση ότι η χώρα μας δεν επιθυμεί την ένταση, αλλά εφόσον προκληθεί θα αντιδράσει δυναμικά. Η κυβέρνηση δηλώνει έτοιμη να αποσύρει το άγημα, όχι όμως και την ελληνική σημαία. Στα Ίμια σπεύδουν τα πολεμικά πλοία «Ναυαρίνο» και «Θεμιστοκλής». Ο τούρκος Υπουργός Εξωτερικών δηλώνει ότι υπάρχουν και άλλα νησιά του Αιγαίου με ασαφές νομικό καθεστώς και δεν αποδέχεται την ελληνική πρόταση (αποχώρηση του αγήματος, όχι και της σημαίας).
31 Ιανουαρίου 1996
00:00 Συγκαλείται σύσκεψη στο γραφείο του Πρωθυπουργού. Ο Υπουργός Εξωτερικών, Θεόδωρος Πάγκαλος, φθάνει καθυστερημένα, επειδή παίρνει μέρος σε τηλεοπτική εκπομπή.
01:40 Στο ΓΕΕΘΑ καταφθάνουν πληροφορίες ότι τούρκοι κομάντος αποβιβάζονται στη Μικρή Ίμια.
04:30 Ελικόπτερο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού απογειώνεται από τη φρεγάτα «Ναυαρίνο» για να επιβεβαιώσει την πληροφορία. Επικρατούν άσχημες καιρικές συνθήκες.
04:50 Το πλήρωμα του ελικοπτέρου αναφέρει ότι εντόπισε περί τους 10 τούρκους κομάντος με τη σημαία τους. Δίνεται εντολή να επιστρέψει στη βάση του κι ενώ πετά μεταξύ των βραχονησίδων Πίτα και Καλόλιμνος αναφέρει βλάβη και χάνεται από τα ραντάρ. Αργότερα θα ανασυρθούν νεκρά και τα τρία μέλη του πληρώματος, ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός, σκοτώθηκαν. Σχετικά με τις αιτίες πτώσης του ελικοπτέρου έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις. Η επίσημη άποψη του ελληνικού κράτους ήταν ότι το σκάφος κατέπεσε λόγω κακοκαιρίας και απώλειας προσανατολισμού του πιλότου. Ωστόσο, στην Ελλάδα υπάρχει ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι το ελικόπτερο καταρρίφθηκε είτε από το Τουρκικό Ναυτικό είτε από τους τούρκους καταδρομείς που υπήρχαν πάνω στο νησί και ότι το γεγονός αποκρύφθηκε, προκειμένου να λήξει η κρίση και να μην οδηγηθούν οι δύο χώρες σε γενικευμένη σύρραξη ή ακόμα και σε πόλεμο.
06:00 Οι αμερικανοί διά του Υφυπουργού Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ επιβάλλουν και στις δύο πλευρές τη θέληση τους. «No ships, no troops, no flags» διαμηνύουν ή σε πιο κομψή διπλωματική γλώσσα να ισχύσει το status quo ante. Μέχρι το μεσημέρι της 31ης Ιανουαρίου 1996 τα πλοία, οι στρατιώτες και οι σημαίες είχαν αποσυρθεί από τα Ίμια.
Η Κρίση των Ιμίων δεν είχε συνέπειες ως προς το καθεστώς των νησιών. Ωστόσο, έδωσε αφορμή στην Τουρκία να θέσει ζήτημα «Γκρίζων Ζωνών» στο Αιγαίο, αμφισβητώντας την κυριαρχία της Ελλάδας σε αρκετά νησιά και να θέσει ένα ακόμη θέμα στην ατζέντα των ελληνοτουρκικών διαφορών. Παρόλα αυτά, η ελληνική πλευρά δεν αποδέχτηκε ποτέ την ύπαρξη τέτοιου θέματος, επικαλούμενη τις διεθνείς συνθήκες.
Τα γεγονότα στα Ίμια κλόνισαν την αξιοπιστία της ελληνικής κυβέρνησης, ειδικά όταν ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ευχαρίστησε από το βήμα της Βουλής τους Αμερικανούς για τον καταλυτικό τους ρόλο στην αποκλιμάκωση της έντασης.

Δημοσιεύθηκε στις 27 January 2021 | 3:27 am


Αργώ και τσίπουρο: Τα αναξιοποίητα «δυνατά χαρτιά» του Βόλου!!!

Μελέτη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας  ειδικεύεται στην περίπτωση του Βόλου και αποδεικνύει ότι η πόλη στερείται μιας ολοκληρωμένης πολιτικής πολιτισμού. Στην πόλη προγραμματίζονται κάθε χρόνο πολλές διοργανώσεις και γι’ αυτό χαρακτηρίστηκε ως δραστήρια στον τομέα υλοποίησης γεγονότων. Οι διοργανώσεις έχουν ευρεία θεματολογία, αλλά, όπως παρατηρήθηκε από την ανάλυση, τα περισσότερα από αυτά αφορούν κυρίως τον ψυχαγωγικό τομέα. Ανάλογα όμως με τον τόπο και τον χρόνο δημιουργίας ενός ειδικού γεγονότος οι απαιτήσεις, οι προσδοκίες και οι επιπτώσεις είναι διαφορετικές. Σε όλες όμως τις περιπτώσεις η συμβολή των ειδικών γεγονότων αποτελεί το μεγαλύτερο ζήτημα και στόχο, καθώς αφορά πολλούς τομείς, όπως ο οικονομικός, ο κοινωνικός, περιβαλλοντικός κ.ά. Η πόλη και το κοινό της φαίνεται να αντεπεξέρχονται στις ανάγκες των διοργανώσεων, καθώς η συμμετοχή κάθε χρόνο κινείται σε ικανοποιητικά επίπεδα και υπάρχει βιωσιμότητα, δηλαδή επανάληψη των γεγονότων αυτών, όπως πανηγύρια. Επίσης διαθέτει πολλούς αγροτουριστικούς συλλόγους με τοπικά προϊόντα χαρακτηρίζοντας έντονα το εθελοντικό στοιχείο των ντόπιων κατοίκων να τα αναδείξουν και να δημιουργήσουν μονάδες σε όλη την Περιφερειακή Ενότητα της Μαγνησίας.

Όλα τα ειδικά γεγονότα της πόλης, αυτά δηλαδή με τη μεγαλύτερη απήχηση επικεντρώνονται κυρίως στον καλλιτεχνικό και ψυχαγωγικό τομέα, όπως η μουσική και το θέατρο, αλλά και τον αθλητισμό και υστερούν στη διαφήμιση τοπικών προϊόντων και αξιοθέατων. Μία μικρή, αλλά χαρακτηριστική λεπτομέρεια, για παράδειγμα, είναι πως η πόλη δεν διαθέτει το γνωστότερο τουλάχιστον ειδικό γεγονός στο σχέδιο τουριστικής προβολής της. Μέσω αυτού θα μπορούσαν να αναδειχθούν τα αξιοθέατα, οι πιο εντυπωσιακοί προορισμοί, ακόμη και επιχειρήσεις που υπόσχονται να προσφέρουν κάτι μοναδικό σε συνδυασμό βέβαια με τις γεύσεις της τοπικής γαστρονομίας. Τέλος, παρατηρείται πως ο Βόλος χαρακτηρίζεται κυρίως από μεσαίου μεγέθους ειδικά γεγονότα, καθώς αυτά μπορεί να υποστηρίξει, δεν διαθέτει όμως γεγονότα που να στοχεύουν σε ένα ενιαίο στοιχείο φυσικό ή όχι (brand) όπως για παράδειγμα η Αργώ, για το οποίο να υπάρχει ένα ειδικό γεγονός που να το στηρίζει.

Οι αδυναμίες
Για τον Βόλο αναφέρθηκαν αδυναμίες όπως η εντύπωση που επικρατεί για βιομηχανική ρύπανση επιβαρύνοντας το φυσικό περιβάλλον, το μεγάλο ποσοστό ανεργίας (34,5%), το χαμηλό ποσοστό ΑΕΠ (52% σε σχέση με το συνολικό της χώρας). Επίσης όσον αφορά στη διοργάνωση των ειδικών γεγονότων παρατηρείται μη αξιοποίηση των προϊόντων και των φυσικών τοπίων και μηδαμινή προώθηση των ειδικών γεγονότων από το επίσημο σχέδιο τουριστικής προβολής του Βόλου. Το σχέδιο τουριστικής προβολής αποτελεί εργαλείο ανάδειξης και καθοδήγησης ενός επισκέπτη-τουρίστα όσον αφορά στο τι μπορεί να επισκεφτεί, να δει ή να κάνει στην πόλη, αλλά και να πληροφορηθεί γι’ αυτή και τις δράσεις της. Μέσα όμως σε όλη αυτή την παρουσίαση δεν αναφέρεται κανένα ειδικό γεγονός σαν μέσο προβολής της. Στο δεύτερο κομμάτι της ανάλυσης αναφέρονται οι ευκαιρίες και οι απειλές, οι οποίες αφορούν εξολοκλήρου πιο γενικά στοιχεία βασισμένα στο εξωτερικό περιβάλλον. Η δημιουργία νέου διεθνούς γνωστικού πεδίου ειδικών γεγονότων αποτελεί ευκαιρία για την πόλη, και όχι μόνο, να «γνωρίσει» και να εξελιχθεί σε αυτό τον τομέα προωθώντας τα προσόντα της. Επίσης η αύξηση τουριστικού ενδιαφέροντος σε γαστρονομία και εναλλακτικές μορφές τουρισμού βοηθά στην εύρεση νέων ειδών ειδικών γεγονότων και ιδίως σε μια πόλη που διαθέτει φυσικό πλούτο. Όλα αυτά τα αναβαθμίζουν η εμφάνιση νέων προϊόντων και τεχνολογιών, όπως το διαδίκτυο και η διαφήμιση, στα M.M.E. και όχι μόνο, καθώς αποτελούν μέσα τάχιστης διάδοσης μιας είδησης. Πλέον η διαφήμιση στο διαδίκτυο έχει μικρό κόστος, κάτι το οποίο αποτελεί μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα του διαδικτύου σε σχέση με τα άλλα μέσα διαφήμισης (τηλεόραση, ραδιόφωνο, έντυπα) και αναφέρεται τόσο στο κόστος προσέγγισης του κοινού, όσο και στο κόστος μετάδοσης πληροφοριών.

Η Αργώ και το τσίπουρο περιθωριοποιημένα «προϊόντα»
Η Αργώ, το σήμα κατατεθέν της πόλης, δεν αξιοποιείται επαρκώς, παρά μόνο σαν αξιοθέατο στο λιμάνι του Βόλου, όπως επίσης και το ντόπιο τσίπουρο, γνωστό σε ολόκληρη τη χώρα, δεν αναδεικνύεται με κάποιο τρόπο (διαδικασία παραγωγής κ.λπ.). Επίσης η πλειοψηφία των ειδικών γεγονότων της πόλης αφορά κυρίως τους τομείς της ψυχαγωγίας και του αθλητισμού, κάτι που δεν συμβάλλει στην καθιέρωση ενός ενιαίου branding και οδηγούν σε μια κατακερματισμένη τουριστική εικόνα.

Όπως κάθε περιοχή, έτσι και ο Βόλος, διαθέτει τις δικές του τοπικές γεύσεις και προϊόντα που παρασκευάζονται με καθημερινή προσπάθεια από τους κατοίκους και περιλαμβάνουν αλμυρά, γλυκά εδέσματα, αλλά και ποτά. Υπάρχουν μικρές, αλλά και μεγάλες βιοτεχνίες και σύλλογοι που προσπαθούν να κάνουν τα προϊόντα τους αναγνωρίσιμα και αγαπητά στο ευρύ κοινό όχι μόνο της πόλης, αλλά και στους τουρίστες με σκοπό να διαδοθούν και να αποκτήσουν φήμη σε ολόκληρη τη χώρα και όχι μόνο. Οι τουρίστες και οι επισκέπτες που συνήθως προέρχονται από διάφορα μέρη της Ελλάδας, αλλά και του κόσμου και ιδιαίτερα το καλοκαίρι, δοκιμάζοντας αυτά τα προϊόντα μπορούν να τα προωθούν μέσω των καλών τους εντυπώσεων, συμβάλλοντας σε μια καλή διαφήμιση. Όλη αυτή η προσπάθεια θα μπορούσε αλλιώς να διατυπωθεί και ως γαστρονομικός τουρισμός όπου ορίζεται το είδος του τουρισμού που στηρίζεται κυρίως ή συνδυάζεται με την αναζήτηση ασυνήθιστων και αξιομνημόνευτων εμπειριών που βασίζονται στην κατανάλωση φαγητού ή/και ποτού.

Μέσα από την έρευνα προτείνεται συνεργασία τοπικών συνεταιρισμών και συλλόγων με τον Δήμο και με ειδικούς φορείς για διοργάνωση ειδικών γεγονότων με θέμα την τοπική γαστρονομία ως απώτερο στόχο την ανάδειξη των παραδοσιακών συνταγών και προϊόντων στην ευρύτερη περιοχή όχι μόνο της Μαγνησίας, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας. Εκδηλώσεις με βάση την ανάδειξη των τοπικών εδεσμάτων, αλλά και των συνεταιρισμών της ευρύτερης περιοχής θα ήταν η ιδανική ευκαιρία για να δοκιμάσουν οι ντόπιοι κάτοικοι και οι επισκέπτες τις τοπικές συνταγές, τα τοπικά εδέσματα ή νέες παραλλαγές. Την τιμητική τους θα έχουν μια ξεχωριστή μέρα σαν κοινό οι επιχειρηματίες κάθε είδους εστίασης της περιοχής, ώστε να γευτούν, να αναλύσουν τις συνταγές κι αν θελήσουν να εντάξουν κάποιες από αυτές στο βασικό μενού της επιχείρησής τους. Ενδείκνυται να διοργανώνονται σε μέρη με έντονη προσέλευση του κόσμου, όπως η παραλία της πόλης στην οδό Αργοναυτών, ώστε οι πιθανότητες γνωριμίας και θέασης των προϊόντων να είναι πολύ μεγαλύτερες. Από τα ήδη υπάρχοντα ειδικά γεγονότα, τα οποία θα μπορούσαν να συνδεθούν με αυτή την προσπάθεια, είναι το Volos Street Food Festival εντάσσοντας στην παρουσίασή του και τοπικά πιο παραδοσιακά προϊόντα σε ξεχωριστό περίπτερο χωρίς βέβαια να αλλοιωθεί ο χαρακτήρας του που επιδιώκει στην προβολή διαφορετικών γεύσεων από όλο τον κόσμο (κινέζικο, ιταλικό κ.ά.). Επίσης, ο Βόλος είναι γνωστός πανελλαδικώς ως η πόλη του τσίπουρου και για αυτό όλοι οι επισκέπτες όταν έρθουν το δοκιμάζουν σε διάφορα μαγαζιά της πόλης έστω μια φορά.

Παρόλα αυτά έως τώρα δεν έχει γίνει κάποια αξιόλογη προσπάθεια ανάδειξης αυτού του προϊόντος, ώστε να αποτελεί στοιχείο ταυτότητας της πόλης (brand name) γνωστό σε όλη την Ελλάδα. Προτείνεται λοιπόν, ειδικό γεγονός με θέμα το τσίπουρο με συμμετοχή ειδικών ή κατόχων βιοτεχνών παραγωγής τσίπουρου της περιοχής για την επεξήγηση της μεθόδου δημιουργίας του με έναν χώρο μικρής αναπαράστασης της παρασκευής του αποκτώντας και εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Ο κόσμος συνήθως δείχνει έντονα την προτίμησή του σε τέτοιου είδους διαδραστικές διοργανώσεις και ιδίως τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, αλλά και όχι μόνο. Πέρα από αυτή τη μικρή αναπαράσταση και ενημέρωση θα ήταν επιθυμητή η προσφορά κάποιων δειγμάτων στους επισκέπτες από τους τοπικούς συνεταιρισμούς όπου με αυτό τον τρόπο θα επωφελούνταν και αυτοί από τη γνωριμία του κόσμου με το προϊόν τους.

H είσοδος θα είναι δωρεάν για όλες τις ηλικίες, η δοκιμή όμως και η αγορά σκευασμάτων θα επιτρέπεται σε άτομα άνω των 18 ετών και ένα ανά άτομο.

Δημοσιεύθηκε στις 25 January 2021 | 6:59 am


Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος 329 – 390

Σπουδαία εκκλησιαστική προσωπικότητα και ένας από τους Τρεις Ιεράρχες. Η μνήμη του γιορτάζεται σε Ανατολή και Δύση στις 25 Ιανουαρίου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσες και όσοι φέρουν το όνομα Γρηγόριος και Γρηγορία.
Ο Γρηγόριος γεννήθηκε το 329 στην Αριανζό, κοντά στη Ναζιανζό της Καππαδοκίας, γι’ αυτό λέγεται και Ναζιανζηνός.

Έλαβε χριστιανική αγωγή από τον πατέρα του Γρηγόριο, που ήταν επίσκοπος στη Ναζιανζό, αν και αρχικά ανήκε στην ιουδαΐζουσα αίρεση των Υψισταρίων, και τη μητέρα του Νόννα. Σπούδασε στα πιο ονομαστά πνευματικά κέντρα της εποχής του, στην Καισάρεια, την Αλεξάνδρεια και την Αθήνα, όπου είχε συμμαθητή τον Μέγα Βασίλειο.
Μετά τις σπουδές του γύρισε στη Ναζιανζό, σε ηλικία 30 ετών. Αφού βαπτίστηκε, έφυγε για την έρημο, όπου έγινε μοναχός. Από την έρημο το κάλεσε ο γέρος πατέρας του για να τον βοηθήσει στο ποιμαντικό του έργο και κατ’ απαίτηση των χριστιανών και παρά τη θέλησή του χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Αργότερα, ο Μέγας Βασίλειος, που ήταν αρχιεπίσκοπος στην Καισάρεια, τον χειροτόνησε επίσκοπο, παρά τη θέλησή του και πάλι.
Ο Γρηγόριος δεν έμεινε για πολύ στη θέση αυτή. Μετά τον θάνατο του πατέρα του προτίμησε να φύγει και πάλι στην έρημο. Ήταν, όμως, γνωστός για την αρετή, τη σοφία και την ορθή πίστη του, ώστε οι χριστιανοί της Κωνσταντινούπολης τον κάλεσαν να αναλάβει τον αγώνα εναντίον των Αρειανών, οι οποίοι με τις αιρετικές διδασκαλίες τους είχαν διχάσει το ποίμνιο της Εκκλησίας.
Ο Γρηγόριος δέχτηκε, μετέβη στην πρωτεύουσα κι έστησε το πνευματικό στρατηγείο του στο μικρό ναό της Αγίας Αναστασίας. Εκεί εκφώνησε τους περίφημους πέντε θεολογικούς λόγους του ενάντια στους αρειανόφρονες, για τους οποίους ονομάστηκε Θεολόγος. Το 381 συνήλθε στην Κωνσταντινούπολη Β' Οικουμενική Σύνοδος για να καταδικάσει τους οπαδούς του Μακεδονίου, οι οποίοι αμφισβητούσαν τη θεότητα του Αγίου Πνεύματος, για ακόμη μία φορά τον Άρειο και να συμπληρώσει το Σύμβολο της Πίστεως. Τα μέλη της συνόδου τον ανακήρυξαν πρόεδρό της και ταυτόχρονα τον εξέλεξαν αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως. Όμως, ορισμένα μέλη της Συνόδου, που εμφανίστηκαν καθυστερημένα στις εργασίες της, αμφισβήτησαν την εκλογή του και ο Γρηγόριος δεν δίστασε να παραιτηθεί και να επιστρέψει στην έρημο, αφού προηγουμένως εκφώνησε τον περίφημο «Συντακτήριο Λόγο» του. Εκεί πέρασε τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής του, με προσευχή, μελέτη και συγγραφή.
Το πλούσιο συγγραφικό του έργο χωρίζεται σε:
  • Λόγους (αντιαιρετικούς, εόρτιους, εγκωμιαστικούς κλπ)
  • Επιστολές (διασώζονται 246)
  • Ποιήματα (θεολογικά και ιστορικά)
Το θρησκευτικό δράμα «Χριστός Πάσχων», που αποδιδόταν σ’ αυτόν, είναι έργο αρκετά μεταγενέστερο.
Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος κοιμήθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 390, σε ηλικία 61 ετών....

Δημοσιεύθηκε στις 25 January 2021 | 6:06 am


Ντέμης Ρούσσος 1946- 2015

Διεθνούς φήμης έλληνας τραγουδιστής, που γνώρισε παγκόσμια επιτυχία, κυρίως τη δεκαετία του ‘70. Οι πωλήσεις των δίσκων του ξεπερνούν τα 60 εκατομμύρια. Ο Αρτέμιος Βεντούρης - Ρούσσος, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1946 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του μηχανικού και κλασσικού κιθαρίστα Γιώργου Ρούσσου και της συζύγου του Όλγας. Από μικρός σπούδασε μουσική και εντάχθηκε στην εκκλησιαστική χορωδία της ενορίας του. Μετά την Κρίση στο Σουέζ το 1956, η οικογένειά του έχασε τα πάντα και αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Ελλάδα.
Μετά την εγκατάστασή του στην Αθήνα, συμμετείχε σε διάφορα μουσικά συγκροτήματα, ξεκινώντας από τους «The Idols» σε ηλικία 17 χρόνων. Αργότερα εντάχθηκε στους «We Five», αλλά έγινε γνωστός μέσα από τους «Aphrodite's Child», το ελληνικό συγκρότημα, που βρέθηκε στην πρωτοπορία του προοδευτικού ροκ (progressive rock). Σχηματίστηκε το Φεβρουάριο του 1968 από τους Βαγγέλη Παπαθανασίου (κίμπορντς), Ντέμη Ρούσσο (φωνητικά, μπάσο), Αργύρη Κουλούρη (κιθάρες) και Λουκά Σιδερά (ντραμς).
Με έδρα το Παρίσι κυκλοφόρησαν την ίδια χρονιά το άλμπουμ «The End of the World», από το οποίο ξεχώρισε το «Rain and Tears», διασκευή του κλασσικού «Κανόνα» του Πάχελμπελ, που γνώρισε μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία και ταυτίστηκε με τη νεανική εξέγερση του Μάη του ‘68. Ακολούθησε το «It's Five O' Clock» με την ομώνυμη μεγάλη επιτυχία, ενώ η κορυφαία στιγμή του συγκροτήματος ήταν το άλμπουμ «666», με πηγή έμπνευσης την «Αποκάλυψη» του Ιωάννη. Κυκλοφόρησε το 1972, πούλησε πάνω από 20 εκατομμύρια δίσκους και θεωρείται ένα από τα πρώτα κόνσεπτ άλμπουμ (concept album, δίσκος με ενιαία θεματολογία).
Παράλληλα με τους «Aphrodite's Child» και μετά τη διάλυσή τους ακολούθησε σόλο καριέρα, με διαβατήριο τη σπουδαία τενόρο φωνή του, με τη χαρακτηριστική βραχνάδα και το εκκεντρικό του ντύσιμο (ενδυματολογικό σήμα - κατετεθέν η κελεμπία), που προανήγγειλε το κιτς του γκλαμ-ροκ (glam-rock). Πρώτη του μεγάλη επιτυχία, το τραγούδι «We Shall Dance». Ακολούθησαν τα  «White Sails» (αγγλική διασκευή του τραγουδιού «Άσπρα, Κόκκινα, Κίτρινα, Μπλε» του Δήμου Μούτση), «Forever And Ever», «My Friend the Wind», «My Reason», «Velvet Mornings», «Goodbye My Love, Goodbye», «Someday Somewhere» και «Lovely Lady of Arcadia», όλα τη δεκαετία του ‘70.
Τα επόμενα χρόνια παρέμεινε μουσικά ενεργός. Πραγματοποίησε μεγάλες περιοδείες και ηχογράφησε τις μεγάλες του επιτυχίες σε διάφορες γλώσσες, που εξάπλωσαν τη φήμη του σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Υδρογείου. Το 2010 έδωσε μία μεγάλη συναυλία στο Ηρώδειο, μετά από 37 χρόνια απουσίας από τα συναυλιακά δρώμενα της Ελλάδας.
Για πολλά χρόνια ο Ντέμης Ρούσσος έδινε μάχες με την παχυσαρκία που τον ταλαιπωρούσε. Τον Ιούνιο του 1980, όταν ζύγιζε 147 κιλά, ξεκίνησε ένα αυστηρό πρόγραμμα δίαιτας, με αποτέλεσμα μέσα σε δέκα μήνες να χάσει 50 κιλά. Το 1982 εξέδωσε το βιβλίο «A Question of Weight» («Είναι θέμα βάρους»), μαζί με τη φίλη του φωτογράφο Βερονίκ Σκαβίνσκα, στο οποίο με πάσα ειλικρίνεια περιέγραψε το πρόβλημά του με την παχυσαρκία και πώς την καταπολέμησε.
Στις 14 Ιουνίου 1985 βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, όταν έπεσε θύμα αεροπειρατείας, κατά τη διάρκεια της πτήσης 847 της TWA από την Αθήνα στη Ρώμη. Οι λιβανέζοι αεροπειρατές της «Χεζμπολάχ» και της «Ισλαμικής Τζιχάντ», μόλις τον αναγνώρισαν, γιόρτασαν τα γενέθλιά του την επομένη και τον απελευθέρωσαν μαζί με άλλους τέσσερις επιβάτες πέντε ημέρες αργότερα.
Στην προσωπική του ζωή νυμφεύθηκε τρεις φορές και απέκτησε δύο παιδιά. Τον Σεπτέμβριο του 2013, παρασημοφορήθηκε από τη Γαλλική Δημοκρατία με τον τίτλο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής, σε τελετή που έγινε στην πρεσβεία της Γαλλίας στην Αθήνα. Μετά τη βράβευση δήλωσε: «Αυτό το μετάλλιο αντιπροσωπεύει την πρώτη χώρα μου, την Ελλάδα και τη δεύτερη, τη Γαλλία. Ευχαριστώ και τις δυο χώρες στις οποίες ανήκω».
Ο Ντέμης Ρούσσος πέθανε στις 25 Ιανουαρίου 2015 στην Αθήνα, ύστερα από μακρά νοσηλεία στο νοσοκομείο «Υγεία».

Δημοσιεύθηκε στις 25 January 2021 | 5:58 am


Ηλίας Ηλιού 1904 – 1985

Δικηγόρος, συγγραφέας και πολιτικός· ηγετική μορφή της ελληνικής Αριστεράς.  Ο Ηλίας Ηλιού γεννήθηκε στο Κάστρο της Λήμνου τον Μάιο του 1904. Ο πατέρας του Φίλιππος ήταν έμπορος και η μητέρα του Μαρία, δασκάλα. Το ζευγάρι είχε άλλους δύο γιους, τον Ιωάννη και τον Κωνσταντίνο.  Μετά τις βασικές του σπουδές στη Λήμνο και τη Χίο, φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και σταδιοδρόμησε ως δικηγόρος στα πρωτοδικεία Μυτιλήνης (1929-1935) και Αθήνας (1936-1966). Το 1930 νυμφεύτηκε την Ελευθερία Καλδή, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον ιστορικό Φίλιππο Ηλιού (1931-2004) και τη Μαρία Ηλιού (γ. 1934).
Η πολιτική σταδιοδρομία του Ηλία Ηλιού άρχισε το 1932, όταν εκτέθηκε ως υποψήφιος βουλευτής Λέσβου με το Αγροτικόν Εργατικόν Κόμμα του Αλέξανδρου Παπαναστασίου στις εκλογές της 25ης Σεπτεμβρίου, χωρίς όμως να εκλεγεί. Ένας από τους αντιπάλους του στην ίδια εκλογική περιφέρεια ήταν ο μετέπειτα πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου, που κατήλθε με τον κόμμα των Φιλελευθέρων. Στις εκλογές της 26ης Ιανουαρίου του 1936 ήταν υποψήφιος του «Δημοκρατικού Συνασπισμού» των Καφαντάρη - Παπαναστασίου - Παπανδρέου, χωρίς και πάλι να εκλεγεί.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του ΕΑΜ και με τη λήξη των «Δεκεμβριανών» συνελήφθη από τους Άγγλους, στις 3 Ιανουαρίου 1945, και κρατήθηκε επί ένα μήνα. Αμέσως μετά προσχώρησε στο ΚΚΕ και υπέστη διώξεις κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, λόγω της έντονης δράσης του ως συνήγορος υπεράσπισης κατηγορουμένων ενώπιον στρατοδικείων. Συγκεκριμένα, εκτοπίστηκε δύο φορές: στην Ικαρία από τον Μάρτιο έως τον Σεπτέμβριο του 1947 και στην Ικαρία, τη Μακρόνησο, τον Άγιο Ευστράτιο, από τον Μάρτιο του 1948 έως το φθινόπωρο του 1951.
Εκτοπισμένος ακόμη, εξελέγη βουλευτής Λέσβου με την ΕΔΑ στις βουλευτικές εκλογές της 9ης Σεπτεμβρίου 1951 και αφέθηκε ελεύθερος μαζί με τους άλλους εκλεγέντες συνεξορίστους του (Σαράφη, Πρωιμάκη, Γαβριηλίδη, Αυγερόπουλο κ.ά.), με τους οποίους πήρε μέρος στις εργασίες της Βουλής ως την ακύρωση της εκλογής του, όπως και των λοιπών εξόριστων και φυλακισμένων βουλευτών της ΕΔΑ στις 8 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου. Στις εκλογές της 16ης Νοεμβρίου 1952 η ΕΔΑ δεν εξέλεξε βουλευτή, λόγω του εκλογικού συστήματος. Ο Ηλιού είχε προτείνει μάταια την εκλογική συμπόρευση με το Κέντρο και είχε ταχθεί κατά του συνθήματος «Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος», που εκπορευόταν από την ηγεσία του ΚΚΕ και συγκεκριμένα από τον γραμματέα του Νίκο Ζαχαριάδη.
Στις εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου 1956 εξελέγη βουλευτής Λέσβου με τον αντικαραμανλικό συνασπισμό της «Δημοκρατικής Ένωσης», στον οποίο συμμετείχε η ΕΔΑ, κατόπιν δικής του προτροπής, με τα κόμματα της Κέντρου και της Δεξιάς. Ο Ηλιού επανεξελέγη βουλευτής Λέσβου με την ΕΔΑ στις εκλογές του 1958, του 1961, του 1963 και Αθήνας στις εκλογές του 1964. Σε όλη αυτή την περίοδο ήταν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος κι ένας από τους κορυφαίου ρήτορες του κοινοβουλίου. Παράλληλα, υπήρξε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΔΑ και ως δικηγόρος αναλάμβανε την υπεράσπιση αριστερών κατηγορουμένων.
Με την κήρυξη της δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967 συνελήφθη και αρχικά μεταφέρθηκε στον Ιππόδρομο του Φαλήρου, όπου βασανίστηκε. Στη συνέχεια, εκτοπίστηκε στη Γυάρο, απ’ όπου μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο των φυλακών Αβέρωφ και σε άλλα νοσοκομεία, κρατούμενος πάντα σε πλήρη απομόνωση. Αφέθηκε ελεύθερος το 1970 για ανήκεστο βλάβη της υγείας του.
Μετά την κατάρρευση της δικτατορίας (24 Ιουλίου 1974) συνέχισε την πολιτική του δράση, ως πρόεδρος της ΕΔΑ, που όμως εμφανίστηκε αρκετά αποδυναμωμένη σε σχέση με την προδικτατορικό πολιτικό σχηματισμό. Στις εκλογές της 17 Νοεμβρίου 1974 εξελέγη βουλευτής Αθήνας με το συνασπισμό της «Ενωμένης Αριστεράς», στον οποίο μετείχε ως εκπρόσωπος της ΕΔΑ. Επανεξελέγη στις εκλογές της 20ης Νοεμβρίου 1977 βουλευτής της Α' Αθήνας με το σχήμα της «Συμμαχίας των Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων», στο οποίο εκτός από την ΕΔΑ συμμετείχαν το ΚΚΕ (εσ.) και διάφορα μικρότερα κόμματα σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης. Με την ολοκλήρωση της κοινοβουλευτικής του θητείας στις 19 Σεπτεμβρίου 1981 αποσύρθηκε από την πολιτική.
Ως νομικός και πολιτικός, ο Ηλίας Ηλιού κέρδισε την εκτίμηση ευρύτερων κύκλων έξω από την Αριστερά. Πήρε μέρος σε συνέδρια της Διεθνούς Εταιρείας Δημοκρατικών Νομικών (1956, 1960) και της Οργάνωσης για την Αμνηστία στην Ελλάδα (Παρίσι 1960, 1962), ενώ διετέλεσε μέλος της εταιρείας μελέτης και επιστημονικού σχεδιασμού «Επιστήμη-Ανοικοδόμηση» (ΕΠ-ΑΝ) και του Δημοκρατικού Συλλόγου Ελλήνων Επιστημόνων.
Ως συγγραφέας άφησε αξιόλογο γραπτό έργο, κυρίως νομικοπολιτικού περιεχομένου, ενώ διακρίθηκε και ως μεταφραστής αρχαίων ελλήνων συγγραφέων στη σειρά των εκδόσεων Ζαχαρόπουλου. Στα νεανικά του χρόνια συνεργάστηκε με τα λογοτεχνικά περιοδικά «Νουμάς», του οποίου υπήρξε και μέλος της Συντακτικής Επιτροπής, «Φιλική Εταιρεία» και «Ελληνικά Γράμματα». Σε βιβλία έχουν εκδοθεί οι μελέτες του: «Η αναθεώρηση τιμών των εργολαβιών δημοσίων έργων (1940), «Η ελληνική Δημοσία και Ιδιωτική Οικονομία (1960), «Η αλήθεια για την Κοινή Αγορά» (1962), «Οικονομικοκοινωνική υποδομή και προσδιορισμός πολιτικών στόχων» (1965), «Η κρίση εξουσίας» (1966), «Το Σύνταγμα και οι παραβιάσεις του» (1975), «Πολιτικά κείμενα» (1977), «Οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» (1978), «Το μήνυμα του Θουκυδίδη» (1980) και «Η ρητορική του Αριστοτέλη» (1984). Διάσπαρτα σε επιστημονικά και πολιτικά περιοδικά βρίσκονται πολλά άλλα γραπτά του.
Ο Ηλίας Ηλιού πέθανε στην Αθήνα στις 25 Ιανουαρίου 1985, σε ηλικία 80 ετών. Έπασχε από διαβήτη και η ασθένεια τον κατέβαλε σιγά - σιγά.

Δημοσιεύθηκε στις 25 January 2021 | 5:56 am


Γιώργος Ζαμπέτας 1925 – 1992

Συνθέτης, βάρδος του λαϊκού τραγουδιού και δεξιοτέχνης στο μπουζούκι. Γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 1925 στην Αθήνα. Τα πρώτα μαθήματα στο μπουζούκι τα πήρε από τον κουρέα πατέρα του και από το 1950 άρχισε να εργάζεται επαγγελματικά σε λαϊκά κέντρα. Στη δισκογραφία μπήκε το 1953.
Το 1959 ο Μάνος Χατζιδάκις τον έκανε «σολίστ» στις συνθέσεις του. Τα επόμενα χρόνια, ο Γιώργος Ζαμπέτας «κέντησε» με τις ξεχωριστές πενιές του τις εισαγωγές και τα τραγούδια των Θεοδωράκη, Ξαρχάκου, Πλέσσα, Μαρκόπουλου, Μαρκέα, Καπνίση και πολλών άλλων συνθετών.
Έγραψε ακόμα τραγούδια με τους Πυθαγόρα, Καγιάντα, Πρετεντέρη, Παπαδόπουλο, Τζεφρώνη, Μπακογιάννη και Παπαγιαννοπούλου, ενώ συνεργάστηκε στενά με τον κορυφαίο στιχουργό Χαράλαμπο Βασιλειάδη - Τσάντα, τον ποιητή Δημήτρη Χριστοδούλου και τον Αλέκο Σακελλάριο.
Στο ενεργητικό του περιλαμβάνονται πάνω από 250 τραγούδια, τα περισσότερα από τα οποία έγιναν επιτυχίες, όπως Πατέρα κάτσε φρόνιμα, Ρωμιός αγάπησε Ρωμιά, Σταλιά-σταλιά, Τι σου ’κανα και μ’ εγκατέλειψες, Τι γλυκό να σ’ αγαπούν, Ο πενηντάρης, Μάλιστα κύριε, Ο πιο καλός ο μαθητής κ.ά. Με τα τραγούδια του ανέδειξε μια ολόκληρη γενιά τραγουδιστών: Τόλης Βοσκόπουλος, Μαρινέλλα, Δημήτρης Μητροπάνος, Βίκυ Μοσχολιού, Σταμάτης Κόκοτας, Δούκισσα κ.α.
Πήρε μέρος σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές ταινίες (Κόκκινα Φανάρια, Λόλα, Οδός Ονείρων κ.ά.).
Πηγαίος, αθυρόστομος, χιουμορίστας, αλλά και μάγκας, αποκριθείς σε ερώτηση δημοσιογράφου για τη σχέση του με το χασίσι, απάντησε: «Αν έχω φουμάρει χασίσι; Λιβααααάδια. "Μάλιστα κύριε" (τίτλος τραγουδιού του Γ. Ζαμπέτα, με ερμηνεία δική του και στίχους του Αλέξανδρου Καγιάντα)».
Πέθανε στις 10 Μαρτίου του 1992.

ΤΑ ΔΕΙΛΙΝΑ





Ο ΠΕΝΗΝΤΑΡΗΣ

Δημοσιεύθηκε στις 25 January 2021 | 5:48 am


ΚΟΡΩΝΟΙΟΣ.. Αχτίδα φωτός η κολχικίνη

ΕΟΔΥ..  Χθες ανακοινώθηκαν 605 νέα κρούσματα της λοίμωξης του νέου κορωνοϊού  292 άτομα νοσηλεύονται διασωληνωμένοι.  Τέλος, έχουμε 24 νέους θανάτους από τη νόσο COVID-19.. Ένα ακόμη κρούσμα του μεταλλαγμένου στελέχους του κορονοϊού εντοπίστηκε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Αττική  αυτό είναι το τρίτο «ορφανό» κρούσμα που εντοπίστηκε στην Ελλάδα, με τα δυο εξ αυτών να βρίσκονται στην Αττική και ένα στην Κρήτη..

ΜΑΓΝΗΣΙΑ.. 45 νέα κρούσματα. Ακόμη έξι ηλικιωμένοι, τρόφιμοι του Σουρλίγκειου Γηροκομείου Καναλίων μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο Βόλου για νοσηλεία, καθώς νοσούν από κορωνοϊό. Να σημειωθεί πως προχθές είχαν μεταφερθεί ακόμη δύο τρόφιμοι του Ιδρύματος που ήταν θετικοί στον ιό ενώ χθες κλιμάκιο του ΕΟΔΥ πραγματοποίησε μοριακά τεστ σε όλους τους τρόφιμους και τους εργαζόμενους.  Στο Νοσοκομείο Βόλου έχουν μεταφερθεί ακόμη δέκα ηλικιωμένοι από δύο ιδιωτικές κλινικές της πόλης.

ΚΟΛΧΙΚΙΝΗ.. Αχτίδα φωτός στη μεγάλη μάχη της ανθρωπότητας με τον κορωνοϊό δίνουν τα συμπεράσματα μεγάλης μελέτης για την κολχικίνη.  Το βράδυ του Σαββάτου η επιτροπή εμπειρογνωμόνων του υπ. Υγείας έδωσε το πράσινο φως ώστε η κολχικίνη, ένα γνωστό και φθηνό καρδιολογικό φάρμακο, να μπει στο πρωτόκολλο των θεραπειών από του στόματος, σε ασθενείς με κορωνοϊό. Αφορμή για να δώσει το κρίσιμο «ΟΚ» η επιτροπή ήταν τα αποτελέσματα μεγάλης καναδικής μελέτης.    Η καναδική μελέτη έδειξε ότι η χορήγηση κολχικίνης σε ασθενείς covid-19 «μείωσε κατά 44% την θνητότητα, 25% τη νοσηλεία και 50% την ανάγκη διασωλήνωσης». Η εξέλιξη αυτή θεωρείται ως κρίσιμης σημασίας, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις καθυστερήσεις που παρατηρούνται στις διαδικασίες προμηθειών των εμβολίων.

Σε ποιους θα χορηγείται η κολχικίνη στην Ελλάδα
Η επιτροπή αποφάσισε το απόγευμα του Σαββάτου, να συμπεριληφθεί το φάρμακο κολχικίνη για χρήση σε ασθενείς εκτός νοσοκομείου. Ωστόσο «η χορήγηση θα γίνεται μετά από συνταγή γιατρού σε συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενών με θετικό στον κορωνοϊό μοριακό τεστ».  Πρόκειται για όλους τους ασθενείς άνω των 60 ετών που έχουν θετικό μοριακό τεστ ανεξάρτητα από το εάν έχουν ή όχι υποκείμενα νοσήματα. Επίσης για ασθενείς από 18 έως 60 ετών με τουλάχιστον ένα υποκείμενο νόσημα ή πυρετό πάνω από για τουλάχιστον 48 ώρες.  Στα υποκείμενα νοσήματα συγκαταλέγονται ο σακχαρώδης διαβήτης, η παχυσαρκία, η υπέρταση που δεν έχει ελεγχθεί, το άσθμα, η ΧΑΠ, η καρδιακή ανεπάρκεια και η στεφανιαία νόσος.  Η χορήγηση της κολχικίνης, με τη μορφή χαπιού θα γίνεται όταν το αποφασίζει ο θεράποντας ιατρός και εκτιμάται ότι θα χορηγείται στα πρώτα εικοσιτετράωρα μετά το θετικό μοριακό τεστ.


ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΛΧΙΚΙΝΗ..
 Η Κολχικίνη είναι ένα αρχαίο φάρμακο που προέρχεται από το φυτό Κρόκος και χρησιμοποιείται στην ουρική αρθρίτιδα, στην οξεία και υποτροπιάζουσα περικαρδίτιδα, στον οικογενή Μεσογειακό πυρετό, σε ορισμένες αυτοάνοσες παθήσεις όπως η νόσος του Behcet’s και αλλού.

 ΠΗΓΗ

Δημοσιεύθηκε στις 24 January 2021 | 6:19 am


Γουίνστον Τσόρτσιλ 1874 – 1965

 Άγγλος πολιτικός, στρατιωτικός, δημοσιογράφος και συγγραφέας, βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1953 για το πεντάτομο έργο του «Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος». Έμεινε στην ιστορία ως ο «πατέρας της νίκης» για τη σημαντική συμβολή του στη συμμαχική επικράτηση στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας για 9 χρόνια (1940-1945, 1951-1955). Το 2002 σε δημοψήφισμα του BBC ανακηρύχθηκε ο μεγαλύτερος Βρετανός όλων των εποχών.

Ο Γουίνστον Λίοναρντ Σπένσερ-Τσέρτσιλ (Winston Leonard Spencer-Churchill) – Τσώρτσιλ ή Τσόρτσιλ επικράτησε να λέγεται στα ελληνικά – γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1874 στο ανάκτορο Μπλένιμ της Οξφόρδης. Γόνος εύπορης οικογένειας ευγενών, ήταν ο δευτερότοκος γιος του πολιτικού Ράντολφ Τσόρτσιλ και της αμερικανίδας Τζένι Τζέρομ, κόρης του Λέοναρντ Τζέρομ, τραπεζίτη και ιδιοκτήτη των Τάιμς της Νέας Υόρκης.
Ο άνθρωπος που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των διεθνών συσχετισμών στη μεταπολεμική περίοδο και συνάρπαζε τα πλήθη, υπήρξε από κακός έως μέτριος μαθητής και χρειάστηκε να δώσει εξετάσεις δύο φορές για να περάσει μετά βίας στη Στρατιωτική Ακαδημία του Σάντχερστ (1892). Σύντομα, εν τούτοις, ο νεαρός Γουίνστον έγινε η πιο ξεχωριστή φυσιογνωμία της τάξης του και αποφοίτησε όγδοος σε σύνολο εκατόν πενήντα σπουδαστών.
Στα 21 του χρόνια έγινε αξιωματικός του ιππικού και στρατιωτικός παρατηρητής. Τα αμέσως επόμενα χρόνια τον βρίσκουν να έχει ενταχθεί στα βρετανικά στρατεύματα των Ινδιών, της Αιγύπτου και της Νότιας Αφρικής, εκτελώντας παράλληλα καθήκοντα πολεμικού ανταποκριτή. Η πρώτη του απόπειρα να διεκδικήσει βουλευτική έδρα ως υποψήφιος των Συντηρητικών το 1899 στέφθηκε από παταγώδη αποτυχία.
Ο Τσόρτσιλ δεν το έβαλε κάτω κι ένα χρόνο αργότερα κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής του Συντηρητικού Κόμματος, από το οποίο διαφωνώντας θα αποχωρήσει το 1904 για να ενταχθεί στους Φιλελευθέρους. Η παρουσία του στη Βουλή των Κοινοτήτων είναι έντονη και χαρακτηρίζεται από σχολαστικά προπαρασκευασμένους λόγους, που αναδεικνύουν τη ρητορική του δεινότητα.
Το μεταρρυθμιστικό του πνεύμα θα επιβεβαιωθεί σε περισσότερους από έναν τομείς (ως υφυπουργός Αποικιών και ως υπουργός Εμπορίου και Εσωτερικών), ενώ ως υπουργός Εφοδιασμού το 1917 εργάζεται για τη μαζική παραγωγή αρμάτων που κρίνουν ως ένα βαθμό την τελική επιτυχή έκβαση του A’ Παγκοσμίου Πολέμου. Προηγουμένως, είχε παραιτηθεί από το αξίωμα του λόρδου του Ναυαρχείου, δεχόμενος επικρίσεις για την αποτυχημένη εκστρατεία των Δαρδανελίων (1915), που στοίχισε τη ζωή σε χιλιάδες στρατιώτες της Κοινοπολιτείας.
Η πρώτη μεγάλη περίοδος αφοσίωσής του στη συγγραφή (1922-1924) ξεκινά μετά την κατάρρευση της κυβέρνησης συνασπισμού του Λόιντ Τζορτζ. Για δέκα χρόνια παραμένει απλό μέλος της Βουλής των Κοινοτήτων, έχοντας επιστρέψει στο Συντηρητικό Κόμμα, και δημοσιεύει πλήθος έργα του. Την εποχή εκείνη δεν παραλείπει σε κάθε ευκαιρία να επισημαίνει τους κινδύνους επικράτησης των Ναζιστών στη Γερμανία. Η συνάντηση του Τσόρτσιλ με το πεπρωμένο του, όπως ο ίδιος λέει, δεν γίνεται παρά όταν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι μία πραγματικότητα και η πασιφιστική κυβέρνηση Τσάμπερλεν καταρρέει. Από μία υποσημείωση σε κάποιο ιστορικό βιβλίο, το όνομα Τσόρτσιλ θα γραφτεί με ολόχρυσα γράμματα στις χρυσές δέλτους της ιστορίας. Στην πρώτη του ομιλία ως πρωθυπουργός στη Βουλή των Κοινοτήτων (αξίωμα που ανέλαβε στις 10 Μαΐου 1940) ξεκαθαρίζει στους συμπατριώτες του: «Δεν έχω τίποτε να σας προσφέρω, εκτός από αίμα, μόχθο, δάκρυα και ιδρώτα». Και θέτει ως μοναδικό στόχο της κυβέρνησής του την ολοκληρωτική νίκη επί του εχθρού. Σε δύσκολες στιγμές κατορθώνει να ανεβάσει το κλονισμένο ηθικό των συμπατριωτών του και καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου να χτίσει καλές σχέσεις με τον αμερικανό πρόεδρο Φραγκλίνο Ρούζβελτ. 
Η συμμαχία Βρετανίας, ΗΠΑ και Σοβιετικής Ένωσης θεμελιώνεται το 1942 και χαράσσεται κοινή πολεμική προσπάθεια, η οποία οδηγεί τελικά στη νίκη επί των δυνάμεων του Άξονα το 1945. Αναφορικά με το ελληνικό πρόβλημα, ο Τσόρτσιλ παρεμβαίνει ανοικτά το 1944 εναντίον του ΕΑΜ και συμβάλλει στη σύναψη των συμφωνιών του Λιβάνου (20 Μαΐου) και της Καζέρτας (26 Σεπτεμβρίου). Μετά την απελευθέρωση της Αθήνας (12 Οκτωβρίου), υποστηρίζει ενόπλως τις κυβερνητικές δυνάμεις. Έρχεται ο ίδιος στην Αθήνα  και καθορίζει την έκβαση της εμφύλιας αναμέτρησης των «Δεκεμβριανών». 
Το Φεβρουάριο του 1945 ο Τσόρτσιλ παίρνει μέρος στη Διάσκεψη της Γιάλτας και αποφασίζει μαζί με τους Ρούζβελτ και Στάλιν την κατανομή των περίφημων «σφαιρών επιρροής» στο μεταπολεμικό κόσμο. Μολονότι θεωρείται μεγάλος ηγέτης σε καιρό πολέμου, δεν κρίνεται ο κατάλληλος για να οικοδομήσει μία καλύτερη Βρετανία σε καιρό ειρήνης. Η ευκολία του να αλλάζει κόμματα δεν του συγχωρείται. Αλλά ακόμη και όταν χάνει τις εκλογές του 1945, παραμένει ο σφριγηλός ηγέτης που εργάζεται για τον συνασπισμό δυτικών χωρών (αργότερα ΝΑΤΟ). Σε ηλικία 77 ετών, αναλαμβάνει την πρωθυπουργία στις εκλογές του 1951, για να παραιτηθεί τέσσερα χρόνια αργότερα και να λάβει τα τελευταία χρόνια της ζωής του πολλές υψηλές τιμητικές διακρίσεις. Από τη βουλευτική του, όμως, ιδιότητα δεν παραιτείται, παρά μόνο λίγο πριν από το τέλος της ζωής του, τον Ιούλιο του 1964. Θα πεθάνει έξι μήνες αργότερα, χτυπημένος από εγκεφαλικό, στις 24 Ιανουαρίου 1965, και θα αναπαυθεί στο χωριό Μπλάντον της Οξφόρδης, κοντά στη γενέτειρά του. Από το 1908 ήταν νυμφευμένος με την Κλημεντίνη Χόζιερ, με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά.

Δημοσιεύθηκε στις 24 January 2021 | 5:23 am


Θόδωρος Αγγελόπουλος 1935 – 2012

Έλληνας σκηνοθέτης του κινηματογράφου με διεθνή προβολή και σημαντικές διακρίσεις. Ο δημιουργός της εμβληματικής ταινίας Ο Θίασος (1974), παραμένει ο σημαντικότερος κινηματογραφιστής, που ανέδειξε η χώρα μας κι ένας από τους σπουδαιότερους του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Κυρίαρχα θέματα στο φιλιμικό του σύμπαν η μετανάστευση, η επιστροφή στην πατρίδα και η ελληνική ιστορία του 20ου αιώνα.
Ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Απριλίου 1935. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο της οδού Αχαρνών στον Άγιο Παντελεήμονα και συνέχισε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Β' Γυμνάσιο Αρρένων, με συμμαθητές γνωστές προσωπικότητες της πνευματικής ζωής της χώρας, όπως ο καθηγητής φιλοσοφίας Χρήστος Γιανναράς, ο δημοσιογράφος και στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος και ο ζωγράφος Αλέκος Φασιανός.
Η σχέση του με τον κινηματογράφο άρχισε τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, όταν μαθητής του δημοτικού ακόμη παρακολούθησε την γκανγκστερική ταινία του Μάικλ Κέρτιζ Κολασμένες Ψυχές (Angels With Dirty Faces). Όπως αφηγείται ο ίδιος «Υπάρχει μια σκηνή στην ταινία όπου ο ήρωας οδηγείται από δυο φύλακες στην ηλεκτρική καρέκλα. Καθώς προχωρούν, οι σκιές τους μεγαλώνουν στον τοίχο. Ξαφνικά μια κραυγή... Δεν θέλω να πεθάνω. Αυτή η κραυγή για καιρό μετά στοίχειωνε τις νύχτες μου. Ο κινηματογράφος μπήκε στη ζωή μου με μια σκιά που μεγάλωνε σε έναν τοίχο και μια κραυγή».
Το 1953 εισάγεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, την οποία εγκαταλείπει στο πτυχίο. Το 1961, μετά το στρατιωτικό του, φεύγει για το Παρίσι, όπου αρχικά παρακολουθεί στη Σορβόννη μαθήματα γαλλικής φιλολογίας, φιλμογραφίας με τον Ζορζ Σαντούλ και εθνολογίας με τον Κλοντ Λεβί- Στρος. Για να ανταπεξέλθει στα έξοδα των σπουδών του δουλεύει στη ρεσεψιόν της φοιτητικής εστίας, όπου διαμένει. Στη συνέχεια, γίνεται δεκτός στην περίφημη σχολή Κινηματογράφου IDHEC, αλλά την εγκαταλείπει, όταν έρχεται σε ρήξη με ένα καθηγητή του. Παραμένει στο Παρίσι και παρακολουθεί μαθήματα σινεμά-ντιρέκτ δίπλα στον εθνολόγο - κινηματογραφιστή Ζαν Ρους.   
Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1964 και μέχρι το 1967 εργάζεται ως κριτικός κινηματογράφου στην αριστερή εφημερίδα Δημοκρατική Αλλαγή, μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη. Το 1965 αρχίζει κατά παραγγελία το γύρισμα της πρώτης του ταινίας Φόρμινξ Στόρι, με θέμα το συγκρότημα Φόρμινξ του Βαγγέλη Παπαθανασίου. Έρχεται, όμως, σε σύγκρουση με τον παραγωγό της ταινίας και το σχέδιο εγκαταλείπεται. Η πρώτη καθαρά προσωπική του ταινία είναι η μικρού μήκους Εκπομπή, που γυρίζει το 1966, με θέμα τον κόσμο των διαφημιστικών εκπομπών και των υποσχέσεων για δόξα και επιτυχία. Το 1969 μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη εκδίδουν το περιοδικό Σύγχρονος Κινηματογράφος, που αποτέλεσε το θεωρητικό όργανο του λεγόμενου «Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου».
Το 1970 γυρίζει την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, την Αναπαράσταση, που βραβεύτηκε τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Με αφετηρία ένα έγκλημα πάθους σ' ένα χωριό της Ηπείρου, ο σκηνοθέτης παρουσιάζει τα προβλήματα και τις συνθήκες διαβίωσης στην ελληνικής επαρχίας με μια “ματιά” πρωτόγνωρη για τον ελληνικό κινηματογράφο, συνδυάζοντας τον ρεαλισμό με τις μορφικές αναζητήσεις της πρωτοπορίας. Σημαντική συμβολή στη δημιουργία του σωστού κλίματος έπαιξε η φωτογραφία του Γιώργου Αρβανίτη, με τον οποίο ο Αγγελόπουλος θα συνεργαστεί σε πολλές από τις κατοπινές ταινίες του.
Ο Αγγελόπουλος θα αναδυθεί στο διεθνές κινηματογραφικό προσκήνιο με το ιστορικοπολιτικό τρίπτυχο Μέρες του '36 (1972), Θίασος (1974) και Κυνηγοί (1977), που αποτελεί μια σπουδή στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Οι Μέρες του ’36 είναι αυτές που προετοίμασαν την εγκατάσταση της δικτατορίας Μεταξά. Βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός πράκτορα της ασφάλειας που έχει πέσει σε δυσμένεια και κατηγορείται για τον φόνο ενός συνδικαλιστή. Ο σκηνοθέτης χρησιμοποιεί το επεισόδιο αυτό για να καταδείξει τα αίτια που οδήγησαν στη δικτατορία Μεταξά και να κάνει ένα έμμεσο σχόλιο για τη δικτατορία των συνταγματαρχών, που διαφέντευε τις τύχες της Ελλάδας την εποχή που γυρίστηκε η ταινία. Στις Μέρες του '36 συναντάμε τα μεγάλης διάρκειας πλάνα-σεκάνς, που αποτελούν το “σήμα-κατατεθέν” της τέχνης του Αγγελόπουλου. Αργότερα έγιναν μανιέρα από τους επιγόνους του και «βύθισαν μια γενιά στα πιο βαθιά χασμουρητά», σύμφωνα με τον Διονύση Σαββόπουλο.   
Στα γυρίσματα του «Μεγαλέξανδρου» (1980)
 
Ο Θίασος, το δεύτερο μέρος του ιστορικοπολιτικού τρίπτυχου, αναφέρεται στην ιστορία της Ελλάδας από το 1939 έως το 1952, μέσα από τις περιπέτειες ενός περιοδεύοντος θιάσου, που παίζει την Γκόλφω, το γνωστό κωμειδύλλιο του Περεσιάδη. Η ταινία, που έκανε διάσημο τον Αγγελόπουλο στο εξωτερικό, θεωρείται ίσως η κορυφαία στιγμή του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ περιλαμβάνεται σε λίστες με τις καλύτερες ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου, που συντάσσονται κατά καιρούς από τους κινηματογραφικούς κριτικούς. Η ταινία θα ήταν υποψήφια για Βραβείο Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας, αλλά η κυβέρνηση Καραμανλή τη θεώρησε πολύ «αριστερή» για να εκπροσωπήσει τη χώρα μας, προκαλώντας κύμα αντιδράσεων.
Το τρίπτυχο κλείνουν Οι Κυνηγοί, μια ταινία που εκτυλίσσεται την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1977. Μία ομάδα κυνηγών βρίσκει στην περιοχή κοντά στη λίμνη των Ιωαννίνων, μέσα στο πυκνό χιόνι, το πτώμα ενός αντάρτη του Εμφυλίου. Το αίμα τρέχει ακόμα φρέσκο απ' την πληγή του, παρ' όλο που έχουν περάσει κοντά τριάντα χρόνια. Οι κυνηγοί, όλοι εκπρόσωποι της αστικής τάξης (μαζί τους κι ένας ανανήψας αριστερός), μεταφέρουν το πτώμα στο ξενοδοχείο τους, όπου και θα περάσουν μια νύχτα Πρωτοχρονιάς γεμάτη απ' τα φαντάσματα της ιστορικής τους συνείδησης και το φόβο του παρελθόντος.
Το 1980 ο Θόδωρος Αγγελόπουλος γύρισε την ταινία Μεγαλέξαντρος, που τιμήθηκε με τον Χρυσό Λέοντα του Φεστιβάλ της Βενετίας, το πρώτο μεγάλο βραβείο για τον σκηνοθέτη. Στην ταινία του αυτή ο Αγγελόπουλος χρησιμοποιεί την ιστορία ενός ληστή των αρχών του 20ου αιώνα (τον υποδύεται ο Ιταλός ηθοποιός Όμερο Αντονούτι), για να καταπιαστεί με το πρόβλημα του σοσιαλισμού και των διαφόρων ιδεολογικών συγκρούσεων στο χώρο της Αριστεράς. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων γνωρίζεται με τη διευθύντρια παραγωγής Φοίβη Οικονομοπούλου, η οποία είναι από τότε η σύντροφος της ζωής του. Το ζευγάρι θα αποκτήσει τρεις κόρες, την Άννα (1980), την Κατερίνα (1982) και την Ελένη (1985).
Μετά τον Μεγαλέξανδρο, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος γυρίζει δύο ντοκιμαντέρ για την τηλεόραση. Το 1981 για την ΥΕΝΕΔ το Χωριό ένα, κάτοικος ένας, διάρκειας 20 λεπτών, που αναφέρεται στην εγκατάλειψη του χωριού Νέα Σεβάστεια του νομού Θεσσαλονίκης από τον τελευταίο του κάτοικο και το 1983 το διάρκειας 43 λεπτών Αθήνα, επιστροφή στην Ακρόπολη, μία διαφορετική Αθήνα, της ιστορίας και του προσωπικού μύθου του σκηνοθέτη, που προβλήθηκε από την ΕΡΤ.
Το 1984, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος γυρίζει το Ταξίδι στα Κύθηρα, την πρώτη ταινία από την «τριλογία της σιωπής», όπως την ονομάζει. Ένας μαχητής του Εμφυλίου Πολέμου (τον υποδύεται ο Μάνος Κατράκης) επιστρέφει ύστερα από τριάντα χρόνια εξορίας στην Τασκένδη, αλλά δεν μπορεί να προσαρμοστεί στην ελληνική πραγματικότητα.   
Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος στα
 γυρίσματα του «Μελισσοκόμου»
 
Ακολουθεί ο Μελισσοκόμος (1986), μια ταινία δρόμου, με πρωταγωνιστή ένα συνταξιούχο δάσκαλο και νυν μελισσοκόμο (Μαρτσέλο Μαστρογιάνι), ο οποίος διασχίζει τη χώρα με τις κυψέλες του, ακολουθώντας το δρόμο των μελισσών. Η συνάντησή του με μια κοπέλα (Νάντια Μουρούζη) θα του ξαναζωντανέψει παλιά συναισθήματα κι αναμνήσεις. Είναι η πρώτη ταινία του Αγγελόπουλου με πρωταγωνιστή ένα σταρ του παγκόσμιου κινηματογράφου. Η «τριλογία της σιωπής» κλείνει με το Τοπίο στην Ομίχλη (1988), μία μεταφυσική ταινία δρόμου, μια υπαρξιακή Οδύσσεια δύο νεαρών παιδιών που αναζητούν τον πατέρα τους. Η ταινία βραβεύτηκε με τον Αργυρό Λέοντα του Φεστιβάλ της Βενετίας.
Ο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι ξανασυναντήθηκε με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο στην ταινία Το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού (1991). Ο σπουδαίος Ιταλός ηθοποιός υποδύεται ένα πολιτικό, ο οποίος μετά από μια συνεδρίαση στη Βουλή, όπου εκφωνεί μάλλον μια ποιητική ανακοίνωση, παρά έναν πολιτικό λόγο, εγκαταλείπει το κοινοβούλιο και το σπίτι του κι εξαφανίζεται χωρίς ν' αφήσει κανένα ίχνος. Στο ρόλο της συζύγου του, η σπουδαία Γαλλίδα ηθοποιός Ζαν Μορό. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας στη Φλώρινα, ο οικείος μητροπολίτης Αυγουστίνος (Καντιώτης) μη συμφωνόντας με το περιεχόμενο της ταινίας αφόρισε τον Αγγελόπουλο (17 Δεκεμβρίου 1990). Το συμβάν απασχόλησε για μέρες τα πρωτοσέλιδα του ελληνικού Τύπου.
Το 1995, ο Αγγελόπουλος γυρίζει την ταινία Το Βλέμμα του Οδυσσέα, με ήρωα έναν ελληνοαμερικανό σκηνοθέτη (τον υποδύεται ο Χάρβεϊ Καϊτέλ), ο οποίος επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια στην πατρίδα, αναζητώντας τρεις μπομπίνες ανεμφάνιστου φιλμ των Αδελφών Μανάκη, πιονιέρων του κινηματογράφου στα Βαλκάνια. Η απεγνωσμένη αναζήτηση του φιλμ, όπου καταγράφηκε το πρώτο βλέμμα πάνω σε τούτη τη χερσόνησο, γίνεται ταυτόχρονα και η αναζήτηση ενός βλέμματος από πλευράς του ήρωα της ταινίας (του Αγγελόπουλου, κατ’ επέκταση), που ψάχνει έναν καινούργιο τρόπο να ξαναδεί τον κόσμο. Η ταινία τιμήθηκε με το βραβείο της Κριτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ των Καννών, προς μεγάλη απογοήτευση του Αγγελόπουλου, που θεώρησε ότι έπρεπε να του απονεμηθεί το μεγάλο βραβείο του Φεστιβάλ (ο Χρυσός Φοίνικας) και με δηλώσεις προκάλεσε ένα μικρό σκάνδαλο κατά τη διάρκεια της τελετής λήξης του Φεστιβάλ.   
Ο Θ. Αγγελόπουλος παραλαμβάνει τον Χρυσό Φοίνικα
 
Οι Κάννες διόρθωσαν το «λάθος» τους τρία χρόνια αργότερα, όταν του απένειμαν τον Χρυσό Φοίνικα για την ταινία του Αιωνιότητα και μία μέρα, με πρωταγωνιστή τον Μπρούνο Γκαντζ στον ρόλο ενός θνήσκοντος συγγραφέα, ο οποίος επιχειρεί τον απολογισμό μιας ζωής, γεμάτης χαμένες ευκαιρίες και λάθος κινήσεις. Μια τυχαία συνάντησή του μ’ ένα άστεγο αγόρι, παιδί των φαναριών, αναβάλλει την «αναχώρηση» και παρατείνει την αιωνιότητα κατά μία μέρα, για να μεταφέρει στον μικρό φίλο του κάτι από τη γνώση του.
Το Λιβάδι που δακρύζει (2004) είναι το πρώτο μέρος μιας τριλογίας, που σκόπευε να γυρίσει ο Αγγελόπουλος. Διατρέχει την ελληνική ιστορία από το 1919 έως το 1949, μέσα από τις περιπέτειες μιας ομάδας Ελλήνων προσφύγων που εγκαταλείπουν την Οδησσό το 1919, όταν καταφθάνει στην περιοχή ο Κόκκινος Στρατός και εγκαθίστανται στην Ελλάδα.
Το 2008 γυρίζει το δεύτερο μέρος της τριλογίας Η Σκόνη του Χρόνου. Ένας ελληνοαμερικανός σκηνοθέτης (Βίλεμ Νταφόε) γυρίζει μια ταινία πάνω στην ιστορία του και την ιστορία των γονιών του. Μια ιστορία που εξελίσσεται στην Ιταλία, τη Γερμανία, τη Ρωσία, το Καζακστάν, τον Καναδά και τις Η.Π.Α. Κεντρικό πρόσωπο, η Ελένη, που διεκδικείται και διεκδικεί το απόλυτο της αγάπης. Ταυτόχρονα, ένα μακρύ ταξίδι στη μεγάλη Ιστορία και στα γεγονότα των τελευταίων πενήντα χρόνων που σημάδεψαν τον 20ο αιώνα. Είναι η πρώτη ταινία του Αγγελόπουλου με γυρίσματα στο εξωτερικό.
Στα τέλη του 2011 ξεκίνησαν τα γυρίσματα της ταινίας Η άλλη θάλασσα, που θα αναφερόταν στην ελληνική κρίση και θα ολοκλήρωνε την τριλογία. Όμως, το νήμα της ζωής του μεγάλου Έλληνα σκηνοθέτη κόπηκε ανεπάντεχα αργά το βράδυ της 24ης Ιανουαρίου 2012 στο νοσοκομείο Μετροπόλιταν του Νέου Φαλήρου, όπου μεταφέρθηκε με βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Τον είχε χτυπήσει μία διερχόμενη μοτοσυκλέτα στον περιφερειακό της Δραπετσώνας, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας.

Δημοσιεύθηκε στις 24 January 2021 | 5:14 am


ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ.. Η Ελλάδα εκπέμπει SOS.. Μείον 6 Έλληνες ανά ώρα!!!!

Σοβαρή μείωση του πληθυσμού της Ελλάδας σε ποσοστό 0,48% εντός του 2020 καταγράφουν τα επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ που δόθηκαν στη δημοσιότητα για όλες τις χώρες του κόσμου και τον συνολικό πληθυσμό του πλανήτη και αναδημοσιεύονται από το worldometers.  Με βάση τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνονται όσοι έχουν υποστηρίξει πως το δημογραφικό πρόβλημα είναι το μεγαλύτερο που έχει να αντιμετωπίσει η χώρα, η κυβέρνηση αλλά και οι μελλοντικές κυβερνήσεις και πρέπει άμεσα να ληφθούν μέτρα για να αντιστραφούν οι αρνητικές επιδόσεις που καταγράφονται εδώ και μία δεκαετία.

Χάθηκε μία πόλη σαν τη Λαμία
Το ποσοστό μείωσης 0,48% του πληθυσμού της Ελλάδας εντός του 2020 σε πραγματικά νούμερα είναι 50.401 λιγότεροι Έλληνες, δηλαδή, κάθε μήνα ο πληθυσμός μειώνονταν κατά 4.200 πολίτες ή αλλιώς 138 λιγότεροι Έλληνες κάθε ημέρα ή περίπου 6 πολίτες κάθε ώρα (για την ακρίβεια 5,75). Με άλλα λόγια μέσα στο 2020 χάθηκε μία πόλη σαν τον πληθυσμό της Λαμίας  
Τα νούμερα είναι απογοητευτικά και ανησυχητικά και επιβεβαίωσαν και επίσημα τις εκτιμήσεις που γίνονταν εντός των προηγούμενων μηνών πως το 2020 θα είναι μία από τις χειρότερες χρονιές. Και πράγματι τα νούμερα του ΟΗΕ επιβεβαίωσαν τις αρνητικές επιδόσεις του πληθυσμού της Ελλάδας. Να σημειωθεί πως εντός του 2021 είναι προγραμματισμένη και η απογραφή του πληθυσμού οπότε η εικόνα θα είναι ακόμα πιο ξεκάθαρη.

Μείωση 464.583 σε 10 χρόνια
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ η Ελλάδα καταγράφει μείωση πληθυσμού για 10η συνεχή χρονιά. Συνολικά από το 2010 μέχρι και το 2020 ο πληθυσμός έχει μειωθεί κατά περίπου μισό εκατομμύριο 464.583 (άτομα). Αφαιρούνται από τους θανάτους οι γεννήσεις.
Η τελευταία χρονιά που ο πληθυσμός της Ελλάδας είχε καταγράψει αύξηση – έστω και μικρή – ήταν το 2010 όταν είχαμε αύξηση 5.682 άτομα καθώς εκείνη τη χρονιά καταγράφηκαν 114.766 γεννήσεις και 109.084 θάνατοι.

Πτώση από το 2005
Η πτωτική πορεία ξεκινάει ουσιαστικά από το 2005. Μέχρι τότε είχαμε συνεχή αύξηση του πληθυσμού σε ποσοστό από 0,2% μέχρι και 1% κάθε χρόνο.
Η πρώτη μεγάλη μείωση καταγράφηκε την 5ετία 2005-2010 όπου είχαμε μείωση 0,61% δηλαδή λιγότερους 67,431 Έλληνες πολίτες.
Τη μεγαλύτερη αύξηση πληθυσμού την είχαμε την 5ετία 1975-1980 όπου είχαμε αύξηση 122.583 Ελλήνων. Πολύ παραγωγική 5ετία ήταν το διάστημα 1990-1995 όπου είχαμε αύξηση πληθυσμού 1,1% που σε πραγματικά νούμερα αντιστοιχούσαν σε 103.902 άτομα το χρόνο.

Μέσος όρος ηλικίας 45,6 έτη
Ενα ακόμα ανησυχητικό στοιχείο είναι η αύξηση του μέσου όρου ηλικίας του πληθυσμού της Ελλάδας. Το 2020 ο μέσος όρος ηλικίας είναι τα 45,6 έτη και είναι αρνητικό ρεκόρ όλων των εποχών. Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής σε συνδυασμό με τη μείωση των γεννήσεων φέρνουν τον πληθυσμό της Ελλάδας στα πρόθυρα… συνταξιοδότησης.

Γέρασε 2 έτη σε… ένα χρόνο
Μέσα σε ένα χρόνο η Ελλάδα «γέρασε» κατά… δύο χρόνια καθώς ο μέσος όρος ηλικίας του πληθυσμού το 2019 ήταν τα 43,8 έτη.
Ο πληθυσμός της Ελλάδας γερνάει σταδιακά από το 1955. Είναι χαρακτηριστικό πως το 1955 ο μέσος όρος ηλικίας του πληθυσμού της Ελλάδας (αριθμούσε τότε 8.011.124 άτομα) ήταν τα 26,9 έτη.

Ζοφερές προβλέψεις για το 2060
Από το 1955 υπάρχει σταδιακή αύξηση της ηλικίας και εάν συνεχιστεί αυτή η τάση μετά από 50 χρόνια ο μέσος όρος θα αγγίζει ή θα ξεπερνάει τα 80 έτη με ότι αυτό συνεπάγεται στατιστικά αλλά και πραγματικά για τον πληθυσμό, τη δυναμική του αλλά και την επιβίωση του.

Οι 8,5 στους 10 ζουν στις πόλεις
Αρνητικό είναι επίσης το γεγονός πως το 84,9% του πληθυσμού της χώρας ζει σε αστικά κέντρα που σημαίνει πως έχει εγκαταλειφθεί πλήρως η «ύπαιθρος», επαρχιακές, ακριτικές περιοχές και τα νησιά. Το 1995 το ποσοστό αυτό ήταν 54,1%, δηλαδή, ο πληθυσμός ήταν σχεδόν μοιρασμένος σε πόλεις και στην επαρχία.

Γεννήθηκε μία Γερμανία το 2020
Να σημειωθεί πως ο παγκόσμιος πληθυσμός στις 3 Δεκεμβρίου 2020 καταγράφηκε 7.794.798.739 έναντι 7.713.468.100, δηλαδή, αυξήθηκε κατά 81.330.639 σε ένα χρόνο, όσο περίπου είναι ο πληθυσμός της Γερμανίας ή του Ιράν.  
Στον αντίποδα η Κίνα με 1.439.323.776 είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό χώρα του πλανήτη με αύξηση πληθυσμού εντός του 0,39% δηλαδή σε πραγματικά νούμερα όσο μισή Ελλάδα (5.540.090). Ακολουθεί η Ινδία με πληθυσμό 1.380.004.385 και αύξηση 1%.

Η Τουρκία είχε αύξηση 909.452 άτομα
Η Τουρκία έχει πληθυσμό 84.339.067 και παρουσίασε αύξηση 1,07% δηλαδή, 909.452 άτομα. Βρίσκεται στην 17η θέση της παγκόσμιας κατάταξης.
Πολυπληθέστερη Ευρωπαϊκή χώρα είναι η Γερμανία με πληθυσμό 83.783.942 και ετήσια αύξηση 0,32% (266.897) και βρίσκεται στην 19η θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

ΠΗΓΗ ΕΘΝΟΣ

Δημοσιεύθηκε στις 22 January 2021 | 7:11 am


Μενέλαος Λουντέμης 1906 – 1977

Πολυγραφότατος και πολυδιαβασμένος λογοτέχνης, ο επονομαζόμενος και Μαξίμ Γκόργκι της Ελλάδας. Η «πένα» του έχει αμεσότητα, λυρισμό, δύναμη και ρεαλισμό. Έργα του, όπως τα μυθιστορήματα «Συννεφιάζει», «Οι κερασιές θα ανθίσουν φέτος» και το μπεστ-σέλερ «Ένα παιδί μετράει τ' άστρα» διαβάστηκαν πολύ από τη νεολαία τις δεκαετίες του '50, του '60 και του '70.

Γεννήθηκε το 1906 ή κατ' άλλους το 1912 στο χωριό Αγία Κυριακή της Μικράς Ασίας και το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτριος Μπαλάσογλου ή Βαλασιάδης. Μετά τη μικρασιατική καταστροφή, η οικογένειά του περιπλανήθηκε αρκετά, μέχρι να εγκατασταθεί το 1923 στο χωριό Εξαπλάτανος της Έδεσσας.

Η οικογένειά του ήταν εύπορη, αλλά έχασε τα πάντα στον Μεγάλο Ξεριζωμό. Έτσι, ο νεαρός Δημήτρης αναγκάστηκε από τα νεανικά του χρόνια να εργαστεί σκληρά ως λαντζέρης, λούστρος, ψάλτης, δάσκαλος και επιστάτης στα έργα του Γαλλικού Ποταμού (Λουδίας). Από τον ποταμό Λουδία εμπνεύστηκε το φιλολογικό του ψευδώνυμο Λουντέμης. Η στράτευσή του στην Αριστερά και η πολιτική δράση μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ του στοίχισε την αποβολή του απ' όλα τα γυμνάσια της χώρας.

Στα ελληνικά γράμματα εμφανίσθηκε πολύ νωρίς, το 1927, με δημοσιεύσεις ποιημάτων του σε εφημερίδες της Έδεσσας. Το 1930 ποιήματα και διηγήματά του δημοσιεύτηκαν στο λογοτεχνικό περιοδικό «Νέα Εστία», ενώ το 1934 υπογράφει για πρώτη φορά ως Μενέλαος Λουντέμης στο διήγημά του «Μια νύχτα με πολλά φώτα κάτω από μια πόλη με πολλά αστέρια».

Έπειτα από μια οδύσσεια μετακινήσεων, ο Λουντέμης θα έλθει στην Αθήνα και θα γνωριστεί με αριστερούς διανοούμενους, οι οποίοι σύχναζαν στη λέσχη «αν Σουσί» της οδού Πατησίων. Καθοριστική ήταν η γνωριμία του με τους διακεκριμένους ομοτέχνους του Κώστα Βάρναλη, Άγγελο Σικελιανό και Μιλτιάδη Μαλακάση. Ο τελευταίος θα τον βοηθήσει να βρει δουλειά ως βιβλιοθηκάριος στην «Αθηναϊκή Λέσχη» και να ανασάνει οικονομικά.

Την ίδια εποχή αναπτύσσει στενή φιλία με τον καθηγητή της Φιλοσοφικής Δημήτρη Βέη, ο οποίος θα τον δεχθεί ως ακροατή στις παραδόσεις του, αφού ο Λουντέμης δεν μπορούσε να εγγραφεί στη Φιλοσοφική, καθώς δεν είχε τελειώσει το γυμνάσιο, λόγω των πολιτικών του περιπετειών και της οικονομικής του ανέχειας. Το 1938 ήταν ήδη φτασμένος συγγραφέας και τιμήθηκε με το Μέγα Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας για τη συλλογή διηγημάτων του «Τα πλοία δεν άραξαν».

Στην κατοχή οργανώθηκε στο ΕΑΜ και διετέλεσε γραμματέας της οργάνωσης διανοουμένων. Κατά τον εμφύλιο συλλαμβάνεται για τα αριστερά του φρονήματα, δικάζεται για εσχάτη προδοσία και καταδικάζεται σε θάνατο, ποινή που δεν εκτελέστηκε ποτέ. Αντ' αυτού, εξορίζεται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Μακρόνησο και στον Άη Στράτη, μαζί με το Θεοδωράκη και τον Ρίτσο.

Το 1956 τον μετέφεραν στην Αθήνα από τον τόπο εξορίας του για να δικαστεί, επειδή, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, στο βιβλίο του «Βουρκωμένες μέρες» αναφέρονται «….προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας….». Στη δίκη που έγινε με τον εμφυλιοπολεμικό νόμο 509/47, οι μάρτυρες υποστήριξαν ότι το βιβλίο του «προπαγανδίζει τας πολιτικάς του ιδέας, θίγει την έννοια του κράτους, κλονίζει την εμπιστοσύνη του λαού στη Δικαιοσύνη, καλλιεργεί το μίσος».

Επιφανείς πνευματικές προσωπικότητες έσπευσαν να τον υπερασπιστούν (Άγις Θέρος, Γιώργος Θεοτοκάς, Κώστας Βάρναλης, Στράτης Δούκας, Ασημάκης Πανσέληνος, Κώστας Κοτζιάς), υποστηρίζοντας ότι το βιβλίο του «είναι ένα εξαιρετικό έργο, γεμάτο αγάπη για τον άνθρωπο και πίστη στην πορεία του προς το μέλλον». Απολογούμενος, ο Λουντέμης δέχτηκε παρέμβαση του προέδρου, ο οποίος του είπε πως «αν πράγματι νιώθεις στοργή για το παιδί και τη γυναίκα σου, θα 'πρεπε να 'χεις κάνει δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ». Και η απάντηση του Λουντέμη: «Χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να γίνουν τα τέσσερα πόδια δύο. Δεν θα τα κάνω πάλι τέσσερα εγώ».

Μετά τη δίκη και την απαγόρευση κυκλοφορίας των βιβλίων του, το κλίμα είναι βαρύ για τον Λουντέμη. Εκπατρίζεται στο Βουκουρέστι και χάνει την ελληνική ιθαγένεια από τη δικτατορία του Παπαδόπουλου. Στη Ρουμανία συνεχίζει το συγγραφικό του έργο, αλλά νοσταλγεί πάντα την πατρίδα, «ένα ελληνικό καφεδάκι...μιά ρετσίαν..», έγραφε σ' ένα φίλο του. Μετά την μεταπολίτευση ανακτά την ελληνική ιθαγένεια και επιστρέφει στην Ελλάδα το 1976. Δεν πρόλαβε να χαρεί για την επάνοδό του και στις 22 Ιανουαρίου 1977 πεθαίνει από καρδιακή προσβολή και ενταφιάζεται στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Ο Μενέλαος Λουντέμης ανήκει στους έλληνες λογοτέχνες του μεσοπολέμου που στράφηκαν προς τον κοινωνικό ρεαλισμό. Η ιδιοτυπία του έργου του έγκειται στον «ερασιτεχνικό» τρόπο γραφής, τον οποίο υπηρέτησε εν πλήρει συνειδήσει, καθώς ο ίδιος υποστήριζε πως δε τον ενδιαφέρει η Τέχνη, αλλά η καταγραφή της πραγματικότητας και η κατάδειξη της κοινωνικής ανισότητας. Το έργο του εντάσσεται στο ρεύμα του σοσιαλιστικού ρεαλισμού (Κνουτ Χάμσουν, Μαξίμ Γκόργκι, Παναΐτ Ιστράτι κ.ά.): ρεαλιστική απεικόνιση τοπίων και προσώπων με έντονη αισθηματολογία, που αγγίζει κάποτε το μελοδραματισμό, βιωματική γραφή, ηθογραφικά και συμβολικά στοιχεία.

Στη λογοτεχνία του Λουντέμη δεσπόζει η τάση του να στρέφεται εξ' ολοκλήρου γύρω από ένα κεντρικό πρόσωπο - αφηγητή, που ανήκει στους περιθωριακούς τύπους των καταπιεσμένων κοινωνικά στρωμάτων και το οποίο μας δίνει την προσωπική του οπτική της μοναξιάς, του ανεκπλήρωτου του έρωτα και της δυστυχίας του κόσμου. Μέρος της κριτικής (Ζήρας) του καταλογίζει τεχνικές και εκφραστικές ατέλειες, στρατευμένο ύφος που αποβαίνει σε βάρος της οικονομίας της, αφήγησης, αλλά αναγνωρίζει τον λυρικό του οίστρο. Κάποιοι άλλοι θεωρούν το έργο του απολύτως ξεπερασμένο σήμερα, καθώς αναφέρεται σ' ένα κόσμο που δεν υπάρχει πια.

Ποιήματα του Λουντέμη μελοποίησαν οι αδερφοί Κατσιμίχα («Ερωτικό Κάλεσμα») και ο συνθέτης Σπύρος Σαμοίλης («Οι κερασιές θ' ανθίσουνε και φέτος») με ερμηνευτή τον Αντώνη Καλογιάννη.

Δημοσιεύθηκε στις 22 January 2021 | 6:38 am


Λόρδος Βύρων 1788 – 1824

Άγγλος ποιητής, ηγετική μορφή του ρομαντισμού κι ένας από τους πιο ένθερμους φιλέλληνες, που έδωσε τη ζωή του για την ελευθερία της Ελλάδας.
Ο Λόρδος Βύρων, όπως είναι γνωστός στη χώρα μας ο Τζορτζ Γκόρντον Μπάιρον, 6ος Βαρώνος Μπάιρον (George Gordon Byron, 6th Baron Byron), γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1788 στο Λονδίνο και καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια.
Από μικρός αγαπούσε τη μελέτη, διάβασε πολλά βιβλία, σπούδασε σε ανώτερα αγγλικά κολέγια, έμαθε να μιλά τα ελληνικά και τα λατινικά και ταξίδευε πολύ. Σε ηλικία 21 χρόνων έγινε βουλευτής και πολλές φορές βρέθηκε αντίθετος με τους άλλους λόρδους, διότι έδειχνε ενδιαφέρον για τα ζητήματα της εργατικής τάξης.
Το 1809 ταξίδεψε για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Επισκέφθηκε την Πάτρα, την Πρέβεζα, τη Νικόπολη, την Άρτα, τα Γιάννενα κι έφθασε ως το Τεπελένι, όπου τον φιλοξένησε ο Αλή Πασάς. Ξαναγύρισε στην Πάτρα, πήγε στο Αίγιο, στους Δελφούς, στη Λιβαδειά, στην Αθήνα, όπου έμεινε δυο μήνες και ύστερα στην αρχαία Τροία και την Κωνσταντινούπολη.
Ο Βύρων, με την ποιητική του ευαισθησία, καταμαγεύθηκε από τις ελληνικές φυσικές ομορφιές και τα αρχαία ερείπια. Ενώ ταξίδευε, έγραφε θαυμάσια ποιήματα, που καθρέφτιζαν την καλλιτεχνική του συγκίνηση. Στο μεγάλο του ποιητικό έργο, που έχει τον τίτλο «Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ», δίνει ωραιότατες περιγραφές της Ηπείρου. Ξεχωριστή θέση έχει ένα ποίημα, όπου περιγράφει μία θύελλα, που τον βρήκε στη Ζίτσα της Ηπείρου.
Στο Σούνιο εμπνεύσθηκε το ποίημα «Νησιά της Ελλάδας», όπου περιγράφει τις εντυπώσεις του και από την αρχαία Τροία. Ο ελληνολάτρης ποιητής αγανάχτησε από τα βάθη της ψυχής του από το ανοσιούργημα του Έλγιν, που έκλεψε από την Ακρόπολη τα μαρμάρινα καλλιτεχνήματα κι έγραψε το ποίημα «Η κατάρα της Αθήνάς». Άλλα ποιήματά του ήταν η «Νύμφη της Αβύδου», τα «Τούρκικα παραμύθια» και ο «Δον Ζουάν», ίσως η κορυφαία ποιητική δημιουργία. Ο Βύρων με τα ποιητικά του αυτά έργα έγινε διάσημος στην Αγγλία, ενώ η παγκόσμια φήμη του όλο και μεγάλωνε.
Ο Βύρων ήταν όμορφος άνδρας με πυκνά πυρόξανθα σγουρά μαλλιά και ωραίο παράστημα, αν και λίγο κουτσός από το δεξί του πόδι. Οι ερωτικές του περιπέτειες άφησαν εποχή στο Λονδίνο και η περιφρόνησή του για τις κοινωνικές συμβάσεις δημιούργησαν μικρά και μεγάλα σκάνδαλα. Από τον σύντομο γάμο του με την Αναμπέλα Μίλμπανκ απέκτησε μία κόρη, την Άντα Λάβλεϊς, μετέπειτα διάσημη μαθηματικό, που θεωρείται από τους πρωτοπόρους της πληροφορικής. Από τη σχέση του με την Κλερ Κλέμοντ, απέκτησε και μία δεύτερη κόρη, την Κλάρα Αλέγκρα, η οποία πέθανε σε ηλικία πέντε χρονών.


Όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση, ο Βύρων, που με το ποίημά του «Προφητεία του Δάντη» είχε καταδικάσει τα τυραννικά καθεστώτα και είχε εκφράσει τη συμπάθειά του για τους απελευθερωτικούς αγώνες των λαών, έδειξε αμέσως το ενδιαφέρον του. Το 1823 έγινε μέλος του «Φιλελληνικού Κομιτάτου», ενός συλλόγου από άγγλους φιλελευθέρους και φιλέλληνες, που είχαν σκοπό να ενισχύσουν τους έλληνες επαναστάτες. «Αποφάσισα να πάω στην Ελλάδα. Είναι το μοναδικό μέρος, όπου δοκίμασα πραγματική ευχαρίστηση. Αν είμαι ποιητής το χρωστώ στον αέρα της Ελλάδας» έγραφε σε κάποιον φίλο του.
Στις 3 Αυγούστου 1823 έφθασε στο Αργοστόλι. Οι Έλληνες τότε ήταν διχασμένοι κι αυτό πίκραινε τον ευαίσθητο και φλογερό νέο. Περίμενε μήπως πάψουν οι διχόνοιες, αλλά του κάκου. Έχοντας διορισθεί αντιπρόσωπος του «Φιλελληνικού Κομιτάτου», μοίρασε στους επαναστάτες τα εφόδια, που του έστειλαν από το Λονδίνο. Από δικά του χρήματα έστειλε στο Μαυροκορδάτο 4.000 λίρες για τη συντήρηση του στόλου.
Στις 5 Ιανουαρίου 1824 έφθασε στο Μεσολόγγι, όπου οι αγωνιζόμενοι Έλληνες τον υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό. Εκεί συνεργάσθηκε με άλλους ξένους εθελοντές και με δικά του έξοδα οργάνωσε το στρατό και φρόντισε για την οχύρωση του Μεσολογγίου. Στις 25 Ιανουαρίου η κυβέρνηση τον αναγνώρισε αρχιστράτηγο. Οι κόποι του, όμως, για την οργάνωση του στρατού και για τη συμφιλίωση των οπλαρχηγών, καθώς και το κακό κλίμα, υπέσκαψαν την υγεία του.
Στις 9 Απριλίου έπεσε στο κρεβάτι με δυνατό πυρετό. Παραμιλούσε διαρκώς, αλλά και τότε ακόμα παρακινούσε τους Έλληνες να συμφιλιωθούν, για να πετύχουν την απελευθέρωσή τους. Τα χαράματα της 19ης Απριλίου 1824, Δευτέρα του Πάσχα, άφησε την τελευταία του πνοή στο Μεσολόγγι, σε ηλικία 36 χρονών. Τα τελευταία του λόγια του ήταν για την Ελλάδα: «Της έδωσα τον καιρό, την υγεία μου, την περιουσία μου, και τώρα της δίνω τη ζωή μου. Τι μπορούσα να κάνω περισσότερο;»
Ο θάνατός του άπλωσε βαρύ πένθος σ’ όλους τους αγωνιζόμενους Έλληνες. Άνδρες και γυναίκες έκλαψαν σαν πραγματικό αδελφό και προστάτη τον Βύρωνα, που έγινε σύμβολο του πατριωτισμού και ανακηρύχθηκε εθνικός ήρωας. Μετά την κηδεία του στο Μεσολόγγι η σορός του μεταφέρθηκε στο Λονδίνο. Τις μέρες εκείνες ο Διονύσιος Σολωμός έγραψε ένα μεγάλο ποίημα («Εις το θάνατο του Λορδ Μπάιρον») χαρισμένο στο μεγάλο αυτό λάτρη της Ελλάδας, που αρχίζει μ’ αυτούς τους στίχους: 
Λευθεριά, για λίγο πάψε
Νά χτυπάς με το σπαθί·
Τώρα σίμωσε καί κλάψε
Εις του Μπάιρον το κορμί·
Οι Έλληνες μετά την απελευθέρωση τίμησαν τον Βύρωνα και του έκαμαν άγαλμα, που υψώνεται στο Ζάππειο, στη γωνία που βλέπει προς την Ακρόπολη και παριστάνει τον φιλέλληνα κοντά σε μια γυναίκα –την Ελλάδα– που τον στεφανώνει. Το όνομα του Βύρωνα δόθηκε και στο συνοικισμό προσφύγων, που ιδρύθηκε στην Αθήνα, πάνω από το Παγκράτι και σήμερα αποτελεί τον Δήμο Βύρωνα.

Δημοσιεύθηκε στις 22 January 2021 | 6:34 am


ΡΥΠΑΝΣΗ.. Ρεκόρ υπερβάσεων στα σωματίδια τις τελευταίες ώρες στον Βόλο...

Ακόμα μια εφιαλτική μέρα για την ατμόσφαιρα της πόλης του Βόλου ξημέρωσε σήμερα Πέμπτη 21 Ιανουαρίου. Στις 9 το πρωί ο μέσος όρος των 12 σταθμών μέτρησης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, που μετρούν τα PM 2,5, έδειξε 86,3 mgr/m3, ενώ η αντίστοιχη τιμή του 24ώρου (από 9 χθες το πρωί μέχρι σήμερα την ίδια ώρα) ήταν 70,44 mgr/m3 με όριο τα 25 mgr/m3!   Η Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας καταγγέλλει ότι η Περιφέρεια Θεσσαλίας και ο Δήμος Βόλου παρακολουθούν απαθώς την κατάσταση και ενοχοποιούν τα τζάκια, τα οποία αποκλείεται να είναι αναμμένα στις 9 το πρωί. Αντίθετα οι βιομηχανίες δουλεύουν κανονικά και η καύση φυτικής ύλης συνεχίζεται περιμετρικά του Βόλου, χωρίς καμία παρέμβαση της Περιφέρειας Θεσσαλίας.

Η Περιβαλλοντική με επιστολή της σε  όλους τους φορείς της Μαγνησίας, ζητά να υπογραφεί καταγγελία προς την αρμόδια Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η επιστολή αναφέρει:

Είναι γνωστό σε όλους μας το μεγάλο πρόβλημα ατμοσφαιρικής ρύπανσης που ταλαιπωρεί την πόλη του Βόλου και υπονομεύει την υγεία των πολιτών. Πολλές προσπάθειες, από πολλές πλευρές, έχουν γίνει μέχρι σήμερα για την επίλυση του προβλήματος, χωρίς αποτέλεσμα.  Στις 31 Μαρτίου 2021 εκδικάζεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσφυγή της Περιβαλλοντικής Πρωτοβουλίας Μαγνησίας (ΠΠΜ) και του Πανελληνίου Δικτύου Οικολογικών Οργανώσεων (ΠΑΝΔΟΙΚΟ) κατά της Απόφασης του. Υπουργείου Περιβάλλοντος  με την οποία αναβαθμίστηκε η ΑΕΠΟ της ΑΓΕΤ και δόθηκε το πράσινο φως για την καύση σκουπιδιών που μεταφέρονται από το εξωτερικό (κυρίως την Ιταλία) και καίγονται στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ στο Βόλο. Ήδη από το 2008 η ΠΠΜ έχει κάνει καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με την ατμοσφαιρική ρύπανση του Βόλου και τη συμμετοχή σε αυτή της ΑΓΕΤ. Η σχετική απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περιείχε θετικά στοιχεία. Φυσικά από το 2008 μέχρι σήμερα, αντί η κατάσταση να βελτιωθεί έχει γίνει πολύ χειρότερη. Είναι γνωστή και η παραπομπή της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την ατμοσφαιρική ρύπανση στη Θεσσαλονίκη. Ανεξάρτητα από την έκβαση της προσφυγής μας στο ΣτΕ πιστεύουμε ότι πρέπει ΟΛΟΙ οι φορείς της Μαγνησίας, από κοινού, να προβούν σε καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που έχουμε ως πολίτες της ΕΕ.

Δημοσιεύθηκε στις 21 January 2021 | 3:17 pm


Έκοψαν πίτα στην ταράτσα του Νοσοκομείου

Κανένας διάδρομος και κανένας χώρος δεν μπορούσε να τους φιλοξενήσει χωρίς να “πατήσουν” τα μέτρα κατά του συνωστισμού. Γιατροί, νοσηλεύτριες, τραυματιοφορείς καθαρίστριες μαζί με τον διοικητή του Νοσοκομείου Ι. Ντόκο, τον επικεφαλής των κλινικών Χαρ. Μάνδρο και την διευθύντρια της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας Κατερίνα Χαρανά και όσοι εργάζονται στις μονάδες κορωνοϊού, βρήκανε  τη λύση και έκοψαν την πρωτοχρονιάτικη πίτα τους στην … ταράτσα του Νοσοκομείου με την ευχή το 2021 να είναι καλύτερο και η υγειονομική κρίση που έχει προκαλέσει η πανδημία να λάβει τέλος. 

Δημοσιεύθηκε στις 21 January 2021 | 7:02 am


Φαίδων Γεωργίτσης 1939 – 2019

 

Ο ηθοποιός Φαίδων Γεωργίτσης υπήρξε ένας από τους τελευταίους ζεν-πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου. To όμορφο γαλαζοπράσινο βλέμμα του, στο οποίο συχνά εστίαζε ο κινηματογραφικός φακός, μαγνήτιζε τον γυναικόκοσμο της εποχής.

Γνώρισε μεγάλη επιτυχία μέσα από τις κοινωνικές ταινίες και τα μιούζικαλ της Φίνος Φιλμ.   Ο Φαίδων Γεωργίτσης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 21 Ιανουαρίου 1939 και σπούδασε την υποκριτική στις δραματικές σχολές των Καρόλου Κουν, Χρήστου Βαχλιώτη και Πέλου Κατσέλη, καθώς και στην Κινηματογραφική Σχολή του Λονδίνου.
Στην μεγάλη οθόνη πρωτοεμφανίστηκε το 1960, στην ταινία του Ζιλ Ντασέν «Ποτέ την Κυριακή». Τα επόμενα χρόνια γνώρισε μεγάλη επιτυχία μέσα από τις κοινωνικές ταινίες της Φίνος Φιλμ («Ίλιγγος», «Τα Κόκκινα Φανάρια») και τα μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη («Γοργόνες και Μάγκες» «Οι θαλασσιές οι χάντρες», «Μια κυρία στα μπουζούκια»), με συμπρωταγωνιστές τη Ζωή Λάσκαρη, τη Μαίρη Χρονοπούλου, τον Κώστα Βουτσά, τη Μάρθα Καραγιάννη κ.ά. Το 1963 πρωταγωνίστησε στην αντιπολεμική ταινία του Τάκη Κανελλόπουλου «Ουρανός», μια από τις σημαντικές δημιουργίες του ελληνικού κινηματογράφου.
Τον ίδιο χρόνιο έγινε και η πρώτη του θεατρική εμφάνιση στο έργο του Ζαν-Πολ Σαρτρ«Νεκροί χωρίς Τάφο» με το θίασο του Λεωνίδα Τριβιζά. Στην μακρόχρονη καλλιτεχνική του διαδρομή, συνεργάστηκε επίσης με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, τον Μίνωα Βολανάκη και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1972 στη σειρά «Κόκκινο δαχτυλίδι» και συμμετείχε στις θρυλικές τηλεοπτικές σειρές του Βασίλη Γεωργιάδη «Γιούγκερμαν» και «Πανθέοι». Την δεκαετία του ’90 επανήλθε στο προσκήνιο με τις δημοφιλείς καθημερινές σειρές του Νίκου Φώσκολου «Καλημέρα Ζωή» και «Λάμψη».
Είχε παντρευτεί δύο φορές, την πρώτη με την ηθοποιό Μπέτυ Αρβανίτη και τη δεύτερη με την Μπέτσυ Γεωργίτση, με την οποία είχε αποκτήσει δυο παιδιά. Το ζευγάρι είχε δημιουργήσει τον δικό του θεατρικό θίασο στο Κορωπί με την ονομασία «Κεκρωπία»
Ο Φαίδων Γεωργίτσης πέθανε την 1η Μαρτίου 2019, σε ηλικία 80 ετών, καταβεβλημένος από τον καρκίνο.

Φιλμογραφία

  • Ποτέ την Κυριακή (1960)​
  • Ερόικα (1960)
  • Φαίδρα (1962)
  • Ίλιγγος (1963)
  • Ουρανός (1963)
  • Τα κόκκινα φανάρια (1963)
  • Γάμος αλά...ελληνικά (1964)
  • Διωγμός (1964)
  • Το κορίτσι της Κυριακής (1964)
  • Βρώμικη πόλις (1965)
  • Οι εχθροί(1965)
  • Οι νέοι θέλουν να ζήσουν (1965)
  • Πικρή ζωή (1965)
  • Επιχείρηση Δούρειος Ίππος (1966)
  • Το χώμα βάφτηκε κόκκινο (1966)
  • Εκείνος κι εκείνη (1967)
  • Νύχτα γάμου (1967)
  • Οι θαλασσιές οι χάντρες (1967)
  • Πυρετός στην άσφαλτο (1967)
  • Ένας ιππότης για τη Βασούλα (1968)
  • Όλγα αγάπη μου (1968)
  • Γοργόνες και μάγκες (1968)
  • Μια κυρία στα μπουζούκια (1968)
  • Το παρελθόν μιας γυναίκας (1968)
  • Όταν η πόλις πεθαίνει (1969)
  • Αεροσυνοδός (1971)
  • Επιχείρησις Κράιπε: Ο τάφος του Γ' Ράιχ (1971)
  • Η ζαβολιάρα (1971)
  • Υπερήφανοι αετοί (1971)
  • Ένα κορίτσι που τα θέλει όλα (1972)
  • Κυνηγημένοι εραστές (1972)
  • Πιο θερμή και από τον ήλιο (1972)
  • Το τρίπτυχο της αμαρτίας (1972)
  • Μιρέλλα, η σάρκα της ηδονής (1973)
  • Ο αποστάτης (1974)
  • Παύλος Μελάς (1974)
  • Η καγκελόπορτα (1978)
  • Κραυγή γυναικών (1978)
  • Το κορίτσι του καμπαρέ(1979)
  • Ηλεκτρικός άγγελος (1981)
  • Κατάσκοπος Νέλλη (1981)
  • Ο σεξοκυνηγός (1981)
  • Ο γιος του Τσάρλυ (2008)
  • Το σινεμά γυμνό ( 2010)

Τηλεοπτικές εμφανίσεις

  • Κόκκινο Δαχτυλίδι (1972,ΕΙΡΤ)
  • Το κορίτσι της Κυριακής (1972, ΕΙΡΤ)​
  • Γιούγκερμαν (1976, ΥΕΝΕΔ)
  • Οι Πανθέοι (1977, ΕΡΤ)
  • Το παιχνίδι (1979, ΕΡΤ)
  • Τα παλιόπαιδα τ' ατίθασα: Ιστορία με προίκα (1980, ΕΡΤ)
  • Οι σκλάβοι στα δεσμά τους (1981,ΕΡΤ)
  • Το μυστικό του άσπρου βράχου (1982, ΥΕΝΕΔ)
  • Παραμύθια πίσω από τα κάγκελα ( 1984, ΕΡΤ2​
  • Το κανάλι των παρανόμων (1989, ΕΤ2)
  • Οικογένεια (1990, ΑΝΤ1)
  • Η λάμψη (1991, ΑΝΤ1)
  • Το τέλος της μοναξιάς (1991, ΕΤ1)
  • Καλημέρα ζωή (1993, ΑΝΤ1)
  • Τυφλόμυγα (2007, Alpha)

Δημοσιεύθηκε στις 21 January 2021 | 5:31 am


Κόντρα Μπέου - Κολυνδρίνη για την ρύπανση στο Βόλο

ΜΠΕΟΣ 31.12.2020 σε τηλεοπτική συνέντευξη  ...Ερωτηθείς σχετικά για την αρμοδιότητα του Δήμου αναφορικά με την ατμοσφαιρική ρύπανση τόνισε ότι δεν έχει καμία, ούτε καν για να κάνει συστάσεις προς τους πολίτες! Όπως τόνισε ο κ. Μπέος έχει ζητήσει με επιστολές που έχει στείλει τόσο προς τον προηγούμενο υπουργό Περιβάλλοντος Σωκράτη Φάμελλο όσο και στον τωρινό Κωστή Χατζηδάκη αλλά και στον Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Κώστα Αγοραστό, να μεταφερθεί η αρμοδιότητα του ελέγχου των βιομηχανικών μονάδων και της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από την Περιφέρεια Θεσσαλίας στο Δήμο Βόλου. Από τη στιγμή που δεν μας το δίνουν και αυτά τα κλιμάκια που ανήκουν στην περιφέρεια ή στο υπουργείο, πριν έρθουν να ελέγξουν την ΑΓΕΤ, τη Χαλυβουργία ή το οποιοδήποτε εργοστάσιο τηλεφωνούν πρώτα…για τέτοιους τύπους μιλάμε. Μιλάμε για τέτοιους τύπους, γι΄αυτό όλοι αυτοί έχουν τρία εξοχικά, τόνισε  ο κ. Μπέος αφήνονται σαφείς αιχμές για χρηματισμό και παράνομο πλουτισμό των στελεχών της Περιφέρειας Θεσσαλίας και του Υπουργείο Περιβάλλοντος που συμμετέχουν στα κλιμάκια ελέγχου των βιομηχανικών μονάδων. Γι΄αυτό, όπως είπε, ζήτησε με επιστολή του την αρμοδιότητα να ελέγχει ο Δήμος Βόλου, τις βιομηχανικές μονάδες. «Δώστε μου την αρμοδιότητα και νομοθετήστε, να δημιουργήσω ένα ειδικό κλιμάκιο να ελέγχω, γιατί αφορά την πόλη μου» είπε ο Δήμαρχος Βόλου. «Ας ελπίσουμε ότι θα το κάνουνε. Σε διαφορετική περίπτωση δεν μπορώ να κάνω κάτι παραπάνω»

ΚΟΛΥΝΔΡΙΝΗ μετά 20 μέρες 19/01/2021.Οι έλεγχοι που γίνονται μπορούν να είναι τακτικοί και έκτακτοι. Όταν γίνονται από τα κλιμάκια πάντα είναι έκτακτοι κι όταν είναι τακτικοί είναι για συγκεκριμένο σκοπό.  Όταν έρχεται κλιμάκιο από το ΑΠΘ σε συνεργασία με τους δικούς μας ελεγκτές για να πάρουν δείγμα είτε έξω από βιομηχανίες, είτε από τους δειγματολήπτες που έχουν τοποθετηθεί, εκεί είναι έκτακτο, γιατί οι δειγματολήπτες είναι φορητά μηχανήματα, μπορούν να εγκατασταθούν ανά πάσα στιγμή είτε στον προαύλιο χώρο, είτε μέσα στην βιομηχανία, που μπορούν να μπουν οι ελεγκτές που έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα αυτό.  Όταν όμως έρχεται ο Δημόκριτος, που έχουμε σύμβαση 19.000 ευρώ , για να κάνει επί 24ωρου βάσεως μέτρηση αέριων ρύπων πάνω στην καμινάδα ενός εργοστασίου μεγάλης εμβέλειας, εκ των πραγμάτων εάν δεν ειδοποιηθεί το εργοστάσιο , 24 ώρες πριν, δεν μπορεί να πάει, διότι για να μπει η εγκατάσταση μέσα στο εργοστάσιο χρειάζεται τουλάχιστον, όπως μας λένε οι ελεγκτές, 12 ώρες πριν για να τοποθετηθεί και αυτό δεν καταργεί την αντικειμενικότητα της μέτρησης.  Διότι δεν μπορεί μια βιομηχανία τέτοιου μεγέθους να αλλάξει την καύσιμη ύλη ή να παραποιήσει τα αποτελέσματα. Δεν μπορεί να κάνει κάτι, το οποίο δεν γινόταν μέχρι τότε. Δεν είναι μια βιομηχανία της τάξεως μιας ασβεστοποιίας που μπορείς να την πειράξεις. Είναι μια βιομηχανία που χρειάζεται μεγάλη διαδικασία για να αλλάξει την καύσιμη ύλη και για να γίνει αυτό, θα γίνει ορατό, γιατί όταν θα γίνουν οι μετρήσεις είναι παρουσία και των ελεγκτών περιβάλλοντος του Υπουργείου και των δικών μας εποπτών. Δεν μπορεί να είναι όλο το σύστημα διαπλεκόμενο. Είναι άνθρωποι από διαφορετικές πηγές ο καθένας..  Η Αντιπεριφερειάρχης μίλησε όμως και για τους υπαλλήλους της Περιφερειακής Ενότητας Μαγνησίας, με τους οποίους έχει πολύ καλή συνεργασία και τόνισε πως «Σε ότι αφορά την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας εγώ είμαι εκλεγμένη 11ο χρόνο τώρα, είμαι επτά σχεδόν χρόνια Αντιπεριφερειάρχης και δεν έχω διαπιστώσει σε ότι αφορά τους υπαλλήλους της Περιφερειακής Ενότητας ούτε εξοχικά, ούτε ανθρώπους που έχουν οικονομική επιφάνεια τέτοια, που να σου δημιουργεί υποψίες. Ίσα ίσα τα περισσότερα είναι νέα παιδιά, άνθρωποι που υπερβάλλουν εαυτό, πειθαρχημένοι. Έχω πολύ καλή συνεργασία μαζί τους και δεν έχω τέτοια δείγματα γραφής»...

Δημοσιεύθηκε στις 20 January 2021 | 5:47 am


Όσιος Ευθύμιος ο Μέγας 377 – 473

Χριστιανός ασκητής και ιδρυτής μοναστικών κέντρων στην περιοχή της Παλαιστίνης, μία από τις πιο σημαντικές μορφές του Χριστιανισμού. Ήταν γνωστός στην εποχή του για την αυστηρότητα του βίου και τα θαύματά του.
Προσηλωμένος στην Ορθοδοξία, όπως αυτή είχε καθορισθεί από τις Οικουμενικές Συνόδους, πολέμησε τις αιρέσεις και ιδιαίτερα αυτή του Μονοφυσιτισμού. Η μνήμη του τιμάται σε Ανατολή και Δύση στις 20 Ιανουαρίου.
Ο Ευθύμιος γεννήθηκε στη Μελιτηνή της Αρμενίας το 377 επί βυζαντινού αυτοκράτορος Γρατιανού. Ήταν μοναχογιός και οι γονείς του τον ονόμασαν Ευθύμιο για να ευχαριστήσουν τον θεό, που τους χάρισε αυτή την ευθυμία. Σε ηλικία τριών ετών έμεινε ορφανός από πατέρα και η χήρα μητέρα του ανέθεσε την ανατροφή του στον τοπικό επίσκοπο Ευτρώιο. Αυτός τον εκπαίδευσε καλώς και σε ηλικία 28 ετών τον χειροτόνησε πρεσβύτερο.
Το 406 ο Ευθύμιος μετέβη στα Ιεροσόλυμα και ασκήτευσε στο σπήλαιο του Αγίου Θεοκτίστου. Σύμφωνα με τον βιογράφο του Κύριλλο τον Σκυθοπολίτη, τα μεγάλα πνευματικά του χαρίσματα γρήγορα τον ανέδειξαν και η φήμη του ως Αγίου απλώθηκε παντού. Πολλοί Σαρακηνοί (Άραβες) έγιναν χριστιανοί, ενώ αρκετοί αιρετικοί, όπως Μανιχαίοι, Νεστοριανοί και Ευτυχιανοί, επέστρεψαν στην ορθή πίστη. Ακόμη και η αυτοκράτειρα του Βυζαντίου Ευδοκία (408-450), που λοξοκοίταζε προς τον Μονοφυσιτισμό, αναγκάστηκε να διακόψει κάθε σχέση μαζί του, όταν πείστηκε από την επιχειρηματολογία του Ευθυμίου. Γύρω του συγκεντρώθηκαν πολλοί μοναχοί, που τον ανακήρυξαν ηγούμενό τους.
Ο Ευθύμιος είχε το χάρισμα της θαυματουργίας, σύμφωνα με τους συναξαριστές. Κάποτε, με ελάχιστα ψωμιά κατόρθωσε να χορτάσει 400 ανθρώπους που τον επισκέφθηκαν την ίδια ημέρα στο κελί του. Με την προσευχή του, γυναίκες που ήταν στείρες αποκτούσαν παιδιά και η διψασμένη γη της Παλαιστίνης ποτιζόταν από την πολλή βροχή και κάρπιζε.
Ο Όσιος Ευθύμιος ο Μέγας κοιμήθηκε σε βαθιά γηρατειά στις 20 Ιανουαρίου του  473. Η Εκκλησία για την προσωπικότητα του και την προσφορά του στον Χριστιανισμό τον ανακήρυξε Μέγα. Στη βυζαντινή αγιογραφία, ο Όσιος Ευθύμιος παρουσιάζεται με αρκούντως μακριά γενειάδα. 
Λαογραφία   Στη λαϊκή λατρεία, ο Όσιος Ευθύμιος συνδέεται με τον Άγιο Αντώνιο και τον Άγιο Αθανάσιο σε μία δεισιθανατική, όπως την αποκαλεί ο λαογράφος Δημήτριος Λουκάτος, αντίληψη για όσους πεθαίνουν τις ημέρες των εορτών τους. Ιδιαίτερα στα ορεινά της Ρούμελης, οι άνθρωποι συνήθιζαν να μετακινούν τα κρεβάτια τους στη γιορτή του αγίου, για να μην τους βρει, όταν έρθει να τους πάρει στον Άδη. 
Το όνομα του Οσίου Ευθυμίου συχνά παρετυμολογείται από το ρήμα «θυμάμαι», γεγονός που έχει δημιουργήσει την αντίληψη ότι ο άγιος απαιτεί από τους πιστούς, και μάλιστα από τις μητέρες μικρών παιδιών, να θυμούνται και να τιμούν την εορτή του με εθιμική αργία. Αν τον θυμηθούν, πιστεύουν ότι θα τους θυμηθεί κι εκείνος, χαρίζοντάς τους απογόνους και ευγονία. Έτσι, στη γιορτή του οι παντρεμένες γυναίκες συνήθιζαν να παρασκευάζουν πίτες, να τις πηγαίνουν στο ναό για να ευλογηθούν και κατόπιν να τις μοιράζουν σε αρσενικά παιδιά, για να αποκτήσουν και οι ίδιες αγόρια.

Δημοσιεύθηκε στις 20 January 2021 | 5:02 am


Αλέξανδρος Υψηλάντης 1792 – 1828

Στρατιωτικός, λόγιος και αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας. Γεννήθηκε την 1η Δεκεμβρίου του 1792 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν πρωτότοκος γιος του Κωνσταντίνου Υψηλάντη. Ανατράφηκε σε περιβάλλον που διαπνεόταν από έντονο πατριωτισμό κι έλαβε εκλεκτή μόρφωση.
Στην Πετρούπολη, όπου ακολούθησε τον πατέρα του, φοίτησε στη Σχολή του Σώματος των Βασιλικών Ακολούθων και στη συνέχεια υπηρέτησε στα σώματα της αυτοκρατορικής φρουράς. Διακρίθηκε στους πολέμους κατά του Ναπολέοντα, ενώ στη μάχη της Δρέσδης, στις 27 Αυγούστου 1813, έχασε το δεξί του χέρι.
Τον Μάρτιο του 1820 ο Εμμανουήλ Ξάνθος του πρόσφερε την αρχηγία της Φιλικής Εταιρείας. Την αποδέχθηκε στις 12 Απριλίου, αφού πρώτα έγιναν δεκτοί οι όροι που έθεσε, και αμέσως άρχισε την οργάνωση του σχεδίου για την έναρξη της Επανάστασης από την Πελοπόννησο.
Όμως, με την ενθάρρυνση του Ιωάννη Καποδίστρια πείσθηκε ότι έπρεπε να επισπεύσει την προπαρασκευή της και τον Ιούνιο του 1820 εγκαταστάθηκε στη Οδησσό. Πέρασε τον ποταμό Προύθο στις 22 Φεβρουαρίου 1821 και δύο μέρες αργότερα ύψωσε τελικά τη σημαία της Επανάστασης στις παραδουνάβιες ηγεμονίες και συγκεκριμένα στο Ιάσιο της Μολδοβλαχίας, όπου απαγορευόταν η παραμονή του τουρκικού στρατού.
Με επιστολή του στον αυτοκράτορα Αλέξανδρο υπέβαλε την παραίτησή του από το ρωσικό στρατό και αναγγέλλοντας την Ελληνική Επανάσταση ζήτησε την αρωγή του. Αμέσως μετά επιδόθηκε στη δημιουργία στρατού και συγκρότησε τον Ιερό Λόχο.
Στις 7 Ιουνίου 1821 ο στρατός του Υψηλάντη καταστράφηκε στη μάχη του Δραγατσανίου και υποχώρησε προς τα αυστριακά σύνορα. Παραδόθηκε στους Αυστριακούς, φυλακίστηκε και απελευθερώθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1827. Η κλονισμένη υγεία του δεν του επέτρεψε να βοηθήσει το επαναστατημένο έθνος. Πέθανε στη Βιέννη δύο μήνες μετά την αποφυλάκισή του, στις 19 Ιανουαρίου του 1828.

Δημοσιεύθηκε στις 19 January 2021 | 5:06 pm


Έλενα Ναθαναήλ 1947 – 2008

Δημοφιλής ελληνίδα ηθοποιός, από τις πιο όμορφες και ξεχωριστές παρουσίες της εγχώριας σόουζ-μπιζ. Διακρίθηκε, κυρίως, για τους κινηματογραφικούς ρόλους της.
Η Έλενα Ναθαναήλ γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1947 στη Νέα Φιλαδέλφεια Αττικής από πλούσια οικογένεια.
Ο πατέρας της, με καταγωγή από τη Μικρά Ασία, έφερε το επώνυμο Δεληβασίλης και ήταν υφαντουργός, ενώ το επίθετο της μητέρας της, που καταγόταν από τη Μάνη, ήταν Ναθαναήλ.
Τελείωσε το Ιταλικό Γυμνάσιο και το Λύκειο Τεχνών της Ρώμης, όπου σπούδασε ζωγραφική και διακόσμηση. Την τέχνη της ηθοποιίας τη διδάχθηκε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη.
Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1964 στην κωμωδία του Γιάννη Δαλιανίδη «Κάτι να καίει». Εντυπωσίασε με τη μελαχρινή εύθραυστη ομορφιά της, τα χαρακτηριστικά μάτια της και το αριστοκρατικό ύφος της, που την ανέδειξαν αμέσως σε σταρ.
Το πρώτο της εξώφυλλο στο περιοδικό «Πρώτο» γοήτευσε τον Γερμανό σκηνοθέτη Ρoλφ Τίλε, που την κάλεσε να πρωταγωνιστήσει στο γερμανικό δράμα του 1965 «Το Αίμα των Βελσούγκεν» («Wälsungenblut»), το οποίο βασιζόταν στην ομώνυμη νουβέλα του σπουδαίου γερμανού συγγραφέα Τόμας Μαν. Η ταινία συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του 15ου Φεστιβάλ του Βερολίνου.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα παίζει στην ταινία «Ντάμα Σπαθί» του Γιώργου Σκαλενάκη, η οποία διαγωνίσθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης (1966) και στο κινηματογραφικό φεστιβάλ Σικάγου ένα χρόνο αργότερα. Το 1967 πρωταγωνιστεί στο κοινωνικό δράμα του Ντίμη Δαδήρα «Ο 13ος», που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για το σενάριο του Παύλου Κοντέλη.
Το 1968 ήταν η σειρά της ίδιας να τιμηθεί στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία της στο κοινωνικό δράμα του Βασίλη Γεωργιάδη «Ραντεβού με μία άγνωστη». Την ίδια χρονιά γύρισε και την ταινία «Επιχείρησις Απόλλων» του Γιώργου Σκαλενάκη, όπου υποδυόταν μία όμορφη ελληνίδα ξεναγό. Η ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία και στο εξωτερικό, καθώς πρόβαλλε τις ελληνικές ομορφιές.
Το 1971 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Λάκη Κομνηνό στο ερωτικό δράμα του Βασίλη Γεωργιάδη «Εκείνο το καλοκαίρι». Ήταν μία ελληνική εκδοχή του «Love Story», που ταυτίστηκε με τη μουσική του Γιάννη Σπανού.
Η παρακμή του ελληνικού κινηματογράφου τη δεκαετία του ‘70 είχε επιπτώσεις και στην καριέρα της, όπως και άλλων σταρ εκείνης της εποχής. Τη δεκαετία του ‘80 επανεμφανίστηκε μετά από επτά χρόνια απουσίας κι έπαιξε σε ελαφρές κωμωδίες και βιντεοταινίες, αλλά και σε σοβαρές παραγωγές, όπως στις ταινίες του Γιώργου Κατακουζηνού «Απουσίες» (1987) και του  Μενέλαου Καραμαγγιώλη «Black out» (1998).
Από τις τηλεοπτικές της εμφανίσεις ξεχώρισε ο ρόλος της Τζούλιας στη δημοφιλή σαπουνόπερα της δεκαετίας του ‘90 «Άγγιγμα Ψυχής» (ΑΝΤ1). Τελευταία της εμφάνιση στη σόου-μπιζ, η συμμετοχή της στο σήριαλ του Mega «Γοργόνες» το 2007.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της απείχε από τα καλλιτεχνικά δρώμενα και ζούσε αποτραβηγμένη στο κτήμα της στην Εύβοια, μαζί με τον σύντροφό της, τον παλαίμαχο διεθνή ποδοσφαιριστή Τάσο Μητρόπουλο. Από τη σχέση της με τον επιχειρηματία Γιώργο Τσαγκάρη είχε αποκτήσει μία κόρη, την ηθοποιό και δημοσιογράφο Ίνκα Τσαγκάρη (1973)
Η Έλενα Ναθαναήλ πέθανε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου 2008, σε ηλικία 61 ετών, χτυπημένη από καρκίνο στους πνεύμονες.

Δημοσιεύθηκε στις 19 January 2021 | 6:44 am


Επαναλειτουργεί από σήμερα η εμπορική αγορά του Βόλουυ

Ο Εμπορικός Σύλλογος Βόλου ενημερώνει τα μέλη του για τις κυριότερες προϋποθέσεις της επαναλειτουργίας του λιανεμπορίου, όπως προκύπτουν από το γράφημα που έχει αναρτήσει το Υπουργείο Ανάπτυξης και την πληροφόρηση από την Γενική Γραμματεία Εμπορίου.   Προτείνει να παραμείνει το ωράριο ως έχει και τα καταστήματα να λειτουργούν Δευτέρα και Τετάρτη από 8:30 – 14:30, Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή από 8.00 – 14:00και από 17:00 – 20:00 και Σάββατο από 8:30 – 14:30. Την Κυριακή τέλος προτείνει τα καταστήματα να είναι κλειστά.    Ο Σύλλογος επισημαίνει ότι το εθνικό ωράριο λειτουργίας ξεκινά από τις7:00 π.μ., το οποίο μπορούν να εφαρμόσουν οι έμποροι σε περίπτωση όγκου εργασίας. Σε κάθε περίπτωση, δεν επιτρέπεται το ωράριο των εμπορικών καταστημάτων πέραν τις 20:00.  Ακόμη, σημειώνει ότι η λειτουργία των καταστημάτων την Κυριακή 24 Ιανουαρίου είναι προαιρετική με προτεινόμενο ωράριο για τα μέλη του 11:00 – 17:00.

 Πώς θα γίνεται η εξυπηρέτηση

Ο Εμπορικός Σύλλογος Βόλου σημειώνει ότι ο μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός πελατών είναι 4 άτομα για καταστήματα έως 100 τ.μ., ενώ για καταστήματα άνω των 100 τ.μ. 1 άτομο για κάθε 25 τ.μ. επιπλέον.Τα σχετικά μεγέθη ισχύουν μόνο για τους πελάτες και δεν συμπεριλαμβάνουν επιχειρηματία/ες και προσωπικό.   Στην είσοδο των καταστημάτων είναι υποχρεωτική η ανάρτηση του μέγιστου πληθυσμού πελατών που μπορεί να εισέλθει εντός του καταστήματος από τον υπεύθυνο, ενώ από την επιχείρηση θα πρέπει να τηρείται ασφαλές σύστημα μέτρησης (με κάρτα ή άλλο μέσο).   Ακόμη, είναι υποχρεωτική η απόσταση 2 μέτρων μεταξύ των πελατών κατά τον χρόνο αναμονής στα ταμεία.   Επισημαίνεται ότι οι αναστολές των συμβάσεων των εργαζόμενων θα δοθεί δυνατότητα να διατηρηθούν μέχρι και τον Φεβρουάριο.

 Σημαντικό βήμα

Είναι σημαντικό βήμα η επαναλειτουργία της αγοράς για τον Εμπορικό Σύλλογο Βόλου έπειτα από συνεχείς παρεμβάσεις και υπομνήματα από τη συλλογική προσπάθεια των εμπορικών συλλόγων και της Ελληνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου & Επιχειρηματικότητας.  «Εφιστάται η προσοχή στους συναδέλφους να τηρήσουν απαρέγκλιτα όλα τα παραπάνω μέτρα με κύριο μέλημα τη δημόσια υγεία καθώς και προς αποφυγή προστίμων..  Ευελπιστούμε στην ομαλή επαναλειτουργία των επιχειρήσεων και κάθε βήμα μας θα είναι κοντά στην επαναφορά της κανονικότητας της κοινωνικής και εμπορικής ζωής», προσθέτει.

Δημοσιεύθηκε στις 18 January 2021 | 5:29 am


Βασίλης Τσιτσάνης 1915 – 1984

Συνθέτης, στιχουργός, δεξιοτέχνης του μπουζουκιού και τραγουδιστής· από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του ρεμπέτικου και γενικά της ελληνικής λαϊκής μουσικής του 20ου αιώνα.
Ο Βασίλης Τσιτσάνης γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας στις 18 Ιανουαρίου 1915. Οι γονείς του ήταν Ηπειρώτες κι εκτός από τον Βασίλη είχαν άλλα τέσσερα παιδιά, τρία αγόρια κι ένα κορίτσι.
Αργότερα, οι φίλοι του οι ρεμπέτες του κόλλησαν το παρατσούκλι «Ο Βλάχος», επειδή ήταν ο μόνος  ρεμπέτης με στεριανή προέλευση.
Ο πατέρας του, τσαρουχάς στο επάγγελμα, είχε ένα μαντολίνο, με το οποίο έπαιζε κλέφτικα τραγούδια. Αυτά ήταν τα πρώτα ακούσματα του μικρού Βασίλη, μαζί με τις βυζαντινές ψαλμωδίες που άκουγε στην εκκλησία. Παρότι τον συνέπαιρνε η μουσική, πρωτόπιασε όργανο στα χέρια του μετά το θάνατο του πατέρα του το 1926. Ήταν ένα μαντολίνο, που κάποιος ντόπιος οργανοποιός είχε μετατρέψει σε μπουζούκι.
Στα γυμνασιακά του χρόνια άρχισε να αποκτά κάποιες γνώσεις μουσικής, μαθαίνοντας βιολί. Με αυτό συμμετείχε και σε κάποιες τοπικές εκδηλώσεις, προκειμένου να συνεισφέρει οικονομικά στην οικογένειά του. Αν και δεν είχε εμφανιστεί ακόμα δημοσίως με το μπουζούκι, καθώς ήταν απαγορευμένο και χωρίς καμία κοινωνική καταξίωση, έγραψε τα πρώτα του τραγούδια πάνω σ’ αυτό, σε ηλικία μόλις 15 ετών. 
ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΙΤΗ ΓΚΡΕΥ
Το φθινόπωρο του 1936 κατέβηκε στην Αθήνα για να σπουδάσει Νομική και προκειμένου να συμπληρώσει το εισόδημά του έπιασε δουλειά στο νυχτερινό κέντρο «Μπιζέλια». Τον επόμενο χρόνο γνώρισε τον τραγουδιστή Δημήτρη Περδικόπουλο, ο οποίος τον πήγε στη δισκογραφική εταιρεία «Οντεόν»,  όπου ηχογράφησε το πρώτο του τραγούδι «Σ’ έναν τεκέ μπουκάρανε» (1937). Η «Αρχόντισσα», από τα σπουδαιότερα τραγούδια στην ιστορία της ελληνικής μουσικής, ήταν ένα από τα δεκάδες που ακολούθησαν. Την ίδια περίοδο, τραγούδια του, όπως «Να γιατί γυρνώ», «Παλάτια Χρυσοστόλιστα», «Ό,τι κι αν πω δεν σε ξεχνώ» και «Γι' αυτά τα μαύρα μάτια σου», ερμήνευσαν ο Στράτος Παγιουμτζής, ο Στελλάκης Περπινιάδης, ο Στέλιος Κερομύτης, αλλά και ο Μάρκος Βαμβακάρης. 
Βρισκόμαστε στον αστερισμό της δικτατορίας Μεταξά και η εποχή επιβάλλει εμβατήρια, ενώ απαγορεύει τόσο τα προϋπάρχοντα τραγούδια του ρεμπέτικου περιθωρίου, όσο και τις εμφανείς ανατολίτικες μελωδίες. Ο Τσιτσάνης απαντά με το μπόλιασμα του ρεμπέτικου με δυτικά μελωδικά στοιχεία κι έτσι προσεγγίζει τις ευρύτερες μάζες. Τον Μάρτιο του 1938 υπηρετεί τη στρατιωτική θητεία του στο Τάγμα Τηλεγραφητών, στη Θεσσαλονίκη. Παίρνει άδειες και ποτέ δεν γυρνά στην ώρα του, γεγονός που εξοργίζει τους διοικητές του. Περνά πολλές μέρες στο πειθαρχείο, όπου γράφει ένα από τα ωραιότερα τραγούδια του, την «Αρχόντισσα». Στη Θεσσαλονίκη θα γνωρίσει και τη μελλοντική σύζυγό του, τη Ζωή Σαμαρά, με την οποία θα αποκτήσει δύο παιδιά, τη Βικτωρία και τον Κώστα.
Τα χρόνια της Κατοχής τα περνά στη Θεσσαλονίκη, όπου ανοίγει ένα δικό του κουτούκι, το «Ουζερί Τσιτσάνη», στην οδό Παύλου Μελά 22. Παράλληλα, γράφει ορισμένες από τις μεγάλες επιτυχίες του («Αχάριστη», «Μπαξέ τσιφλίκι», «Τα πέριξ», «Νύχτες μαγικές», «Ζητιάνος της αγάπης», «Ντερμπεντέρισσα», «Συννεφιασμένη Κυριακή»), που θα ηχογραφήσει μετά τον πόλεμο, όταν θα ανοίξουν και πάλι τα εργοστάσια δίσκων.  
ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΡΙΚΑ ΝΙΝΟΥ
Το 1946 κατεβαίνει ξανά στην Αθήνα. Η εποχή του εμφυλίου αποτελεί άλλη μία πηγή έμπνευσης για τον Τσιτσάνη. Τα τραγούδια του, όμως, λογοκρίνονται και πάλι. Ορισμένα καταφέρνει και τα εκδίδει, επινοώντας διάφορα τεχνάσματα, πολλά κυκλοφόρησαν αρκετά χρόνια μετά, ενώ κάποια δεν εκδόθηκαν ποτέ. Το τέλος του εμφυλίου σημαίνει ταυτόχρονα και την πλήρη αποδοχή του Βασίλη Τσιτσάνη. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ‘50 μεσουρανεί στο μουσικό στερέωμα. Μερικά από τα τραγούδια αυτής της περιόδου είναι τα: «Χωρίσαμε ένα δειλινό», «Όμορφη Θεσσαλονίκη», «Αντιλαλούνε τα βουνά», «Καβουράκια», «Ξημερώνει και βραδιάζει».
Φέρνει στο προσκήνιο νέες φωνές, που δένονται μαζί του, όπως η Μαρίκα Νίνου, η Σωτηρία Μπέλλου και ο Πρόδρομος Τσαουσάκης. Ακόμα, ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ο Πάνος Γαβαλάς, ο Μανώλης Αγγελόπουλος, η Καίτη Γκρέυ, η Πόλυ Πάνου, η Χαρούλα Λαμπράκη, ο Σταμάτης Κόκοτας κ.ά. ερμηνεύουν τα διαχρονικά τραγούδια του: «Ίσως αύριο» (1958), «Τα λιμάνια» (1962), «Τα ξένα χέρια» (1962), «Μείνε αγάπη μου κοντά μου» (1962), «Κορίτσι μου όλα για σένα» (1967), «Με παρέσυρε το ρέμα» «Απόψε στις ακρογιαλιές» (1968), «Κάποιο αλάνι» (1968), «Της Γερακίνας γιος» (1975), «Δηλητήριο στη φλέβα» (1979).
Το 1980, με πρωτοβουλία της ΟΥΝΕΣΚΟ, ηχογραφείται ένας διπλός δίσκος με τίτλο «Χάραμα», όπως λεγόταν το μαγαζί στο οποίο ο Τσιτσάνης εμφανιζόταν τα τελευταία 14 χρόνια της καριέρας και της ζωής του. Σ’ αυτό το δίσκο παίζει μία σειρά από κλασικά του τραγούδια, αλλά και πολλά αυτοσχεδιαστικά κομμάτια στο μπουζούκι. Με την έκδοσή του στη Γαλλία, το 1985, παίρνει το βραβείο της Μουσικής Ακαδημίας «Σαρλ Γκρο». Όμως, στο μεταξύ, ο κορυφαίος δημιουργός έχει φύγει για πάντα...
Ο Βασίλης Τσιτσάνης άφησε την τελευταία του πνοή ανήμερα των γενεθλίων του, στις 18 Ιανουαρίου 1984, στο νοσοκομείο «Μπρόμπτον» του Λονδίνου, έπειτα από επιπλοκές μιας εγχείρησης στους πνεύμονες. Μέχρι και λίγες ημέρες πριν από το θάνατό του εμφανιζόταν κανονικά στο «Χάραμα» και δούλευε καινούργια τραγούδια.
Ο Βασίλης Τσιτσάνης έβαλε τη δική του ανεξίτηλη σφραγίδα στην ελληνική λαϊκή μουσική. Μπόλιασε το ρεμπέτικο με δυτικά μελωδικά στοιχεία και το έβγαλε από το περιθώριο, που το είχαν τάξει τα «αντικοινωνικά» και ανατολίτικα στοιχεία του. Εμπλούτισε τη λαϊκή ορχήστρα με νέα ηχοχρώματα, προσθέτοντας το πιάνο κι επιβάλλοντας το ακορντεόν ως όργανο της κομπανίας. Καινοτόμησε στο στίχο, με την απομάκρυνσή του από τις παραδοσιακές φόρμες του δίστιχου και της ομοιοκαταληξίας και επισημοποίησε και γενίκευσε το ρόλο του ρεφρέν. Με τον Τσιτσάνη, το ρεμπέτικο γίνεται «τέχνη» και η ρήξη με την παράδοση αρχίζει να γίνεται ορατή

Δημοσιεύθηκε στις 18 January 2021 | 4:59 am


Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας 295 – 373

Εξέχουσα μορφή της Χριστιανικής Εκκλησίας, που
διακρίθηκε για τους μακροχρόνιους και σκληρούς αγώνες του υπέρ της ορθής πίστης και εναντίον της αίρεσης του Αρειανισμού.
| Γι’ αυτό τον λόγο ονομάσθηκε από την εκκλησία Μέγας. Η μνήμη του εορτάζεται κάθε χρόνο στις 18 Ιανουαρίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία και στις 2 Μαΐου από την Καθολική Εκκλησία. Την ημέρα αυτή η Ορθοδοξία τιμά την ανακομιδή των λειψάνων του. Στα καθ’ ημάς, είναι πολιούχος Άγιος του Διδυμοτείχου, της Ιστιαίας και της Αμφιλοχίας. Ο Αθανάσιος γεννήθηκε το 295 στην Αλεξάνδρεια από γονείς χριστιανούς. Υπάρχει ένας θρύλος, σύμφωνα με τον οποίο, όταν ήταν ακόμα παιδί, βάφτιζε στην ακρογιαλιά παιδιά ειδωλολατρών, τηρώντας τους ιερούς κανόνες. Ο τοπικός επίσκοπος Αλέξανδρος, γεμάτος θαυμασμός γι' αυτό το αυθόρμητο έργο του νεαρού παιδιού, λέγεται ότι αναγνώρισε ως έγκυρες όλες της βαπτίσεις του. Στη συνέχεια τον πήρε υπό την προστασία του και ανέλαβε τις σπουδές και τη γενική μόρφωσή του. Με τον καιρό, ο Αθανάσιος έγινε γραμματέας του επισκόπου και σε ηλικία 24 ετών χειροτονήθηκε διάκονος.
Όταν άρχισε τη θρησκευτική του δράση, η Αλεξάνδρεια ήταν ανάστατη από τη διδασκαλία του τοπικού πρεσβυτέρου Άρειου, που δίδασκε ότι ο Χριστός δεν ήταν θεός, αλλά κτίσμα του Θεού. Γι’ αυτό το λόγο, ο Μέγας Κωνσταντίνος συγκάλεσε το 325 την Α' Οικουμενική Σύνοδος στη Νίκαια της Βιθυνίας. Εκεί δόθηκε η μεγάλη μάχη της Ορθοδοξίας, με πρωταγωνιστή τον Αθανάσιο. Η ρητορική του δεινότητα και η απροσδόκητη μαχητικότητά του προκάλεσε τον θαυμασμό εχθρών και φίλων, με αποτέλεσμα η φήμη του να εξαπλωθεί σε Ανατολή και Δύση. Ο Αθανάσιος έγινε το σύμβολο για τους ορθοδόξους στον αγώνα τους κατά κακοδοξιών του Αρείου και σύμφωνα με τη διδασκαλία του συντάχθηκαν τα πρώτα επτά άρθρα του «Συμβόλου της Πίστεως» («Πιστεύω…»).
Μετά τρία χρόνια, ο επίσκοπος Αλέξανδρος πέθανε, αφού είχε υποδείξει τον Αλέξανδρο ως διάδοχό του. Κλήρος και λαός τον αναγόρευσαν Πατριάρχη Αλεξανδρείας το 328, σε ηλικία 33 ετών. Ο Αθανάσιος συνεχίζει τον αγώνα του κατά του Αρειανισμού, αλλά υψηλά ιστάμενοι οπαδοί του Αρείου κατορθώνουν να τον εξορίσουν. Το 337, μετά τον θάνατο του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ανακλήθηκε από την εξορία του και γύρισε θριαμβευτής στην Αλεξάνδρεια.
Όμως, οι εχθροί του δεν είχαν πει την τελευταία λέξη τους. Κατορθώνουν να τον εξορίσουν και πάλι, αλλά το 346 ξαναγύρισε στον πατριαρχικό θρόνο της Αλεξάνδρειας. Εξορίστηκε για τρίτη φορά και κατέφυγε στην έρημο, όπου έζησε με κινδύνους και μεγάλες ταλαιπωρίες έξι ολόκληρα χρόνια. Ο Ιουλιανός τον επανέφερε στην Αλεξάνδρεια, αλλά τον εξόρισε και πάλι, όταν βάφτισε γυναίκες ειδωλολατρών επισήμων. Για πέμπτη φορά εξορίστηκε από τον αυτοκράτορα Ουάλη, αλλά ο ίδιος τον επανέφερε έπειτα από επίμονη απαίτηση του λαού της Αλεξάνδρειας.
Ο Μέγας Αθανάσιος διετέλεσε Πατριάρχης Αλεξανδρείας επί 46 έτη, 16 από τα οποία τα πέρασε στην εξορία, πότε στη Δύση (Ρώμη, Ακηλυία, Νύσσα κλπ) και πότε στην έρημο. Κοιμήθηκε στις 2 Μαΐου του 373, σε ηλικία 78 ετών. Συνέγραψε πολλά έργα, λόγους και επιστολές, για να αντικρούσει τους ειδωλολάτρες και τους αρειανούς. Έγραψε, επίσης, τη βιογραφία του δασκάλου και φίλου του Μεγάλου Αντωνίου. Τμήματα των λειψάνων του βρίσκονται στο ναό του Αγίου Ζαχαρία στη Βενετία και στον Κοπτικό ναό του Αγίου Μάρκου στο Κάιρο.

Δημοσιεύθηκε στις 18 January 2021 | 4:57 am


΄΄ΛΕΑΝΔΡΟΣ΄΄ Τρίτο κύμα κακοκαιρίας..

ΕΛΛΑΔΑ.. Σαρώνει τη χώρα η κακοκαιρία »Λέανδρος» με κύρια χαρακτηριστικά το τσουχτερό κρύο, τις χιονοπτώσεις ακόμα και στη Αττική, ενώ ένα νέο, τρίτο, κύμα κακοκαιρίας αναμένεται να «χτυπήσει» από τη Δευτέρα. Το κύμα αυτό θα αφορά περιοχές από Θεσσαλία και πιο νότια με την Πελοπόννησο, την Στερεά, την Εύβοια και την Κρήτη να βρίσκονται στο επίκεντρο των έντονων φαινομένων. Το κύμα αυτό θα είναι και πάλι αποτέλεσμα ενός ισχυρού βαρομετρικού χαμηλού το οποίο θα ξεκινήσει και πάλι από τις ακτές της δυτικής Ιταλίας και θα ακολουθήσει μια πιο νότια τροχιά σε σχέση με αυτό που μας απασχολεί τώρα και αυτός είναι και ο λόγος που θα επηρεαστεί από έντονα φαινόμενα και η Κρήτη με χιόνια ακόμη και σε χαμηλά υψόμετρα. Πολύ πυκνές χιονοπτώσεις θα σημειωθούν μέσα στην Δευτέρα σε Πελοπόννησο, Στερεά και Εύβοια και χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή και ετοιμότητα.. ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ.. Εν τω μεταξύ, από τις 05.45 το πρωί του Σαββάτου, προκειμένου να μην υπάρξει κυκλοφοριακό πρόβλημα στην εθνική οδό Αθηνών- Λαμίας, απαγορεύτηκε η κυκλοφορία παντός είδους βαρέως οχήματος μέγιστου επιτρεπόμενου βάρους άνω των 3,5 τόνων και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας στο τμήμα από τον κόμβο Καλυφτάκη στην Κηφισιά μέχρι το Σχηματάρι (67.655 χιλιομετρική θέση). Εξαιρούνται μόνο τα οχήματα εκτάκτου ανάγκης, οδικής βοήθειας και τα φορτηγά που μεταφέρουν αλάτι.

ΜΑΓΝΗΣΙΑ.. Με χιόνια και χαμηλές θερμοκρασίες το πέρασμα της κακοκαιρίας «Λέανδρος» από την Μαγνησία.  Χιονοπτώσεις σημειώνονται στο Πήλιο, σε περιοχές του Δήμου Αλμυρού και του Δήμου Ρήγα Φεραίου, ενώ μέσα στην πόλη του Βόλου το κρύο είναι τσουχτερό και κατά διαστήματα πέφτει χιονόνερο. Συγκεκριμένα, χιονοπτώσεις σημειώνονται στο ανατολικό Πήλιο και το ύψος του χιονιού στα Χάνια φτάνει τα 15 εκατοστά. Επίσης, χιονίζει στο Κεραμίδι και Βένετο, καθώς και στην Οθρυ, σε Κωφούς και Κοκκωτούς του Δήμου Αλμυρού.  Το οδικό δίκτυο σε όλο τον Νομό είναι ανοικτό.

ΒΛΑΒΕΣ ΣΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΤΗΣ ΔΕΗ.. Σε συνθήκες ψύχους και χωρίς ρεύμα έμειναν εκατοντάδες νοικοκυριά από τις 8 έως τις 9:20 το βράδυ στις περιοχές του Αναύρου και του Αγ. Κωνσταντίνου, λόγω βλάβης στο δίκτυο της ΔΕΗ που εντοπίζεται στην περιοχή του Νοσοκομείου.
Οι κάτοικοι έμειναν χωρίς θέρμανση καθώς δεν δούλευαν οι καυστήρες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις βλάβες που μπορεί να έχουν υποστεί από την κατακόρυφη πτώση της τάσης του ρεύματος. Στο κέντρο σημειώθηκαν αυξομειώσεις στην τάση του ρεύματος, αναβόσβηναν τα φώτα και οι ηλεκτρικές συσκευές και ενεργοποιήθηκαν οι συναγερμοί σε καταστήματα.

Δημοσιεύθηκε στις 17 January 2021 | 6:12 am


Άγιος Αντώνιος ο Μέγας 250 – 356

Ονομαστός χριστιανός ασκητής της Αιγύπτου και θεμελιωτής του μοναχικού βίου στην Ανατολή. Η μνήμη του εορτάζεται στις 17 Ιανουαρίου.
Ο Αντώνιος γεννήθηκε γύρω στο 250 στην πόλη Κομά της Άνω Αιγύπτου, από γονείς εύπορους και ευλαβείς. Έζησε στα χρόνια ρωμαίων αυτοκρατόρων, όπως ο Διοκλητιανός (284-305), ο Μαξιμιανός (285-305) και ο Μέγας Κωνσταντίνος. Από την παιδική του ηλικία ήταν ολιγαρκής και αυτάρκης και έδειξε ενδιαφέρον για τη λατρευτική ζωή της εκκλησίας.

Σε ηλικία 20 ετών έχασε και τους δύο γονείς του. Έξι μήνες αργότερα μοίρασε τα υπάρχοντά του στους φτωχούς, υπακούοντας στην ευαγγελική περικοπή του πλούσιου νεανίσκου, και αποσύρθηκε σε σπήλαιο της ερήμου, όπου έζησε ασκητικό βίο για 25 συναπτά έτη. Η φήμη του διαδόθηκε σύντομα στις τοπικές εκκλησίες, πολλοί δε χριστιανοί κατέφευγαν στην ίδια περιοχή για να ασκητεύσουν και να ακούσουν τη διδασκαλία του.
Το έτος 311, κατά το διωγμό του αυτοκράτορα Μαξιμίνου (307-313), κατήλθε στην Αλεξάνδρεια, για να ενθαρρύνει και να βοηθήσει τους πιστούς της τοπικής εκκλησίας. Όταν έπαυσε ο διωγμός, ο Αντώνιος επανήλθε στην έρημο. Αισθανόταν, όμως, ενοχλημένος από την παρουσία πολλών πιστών που πήγαιναν να τον συναντήσουν κι έτσι αναζήτησε ένα νέο καταφύγιο στο όρος Κολξίμ της Ερυθράς Θάλασσας. Κι εκεί, όμως, προσέρχονταν πολλοί χριστιανοί για να λάβουν την ευλογία του και να θεραπευτούν. Η φήμη του έφθασε μέχρι και τα υψηλά κλιμάκια της αυτοκρατορίας. Ο Μέγας Κωνσταντίνος και γιοι του, Κωνστάντιος και Κώνστας, είχαν τακτική αλληλογραφία μαζί του και τον συμβουλεύονταν για διάφορα θέματα.
Κατά τη διάρκεια του ασκητικού βίου του δεν άλλαξε ποτέ ένδυμα, ούτε έπλυνε το σώμα ή τα πόδια του με νερό. Δίδασκε τους μαθητές του να μη θεωρούν τίποτε ανώτερο από την αγάπη του Χριστού και να μη νομίζουν ότι επειδή απέχουν από τα κοσμικά αγαθά, στερούνται κάτι αξιόλογο. Το να αφήνει κανείς τα επίγεια αγαθά, έλεγε, είναι σαν να καταφρονεί μία δραχμή από χαλκό, για να κερδίσει εκατό χρυσές. Τόνιζε ότι δεν πρέπει να λησμονούμε ότι ο ανθρώπινος βίος είναι πρόσκαιρος συγκρινόμενος προς την αιώνια ζωή και ότι δεν πρέπει να κοπιάζουμε για την απόκτηση πρόσκαιρων αγαθών, τα οποία δεν μπορούμε να πάρουμε μαζί μας, αλλά για την απόκτηση αιώνιων αγαθών, δηλαδή της φρόνησης, της δικαιοσύνης, της σωφροσύνης, της ανδρείας, της συνέσεως και της αγάπης.
Ο  Άγιος Αντώνιος, ο επονομασθείς από την εκκλησία Μέγας, κοιμήθηκε το 356 σε ηλικία 105 ετών, έχοντας απόλυτη σωματική και πνευματική υγεία. Λίγο πριν από την αποδημία του χάρισε στους δύο πιο διαπρεπείς μαθητές του, τον Σεραπίωνα και τον Μέγα Αθανάσιο, τα μοναδικά του περιουσιακά στοιχεία, ένα χιτώνιο και δύο μηλωτές (προβιές). Σύμφωνα με την επιθυμία του, ο τόπος της ταφής του παρέμεινε μυστικός. Αργότερα, τα λείψανά του μεταφέρθηκε στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην Αλεξάνδρεια επί Ιουστινιανού (561) και από εκεί το 635 στην Κωνσταντινούπολη. Τον 11ο αιώνα τα παρέλαβε ένα γάλλος ευγενής, ονόματι Ζοσλέν, ο οποίος τα εναπόθεσε στο Αββαείο του Αγίου Αντωνίου, στην ομώνυμη πόλη της Ν.Α. Γαλλίας (Saint-Antoine-l'Abbaye), όπου βρίσκονται σήμερα.

Απολυτίκιο

Τον ζηλωτήν Ηλίαν τοις τρόποις μιμούμενος,
τω Βαπτιστή ευθείαις ταις τρίβοις επόμενος,
Πάτερ Αντώνιε, της ερήμου γέγονας οικιστής,
και την οικουμένην εστήριξας ευχαίς σου.
Διό πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ,
σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Λαογραφία

  • Στη λαϊκή παράδοση υπάρχει η δοξασία ότι ο Άγιος Αντώνιος τιμωρεί όσους εργάζονται την ημέρα της μνήμης του.
  • Οι κάτοικοι της Βέροιας τιμούν τον άγιο ως ιατρό των ψυχοπαθών, των «δαιμονισμένων», οι οποίοι πρέπει να έχουν νηστέψει επί σαράντα ημέρες και να έχουν προσδεθεί, αφιερωματικά και τελετουργικά, στο ναό του αγίου.
  • Η εορτή του Αγίου Αντωνίου θεωρείται το κέντρο του χειμώνα, άρα είναι και ημέρα βαρυχειμωνιάς. Λόγω της κακοκαιρίας που συνήθως επικρατεί κατά την ημέρα αυτή και του ψύχους, υπάρχει η κατάρα: «Κακή ριπή τ' αγι-Αντωνιού να σε βρει».
  • Είναι όμως και ορόσημο για το επερχόμενο καρναβάλι, γι' αυτό και η προτροπή του λαού: «Απ' τ' αγι-Αντωνιού και πέρα / δώσ' του φουστανιού σ' αέρα».
  • Στη Δυτική παράδοση, ο Άγιος Αντώνιος είναι προστάτης των πασχόντων από δερματοπάθειες, των νεκροθαφτών, των καλαθοπλεκτών και των ψηκτροποιών.

Δημοσιεύθηκε στις 17 January 2021 | 4:59 am


Ανοίγουν όλα τα καταστήματα λιανεμπορίου τη Δευτέρα

Τις διαδικασίες επανεκκίνησης του λιανικού εμπορίου και κλάδων υπηρεσιών από την ερχόμενη Δευτέρα 18 Ιανουαρίου, τις προϋποθέσεις που τίθενται για την προστασία της δημόσιας υγείας και αυξημένες ποινές για τους παραβάτες, επιχειρήσεις και καταναλωτές ανακοίνωσε χθες η κυβέρνηση.  Πρόκειται για κλάδους στους οποίους απασχολούνται, περί τους 140.000 εργαζόμενους.  Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις η μετάβαση στα καταστήματα που ανοίγουν (αναλυτική λίστα με τους κλάδους του εμπορίου και των υπηρεσιών ακολουθεί) θα γίνεται με αποστολή SMS στο 13033 και ο καταναλωτής θα έχει χρονικό περιθώριο δύο ωρών για να ολοκληρώσει την αγορά του, ενώ θα υπάρχει «πλαφόν» καταναλωτών ανάλογα με το εμβαδόν του καταστήματος που θα είναι πιο αυστηρό σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς. Με «πλαφόν» και αποστάσεις θα λειτουργήσουν και τα εμπορικά κέντρα, εκπτωτικά χωριά κλπ.

Διατήρηση απαγορεύσεων

Αναλυτικότερα σύμφωνα με τις κυβερνητικές αποφάσεις:

- Διατηρείται η απαγόρευση μετακινήσεων (curfew) από τις 9:00 μ.μ. έως 5:00.π.μ.

- Διατηρείται η απαγόρευση υπερτοπικών μετακινήσεων.

- Διατηρείται ο περιορισμός των μετακινήσεων με υποχρέωση αποστολής SMS στο 13033.

Έναρξη λειτουργίας, από Δευτέρα 18 Ιανουαρίου (προαιρετική λειτουργία καταστημάτων, την Κυριακή 24 Ιανουαρίου) με προαιρετικό ωράριο λειτουργίας από 7:00 π.μ. έως 8:00 μ.μ.

Πώς θα γίνεται η μετακίνηση

Η μετακίνηση θα γίνεται με αποστολή SMS στο 13033 με την επιλογή 2 «Μετάβαση σε εν λειτουργία κατάστημα προμηθειών αγαθών πρώτης ανάγκης (σούπερ μάρκετ, μίνι μάρκετ)», ή με το έντυπο-βεβαίωση κίνησης ή με χειρόγραφη βεβαίωση κίνησης

Ο καταναλωτής οφείλει να διατηρεί το μήνυμα που έχει αποστείλει στο 13033, προκειμένου να αποδεικνύεται η ώρα αποστολής και έγκρισης της μετακίνησης του. Θα έχει περιθώριο δύο ωρών για να πραγματοποιήσει κάθε εμπορική του συναλλαγή, με αφετηρία την ώρα αποστολής και έγκρισης του μηνύματος μετακίνησης του.

Μέτρα αποφυγής συνωστισμού

Ως προς την συγκέντρωση ατόμων στα καταστήματα :

- ο μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός είναι τέσσερα άτομα για καταστήματα έως 100 τ.μ. Για καταστήματα άνω των 100 τ.μ. ένα άτομο για κάθε 25 τ.μ. επιπλέον (από 1 άτομο/ανά 15 τ.μ που ίσχυε προηγουμένως).

- Εντός των εμπορικών κέντρων (malls), εκπτωτικών χωριών και εκπτωτικών καταστημάτων (outlets), ο μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός πελατών είναι ένας πελάτης ανά 25 τ.μ. επιφάνειας κυρίως χώρου.

- Σε κάθε περίπτωση πρέπει να τηρείται απόσταση 2 μέτρων μεταξύ των πελατών κατά τον χρόνο αναμονής στα ταμεία.

- Αποφασίστηκε επίσης προσαύξηση των προστίμων κατά 50% για τους παραβάτες, φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις.

Μητσοτάκης... Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μετά τις έντονες και καυστικές αντιδράσεις για το πρόστιμο των 500 ευρώ, ανακοίνωσε στην τριτολογία του στην Βουλή πως αναβάλλεται και παραμένει στα 300 ευρώ.

Με click away στις "κόκκινες" περιοχές

Στις περιοχές αυξημένου κινδύνου θα λειτουργούν μόνο τα εμπορικά καταστήματα με τη διαδικασία παράδοσης εκτός (click away).

Κανονισμοί λειτουργίας και μέτρα προστασίας

Για τους κλάδους των υπηρεσιών που ανοίγουν οι προϋποθέσεις είναι:

  • Κομμωτήρια, κουρεία, κέντρα αισθητικής, διαιτολογικές υπηρεσίες:

- Απόσταση μεταξύ θέσεων εργασίας: 2 μέτρα.

- Οι πελάτες θα προσέρχονται μόνο κατόπιν ραντεβού, μέσω τηλεφώνου και ηλεκτρονικών μέσων.

- Οι επιχειρήσεις οφείλουν κατά την ημερήσια έναρξη λειτουργίας τους, να συμπληρώνουν κατάλογο με τα ραντεβού των πελατών, ο οποίος θα επιδεικνύεται στα ελεγκτικά όργανα.

- Υποχρεωτική χρήση μάσκας προστασίας για το προσωπικό και τους πελάτες.

- Ωράριο λειτουργίας (προαιρετικό) από 7:00 π.μ. έως 8:00 μ.μ.

- Προαιρετική λειτουργία την Κυριακή, 24 Ιανουαρίου.

- Ισχύουν επίσης οι περιορισμοί τέσσερα άτομα για καταστήματα έως 100 τ.μ. συν ένα άτομο για κάθε 25 τ.μ. επιπλέον. Για τις υπηρεσίες πλην των κομμωτηρίων, κουρείων και διαιτολογίας, απαιτείται η ανάπτυξη διαχωριστικού πετάσματος τύπου plexiglass.

- Ο πληθυσμός των πελατών είναι ενιαίος, ανεξαρτήτως επιπέδων ορόφων και δεν συμπεριλαμβάνει τους εργαζόμενους.

  • ΚΤΕΟ:

- Οι πελάτες θα προσέρχονται μόνον κατόπιν ραντεβού, μέσω τηλεφώνου και ηλεκτρονικών μέσων.

- Οι επιχειρήσεις οφείλουν κατά την ημερήσια έναρξη λειτουργίας τους, να διατηρούν κατάλογο με τα ραντεβού, ο οποίος θα επιδεικνύεται στα ελεγκτικά όργανα.

- Η χρήση μάσκας προστασίας στο προσωπικό εργασίας είναι υποχρεωτική , όπως και η χρήση αντισηπτικού και γαντιών μιας χρήσης.

Τα καταστήματα και δραστηριότητες που ανοίγουν τη Δευτέρα

Οι κλάδοι του λιανεμπορίου και υπηρεσιών που επανεκκινούν από τη Δευτέρα είναι οι εξής:

- Άλλο λιανικό εμπόριο σε μη εξειδικευμένα καταστήματα.

- Λιανικό εμπόριο ηλεκτρονικών υπολογιστών, περιφερειακών μονάδων υπολογιστών και λογισμικού σε εξειδικευμένα καταστήματα.

- Λιανικό εμπόριο τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού σε εξειδικευμένα καταστήματα.

- Λιανικό εμπόριο εξοπλισμού ήχου και εικόνας σε εξειδικευμένα καταστήματα

- Λιανικό εμπόριο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων σε εξειδικευμένα καταστήματα

- Λιανικό εμπόριο σιδηρικών, χρωμάτων και τζαμιών σε εξειδικευμένα καταστήματα.

- Λιανικό εμπόριο χαλιών, κιλιμιών και επενδύσεων δαπέδου και τοίχου σε εξειδικευμένα καταστήματα.

- Λιανικό εμπόριο ηλεκτρικών οικιακών συσκευών σε εξειδικευμένα καταστήματα.

- Λιανικό εμπόριο επίπλων, φωτιστικών και άλλων ειδών οικιακής χρήσης σε εξειδικευμένα καταστήματα.

- Λιανικό εμπόριο βιβλίων σε εξειδικευμένα καταστήματα.

- Λιανικό εμπόριο χαρτικών ειδών.

- Λιανικό εμπόριο εγγραφών μουσικής και εικόνας σε εξειδικευμένα καταστήματα.

- Λιανικό εμπόριο αθλητικού εξοπλισμού σε εξειδικευμένα καταστήματα.

- Λιανικό εμπόριο παιχνιδιών κάθε είδους σε εξειδικευμένα καταστήματα.

- Λιανικό εμπόριο ενδυμάτων σε εξειδικευμένα καταστήματα.

- Λιανικό εμπόριο υποδημάτων και δερμάτινων ειδών σε εξειδικευμένα καταστήματα.

- Λιανικό εμπόριο καλλυντικών και ειδών καλλωπισμού σε εξειδικευμένα καταστήματα.

Λιανικό εμπόριο λουλουδιών, φυτών, σπόρων, λιπασμάτων, ζώων συντροφιάς και σχετικών ζωοτροφών σε εξειδικευμένα καταστήματα.

- Λιανικό εμπόριο ρολογιών και κοσμημάτων σε εξειδικευμένα καταστήματα.

- Άλλο λιανικό εμπόριο καινούργιων ειδών σε εξειδικευμένα καταστήματα, εκτός από λιανικό εμπόριο υλικών καθαρισμού.

- Λιανικό εμπόριο μεταχειρισμένων ειδών σε καταστήματα.

- Λιανικό εμπόριο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων

- Λιανικό εμπόριο άλλων ειδών σε υπαίθριους πάγκους και αγορές.

- Άλλο λιανικό εμπόριο εκτός καταστημάτων, υπαίθριων πάγκων ή αγορών.

- Υπηρεσίες τεχνικού ελέγχου οχημάτων οδικών μεταφορών.

- Ενοικίαση και εκμίσθωση ειδών αναψυχής και αθλητικών ειδών.

- Ενοικίαση και εκμίσθωση άλλων ειδών προσωπικής ή οικιακής χρήσης.

- Δραστηριότητες κομμωτηρίων, κουρείων και κέντρων αισθητικής.

- Υπηρεσίες Διαιτολογίας.

- Υπηρεσίες Διαιτολογικών Μονάδων με εξαίρεση την άσκηση.

- Υπηρεσίες προσωπικής υγιεινής και φροντίδας σώματος.

- Υπηρεσίες γυαλίσματος υποδημάτων.

Δημοσιεύθηκε στις 16 January 2021 | 7:14 am


Νομός Μαγνησίας - Ειδήσεις και Νέα

Σε λευκό κλοιό η Μαγνησία - Newspaper TAXYDROMOS

Σε λευκό κλοιό η Μαγνησία  Newspaper TAXYDROMOS

Δημοσιεύθηκε στις 17 January 2021 | 7:14 am


Δείτε αγγελίες στο Νομό Μαγνησίας





Φιλικοί ιστότοποι: