Ειδήσεις & Νέα >Ελλάδα > Ν. Μεσσηνίας > Γαργαλιανοι

Ο Στάθης Β. Βλαχάκος είναι γιατρός ακτινοδιαγνώστης, τ. διευθυντής στο Κέντρο Μαστού «Ν. Κούρκουλος» του Αγίου Σάββα. Ασχολήθηκε με τη μουσική και τη ζωγραφική, με σπουδές στην Ιταλία. Τα τελευταία έτη ασχολείται με τη συγγραφή μυθιστορημάτων για ενήλικες και παιδικών βιβλίων, μερικά εκ των οποίων επιμελείται εικαστικά όσον αφορά το εξώφυλλο και την εικονογράφηση. Ο Θεόδωρος Χρ. Χήρας γεννήθηκε στο Αγρίνιο. Μετά την αποφοίτησή του από την Ιατρική Σχολή Αθηνών, επιλέγει την ειδικότητα της Νεφρολογίας και εκπαιδεύεται στον Ευαγγελισμό και στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών. Το 2002 μεταβαίνει για μετεκπαίδευση σε Μεταμοσχευτικό Κέντρο στο Χιούστον του Τέξας, αλλά θα επιστρέψει στην Ελλάδα για να ασκήσει την Κλινική Νεφρολογία, αρχικά στο ιδιωτικό νοσοκομείο Υγεία και από το 2008 στο Σισμανόγλειο Γενικό Νοσοκομείο Αττικής. Πέρα από τη διδακτορική του διατριβή και άλλες επιστημονικές μελέτες, έχει εκδώσει τρία βιβλία και έχει επιμεληθεί δύο παραμύθια πάνω στη δωρεά οργάνων και ένα γλωσσάρι αιμοκάθαρσης.

Το Bleu (εκδ. Αρμός, 2025), ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα που έγραψαν εκ περιτροπής οι δύο συγγραφείς, μας έδωσε την αφορμή για την ακόλουθη συνέντευξη.



Συνέντευξη στην Κωνσταντίνα Δρακουλάκου

Στο «Bleu» επιχειρείτε ένα σύγχρονο «μυθιστόρημα των δύο», εμπνευσμένο από το πείραμα του 1958 με το Μυθιστόρημα των τεσσάρων. Τι σας τράβηξε σε αυτή την ιδέα: η φόρμα, η πρόκληση ή η ανάγκη να δοκιμάσετε τα όρια της αφήγησης;

Σ.Β.: Οπως γνωρίζετε, γίνονται πολλά πειράματα σε διάφορους κλάδους, αλλά με θετικά αποτελέσματα ξεχωρίζουν λίγα, εκείνα που βασίζονται σε μια ομάδα που έχει την ευθύνη, τον προγραμματισμό αλλά και την τύχη στα χέρια της. Εμείς δεν ακολουθήσαμε το πείραμα του ’58. Υπήρξε ένα συγγραφικό παιχνίδι, βασιζόμενο σε μια κεντρική ιδέα και μια προσπάθεια να συγγράψουμε χωρίς κανόνες.

Θ.Χ.: Με γοήτευσε η ιδέα ότι δύο συγγραφικές συνειδήσεις μπορούν να συνυπάρξουν όχι παράλληλα αλλά αλληλένδετα, να πραγματεύονται την ίδια ιστορία, την ίδια πραγματικότητα, με διαφορετική αισθαντικότητα. Το Bleu αποτελεί συνθήκη που γεννήθηκε ανάμεσα στη συνεργασία και στην αυτονομία. Και ίσως τελικά εκεί, στην υπαρξιακή συγκυρία, να κρύβεται η πραγματική του ταυτότητα.

Κάθε συγγραφέας συνεχίζει από εκεί που σταματά ο προηγούμενος, αξιοποιώντας το υλικό όπως θέλει. Σε ποια σημεία νιώσατε ότι «συμφωνείτε» σιωπηλά και σε ποια ότι συγκρούεστε δημιουργικά;

Σ.Β.: Ακριβώς έτσι, υπήρξε πλήρης ελευθερία στη συγγραφή και ο καθένας μας, αν είχε έμπνευση και συγγραφικό οίστρο, μπορούσε να γράψει δύο και τρία κεφάλαια. Αυτή ήταν μια σιωπηλή συμφωνία, την οποία τηρήσαμε ευλαβικά.

Θ.Χ.: Η σιωπηλή «συμφωνία» εμφανιζόταν κυρίως στον ρυθμό και στο άρρητο. Συνεχίζαμε με την ίδια συναισθηματική θερμοκρασία: μοιραζόμασταν μια κοινή αίσθηση οικονομίας, μια εμπιστοσύνη στο υπαινικτικό. Δεν διορθώναμε ο ένας τον άλλον· επεκτείναμε. Η δημιουργική σύγκρουση, αντίθετα, ήταν το σημείο όπου το μυθιστόρημα αποκτούσε βάθος, ενδιαφέρον.

Το έργο φαίνεται να ακουμπά έντονα τον ψυχισμό. Επειδή είστε και οι δύο γιατροί, η επιστημονική ματιά σάς οδήγησε σε πιο «αυστηρή» ψυχογραφία ή λειτουργεί ως αντίβαρο στη λογοτεχνική σας ελευθερία;

Σ.Β.: Βασικά δεν θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε ιατρικές πινελιές ή να διανθίσουμε το κείμενό μας, συνταγογραφώντας ελεύθερα. Ο καθένας μας δεν χρησιμοποιεί στην καθημερινότητά του ασυνείδητα εμπνεύσεις από τον εργασιακό του χώρο; Η ιατρική έχει τη γοητεία να σου καθοδηγεί το μυαλό σχεδόν ψυχαναγκαστικά, αφήνοντας το αποτύπωμά της στην καθημερινότητα.

Θ.Χ.: Η σχέση είναι διαλεκτική: Η ιατρική μάς διδάσκει την πειθαρχία της παρατήρησης, ενώ η λογοτεχνία μάς επιτρέπει να μεταπηδήσουμε εκεί όπου η επιστήμη σταματά. Στο μυθιστόρημα δεν ερμηνεύουμε τον ψυχισμό, αλλά επιδιώκουμε να τον βιώσουμε εκ των έσω. Αν υπάρχει αυστηρότητα, αυτή αφορά την αξιοπιστία των χαρακτήρων.

Ο κεντρικός ήρωας κυριαρχείται από εγκατάλειψη και μοναξιά, με έναν εσωτερικό κόσμο κατακερματισμένο. Τον βλέπετε ως ένα πρόσωπο της εποχής ή ως διαχρονική ανθρώπινη κατάσταση;

Σ.Β.: Η μοναξιά και το αποτύπωμά της στον ψυχισμό του κάθε ατόμου σαφώς και είναι διαχρονική κατάσταση, όχι απαραίτητα αρνητική – μερικές φορές, συχνά θα έλεγα, σε τέτοιες ψυχολογικές καταστάσεις άνθρωποι της τέχνης και του λόγου δημιούργησαν αριστουργήματα. Ίσως στις ημέρες μας το αίσθημα της μοναξιάς συνοδεύεται και από κοινωνική απομόνωση, και αυτό είναι πρόβλημα. Στο Bleu εστιάζουμε σε αυτό.

Θ.Χ.: Η μοναξιά για τον άνθρωπο είναι εγγενές χαρακτηριστικό από την απαρχή του. Όπως και η ανάγκη του να ανήκει κάπου. Ο σύγχρονος άνθρωπος, όμως, είναι κατακερματισμένος και ταυτόχρονα υπερσυνδεδεμένος με πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Συνδέσεις, δυστυχώς, χωρίς ουσία, μετέωρες.

Ο ήρωας μοιάζει να παλεύει με ένα διαρκές, αναπάντητο αίνιγμα γύρω από τη λύτρωση. Η λύτρωση στο έργο σας είναι στόχος, ψευδαίσθηση ή μια ατέρμονη κίνηση προς κάτι που συνεχώς απομακρύνεται;

Σ.Β.: Ολοι μας ψάχνουμε τη λύτρωση, από το οτιδήποτε που εμείς κρίνουμε σαν πρόβλημα και είναι ανθρώπινη αντίδραση. Μόνο όποιοι παλεύουν με αυτοκαταστροφικούς δαίμονες δεν το αξιολογούν.

Θ.Χ.: Η λύτρωση στο βιβλίο είναι η συντριβή. Η συνειδητοποίηση της αβεβαιότητας και η προσπάθεια επιβίωσης. Ο αγώνας, όμως, είναι στημένος.

Η ιστορία ξεκινά με έναν εκκολαπτόμενο Γάλλο συγγραφέα, τον Ζωρζ Λεκλέρ, με καταγωγή από τη Νορμανδία. Γιατί επιλέξατε έναν ήρωα που «κουβαλά» επαρχία μέσα του, πριν βρεθεί στην καρδιά του Παρισιού;

Σ.Β.: Η έννοια της επαρχίας διαφέρει από χώρα σε χώρα. Ο επαρχιωτισμός που εμείς θεωρούμε στην Ελλάδα σαν ταμπέλα εκφράζοντας αρνητικές σκέψεις, συμπεριφορές και συναισθήματα, στη Γαλλία εν προκειμένω ίσως να θεωρείται και πλεονέκτημα έναντι της δύσκολης, συχνά προβληματικής καθημερινότητας του πολυπολιτισμικού Παρισιού. Ο ήρωάς μας κουβαλά αναμνήσεις. Αυτές ανάλογα σε ορίζουν ή σε κατευθύνουν, θετικά ή αρνητικά, και γίνεσαι συστατικό του κοινωνικού μίξερ. Σε μερικές περιπτώσεις αποχυμωτή, όταν νιώθεις ότι η κοινωνία σε ξεζουμίζει σε όλο το φάσμα της.

Θ.Χ.: Το Παρίσι επιλέγεται ως σύμβολο διανόησης, φιλοδοξίας και καλλιτεχνικής έκρηξης. Η περιφέρεια συμβολίζει τη ρίζα, το σημείο εκκίνησης. Είναι ιερή, δεν νοηματοδοτείται με απαξιωτική, συντηρητική διάθεση.

Ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία της πλοκής είναι πως το γενετικό υλικό (DNA) οδηγεί ψευδώς στη σύλληψη ενός άλλου ανθρώπου. Τι σας ενδιέφερε περισσότερο σε αυτό: η κοινωνική κριτική, το παιχνίδι της ταυτότητας ή η ειρωνεία της «αλήθειας» της επιστήμης;

Σ.Β.: Προσωπικά η παραπλάνηση με το DNA με βοήθησε να απελευθερώσω τον υποψήφιο ένοχό μας, Ζωρζ Λεκλέρ. Τα αποτελέσματα με το γενετικό υλικό είναι μοναδικά και αδιάψευστα πειστήρια. Στη συγγραφή διαστρεβλώνουμε λιγάκι την αλήθεια, ασκώντας το δικαίωμα της ελευθερίας της πένας. Όχι της σκέψης τόσο, που σου βάζει κανόνες.

Θ.Χ.: Η μεταφυσική βαρύτητα του DNA χρειαζόταν την ειρωνεία της. Το γεγονός ότι όταν το DNA μιλάει η υπόθεση θεωρείται τετελεσμένη, έχει υπερεκτιμηθεί. Και η επιστήμη κάνει σφάλματα, δίνει κάποτε λανθασμένες ερμηνείες.

Ο διάσημος συγγραφέας που συλλαμβάνεται, ο Ζιλιέν Αστρίντ, όχι μόνο δεν αντιστέκεται αλλά «φαίνεται να δέχεται την ενοχή του και να απολαμβάνει την προφυλάκιση». Τι σημαίνει για εσάς αυτός ο παράδοξος εθελοντικός εγκλεισμός;

Σ.Β.: Οχι μόνο στις ημέρες μας, αλλά ανέκαθεν η πρόκληση της κοινωνίας χρησιμοποιήθηκε σαν προβολή και δωρεάν διαφήμιση. Οι ανασφάλειες, ειδικά στους επώνυμους, είναι ένας διαρκής αγώνας για την αναγνώριση και την αποδοχή.

Θ.Χ.: Είναι μια πράξη αυτοϋπονόμευσης αλλά και αυτοπροστασίας. Η περσόνα που έφτιαξε ο Αστρίντ απαιτεί μια ανάσα μακριά από τις σύγχρονες οπτικές ίνες, που μεταφέρουν δεδομένα σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός.

Μετά το Bleu –ένα έργο που στηρίζεται στη συνεργασία και στο απρόβλεπτο– θα ξανακάνατε «μυθιστόρημα των δύο»; Ή θεωρείτε ότι αυτό το πείραμα έχει αξία ακριβώς επειδή έγινε μία φορά, ως εμπειρία-τομή;

Σ.Β.: Δεν υπάρχει απάντηση στο ερώτημά σας, γιατί δεν ήταν προσχεδιασμένο το πείραμα των δύο. Είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα. Η επανάληψη ελλοχεύει κινδύνους. Αλλά το ζην επικινδύνως δεν έχει μεγάλη γοητεία, εκτός από επίπονες γαστρεντερικές διαταραχές;

Θ.Χ.: Ένα «μυθιστόρημα των δύο» δεν είναι φόρμα που επαναλαμβάνεται ως επιλογή, είναι συνθήκη. Εξαρτάται από τη χρονική στιγμή, από τη σχέση των δύο δημιουργών, από τις εσωτερικές τους ανάγκες εκείνη την περίοδο. Ναι, θα το ξανακάναμε, όχι για να επαναλάβουμε το πείραμα, αλλά αν υπήρχε μια ιστορία που να απαιτεί δύο συγγραφικές συνειδήσεις για να ειπωθεί.


Μιλάτε για μια «άσπονδη γνωριμία» με αγεφύρωτες διαφορές, όπου οι δύο άντρες θα συναντηθούν ελάχιστες φορές σε πραγματικό χρόνο. Πώς χτίζεται λογοτεχνικά μια σχέση που είναι περισσότερο εμμονή και λιγότερο συνύπαρξη;

Σ.Β.: Με απέραντη αυτονομία.

Θ.Χ.: Αγγίζετε το απόκρυφο ευαγγέλιο του βιβλίου με τα αιρετικά και τα σχισματικά.

Λέτε ότι η ζωή του καθενός «θα καθορίζεται και θα εξαρτάται εμμονικά από τη ζωή του άλλου». Τελικά, στο Bleu ο «άλλος» λειτουργεί ως καθρέφτης, ως τιμωρία ή ως σωσίβιο;

Σ.Β.: Αυτό είναι το κεντρικό θέμα του βιβλίου και το ανακάτεμα της τράπουλας, ψάχνοντας τους άσους που έχουν μπλοκάρει στο μανίκι σου. Είναι διαφορετικό να συνυπάρχεις με κάποιο πρόσωπο και διαφορετική η συγγραφική συνύπαρξη που αναπτύσσεται. Εκτιμώντας την πένα ο ένας του άλλου, γεννήθηκε χωρίς σχέδια και προγραμματισμό αυτό το βιβλίο.

Θ.Χ.: Καθρέφτης που αποκαλύπτει, τιμωρία που βαραίνει, σωσίβιο που σώζει.

Στο εισαγωγικό σημείωμα υπάρχει η εικόνα ότι οι άνθρωποι «ακροβατούν πάνω σ’ ένα τεντωμένο σχοινί», έχοντας μέσα τους το σύνθημα «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Είναι το Bleu μια κριτική στον ατομικισμό του σήμερα;

Σ.Β.: Δυστυχώς όλοι έχουμε το λευκό κελί μας και τριγυρνάμε ατέρμονα. Το μόνο θετικό είναι ότι έχουμε τα κλειδιά.

Θ.Χ.: Η ευθύνη του ζωντανού ανθρώπου είναι ότι αποτελεί τη γέφυρα ανάμεσα στο αγέννητο και στο πεθαμένο, ανάμεσα σε αυτό που παρέλαβε και σε αυτό που θα παραδώσει.

Η αλληγορία του τσίρκου (ακροβάτες, ταχυδακτυλουργοί) περνά μέσα στον ήρωα σαν σενάριο ζωής. Τι συμβολίζει τελικά το τσίρκο: την επιβίωση, την εξαπάτηση, τη μαγεία ή την ανάγκη να «παίζουμε ρόλους»;

Σ.Β.: Για μένα υπήρξε πάντοτε το πιο ενδιαφέρον ντεκόρ της ζωής, εναλλάσσοντας ρόλους και κοστούμια. Με γοήτευε ανέκαθεν η τέχνη του ταχυδακτυλουργού.

Θ.Χ.: Το τσίρκο μάς καλεί να ξεχάσουμε τη ζωή, έτσι ώστε και ο θάνατος να μας ξεχάσει.

Υπήρξε στιγμή που διαβάσατε τη συνέχεια του άλλου και είπατε «εδώ δεν το περίμενα»; Ποιο συναίσθημα επικράτησε: χαρά, φόβος, θυμός, ενθουσιασμός…;

Σ.Β.: Συχνά, αλλά είχαμε και οι δύο την ίδια αντίδραση. Γιατί το έγραψες έτσι; με γέλια και χαρά, αλλά κυρίως με σεβασμό.

Θ.Χ.: Ιδιαίτερα συχνά. Ευπρέπεια, αναγνώριση, σέβας.


Ο κόσμος του Bleu μοιάζει να κινείται ανάμεσα στο πραγματικό και στο ονειρικό. Ποιος από τους δύο έσπρωχνε περισσότερο προς τον ρεαλισμό και ποιος προς την ποιητική γραφή;

Σ.Β.: Ανάλογα με τη διάθεσή μας, αλλά κυρίως την αντίδραση από την καθημερινότητα και τις άπειρες εναλλαγές εικόνων και θεμάτων. Μην ξεχνάτε πως και οι δύο είμαστε γιατροί.

Θ.Χ.: Ήμασταν και οι δυο πάντα στη «ζώνη ενδιαφέροντος».

Οι ήρωες φαίνεται να ακροβατούν ανάμεσα σε αντιθέσεις (καλό/κακό, αγάπη/μίσος, ζωή/θάνατος). Στη δική σας συνεργασία υπήρξαν αντίστοιχες αντιθέσεις; Δηλαδή διαφορετικές κοσμοθεωρίες, διαφορετικοί ρυθμοί ή διαφορετικές «αλήθειες»;

Σ.Β.: Σαφώς και υπήρξαν αντιθέσεις, γιατί ο καθένας μας έχει διαφορετικά βιώματα, παραστάσεις και συμπεριφορές.

Θ.Χ.: Αντιθέσεις που όμως λειτούργησαν γόνιμα σαν τα υπόγεια ρεύματα στην ίδια θάλασσα. Ο ένας κάποτε έτεινε προς το λυρικό, ο άλλος προς το έπος· ο ένας εμπιστευόταν περισσότερο το υπαινικτικό, ο άλλος τη ρητή διατύπωση· ο ένας έβαζε ρυθμό allegro, ο άλλος μια μουσική φράση θανάσιμα δραματική.

Αν ένας αναγνώστης ρωτήσει «ποιος από τους δύο έγραψε αυτό το κομμάτι;», σας ενδιαφέρει να ξεχωρίζει η φωνή του καθενός ή θέλατε εξαρχής να μοιάζει σαν μία κοινή φωνή;

Σ.Β.: Νομίζω πως η επιτυχία αυτού του βιβλίου είναι στο γεγονός πως όταν ξεκινήσαμε μια πρώτη επιμέλεια του κειμένου, δυσκολευόμασταν να βρούμε ποιος έγραψε το κεφάλαιο που διαβάζαμε. Αυτό κι αν είναι επιτυχία!

Θ.Χ.: Η ερώτησή σας αποτελεί μέρος του ίδιου του παιχνιδιού. Δεν ήταν ποτέ ο στόχος να λειτουργεί το κείμενο σαν κουίζ ταυτοποίησης ύφους. Λογικό ακούγεται να υπάρχουν υπόγειες διαφορές, αλλά να μη διαρρηγνύεται η ενότητα. Ωστόσο, καλοδεχούμενο είναι να διακρίνει ο αναγνώστης αποχρώσεις που προδίδουν τον έναν ή τον άλλον.

Με φωνή που ξεχωρίζει από την πρώτη νότα, ερµηνείες γεμάτες ένταση και συναίσθημα και µια σκηνική παρουσία.

που κρατά το κοινό της από το πρώτο µέχρι το τελευταίο λεπτό, η µοναδική «Number One» της ελληνικής pop σκηνής υπογράφει το απόλυτο καλοκαιρινό live.
Στην Καλαμάτα, θα δώσει συναυλία την Τετάρτη 5 Αυγούστου στο Ανοιχτό Θέατρο. “«Κάτσε Καλά» γιατί το καλοκαίρι σου τώρα ξεκινάει… "Αλήθεια τώρα"! Θα µπεις στις "Αναπάντητες Κλήσεις" χωρίς δεύτερη σκέψη, θα σε παρασύρει το "Mambo!" και πριν το καταλάβεις θα βλέπεις "Πυροτεχνήµατα" σε έναν καθαρό ουρανό, πριν πούμε "Καληνύχτα". Hit µετά το hit, σε ένα εκρηκτικό party” τονίζεται στην περιγραφή του event. Παραγωγή: Galaxias Live Productions. Προπώληση γίνεται στο ticketservices.gr.

Σήμερα θα ασχοληθούμε με ένα πρακτικό, αλλά και πολύ σημαντικό θέμα για όλους όσους αγαπούν τα ζώα.
Πώς μεταφέρονται τα ζώα συντροφιάς μέσα σε ταξί, αυτοκίνητο ή μέσα μαζικής μεταφοράς, σύμφωνα με την ισχύουσα ελληνική νομοθεσία.

Η γενική αρχή

Η μεταφορά μικρών ζώων συντροφιάς όπως γάτες, μικρόσωμοι σκύλοι ή κουνέλια επιτρέπεται σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς, άρα και στα ταξί.
Ωστόσο, ο νόμος θέτει σαφείς προϋποθέσεις ώστε να διασφαλίζεται η ασφάλεια και η υγιεινή, τόσο για τους επιβάτες όσο και για το ίδιο το ζώο. Για τα μικρά ζώα (έως 10 κιλά) .Το ζώο πρέπει να βρίσκεται μέσα σε ασφαλές κλουβί μεταφοράς, κλειστού τύπου, καλά αεριζόμενο και καθαρό.
Το κλουβί τοποθετείται συνήθως στον χώρο των πίσω καθισμάτων ή στο πάτωμα πίσω από τα καθίσματα, και όχι πάνω στο κάθισμα, ώστε να αποφεύγονται λεκέδες, ζημιές ή αλλεργικές αντιδράσεις. Το ζώο πρέπει πάντα να συνοδεύεται από τον ιδιοκτήτη ή τον κάτοχό του, ο οποίος οφείλει να έχει μαζί του το βιβλιάριο υγείας ή άλλο πιστοποιητικό εμβολιασμών. Αν το κλουβί είναι μικρό και το ζώο ήρεμο, οι περισσότεροι οδηγοί ταξί επιτρέπουν να τοποθετηθεί στα πόδια του επιβάτη ή ακόμη και στο πορτμπαγκάζ, εφόσον υπάρχει επαρκής αερισμός και ασφάλεια. Σε κάθε περίπτωση, το ζώο δεν επιτρέπεται να κυκλοφορεί ελεύθερο μέσα στο ταξί ή στο ιδιωτικό αυτοκίνητο.
Αυτό αποτελεί κανόνα ασφάλειας και προστασίας όλων.

Ειδική κατηγορία. Οι σκύλοι βοήθειας .

Ο νόμος είναι απολύτως σαφής.
Οι σκύλοι βοήθειας ατόμων με αναπηρία όπως οι σκύλοι οδηγοί τυφλών μεταφέρονται υποχρεωτικά, χωρίς κλουβί και χωρίς φίμωτρο, ανεξάρτητα από το μέγεθός τους.
Αρκεί να φέρουν λουρί χειρισμού ή ειδικό διακριτικό σήμα. Η άρνηση μεταφοράς σκύλου βοήθειας αποτελεί σοβαρή παράβαση του νόμου και επιφέρει διοικητικές κυρώσεις και πρόστιμα στον οδηγό ταξί.
Τι δικαιούται να κάνει ο οδηγός ταξί.
Ο οδηγός μπορεί να αρνηθεί τη μεταφορά ζώου μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. 1.Αν δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις, δηλαδή αν το ζώο δεν βρίσκεται σε κλουβί ή είναι επιθετικό.                                                                                                                                                                                                                              2. Αν υπάρχει ιατρική γνωμάτευση που αποδεικνύει ότι ο οδηγός έχει αλλεργία.             
Σε κάθε άλλη περίπτωση, εφόσον τηρούνται οι κανόνες, η μεταφορά πρέπει να πραγματοποιείται κανονικά.

Οι υποχρεώσεις του ιδιοκτήτη

Ο ιδιοκτήτης έχει και εκείνος ευθύνες. Οφείλει να.                                                                                                                     
* Συνοδεύει το ζώο του.
* Βεβαιώνεται ότι είναι εμβολιασμένο και σε καλή υγεία.
* Μεριμνά ώστε να μην το θέτει σε κίνδυνο ή να του προκαλεί φόβο και στρες κατά τη μεταφορά. * Τοποθετεί το ζώο στο πάτωμα ή στο κάθισμα με ειδική ζώνη ασφαλείας για κατοικίδια. * Αν πρόκειται για μεγαλύτερο σκύλο, να χρησιμοποιεί ειδική ζώνη ή δίχτυ προστασίας, ώστε να μένει στο πίσω μέρος του οχήματος χωρίς να ενοχλεί.
* Ποτέ να μην το αφήνει ελεύθερο μέσα στο αυτοκίνητο, ούτε στα γόνατα ούτε μπροστά στο ταμπλό. Αν δεν τηρηθούν οι διατάξεις του νόμου π.χ. αν το ζώο δεν μεταφέρεται σε κλουβί ενώ απαιτείται μπορεί να επιβληθεί πρόστιμο .
Επιπλέον, στα μέσα μαζικής μεταφοράς ( Λεωφορεία, ΚΤΕΛ κ.λπ.) απαγορεύεται ρητά η μεταφορά ζώων στον χώρο αποσκευών.
Το ζώο πρέπει να είναι μαζί με τον ιδιοκτήτη του και όχι στο πορτμπαγκάζ ή σε χώρο φορτίου.

Ασφαλής μεταφορά στο ιδιωτικό αυτοκίνητο

Κάτι που βλέπουμε συχνά και πρέπει να σταματήσει είναι οδηγοί που κρατούν αγκαλιά τον σκύλο ή τη γάτα τους την ώρα που οδηγούν.
Αυτό είναι όχι μόνο επικίνδυνο, αλλά και παράνομο.                                                                                 
Σύμφωνα με τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, ο οδηγός πρέπει να έχει πλήρη έλεγχο του οχήματος και να μην αποσπάται από κανέναν επιβάτη, αντικείμενο ή ζώο.
Αν κρατάμε το ζώο στα χέρια ή στα πόδια μας, δεν έχουμε τον απαραίτητο έλεγχο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε πρόστιμο ή αφαίρεση διπλώματος, ειδικά σε περίπτωση ατυχήματος. Επιπλέον, σε απότομο φρενάρισμα το ζώο μπορεί να τραυματιστεί σοβαρά ή να τραυματίσει και τον οδηγό.                                                                                      Όπως δεν θα κρατούσαμε ποτέ ένα παιδί αγκαλιά μπροστά από το τιμόνι, έτσι δεν κρατάμε ούτε το ζώο μας. Η ασφάλεια του οδηγού, των επιβατών και του ίδιου του ζώου είναι πάντα πάνω απ’ όλα.
Ας θυμόμαστε πως τα ζώα συντροφιάς είναι μέλη της οικογένειάς μας.
Αξίζουν σεβασμό, φροντίδα και ασφαλή μετακίνηση, είτε πηγαίνουν στον κτηνίατρο είτε απλώς βόλτα στην πόλη.
Τηρώντας τους κανόνες, προστατεύουμε και εκείνα και εμάς.

Η κορυφαία pop star, που ποτέ δεν επαναπαύεται και πάντα προσφέρει κάτι καινούργιο και μοντέρνο καλλιτεχνικά, ταξιδεύει ανά την Ελλάδα σε ένα tour με την ιδιαίτερη αισθητική της, σε παραγωγή της Panik Live Productions, λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του επιτυχημένου album «Hybrid» και τα συναρπαστικά live της που έχουν γίνει σημείο αναφοράς στη νυχτερινή Αθήνα. Τα εισιτήρια προπωλούνται μέσω more.com.

Η υπογραφή της σύμβασης παραχώρησης του αεροδρομίου Καλαμάτας πριν μερικές μέρες αποτελεί ένα ιστορικό ορόσημο για όλη την Περιφέρεια Πελοποννήσου. Η αναβάθμιση του αεροδρομίου θα φέρει περισσότερους τουρίστες, περισσότερες επενδύσεις και, μοιραία, περισσότερες θέσεις εργασίας, άρα θα κρατήσει τον κόσμο στον τόπο του. Κι όμως, για πολύ κόσμο, η παραχώρηση αποτελεί πρόβλημα επειδή θα «αποτρέψει την αγροτική ανάπτυξη» και θα «αλλοιώσει τον παραδοσιακό χαρακτήρα της Πελοποννήσου». Ισχύουν όμως πράγματι αυτές οι αιτιάσεις;
Σήμερα το ΑΕΠ/κεφαλήν της Πελοποννήσου παραμένει 37% χαμηλότερο από της Αττικής, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στην Πελοπόννησο, αλλά σε κάθε περιοχή της χώρας που δεν ανήκει στα μεγάλα αστικά κέντρα της Θεσσαλονίκης, της Πάτρας, του Ηρακλείου, της Λάρισας, του Βόλου και των Ιωαννίνων. Οι περιοχές αυτές παρουσιάζουν μία εικόνα έντονης οικονομικής και κοινωνικής οπισθοδρόμησης, που δεν αποτυπώνεται απλώς στο μεγάλο χάσμα σε ΑΕΠ/κεφαλήν που τις χωρίζει από τα μεγάλα αστικά κέντρα, στους υψηλούς δείκτες πτώχειας, ανεργίας κι ανέχειας, αλλά και στο έδαφος: κλειστά μαγαζιά και σχολεία, λιγοστοί νέοι, παρατημένα εργοστάσια, απόλυτη απαισιοδοξία. Τι είναι αυτό το κοινό νήμα που συνδέει την Νεμέα, το Άργος, την Κυπαρισσία, την Σκάλα, τα Φάρσαλα, την Νέα Βύσσα και την Άρτα; Μα φυσικά η απόλυτη εξάρτηση από την αγροτική παραγωγή, η εμμονική προσκόλληση σ’ένα οικονομικό μοντέλο των αρχών του 20ου αιώνα που δεν συνάδει πλέον με την παγκοσμιοποιημένη φύση της παγκόσμιας οικονομίας και γεωργίας. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για αγροτική ανάπτυξη, αλλά για στασιμότητα.
Για πολλές δεκαετίες το Ελληνικό κράτος θεωρούσε -και δυστυχώς εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να θεωρεί- πώς ο χώρος της υπαίθρου έπρεπε να είναι αυτός της μονοκαλλιέργειας της επιδοτούμενης αγροτικής παραγωγής -με επικουρικές δραστηριότητες τον έντονα εποχιακό τουρισμό μικρής κλίμακας, την οικοδομή και τον δημόσιο τομέα. Έγιναν έτσι μεγάλα έργα αναδασμού κι άρδευσης, δαπανήθηκαν τεράστια πόσα σε αγροτικές επιδοτήσεις -αμφίβολης χρησιμότητας- και δημιουργήθηκε ένας ολόκληρος πελατειακός μηχανισμός που εξυπηρετούσε τις ανάγκες του αγροτικού πληθυσμού. Όλη η τοπική οικονομία, από τους εμπόρους μέχρι τους δικηγόρους εξαρτιόταν από την ετήσια παραγωγή σε λάδι και πορτοκάλι, από τις επιδοτήσεις της Ευρώπης. Μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 2000 το σύστημα αυτό λειτουργούσε, κουτσά-στραβά, παρά την τεράστια μετανάστευση προς την Αθήνα, τα μεγάλα αστικά κέντρα και το εξωτερικό, κι εξασφάλιζε μία κάποια ανάπτυξη στις μικρότερες πόλεις και τα χωριά του κάμπου. Με την ραγδαία μείωση των επιδοτήσεων της ΚΑΠ, την οικονομική κρίση και την αθρόα εισαγωγή φθηνότερων αγροτικών προϊόντων από τα νέα κράτη μέλη της ανατολικής Ευρώπης και τις τρίτες χώρες, κατέρρευσε και μαζί του η οικονομία κι η δημογραφική ισορροπία του μεγαλύτερου μέρους της Ελληνικής υπαίθρου, οπότε και της Πελοποννήσου.
Στις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί η γεωργία κι η κτηνοτροφία είναι οικονομικά βιώσιμες δραστηριότητες μόνο για τους αγρότες εκείνους που πληρούν τις εξής προϋποθέσεις: α. κατέχουν μεγάλο αριθμό ιδιόκτητων, πεδινών ή έστω ημιορεινών, εκτάσεων που επιτρέπουν την χρήση μηχανημάτων, β. έχουν πρόσβαση σε φθηνό αρδευτικό νερό, γ. κατέχουν τον απαραίτητο αγροτικό εξοπλισμό, δ. έχουν πρόσβαση σε κεφάλαια και δίκτυα διανομής, ε. διαθέτουν κάποια επιστημονική κατάρτιση, στ. έχουν εύκολη πρόσβαση σε φθηνά εργατικά χέρια. Εκ των πραγμάτων μόνο ένα μικρό ποσοστό των σημερινών αγροτών πληροί τις παραπάνω προϋποθέσεις. Για παράδειγμα, η μέση χρησιμοποιούμενη αγροτική έκταση ανά εκμετάλλευση στην Πελοπόννησο είναι 38 στρέμματα ενώ στην Δυτική Μακεδονία είναι 121 στρέμματα και στην Γαλλία 690 στρέμματα, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Γαλλικής Agreste. Αλλά ακόμη κι αν κάποιος τις πληροί δεν είναι βέβαια πώς θα θελήσουν τα παιδιά του να ασχοληθούν, τόσο επειδή είναι μία πολύ δύσκολη κι απαιτητική δουλειά, όσο κι επειδή η ζωή στα περισσότερα χωριά είναι φριχτή και καταθλιπτική. Ποιος νέος άνθρωπος θέλει να ζήσει σ’ένα χωριό που απέχει μία ώρα από το πλησιέστερο νοσοκομείο, χωρίς συνομήλικους του, χωρίς δραστηριότητες, χωρίς χώρους διασκέδασης, χωρίς μαγαζιά, χωρίς σχολείο, χωρίς, με λίγα λόγια, τίποτε; Να κάνει ένας νέος άνθρωπος στο χωριό τι; Να θυσιαστεί για την επισιτιστική ασφάλεια του έθνους;
Τι πιο λογικό λοιπόν από την ραγδαία εγκατάλειψη του αγροτικού επαγγέλματος; Ωστόσο, ειρωνικά, ο μόνος τρόπος να ανακοπεί η φυγή της αγροτιάς -ώστε να μην κινδυνέψουμε να μείνουμε χωρίς καλλιεργήσιμα χωράφια ακόμη και στους κάμπους σε μερικά χρόνια- θα ήταν να ανακοπεί η εγκατάλειψη της υπαίθρου, κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την ανάπτυξη οικονομικών δραστηριοτήτων διαφορετικών από την γεωργία και την κτηνοτροφία.
Στα πλέον οικονομικά κι αγροτικά εξελιγμένα κράτη του πλανήτη: Ολλανδία, ΗΠΑ, Γαλλία, Γερμανία, Ιαπωνία, κλπ. τα πράγματα είναι διαφορετικά. Στην Ολλανδία, για παράδειγμα, που αποτελεί τον μεγαλύτερο εξαγωγέα αγροτικών προϊόντων στον πλανήτη, οι αγρότες αποτελούν μόλις το 1,9% του εργαζόμενου πληθυσμού, ενώ στην Ελλάδα αποτελούν το 11,5%, με βάση τα στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας. Οι Ολλανδοί αγρότες σε σχέση με τους Έλληνες είναι πολύ λιγότεροι, αλλά μορφωμένοι, ευκατάστατοι κι ευχαριστημένοι. Παρόλα αυτά η Ολλανδική ύπαιθρος δεν ζει από την γεωργία και την κτηνοτροφία, αλλά κυρίως από τις υπηρεσίες και την βιομηχανία. Διότι με τόσο μικρό αριθμό αγροτών αν ζούσε μόνο από την γεωργία θα είχε ελάχιστους κατοίκους, τόσους λίγους ώστε να μην μπορούν καν να λειτουργήσουν βασικές υπηρεσίες -όπως συμβαίνει πλέον συχνά στην χώρα μας. Κι αν δεν είχε μικρό αριθμό αγροτών, πιθανότατα να μην ήταν γεωργικά ή οικονομικά εξελιγμένη. Άρα όχι μόνο είναι δεδομένο πώς θα μειωθεί ο αριθμός των αγροτών, αλλά ίσως αυτός θα έπρεπε να είναι ο στόχος. Λιγότεροι αλλά καλύτεροι αγρότες για μία πιο οργανωμένη και ανθεκτική αγροτική οικονομία. Ομοίως, ο πληθυσμός στις αγροτικές περιοχές δεν θα έπρεπε να είναι μικρότερος, αλλά μεγαλύτερος, στηριζόμενος όμως κυρίως σε άλλους τομείς της οικονομίας, περισσότερο ελκυστικούς και βιώσιμους.
Δεν είμαι οπαδός του μαζικού τουρισμού. Όμως, έχοντας την τύχη να ταξιδέψω αρκετά τα τελευταία χρόνια στην Πελοπόννησο και στην Ελλάδα, δεν είμαι κι οπαδός της απίστευτης εγκατάλειψης που βιώνει το μεγαλύτερο μέρος της χώρας μας. Κι αν δεν μπορώ μία φορά να δικαιολογήσω την εγκατάλειψη των εκατοντάδων όμορφων ορεινών χωριών μας, τότε δεν μπορώ να δικαιολογήσω εκατό φορές την εγκατάλειψη του Άργους, της Νεμέας, του Άστρους, των Μολάων, της Κορώνης, που είναι περιοχές που σε μία οποιαδήποτε άλλη χώρα θα ευημερούσαν, θα ήταν γεμάτες νέο κόσμο και νέες ιδέες αντί να αιμορραγούν ημιπεθαμένες. Η διατήρηση της πολιτισμικής παράδοσης ή του φυσικού περιβάλλοντος δεν εξαρτάται από τον αν οι κάτοικοι μίας περιοχής θα κάνουν το ίδιο επάγγελμα με τους παππούδες τους, αλλά αν θα υπάρχουν ευθύς εξαρχής κάτοικοι ώστε να διαιωνιστεί η παράδοση κι η μνήμη. Αν επιθυμούμε να διατηρηθεί το οτιδήποτε τότε θα πρέπει να επιθυμούμε την ανάπτυξη, την συγκράτηση των νέων στον τόπο τους με βιώσιμες θέσεις εργασίας που θα απευθύνονται στις ικανότητες τους. Η Κρήτη μας δείχνει τον δρόμο: είναι η μοναδική περιφέρεια της χώρας που βλέπει αύξηση του πληθυσμού της επειδή επένδυσε στον μαζικό τουρισμό. Πιστεύει κανείς στα σοβαρά πώς αλλοιώθηκε ο πολιτισμός της Κρήτης; Αλλά κι η αγροτική της παραγωγή, παρά την στροφή του κόσμου προς άλλες δραστηριότητες δεν μειώθηκε, αλλά αυξήθηκε σε αξία. Η επιβίωση κι ανάπτυξη της Πελοποννήσου μοιραία λοιπόν δεν βρίσκεται στις ελιές, τα πορτοκάλια και τα ζαρζαβατικά, αλλά στον τουρισμό, την βιομηχανία, τις παραγωγικές υπηρεσίες.

Η Κυβέρνηση ενσωματώνει ευρωπαϊκές οδηγίες, αλλά υπονομεύει τα εργασιακά δικαιώματα.
Στη συζήτηση του Νομοσχεδίου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης "Ενίσχυση της εφαρμογής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία και λοιπές διατάξεις", στην Ολομέλεια της Βουλής, το ΠΑΣΟΚ ανέδειξε τη μεγάλη αντίφαση της Κυβέρνησης.
Η Νέα Δημοκρατία ενσωματώνει από τη μία ευρωπαϊκές οδηγίες για την ίση αμοιβή ανδρών και γυναικών, και από την άλλη εφαρμόζει πολιτικές που αποδυναμώνουν τα εργασιακά δικαιώματα, πολιτικές που δεν παράγουν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και Συλλογικές διαπραγματεύσεις, που αφήνουν τους μισθούς πίσω από την ακρίβεια και που οι εργαζόμενοι αισθάνονται εκτεθειμένοι απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία.
Η ίση αμοιβή δεν υφίσταται και δεν κατοχυρώνεται με νόμους που μένουν στα χαρτιά.
Χρειάζονται ισχυροί ελεγκτικοί μηχανισμοί, πραγματική προστασία των εργαζομένων και ισχυρές Συλλογικές Συμβάσεις.
Το ΠΑΣΟΚ ζήτησε την απόσυρση της διάταξης που επεκτείνει τις εξαιρέσεις από την Κυριακάτικη αργία, υπονομεύοντας τα εργασιακά δικαιώματα.
Γιατί για εμάς στο ΠΑΣΟΚ η εργασία δεν είναι εμπόρευμα. Η ισότητα δεν είναι επικοινωνιακό σύνθημα.
Για εμάς η κοινωνική δικαιοσύνη αποτελεί διαχρονικά και πάντα υποχρέωση απέναντι στον ελληνικό λαό.

Στο μουσικό σκέλος, την πρώτη ημέρα του φεστιβάλ θα εμφανιστούν στη σκηνή οι Locomondo, τη δεύτερη ημέρα η party band 48 Ores και την τελευταία ημέρα οι Θραξ Πανκc. «Για τρεις ημέρες η Καλαμάτα ζει στον ρυθμό της ελληνικής χειροποίητης μπύρας, της μουσικής και του καλοκαιριού. Θα έχετε μια μοναδική εμπειρία. Το Peloponnese Beer Festival – Only Craft είναι το καλοκαιρινό ραντεβού της Πελοποννήσου. Από το ξεκίνημά του μέχρι σήμερα έχει αναδειχθεί σε σημείο αναφοράς για μικροζυθοποιίες, φίλους της craft κουλτούρας και ταξιδιώτες από όλη την Ευρώπη. Φέτος εστιάζει στις ανθρώπινες ιστορίες πίσω από τα ποτήρια και σας περιμένουμε να τις μοιραστούμε από κοντά στην Καλαμάτα», τονίζεται από τους διοργανωτές. Οι πόρτες ανοίγουν στις 7 μ.μ. Η προπώληση γίνεται μέσω του more.com καθώς και στα φυσικά σημεία (Tobacco Road, Nom Street Food, Αφράλατο). Η είσοδος είναι δωρεάν για άτομα με κινητικά προβλήματα και για παιδιά έως 12 ετών, με τη συνοδεία γονέων.

Ο 56χρονος έφυγε από τις φυλακές Αγίου Στεφάνου με αυτοκίνητο.

Όπως ανέφερε ο δικηγόρος του, Νίκος Αποστολόπουλος μέχρι να συζητηθεί από το αρμόδιο συμβούλιο η έκδοση του πελάτη του, ο τελευταίος θα είναι ελεύθερος με περιοριστικούς όρους.

«Κάναμε αίτηση ενώπιον του συμβουλίου Εφετών για αντικατάσταση της κρατήσεώς του. Είχαμε διάφορους νομικούς και πραγματικούς ισχυρισμούς οι οποίοι αφορούσαν και στην παραγραφή αλλά και στη δυνατότητα αυτή καθ’ αυτή της εκδόσεως. Το συμβούλιο έκρινε ότι οι ισχυρισμοί μας ήταν βάσιμοι γι’ αυτό έκανε δεκτή την αίτηση. Διέταξε την αντικατάσταση της κρατήσεως μέχρι τη συζήτηση της έκδοσης. Δεν έχει αποφασιστεί ακόμα αν ο εντολέας μου θα εκδοθεί. Μέχρι να γίνει το συμβούλιο θα είναι ελεύθερος με κάποιους περιοριστικούς όρους», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Ο κ. Αποστολόπουλος είπε ότι υπάρχει από το 2025 παρέμβαση του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών με την οποία παραγράφει το αδίκημα του Δαλαμάγκα, αφού πέρασε η 25ετία. Κατά τον κ. Αποστολόπουλο, αυτή η απόφαση του Εισαγγελέα είναι ισχυρότερη και αίρει το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Άρα κακώς συνελήφθη στην Ελλάδα από Έλληνες αστυνομικούς.

Υπενθυμίζεται ότι ο Τζέιμς Δαλαμάγκας κατηγορείται στην Αυστραλία πως είχε δολοφονήσει το 1999 στο Σίδνεϊ τον ομογενή Γιώργο Γιαννόπουλο σε κέντρο διασκέδασης στο Belmore. Το θύμα έχασε τη ζωή του όταν προσπάθησε να μπει στη μέση και να σταματήσει μια άγρια συμπλοκή που είχε ξεσπάσει ανάμεσα σε δύο θαμώνες. Ο Δαλαμάγκας φέρεται να του επιτέθηκε αιφνιδιαστικά, καταφέροντάς του θανάσιμα χτυπήματα με μαχαίρι.

Η αστυνομία της Αυστραλίας εξέδωσε ένταλμα σύλληψης μόλις μία ημέρα μετά το έγκλημα, όμως ο Δαλαμάγκας είχε ήδη καταφέρει να διαφύγει.

Πηγή: news247.gr

Η διακομιδή του -από το Θριάσιο, όπου εισήχθη αρχικά- έγινε συνοδεία οχημάτων της ΟΠΚΕ και της Ασφάλειας.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο νεαρός Ελληνορώσος νοσηλεύτηκε αρχικά στο Θριάσιο, σε κρίσιμη κατάσταση, στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Οι γιατροί έκαναν χειρουργείο στο κεφάλι για να αφαιρέσουν τη σφαίρα, αλλά δεν κατέστη δυνατό να αφαιρεθεί.

“Σήμερα, γύρω στις 6:30, προσεκομίσθη στα ΤΕΠ από τα ΤΕΠ νοσοκομείου Αργούς, νεαρός περίπου 25 χρονών, αγνώστων στοιχείων, διασωληνωμένος με μυδρίαση και τραύμα στο κεφάλι από πυροβολισμό. Μπήκε αμέσως χειρουργείο και παραμένει στη νευροχειρουργική κλινική προς ανεύρεση κλίνης ΜΕΘ. Είναι εγκεφαλικά νεκρός” ανέφεραν πηγές του νοσοκομείου.

Σύμφωνα με την Ελληνική Αστυνομία, ο 20χρονος οδηγός αγνόησε τα σήματα των αστυνομικών και ανέπτυξε ταχύτητα προκειμένου να διαφύγει.

Κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς του, σύμφωνα πάντα με την ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ., φέρεται να επιχείρησε να παρασύρει αστυνομικούς που βρίσκονταν εκτός των υπηρεσιακών οχημάτων τους, ενώ προσέκρουσε και σε περιπολικά.

Στη συνέχεια ο οδηγός εγκατέλειψε το όχημα πεζός επιχειρώντας να διαφύγει αναρριχώμενος σε μαντρότοιχο.

Κατά τη διάρκεια του περιστατικού, δύο αστυνομικοί έκαναν χρήση των υπηρεσιακών τους όπλων, τραυματίζοντας τον άνδρα στο κεφάλι.

Πηγή: news247.gr

Ο δημοσιογράφος Ηλίας Μπιτσάνης και ο συγγραφέας του βιβλίου θα συνομιλήσουν με το κοινό.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Η γέννηση του ελληνικού κράτους ήταν αποτέλεσμα της Επανάστασης. Ομως το κράτος αυτό θα ήταν πολύ διαφορετικό, αν είχε δημιουργηθεί με τη νίκη της ίδιας της Επανάστασης. Δεν θα ήταν ένα κρατίδιο εξαρτημένο σε απόλυτο βαθμό, με άθικτες τις εσωτερικές κοινωνικές δομές και τις ανισότητες. Αυτό κρίθηκε σε μεγάλο βαθμό στο Μεσολόγγι, όπου θεοί και δαίμονες, «πέλαγο μέγα», έπεσαν επάνω σε αυτό το «καλυβάκι», το «ένδοξο αλωνάκι» του Διονύσιου Σολωμού. Ακόμη όμως και απέναντι στο «βόλι της Τουρκιάς», το «άτι της Αραπιάς», τον «νου του Γάλλου» και το «τόπι του Άγγλου», το «καλυβάκι» δεν ηττήθηκε. Προτίμησαν οι υπερασπιστές του να «σχίσουν δρόμο τα σπαθιά κι ελεύθεροι να μείνουν», όταν «τα μάτια η πείνα εμαύρισε». Κι εδώ έρχεται το μεγάλο ερώτημα: Γιατί «τα μάτια η πείνα εμαύρισε»; Γιατί αφέθηκαν οι υπερασπιστές του Μεσολογγίου να γονατίσουν απέναντι σε αυτόν τον ανίκητο εχθρό, την πείνα; Ήταν νομοτελειακή εξέλιξη; Ήταν αδύνατη η εξασφάλιση του εφοδιασμού τους; Η απάντηση που δίνει αυτό το βιβλίο είναι κατηγορηματικά όχι. Η εγκατάλειψη των αγωνιστών ήταν συνειδητή επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης, και μάλιστα σε μια εποχή που υπήρχαν τεράστιες οικονομικές δυνατότητες λόγω των δανείων. Οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» προδόθηκαν από αυτούς που είχαν χρέος να τους στηρίξουν. Ας υπενθυμίσουμε τα λόγια του Ιμπραήμ: «Σαν το χιόνι του βουνού θα λιώναμε, αν το Μεσολόγγι είχε τροφές για 15 ημέρες ακόμη». Δεν είχε όμως…

Ο Σπύρος Αλεξίου γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Εργάζεται ως φιλόλογος στην ιδιωτική εκπαίδευση και ως επιμελητής εκπαιδευτικών βιβλίων. Από τις εκδόσεις Τόπος κυκλοφορούν τα βιβλία του: 21 ρωγμές στην επίσημη ιστορία για το 1821 (2021), Μεγάλη Ιδέα (1844-1922) – Από τους εθνικούς μύθους στη φωτιά της Σμύρνης (2022) και Ένας Θρύλος µε πολλά πρόσωπα – 100 Χρόνια Ολυμπιακός (2024).

Ο λόγος για τη βουλεύτρια Θεσσαλονίκης, Κατερίνα Νοτοπούλου η οποία σήμερα Τετάρτη προχώρησε στη συγκεκριμένη κίνηση, τρεις ημέρες μάλιστα πριν από την κρίσιμη συνεδρίαση της ΚΕ του κόμματος, το Σάββατο 11 Ιουλίου.

Την ίδια πορεία είχε επιλέξει πρόσφατα ο Γιώργος Καραμέρος αλλά και ο Κώστας Ζαχαριάδης (από τη θέση του εκπροσώπου τύπου).

Οι διαλυτικές τάσεις στο κόμμα της Αριστεράς έτσι αναμένεται να συνεχιστούν ίσως και πριν τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής το προσεχές Σάββατο.

Πρώτος επιλαχών στην περιφέρεια της κα Νοτοπούλου είναι ο Γιάννης Αμανατίδης. Τις αμέσως ημέρες τέλος θα ανακοινωθούν οι παραιτήσεις δύο ακόμη εν ενεργεία βουλευτών του κόμματος.

Πηγή: news247.gr

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε μέσα σε ατμόσφαιρα γιορτής, παράδοσης και πολιτισμού, στον προαύλιο χώρο του Λυκείου Φιλιατρών, συγκεντρώνοντας πλήθος κόσμου που κατέκλυσε τον χώρο και χειροκρότησε θερμά όλους τους συμμετέχοντες.
Συνδιοργανώθηκε με τον Δήμο Τριφυλίας και αποτέλεσε μια ξεχωριστή γιορτή της ελληνικής παράδοσης, αναδεικνύοντας τον πλούτο της μουσικής, του χορού και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Στη σκηνή παρουσιάστηκαν χοροί και μουσικές από διάφορες γωνιές του ελληνισμού από τα χορευτικά τμήματα του «Πυρσού», καθώς και από τους φιλοξενούμενους συλλόγους: τον Σύλλογο Ποντίων Μεσσηνίας «Νέα Ρωμανία», το Λύκειο Ελληνίδων Πύργου Ηλείας και τον Σύλλογο Μικρασιατών Καλαμάτας.
Οι εξαιρετικές εμφανίσεις των χορευτών, οι παραδοσιακές φορεσιές και οι μελωδίες από τον Πόντο, τη Μικρά Ασία, την Πελοπόννησο και τη Θράκη χάρισαν στους παρευρισκόμενους μια μοναδική πολιτιστική εμπειρία, γεμάτη συγκίνηση, αυθεντικότητα και ζωντάνια. Στην εκδήλωση παραβρέθηκε ο βουλευτής Μεσσηνίας Περικλής Μαντάς, όπως και εκπρόσωποι φορέων και συλλόγων.
Η θερμή ανταπόκριση του κοινού αποτελεί για τον «Πυρσό» τη μεγαλύτερη επιβράβευση και ταυτόχρονα του έδωσε δύναμη να συνεχίσει να υπηρετεί τον πολιτισμό και την ελληνική παράδοση με το ίδιο πάθος και την ίδια συνέπεια.

Οι βουλευτές επισημαίνουν ότι “η κυβέρνηση, μέχρι σήμερα, παρουσιάζει συστηματικά την πορεία του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0» ως μια αδιαμφισβήτητη επιτυχία, επικαλούμενη κυρίως το ύψος των εκταμιεύσεων. Ωστόσο η εικόνα αυτή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα”. Κι εξηγούν ότι “ο μηχανισμός του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας δεν συνδέει τις πληρωμές αυτόματα με την ολοκλήρωση των έργων, αφού τις συνδέει με την επίτευξη οροσήμων, τα οποία μάλιστα αναθεωρούνται και τροποποιούνται. Συνεπώς, η εκταμίευση πόρων δεν συνδέεται άμεσα ούτε με την παραγωγή του αναμενόμενου κοινωνικού, αναπτυξιακού και θεσμικού αποτελέσματος”.

Οι 7 ανεξάρτητοι βουλευτές της Αριστεράς κάνουν αναφορά στα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, “σύμφωνα με τα οποία παρά τις υψηλές εκταμιεύσεις, απομένει η ολοκλήρωση σχεδόν του μισού αριθμού των οροσήμων και στόχων του ελληνικού Σχεδίου” και σημειώνουν: “Οι Δήμοι εκφράζουν ιδιαίτερη ανησυχία και προειδοποιούν ότι το χρονοδιάγραμμα είναι ασφυκτικό και ειδικά έργα που εντάχθηκαν στο ΤΑΑ σε δεύτερη ή τρίτη φάση δεν θα μπορέσουν να ολοκληρωθούν εγκαίρως, ζητώντας παράλληλα να εξασφαλιστεί η συνέχιση της χρηματοδότησής τους για να μη μείνουν ανοιχτά εργοτάξια και «σκαμμένες πόλεις”.

Καταλήγοντας, εκτιμούν πως “συμπερασματικά, το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας καταγράφεται ως η μεγάλη χαμένη ευκαιρία για την αναγκαία αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, την άμβλυνση των ανισοτήτων και την αντιμετώπιση των προκλήσεων της πράσινης και της ψηφιακής μετάβασης. Ενώ ο στόχος της ανθεκτικότητας παραμένει κενός περιεχομένου αφού το τελικό αποτύπωμα του ΤΑΑ στην ελληνική οικονομία θα είναι ελάχιστο”.

Μεταξύ των ερωτημάτων που απευθύνουν στον αρμόδιο υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη, είναι για: “Τα ορόσημα που πρέπει να ολοκληρωθούν εντός της ασφυκτικής προθεσμίας της 31ης Αυγούστου, καθώς και στοιχεία που αφορούν την αναθεώρησή των οροσήμων του Εθνικού Σχεδίου «Ελλάδα 2.0» και την τελευταία πρόταση αναθεώρησης που υποβλήθηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Τα ορόσημα που κινδυνεύουν να μην ολοκληρωθούν εμπρόθεσμα και τον προϋπολογισμό που αντιστοιχεί σε αυτά, καθώς και τα έργα που κινδυνεύουν να μην ολοκληρωθούν εμπρόθεσμα, τον προϋπολογισμό και την τύχη των σχετικών πόρων, καθώς και τη διασφάλιση της συνέχισης χρηματοδότησης. Τα έργα που έχουν μέχρι σήμερα απενταχθεί από το ΤΑΑ, τον προϋπολογισμό τους και αν μεταφέρθηκαν αλλού για χρηματοδότηση. Την κλαδική, γεωγραφική και επιχειρησιακή κατανομή των πόρων του δανειακού σκέλους του ΤΑΑ, τον αριθμό των ΜμΕ που έχουν λάβει δάνεια και το ποσοστό που αντιπροσωπεύουν στο σύνολο των δανείων”.

Ειδικότερα από 29 Ιουνίου έως 5 Ιουλίου πραγματοποιήθηκαν 22.081 έλεγχοι, στο πλαίσιο των οποίων βεβαιώθηκαν 2.438 παραβάσεις σε οδηγούς (53 σε εργαζόμενους σε υπηρεσίες διανομής), καθώς και 251 παραβάσεις σε επιβάτες.
Ενδεικτικά, μεταξύ των παραβάσεων, οι 1.629 αφορούσαν οδηγούς δίκυκλων (53 διανομείς), 191 επιβάτες δίκυκλων, 754 οδηγούς ηλεκτρικών πατινιών, καθώς και 54 οδηγούς “γουρουνών”.
Πιο αναλυτικά, ανά περιφέρεια, βεβαιώθηκαν οι παρακάτω παραβάσεις: 903 στην Αττική, 597 στο Νότιο Αιγαίο, 269 στα Ιόνια Νησιά, 182 στην Δυτική Ελλάδα, 165 στην Κρήτη, 122 στη Θεσσαλία, 111 στη Θεσσαλονίκη, 103 στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, 84 στην Πελοπόννησο, 56 στην Κεντρική Μακεδονία, 40 στη Στερεά Ελλάδα, 29 στο Βόρειο Αιγαίο, 22 στην Ήπειρο και 6 στη Δυτική Μακεδονία.
Αξίζει να επισημανθεί πως με τη θέσπιση του νέου Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας έχουν αυστηροποιηθεί οι ποινές ως εξής:
-350 ευρώ πρόστιμο και αφαίρεση της άδειας ικανότητας οδήγησης για 30 ημέρες για τον οδηγό δικύκλων (οι ίδιες κυρώσεις ισχύουν και για τον οδηγό που δεν μεριμνά για την ασφάλεια του επιβάτη).
-350 ευρώ πρόστιμο για τον επιβάτη δικύκλων.
-30 ευρώ πρόστιμο για τον οδηγό ηλεκτρικών πατινιών.
Υπενθυμίζεται ότι στις περιπτώσεις υποτροπής οι ποινές αυξάνονται σημαντικά.

«Τόσο οι μεγάλες διακρίσεις των αποφοίτων μας όσο και οι επιτυχίες των εν ενεργεία σπουδαστών μας μάς συγκινούν και μας γεμίζουν περηφάνια για την εξαιρετική δουλειά που γίνεται», αναφέρει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Ωδείου Καλαμάτας, Στάθης Γυφτάκης.
Ο Άκης Σιψάς, που συνεχίζει τις σπουδές του στο Λιντς της Αυστρίας με καθηγητή τον Diamond Campbell, βραβεύτηκε σε τρεις πολύ σημαντικούς διεθνείς διαγωνισμούς, στην Πάδοβα, την Ιβρέα και το Σαράγεβο. Η Κωνσταντίνα Μαλαπάνη, η οποία συνεχίζει τις σπουδές της στη Ζυρίχη με καθηγητή τον Vojin Kocic, βραβεύτηκε τόσο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κιθάρας Βέροιας όσο και στον διαγωνισμό Altamira Goritzia Guitar Competition. Ο Ιάσονας Γεωργιόπουλος, που συνεχίζει τις σπουδές του στο Μόναχο με καθηγητή τον Franz Halasz, διακρίθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κιθάρας Πάτρας, αλλά και στον οργανισμό "Live Music Now München" – Yehudi Menuhin, κερδίζοντας υποτροφία.
Από τους εν ενεργεία σπουδαστές της τάξης κιθάρας του Δ.Ω.Κ., η Αριάδνη Γεωργιοπούλου διακρίθηκε στο 33ο Διεθνές Φεστιβάλ Κιθάρας Πάτρας, ο Γιώργος Αντωνάκος βραβεύτηκε στο 39ο Διεθνές Φεστιβάλ Κιθάρας Αθήνας και, πρόσφατα, η Ηλιάνα Ρούσσου, που πριν από λίγες μέρες πήρε με Αριστα το πτυχίο της και συνεχίζει στην τάξη Διπλώματος του Αντώνη Κουφουδάκη, τιμήθηκε με Β΄ Βραβείο στη μεγάλη κατηγορία του διαγωνισμού της musicArte, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
«Είναι πολύ σημαντικό να αναφέρουμε ότι φέτος, εκτός από την Ηλιάνα, είχαμε τη μεγάλη χαρά να απολαύσουμε την Ιωάννα Αγγελή και τον Μιχάλη Γιαννόπουλο, που ολοκλήρωσαν έναν δωδεκαετή κύκλο σπουδών, παίρνοντας το πτυχίο τους με Άριστα, καθώς και τον Χαράλαμπο Κουσούλη, ο οποίος αρίστευσε στις διπλωματικές του εξετάσεις, παρουσιάζοντας ένα ιδιαίτερα δύσκολο και δεξιοτεχνικό πρόγραμμα. Αποτελεί μεγάλο επίτευγμα το ότι, σε λιγότερο από δέκα χρόνια, δεκατρείς σπουδαστές από τη συγκεκριμένη τάξη έχουν τιμηθεί με Πτυχία και Διπλώματα, αποσπώντας τον βαθμό Άριστα.
Πολλά συγχαρητήρια και θερμές ευχαριστίες στον Αντώνη Κουφουδάκη, που τιμά με την παρουσία του το Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας και προσφέρει σημαντικό έργο στην καλλιτεχνική ζωή της πόλης, τόσο μέσα από τη διδασκαλία του όσο και μέσω του Φεστιβάλ Κιθάρας, το οποίο διευθύνει από την ίδρυσή του. Και, φυσικά, θερμά συγχαρητήρια σε όλα αυτά τα καταπληκτικά παιδιά, που μας τιμούν διαρκώς με τις διακρίσεις τους, καθώς και στους γονείς τους, οι οποίοι μας εμπιστεύονται τα παιδιά τους και τα στηρίζουν στη δύσκολη και απαιτητική μουσική τους διαδρομή», συμπληρώνει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Ωδείου Καλαμάτας.