Είναι υπέροχο να μπορείς να κατανοήσεις και να λειτουργήσεις συνειδητά στον κόσμο που ζεις. Να αφαιρέσεις τις ετικέτες που σ' έμαθαν να βάζεις σε πρόσωπα, σε πράξεις, σε γεγονότα, κάνοντάς σε να συμπαθείς, να αντιπαθείς, θέτοντάς σου όρια και "πρέπει".
Είναι υπέροχο να μπορείς να διαβάσεις το εσωτερικό σου κομμάτι και ν' αρχίσεις να αντιλαμβάνεσαι μ' έναν δικό σου διαφορετικό τρόπο.
Είναι υπέροχο ν' αφήσεις να μιλήσει η εσωτερική σου αντίληψη, η εσωτερική σου αίσθηση, πριν αναλύσεις τις σκέψεις σου, πριν δημιουργήσεις συναισθήματα...
Είναι υπέροχο να συμμετέχεις εκεί που υπάρχει η αρμονία.. εκεί, που το είναι σου μπορεί να συνδεθεί αρμονικά με τον εαυτό σου και ο εαυτός σου με τους άλλους γύρω σου. Ενώνει η αρμονία..
Όταν καταφέρεις να ξυπνήσεις την εσωτερική σου αντίληψη, τότε θα αποκτήσεις την δύναμη.. τότε θα περπατήσεις τον δικό σου μονόδρομο, αυτόν που θα σε οδηγήσει στην ομορφιά και στην αρμονία.
Μην ψάξεις μόνο για ένα χρώμα... μην ψάξεις μόνο για μια νότα... αφέσου στην αρμονική συνύπαρξη των χρωμάτων και των μουσικών και φτιάξε μέσα σου και γύρω σου ένα όμορφο δημμιούργημα... και τότε, μέσα από την αποδοχή, θα διώξεις την αγωνία και τον φόβο... και τότε θα αντικρύσεις την ομορφιά... θα την δημιουργείς, θα την αναζητάς, θα την αναγνωρίζεις, θα την απολαμβάνεις... και έτσι θα σπάσεις τις αλυσίδες που σε κρατούσαν δεμένη με τον κόσμο που σου έμαθαν... Ακολούθησε τις ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ... Καληνύχτα Πόπη
Σάλο έχουν προκαλέσει οι αποκαλύψεις από την εκπομπή «Κίτρινος Τύπος» του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου σχετικά με τη διακίνηση μαύρου χρήματος από γνωστούς επιχειρηματίες σε πολιτικά πρόσωπα, υπουργούς και υφυπουργούς από το 1999 έως το 2006. Σύμφωνα με πληροφορίες του zougla.gr, ήδη έχει ενημερωθεί το Υπουργείο Δικαιοσύνης για το περιεχόμενο των αποκαλύψεων, ενώ πλήρη ενημέρωση έχει και η Γραμματεία κατά της Διαφθοράς, της οποίας ηγείται ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής Γ. Σούρλας. Εντός των επομένων ημερών αναμένεται να υπάρξουν εξελίξεις ως προς τις πρωτοβουλίες που πρόκειται να λάβουν αρμόδιοι παράγοντες για τη διαλεύκανση της υπόθεσης. «Λάδωναν» τους υπουργούς
Υπουργοί, μεταξύ των οποίων και μία γυναίκα, υφυπουργοί και βουλευτές των κομμάτων εξουσίας, από το 1999 έως την ολοκλήρωση του ευρύτερου «πακέτου» των Ολυμπιακών, δηλαδή τουλάχιστον έως το 2006, ήταν παραλήπτες «βαλιτσών» με μαύρο χρήμα από γνωστούς ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες. Το «λάδωμα» ήταν περίπου θεσμικό, με την έννοια ότι οι «λαδιάρηδες» επιχειρηματίες βρίσκονταν στο απυρόβλητο και υπέγραφαν ακόμη και επιταγές των 500.000 ευρώ με υπογραφή «εμού του ιδίου», οι οποίες στη συνέχεια εξαργυρώνονταν από τις τράπεζες. Το «δρομολόγιο» επαναλαμβανόταν συνεχώς. Ένας πρόεδρος κατασκευαστικής εταιρείας, πολύ γνωστός και ισχυρός, είχε αναλάβει τον ρόλο της «διανομής». Ο έμπιστος οδηγός του αναλάμβανε τα περαιτέρω. Ήταν και ο επίσημος «καταμετρητής» των δεσμίδων των εκατό ευρώ. Οι δεσμίδες έφεραν τις γνωστές τραπεζικές ετικέτες. Με λίγα λόγια, το αλισβερίσι ήταν ξεκάθαρο και οι εμπλεκόμενες πλευρές αισθάνονταν απόλυτη ασφάλεια. Όλα τα παραπάνω αποκαλύφθηκαν στην εκπομπή του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου «Κίτρινος Τύπος» τη Δευτέρα 13 Μαΐου. Εν αναμονή των εξελίξεων και ενώ το ρεπορτάζ τρέχει, το zougla.gr απευθύνθηκε σε πολιτικά στελέχη όλων των κομμάτων, της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης, προκειμένου να τοποθετηθούν επί των αποκαλύψεων. Στις 19.30 το απόγευμα παρακολουθήστε όλες τις εξελίξεις από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του GR που μεταδίδεται από το κανάλι ZOOM στην Αττική, από 18 σταθμούς σε όλη την Ελλάδα και από το Extra tv στην Κύπρο.
O γενικός γραμματέας Διαφάνειας του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Γιώργος Σούρλας, μίλησε στο zougla.gr για το μείζον θέμα της διαφθοράς πολιτικών προσώπων. «Η διαπλοκή οδήγησε τη χώρα στην οικονομική κατάρρευση και την ταπείνωση. Οι καταγγελίες θα πρέπει να διερευνηθούν από τη Δικαιοσύνη» τόνισε.
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και βουλευτής της ΝΔ Μάκης Βορίδης, μιλώντας στο zougla.gr, τοποθετήθηκε επί του θέματος. «Εάν ο καταγγέλλων έχει όνομα και επώνυμο, θα πρέπει να κληθεί από τη Δικαιοσύνη για να εξεταστεί αυτή η υπόθεση» ανέφερε.
Την αποκάλυψη του «Κίτρινου Τύπου» σχολίασε και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Βασίλης Οικονόμου, ο οποίος σε δηλώσεις του τόνισε ότι η Δικαιοσύνη πρέπει να παρέμβει, ώστε να διερευνήσει τα καταγγελλόμενα και να μην υπάρχει οποιαδήποτε αιχμή για όσους πολιτικούς δεν έχουν «αμαρτήσει».
«Είναι πολύ σημαντική η αποκάλυψη τoυ "Κίτρινου Τύπου", αρκεί να γίνει με συγκεκριμένα ονόματα. Θα πρέπει να την πληρώσουν όσοι φταίνε και όχι το σύνολο του πολιτικού κόσμου. Πρέπει να βγουν όλα στη φόρα» επεσήμανε σε δηλώσεις του στο zougla.gr ο βουλευτής της ΝΔ Άδωνις Γεωργιάδης.
Ο Δημήτρης Στρατούλης, βουλευτής και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, απαίτησε την άμεση παρέμβαση της Δικαιοσύνης, ενώ παράλληλα επέμεινε στην αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών.
Με τη σειρά του, ο ανεξάρτητος βουλευτής Νίκος Νικολόπουλος τόνισε ότι έφθασε η ώρα για αλλαγή του «σάπιου πολιτικού συστήματος» και αποκάλυψε πως σήμερα το πρωί κατέθεσε στην Εισαγγελία Πάτρας τα όσα αποκαλύφθηκαν στον «Κίτρινο Τύπο».
Οι αποκαλύψεις του «Κίτρινου Τύπου» Ζωντανά στο στούντιο της εκπομπής «Κίτρινος Τύπος» το βράδυ της Δευτέρας βρέθηκε ο «Γιάννης», υπάλληλος εταιρείας σεκιούριτι, ο οποίος μετέφερε σε βαλίτσες υπέρογκα ποσά σε υπουργούς των κυβερνήσεων των δύο μεγάλων κομμάτων. Ο «Γιάννης», για ευνόητους λόγους, θέλησε να κρατήσει μυστική την ταυτότητά του, ωστόσο οι αποκαλύψεις στις οποίες προέβη απλώς... σοκάρουν. Μάλιστα, έπεσε και θύμα κλοπής, όταν άγνωστοι του διέρρηξαν το αυτοκίνητο και αφαίρεσαν σημαντικά στοιχεία για τις υποθέσεις. Ο «Γιάννης» είπε ότι ο εργοδότης του τού έδινε βαλίτσες με χρήματα που προέρχονταν και από αυτόν, αλλά και από ακόμη τέσσερα ηχηρά ονόματα του επιχειρηματικού κόσμου, οι οποίες προορίζονταν για πρωτοκλασάτους υπουργούς. Όπως ανέφερε, τα χρήματα μεταφέρονταν σε δεσμίδες των 100 ευρώ σε βαλίτσες, με χαμηλότερη «αμοιβή» τα 150.000 ευρώ. Οι περισσότερες βαλίτσες που έχει μεταφέρει ταυτόχρονα είναι δύο, ενώ πολλές φορές πήγαινε επιταγές με υπογραφή «εμού του ιδίου». Οι μίζες, όμως, δεν ξεκίνησαν επί ευρώ, αλλά και παλαιότερα «επί καθεστώτος» δραχμής. Βέβαια, τα χρήματα δεν τα εισέπρατταν οι ίδιοι οι υπουργοί, αλλά οι γραμματείς τους.
Έπειτα από σχετική ερώτηση αν μεταξύ των πολιτικών που «ευεργετήθηκαν» με «δωράκια» από τους εν λόγω επιχειρηματίες συγκαταλέγονταν και πολιτικοί από τον χώρο της Αριστεράς, ο «Γιάννης» ξεκαθάρισε πως δεν έπεσε κάτι τέτοιο στην αντίληψή του, ούτε ο ίδιος ποτέ μετέφερε χρήματα σε αυτούς.
Το πιο σημαντικό στοιχείο ,το θεμέλιο της σωστής λειτουργίας μιας κοινωνίας ,μιας κοινότητας ,μιας πόλης ,ενός κράτους είναι το πολίτευμα.
Ένας άνθρωπος για να θεωρηθεί ζωντανός για να μπορεί να περπατήσει ,να μιλήσει ,να πράξει πρέπει να έχει εγκέφαλο ,μυαλό .Μία επίκτητη ή εκ φύσεως αναπηρία δε μπορεί να θεωρηθεί αρνητικό ,λειτουργικά,στοιχείο εφόσον λειτουργεί το μυαλό ,αυτό είναι το πολίτευμα .Ακόμα όμως και αν το μυαλό λειτουργεί ορθά ,ο άνθρωπος για να συμπεριφερθεί ορθά πρέπει μέσα στο μυαλό του να έχει κα τις σωστές ιδέες ,έτσι κ το πολίτευμα πρέπει να βασίζεται στο σωστό ,στο δίκαιο .Τίθεται όμως το ζήτημα της ερμηνείας του δικαίου.
Το μείζον αυτό θέμα απασχολεί τον Πλάτωνα στην Πολιτεία του .Στο έργο αυτό αναφέρονται αρκετές απόψεις για την ουσία του δικαίου .
Πιο συγκεκριμένα ο Κέφαλος αναφέρει ότι δικαιοσύνη είναι η εντιμότητα στις συναλλαγές ,ορισμός κάπως περιορισμένος αφού η δικαιοσύνη ,το δίκαιο δεν αφορά μόνο σε εμπόρους αλλά σε όλους τους πολίτες .Με αυτόν τον ορισμό δεν μπορούμε να εκφέρουμε άποψη σε αντιδικίες που προέρχονται π.χ από ένα τροχαίο .
Ο Πολέμαρχος ισχυρίζεται ότι δικαιοσύνη είναι να αποδίδεις τα ίσα καλό στον φίλο ,κακό στον εχθρό .
Στη θεώρηση αυτή λείπει η πιο σημαντική αρχή που θα πρέπει να διέπει το δίκαιο ,ο αντικειμενικός του χαρακτήρας .
Ποινές δε δίδονται σε άτομα που είναι εχθροί μόνο και μόνο εξαιτίας της ιδιότητας τους αυτής ,αλλά σε άτομα που σφάλουν ,που πράττουν άδικα .Και ένας φίλος μπορεί να πράξει άδικα και τότε πρέπει να τιμωρηθεί .
Σε αυτό το σημείο πρέπει να σημειωθεί το εξής ,δεν πρέπει να υπάρχει έχθρα μεταξύ των πολιτών μιας κοινωνίας .Όλοι θα πρέπει να παλεύουν για τον ίδιο σκοπό ,τη σωστή λειτουργία της πολιτείας και οι εκάστοτε διαφορές τους να λύνονται πολιτισμένα ,η λέξη εχθρός και τα αισθήματα ,οι λέξεις που την ακολουθούν ,δεν θα πρέπει να υπάρχουν .Ο σοφιστής Θρασύμαχος θεωρεί ότι δίκαιο είναι το συμφέρον του ισχυρού ,πράγμα δυστυχώς αληθές ειδικά στις μέρες μας.Επειδή όμως μιλάμε φιλοσοφικά το ζητούμενο είναι να βρούμε αυτό που θα έπρεπε να ισχύει και όχι αυτό που ισχύει .Το συμφέρον λοιπόν του ισχυρού είναι αυτό που καθορίζει το τι είναι δίκαιο σε ολιγαρχικά πολιτεύματα-καθεστώτα ,τα οποία δεν στοχεύουν στην σωστή λειτουργία της πολιτείας αλλά στην εξασφάλιση μίας άνετης ζωής των ηγετών τους .Σε τέτοιες περιπτώσεις προφανής είναι η καταπάτηση των δικαιωμάτων των μάλλον περισσότερων και σίγουρα λιγότερων ισχυρών .Ο ηθικός αριστοκράτης Γλαύκων θεωρεί τη δικαιοσύνη ως μία υποκριτική κοινωνική σύμβαση που επιβάλλεται από τους πολλούς και αδύνατους για την αυτοπροστασία τους.
Δυστυχώς το δίκαιο που περιγράφει ο Γλαύκων πολλές φορές ισχύει ,δεν θα έπρεπε όμως .Και σε αυτή την περίπτωση στόχος του «δικαίου» δεν είναι η ευταξία και η ευδαιμονία της πολιτείας αλλά η άνεση των πολλών .Τις περισσότερες φορές αυτοί οι «πολλοί» είναι ανίκανοι ή φοβισμένο πολίτες που με την ιδιότητα και την στάση τους αυτή κρατούν πίσω τους συμπολίτες καθώς και την κοινωνία γενικότερα.
Όλοι οι ορισμοί αυτοί αγγίζουν την πραγματικότητα ο καθένας στον δικό του βαθμό ,δεν αντιπροσωπεύουν όμως αυτό που θα έπρεπε να ισχύει .
Ο ορισμός που τελικά γίνεται αποδεκτός είναι αυτός του Σωκράτη «το τα αυτού πράττειν» το να πράττεις ,δηλαδή με μία απλοϊκή μετάφραση ,αυτά για τα οποία η φύση σε έκανε ικανό ,αυτά που υπάγονται στις δικές σου ικανότητες .Με άλλα λόγια ο καθένας πρέπει να κινείται μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων ,κανείς δεν μπορεί να τα κάνει όλα .Κατά τον Ηράκλειτο ακόμα και ο παντοδύναμος Ήλιος έχει όρια μέσα στα οποία πρέπει να κινείται .Αν τα υπερβεί διαπράττει ύβρη και οι Ερινύες ,οι βοηθοί της Δικαιοσύνης τον επαναφέρουν στην τροχιά του .
Η ταξινόμηση των ατόμων ανάλογα με τα όριά τους ,με τα όρια των δυνατοτήτων τους σε πρώτη ανάγνωση φαίνεται η πιο δίκαιη .Χαρακτηριστικό παράδειγμα της παραπάνω πρακτικής μπορούμε να βρούμε σε οποιαδήποτε επιχείρηση γύρο μας .Στα πλαίσια μιας κοινωνίας όμως ποιος όσο σοφός και αν είναι και με βάση ποια κριτήρια θα καθορίζει το τι θα πρέπει να πράττει ο άλλος ;
Προσπάθειες για να βρεθεί η λύση στο παραπάνω ερώτημα έχουν γίνει στο πέρασμα του χρόνου πάρα πολλές με διαφορετικούς τρόπους .Αναφέρομαι φυσικά στην δημιουργία σχημάτων πολιτειακής διακυβέρνησης είτε με την μορφή πολιτεύματος είτε με την πρόταση μιας νομοθεσίας με αντικείμενο της πολλούς ,αν όχι όλους ,της καθημερινότητας .
Διάφορες μορφές πολιτευμάτων δημιουργήθηκαν με σκοπό την επίτευξη του δικαίου , το καθένα χρησιμοποιώντας όμως διαφορετικά μέσα .Εμφανίστηκαν λοιπόν πολιτείες στις οποίες το ανώτατο όργανο αποτελούσαν περισσότερα του ενός προσώπου ,με κριτήριο την ύπαρξη τους στη τάξη των αρίστων ,δημιουργώντας έτσι την λεγόμενη αριστοκρατία .Αλλού το ανώτατο όργανο ήταν ένα πρόσωπο δημιουργώντας μοναρχίες ενώ όταν το ανώτατο όργανο της πολιτείας ήταν το σύνολο των πολιτών το πολίτευμα αποκαλείται δημοκρατία .
Κατά τον Αριστοτέλη τα τρία αυτά πολιτεύματα είναι ορθά ,δίκαια ,μόνο όταν αποβλέπουν στο κοινό συμφέρον .Αντίθετα όταν δεν συμβαίνει το παραπάνω μιλάμε για παρεκβάσεις αυτών των πολιτευμάτων και όχι για αυτά τα ίδια .Πιο συγκεκριμένα παρέκβαση της μοναρχίας είναι η τυραννίδα ,της αριστοκρατίας η ολιγαρχία και της δημοκρατίας η ολιγαρχία .Όποια και αν είναι όμως τα μέσα ,ο σκοπός παραμένει ο ίδιος και έτσι γεννάται το ερώτημα ποιο είναι το καταλληλότερο πολίτευμα ,ποιο είναι αυτό που αποσκοπεί στο κοινό συμφέρον ,στην επικράτηση δηλαδή του δικαίου ;
Κατά τον Σταγειρίτη φιλόσοφο το καλύτερο πολίτευμα είναι η μοναρχία με την προϋπόθεση ότι ο μονάρχης είναι μία εξαιρετική προσωπικότητα .Ελλείψει τέτοιου μονάρχη ,προτιμότερη είναι η αριστοκρατία και το τρίτο από πλευράς αξίας πολίτευμα ,πάντα κατά τον Αριστοτέλη ,είναι ένα πολίτευμα-μεσότητα στο οποίο κυβερνούν οι πολίτες της μέσης κοινωνικοοικονομικής τάξης ,κατάστασης ,άνθρωποι που υποτάσσονται εύκολα στην λογική .
Η άποψη του Αριστοτέλη σχετικά με την καταλληλότητα της μοναρχίας ,υπό την αρχηγεία ενός εξαίρετου μονάχη ,ιστορικά επιβεβαιώνεται με την αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου .Ο Έλληνας στρατηλάτης αφού κατόρθωσε να επιβληθεί σε ολόκληρη την Ελλάδα κατέκτησε σχεδόν όλο τον τότε γνωστό κόσμο .Οι κατακτημένοι όχι απλά δεν επαναστάτησαν στο καινούριο καθεστώς αλλά το δέχτηκαν και εναρμονίστηκαν σε αυτό .Ακόμα κ μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου ,η εξουσία διατηρήθηκε από τους στρατηγούς-διαδόχους του οι οποίοι και δεν αντιμετώπισαν καμία άλλη δυσκολία εκτός από εκείνες που προκάλεσαν οι ίδιοι ορμώμενοι από τις φιλοδοξίες τους .
Πόσο πιθανό είναι όμως να βρεθεί αυτός ο «ευλογημένος» άνθρωπος ο οποίος θα πράττει δίκαια και δεν θα παρασυρθεί σε εγωκεντρικές ,αλαζονικές και γενικά άδικες ενέργειες ; Ειδικά στην εποχή μας με την πολυπλοκότητα όλων των ζητημάτων είναι αδύνατο ,εκ των πραγμάτων ,να υπάρξει η πολιτικοφιλοσοφική προσωπικότητα η οποία θα έχει γνώσεις για όλα τα θέματα έτσι ώστε να επιλέγει τις σωστές αποφάσεις ή ακόμα και τους κατάλληλους συμβούλους οι οποίοι θα δρουν υπό τις οδηγίες του .Και να βρεθεί όμως αυτός ο μονάρχης το σύστημα κοινωνικής διοίκησης που θα διαμορφώσει ,ουσιαστικά επιβάλει ,το πολίτευμα δηλαδή ,ακόμα και αν καταφανώς επιδιώκει το γενικό συμφέρον δεν θα μπορέσει να γίνει δεκτό από το κοινό αίσθημα .Εξ’ορισμού η μοναρχία απορρίπτει οποιαδήποτε ουσιαστική ανέλιξη οποιουδήποτε πολίτη το επιθυμεί στο χώρο της διοίκησης .Οι ουσιαστικές αποφάσεις παίρνονται από τον μονάρχη του οποίου η διαλλακτικότητα ή η ικανότητα αντίληψης και αξιολόγησης των δυνατοτήτων άλλων διεκδικητών διοικητικών υποθέσεων μπορούν να αδικήσουν πολλούς .Ο λαός στέκεται παθητικά στην διαμόρφωση των πραγμάτων ακολουθώντας τις οδηγίες του μονάρχη .Το τελικό ερώτημα που προκύπτει είναι το πώς θα επιλεγεί ο νέος ηγεμόνας μετά τον θάνατο του παλιού .
Όπως καταλαβαίνουμε η διοίκηση μίας κοινωνίας πρέπει εκτός από το να στοχεύει στην επικράτηση του κοινού συμφέροντος ,να αφήνει περιθώρια για την εμφάνιση νέων ταλαντούχων ηγετικών προσωπικοτήτων ικανοποιώντας το κοινό αίσθημα μα κυρίως εξασφαλίζοντας την συνέχιση της .
Εξετάζοντας τώρα την δεύτερη σε σειρά αξιολόγησης επιλογή του Αριστοτέλη με μία πρώτη ανάγνωση μόνο θετικά συμπεράσματα μπορούμε να βγάλουμε .Μία κοινωνία η οποία διοικείται από τους αρίστους προφανές είναι ότι οδεύει προς το άριστο .Όλα αποφασίζονται σύμφωνα με το δίκαιο νόμοι ,διαφορές μεταξύ πολιτών,διοικητικοπολιτικές αποφάσεις .Αν παρατηρήσουμε όμως λίγο πιο προσεκτικά τα πράγματα θα αντιληφθούμε ότι δεν είναι όπως νομίζαμε .Το κύριο ,πρωτεύον αρνητικό του πολιτεύματος είναι το κριτήριο σύμφωνα με το οποίο οι πολίτες κατατάσσονται ή όχι στην ομάδα των αρίστων .Με πιο απλά λόγια τίθεται το ερώτημα «ποιος και γιατί θεωρείται άριστος ;»
Το κριτήριο σύμφωνα με το οποίο ο πολίτης θεωρούνταν άριστος διέφερε από αριστοκρατία σε αριστοκρατία .Σε πολλές κριτήριο ήταν η αριστοκρατική καταγωγή.Οι άνθρωποι αυτοί δηλαδή όφειλαν την κοινωνική τους θέση στο γένος τους π.χ μυθικοί πρόγονοι με περίφημη ανδρεία .Όπως όλοι καταλαβαίνουμε η εύρεση του άριστου μέσω αυτού του στοιχείου μόνο δεδομένη δεν είναι .Το γεγονός ότι ο πατέρας ,ο παππούς ήταν μορφωμένος,ικανός πολιτικός και γενικά ενάρετος άνθρωπος δεν αποδεικνύει την εκ των πραγμάτων ύπαρξη αυτών των χαρακτηριστικών στην προσωπικότητα του γιού ,εγγονού .Η αναξιόλογη επιβεβαίωση του εκ γένους αρίστου το μόνο σίγουρο είναι ότι προωθεί την τοποθέτηση στις ηγετικές θέσεις της κοινωνίας λανθασμένων ατόμων ,πολιτών που μπορεί να είναι οτιδήποτε άλλο παρά άριστοι .Ακόμα όμως και άριστοι να είναι η τοποθέτησή του χωρίς την ύπαρξη κάποιου αντικειμενικού κριτηρίου δημιουργεί ένα αίσθημα αμφιβολίας ως προς την εγκυρότητα των πράξεων τους στο ευρύ υποταγμένο ουσιαστικά κοινό .Το δεύτερο κ εξίσου σημαντικό αρνητικό αυτής της μορφής αριστοκρατίας είναι η αδυναμία από την πλευρά των πολιτών που προέρχονται από «λαϊκές οικογένειες» να εισέλθουν στο κοινωνικό επίπεδο των αρίστων .Οι φτωχοί και λαϊκοί δεν μπορούν να διεκδικήσουν τα διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους και ένα μεγάλο μέρος ικανών πολιτών ,μη ευγενών αποκλείεται από την ηγεσία ,με άλλα λόγια η κοινωνία χάνει πολύτιμα για το μέλλον της άτομα,όχι εξαιτίας της ανικανότητας τους αλλά εξαιτίας της λαϊκότητας τους .
Ένα άλλο σύστημα ταξινόμησης των πολιτών στην κατηγορία των στην κατηγορία των αρίστων δεν ζητά αριστοκράτες –απόγονους αριστοκρατικών ,ευγενών οικογενειών αλλά αριστοκράτες οι οποίοι ανεξαρτήτως της κοινωνικής θέσης από την οποία προέρχονται προσπαθούν να ανέλθουν στις κοινωνικές βαθμίδες αυξάνοντας το οικονομικό τους κεφάλαιο .Μια τέτοια αριστοκρατία σύμφωνα με τον Bourriot και τον Rousselυπήρξε και στην αρχαία Ελλάδα . «Πάντα να είσαι καλύτερος και να ξεπερνάς τους άλλους» ισχυρίζεται ο Όμηρος .Υπήρχε ένας μόνιμος ανταγωνισμός ανάμεσα σε όλα τα μέλη της πολιτικής κοινότητας .Αριστοκράτες ήταν εκείνοι που κατάφερναν να είναι στην κορυφή της πυραμίδας .
Τα πράγματα εδώ είναι πιο ρευστά πιο ,ας το πούμε ,διεκδικήσιμα .Στην προκειμένη περίπτωση τα αρνητικά αυτής της μορφής αριστοκρατίας δεν είναι ο μονοπωλιακός δεσμός των ηγετικών θέσεων με μία συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ,αφού όπως ήδη αναφέρθηκε δεν ισχύει κάτι τέτοιο ,αλλά οι αξίες που προωθεί ,το κριτήριο ταξινόμησης των πολιτών στην άρχουσα τάξη . Για να είσαι δηλαδή άριστος θα πρέπει να αγωνιστείς πολύ και να αποκτήσεις πολλά λεφτά ,είναι όμως η κατοχή μεγάλης περιουσίας απόδειξη της αριστείας ενός ανθρώπου ;Η επαγγελματική επιτυχία ενός ανθρώπου και η κατά συνέπεια απόκτηση πολλών χρημάτων είναι απόδειξη της εξυπνάδας του ανθρώπου .Είναι άριστος στα πλαίσια του επαγγέλματός του .Μία επαγγελματική επιτυχία όμως δεν προϋποθέτει ούτε θεωρεί δεδομένη την ύπαρξη γνώσεων σχετικά με τα τρέχοντα προβλήματα ,τις ανάγκες της κοινωνίας και κατά συνέπεια δεν μπορεί να υποδείξει τους ενάρετους ηγέτες .Η παιδεία ,η μόρφωση ως τα βασικά χαρακτηριστικά που θα έπρεπε να έχουν οι ηγέτες παραμερίζονται από μία πλουτοκρατική θεώρηση πραγμάτων που ουσιαστικά κυβερνά υπόκωφα την κοινωνία .
Η αριστοκρατία λοιπόν δεν μπορεί να αποτελέσει μια ρεαλιστική επιλογή για τους πολίτες που θέλουν να κατευθύνουν την κοινωνία του στο δίκαιο ,το άριστο .Μόνο πιθανολογικά μπορεί να φέρει το προσδωκόμενο αποτέλεσμα η συνέχιση του οποίου όπως και στην μοναρχία δεν είναι βέβαιη .Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η επιλογή των διοικούντων γίνεται μάλλον αυταρχικά χωρίς να τίθεται ζήτημα παιδείας αλλά συγκρίνοντας την ιστορικότητα των οικογενειών και/ή το μέγεθος της περιουσίας .
Τρίτη και τελευταία επιλογή του Αριστοτέλη είναι αυτή της πολιτείας .Όπως ήδη αναφέρθηκε χαρακτηρίζεται ως ένα πολίτευμα-μεσότητα στο οποίο κυβερνούν οι πολίτες της μέσης κοινωνικοοικονομικής κατάστασης ,άνθρωποι που υποτάσσονται εύκολα στην λογική .Και εδώ έχουμε πλουτοκρατικού χαρακτήρα κριτήρια και παντελή έλλειψη του στοιχείου της παιδείας .
Τα πράγματα εδώ όπως καταλαβαίνουμε είναι ακόμα χειρότερα από την αριστοκρατία αφού η πολιτεία προωθεί την επικράτηση ενός ταξικοοχλικού καθεστώτος .
Την απάντηση στην αναζήτηση του καταλληλότερου πολιτεύματος ,αυτού που αποσκοπεί στο κοινό συμφέρον ,στην επικράτηση του δικαίου ,προσπαθεί να δώσει ο Πλάτων.Χαρακτηριστικό της ιδανικής πολιτείας είναι η έλλειψη ισότητας .Ο Πλάτων χωρίζει τους πολίτες σε τρεις κατηγορίες ,τάξεις :τους φύλακες ,τους επίκουρους και τους δημιουργούς ,οι οποίες έχουν διαφορετική εκπαίδευση και ανατροφή και ζουν τελείως διαφορετικές ζωές .
Οι δημιουργοί αποτελούν το μεγαλύτερο αριθμητικά τμήμα των πολιτών και έχουν την πιο φυσιολογική για τα σημερινά δεδομένα ζωή καθώς μπορούν να έχουν οικογένεια και ιδιοκτησία .
Οι φύλακες όπως και οι επίκουροι δεν έχουν αυτά τα δικαιώματα .Οι επίκουροι είναι οι φιλόσοφοι-κυβερνήτες και οι φύλακες βοηθούν τους κυβερνήτες και αποτελούν την προστατευτική δύναμη του κράτους .Κρίσιμος όμως είναι ο διαχωρισμός από πολιτική άποψης ανάμεσα σε αυτούς που κυβερνούν και αυτούς που κυβερνώνται ,οι κυβερνώντες είναι πολίτες συγκεκριμένης τάξης που δεν μπορούν να διεκδικήσουν οποιαδήποτε πολιτική εξουσία .Χαρακτηριστικός είναι επίσης ο διαχωρισμός του πλούτου ,αφού οι τάξεις που κατέχουν την πολιτική εξουσία δεν έχουν δικαίωμα ιδιοκτησίας .Αυτή η απόλυτη ανισότητα στα δικαιώματα και τον τρόπο ζωής της κάθε τάξης δημιουργεί το ερώτημα που θέτει ο Αδείμαντος για τους φύλακες αλλά ισχύει για κάθε τάξη ,κατά πόσο δηλαδή μπορεί κάθε τάξη να είναι ευτυχισμένη με τους περιορισμούς που τίθενται στην ελευθερία των μελών τους .
Την ευτυχία των πολιτών ο Πλάτων την βασίζει στην ύπαρξη τεσσάρων αρετών της σοφίας,της ανδρείας ,της σωφροσύνης και της δικαιοσύνης .Η σοφία θα πρέπει να κατέχεται από τους άρχοντες για να μπορούν να κρίνουν σωστά .Η ανδρεία ορίζεται ως η ικανότητα των φυλάκων ,η οποία τους δίνει την δυνατότητα να διατηρούν πάντα την ορθή γνώμη για τους νόμους και για τα φοβερά ή όχι πράγματα .Η δε σωφροσύνη υπάρχει μέσα στην πολιτεία ως η αρμονία που επιτρέπει την ύπαρξη ομοφωνίας ανάμεσα στις τάξεις σχετικά με το ποιος θα πρέπει να έχει την εξουσία.Αυτό που απομένει για να ολοκληρωθεί η ιδεατή πολιτεία δεν μπορεί να είναι άλλο από τη δικαιοσύνη .Όπως όμως έχει ήδη αναφερθεί και επαναλαμβάνεται εδώ,βασικό συστατικό στοιχείο της πολιτείας ,που ακολουθεί το δίκαιο ,είναι το να κάνει ο καθένας αυτό το οποίο από την φύση του προορίζεται να κάνει .Έτσι αν δεχτούμε ότι κάθε τάξη έχει την δική της αρετή δηλαδή οι δημιουργοί είναι σώφρονες ,οι φύλακες ανδρείοι και οι κυβερνήτες σοφοί , η δικαιοσύνη (που αφορά ως αρετή και στις τρεις τάξεις)ισοδυναμεί με την γνώση από κάθε τάξη της θέσης της μέσα στην πολιτεία .
Η παιδεία έχει σημαντική θέση στη θεμελίωση της πολιτείας του Πλάτωνα .Η εκπαίδευση και η ανατροφή θα δημιουργήσουν ανθρώπους που θα μπορούν να διακρίνουν τι είναι καλό κ τι κακό τόσο μάλιστα που η νομοθεσία ,προφορική ή γραπτή ,να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα .Μέσα από την εκπαίδευση γίνεται φανερή η κλίση κάθε ατόμου και με βάση αυτήν γίνεται η ταξινόμηση του σε μία από τις τρεις τάξεις .Πρωταρχική όμως βάση ,πάνω στην οποία στηρίζεται η ταξινόμηση των πολιτών σε αυτές τις τάξεις ,λόγω προφανούς ψεύδους από το οποίο περικλείεται,είναι γνωστή ως «το γενναίον ψεύδος» .Σύμφωνα με αυτό οι πολίτες της ιδεατής πόλης ,της Καλλίπολης ,θα πρέπει να πεισθούν ότι είχε προεξοφληθεί το είδος του χαρακτήρα τους όταν βγήκαν από τα σπλάχνας της γης .Δημιουργώντας ο Θεός ανθρώπους τους φύλακες τους έφτιαξε από χρυσάφι ,τους επίκουρους από άργυρο και τους δημιουργούς από χαλκό και σίδηρο .
Αυτή η πρόταση του Πλάτωνα όπως όλοι καταλαβαίνουμε δεν είναι και τόσο ρεαλιστική .Η κατανομή των πολιτών στις τρεις αυτές τάξεις ,η οποία κατανομή βασίζεται σε ένα παραμύθι και ειδικά στις μέρες μας ,δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί .
Τα στενά όρια που περικλείουν την κάθε τάξη ακόμα και με την ύπαρξη των τεσσάρων αρετών ,είναι αδύνατο να μην προκαλέσουν κοινωνικές αναταραχές .Υπάρχουν εκατοντάδες παραδείγματα σοφών ανθρώπων οι οποίοι παρακλίνουν από τον «σωστό δρόμο» ψυχολογικά πιεζόμενοι από απαγορεύσεις και παρασυρμένοι από πολλών ειδών απολαύσεις .Επίσης στην τάξη των δημιουργών είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα βρεθεί,αν όχι μία μεγάλη ,μία μικρή ομάδα ατόμων η οποία από κάποια επαγγελματική αποτυχία ,από κάποια απόφαση που τυχόν τους αδικεί θα επαναστατήσουν ζητώντας μερίδιο στην εξουσία .Είναι σίγουρο ακόμα ότι μία ομάδα πολιτών στους οποίους δίνεται αρκετή εξουσία ,όχι όμως πλήρης ,θα επαναστατήσει όταν ίσως θεωρήσει ότι οι διοικούντες δεν είναι αρκετά ικανοί ,για να πάρει στα χέρια της όλη την εξουσία .
Η συνέχιση του πολιτεύματος φαινομενικά εξασφαλίζεται ,ρεαλιστικά όμως η ιδανική πολιτεία μπορεί πολύ εύκολα και πολύ γρήγορα να μετατραπεί είτε σε μοναρχία από αλαζόνες επίκουρους ,φύλακες είτε σε ολιγαρχία από τους ίδιους ,είτε σε αριστοκρατία από τους φύλακες είτε σε δημοκρατία και μάλλον οχλοκρατία από τους δημιουργούς .
Σειρά να απαντήσει στο χιλιουπομένο ερώτημα έχει ο λαός !
Με μία γρήγορη ματιά στα πολιτεύματα που έχουν επιλεγεί από τα πλέον πολιτισμένα κράτη εδώ και πολλά χρόνια μία μόνο λύση μπορεί να μας αποκαλυφθεί ,το όνομα αυτής Δημοκρατία .Έστω και σε πολλές παραλλαγές (Βασιλευομένη ,Κοινοβουλευτική,Πολίτευμα Κυβερνώσης Βουλής ,Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική ,Προεδρική,Ημιπροεδρική ) το χαρακτηριστικό θεμέλιο της ,είναι η λαϊκή κυριαρχία ,είναι παντού αισθητό .Ο λαός επιλέγει αυτούς που τον κυβερνούν κάνοντας τα πράγματα πιο αντικειμενικά ,τα συμφέροντα όλων ικανοποιούνται εν δυνάμει πιο εύκολα ,σε συνδυασμό βέβαια με την ισότητα όλων απέναντι στους νόμους ,στο κράτος .Οι αρχές που διέπουν την Δημοκρατία εξασφαλίζουν την πιθανή ανέλιξη οποιουδήποτε το επιθυμεί ,όλοι έχουν ίση ψήφο όλοι μπορούν να δημιουργήσουν το δικό τους κόμμα για να προωθήσουν τα συμφέροντά τους και πάνω από όλα όλοι μπορούν να πουν ελεύθερα την γνώμη τους .Η ισότητα αυτή μόνο θετικά μπορεί να αναγνωστεί,όλοι πρέπει να έχουν ισότητα ευκαιριών καθώς και υποχρεώσεων .
Πιο συγκεκριμένα και μιλώντας για την Δημοκρατία στη χώρα μας ,την Προεδρευομένη κοινοβουλευτική ,οι θεμελιώδεις αρχές της ,οι οποίες είναι ενταγμένες στον πυρήνα του Συντάγματος και δεν αναθεωρούνται ,είναι οι εξής :
Δημοκρατική αρχή
Αντιπροσωπευτική αρχή
Κοινοβουλευτική αρχή
Αρχή του πολυκομματισμού
Αρχή της προεδρευομένης Δημοκρατίας
Αρχή της διάκρισης εξουσιών
Αρχή του κράτους δικαίου
Αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου
Όλα λοιπόν στην Δημοκρατία φαίνεται ότι είναι μία χαρά ,ότι όλα είναι σωστά αν όχι τέλεια και ίσως σε μία φιλοσοφική συζήτηση θα μπορούσε να υποστηριχθεί η παραπάνω άποψη ,η πραγματικότητα όμως λέει το αντίθετο .
Ένα από τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα της Δημοκρατίας είναι ότι δεν διασφαλίζει με ουσιαστικές και συμφέρουσες προς το κοινό όφελος διατάξεις την ασφάλεια μα κυρίως την ουσιαστική λειτουργία των αρχών της .Τονίζω την λέξη «ουσιαστική» η έλλειψη της κάνει σαθρή την Δημοκρατία .
Πιο συγκεκριμένα το δημοκρατικό πολίτευμα προϋποθέτει την ύπαρξη τουλάχιστον δύο κομμάτων ανεξάρτητων μεταξύ τους (αρχή του πολυκομματισμού).Η αρχή αυτή όμως κανένα δημοκρατικό χαρακτήρα ,κανένα νόημα δεν έχει από την στιγμή που δεν ορίζεται και ένας ουσιαστικός τρόπος μέσα από τον οποίο τα κόμματα αυτά καθώς και όλα τα υπόλοιπα και πιθανόν λιγότερο ισχυρά θα μπορούν να γίνουν γνωστά και κυρίως οι ιδέες τους στο κοινό .
Στη σημερινή εποχή μόνο όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα μπορούν είτε να αγοράσουν χρόνο είτε να κερδίσουν τηλεοπτικό χρόνο μέσω των συμφερόντων που υπηρετούν ,αφήνοντας τους υπόλοιπους στην αφάνεια .Κατά συνέπεια και εκατό κόμματα να υπάρχουν αυτά που θα προβληθούν στο λαό ,αυτά για τα οποία το εκλογικό σώμα θα γνωρίσει πληροφορίες ,θα νιώσει οικειότητα θα είναι μετρημένα κόμματα που έχουν τα προαναφερθέντα «προσόντα» κλείνοντας έτσι τις εκλογές του ψηφοφόρου ,αφού δεν πρόκειται να ψηφίσει κάτι που δεν ξέρει με αποτέλεσμα της εγκαθίδρυσης μίας ρουτίνας πολιτικής επιλογής .Το παραπάνω μπορεί να υπάρχει λόγω της πλουτοκρατίας ,συνεχίζει όμως να ζει και να βασιλεύει εξαιτίας της αδιαφορίας της Δημοκρατίας ,της απάθειας της .Η Δημοκρατία δεν κάνει το παραμικρό για να σταματήσει την παρακμή της αρχής του πολυκομματισμού .Σύμφωνα με το άρθρο 5Α του Συντάγματος «ο καθένας έχει δικαίωμα στην πληροφόρηση» ούτε και εδώ όμως θα μπορούσε να συμπεριληφθεί αυτή η αναγκαστική πολιτική υποχρέωση που θα έπρεπε να υπάρχει για να εξυπηρετείτε η παραπάνω αρχή.Το άρθρο είναι αόριστο και κυρίως αναφέρεται στο δικαίωμα που έχουν όλοι να αναζητήσουν ό,τι θελήσουν χωρίς να ορίζεται κάποιος κρατικός φορέας ο οποίος θα«βαρύνεται» με το καθήκον της πληροφόρησης και στην προκείμενη περίπτωση της πολιτικής πληροφόρησης .
Επίσης το γεγονός ότι το δημοκρατικό πολίτευμα προϋποθέτει τουλάχιστον δύο πολιτικά κόμματα υποδηλώνει ότι μπορεί να υπάρξει Δημοκρατία και με μόνο δύο κόμματα !!Η ίδια η Δημοκρατία όσο οξύμωρο και αν ακούγεται επιτρέπει την ύπαρξη ενός μη δημοκρατικού τρόπου διακυβέρνησης ,ο οποίος όπως βλέπουμε καθημερινά ,παράλληλα με την παραπάνω αντιδημοκρατική προώθηση προβάλλεται συνεχώς χωρίς να τιμωρείται κανείς .Όλοι αναφέρονται στο δικομματισμό που επικρατεί θεωρώντας τον ως φυσιολογικό .
Οι υπάλληλοι του δημοσίου ,των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης ,των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου κλπ δεν μπορούν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους να εκδηλώνονται υπέρ ή κατά κάποιου πολιτικού κόμματος ,πράγμα πολύ σωστό ρεαλιστικά όμως αστείο λόγω της αδιαφορίας της Δημοκρατίας .
Διευθυντές δημόσιων υπηρεσιών αντικαθίστανται με τον ερχομό νέας κυβέρνησης με συστηματικό ρυθμό ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια ,αλλά ακόμα και οι δημοτικές ,νομαρχιακές εκλογές ,οι λεγόμενες εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης μόνο αυτοδιοίκησης δεν είναι .Υποψήφιοι δήμαρχοι ,περιφερειάρχες ανακοινώνουν δημοσίως με ποια πολιτικά κόμματα συνεργάζονται ,ουσιαστικά σε ποια πολιτικά κόμματα είναι μέλη.Θα μου πείτε ότι είναι ακόμα υποψήφιοι έχει όμως καμία διαφορά ;Προφανές είναι ότι ο υποψήφιος δήμαρχος που κατεβαίνει στις εκλογές λέγοντας ότι τον στηρίζει το Α κόμμα και μετά την εκλογή του θα παραμείνει μέλος του κόμματος ,έστω και άτυπα .Έτσι ο δήμαρχος πλέον θα αποφασίζει με βάση τις απόψεις του κόμματος του γιατί αντίθετα θα χάσει την στήριξη από αυτό και έτσι στις επόμενες εκλογές μπορεί να μην ξανά εκλεγεί .
Η Δημοκρατία ορίζει κάτι για την αποφυγή των παραπάνω ;Όχι .
Όσα σκάνδαλα και να δημιουργηθούν όσοι ένοχοι και να αποκαλυφθούν η αρχή του κράτους δικαίου δεν κάνει κάτι για να τιμωρηθούν οι ένοχοι ,θέμα που δεν χρειάζεται ανάλυση καθώς το ζούμε καθημερινά .
Την αρχή του κράτους δικαίου όμως έρχεται να εξειδικεύσει και ίσως να συμπληρώσει η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου .Η αρχή αυτή κατοχυρώνεται μέσα από τις διατάξεις του Συντάγματος 1975/86/2001 .Τα σημαντικότερα όμως θέματα τα οποία ρυθμίζει η αρχή του κράτους δικαίου έμπρακτα όχι μόνο δεν θέτονται σε ισχύ αλλά παραμελούνται όλο και περισσότερο .Το άρθρο 16 παρ. 2 για παράδειγμα αναφέρει ότι η παιδεία αποτελεί την βασική αποστολή του κράτους .Τα άρθρα 21 και 22κατοχυρώνουν την προστασία της οικογένειας και της εργασίας αντίστοιχα και το άρθρο 24 την προστασία του φυσικού και του πολιτιστικού περιβάλλοντος .Το εκπαιδευτικό σύστημα δημιουργεί αμόρφωτους πολίτες ,όχι τυπικά αφού πανεπιστήμια και οποιουδήποτε άλλου είδους σχολές γεμίζουν από σπουδαστές ,αλλά ουσιαστικά .Δεν δημιουργείται παιδεία και η έλλειψη της εκδηλώνεται από τις κολλημένες κάτω από τα έδρανα του πανεπιστημίου τσίχλες μέχρι το ποσοστό παραβιάσεων του Κ.Ο.Κ που πολλές φορές οδηγούν και στο θάνατο .Η οικογένεια και ο γάμος θεωρούνται παλιομοδίτικα ,η ανεργία συνεχώς αυξάνεται και το περιβάλλον έρχεται στο προσκήνιο μόνο λόγω πυρκαγιών και άλλων καταστροφών .
Το ότι και για τα παραπάνω η Δημοκρατία δεν κάνει κάτι είναι και αυτό προφανές,αλλά ακόμα και συνεχείς προσπάθειες να γίνονται σημασία έχει ότι τελικά δεν δημιουργείται κάποιο αισθητό αποτέλεσμα,ότι κράτος δικαίου και πόσο μάλλον κράτος κοινωνικού δικαίου δεν υπάρχει.
Η ανυπαρξία ουσίας στο πολίτευμα της Δημοκρατίας και γενικότερα όλα τα αρνητικά της προέρχονται από την αντίληψη που έχει και που επιβάλει στους πολίτες σχετικά με το δίκαιο και με το πώς αυτό προκύπτει .
Η Δημοκρατία παρουσιάζει το εξής παράλογο ,διακρίνει το δίκαιο με ποσοτικό και όχι με ποιοτικό χαρακτήρα .Δηλαδή δίκαιο είναι αυτό που επιθυμούν οι περισσότεροι .Θα μου πείτε ότι το να ψηφίζουν όλοι και η γνώμη των περισσοτέρων να επικρατεί ως ορθή είναι ο μόνος σωστός και δίκαιος τρόπος ,αυτό εξάλλου συνέβαινε και στην αρχαία Ελλάδα όπου γεννήθηκε και η Δημοκρατία .Η αντίληψη αυτή έχει αρχικά σωστή βάση,πριν όμως ασχοληθούμε με την ουσία αυτής της βάσης κρίσιμο είναι να αναφερθεί ο τρόπος με τον οποίο αυτή η αντίληψη έχει επιβληθεί .
Δεκαετίες προβάλλεται το εξής δίλημμα
Ισότητα όλων ή δουλεία όλων ;
Δημοκρατία ή τυραννία ;
Προφανές είναι ότι όλοι προτιμούν την Δημοκρατία και την ισότητα όλων και ότι αυτή η προτίμηση είναι σωστή .Το θέμα όμως είναι ότι η ερώτηση αυτή κρύβει την μισή αλήθεια ,συγκρίνει την Δημοκρατία με κάτι κατώτερο χωρίς να αφήνει περιθώρια συζήτησης και αναζήτησης του καλύτερου ,με συνέπεια το μυαλό του πολίτη να μην προσπαθεί να βρει το καλύτερο αντιστεκόμενος μάλιστα σε αυτή την αναζήτηση .Ο κόσμος δεν συζητά για την Δημοκρατία φοβούμενος ότι με αυτή την ενέργεια αυτή δεν θα βρει το καλύτερο ,αφού όντας εγκλωβισμένος πνευματικά δεν μπορεί να το διακρίνει ,αλλά αντιθέτως θα αποτελέσει πρόσφορο έδαφος για τον ερχομό του χειρότερου .
Ας επανέλθουμε όμως στην προηγούμενη αντίληψη τονίζοντας για δεύτερη φόρα την ορθότητα της βάσης της .Αυτό που την καθιστά τελικά λανθασμένη είναι η απουσία ενός τεράστιου στοιχείου το οποίο στην αρχαία Ελλάδα θεωρούν ως δεδομένο ,την πολιτική παιδεία .Στην αρχαία Ελλάδα όλοι οι ψηφοφόροι εκ των οποίων προέκυπτε η σωστή απόφαση μέσω πλειοψηφίας ,ήταν γνώστες της πολιτική επιστήμης καθώς συνέχεια ασχολούνταν με αυτή .Από τότε μέχρι σήμερα η Δημοκρατία δεν έχει ενδιαφερθεί καθόλου για την πολιτική διαπαιδαγώγηση των πολιτών της ,πράγμα αφάνταστα παράλογο καθώς η διαπαιδαγώγηση αυτή αποτελεί την μοναδική προϋπόθεση έτσι ώστε το πολίτευμα να λειτουργήσει ορθά .Η απουσία της πολιτική παιδείας προκαλεί τα προαναφερθέντα προβλήματα του πολιτεύματος .Το αποτελειωτικό χτύπημα όμως σε αυτή την παρακμή δίνει το καθολικό δικαίωμα της ισότητας της ψήφου δημιουργώντας το εξής ανήθικο ,δίνει την ίδια πολιτική δύναμη σε ένα φοιτητή ιατρικής ,ο οποίος ζήτημα είναι να γνωρίζει τι είναι ένα προεδρικό διάταγμα ,και σε έναν καθηγητή πανεπιστημίου στο συνταγματικό δίκαιο.Η κατάσταση αυτή είναι ανήθικη όχι επειδή εξισώνεται ο κατώτερος με τον ανώτερο ,αλλά γιατί παρέχεται μεγάλη δύναμη και εξουσία σε άτομα που δεν μπορούν όχι απλά να την χρησιμοποιήσουν αλλά ούτε καν να την κατανοήσουν .Τώρα ίσως με χαρακτηρίσετε φασίστα που δεν θέλω να ψηφίζουν όλοι και φυσικά ότι είμαι κατά της Δημοκρατίας .Δεν λέω όμως ότι μόνο μία συγκεκριμένη τάξη θα έπρεπε να ψηφίζει ,αντίθετα αυτό που λέω είναι ότι όλοι πρέπει να διδάσκονται,με τρόπο που θα ορίζει η πολιτεία ,την πολιτική επιστήμη έτσι ώστε να μπορούν να αξιοποιήσουν ,να χρησιμοποιήσουν προς όφελος τους την ψήφο τους .
Ο πολίτης ο οποίος δεν γνωρίζει κάτι για αυτά που ορίζει το Σύνταγμα ,για τις αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας ,του Πρωθυπουργού ,των βουλευτών και κυρίως δεν γνωρίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του δεν μπορεί να αγωνιστεί για αυτά ,να ψηφίσει το καταλληλότερο κόμμα ,την πιο σωστή επιλογή.Δεν μιλάω υποθετικά ,χρόνια τώρα παρατηρούμε αυτή την κατάσταση .Πολιτικά απαίδευτοι πολίτες αδιαφορούν για τις υποχρεώσεις τους σνομπάρουν την πολιτική για την κατάντια της ,ψηφίζοντας όμως ταυτόχρονα με συμφεροντολογικά κριτήρια συμβάλλοντας έτσι στην παρακμή της πολιτικής και κατά συνέπεια στην παρακμή της ζωής τους .
Η αδιαφορία των πολιτών για την πολιτική όσο παράλογο και αν φαίνεται προκύπτει από το ίδιο το πολίτευμα το οποίο αδιαφορεί για την πολιτική παιδεία των πολιτών.
Η ισότητα λοιπόν της ψήφου διαστρεβλώνει ακόμα περισσότερο τα πράγματα .Για να γίνει ακόμα πιο κατανοητό αυτό που λέω σκεφτείτε το εξής παράδειγμα μια παρέα πέντε ατόμων αποφασίζει να πάει μια εκδρομή με το αυτοκίνητο ενός από τους πέντε .Ξεκινούν για τον προορισμό τους και στη μέση της διαδρομής το αυτοκίνητο χαλάει και σταματάει .Και οι πέντε επιθυμούν να ολοκληρώσου την διαδρομή και να φτάσουν στον προορισμό τους ,κοιτούν λοιπόν την μηχανή και τα λοιπά λειτουργικά μέλη και ψηφίζουν για να αποφασίσουν τι θα κάνουν .Δύο οι οποίοι είναι μηχανικοί αυτοκινήτων προτείνουν να προσπαθήσουν να το βάλουν μπρος στη κατηφόρα αφού όπως διαπίστωσαν το αυτοκίνητο δεν έχει κάποιο σοβαρό πρόβλημα ,ενώ οι υπόλοιποι τρεις λένε ,χωρίς να έχουν γνώσεις σχετικά με τα του αυτοκινήτου ,ότι δεν μπορούν να κάνουν κάτι για να το ξαναθέσουν σε λειτουργία γιατί η ζημιά που διέκριναν είναι πολύ σοβαρή και έτσι προτείνουν να αφήσουν το αυτοκίνητο εκεί που είναι και να γυρίσου στα σπίτια τους με ταξί .Με δεδομένο ότι ισχύει η δημοκρατική αρχή της ισότητας της ψήφου και την πλειοψηφίας έχουμε δύο ψήφους υπέρ της προσπάθειας και τρεις κατά ,γεγονός που οδηγεί στην ματαίωση της εκδρομής καθώς η γνώμη των περισσοτέρων επιβλήθηκε ως σωστή .Η άγνοια λοιπόν των τριών στέρησε την εκδρομή από την παρέα άρα και από τους εαυτούς τους ,τους οδήγησε στην λάθος επιλογή.Αν όμως ήταν όλοι γνώστες του μηχανισμού του αυτοκινήτου η απόφαση αν δεν ήταν η σωστή ,θα ήταν αρκετά καλή ώστε να τους φέρει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα,πράγμα που θα ωφελούσε όλους.
Η ισότητα αυτή όμως έχει οδηγήσει και στην εμφάνιση άλλων παράλογων καταστάσεων.Στο όνομα αυτής διεκδικούνται και τελικά καταλαμβάνονται θέσεις από πολίτες που εκ των πραγμάτων δεν είναι ικανοί να τις υπηρετήσουν .Είναι εξόφθαλμα παράλογο η Δημοκρατία να δίνει την δυνατότητα σε ένα δικηγόρο να καταλάβει την θέση του υπουργού υγείας ,σε ένα ιατρό την θέση του υπουργού γεωργίας ,σε ένα ανειδίκευτο ,οποίος απλώς έχει πατέρα πρώην πρωθυπουργό και έχει υπηρετήσει τυφλά τις ανάγκες ενός κόμματος ,να καταλάβει την θέση του πρωθυπουργού .Η ισότητα εξουδετερώνει ,χωρίς κάποιο λόγο την γνωστική ανισότητα και η ανυπαρξία πολιτικής αλλά και γενικότερης παιδείας καθιστά ανίκανο το ευρύ κοινό να αντισταθεί ,να εναντιωθεί σε αυτή την κατάσταση και να προσπαθήσει να την αλλάξει .
Με μία φράση θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Δημοκρατία λάμπει αλλά δεν είναι χρυσός.Το άριστο ,και μάλιστα η παιδεία που μέσα από αυτή βγαίνει ,δεν ενδιαφέρουν την Δημοκρατία η οποία διατηρεί τους πολίτες σε μία απάθεια εφησυχάζοντας τους με τα ανούσια ,στην πραγματικότητα ,δικαιώματα που τους προσφέρει αλόγιστα .Πως ωφελεί η ισότητα ψήφου αν δεν ξέρω και δεν μου προσφέρεται καν η γνώση για να μάθω πως και ποιον να ψηφίσω ,πως ωφελεί η ελευθερία λόγου από την στιγμή που ο λόγος μου δεν ακούγεται κλπ.
Το τέλειο πολίτευμα θα πρέπει να βασίζεται στην παιδεία ,να στοχεύει στο άριστο,να αντιμετωπίζει όλους τους πολίτες ως ίσους αλλά και να δίνει τα περιθώρια σε όσους το επιθυμούν να ξεχωρίσουν ,μέσα από αντικειμενικές διόδους ,και βραβεύοντας αυτό το ενδιαφέρον ,να εγγυάται την ύπαρξη του κράτους δικαίου και να εξασφαλίζει την συνέχισή του ,την συνέχιση της δικαιοσύνης .
Όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά απαντούν στην Δημοκρατική Αριστοκρατία .
Η Δημοκρατική Αριστοκρατία είναι το μοναδικό πολίτευμα που λειτουργεί με βάση την παιδεία στοχεύοντας πάντα στο άριστο .Η πολιτική αυτή παιδεία είναι υποχρεωτικό να παρέχεται να όλους ,λειτουργεί ως μοχλός του πολιτεύματος και κατά συνέπεια της κοινωνίας μέσω των πολιτών οι οποίοι με την θέλησή τους ,σκοπίμως κόπιασαν για να την αποκτήσουν .
Λίγο πιο συγκεκριμένα κατά το πολίτευμα αυτό θέση στα αξιώματα ,στην εξουσία έχουν μόνο αυτοί που το επιθυμούν και κοπιάζουν πνευματικά ,δεν παρέχονται αξιώσεις για την απόκτηση μίας θέσης ανεξέλεγκτα και αδιάκριτα .Θέση στην ζωή του δήμου έχουν μόνο οι πολίτες οι οποίοι με βάση ένα αντικειμενικό κριτήριο έχουν τα προσόντα κυρίως την ψυχικοπνευματική θέληση να προσφέρουν .Δεδομένο είναι φυσικά ότι αυτή η δυνατότητα απόκτησης ενός αξιώματος δίνεται σε όλους τους πολίτες.
Δημοκρατική λοιπόν καθώς όλοι οι έχουν τις ίσες και ίδιες ευκαιρίες να διεκδικήσουν την εξουσία ,Αριστοκρατία διότι μόνο οι άριστοι από αυτούς τελικά διεκδικούν και την αποκτούν .Ακούγοντας ότι μόνο οι άριστοι αποκτούν την εξουσία θα νομίζετε ότι μιλάμε για ένα ολιγαρχικό και πάντως όχι δημοκρατικό πολίτευμα .Η παραπάνω εντύπωση αφενός δημιουργείται δικαιολογημένα αφετέρου δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα καθώς όσο και αν ακούγεται αντιφατικό με τα προαναφερθέντα όλοι οι πολίτες έχουν δύναμη ,πολιτική δύναμη .
Η διαφορά της Δημοκρατικής Αριστοκρατίας από την Δημοκρατία είναι ότι στην μεν Δημοκρατία όλοι είναι ίσοι πολιτικά π.χ ένας που αδιαφορεί για τα πολιτικά,είτε γιατί δεν θέλει να ασχοληθεί ,αφού όπως έχει ήδη αναφερθεί η Δημοκρατία δεν προωθεί την πολιτική παιδεία ,είτε γιατί δεν έχει καταφέρει να ασχοληθεί,έχει την ίδια δύναμη με κάποιον που ασχολείται και έχει σπουδάσει την επιστήμη.Στην Δημοκρατική Αριστοκρατία όλοι δέχονται την υποχρεωτική ,έως ένα στάδιο,πολιτική παιδεία .Ξεκινούν δηλαδή από την ίδια αφετηρία και άρα έχουν την ίδια δύναμη ,δίνεται όμως η δυνατότητα ,σε όσους ενδιαφέρονται σοβαρά να ασχοληθούν εκτενέστερα με την πολιτική επιστήμη και κατά συνέπεια με την αξία τους να αποκτήσουν μεγαλύτερη πολιτική δύναμη από εκείνους που αδιαφορούν ή που ενδιαφέρονται λιγότερο .
Το εκπαιδευτικό σύστημα λοιπόν και το περιεχόμενό του παίζουν τον κυριότερο ρόλο στην πολιτική παιδεία του παιδιού του μελλοντικού πολίτη .Το σύστημα αυτό επί Δημοκρατίας παράγει ουσιαστικά απαίδευτους και αμόρφωτους πολίτες οι οποίοι μετά από την ολοκλήρωση των υποχρεωτικών τους σπουδών δεν συγκρατούν καμία γνώση ούτε χρήσιμη ούτε καν εγκυκλοπαιδική ,παρά μόνο στοχεύουν στην εισαγωγή τους σε κάποιο πανεπιστήμιο ,σε κάποια σχολή ,μα κυρίως στο κοινωνικό βόλεμα ,πολλές φορές και μέσα από ματαιόδοξους δρόμους .Ένας τελειόφοιτος γυμνασίου δεν γνωρίζει την γλώσσα και κυρίως την ιστορία του έτσι ώστε να διεκδικήσει ,μόνο αυτός που μαθαίνει την βασιλική του καταγωγή μάχεται για την θέση του στον θρόνο .
Τελειώνοντας το σχολείο κανείς δεν γνωρίζει με τι θέλει να ασχοληθεί στη ζωή του και πόσο μάλλον ποια ασχολία ανταποκρίνεται στις ανάγκες της εποχής .Κανείς δεν γνωρίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του .
Το εκπαιδευτικό σύστημα της Δημοκρατικής Αριστοκρατίας εμφανίζεται με αρκετές διαφορές.Αποτελείται από 3 στάδια τα οποία έχουν ως στόχο την ολοένα και καλύτερη πολιτική παιδεία του μαθητή-πολίτη .
1οστάδιο
α΄ μέρος 4-6 ετών
Το στάδιο αυτό περιλαμβάνει την διδασκαλία των Μύθων του Αισώπου σε συνδυασμό με βασικές γνώσεις της μουσικής ,της ζωγραφικής και της γλυπτικής .Η διδασκαλία αυτή θα πραγματοποιείται σε χαλαρούς ρυθμούς ,ευχάριστα κάνοντας τα παιδιά να γοητευθούν από την μάθηση και να αποκτήσουν θέληση να μάθουν περισσότερα ,να γίνουν καλύτεροι .Κύριο σημείο της εκπαίδευσης είναι το μάθημα της «ελεύθερης ώρας» κατά το οποίο τα παιδιά σε κατάλληλα διαμορφωμένα με σκοπό την εξωτερίκευση των γνώσεων που έλαβαν .
β΄ μέρος 7-15 ετών
Τα χρόνια αυτά είναι τα σημαντικότερα χρόνια στα οποία ουσιαστικά δημιουργείται ο χαρακτήρας των παιδιών .Για τον παραπάνω λόγο απαιτείται η καλλιέργια της κριτικής ικανότητας σε συνδυασμό με την κατάλληλη παροχή γνώσης .
Πιο συγκεκριμένα η εκπαίδευση σε αυτό το στάδιο θα αποτελείται από την διδασκαλία της ελληνικής μυθολογίας ,της ελληνικής από τα αρχαία χρόνια μέχρι τα νεότερα χρόνια επικεντρωμένη σε εθνικά παραδείγματα ανδρείας ,ήθους ,πολιτιστικής δημιουργίας ,διπλωματικής ευφυΐας και πάνω από όλα φιλανθρωπικής ευαισθησίας .
Τα εκπαιδευτικά αυτά χρόνια θα παρέχουν επίσης ουσιαστικές και χρήσιμες γνώσεις της γενικότερης ιστορίας των γειτονικών και όχι μόνο πολιτισμών/κρατών ,των μαθηματικών ,της γεωγραφίας ,της χημείας ,της μουσικής ,της αστρονομίας ,της φιλοσοφίας ,της φιλολογίας καθώς και της βιολογίας .Η ακόμα πιο ξεχωριστή και σημαντική παροχή είναι αυτή του επαγγελματικού προσανατολισμού και των πρώτων νομικών-πολιτικών γνώσεων .Ως νομικές-πολιτικές γνώσεις εννοώ αυτές που πρωταρχικά αφορούν στην κοινωνία όπως συνταγματικό δίκαιο ,γενικές αρχές αστικού και ποινικού δικαίου αλλά και εγκληματολογία και κοινωνιολογία .
Το στάδιο αυτό είναι υποχρεωτικό και με την ολοκλήρωσή του κατοχυρώνεται η μία ψήφος ,η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί μετά τα 21 χρόνια .
2οστάδιο 16-18 ετών
Αυτό το εκπαιδευτικό στάδιο θα αποτελείται από εκτενέστερη διδασκαλία του επαγγελματικού προσανατολισμού και των νομικών .Η παρακολούθηση αυτού του σταδίου είναι προαιρετική αλλά ισοδυναμεί με την απόκτηση της διπλής ισχύς της ψήφου .
Αυτό το εκπαιδευτικό επίπεδο ολοκληρώνει τον μαθητή ,ο οποίος απομακρύνεται από την εφηβεία ,πλησιάζει στην ενηλικίωση και ταυτόχρονα τον φέρνει πολύ κοντά στις ανάγκες της πραγματικής ζωής .
3οστάδιο 19-20 ετών
Αυτό είναι το τρίτο και τελευταίο στάδιο της Δημοκρατικής Αριστοκρατίας το οποίο καθιστά τον ενήλικο πλέον μαθητή έναν ολοκληρωμένο γνωστικά και πνευματικά πολίτη .Σε αυτό το στάδιο πραγματοποιείται βαθιά πλέον διδασκαλία την νομικής-πολιτικής αλλά και της φιλοσοφίας .Και αυτό το στάδιο είναι προαιρετικό και με την ολοκλήρωσή του ο πολίτης αποκτά το δικαίωμα της τριπλής ισχύς της ψήφου του.
Να σημειωθεί ότι και στα 3 στάδια οι μαθητές θα φορούν σχολική ενδυμασία .Ο ρουχισμός αυτός θα παρέχεται από το κράτος στους μαθητές θα υπάρχει σε τρεις συνδυασμούς καθημερινούς ,έναν επίσημο και ένα αθλητικό .Με αυτό τον τρόπο θα μεταδίδεται η αίσθηση ισότητας στους μαθητές προωθώντας ταυτόχρονα ένα αντικαπιταλιστικό μήνυμα .Η ποικιλία θα καταπολεμά τον αυστηρό κομφορμισμό και τις συνέπειες του.
Τα στάδια αυτά της Δημοκρατικής Αριστοκρατίας διαχωρίζουν τον κάθε πολίτη ανάλογα με το ενδιαφέρον του για τα κοινά ,το οποίο εκφράζεται μέσα από την επιλογή του να συνεχίσει ή όχι στο 2οή μέχρι και το 3ο στάδιο .Το εκπαιδευτικό αυτό σύστημα τοποθετεί τους πάντες στην ίδια θέση θεωρώντας τους ίσους φροντίζει όμως και επιβραβεύει εκείνους που πραγματικά ενδιαφέρονται και θέλουν να μορφωθούν περισσότερο ,για να μπορέσουν να προσφέρουν .Ξεκινούν όλοι από το ίδιο σημείο με τις ίδιες δυνατότητες ,χωρίς διακρίσεις όποιοι θέλουν προχωρούν ,οι υπόλοιποι μένουν πίσω.
Στόχος αυτού του συστήματος είναι να ξεχωρίσουν οι ενεργοί ,με ανησυχίες ,πολίτες από τους αδιάφορους αλλά κυρίως να προσφερθεί χρήσιμη ,ουσιαστική γνώση ώστε να δημιουργηθεί παιδεία .Αξίζει να αναφερθεί ότι μπορεί κάποιος ,ο οποίος στα νιάτα του δεν τον απασχολούσαν τα κοινά σε μεγαλύτερη όμως ηλικία άρχισαν να τον ενδιαφέρουν ,να πάρει μέρος στο 2ο ή 3ο στάδιο όταν το θελήσει δίνοντας τις προαπαιτούμενες εξετάσεις επαναπροσδιορίζοντας τη δύναμή του στην κοινωνία με την ενδεχόμενη επιτυχία του.
Η αναφορά του εκπαιδευτικού συστήματος πριν τις θεμελιώδεις αρχές της Δημοκρατικής Αριστοκρατίας είναι σκόπιμη, η βάση μιας κοινωνίας ,ενός πολιτεύματος είναι η παιδεία ,χωρίς αυτή δεν μπορεί να λειτουργήσει τίποτα όσο σωστό και αν είναι.
Η Δημοκρατική Αριστοκρατία είναι η εξέλιξη της Δημοκρατίας του σήμερα της Προεδρευόμενης Δημοκρατίας ,του κοινοβουλευτισμού .Αυτό σημαίνει ότι πολλά πράγματα ,θα τα ορίσω ως αυτονόητα της εποχής μας δεν αναφέρονται ή σχολιάζονται λόγο του προαναφερθέντος χαρακτήρα τους .
Πολλές αρχές επίσης της Δημοκρατικής Αριστοκρατίας έχουν την ίδια ονομασία με θεμελιώδεις αρχές της Δημοκρατίας ,στην ουσία τους όμως είναι πολύ διαφορετικές,θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για δύο αυτοκίνητα με το ίδιο αμάξωμα αλλά με διαφορετικό κινητήρα ,λάστιχα ,αναρτήσεις κλπ.
Η αρχή της Δημοκρατίας
Οι πολίτες είναι αυτοί ,οι οποίοι αφού αυτοπροσδιοριστούν κοινωνικά μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα ,αποφασίζουν για το μέλλον της χώρας μέσα από την διαδικασία των εκλογών .Η θέληση των πολιτών ,της κοινωνίας ταυτίζεται με τη θέληση της πλειοψηφίας .Η αρχή αυτή με άλλα λόγια κατοχυρώνει την λαϊκή κυριαρχία .Προϋπόθεση της παραπάνω αρχής είναι η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση αυτής της κυριαρχίας .Όπως στην Δημοκρατία έτσι και εδώ οι βουλευτές εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία από τον λαό και η κυβέρνηση πρέπει να διαθέτει την εμπιστοσύνη της βουλής .
Στην αρχή αυτή εμπεριέχεται και η αρχή της πλειοψηφίας ,όπως είναι φυσικό ,η οποία διαφοροποιείται από την ομώνυμη της Δημοκρατίας εξαιτίας του εκπαιδευτικού συστήματος καθώς η πλειοψηφία προέρχεται από ενσυνείδητα μέλη της κοινωνίας.Κατά συνέπεια στην Δημοκρατική Αριστοκρατία η γνώμη των πολλών αγγίζει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό το καλό της κοινωνίας αναδεικνύοντας έτσι την ουσία της αρχής της Δημοκρατίας .
Αξίζει να σημειωθεί ότι η συμμετοχή στις εκλογικές διαδικασίες είναι υποχρεωτική και ότι η αποχή από αυτές επιφέρει αφαίρεση του δικαιώματος του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι για 15 χρόνια .
Αντιπροσωπευτική αρχή
Η άμεση Δημοκρατία είναι ανέφικτη ακόμα και στην Δημοκρατική Αριστοκρατία όχι όμως λόγο της ανυπαρξίας πολιτικής παιδείας ,αφού αυτή υπάρχει αλλά για πρακτικούς λόγους που αφορούν στο μέγεθος του εκλογικού σώματος .Είναι πρακτικά αδύνατο να συζητήσουν και στη συνέχεια να πάρουν μία απόφαση όλοι οι πολίτες ακόμα και σε μία μικρή χώρα όπως η δική μας .
Κατά συνέπεια οδηγούμαστε στην έμμεση Δημοκρατία η οποία παίρνει μορφή μέσα από την αρχή αυτή .Η αντιπροσωπευτική αρχή είναι η Βουλή ,οι βουλευτές .
Ο αντιπρόσωπος λοιπόν του λαού αποκτώντας τον τίτλο αυτό οφείλει να προσφέρει τα μέγιστα στην κοινωνία .Για να μπορεί κάποιος να εκλεγεί ως βουλευτής στην Δημοκρατική Αριστοκρατία και έτσι να προσφέρει ,θα πρέπει να πληρεί κάποιες προϋποθέσεις .
Πιο συγκεκριμένα για να μπορέσει κάποιος πολίτης να θέσει υποψηφιότητα για βουλευτής αρχικά θα πρέπει να έχει περάσει επιτυχώς και τα τρία εκπαιδευτικά στάδια .Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφερθεί ότι το τρίτο εκπαιδευτικό στάδιο δίνει στον πολίτη πέρα από το δικαίωμα της τριπλής ισχύς της ψήφου και το δικαίωμα του εκλέγεσθαι σε αντίθεση με αυτό του εκλέγειν που δίνεται σε όλους τους πολίτες με τις διακυμάνσεις που έχουν ήδη αναφερθεί .Επίσης ο πολίτης θα πρέπει να έχει λευκό ποινικό μητρώο και να μην εκρεμούν στο πρόσωπό του διαφόρου είδους χρέη .
Στην Δημοκρατία η δυνατότητα εκλογής είναι απεριόριστη ,μπορεί δηλαδή ο πολίτης να διατελεί χρέη βουλευτή επί π.χ 20 συναπτά έτη ,γεγονός που φαίνεται σωστό,δημοκρατικό και είναι ,κρύβει όμως κάτι πολύ κατ’ουσίαν αντιδημοκρατικό.
Ένα σωστό πολίτευμα θα πρέπει να παράγει πολίτες με φιλοδοξίες ,με δημιουργικότητα,με θέληση για προσφορά .Όλα τα παραπάνω όμως χάνονται όταν έρθει η σιγουριά ,η ρουτίνα ,όταν δηλαδή η προσφορά γίνεται καριέρα .Παρατηρείται το φαινόμενο της ύπαρξης του πολίτη που εκλέγεται για πρώτη φορά ,θέλει να βοηθήσει όσο όμως περνούν τα χρόνια και η πρώτη φορά γίνεται τρίτη και τέταρτη ,από ανήσυχος μετατρέπεται σε επαγγελματίας βουλευτής θίγοντας έτσι και την αντιπροσωπευτική αρχή καθώς αυτή εγκαθιδρύει ένα λειτούργημα και όχι ένα επάγγελμα .Ένα ακόμα κακό που δημιουργεί ο «θεσμός» του επαγγελματία βουλευτή είναι ότι εμποδίζει την ανανέωση της πολιτικής σκέψης της κοινωνίας ,αφού αποκτά και πολλές φορές επιδιώκει να αποκτήσει ένα εκλογικό fanclub θα λέγαμε το οποίο αδυνατεί να εντοπίζει νέα πολιτικά μυαλά ,νέους αντιπροσώπους ίσως μίας καλύτερης άποψης.
Στην Δημοκρατική Αριστοκρατία το παραπάνω δυσάρεστο μειώνεται όσο το δυνατόν περισσότερο αρχικά με την προώθηση των ενσυνείδητων πολιτών μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα και στην συνέχεια με την αρχή της εκλογικής παύσης .
Σύμφωνα με την αρχή αυτή ο κάθε πολίτης μπορεί να εκλεγεί βουλευτής μόνο σε τέσσερις συνεχόμενες διαδικασίες όπου μετά από αυτές για τα επόμενα πέντε χρόνια δεν θα δικαιούται να ξαναεκλεγεί .Όταν περάσει η πενταετία επανέρχεται το δικαίωμα του εκλέγεσθαι και πάλι για τις επόμενες τέσσερις εκλογικές διαδικασίες όπου μετά από αυτές επανέρχεται η πενταετής παύση .Για παράδειγμα ο Χ εκλέγεται βουλευτής το 2000 για πρώτη φορά ,το 2004 για δεύτερη ,το 2008 για τρίτη και το 2011 για τέταρτη φορά .Από τις επόμενες εκλογές και για πέντε οκτώ χρόνια δεν θα έχει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι και μετά πάλι από την αρχή .Αναφέρω τέσσερις εκλογικές διαδικασίες και όχι τέσσερις τετραετίες ,αφού η κάθε Βουλή «ζει» τέσσερα χρόνια,γιατί το γεγονός της συντομότερης διάλυσης της δείχνει ότι ή τα μέλη αυτής δεν λειτούργησαν σωστά ή οι νέες συνθήκες δεν μπορούσαν να αντιμετωπιστούν από αυτά και κατά συνέπεια η πολιτική σκέψη θα πρέπει να ανανεωθεί .Η αρχή αυτή δεν αναφορά στους πολιτικούς αρχηγούς παρά μόνο όταν αυτοί χάσουν την ιδιότητα τους και γίνουν απλοί βουλευτές ενός κόμματος .
Το φαινόμενο του επαγγελματία βουλευτή μειώνεται και με τις αρχές της τριετούς εργασίας και της αναλογικής πληρωμής .Στην Δημοκρατία παρατηρούμε αν όχι όλοι,πολλοί βουλευτές να μην έχουν δουλέψει ούτε μία μέρα στη ζωή τους ,να μην έχουν αγωνιστεί για την διαβίωσή τους και να τρώνε από τα έτοιμα ,τρόπο ζωής που υιοθετούν και μετά την εκλογή τους .Πως όμως μπορεί ένας τέτοιος μαλθακός και όχι μόνο άνθρωπος να παλέψει για τα δικαιώματα άλλων και γενικά ν αναλάβει ηγετικές θέσεις ;Παρατηρείται επίσης πολλοί πολίτες να επιλέγουν να ακολουθήσουν μία πολιτική καριέρα μόνο και μόνο για να αποκομίζουν το μεγάλο χρηματικό ποσό της πληρωμής του βουλευτή ,πολίτες που τις περισσότερες φορές αποτελούν μέλη και της προηγούμενης κατηγορίας .
Η αρχή της τριετούς εργασία λοιπόν προσπαθεί να εξαλείψει το φαινόμενο του ανεπάγγελτου βουλευτή ορίζοντας ότι για να μπορέσει να θέσει υποψηφιότητα ο πολίτη θα πρέπει να έχει δουλέψει τουλάχιστον τρία χρόνια στη ζωή του .Θα μου πείτε τώρα ότι αυτή η αρχή δεν συμβαδίζει με την εποχή μας όπου η ανεργία καλπάζει .Θα σας πω ότι δουλειά δεν είναι μόνο αυτή του δικηγόρου ή του γιατρού αλλά και του δασοκόμου ,του αγρότη αλλά και το ότι ο αγωνιστής πολίτης ακόμα και αν έκανε αρχικά μία λάθος επιλογή θα προσπαθήσει να βρει μία δουλειά η οποία θα του εξασφαλίζει τουλάχιστον τα αναγκαία .Στην εποχή μας όλοι θέλουν να γίνουν ή γιατροί ή δικηγόροι αλλά και κάτι άλλο να γίνουν δεν καταδέχονται να ασχοληθούν με κάτι «κατώτερο» στην περίπτωση που το επάγγελμά που σπούδασαν τους κρατά στην ανεργία .Παλαιότερα έβλεπες μόνο Έλληνες στα χωράφια ,τώρα ή αρχιτέκτονας στη Θεσσαλονίκη ή άνεργος .Δεν βρίσκει δουλειά ο Αθηναίος και σκέφτεται να πάει να δουλέψει γκαρσόνι στην Γερμανία και όχι να μαζεύει πορτοκάλια στην Πελοπόννησο.
Το δεύτερο προαναφερθέν κακό μειώνει η αρχή της αναλογικής πληρωμής .Σύμφωνα με την αρχή αυτή ο βουλευτής θα αμείβεται με ποσό ίσο με το τριπλάσιο της αμοιβής του από την τελευταία του εργασία με ανώτατο όριο της τέσσερις χιλιάδες ευρώ.Για παράδειγμα βουλευτής εργαζόταν πριν την εκλογή του με αμοιβή 500 ευρώ και μετά την εκλογή του θα παίρνει 1500 ευρώ ενώ βουλευτής που πριν την εκλογή του έβγαζε 2000 ευρώ μετά από αυτή θα παίρνει 4000 .
Θα σκεφτείτε όμως ότι τα πολλά λεφτά που παίρνουν σήμερα οι βουλευτές τα χρησιμοποιούν για να πληρώσουν ανάγκες τους π.χ μεταφορά για βουλευτές εκτός Αθήνα ς ,ενοικίαση σπιτιού στην Αθήνα από τους ίδιους κ.α αλλά και για να μην δωροδοκούνται και έτσι να ασκούν αμερόληπτα τα καθήκοντά τους .Η ιστορία όμως έχει δείξει ότι όχι απλά δωροδοκούνται και δεν είναι αμερόληπτοι αλλά και ότι η μεγάλη τους πληρωμή τους κάνει ακόμα πιο άπληστους ,ειδικά στις περιπτώσεις των βουλευτών που από εκεί που δεν δούλευαν καν ,ακολουθώντας δημαγωγικές παρά δημοκρατικές διαδικασίες ,βρέθηκαν να λαμβάνουν ποσά άνω των 5000 ευρώ .
Σχετικά με τις ανάγκες που ικανοποιεί μέρος των χρημάτων ,η Δημοκρατική Αριστοκρατία προτείνει κάτι ξεκάθαρα δημοκρατικό αλλά και μη ζημιογόνο για το κράτος .Πιο συγκεκριμένα το πολίτευμα θα πρέπει να πληρώνει το ίδιο τις ανάγκες των βουλευτών και όχι να τους δίνει λεφτά δείχνοντας τους τον δρόμο προς την ανεργία .Για παράδειγμα οι βουλευτές εκτός Αθήνας παίρνουν χρήματα για να νοικιάζουν σπίτι σε αυτήν και έτσι να μπορούν να παρακολουθούν τις εργασίας της Βουλής .Το ποσό που παίρνουν είναι περίπου 1000 ευρώ ας πούμε για 12 μήνες και ας υποθέσουμε ότι το παίρνουν 200 βουλευτές ,έχουμε λοιπόν να ασχοληθούμε με το ποσό των 2400000 ευρώ και αυτό για ένα χρόνο .Με τα ίδια χρήματα και αν όχι με τα ίδια αλλά με τα χρήματα δύο ετών θα μπορούσε να κτιστεί ένα κτίριο 300δωματίων για τον ίδιο σκοπό .Αντί να δίδονται λεφτά για τις μεταφορές να δίδονται δωρεάν εισιτήρια κλπ .
Το παράλογο της τοποθέτησης στην θέση π.χ του υπουργού υγείας ενός δικηγόρου ,που παρατηρούμε στην Δημοκρατία έρχεται να σταματήσει η αρχή της ειδικότητας.Σύμφωνα με την αρχή αυτή όπως γίνεται κατανοητό υπουργικές θέσεις μπορούν να λαμβάνουν μόνο άτομα που το επάγγελμά τους σχετίζεται με την εκάστοτε θέση π.χ μόνο γεωπόνος μπορεί να γίνει υπουργός αγροτικής ανάπτυξης ,γιατρός να γίνει υπουργός υγείας κλπ. Επίσης υπουργικές και την πρωθυπουργική θέση καταλαμβάνουν μόνο πολίτες που προέρχονται από εκλογές.
Τέλος ο πολίτης για να θέσει υποψηφιότητα θα πρέπει να έχει περάσει τα 35 χρόνια.
Κοινοβουλευτική αρχή
Συνέπεια της αντιπροσωπευτικής αρχής αποτελεί η κοινοβουλευτική καθώς βουλευτές χωρίς κοινοβούλιο δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν .Η αρχή αυτή λοιπόν εγκαθιδρύει την Βουλή και κατ’επέκταση της Κυβέρνησης και οι δύο προερχόμενες άμεσα από το εκλογικό σώμα .Μετά τις εκλογές το κόμμα με τις περισσότερες ψήφους σχηματίζει Κυβέρνηση η οποία νομιμοποιείται μέσα από την ψήφο εμπιστοσύνης .
Αρχή του πολυκομματισμού
Το δημοκρατικό πολίτευμα προϋποθέτει την ύπαρξη τουλάχιστον δύο πολιτικών κομμάτων όπως έχει ήδη αναφερθεί ,η Δημοκρατική Αριστοκρατία όμως απαιτεί το λιγότερο τέσσερα ,ούτε δύο ,ούτε τρία κόμματα μπορούν να υπηρετήσουν δημοκρατικά την κοινωνία όσο και αν η διαφορά από το δύο στο τέσσερα φαίνεται μικρή .
Το πολιτικό κόμμα λοιπόν αποτελεί μία ένωση Ελλήνων πολιτών μόνο του 3ου εκπαιδευτικού σταδίου ,με σκοπό την αντιπροσώπευση του λαού ,την έκφραση της θέλησής του.
Η δημιουργία του δεν απαιτεί χρήματα αλλά αρχικά 50 πολίτες του 3ουσταδίου με καθαρό ποινικό μητρώο και χωρίς χρέη ,οι οποίοι με την κοινή τους θέληση θα προβούν σε αυτήν .
Η ύπαρξη κομμάτων είναι συστατικό στοιχείο απαραίτητο για την λειτουργία του πολιτεύματος ,η παρεκτροπή όμως της παραπάνω αλήθειας αποτελεί συστατικό στοιχείο της παρακμής της Δημοκρατίας .
Η ταύτιση των πολιτών με τα κόμματα έχει οδηγήσει στην φιλαθλοποίηση της πολιτικής ζωής της κοινωνίας .Πολίτες συχνά αναφέρουν «θέλω να κερδίζει το κόμμα μου!» , «εγώ θα είμαι το τάδε κόμμα για μία ζωή!» και άλλα αντίστοιχα ξεχνώντας ότι σκοπός των εκλογών δεν είναι να κερδίσει ένα κόμμα αλλά να βρεθούν εκείνοι που μάλλον θα μπορούν ευκολότερα να λύσουν τα προβλήματά της κοινωνίας .
Στο ποδόσφαιρο ακολουθείς μία ομάδα και θέλεις να κερδίζει αυτή συνέχεια ανεξάρτητα με το αν άλλαξαν οι παίχτες ,ο προπονητής κλπ .Στην πολιτική όμως η αλλαγή«παίχτη λη προπονητή» μπορεί να σημαίνει και την αλλαγή απόψεων ,η οποία αλλαγή μπορεί να μην φαίνεται στον ανυποψίαστο και έτσι να ξεγελαστεί .Οι συνθήκες αλλάζουν ,τα προβλήματα διαφέρουν και γι’αυτό οι απόψεις μας οι επιλογές μας πρέπει να επανεξετάζονται .Η παιδεία λοιπόν της Δημοκρατικής Αριστοκρατίας θα πρέπει να προωθεί να την παραπάνω άποψη αλλά και από μόνοι τους οι πολίτες,μέσα από την ενασχόλησή τους με την πολιτική αναζήτηση που προσφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα θα φεύγουν από το κλίμα του φιλάθλου πολιτικού κόμματος και θα μετατρέπονται σε σκεπτικούς πολίτες που νοιάζονται για το καλό της πατρίδας τους .
Στο παραπάνω κακό συμβάλει και η ύπαρξη νεολαίων κομμάτων .Στην Δημοκρατική Αριστοκρατία οι νεολαίες των κομμάτων κρίνονται παράνομες και βαθύτατα αντιδημοκρατικές καθώς το μόνο που κάνουν είναι να εκμεταλλεύονται την απειρία των νέων και ουσιαστικά να τους προσηλυτίζουν προς μια κατεύθυνση τοποθετώντας τους μόνιμες παρωπίδες .Στην Δημοκρατική Αριστοκρατία βέβαια οι νέοι θα έχουν μία εμπειρία στα πολιτικά και πάλι όμως θα μπορούν να παρασυρθούν .
Ένα σωστό πολίτευμα θα πρέπει όμως να ασχολείται και με βασικά θέματα της δομής των κομμάτων .Η οικογενειοκρατία αποτελεί νόμο στην διοίκηση των κομμάτων ,αφού ο πρώην αρχηγός κάνοντας διασυνδέσεις με κομματικά στελέχη εξασφαλίζει την εκλογή στη θέση του κάποιου συγγενή και αυτό συμβαίνει γιατί η εκλογή νέου αρχηγού αποτελεί εσωκομματική υπόθεση .Τα κόμματα ανάλογα με το συμφέρον τους αποφασίζουν τους υποψήφιους και τον τρόπο εκλογής με συνέπεια πολλές φορές να υπάρχει μόνο ένας υποψήφιος ο οποίος μάλιστα τις περισσότερες φορές είναι ή συγγενής του προηγούμενου αρχηγού ή τσιράκι του .Ακόμα είναι σύνηθες πολιτικοί αρχηγοί να διατηρούν την θέση τους επ’άπειρον ανεξάρτητα με τα αποτελέσματα των εκλογών και φυσικά ανεξάρτητα με τις απόψεις του .Πολιτικοί μεγάλης ηλικίας κρατούν την θέση του αρχηγού χωρίς να μπορούν να αντιληφθούν τα προβλήματα των νέων εποχών βλάπτοντας έτσι την κοινωνία καθώς διατηρούν ετεροχρονισμένες απόψεις ,οι οποίες αποπροσανατολίζουν τον λαό .
Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι η στασιμότητα της πολιτικής σκέψης και κατά συνέπεια η φιλαθλοποίηση ,και τα δύο καρκίνοι της δημοκρατικής κοινωνίας .
Η Δημοκρατική Αριστοκρατία με την αρχή της αρχηγικής αμφισβήτησης και την αρχή της τριανδρίας μειώνει σε μεγάλο βαθμό τα παραπάνω φαινόμενα και τις συνέπειες τους.
Σύμφωνα με την αρχή της αρχηγικής αμφισβήτησης ο αρχηγός κόμματος το οποίο δεν αποκτά την πλειοψηφία των ψήφων του λαού μετά από τρία ας το πούμε αποτυχημένα εκλογικά αποτελέσματα ,τίθεται απευθείας υπό αμφισβήτηση.
Η αρχή της τριανδρίας τώρα ρυθμίζει τα δύο πιο βασικά ζητήματα της ψήφισης του αρχηγού κόμματος .Αρχικά υποχρεώνει την ύπαρξη τουλάχιστον υποψηφίων .Μόνο με τρεις μπορούν να γίνουν εκλογές ,ούτε με δύο ούτε φυσικά με μόνο ένα .Οι τουλάχιστον τρεις υποψήφιοι θα συμμετέχουν σε μία εκλογική διαδικασία στην οποία θα ψηφίζουν όσοι θέλουν από το 1ο και 2ο στάδιο .Η αρχή της τριανδρίας είναι υποχρεωτική φυσικά για όλα τα κόμματα και όσα ορίζει ισχύουν και για την αρχή της αρχηγικής αμφισβήτησης .
Η λειτουργία των κομμάτων θα υποστηρίζεται από την κοινωνία με μία χρηματοδότηση για στοιχειώδη ζητήματα όπως διατήρηση γραφείων .Χρηματοδότηση μη κρατική είναι παράνομη και επιφέρει την διάλυση του κόμματος και την αφαίρεση του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι για δέκα χρόνια από όλα τα μέλη του κόμματος καθώς είτε συμμετείχαν στην παράνομη χρηματοδότηση είτε παρασιώπησαν .
Κατάπτυστη είναι επίσης και η προώθηση ή καταπολέμηση οποιουδήποτε κόμματος από οποιονδήποτε πολίτη που εργάζεται στο δημόσιο. Μία τέτοια πράξη θα επιφέρει αφαίρεση του δικαιώματος του εκλέγειν στα μέλη του δημοσίου που δεν προήλθαν από εκλογές για 7 χρόνια και αφαίρεση και του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στα μέλη που προήλθαν από εκλογές και εδώ για7 χρόνια .
Για να υπερψηφιστούν όμως τα καλύτερα κόμματα θα πρέπει ο λαός να γνωρίσει όλα τα προτεινόμενα σε ικανοποιητικό βαθμό ώστε να μπορεί να διαλέξει .Αυτό που συμβαίνει στη Δημοκρατία είναι ότι παρέχει σε όλα τα προτεινόμενα κόμματα δωρεάν και ίσο τηλεοπτικό χρόνο κατά την προεκλογική περίοδο με υποχρέωση αυτά να παρουσιάσουν στους πολίτες το πολιτικό τους πρόγραμμα ,τις πολιτικές ιδέες και προτάσεις τους .Η παροχή αυτή φαίνεται σωστή και κυρίως δημοκρατική ,δεν είναι όμως .Πέρα από το ότι όλο το διάστημα πλην της προεκλογικής περιόδου ακούγονται μόνο τα «καθιερωμένα»κόμματα ,αφήνοντας όλα τα υπόλοιπα στην αφάνεια ,ο χρόνος που παρέχεται είναι και λίγος ,δεν είναι δυνατό ούτε σε μία ούτε σε δύο ούτε σε τρεις ώρες ένα κόμμα να αναλύσει τις απόψεις ,προτάσεις του για περίπλοκα ζητήματα .Επίσης ανούσιος θα έλεγα αφού παρέχεται σε περίοδο κατά την οποία οι πολίτες έχουν ήδη επιλέξει ως επί το πλείστον ποιο κόμμα θα στηρίξουν .
Η επιλογή γίνεται ανάμεσα από τα εύπορα κόμματα τα οποία έχουν προ πολλού βομβαρδίσει τους πολίτες και τους έχουν προσηλυτίσει μέσα από την συνεχή παρουσία τους στα κανάλια .Έτσι ο ψηφοφόρος αδιαφορεί για τα υπόλοιπα κόμματα και πολλές φορές απεχθάνεται και την ιδέα να παρακολουθήσει τις απόψεις ενός κόμματος που δεν γνωρίζει ,θεωρώντας υποσυνείδητα μάλιστα ως μειονέκτημα το ότι αυτό το κόμμα δεν είναι γνωστό (δεν νομίζω να μην έχετε ακούσει κάποιον να λέει«σιγά μην κάτσω να ακούσω αυτούς που δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους!» ).
Αντίθετα στην Δημοκρατική Αριστοκρατία η αρχή του ελεύθερου και ισότιμου συναγωνισμού δίνει πραγματική δυνατότητα σε όλα τα κόμματα να παρουσιάσουν τις προτάσεις τους στο κοινό .Πιο συγκεκριμένα η αρχή αυτή θεσπίζει το κανάλι της δημοκρατίας,στο οποίο καθημερινά θα παρουσιάζονται τα πολιτικά κόμματα αναλύοντας τις απόψεις τους ,θα γίνονται πολιτικές εκπομπές στις οποίες θα συμμετέχουν μέλη από όλα τα κόμματα και θα συζητούν για διάφορα θέματα είτε της επικαιρότητας είτε όχι .Γενικότερα το κανάλι αυτό θα ασχολείται με πολιτικά ζητήματα παρουσιάζοντας και δίνοντας ίσο χρόνο σε όλα τα κόμματα και αυτό κατά την διάρκεια όλης της χρονιάς .Με αυτό το κανάλι ο πολίτης θα μπορεί να γνωρίσει και νωρίς και αναλυτικά όλα τα κόμματα .Επίσης η συνεχής ενασχόληση με την πολιτική μπορεί να προβληματίσει ακόμα περισσότερο τον πολίτη για την κοινωνία του το μέλλον της .
Ακόμα σύμφωνα με την αρχή του ελεύθερου και ισότιμου συναγωνισμού κάθε κόμμα δικαιούται να κάνει μία μόνο ομιλία κατά την προεκλογική περίοδο για κάθε πόλη σε ένα προκαθορισμένο χώρο ,μάλλον σε γήπεδο κάθε πόλης .Στα πλαίσια της ίδιας αρχής και με μία οικολογική διάθεση θεσπίζεται και η απαγόρευση αφισών για κομματικούς λόγους καθώς η συνήθεια αυτή πέρα από τον κενό της χαρακτήρα ,καθώς αποτελεί επίδειξη ισχύος (περισσότερες και μεγαλύτερες αφίσες =ισχυρότερο κόμμα)χαλούν την αισθητική των πόλεων και το σημαντικότερο βλάπτει το περιβάλλον είτε κατά την παραγωγή τους είτε με την κατάληξή τους .
Την θέση του παραπάνω λάθους παίρνει ένας μεγάλος πίνακας ανακοινώσεων σε κεντρικό σημείο κάθε πόλης στον οποίο θ αναρτά κάθε κόμμα από μία αφίσα .Οι κομματικές αφίσες θα παρουσιάζονται και στο προαναφερθέν κανάλι .
Αρχή του εκπροσώπου της Δημοκρατίας
Η αρχή αυτή αντικαθιστά την αντιδημοκρατική αρχή του Προέδρου της Δημοκρατίας.Χαρακτηρίζω τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας ως αντιδημοκρατικό όχι λόγω των αρμοδιοτήτων του αλλά εξαιτίας της ονομασίας του και των αντίκτυπων αυτής .
Στη Δημοκρατία όλοι είναι ίσοι ,η λέξη όμως «πρόεδρος» όμως σημαίνει προϊστάμενος και γενικότερα ανώτερος από τους υπόλοιπους κατ’επέκταση αντιβαίνει στην αρχή της ισότητας της Δημοκρατίας .Επίσης δεν εκλέγεται από τον λαό .
Τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα διάφορες προσφωνήσεις όπως «ο πρώτος πολίτης της χώρας» (αν ο πρώτος πολίτης της χώρας είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ,ο τελευταίος ποιος είναι ;;!!)οι οποίες με την σειρά τους τοποθετούν τον Πρόεδρο αλλά και τους βουλευτές σε μία υψηλότερη θέση από αυτήν των «απλών» πολιτών δημιουργώντας έτσι μια πολιτική ελίτ .
Στην Δημοκρατική Αριστοκρατία ο εκπρόσωπος της Δημοκρατίας εκλέγεται απευθείας από τον λαό ,την κοινωνία .Θα μπορεί να βάλει υποψηφιότητα οποιοσδήποτε πολίτης ανεξαρτήτως μέχρι ποιο εκπαιδευτικό στάδιο έχει σπουδάσει αρκεί να είναι άνω των 65 ετών χωρίς κάποιο ανοιχτό χρέος και φυσικά με λευκό ποινικό μητρώο και να έχει συλλέξει την υπογραφή τουλάχιστον 100 συμπολιτών του ανεξαρτήτως εκπαιδευτικού σταδίου .Η διαδικασία εκλογής του είναι η ακόλουθη ,κατατίθενται υποψηφιότητες ανά νομό ,γίνονται εκλογές και σε κάθε νομό εκλέγεται από ένας υποψήφιος .Έπειτα γίνονται εκλογές πανελλαδικά και ανάμεσα από τους νικητές κάθε νομού εκλέγεται τελικά ο εκπρόσωπος της Δημοκρατίας .
Η θητεία του είναι διετής και μπορεί να εκλεγεί για τρεις συνεχόμενες διετίες.Μετά τις τρεις συνεχόμενες δεν μπορεί να συμμετάσχει ως υποψήφιος για τις επόμενες δύο εκλογικές διαδικασίες και μετά από αυτές πάμε πάλι από την αρχή(κάτι ανάλογο με την αρχή της εκλογικής παύσης) .Ο λόγος που ο εκπρόσωπος της Δημοκρατίας μπορεί να προέρχεται από οποιοδήποτε εκπαιδευτικό στάδιο είναι για να υπάρχει η δυνατότητα ανάδειξης ενός ατόμου το οποίο ανταποκρίνεται καλύτερα στα ενδιαφέροντα της κοινωνίας .Για παράδειγμα αν στην κοινωνία τα περισσότερα μέλη έχουν παρακολουθήσει και ολοκληρώσει μόνο το πρώτο εκπαιδευτικό στάδιο η διακυβέρνηση υπάρχει μία περίπτωση να μην μπορεί να αντιληφθεί σωστά αρκετά από τα προβλήματα των πολλών ,έτσι με την προώθηση του εκπροσώπου της Δημοκρατίας από τους πολίτες του 1ου σταδίου ίσως εξασφαλίσει την καλύτερη διαχείριση των προβλημάτων που τους αφορούν .
Οι αρμοδιότητες του εκπροσώπου της Δημοκρατίας είναι κυρίως :
Η διάλυση της Βουλής λόγω προφανούς δυσαρμονίας προς το λαϊκό αίσθημα
Η προκήρυξη δημοψηφίσματος για κρίσιμα εθνικά θέματα ,χωρίς την σύμφωνη γνώμη της Κυβέρνησης
Η ενεργοποίηση του ελεγκτικού μηχανισμού
Η προκήρυξη της χώρας σε κατάσταση πολιορκίας
Η αρχή της διάκρισης των λειτουργιών
Σύμφωνα με την αρχή αυτή :
Η Βουλή ασκεί την νομοθετική λειτουργία.
Η Κυβέρνηση ασκεί (μαζί με τον εκπρόσωπο της Δημοκρατία δευτερευόντως)την εκτελεστική λειτουργία.
Τα δικαστήρια ασκούν την δικαστική λειτουργία.
Ο εκπρόσωπος της Δημοκρατίας ενεργοποιεί την ελεγκτική λειτουργία.
Πρόκειται για τέσσερα είδη κρατικής δράσης τη νομοθεσία ,δηλαδή τη θέσπιση κανόνων δικαίου ,την εκτέλεση ,δηλαδή την εφαρμογή των κανόνων δικαίου ,την δικαιοδοτική ,δηλαδή την επίλυση διαφορών που προκύπτουν και την ελεγκτική,δηλαδή τον έλεγχο κυρίως των δύο πρώτων .
Η ελεγκτική αρχή μπορεί να ενεργοποιείται από τον εκπρόσωπο της Δημοκρατίας,ασκείται όμως από το ειδικό πολιτικό δικαστήριο .Το ειδικό πολιτικό δικαστήριο λειτουργεί αυτόνομα και ενεργεί όποτε το θεωρεί σκόπιμο .Η ενεργοποίηση του από τον εκπρόσωπο της Δημοκρατίας αναφέρεται στις περιπτώσεις που το δικαστήριο αυτό δεν ασχολείται με μία υπόθεση θεωρώντας ότι δεν υπάρχει λόγος ,άποψη που βρίσκει αντίθετο τον εκπρόσωπο της Δημοκρατίας ο οποίος με την σειρά του ενεργοποιεί την λειτουργία .
Το ειδικό πολιτικό δικαστήριο αποτελείται από 51 άτομα ,40 του 3ουσταδίου ,6 του 2ου και 5 του 1ου με τις αντίστοιχες ψήφους .Η τοποθέτηση πολιτών και από τα 3 εκπαιδευτικά στάδια αποσκοπεί στην ύπαρξη διαφορετικών απόψεων οι οποίες τελικά μπορεί να οδηγήσουν σε διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης της υπόθεσης .
Η θητεία των μελών θα είναι μονοετής και τα τελικά μέλη θα προέρχονται από κλήρωση μεταξύ όσων δήλωσαν .Για να μπορέσει ο πολίτης να λάβει μέρος στην κλήρωση θα πρέπει να μην έχει διατελέσει ούτε βουλευτής ,υπουργός ,πρωθυπουργός αλλά ούτε και εκπρόσωπος της Δημοκρατίας .Μετά από την θητεία του ο πολίτης δε θα μπορεί να θέσει υποψηφιότητα ούτε για βουλευτής ούτε για εκπρόσωπος της Δημοκρατίας για τα επόμενα 10 χρόνια .Τα παραπάνω γίνονται ώστε τα μέλη του ειδικού πολιτικού δικαστηρίου να απέχουν όσο το δυνατόν περισσότερο από κομματικά συμφέροντα .
Το δικαστήριο αυτό λοιπόν παίρνει την θέση των εξεταστικών επιτροπών που ακόμα και στην Δημοκρατική Αριστοκρατία υπάρχει ο μικρότερος κίνδυνος να μην λειτουργούν λόγω κομματικών συμφερόντων .Η αρχή της αναλογικής πληρωμής δεν θα ισχύει για τα μέλη του ειδικού πολιτικού δικαστηρίου καθώς η θητεία τους είναι σύντομη,έτσι η μεγάλη πληρωμή θα βοηθήσει στο να μην δωροδοκούνται .Πιθανή ανακάλυψη δωροδοκίας μέλους θα τιμωρείται με δήμευση της περιουσίας του και με αφαίρεση όχι μόνο των πολιτικών του δικαιωμάτων αλλά και της δικαιοπρακτικής του ικανότητας για μία δεκαετία .
Με την αρχή της διάκρισης των εξουσιών ολοκληρώνονται οι αρχές της Δημοκρατικής Αριστοκρατίας .Θα μπορούσα να σας αναφέρω περισσότερες λεπτομέρειες για τον τρόπο που το πολίτευμα θα ρυθμίζει πιο συγκεκριμένα θέματα της καθημερινότητας ή ακόμα και να αναλύσω περισσότερο τις αρχές αυτές .Ο σκοπός του βιβλίου αυτού όμως είναι κυρίως να γίνει η σπίθα η οποία θα ανάψει την φλόγα της σκέψης στους Έλληνες .Φυσικά και θέλω ο κόσμος να διαβάσει αυτό το βιβλίο και να πει ότι συμφωνεί μαζί μου και ότι θέλει να εφαρμοστεί η Δημοκρατική Αριστοκρατία ,ο κύριος στόχος μου όμως είναι να δημιουργήσει ένα βαθύ προβληματισμό στον αναγνώστη ,θα έλεγα και με μία δόση ίσως παιδικού ενθουσιασμού ,να γίνει αφετηρία μίας πνευματικής επανάστασης .
Η δομή λοιπόν αλλά και το μέγεθος του βιβλίου αυτού είναι προσαρμοσμένα στον παραπάνω σκοπό ,ο οποίος με την σειρά του επιβλήθηκε δυστυχώς από τις συνέπειες ενός σάπιου πολιτεύματος .Η δημιουργία ενός αναλυτικότατου συγγράμματος πολλαπλών σελίδων και κατά συνέπεια υψηλής τιμής κανένα καλό δεν θα δημιουργούσε ,αφού κανένας σήμερα δεν έχει ούτε τα λεφτά ούτε τον χρόνο να αφιερώσει.
Τέλος ίσως να αναρωτιέστε γιατί δεν έχω ασχοληθεί με το κομμάτι της μετάβασης ,με το πώς δηλαδή θα μπορούσαμε με ομαλό τρόπο να μεταφερθούμε από την Δημοκρατία στην Δημοκρατική Αριστοκρατία .Η απάντησή μου είναι ότι αυτό το θέμα δεν μας απασχολεί σε αυτό το σημείο .Πιο συγκεκριμένα η μετάβαση θα πρέπει να αποτελέσει θέμα συζήτησης όταν το μεγαλύτερο μέρος ,αν όχι όλο ,της κοινωνίας αναγνωρίσει την Δημοκρατική Αριστοκρατία ως την σωστή επιλογή και αποφασίσει την εφαρμογή της.Με την ύπαρξη των παραπάνω μία μετάβαση ακόμα και από ένα πολίτευμα σε άλλο μπορεί να γίνει εύκολα .Επίσης θα είναι και πιο αρμονική καθώς θα προηγηθεί αυτής ένας κοινωνικός διάλογος .
Τα ψέματα τελείωσαν. Οι αποκαλύψεις της «Ζούγκλας» και του «Κίτρινου Τύπου» για τις διαδρομές μαύρου πολιτικού χρήματος έφτασαν στη Βουλή.
Το μεσημέρι της Τρίτης, ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος και ο αυτόπτης μάρτυρας των όσων διαδραματίστηκαν όλα αυτά τα χρόνια, με τη μαφία των «νταβατζήδων» να δωροδοκεί υπουργούς του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, παρέθεσαν όλα τα στοιχεία και τα ονόματα των πρωταγωνιστών στον πρώην πρόεδρο της Βουλής Απόστολο Κακλαμάνη, ο οποίος πήρε ξεκάθαρη θέση για το θέμα και τάχθηκε υπέρ της εισαγγελικής διερεύνησης της υπόθεσης.
(Mε τον καταγγέλλοντα στη Βουλή)
Αύριο, τα στοιχεία θα κατατεθούν στην Εισαγγελία, η οποία από την πρώτη στιγμή παρενέβη και θα ξεκινήσει έρευνα για την υπόθεση-φωτιά.
Η εβδομάδα θα είναι καθοριστική και αναμένεται με ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίο η Πολιτεία θα χειριστεί τη χιονοστιβάδα αποκαλύψεων, όσον αφορά το μαύρο πολιτικό χρήμα που έρρεε στα Υπουργεία ΠΕΧΩΔΕ, Μεταφορών, Εργασίας και Άμυνας.
Οι καταγγελίες του αυτόπτη μάρτυρα που φιλοξενήθηκε στις εκπομπές «Κίτρινος Τύπος» και «Ζούγκλα» του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου αναστάτωσαν ήδη τον πυρήνα του συστήματος που εξέθρεψε τα φαινόμενα αυτά.
Στους επαγγελματίες του ποδοσφαίρου αλλά και στους φιλάθλους υπάρχει η εμπεδωμένη αντίληψη ότι, αν μια ομάδα χάσει πολλές ευκαιρίες, θα δεχτεί γκολ. Η άποψη αυτή, η οποία στηρίζεται σε αναρίθμητα στατιστικά δεδομένα, συνοψίζεται σε τρεις λέξεις: «Η μπάλα τιμωρεί». Και η πολιτική τιμωρεί. Ο συγχρονισμός των κομμάτων και των κινημάτων με την Ιστορία και τις συγκυρίες είναι κρίσιμος παράγοντας για την επιτυχία τους. Είναι λάθος να έχεις πολύ δίκιο... νωρίτερα απ' όσο πρέπει. Μεγαλύτερο λάθος είναι να υποστηρίζεις μια εσφαλμένη θέση, ακόμα κι έπειτα από την απόδειξη της πλάνης. Ωστόσο, το μέγιστο των σφαλμάτων είναι να μην υποστηρίζεις κάτι συγκεκριμένο. Τότε ο συγχρονισμός σου με την Ιστορία όχι μόνο δεν υφίσταται, αλλά οδηγείσαι με μαθηματική ακρίβεια στο... χρονοντούλαπό της.
Σ' αυτό το τεράστιο λάθος υποπίπτει συνεχώς ο ΣΥΡΙΖΑ. Ουδείς εκ των πολιτών γνωρίζει τι ακριβώς πρεσβεύει τούτος ο νεφελώδης αστερισμός συνιστωσών και προσώπων απροσδιόριστου επαγγέλματος και ιδιότητας. Είναι πολύ πιθανόν να μη γνωρίζουν ούτε τα επιτελικά στελέχη του τους τελικούς στόχους του κόμματος.
Η γενική και αόριστη εναντίωση στο Μνημόνιο δεν αρκεί ως θέση για τα κόμματα. Οφείλουν να προτείνουν και θέσεις. Επί παντός ζητήματος που απασχολεί την κοινωνία. Ο ΣΥΡΙΖΑ στα εθνικά, για παράδειγμα, ποια θέση θα ακολουθήσει. Του Νάσου Θεοδωρίδη που μέμφεται τους Ελληνες για τον πόλεμο του '40, για τα ελληνοτουρκικά, για το Σκοπιανό; Μήπως θα υιοθετήσει την πατριωτική γραμμή του Μανώλη Γλέζου;
Στα οικονομικά το κόμμα του κ. Τσίπρα έχει βρει λύση; Ευρώ ή δραχμή; Διεύρυνση του δημόσιου τομέα ή περιορισμός του; Ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας ή ανάκληση όσων έχουν γίνει; Στη λαθρομετανάστευση τι θέλει να κάνει; Ανοιχτά σύνορα; Απελάσεις των παρανόμων ή αθρόα νομιμοποίηση απάντων των περαστικών από τη χώρα μας;
Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει ένα τοπίο στην ομίχλη. Μια λυκοφιλία ασυνάρτητα σκεπτόμενων πολιτικών με αντίτιμο μια ακάλυπτη επιταγή εξουσίας. Η μεγάλη του ευκαιρία μάλλον έχει χαθεί...
Τόσο δάκρυ, βρε "κιτρινάκια", και δεν μπορέσατε να κρατήσετε στην Κίνα, αυτό το...ομορφόπαιδο;
Πόπη Σουφλή
Από τον Νίκο Ζαχαριάδη
Με δάκρυα απόγνωσης μούσκεψαν τα πορτραίτα του Αντώνη Σαμαρά οι πολυάριθμοι θαυμαστές του, μόλις έμαθαν ότι το αεροπλάνο του Γητευτή των Κινέζικων κεφαλαίων (άλλη μια προσφώνηση του Έλληνα πρωθυπουργού...), απογειώθηκε.
Ήδη τα γιγαντιαία αυτόγραφα που ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε μοιράσει με την υπογραφή του, στον κόσμο που τον πολιορκούσε συνέχεια, φαίνεται ότι θα αποτελέσουν αντικείμενα πόθου για την κινεζική νεολαία. Σύμφωνα πάντα με τους δημοσιογράφους που αναμετέδωσαν από τα site τους και τα blog τους, λεπτό προς λεπτό την πορεία του Αντώνη Σαμαρά προς την αποθέωση, ιδιαίτερα απαρηγόρητες ήταν οι Κινέζες μαθήτριες που τον πλησίασαν εκείνο το πρωί και τον άγγιξαν, φωνάζοντάς του να τις διορίσει κι εκείνες κάπου.
Επίσης, δεν ήταν λίγοι οι Κινέζοι που, παρασυρμένοι από το πάθος και τον ενθουσιασμό, έκαναν τατουάζ το πρόσωπο του Αντώνη Σαμαρά, καθώς γι’ αυτούς είναι ένας σύγχρονος Μάρκο Πόλο που ανοίγει, με τις εξερευνήσεις του, τον δρόμο του Γουάν. Λίγο πριν αναχωρήσει μάλιστα, ο Κινέζος πρωθυπουργός που όχι μόνο τον συνόδεψε μέχρι το αεροδρόμιο αλλά περπάτησε και μαζί του τα τελευταία μέτρα αγκαλιάζοντάς τον με λατρεία, έβαλε με τρόπο μέσα στο σακάκι του Αντώνη Σαμαρά, μερικά Γουάν (για καλή τύχη) και του χαμογέλασε λέγοντάς του με αυτά «να κεράσει τα παιδιά» (Μουρούτη κτλ), μόλις βρεθούν στο Αζερμπαϊτζάν... Κίνηση που ερμηνεύτηκε από τους δημοσιογράφους ως ανεπίσημη έναρξη των κινεζικών επενδύσεων στη χώρα μας.
(Σημείωση: Το κείμενο αυτό και η φωτογραφία που το συνοδεύει, αποτελούν προϊόν επινόησης με στόχο τη σάτιρα και σε καμμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Καταναλώστε τα υπεύθυνα) Κάντε Like στη σελίδα του Moufanet στο Facebook
Aίφνης το φύλο συκής των Παπακωνσταντίνου-Βενιζέλου περί μη δυνατότητας αξιοποίησης της περίφημης λίστας Λαγκάρντ κατέπεσε με εκκωφαντικό θόρυβο. Σύμφωνα με αλληλογραφία μεταξύ της ελληνικής πρεσβείας στο Παρίσι και του γαλλικού υπουργείου Οικονομικών που κατατέθηκε στην Προανακριτική Επιτροπή, προκύπτει ότι το cd με τη λίστα Λαγκάρντ ήρθε επισήμως στην Ελλάδα αλλά και ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για φορολογικούς σκοπούς.
Τα σχετικά έγγραφα είχαν αποσταλεί στις 7 Μαΐου 2013 από τον Γάλλο υπουργό Οικονομικών Πιέρ Μοσχοβισί προς τον Έλληνα ομόλογό του Γιάννη Στουρνάρα.
«Σε συνέχεια του από 6 Μαρτίου 2013 αιτήματός σας διαβιβάζω ακριβές αντίγραφο της επιστολής που επισημοποιεί την αρχική διαβίβαση πληροφοριών σχετικά με τους Έλληνες φορολογούμενους που αναφέρονται στη "λίστα HSBC" καθώς η εν λόγω επιστολή δεν περιέχει δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα», αναφέρει στην επιστολή του ο κ. Μοσχοβισί.
Σε έγγραφο που εστάλη στις 29 Σεπτεμβρίου 2010 από την γαλλική Γενική Διεύθυνση Δημοσίων Οικονομικών προς τον τότε Έλληνα πρέσβη στο Παρίσι Κωνσταντίνο Χαλαστάνη, αναφέρεται χαρακτηριστικά:
«Οι πληροφορίες αυτές σας διαβιβάζονται σύμφωνα με το άρθρο 23 της από 21 Αυγούστου 1963 φορολογικής σύμβασης μεταξύ Γαλλίας και Ελλάδας και σύμφωνα με το άρθρο 2΄ της από 19 Δεκεμβρίου 1977 Οδηγίας 77/799/CEE, όπως αυτή τροποποιήθηκε.
Σας υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με το άρθρο 7 της εν λόγω οδηγίας κα με τις ανωτέρω παρατεθείσες διατάξεις, οι πληροφορίες αυτές θα πρέπει να παραμείνουν εμπιστευτικές και να μην χρησιμοποιηθούν για σκοπούς μη φορολογικούς».
Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Προανακριτικής Επιτροπής Ζωή Κωνσταντοπούλου ανέφερε ότι από τα στοιχεία που κατατέθηκαν καταρρίπτεται παταγωδώς ο ισχυρισμός τόσο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου όσο και του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου ότι η λίστα Λαγκάρντ ήταν ανεπίσημο έγγραφο και προϊόν υποκλοπής και δεν μπορούσε να αξιοποιηθεί .
Να σημειωθεί ότι η κ. Κωνσταντοπούλου έστειλε αναφορά προς τον πρόεδρο της Βουλής Βαγγέλη Μεϊμαράκη καταγγέλλοντας τον πρόεδρο της Προανακριτικής Χρήστο Μαρκογιαννάκη ότι την απέτρεψε «για πολλοστή φορά να εξετάσει τον πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ Ιωάννη Διώτη».
«Με τη γνωστή τακτική της δημιουργίας κλίματος τεχνητής έντασης, ο κ. Μαρκογιαννάκης μου αφαίρεσε προκλητικά και αναίτια το λόγο», αναφέρει μεταξύ άλλων η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επισυνάπτοντας και τα σχετικά πρακτικά από την συνεδρίαση.
Πηγή:www.capital.grΤονίζεται ότι από 15 πρόσωπα που βρέθηκαν να πρωταγωνιστούν στην υπόθεση της Siemens, σύμφωνα με τα πορίσματα της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής και τις κινήσεις λογαριασμών που είχε δώσει η Τράπεζα της Ελλάδος, τα πέντε έχουν ονομαστική παρουσία στη λίστα Λαγκάρντ. Πρόκειται για τους επιχειρηματίες Μάριο Κάτσικα, Παναγιώτη Βοϊλή, Σοφοκλή Πρινιωτάκη, Δ. Σιαφάκα, Μαρία-Χριστίνα Μακροδήμου, ενώ ερευνάται και η χρηματιστηριακή εταιρεία Πήγασος, της οποίας επικεφαλής στο επίμαχο διάστημα ήταν ο Αθανάσιος Ράμμος, που επίσης βρέθηκε στο επίκεντρο της δικαστικής έρευνας για τις μίζες. Στη λίστα Λαγκάρντ αναφέρονται επίσης και συγγενικά τους πρόσωπα.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Γιώργου Δημητρομανωλάκη στο protothemaαν και έχουν περάσει 8 μήνες από την αποκάλυψη του «ΘΕΜΑτος» (Σεπτέμβριος 2012) ότι η λίστα των καταθετών της HSBC στη Γενεύη βρίσκεται στο ελληνικό υπουργείο Οικονομικών αλλά είναι εξαφανισμένη και περίπου 5 μήνες από τη δημοσιοποίηση των ονομάτων -και παρά τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής στη Βουλή-, η πορεία των ερευνών είναι απελπιστικά αργή.
Η καθυστέρηση αυτή προξενεί αρνητική εντύπωση κυρίως γιατί σε άλλες χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία, η Αγγλία, η Γαλλία και η Ισπανία οι Αρχές ήταν ταχύτατες στον καταλογισμό των ευθυνών και των προστίμων στους πολίτες που περιλαμβάνονταν στις αντίστοιχες λίστες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ήδη τα κράτη αυτά έχουν εισπράξει περίπου 10 δισ. ευρώ από πρόστιμα από την ώρα που η γαλλική κυβέρνηση παρέδωσε τα ονόματα των καταθετών της λίστας στις αντίστοιχες φορολογικές αρχές.
Μάλιστα, η Γερμανία -προκειμένου να μην υπάρχει αμφιβολία για την ορθή χρήση της λίστας- θωρακίστηκε ακόμα περισσότερο με μια απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου το 2010. Το δικαστήριο έκρινε ότι η χρήση των παρανόμως αποκτηθέντων προσωπικών δεδομένων είναι κατ' εξαίρεση νόμιμη όταν αυτό επιτάσσεται για λόγους δημοσίου συμφέροντος, το οποίο και υπερέχει, σε περιπτώσεις φοροδιαφυγής, της προστασίας της ιδιωτικής σφαίρας του ατόμου. Αντίθετα με ό,τι έγινε στις άλλες χώρες, η πορεία των ερευνών στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται απελπιστικά αργή και μάλιστα από τη στιγμή που, εκτός από τα πλήρη ονόματα, η λίστα περιέχει τις διευθύνσεις και τους αριθμούς διαβατηρίου των καταθετών και αναφέρονται με ακρίβεια οι κινήσεις των λογαριασμών για μια διετία, δηλαδή από το 2005 έως το 2007. Οι κινήσεις αφορούν αναλήψεις και καταθέσεις.
Επιπρόσθετα, όσον αφορά στις offshore εταιρείες, αν και οι περισσότεροι από τους λογαριασμούς είναι ανενεργοί, οι οικονομικές υπηρεσίες της Γαλλίας έχουν δώσει με τους κωδικούς και τα ποσά, τα πλήρη στοιχεία των εκπροσώπων, αλλά και του ή των προσώπων που εμφανίζονται ως δικαιούχοι. Και φυσικά υπάρχει το ξεχωριστό κεφάλαιο των νοικοκυρών-συζύγων και ορισμένων γραμματέων. Το γεγονός ακόμα ότι υπάρχουν ονόματα στη λίστα που έχουν συνδεθεί είτε εκούσια είτε ακούσια με το σκάνδαλο χρηματισμού της Siemens επίσης δεν φέρεται να έχει εξεταστεί σε βάθος από τις ελεγκτικές αρχές. ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ>Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
Η σχέση της καλοντυμένης- γοητευτική για πολλούς και σίγουρα μυστηριώδης- Γαλλίδας επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντμε την Ελλάδα της κρίσης είναι σχεδόν μεταφυσική. Δύο λίστες που πέρασαν από τα χέρια της θα μπορούσαν να αποτελούν σημεία αναφοράς σε όλα τα ντοκυμαντέρ αλλά και τις ταινίες που θα γυρισθούν στο μέλλον για την κρίση που βιώνει η Ευρώπη και την πολύ πιθανή διάλυση της ευρωζώνης. Mάιος 2009. Στον “Αστέρα Βουλιαγμένης” διεξάγεται η ετήσια σύνοδος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Ο τότε τσάρος της Οικονομίας Γιάννης Παπαθανασίουπλησιάζει την υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας και της δίνει μια κόλλα χαρτί που είχε δανεισθεί από την ρεσεψιόν και πάνω στην οποία είχε γράψει μια λίστα με τα μέτρα που επρόκειτο να πάρει η κυβέρνηση του Καραμανλή για την οικονομία και το ελληνικό χρέος. Σε αντίθεση με την προχειρότητα και την τσαπατσουλιά του Έλληνα υπουργού η λίστα της Λαγκάρντ ήταν σε ηλεκτρονική μορφή και περιείχε κοντά στα 2.000 ονόματα Ελλήνων φοροφυγάδων. Την παρέλαβε ο διάδοχος του Παπαθανασίου Γιώργος Παπακωνσταντίνου και έκτοτε η τύχη της αγνοείται. Ένα βράδι εκείνου του Μαίου του '09 μια παρέα Ελλήνων που παίρνουν μέρος στις εργασίες της Συνόδου της Λέσχης αποτελούμενη από τους Γιάννη Παπαθανασίου,Αννα Διαμαντοπούλου, Γιάννη Στουρνάρα, Γιώργο Αλογοσκούφη και ο Οδυσσέα Κυριακόπουλο αποφάσισαν να καλέσουν και ορισμένους από τους διακεκριμένους ξένους προσκεκλημένους της λέσχης και, όλοι μαζί, να πάνε για φαγητό. Επέλεξαν το «Nobu», το θεωρούμενο ως το καλύτερο γιαπωνέζικο εστιατόριο του κόσμου (και κατά πάσα πιθανότητα το ακριβότερο στην Ελλάδα), το οποίο στεγάζεται στις εγκαταστάσεις του «Αστέρα»-όπως μας πληροφορεί ο Στέφανος Κασιμάτης-που τότε εργάζονταν ακόμη στο “ΒΗΜΑ”.
Στο βάθος του εστιατορίου είδαν τον μετέπειτα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου να δειπνεί με την σύζυγό του Άντα. Η έκπληξή τους τεράστια όχι γιατί δεν περίμεναν από έναν λάτρη της σωστής διατροφής να βρίσκεται ανάμεσά τους αλλά γιατί ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχε ενημερώσει τους ιθύνοντες της Λέσχης οι οποίοι τον είχαν καλέσει να παρευρίσκεται και να μιλήσει ότι θα βρίσκεται στη Κίνα όπου θα πραγματοποιούσε επίσκεψη με την ιδιότητα του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς! Σε αντίθεση με τον χαμένο στον κόσμο του πρώην πρωθυπουργό, ο εκ Κοζάνης τσάρος της Οικονομίας Γιώργος Παπακωνσταντίνου τα 3 χρόνια που ακολούθησαν θα έδινε το παρόν με απόλυτη συνέπεια στις Συνόδους της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Το 2010 στο Sitges νότια της Βαρκελώνης, το 2011στην Ελβετία και το 2012 στην Βιρτζίνια των ΗΠΑ.
Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που εκτιμούσαν πως ο ΓΑΠ θα επιλέξει έναν πιο έμπειρο πολιτικό να του αναθέσει την οικονομία μιας χώρας που λίγους μήνες αργότερα θα έβαζε φωτιά στην Ευρώπη. Διαψεύσθηκαν. Ο Παπανδρέου εθισμένος στον χαοτικό τρόπο σκέψης ανέθεσε σε έναν άπειρο γόνο γνωστής πολιτικής οικογένειας της Κοζάνης την ελληνική οικονομία λίγο πριν εκείνη πέσει στο παγόβουνο. Βέβαια είχε προηγηθεί η αμέριστη βοήθεια του γερμανοτραφή Κώστα Σημίτη στο πρόσωπο του Παπακωνσταντίνου, τον οποίο είχε αναγάγει σε σύμβουλο-μαζί με τον Πανταγιά, τον Νεονάκη και άλλους φωστήρες. Ο Παπακωνσταντίνου έκανε ότι περνούσε από το χέρι του να σιγουρέψει αυτή τη σύγκρουση. Κι αφού τα κατάφερε συνέχισε στους ίδιους ρυθμούς εγωπάθειας και ωχαδελφισμού έως πρόσφατα που έγραψε κανονικά την Επιτροπή της Βουλής που τον είχε καλέσει να καταθέσει για την Λίστα Λαγκάρντ και άρχισε ένα αδιόρατο ταξίδι κάπου ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Βρετανία. Φυσικά κανείς δεν τον ενόχλησε. Ούτε καν η κυβέρνηση Σαμαρά τόλμησε να αναφέρει το όνομά του. Μόνο ο Βενιζέλος καταθέτοντας στην επιτροπή της Βουλής, είπε ότι η λίστα που του έδωσε ο Παπακωνσταντίνου περιείχε πάνω πάνω εβραικά ονόματα με αποτέλεσμα να γίνει μύλος με τους Έλληνες Εβραίους οι οποίοι νόμιμα διατηρούν καταθέσεις στο εξωτερικό. Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Ο ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ ΔΕΗ. Η σχέση της οικογένειας Παπακωνσταντίνου με το εργοστάσιο της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα περιγράφεται στο νέο βιβλίο του Δημοσθένη Κούκουνα «Μια οικογένεια για όλες τις εποχές», που διατρέχει τη σύγχρονη ελληνική ιστορία από το 1941 μέχρι σήμερα. Μέσω σπάνιων φωτογραφιών - ντοκουμέντων, ο ιστορικός και δημοσιογράφος Δημοσθένης Κούκουνας παραθέτει στοιχεία για το εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας που η οικογένεια Παπακωνσταντίνου και συγκεκριμένα ο Γεώργιος Μ. Παπακωνσταντίνου, είχε αποκτήσει το 1941 σύμφωνα με το προνόμιο παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην Πτολεμαΐδα που του είχε παραχωρήσει ο κατοχικός πρωθυπουργός Γεώργιος Τσολάκογλου. Ο Μακεδόνας πολιτικός Σωτήριος Γκοτζαμάνης, ως υπουργός Οικονομικών της κατοχικής κυβέρνησης Τσολόκογλου, υπέγραψε τα κατοχικά δάνεια, που θα όφειλε η μεταπολεμική Γερμανία να επιστρέψει στην Ελλάδα.
Ο Μιχάλης Παπακωνσταντίνου (1919-2000), υιός του Γεώργιου Παπακωνσταντίνου, υπηρέτησε ως διερμηνέας των Γερμανών στην Κοζάνη. Ως υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη όμως, αδιαφόρησε για την είσπραξη των κατοχικών δανείων. Το ίδιο έκανε και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, εγγονός του επιχειρηματία που ευνοήθηκε από τον Τσολάκογλου, όταν ως υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου το 2009-11 αντί να ζητήσει την εξόφληση των κατοχικών δανείων προτίμησε να υπογράψει το μνημόνιο και την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας.
Το 1958 ο τότε πρωθυπουργός Κων. Καραμανλής θα επισκεπτόταν την Πτολεμαίδα για να επιθεωρήσει από κοντά το εκεί εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας που η ΔΕΗ είχε αποκτήσει από την οικογένεια Παπακωνσταντίνου. Ο Μακεδόνας πολιτικός Σωτήριος Γκοτζαμάνης, ο οποίος ως υπουργός Οικονομικών της κατοχικής κυβέρνησης Τσολόκογλου υπέγραψε τα κατοχικά δάνεια, που θα όφειλε η μεταπολεμική Γερμανία να επιστρέψει στην Ελλάδα. Το 1954 ο Μιχ. Παπακωνσταντίνου τον είχε χαρακτηρίσει ως τη “μεγαλυτέρα ζώσα πολιτική φυσιογνωμία της Ελλάδος” και υπήρξε θερμός οπαδός και συνεργάτης του. Ως υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη όμως αδιαφόρησε για την είσπραξη των κατοχικών δανείων. Το ίδιο έκανε και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, εγγονός του επιχειρηματία που ευνοήθηκε από τον Τσολάκογλου, όταν ως υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου το 2009-11 αντί να ζητήσει την εξόφληση των κατοχικών δανείων προτίμησε να υπογράψει το μνημόνιο και την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας. Τρεις γενιές – τρία σκάνδαλα…θα σημειώσει ο Δημοσθένης Κούκουνας στο βιβλίο του. ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΡΑΞΙΜΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
Πρόσφατα το γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel» σε ρεπορτάζ αναφέρει μεταξύ άλλων για την περίφημη Λίστα Λαγκάρντ Χαρακτηριστική της χαλαρότητας στην αντιμετώπιση των φοροφυγάδων είναι η επονομαζόμενη λίστα Λαγκάρντ. Για μήνες λογιζόταν εξαφανισμένη, ενώ στις αρχές Οκτωβρίου επανεμφανίστηκε. Στο μεταξύ βρίσκεται στον οικονομικό εισαγγελέα. Η λίστα περιλαμβάνει 1991 έλληνες ιδιοκτήτες ελβετικών τραπεζικών λογαριασμών. Πολλά γνωστά ονόματα της πολιτικής, της οικονομίας και του πολιτισμού λέγεται ότι είναι ανάμεσά τους. Η ιστορία αυτής της λίστας δείχνει κυρίως την έλλειψη βούλησης των πολιτικών να αλλάξουν κάτι. Το φθινόπωρο του 2010 η Κριστίν Λαγκάρντ, τότε ακόμη υπουργός οικονομικών της Γαλλίας, έδωσε στον έλληνα ομόλογό της Γιώργο Παπακωνσταντίνου μία ψηφιοποιημένη λίστα τραπεζικών λογαριασμών με στοιχεία ελλήνων πελατών της τράπεζας HSBC στην Ελβετία, όπου είχε κατατεθεί συνολικά 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Ενώ το γαλλικό κράτος με τη βοήθεια της λίστας εισέπραξε από τους φοροφυγάδες του μισό δισ. ευρώ και πλέον, το ενδιαφέρον των Ελλήνων να επιχειρήσουν το ίδιο παρέμεινε περιορισμένο. Μόνο πολλούς μήνες αργότερα, τον Ιούνιο του 2011, ο Παπακωνσταντίνουέδωσε τελικά -μόνο- δέκα ονόματα από τη λίστα στον επικεφαλής του ΣΔΟΕ. Τότε δεν διαβίβασε όλα τα στοιχεία, επειδή δεν «εμπιστευόταν την Αρχή», δήλωσε ο πρώην υπουργός πριν από λίγες μέρες. Ο διάδοχός του ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος,ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και εκτός αυτού μέλος του κυβερνητικού συνασπισμού. Επί εννέα μήνες ο Βενιζέλος ήταν υπουργός οικονομικών, διαπραγματεύτηκε την απομείωση του χρέους και το δεύτερο πακέτο διάσωσης -και επανειλημμένα διαμαρτυρόταν για το μεγάλο πρόβλημα της φοροδιαφυγής. Στο συρτάρι της γραμματέως του υπήρχε όλο αυτό τον καιρό ένα στικ USB με τα ήδη συγκεντρωθέντα στοιχεία ελλήνων φοροφυγάδων: η λίστα Λαγκάρντ. Απλώς έπρεπε να ξεκινήσει κάποιος τις έρευνες. Αλλά ο Βενιζέλος δεν ανέθεσε στο ΣΔΟΕ έρευνες -ούτε ενημέρωσε κανέναν για τα διαθέσιμα στοιχεία. Η κυβέρνηση νόμιζε ότι η λίστα είχε χαθεί. Μόλις ο νυν υπουργός οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας έμαθε για τα χαμένα στοιχεία και θέλησε να ζητήσει ένα αντίγραφο από το Παρίσι, ο Βενιζέλος θυμήθηκε το στικ στο συρτάρι και το έστειλε στον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά με ταχυμεταφορά. Όπως είπε, δεν γνώριζε «ότι κανείς εκτός από μένα δεν έχει αντίγραφο». Εν τω μεταξύ, τόσο ο Βενιζέλος όσο και ο Παπακωνσταντίνου αναγκάστηκαν να δικαιολογηθούν ενώπιον Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής. Και οι δύο προσπάθησαν να μεταθέσουν την ευθύνη ο ένας στον άλλο. Και καλά ο Βενιζέλος φιλοτιμήθηκε και προσήλθε στην Εξεταστική. Ο Παπακωνσταντίνου επέλεξε να περιπλανηθεί ανα τον πλανήτη όταν η Βουλή τον κάλεσε να καταθέσει. Το πιο προκλητικό στην περίπτωσή του δεν είναι ο ίδιος αλλά η αφασία του ελληνικού κράτους. Θα τολμούσε Γερμανός πρώην υπουργός Οικονομικών να εγκαταλείψει την Γερμανία αγνοώντας πρόσκληση της γερμανικής Βουλής; Ούτε με σφαίρες-στην κυριολεξία. Αντίθετα ο άνθρωπος που υπέγραψε το πρώτο Μνημόνιο το οποίο είναι πιθανό να οδηγήσει στην διάλυση της Ευρωζώνης μπήκε σε μια κάψουλα σαν τον Αυστριακό Felix Baumgartnerκαι επιχειρεί να σπάσει κάθε ρεκόρ αφασίας.
Ο τέως υπουργός οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, μιλάει στο συνέδριο που είχε διοργανώσει η Transparency International (Διεθνής Δαφάνεια) για «Κράτος και διαφθορά», στον Μάιο του 2011 -φωτ.αρχείου [International AP Photo/ Petros Giannakouris]-photo από το ΒΗΜΑ.
Απεβίωσε το βράδυ της Τρίτης ο νεαρός ηθοποιός Τομ (Θωμάς) Πρωτόπαππας ο οποίος βρισκόταν σε βαριά κατάσταση, διασωληνωμένος στην εντατική του ΚΑΤ εδώ και δύο μήνες.
Ο ηθοποιός είχε ένα σοβαρό τροχαίο στην έξοδο της Αττικής Οδού «Δουκίσσης Πλακεντίας», τον περασμένο Μάρτιο όταν το αυτοκίνητό του συγκρούστηκε με διερχόμενο όχημα της Αττικής Οδού!
Ο Τόμας Πρωτόπαππας γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου στην Αγγλία. Ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 14 ετών ώς μοντέλο και κατόπιν έγινε ηθοποιός.
Συνεργαζόταν με τα κανάλια Mad και MTV Greece και στο ευρύ κοινό έγινε γνωστός από την συμμετοχή του στην σειρά "Βασιλιάδες" του Mega.
Ο άτυχος ηθοποιός πριν από ένα χρόνο είχε δώσει συνέντευξη στο Βήμα της Κυριακής
Ο Παναγιώτης Πικραμένος, ως χειριστής της προσφυγής των κατοίκων του Γραμματικού, το 2006, εξέδωσε απόφαση υπέρ της συνέχισης του έργου, βρίσκοντάς τα όλα.... "σωστά" και έγινε ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΔΩΣΙΛΟΓΩΝ! Άρα, ο χειριστής των επόμενων προσφυγών κατά του ΧΥΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ - ΜΑΡΑΘΩΝΑ, ποιά θέση θα καταλάβει;; ΡΕ ΑΝΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ, ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΣΚΥΜΜΕΝΟΙ, ΠΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΙ! Πόπη Σουφλή Υ.Γ. 1. ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ, ΘΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΠΩΣ ΘΑ ΓΕΜΙΣΟΥΝ ΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΜΙΖΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΟΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΦΤΑΝΟΥΝ ΑΠ' ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΤΑ ΣΑΒΑΝΑ ΟΜΩΣ, ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΣΕΠΕΣ! ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΡΟΥΛΕΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΖΟΓΑΔΟΡΟΥΣ!
Υ.Γ. 2. ΑΛΗΘΕΙΑ, Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ; ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙ ΜΕ ΔΥΝΑΜΙΣΜΟ, ΤΙΣ ΓΕΩΤΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΑΝ ΤΗΝ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ;
Το «πράσινο φως» άναψε το Δ' Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας για να προχωρήσουν στην επόμενη φάση οι διαγωνισμοί κατασκευής ΧΥΤΑ στους δήμους Φυλής και στη θέση «Μαύρο Βουνό» Γραμματικού του δήμου Μαραθώνα Αττικής.
Ειδικότερα, το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο με τις υπ' αριθμ. 1986 - 1988 αποφάσεις του, απέρριψε τις προσφυγές των επίμαχων δυο δήμων και φυσικά όλους τους ισχυρισμούς τους ως αβάσιμους.
Αναλυτικότερα, ο δήμος Φυλής ζητούσε να ακυρωθούν ως αντισυνταγματικές και αντίθετες στην Ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία:
α) η από 25.10.2012 απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΔΕΣΔΙΤ) με την οποία, κατόπιν αιτήματος του ΝΠΔΔ «Ειδικός Διαβαθμιδικός Σύνδεσμος Νομού Αττικής» (ΕΔΣΝΑ), εγκρίθηκε η υπαγωγή στις διατάξεις του Ν. 3389/2005 περί Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) το έργο «μελέτη, χρηματοδότηση, κατασκευή, συντήρηση, τεχνική διαχείριση και λειτουργία της μονάδας επεξεργασίας αστικών απορριμμάτων στην ολοκληρωμένη εγκατάσταση διαχείρισης απορριμμάτων Δυτικής Αττικής ('Ανω Λιόσια),
β) η από 19.11.2012 απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής του ΕΔΣΝΑ, κατά το σκέλος εκείνο της «Α' φάσης - πρόκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος» για τη διενέργεια δημοσίου διεθνούς διαγωνισμού, με αντικείμενο την ανάδειξη «ιδιωτικού φορέα σύμπραξης» (αναδόχου) για την εκτέλεση του επίμαχου έργου και γ) της εκδοθείσας (28.11.2012) από τον πρόεδρο του ΕΔΣΝΑ περίληψη της επίμαχης προκήρυξης.
Ο δήμος Φυλής υποστήριζε, ότι η επίμαχη προκήρυξη είναι παράνομη, καθώς υλοποιεί τον περιφερειακό σχεδιασμό της διαχείρισης των αποβλήτων στην περιφέρεια της Αττικής, ο οποίος είναι αντίθετος στο άρθρο 24 του Συντάγματος (βιώσιμη ανάπτυξη) και στο Ευρωπαϊκό δίκαιο. Και αυτό, συνεχίζει ο δήμος Φυλής, γιατί ο εν λόγω σχεδιασμός δεν έχει καταρτιστεί κατόπιν τηρήσεως της διαδικασίας στρατηγικής περιβαλλοντικής εκτίμησης, ούτε έχει σχεδιαστεί με βάση τις αρχές της διαχείρισης των αποβλήτων.
Ακόμη, ο δήμος Φυλής υποστήριζε, ότι η προκήρυξη του έργου αποκλίνει από τους περιβαλλοντικούς όρους που καθορίζει η νομοθεσία, όπως επίσης, ότι παραβιάζει και τις διατάξεις περί Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) κατά το σκέλος εκείνο που ορίζει ότι η αναθέτουσα αρχή δημοσιεύει προκήρυξη διαγωνισμού που περιλαμβάνει περιγραφή των αναγκών και απαιτήσεων του έργου.
Ο δήμος Μαραθώνας (σ.σ.: Με τον «Καποδίστρια» ο δήμος Γραμματικού συνενώθηκε με το δήμο Μαραθώνα) από την πλευρά του ζητούσε να ακυρωθεί η από 19.11.2012 απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής του Ειδικού Διαβαθμιδικού Συνδέσμου Νομού Αττικής (ΕΔΣΝΑ) κατά το σκέλος εκείνο που εγκρίθηκε η προκήρυξη του έργου «μελέτη, χρηματοδότηση, κατασκευή, συντήρηση, τεχνική διαχείριση και λειτουργία μονάδας επεξεργασίας απορριμμάτων Βορειοανατολικής Αττικής με ΣΔΙΤ» (στη θέση «Μαύρο Βουνό» Γραμματικού).
Ακόμη, ο δήμος Μαραθώνα υποστήριξε ότι προϋπόθεση εκτέλεσης εργασιών επεξεργασίας αποβλήτων είναι η προηγούμενη έκδοση Αποφάσεως Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ). Όμως, οι δικαστές αποφάνθηκαν ότι η ΑΕΠΟ θα πρέπει να εκδίδεται πριν από την υπογραφή της σχετικής σύμβασης ανάθεσης επεξεργασίας αποβλήτων.
Ιούνης του 2011 … λες και ήταν χθες …και εμείς γράφαμε ότι ο ιστορικός του Χάρβαρντ Niall Ferguson δήλωσε στοBloomberg ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος ώστε να είναι σε θέση η Ελλάδα να πληρώσει το χρέος της . Οι Γαλλικές και γερμανικές τράπεζες δάνεισαν Ελλάδα τα χρήματα τους. Κανονικά, εαν η Ελλάδα σταματούσε να πληρώνει …. τότε οι γαλλικές και γερμανικές τράπεζες θα είχαν τεράστιες απώλειες.
Η υπόθεση έκλεισε !!!!!!!!!!!
Η κυβέρνηση Παπά-demon … του G-Man Sachs πρωθυπουργούκατάφερε και μετέτρεψε το 90 % των δανείων της χώρας σε ενυπόθηκα δάνεια που υπάγονται στο αγγλικό δίκαιο !!!!
Τώρα ; Τώρα η χώρα πουλιέται … και ο έλληνας κάνει πως δεν καταλαβαίνει,πως δεν τον απασχολεί. Μα πως το λένε επιτέλους; Αφού η εθνική περιουσία δεν είναι και ιδική του περιουσία! Ή μήπως είναι ;;;;;
Ο άνθρωπος …. όσο ακόμη έχει στην τσέπη του μερικά μαρουλάκια ώστε να βάζει βενζίνη στο αμαξάκι του … θα συνεχίζει να παίζει το π%λ@κι του ... και στην καλλίτερη … άντε θα συζητά και για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο…. μάλλον θα επαναλαμβάνει σαν παπαγάλος ότι άκουσε στην τηλεόραση … ή διάβασε στο διαδίκτυο ….
Διότι η πλειοψηφία μη διαθέτουσα την κριτική ικανότητα ώστε να εκφράσει την προσωπική της άποψη ….βολεύεται με τα λόγια κάποιων άλλων …. και αυτό το αποδεικνύει χρόνια τώρα … τόσο στην προσωπική ζωή … όσο και στις πολιτικές επιλογές.
Η ΔΕΠΑ ΔΕΣΘΑ. ο ΟΠΑΠ - λιμάνια -αεροδρόμια - νερά - τρένα ... όλα τα περιουσιακά στοιχειά του έθνους πουλιούνταισύμφωνα με τους όρους που έθεσε η τρόικα.
Τα πάντα φεύγουν από τον δημόσιο έλεγχο της χώρας και περνούν σε ξένα χερια .
Ενώ ο έλληνας … συνεχίζει το βιολί του(το π%λιτου … το ίδιο κάνει).
Γίνεται συνδρομητής στον Γερμανικό πλέον ΟΤΕ ( ΜΑΛΛΟΝ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΗΣ ΒΑΥΑΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ )… για να πάρει προσφορά … ένα κωλο-τηλεφωνάκι του κερατά .
Και χάντρες να του έδιναν … πάλι θα τα ακουμπούσε στους Γερμανούς… πάλι θα πρόδιδε την πατρίδα του ο βλάξ …
Βέβαια είπαμε …
Η πλειοψηφία αδυνατεί να σκεφτεί ΛΟΓΙΚΑ άρα να συνειδητοποιήσει πως με ένα γενικό σαμποτάζ κατά του ΟΤΕ θα έκανε την μετοχή του κουρελόχαρτο και … έτσι θα μπορούσαμε να τον ξαναγοράσουμε με πενταροδεκάρες.
Όχι! … Όχι; …. Τι είναι αυτά που μας λες τώρα HEILGAP ;;;
Όχι! … Ο έλληνας είναι οικογενειάρχης … νοικοκυρης και πρώτα από όλα κοιτά την τσέπη του !
Τι όχι τι ναι τελικά σε αυτόν τον νεοέλληνα – αλβανοέλληναποντάρουν οι αγοραστές της κρατικής μας περιουσίας!
Χαζός κόσμος … σου λέει ο ρώσος ( το ξανθό γένος !!!!!!!!!! )….
Θα δουλέψουμε καλά με αυτά τα πρόβατα …. 500 ευρώ θα τους ανεβάσω το πάγιο στο φωταέριο λογαριάζει ο Αζέρος .
Και μια που μιλήσαμε για δούλεμα …
Αντουανέτα ;;;;; που είσαι ;;;;;;
F.U…. μα ποιον νομίζεις ότι δουλεύεις μωρή στρ@βελω …που μάζεψες όλους τους τσαμπατζήδες φίλους σου και τους πήγες δωρεάν ταξιδάκι στο Πεκίνο ( κερνά βεβαίως ο συνταξιούχος) … και που στο τέλος είπαν να μην φύγουμε με άδεια χέρια από την Κίνα … και έκαναν την χειρονομία … και παρήγγειλαν και 140 πλοία ;;;
Και πιστεύω ότι καμιά τσούλα πέμπτης κατηγορίας της ανθελληνικής δημοσιογραφίας δεν αναρωτήθηκε: « και τι είναι τα 140 πλοία και τα παραγγέλλουμε έτσι ;;; στραγάλια είναι;;;
Φτιάχνω ένα καφεδάκι και σας παραπέμπω στον φίλο μου τον fibrus ( που μπορεί και να τον στενοχωρήσω με το σημερινό άρθρο μου … αλλά από την άλλη όχι … δεν το πιστεύω) να διαβάσετε ένα απόσπασμα από πρόσφατο άρθρο μου :
Την πιο περασμένη εβδομάδα, ήταν η σειρά της Γερμανίας να διασώσει μια τράπεζα, HSH Nordbank, μια τράπεζα που χρηματοδοτούσε την παγκόσμιο ναυτιλία .
Ηναυτιλιακή βιομηχανία που η κρίση την έχει μετατρέψει σε βιομηχανία-φούσκα … βύθισε την τράπεζα.
Λόγω της πλεονάζουσας παραγωγής νεότευκτων πλοίων , την κρίση στο παγκόσμιο εμπόριο ….και την κρίση της ναυτιλίας ( ως άμεση συνέπεια της κρίσης, της λιτότητας και της ύφεσης) … και των χαμηλών(ως εξυπακούεται)ναύλων, οι πλοιοκτήτες δεν μπορούσαν πλέον να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους.
Χα, χα, χα… και παρήγγειλαν … λέει …140 καλσόν ;;;
Όχι καλσόν ρε HEILGAP… πλοία .... μην μας μπερδεύεις άλλο !
Παρήγγειλαν 140 πλοία ….
Μάλιστα 140 πλοία εν μέσω κρίσης … όταν η αγορά των «σχεδόν νεότευκτων»μεταχειρισμένων σε εκλιπαρεί μήπως και ξεφορτωθεί κάποια κομμάτια του στόλου της !
Μα δε ντρέπεστε καθόλου καημένοι ;;;;;;;;;
Βέβαια η βασική ιδέα της παράστασης εδώ και ένα χρόνο είναι αυτή …. ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ …. ΚΑΙ ΞΕΠΟΥΛΑΜΕ ΤΗΝ ΧΩΡΑ .
Πολλοί πρόθυμοι … «πιτσιρίκοι» …. θα βρεθούν να ανατροφοδοτούν την καθημερινή κόντρα με τους χρυσαυγίτες …
Ο κόσμος θα ασχολείται με αυτή …
Eklase η χρυσή αυγή
Exeseη χρυσή αυγή και δεν τράβηξε το καζανάκι!
Ενώ ….
Ενώ η κυβερνητική συμμαχία θα ξεπουλά ανενόχλητη την Ελλάδα !
Με το αζημίωτο φυσικά !!!!!!
Ο καθηγητής Joseph Stiglitz, πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας, αναλύοντας τα «Τέσσερα Βήματα της Στρατηγικής», η οποία έχει σχεδιαστεί για να υποδουλώσει τα έθνη στους τραπεζίτες μας πληροφορεί :
Βήμα πρώτο: Ιδιωτικοποίηση.
Αυτό που γίνεται στην πραγματικότητα, είναι ότι προσφέρουν στουςεθνικούς ηγέτες προμήθειες ύψους10% σε μυστικούς τραπεζικούςλογαριασμούς στην Ελβετία σε αντάλλαγμα για το κλάδεμα μερικών δισεκατομμυρίων δολαρίων από την τιμή πώλησης των εθνικών περιουσιακών στοιχείων.
Η δωροδοκία και η διαφθορά, απλή και καθαρή.
Και δεν είναι μόνο οι πολιτικοί ….
Είναι και οι δημοσιογράφοι που ΚΙΝΟΥΝ το παιχνίδι .
Τελευταία πράξη … το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο !
Νταβαντούρι να γίνεται … και φυσικά να φεύγει το δημόσιο «πράμα » …
Σιγά τώρα μην μας νοιάξει για την χρυσή αυγή … εάν ανέβουν τα ποσοστά της ή εάν κατέβουν τα δικά μας … χα, χα …!
Εμείς να πουλήσουμε Ελλάδα θέλουμε μονό κορόιδα …. κι ύστερα :
«Μην τον είδατε τον Παναή »
Δεν θα σταθώ … στο tsiprashow… και την παθητική στάση του που κράτησε την ώρα που ο φιλόσοφος φίλος του πρόσβαλε με τις σαχλαμάρες του τους Έλληνες . Άλλωστε έχω γράψει αρκετά για την μαριονέτα του τσιριζα .
Είναι όμως ποτέ δυνατό μια τέτοια πολιτική καρικατούρα να προστατεύει τα συμφέροντατου ελληνισμού ;;;;;;;;
Πάμε παρακάτω λοιπόν .
Διαβάζω : … Η εκκλησία της Ελλάδος δεν έχει διατυπώσει καμία αντίθεση στο προωθούμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο …
Ε … και τι περιμένετε τώρα να σας πω και εγώ ;;;;
Εάν αυτός ο τύπος παριστάνει την κεφαλήν της εκκλησιάς μας…. τότε ….
χ$σ$ μ$σα Πολυχρόνη που γ$ννήκαμε $ύζωνοι !
Μάλιστα …
Και τι γράφει λοιπόν αυτό το νέο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο;;;;;
Χμ! …
Μπα ;;;;
«Όποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή διά του τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, παροτρύνει, προκαλεί ή διεγείρει σε βιαιοπραγίες ή μίσος, κατά προσώπου ή ομάδας προσώπων, που προσδιορίζονται με βάση τη φυλή,το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή,τον γενετήσιο προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή πέντε έως είκοσι χιλιάδων(5.000-20.000) ευρώ».
Δηλαδή όποιος θα μιλήσει ή θα γράψει κάτι αρνητικό π.χ.για το gayparade… είτε ο γράφων είναι ετεροφυλόφιλοςή ακόμη και στην περίπτωση που είναι ομοφυλόφιλος ( και αυτό διότι ανάμεσα μας υπάρχουν και αρκετοί ομοφυλόφιλοι που κατάλαβαν ότι η νέα τάξη πραγμάτων τους χρησιμοποιεί… άνθρωποι που δεν θέλουν να δίνουν στόχο … ούτε και γουστάρουν να προκαλούν με παρελάσεις ομοφυλοφίλων ) τότε τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών…. εως και πόσο χρόνια ρε ρούπακα ;;
Έτσι ε ;;;;;;;
Τώρα … Δημοκρατικό τόξο τους λένε τους φασίστες ρε βρωμιάρες ;;;;;
Πάμε λοιπόν ρε tsirizaioi…. στο αγαπημένο σας είδωλο τον Τσε Γκεβάρα και την εμμονή του να κλείνει τους ομοφυλόφιλους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Σύμφωνα με την κουβανική επανάσταση, μια επανάσταση που υποτίθεται ότι ήρθε για να φέρει για τις σοσιαλιστικές αρχές μιας αταξικής κοινωνίας και πραγματικής ισότητας, το αποτέλεσμα της ήταν ότι διάφορες ομάδες ανθρώπων υπέστησαν διώξεις για την μοναδικότητα τους.
Έχοντας παλέψει για την ανάληψη της εξουσίας τώρα ο Che Guevara κάνει κατάχρηση της εξουσίας και μαζί με τον Κάστρο δημιουργήσει έναν κόσμο σύμφωνο με δικό τους όραμα και αποκλείοντας από αυτόν όποιον δεν τους αρέσει.
Ωστόσο, ο Γκεβάρα δεν θέλησε ποτέ να μάθει ότι ο ίδιος ο Βλαντιμίρ Λένιν, είχε αποποινικοποιηθεί την ομοφυλοφιλία το 1922.
Αυτή ήταν μια τολμηρή κίνηση του Λένιν, που αργότερα ανατράπηκε από τον Στάλιν.
Σύμφωνα με την κουβανική επανάσταση, όμως, το όραμα του Τσε Γκεβάρα συνεπαγόταν τη δημιουργία «στρατοπέδων εργασίας», που είναι γνωστά ως στρατόπεδα εργασίας UMAP, για να φυλακίζουν τους gay.
Αυτά ήταν τα νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Κούβας, που είχανσυσταθεί έτσι ώστε η νέα σοσιαλιστική κυβέρνηση να μπορέσει να απαλλάξει το έθνος από την ομοφυλοφιλία, η οποία κατά κάποιο τρόπο πιστεύεται ότι ήταν ένα προϊόν του καπιταλισμού.
Οι ομοφυλόφιλοι καλλιτέχνες λογοκρίνονταν και οι ομοφυλόφιλοι που εργαζόταν στην κυβέρνηση έχασαν τις δουλειές τους.
Τα στρατόπεδα UMAP υπέβαλλαν τους ομοφυλοφίλους σε βάναυσα βασανιστήρια και είναι αρκετοί οι κρατούμενοι που αυτοκτόνησαν.
Όχι μόνο φυλακίστηκαν οι ομοφυλόφιλοι άνδρες, αλλά οι θηλυπρεπείς(μαλθακοί) άνδρες είχαν επίσης φυλακιστεί ώστε να κάνουν τόπο για το σύστημα του«νέου ανθρώπου», του Γκεβάρα … μια φριχτά παθολογική ομοφοβική ιδεολογία.
Οι άνθρωποι που δεν ταίριαζαν σε αυτό το φασιστικό όραμα φυλακίστηκαν χωρίς απαγγελία κατηγορίας ή δίκη και αναγκάζονται να αυτό-προσαρμοστούν σε μια έννοια του ανδρισμού μέσω της εργασίας σκλάβων.
Σε αυτά τα στρατόπεδα οι ομοφυλόφιλοι άνδρες υποβλήθηκαν σε αποκατάσταση και επανεκπαίδευση.
Ένα επιχείρημα ότι « Ναι αλλά τότε οι καιροί ήταν διαφορετικοί» ακυρώνεται από το γεγονός ότι ο Γκεβάρα ανέβηκε στην εξουσία για να φέρει την αλλαγή αλλά αυτό που τελικά έκανε ήταν ότι δεν έδωσε την παραμικρή σημασία σε κάποιες από τις μειονότητες των συμπατριωτών του.
Αν και ο σοσιαλισμός του Τσε έπρεπε να ήταν μια πιο δίκαιη εξέλιξη από τον καπιταλισμό για τα ανθρώπινα δικαιώματα, η εξέλιξη της τύχης των ομοφυλοφίλων αποδεικνύει ότι η τιμή που καταβλήθηκε για ένα βελτιωμένο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας ήταν η ίδια η ελευθερία της κάθε μειοψηφίας.
Μετά τον θάνατο του Τσε Γκεβάρα που σκοτώθηκε το 1967 όλα αυτά τα στρατόπεδα έκλεισαν από τον Κάστρο λόγω του ότι προσέλκυαν αρνητικά την προσοχή …. παγκοσμίως.
Bejel, Emilio. Gay Cuban Nation (University of Chicago Press, 2001)
Dore, Elizabeth & Carrie Hamilton. Sexual Revolutions in Cuba: Passion, Politics and Memory (Envisioning Cuba) (The University of North Carolina Press, 2012)
Στο επόμενο άρθρο με το Άρθρο 3 Δημόσιος εγκωμιασμός, άρνηση ή εκμηδένιση εγκλημάτων ….
Εμείς λοιπόν θα ασχοληθούμε με το Ολοκαύτωμα του Αϊζενχάουερ: την σφαγή του 1,7 εκατομμύριων Γερμανών στρατιωτών και εγκλείστων στα 200 τέτοια στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου που ήταν διάσπαρτα σε όλη τη Γερμανία !
Εδω και δεκα,ισως και παραπανω μερες,περνοντας εξω απο την πρεσβεια των ΗΠΑ επι της οδου Κοκκαλη,εχω δει εργατες να βγαζουν τον παλιο σιδερενιο φρακτη που υπηρχε.Σημερα το μεσημερι που περνουσα παλι,ηταν ενας γερανος,ο οποιος τοποθετουσε κατι τεραστια ατσαλινα πλεγματα,σαν καλουπια,στην θεση των παλιων καγκελων.
Προφανως οι Αμερικανοι ενισχυουν την περιφραξη,αλλα γιατι ?
Τι ξερουν που εμεις αγνοουμε ?
Και σιγουρα για να ενισχυουν τον φρακτη,κατι φοβουνται……τι ? ?
Το κέρατό σας μέσα, ρασοφόροι του σκότους... έχετε λεηλατήσει τις ψυχές των Χριστιανών. Την ώρα της Κρίσης, θα αποδοθούν τα του Καίσαρος τω Καίσαρη...
Πόπη Σουφλή
"Εδώ και λίγες εβδομάδες έχει "βουήξει" το διαδίκτυο απο φωτογραφίες Αρχιερέων και Ιερέων που ποζάρουν καμαρωτοί με κρεμασμένα στο στήθος τους τα μασωνικά "εγκόλπια", δίπλα σε "διάσημους" μασώνους.
Οι πιό γνωστές φωτογραφίες (οι οποίες αν και ελπίζαμε να είναι προϊόν φωτομοντάζ δυστυχώς είναι γνήσιες) είναι εκείνες απο την τελετή μύησης "νεοφωτίστων" στις οποίες παρίστατο ο υπέργηρος μητροπολίτης Βελεστίνου ο αρχιμανδρίτης Στάχυς Καψής και κάποιος άλλος Ιερέας , του οποίου το όνομα δεν το γνωρίζουμε ακόμα , καθώς επίσης και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου , ο οποίος αν και δεν φορούσε κανενός είδους μασωνικό μετάλλειο (όπως οι άλλοι) ωστόσο είχε δεχθεί στο αρχιεπισκοπικό γραφείο την αντιπροσωπεία της ηγεσίας του Υπάτου Συμβούλιου της Μεγάλης Επικράτειας της Ελλάδος
Το περίεργο είναι ότι υπήρξαν e-mails τα οποία δήθεν είχαν αποσταλεί απο την αντιτρομοκρατική υπηρεσία σε ιστολόγια που ανέδειξαν αυτά τα θέματα, στα οποία ενημερώνεται (δήθεν) ο διαχειριστής - διαχειρίστρια του ιστολογίου, ότι κάποιοι (;) έχουν μπεί στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και στην διαχείριση του ιστολογίου , ότι παρακολουθούν κάθε τι που γράφει , κάθε επικοινωνία του και ότι η αντιτρομοκρατική υπηρεσία σε συνεργασία με την δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος , παρακολουθούν τους "παρακολουθούντες" μέχρι να τους εντοπίσουν και να πράξουν τα κατά τον νόμο δέοντα.
Στο τέλος η "αξιωματικός" τάδε της αντιτρομοκρατικής "συστήνει" στον διαχειριστή - διαχειρίστρια του ιστολογίου να είναι "προσεκτικός" στο τί δημοσιεύει ή τι γράφει στα e-mail που στέλνει.
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ιδιαίτερα έξυπνος για να αντιληφθεί, ότι το e-mail δεν εστάλη απο την αντιτρομοκρατική υπηρεσία , η οποία δεν θα λάμβανε ποτέ την πρωτοβουλία να "προστατεύσει" τα προσωπικά δεδομένα οιουδήποτε και ειδικά κάποιου άγνωστου blogger.
Είναι προφανές ότι κάποιοι μασώνοι έχουν πανικοβληθεί απο τις στυνταρακτικές , ειδικά για τους πιστούς , αποκαλύψεις και προσπαθούν να τρομοκρατήσουν όποιον τις δημοσιεύει ή τις αναδημοσιεύει.
Δυστυχώς γι αυτούς το μόνο που κατάφεραν είναι να μας πεισμώσουν ακόμα περισσότερο".
Δεν νομίζουμε ότι υπάρχει έστω και ένας αναγνώστης που δεν έθεσε ο ίδιος ή δεν άκουσε το ερώτημα «γιατί δεν ξεσηκώνεται ο κόσμος;». Εξάλλου όλοι αντιλαμβανόμαστε πως όσο δεν αντιδρούμε τόσο η κατάστασή μας θα γίνεται χειρότερη. Και όμως τίποτα δεν γίνεται. Αλλά, όσο και αν ηχεί περίεργο, αυτή τη στιγμή ο ελληνικός λαός είναι σε τέτοια κατάσταση επαναστατικότητας που δεν παίρνει άλλο. Και όμως δεν ξεσηκώνεται. Και δεν φταίει η φυλή μας, ούτε η ποιότητα του Έλληνα και άλλες ανοησίες που ακούγονται για να αιτιολογήσουν το φαινόμενο του καναπέ. Κάθε λαός επαναστατεί μόνο αν συντρέξουν σωρευτικά τέσσερις (μαθηματικές θα λέγαμε) προϋποθέσεις, διαφορετικά αφανίζεται χωρίς να καταλάβει το γιατί. Α) Πρέπει να υπάρξει ένα όραμα, μια ιδέα. Δηλαδή πρέπει να υπάρξει η πνευματική τροφή που θα καλύψει την πνευματική αναζήτηση που έχει ανάγκη ο άνθρωπος για να δράσει. Ποιο είναι αυτό το όραμα σήμερα; Μήπως ο κομμουνισμός, ο σοσιαλισμός, ο φιλελευθερισμός ή ο νεοφιλελευθερισμός; Έχουμε ξεμείνει από ιδεολογίες. Β) Πρέπει να υπάρχει συγκεκριμένος και ορατός εχθρός. Κανένας λαός δεν ξεσηκώνεται ποτέ με αντίπαλο τον κανένα ή έναν αόρατο εχθρό (π.χ. παγκοσμιοποίηση, αγορές, δανειστές κ.λ.π.) που δεν μπορεί να τον δει. Υπάρχει άραγε ορατός εθνικός ή ταξικός εχθρός; Γ) Θα πρέπει να υπάρξει προοπτική βελτίωσης της παρούσας θέσης. Δηλαδή ξεσηκώνεται ένας λαός, όχι για να πάει αυτοκτονικά σε χειρότερη κατάσταση, αλλά για να βελτιώσει τη ζωή του. Ποια είναι άραγε η εναλλακτική πρόταση που υπόσχεται καλυτέρευση της θέσης του λαού σήμερα; Δ) Θα πρέπει να υπάρξει Ηγέτης ή Ηγετική Ομάδα (επαναστατική ομάδα) που θα ενσαρκώνει τις τρεις προηγούμενες προϋποθέσεις, θα εκφράσει τη λαϊκή συνισταμένη και θα τεθεί επικεφαλής της λαϊκής επανάστασης.
Κανένας λαός ποτέ δεν ξεσηκώνεται μόνος του άτακτα και ασυντόνιστα. Και φυσικά ο Ηγέτης ή Ηγετική Ομάδα δεν θα γεννήσουν μόνοι τους τις προϋποθέσεις αυτές, αλλά θα εκφράσουν σε δεδομένη ιστορική στιγμή τις ήδη γεννημένες προϋποθέσεις.
Όσο λοιπόν δεν ξεκαθαρίζουν και δεν σχηματοποιούνται αυτές οι προϋποθέσεις τόσο και δεν θα εμφανίζεται και ο Ηγέτης και άρα και η επανάσταση. Επομένως πρέπει να ξεκαθαρίσουν και να σχηματοποιηθούν κατ’ αρχήν οι τρεις πρώτες προϋποθέσεις και τότε θα υπάρξει αμέσως η εξέγερση και η ανατροπή. Όμως το καθεστώς δεν είναι αφελές. Σκόπιμα με την προπαγάνδα του, μέσα από τα καθεστωτικά ΜΜΕ κ.λ.π. δημιουργεί σύγχυση και αμφιβολίες, ώστε να μην σχηματοποιούνται το όραμα και η εναλλακτική λύση, να σβήνονται εύκολα τα ίχνη του εχθρού και να μην προβάλλονται ικανά πρόσωπα με ιδέες που μπορεί εν δυνάμει να αποτελέσουν ηγέτες. Γι’ αυτό και βλέπουμε να ανακυκλώνονται με κολοσσιαίες και προκλητικές αμοιβές τα ίδια φθαρμένα υλικά. ΥΓ. Συγκρατείστε αυτό το άρθρο, θα μας χρειαστεί σε άλλες αναλύσεις σε ότι αφορά τις προϋποθέσεις. Πέτρος Χασάπης
Η θεωρία του δόγματος του σοκ ή της θεραπείας του σοκ αποδίδεται στον Αμερικανό, ουγγαροεβραϊκής καταγωγής,οικονομολόγο Μίλτον Φρίντμαν. Αυτή η θεωρία εκμεταλλεύεται μια οικονομική κρίση ή ένα γεγονός καταστροφής ή ένα πόλεμο και μέσω αυτών των οδυνηρών καταστάσεων δημιουργεί μεγάλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις σε ένα κράτος. Η επιτυχία της πολιτικής αυτής βασίζεται στο γεγονός ότι ο φόβος και οι ενοχές για τα αποτελέσματα της κρίσης ή της καταστροφής κάνει τους πολίτες ανεκτικούς και απαθείς σε επαναλαμβανόμενες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις ακριβώς επειδή πιστεύουν ότι κάτι άλλο χειρότερο έρχεται.
Στην πατρίδα μας σήμερα, από την τρικομματική-μνημονιακή-προδοτική κυβέρνηση Σαμαρά εφαρμόζεται πιστά αυτός ο νεοφιλελευθερισμός και έχει ως αποτέλεσμα την μεγάλη οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα. Μέσω των εντολών της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Δ.Ν.Τ και της Ανατολικογερμανίδας Μέρκελ, η πατρίδα μας έχει μεταβληθεί σε πειραματόζωο των σχεδίων τους για την επιβολή του νεοκαπιταλισμού της καταστροφής και της υποταγής των λαών της Ευρώπης.
Οι εκφραστές του νεοφιλελευθερισμού, είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί του πατριωτισμού. Είναι πολέμιοι των Ιερών και Οσίων του λαού μας. Μεταμφιέζονται σε
μασκαράδες και εξαγγέλλουν προς τον Ελληνικό λαό υποσχέσεις για ανάπτυξη και επενδύσεις. Προσπαθούν να πείσουν τους Έλληνες πως τα αντιλαϊκά και απάνθρωπα μέτρα που κάθε μέρα επιβάλλουν, είναι για το καλό μας και τα οποία σύντομα θα ανακληθούν.
Πρωτοκλασάτο στέλεχος αυτής της τρικομματικής-μνημονιακής-προδοτικής κυβέρνησης Σαμαρά, που σφετερίστηκε την εξουσία διά μέσω του εκλογικού καλπονόμου και των προεκλογικών ψεύτικων υποσχέσεων, είναι ο Υπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, κ. Κωστής Χατζηδάκης.
Ο συγκεκριμένος Υπουργός, διέπεται απόλυτα από τις αρχές του νεοφιλελευθερισμού και οι πολιτικές του αποφάσεις λαμβάνονται υπό την μορφή εκτελέσεως «συμβολαίων θανάτου».
Ο κ. Χατζηδάκης, την περίοδο 2007-2009 επί Κυβερνήσεως Κώστα Καραμανλή, διετέλεσε για πρώτη φορά ΥπουργόςΑνάπτυξης και η απορροφητικότητα των κονδυλίων του ΕΣΠΑ, έφτασε τον Οκτώβριο του 2009 στο ….εξωπραγματικό ποσοστό του 2,93%. Έτσι, λοιπόν ο κ. Σαμαράς θέλοντας να επιβραβεύσει αυτή την τεράστια πολιτική «προσωπικότητα», του ανάθεσε εκ νέου το συγκεκριμένο Υπουργείο, με σκοπό να το «αναβαθμίσει».
Όμως, ο λαός μας δεν λέει τυχαία «τι είχα Γιάννη, ότι είχα πάντα». Αυτή η λαϊκή ρύση πάει «γάντι» στη νέα θητεία του κ. Χατζηδάκη στο Υπουργείο Ανάπτυξης. Η απορροφητικότητα του ΕΣΠΑ, έχει καθηλωθεί στο χαμηλό επίπεδο του περίπου 40%, και οι σκηνοθετημένες κακές θεατρικές παραστάσεις, για επιτάχυνση σημαντικών δημοσίων έργων, όπως η Ιόνια οδός, έχουν κολλήσει στα γρανάζια της γραφειοκρατίας, ενώ στις δυσλειτουργίες της κρατικής μηχανής, έχουν προστεθεί και φαινόμενα διαφθοράς υπαλλήλων οι οποίοι κατηγορούνται για εκβίαση και δωροδοκία.
Ωστόσο, το «θεάρεστο» έργο του κ. Χατζηδάκη επεκτείνεται και στα Εθνικά θέματα, με τις καταγεγραμμένες απόψεις του, όπως του κάθε νεοφιλελεύθερου, να επενδύει στην τρομοκρατία της έκφρασης. Ο κ. Χατζηδάκης, συμμετέχοντας στις 19 Μαρτίου 2012 σε τηλεοπτική εκπομπή της κ. Έλλης Στάη στο κρατικό κανάλι της ΝΕΤ και ως κύριος εκφραστής και υποστηρικτής των μνημονίων που εξαθλίωσαν τον λαό μας και απεμπόλησαν τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδος μας, δήλωσε μεταξύ άλλων τραγικών και συνάμα γραφικών: «…εάν η Ελλάδα έφευγε από το ευρώ και όπως φάνηκε και από την χθεσινή τοποθέτηση του Γιούνκερ, συζητήθηκε πάρα πολύ σοβαρά η Ελλάδα να φύγει από το ευρώ, θα είχαμε μια νέα Μικρασιατική καταστροφή. Η Ελλάδαθα έμενε χωρίς καύσιμα, χωρίς φάρμακα…».
Αυτή την ίδια τρομοκρατική επιχειρηματολογία χρησιμοποίησε, αρκετούς μήνες μετά (13/4/2013) σε συνέντευξή του στην καθημερινή εφημερίδα «Ελεύθερη Ώρα» και ο Άδωνις Γεωργιάδης (βουλευτής της ΝΔ), όταν είπε: «Εάν λέγαμε όχι στο Μνημόνιο, οι συνέπειες για την Ελλάδα θα ήταν χειρότερες ακόμα και από Μικρασιατική καταστροφή»!
Ενισχυτικό του άκρατου νεοφιλελευθερισμού του Χατζηδάκη, είναι η συνεχιζόμενη συμμετοχή του στη Διοικούσα επιτροπή της ΜΚΟ «Ελληνικό Καραβάνι Αλληλεγγύης», μαζί με τον Αλέκο Αλαβάνο. Πιο συγκεκριμένα. Ο κ. Αλαβάνος, είχε χρησιμοποιήσει την ιδιότητά του ως μέλους της διοικούσας επιτροπής αυτής της ΜΚΟ, όταν πρωτοστάτησε ως εκπρόσωπός της, πριν λίγα χρόνια, υπερασπιζόμενος τους λαθρομετανάστες, στην κατάληψη της Νομικής Σχολής Αθηνών και ακολούθως, όταν αυτοί φιλοξενήθηκαν τον Φεβρουάριο στο μέγαρο «Υπατία». Είχε δε, δηλώσει: «…δεν είναι Έλληνας όποιος ζητάει την κατάργηση του ασύλου , όπως …ο κ. Σαμαράς».
Αυτή η δήλωση Αλαβάνου ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από πλευράς ΝΔ και το γραφείο τύπου της, είχε εκδώσει πολύ σκληρή απάντηση: «ο κ. Αλαβάνος έφθασε σήμερα στην έσχατη πολιτική αθλιότητα να μοιράζει πιστοποιητικά ελληνικότητας».
Μετά την παραπάνω αναφορά, εγείρεται το ερώτημα: Πόσοι γνώριζαν, προφανώς ούτε η ΝΔ, πως ο Κωστής Χατζηδάκης ήταν μέλος της διοικούσας επιτροπής μαζί με τον Αλέκο Αλαβάνο και τον Παρασκευά Αυγερινό;
Ο κ. Χατζηδάκης συμφωνούσε με τις δηλώσεις του κ. Αλαβάνου κατά του Σαμαρά;
Είναι δυνατόν να συνυπάρχει, έστω και για καλό σκοπό, στην ίδια ΜΚΟ με τον κ. Αλαβάνο που, όπως φαίνεται, έχουν εκ διαμέτρου αντίθετες πολιτικές θέσεις και απόψεις;
Τι είναι αυτό που τους ενώνει;
Γιατί παραμένει στην ίδια ΜΚΟ ο Χατζηδάκης ή δεν τον παραιτεί ο Σαμαράς;
Γιατί είναι πλέον ξεκάθαρο, πως ο νεοφιλελεύθερος Αλαβάνος είναι «ο πολιτικός λαγός» του νεοφιλελεύθερου Σαμαρά στο τρομοκρατικό προεκλογικό σύνθημα της ΝΔ, «ευρώ ή δραχμή», εισπράττοντας και τα «απόνερα» του ΣΥΡΙΖΑ μετά την ίδρυση του κόμματός του!.
Κλείνοντας, θα θεωρήσω τελευταίο πολιτικό «κατόρθωμα» του κ. Χατζηδάκη, το οικονομικό στράγγισμα (μη δημοσίευση ισολογισμών) μικρών αλλά ελεύθερων και αδέσμευτων εφημερίδων, οι οποίες πρέπει να φιμωθούν. Πριν, όμως, ο νεοφιλελεύθερος δικτατορίσκος, λάβει την οριστική απόφαση καταργήσεως αυτών των δημοσιεύσεων θα πρέπει να λάβει υπόψη του πως πολλά από τα έσοδα ύπαρξής τους, αυτές οι εφημερίδες, τα αντλούσαν από τις δημοσιεύσεις ισολογισμών εταιρειών και έτσι, συντηρούντο πολλές οικογένειες δημοσιογράφων που απασχολούνται σε αυτές. Επιπρόσθετα, ας θυμηθεί την 15η Δεκεμβρίου 2010, όταν δέχτηκε άγρια επίθεση από αγνώστους, καθώς προσπαθούσε να βγει από τη βουλή, ενώ εξελισσόταν διαδήλωση κατά της οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης και διακομίστηκε αιμόφυρτος στο νοσοκομείο
ΡΕΦΕΝΕ ΤΟ ΣΚΟΙΝΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΕΜΑΣΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΟΥ
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Υποκρίνονται και συγκαλύπτουν συστηματικά το πολιτικό έγκλημα – Συγκαλύπτουν εαυτούς και αλλήλους στο βασίλειο του λαμογιστάν και ταυτόχρονα βγάζουν στο σφυρί πατρίδα, λαό και εθνική αξιοπρέπεια αν και ξέρουν πως , θα είχαν εξοικονομήσει περισσότερα χρήματα με την πάταξη του πολιτικού εγκλήματος, από το τίμημα της ταπείνωσης με το οποίο ξεπουλούν τη δημόσια περιουσία…
Πουλάνε τα πάντα – Σκοτώνουν ότι επιμένει να ανασαίνει σ αυτό τον τόπο – Βγάζουν με τρόπο ελεεινό στο σφυρί ότι πετά, ότι περπατάει, ότι κάνει απεγνωσμένη προσπάθεια να κολυμπήσει…
Κι αυτή την αθλιότητα, τη βάφτισαν εθνική πολιτική. Κι έχουν το θράσος να την εξυμνούν θαυμάζοντας την υποτιθέμενη «μοναδικότητά» της. Αλλά για να δούμε…
Είναι μοναδικό ή συνιστά πρωτοφανή αγυρτεία να βγάζεις στο σφυρί την περιουσία της κοινωνίας που σε εμπιστεύθηκε για να διαχειριστείς τις υποθέσεις της;;;
Είναι εθνική πολιτική ή συνιστά ολέθριο ποινικό αδίκημα και απροκάλυπτη εκδήλωση εθνικής απιστίας… Να τροφοδοτείς τη βουλιμία των πλιατσικολόγων με όλα εκείνα που μάτωσε για να εξασφαλίσει ως κοινωνικό αγαθό, ως πανεθνική περιουσία η Ελληνική κοινωνία μεταπολεμικά;;;
Συνιστά υπεύθυνη εθνική στάση ή κατάντια ανεπίτρεπτη και πρωτοφανή ξεπεσμό να μετατρέπεσαι από κυβερνήτης σε βαποράκι που «σκοτώνει» μπιρ παρά ότι βρει, αποθεώνοντας το μεγαλείο της «δόσης»;;;
Λένε οι ελεεινοί… Έχετε άλλη πρόταση για το που θα μπορούσαμε να βρούμε τα χρήματα που έχει ανάγκη ο τόπος???
Απαντούμε στους ελεεινούς… Αν πρόκειται τα χρήματα που θα βρούμε πλιατσικολογώντας τον τόπο μας, να καταλήξουν στα γκεσταπίτικα θησαυροφυλάκια, όχι μόνο δεν έχουμε υποχρέωση να τα αναζητήσουμε, αλλά έχουμε εθνικό καθήκον να αποτρέψουμε με κάθε τρόπο τη διαφυγή τους από τον τόπο.
Αυτή είναι η διαφορά του δουλοπρεπούς και του δωσίλογου, από τον υπεύθυνο εθνικό ηγέτη.
Λένε οι ξεφτιλισμένοι… Μα χρωστάμε και πρέπει να αποπληρώσουμε τα χρέη μας.
Απαντάμε στους ξεφτιλισμένους… Ξέρετε πόσα χρωστάμε;;; Είστε σε θέση να κατονομάσετε τα πολιτικά λαμόγια από το σινάφι σας που δανείστηκαν και κατασπατάλησαν το δημόσιο χρήμα μιζάροντας εαυτούς αλλά και δανειστές με υποθήκη την πατρίδα και την κοινωνία ολόκληρη;;; Ποιους απ αυτούς τιμωρήσατε… Πόσους εκτελέσατε… Πόσες περιουσίες δημεύσατε… Γιατί συμβιβαστήκατε εξωδικαστικά με τη Ζήμενς;;; Στο όνομα ποιού λαού τολμήσατε αυτά τα αίσχη;;;
Έχετε συνειδητοποιήσει πως δεν είχατε συγκαλύψει συστηματικά το πολιτικό έγκλημα, θα είχατε εξοικονομήσει περισσότερα χρήματα από το τίμημα της ταπείνωσης με το οποίο ξεπουλάτε τη δημόσια περιουσία;;;
Ας πάμε όμως και παρακάτω…
Ξέρετε πόσα χρωστάμε;;; Πάνω από 400 δις. Σωστά;;;
Και ποιο πρόβλημα θα λύσετε ξεπουλώντας το δημόσιο πλούτο για να εισπράξετε 10 δις στην καλύτερη περίπτωση;;; Θα μειώσετε το χρέος;;;
Τι κάνατε μέχρι τώρα;;;
Καταστρέψατε τη ζωή μας… Τινάξατε στον αέρα τα ασφαλιστικά ταμεία μας… Βάλατε χέρι αδίστακτο φορολογώντας ακόμη και τη μιζέρια του άστεγου και του άνεργου… Και τι καταφέρατε με όλα αυτά???
Καταφέρατε να αυξήσετε το χρέος. Τα 10 δις από το πλιάτσικο ποιόν θα σώσουν λοιπόν??? Τη ζωή μας??? Την πατρίδα??? Τα κρατικά ταμεία??? Την εθνική μας αξιοπρέπεια???
Και τι θα γίνει αν μειώσετε σήμερα το χρέος κατά 10 δις. Τα 10 θα τα βρείτε ξεπουλώντας τα πάντα. Τα υπόλοιπα 390 που θα τα βρείτε??? Και τι θα μείνει να ξαναπουλήσετε όταν μετά από ένα μήνα τα 390 θα ξαναγίνουν και πάλι 400 δις;;;
Επίλογος… Η δεξαμενή του πλιάτσικου – δηλαδή η ίδια η Ελληνική κοινωνία την οποία βιάζουν συστηματικά τα τελευταία τρία χρόνια – στέρεψε πλέον οριστικά και αμετάκλητα.
Η εφιαλτική πολιτική που επέλεξαν να εφαρμόσουν, δε δημιουργεί μια Ελλάδα ικανή να παράξει πλούτο και να ορθοποδήσει οικονομικά. Αυτό που κάνουν είναι να ξεπουλούν τις πηγές του πλούτου.
Αυτό δε θα φέρει την Ελλάδα της ανάπτυξης που ισχυρίζονται, αλλά θα υποβαθμίσει οριστικά τη χώρα σε μπουρδέλο των Βαλκανίων και της Νοτιανατολικής Μεσογείου.
Το μόνο που θα μένει μετά από αυτό, είναι να δημεύσουν τα σπίτια των πολιτών. Και αυτή την εξέλιξη ήδη την έχουν δρομολογήσει.
Να τους σταματήσουμε τώρα… Να τους ακυρώσουμε τώρα… Να τους τιμωρήσουμε παραδειγματικά τώρα…
Γιατί στο τέλος αυτός ο λαός, θα πρέπει να κάνει ρεφενέ ακόμη και για να αγοράσει το σκοινί με το οποίο θα κρεμάσει τους προδότες του.
ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Εμπειρία από άλλες χώρες έχει καταδείξει ότι η ιδιωτικοποίηση του νερού έχει οδηγήσει σε εκτίναξη των τιμών και σε ορισμένες περιπτώσεις σε κίνδυνο της δημόσιας υγείας και ευημερίας. Η πρόσβαση στο νερό είναι ανθρώπινο δικαίωμα (ΟΗΕ 2010)
Αν το σωματείο, συλλογικότητα, πρωτοβουλία, οργάνωση σας συμφωνεί με το κείμενο αυτό στείλτε μας ένα εmail επιβεβαίωσης στο savegreekwater@gmail.comαπο το επίσημο email σας για να σας προσθέσουμε στους συνυπογράφοντες. Σημαντικό είνα ωστόσω να συνεχίσουμε να υπογράφουμε και ατομικα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΟΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗ
Προς την Ελληνική Κυβέρνηση και την Ελληνική Δικαιοσύνη
Εμείς οι Έλληνες πολίτες που υπογράφουμε την παρούσα επιστολή, είμαστε αντίθετοι στην πώληση σε ιδιώτες των εταιριών Ύδρευσης σε όλη την ελληνική Επικράτεια. Θεωρούμε ότι μια τέτοια εξέλιξη είναι εις βάρος του κοινωνικού συμφέροντος και επιφυλασσόμαστε για το δικαίωμα μιας ιδιωτικής εταιρίας αλλά και οποιασδήποτε νομικής μορφής να έχει στην ιδιοκτησία της αποκλειστικά ή μερικά δικαιώματα χρήσης των υδάτινων πόρων που αποτελούν φυσικό αγαθό και μάλιστα απολύτως απαραίτητο για την επιβίωση ανθρώπων, φυτών και ζώων, αγαθό που προστατεύεται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία (οδηγία πλαίσιο 2000/60) (1) αλλά και τον ΟΗΕ που στις 28 Ιουλίου 2010 ενέκρινε ψήφισμα, για να προσθέσει την πρόσβαση σε καθαρό νερό στη διακήρυξη του για τα ανθρώπινα δικαιώματα (AG/10967) (2).
Σχετικά με την ΕΥΔΑΠ, που επί ιδρύσεως της (Ν.1068-1980) ανήκε αποκλειστικά στο κράτος, παρακολουθήσαμε ήδη την σταδιακή αλλαγή του θεσμικού της πλαισίου κατά την μετοχοποίηση της επί πρωθυπουργίας Κ.Σημίτη (Ν.2794-1999) και αμφισβητούμε καταφανώς την ορθότητα της πιο πρόσφατης εξέλιξης εκείνης του να συμπεριληφθεί η ΕΥΔΑΠ καθώς και η κερδοφόρα ΕΥΑΘ (4) στην ανώνυμη εταιρία «ΤΑΜΕΙΟ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ Α.Ε.» (Ν3986-2011) (3) που όπως αναφέρεται στο άρθρο 1.2 «Το προϊόν αξιοποίησης χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους της χώρας».(5) Εκτός της ΕΥΔΑΠ, άμεση σχέση με τους υδάτινους πόρους έχει και η ΔΕΗ. Οι τεχνητές λίμνες, οι ταμιευτήρες και τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια είναι βασικά στην ύδρευση και άρδευση μέσω των δημοτικών σχετικών επιχειρήσεων. Η πώληση τέτοιων περιουσιακών στοιχείων της ΔΕΗ είναι το ίδιο κατακριτέα. (6)(7) Η νομοθεσία στις Η.Π.Α, που απαγορεύει ή περιορίζει τη συλλογή βρόχινου νερού υπό τη μονότονη ρητορική της «προστασίας» των πόρων, δείχνει την τάση που επικρατεί. Αν οι ιδιωτικοποιήσεις σήμερα αφορούν υπηρεσίες και υποδομές αύριο έχουν ως στόχο τους ίδιους τους φυσικούς πόρους που αποτελούν συλλογικό αγαθό. Ενώ κρύβουν επιμελώς το μόνο πραγματικό ενδιαφέρον των ιδιωτών επενδυτών στον τομέα της ύδρευσης, δηλαδή το κέρδος.
Ίσως η Ελληνική κυβέρνηση "αγνοεί" περιστατικά όπως τα ακόλουθα:Χιλή: η Παγκόσμια Τράπεζα επέβαλλε σαν δανειοδοτικό όρο στη χώρα εγγύηση κέρδους 33% στη γαλλική εταιρία ύδρευσης Suez Lyonnaise des Eaux Αυστραλία: Το 1998 λίγο καιρό αφότου ανέλαβε την ύδρευση η γαλλική Suez Lyonnaise des Eaux το νερό στο Σύδνεϋ βρέθηκε μολυσμένο από παράσιτα και κρυπτοσπορίδια.
Καναδας: Τουλάχιστον 7 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους αφού μολύνθηκαν από το βακτηριο E coli στο Walkerton, Ontario ύστερα από τη ιδιωτικοποίηση του ελέγχου ποιότητας του νερού που πέρασε στον έλεγχο της A&L Labs. Η εταιρία χαρακτήρισε τα αποτελέσματα των ελέγχων «απόρρητη πνευματική ιδιοκτησία» και αρνήθηκε να τα κοινοποιήσει.
Μαρόκο: Οι καταναλωτές είδαν την τιμή του νερού να ανεβαίνει 3 φορές πάνω αφότου ιδιωτικοποιήθηκε η εταιρία ύδρευσης στην Casablanca.
Αργεντινή: Όταν θυγατρική της Suez Lyonnaise des Eaux αγόρασε την κρατική επιχείρηση νερού Obras Sanitarias de la Nacion, οι τιμές διπλασιάστηκαν και η ποιότητα του νερού χειροτέρευσε. Η εταιρίας αναγκάστηκε να αποχωρήσει όταν οι κάτοικοι μαζικά αρνήθηκαν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους.
Μ.Βρετανία Οι λογαριασμοί ύδρευσης και αποχέτευσης αυξήθηκαν κατά 67% μεταξύ 1989 και 1995. Το ποσοστό διακοπών των παροχών ανέβηκε κατά 177%
Ν.Ζηλανδία: Οι πολίτες βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για την εμπορευματοποίηση του νερού.
Ν.Αφρική: Το νερό έγινε απροσπέλαστο, πανάκριβο και μη ασφαλές όταν η εταιρία Suez Lyonnaise des Eaux ανέλαβε την ύδρευση στο Johannesburg. Υπήρξαν εκτεταμένες μολύνσεις και χιλιάδες άνθρωποι είδαν την παροχή τους να διακόπτεται.
Βολιβία: Το 1999 η Παγκόσμια Τράπεζα συστήνει ιδιωτικοποίηση της δημοτικής εταιρίας ύδρευσης της Cochabamba, Servicio Municipal del Agua Potable y Alcantarillado (SENIAPA). Αξιωματούχοι της τράπεζας απείλησαν ανοιχτά να παρακρατήσουν 600 εκατομμύρια $ από την δανειακή σύμβαση αν η Βολιβία δεν αποδεχόταν.
Εκπρόσωποι της εταιρίας Suez Lyonnaise des Eaux, κατόχου του 5,46% του μετοχικού κεφαλαίου της εισηγμένης ΕΥΑΘ (8) σύμφωνα με τον κ. Παπαδάκη αφού εξέφρασαν το ενδιαφέρον τους για την ιδιωτικοποίηση, γνωστοποίησαν ότι θα έχουν συνάντηση με τον διευθύνοντα σύμβουλο του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), Κώστα Μητρόπουλο, προκειμένου να κοινοποιήσουν και επισήμως την πρόθεση συμμετοχής στον σχετικό διαγωνισμό Στην πρώτη προσπάθεια ιδιωτικοποίησης, η Suez είχε συγκροτήσει κοινοπραξία με την ΑΚΤΩΡ. .(6-6-2012 Καθημερινή) http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyepix_2_06/06/2012_484426
Γι αυτούς τους λόγους αλλά και για τον λόγο ότι δεν αναγνωρίζουμε σε κανέναν αιρετό ή μη προσωρινό διαχειριστή της δημόσιας περιουσίας, σε εθνικό, περιφερειακό ή δημοτικό επίπεδο, το ηθικό δικαίωμα να παίρνει αποφάσεις σε θέματα που υπερβαίνουν το πεδίο δράσης ακόμη και της αρχής του κράτους, που δεν είναι αέναο, ζητούμε να αποσυρθούν οι εταιρίες ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ αλλά και όποιες άλλες δημοτικές εταιρίες ύδρευσης από το μενού των αποκρατικοποιήσεων και να προστατευθούν οι πηγές σε όλη την επικράτεια. Δηλώνουμε ως πολίτες επαρκώς ευχαριστημένοι από την λειτουργία των συγκεκριμένων επιχειρήσεων. και εκφράζουμε δημόσια τη βούλησή μας να αντισταθούμε με κάθε νόμιμο μέσο και με συλλογικές δράσεις διαμαρτυρίας σε περίπτωση που δεν εισακουστούμε.
Σε μια εποχή που η δημόσια παιδεία και υγεία, συρρικνώνονται ως πολυτέλειες που δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου. Αν το βασικό κοινωνικό συμβόλαιο, εκείνο της ανταποδοτικότητας καταρρεύσει, κανείς πολίτης δεν θα υποχρεούται να πληρώνει έμμεσους και άμεσους φόρους.
Ακόμη κι αν προχωρήσετε ερήμην μας, εμείς οι Έλληνες πολίτες θα αγωνιστούμε να ακυρώσουμε αυτήν σας την ενέργεια όπως συνέβη στο Παρίσι την 1/1//2010. (9) Όπως έχει δείξει η ιστορία των ιδιωτικοποιήσεων, το νερό πάντα γυρνάει στην πηγή του. \
Ειλικρινώς Οι υπογράφοντες
(1) οδηγία πλαίσιο 2000/60: η διαχείριση των υδάτων θα πρέπει να διέπεται από την αρχή της αειφορίας*, δηλαδή της προώθησης της βιώσιμης χρήσης του νερού και της δημιουργίας μιας πολιτικής, η οποία σέβεται τα ύδατα και τα προστατεύει από τις οικονομικές δραστηριότητες του ανθρώπου)
(2) Υπογράφτηκε από 122 χώρες, ενώ 41 χώρες δεν συμμετείχαν στη ψηφοφορία, ανάμεσα τους οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Μεγάλη Βρετανία και η Αυστραλία. Η Κίνα, η Ρωσία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ισπανία και η Βραζιλία χαιρέτισαν την εν λόγω απόφαση, ενώ ο Καναδάς προσπάθησε να την αποτρέψει. UN AG/10967 http://www.un.org/News/fr-press/docs/2010/AG10967.doc.htm
(3) Συγκεκριμένα Η ΕΥΔΑΠ Α.Ε. ανακοινώνει, σύμφωνα με το Ν. 3556/2007 και την από 27.1.2012 σχετική γνωστοποίηση, τη μεταβίβαση από το Ελληνικό Δημόσιο 29.074.500 μετοχών της ΕΥΔΑΠ Α.Ε., και ισάριθμων δικαιωμάτων ψήφου, ήτοι ποσοστό 27,30% του μετοχικού κεφαλαίου της Εταιρείας στο «Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου ΑΕ». Η μεταβίβαση έγινε κατόπιν εκτέλεσης εξωχρηματιστηριακής συναλλαγής, σε εφαρμογή των παραγράφων 4 & 5 του άρθρου 2 του Ν. 3986/2011 (ΦΕΚ 152/Α’) και της υπ’ αριθμ. 195/2011 (ΦΕΚ 2501/Β’) Απόφασης της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων (ΔΕΑΑ)).
(4) Η ΕΥΑΘ Α.Ε. ανακοινώνει, σύμφωνα με το Ν. 3556/2007 και την από 11.5.2012 σχετική γνωστοποίηση, τη μεταβίβαση από το Ελληνικό Δημόσιο 12.348.000 μετοχών της ΕΥΑΘ Α.Ε., και ισάριθμων δικαιωμάτων ψήφου, ήτοι ποσοστό 34,017% του μετοχικού κεφαλαίου της Εταιρείας στο «Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου ΑΕ». Αποτέλεσμα της ως άνω πράξης ήταν η μεταβολή του ποσοστού συμμετοχής του ΤΑΙΠΕΔ στο μετοχικό κεφάλαιο της Εταιρείας από 40% σε 74,017%. Η μεταβίβαση έγινε κατόπιν εκτέλεσης εξωχρηματιστηριακής συναλλαγής, σε εφαρμογή των παραγράφων 4 & 5 του άρθρου 2 του Ν. 3986/2011 (ΦΕΚ 152/Α’) και της υπ’ αριθμ. 206/2012 (ΦΕΚ 1363) Απόφασης της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων (ΔΕΑΑ). Αύξηση 92,3% παρουσίασαν τα καθαρά κέρδη της εισηγμένης ΕΥΑΘ Α.Ε. το πρώτο 6μηνο του 2011, ανερχόμενα σε 12 εκατ. ευρώ έναντι 6,2 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο περυσινό διάστημα. Ο τζίρος ανήλθε στο ποσό των 38,89 εκατ. ευρώ έναντι 37,73 εκατ. την αντίστοιχη περσινή περίοδο σημειώνοντας αύξηση 3%, ενώ τα προ φόρων κέρδη έφτασαν το ποσό των 15 εκατ. ευρώ έναντι 12,94 εκατ. πέρυσι παρουσιάζοντας αύξηση 16%. Η εντυπωσιακή αύξηση των κερδών οφείλεται κυρίως στη μείωση και τον εξορθολογισμό των δαπανών κάθε είδους (διοίκησης και διάθεσης), στην αύξηση των εσόδων και στη μείωση των φορολογικών βαρών. Σημειωτέον ότι την προηγούμενη περίοδο η εταιρεία είχε επιβαρυνθεί επιπλέον με την έκτακτη εισφορά του νόμου 3845/2010 και τον πρόσθετο φόρο από διαφορές φορολογικού ελέγχου προηγούμενης πενταετίας (2004-2008).
(5) σύμφωνα με το άρθρο 2.8 «Εμπράγματα δικαιώματα τρίτων μπορεί να κηρύσσονται αναγκαστικώς απαλλοτριωτέα με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, για λόγους μείζονος σημασίας δημοσίου συμφέροντος, αν κρίνονται αναγκαία για την αξιοποίηση περιουσιακού στοιχείου του Ταμείου ή εταιρείας της οποίας το μετοχικό κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου, άμεσα ή έμμεσα, στο Ταμείο ή αν κρίνονται αναγκαία για την πραγματοποίηση επενδυτικού σχεδίου ειδικού διαδόχου του Ταμείου ή εταιρείας της οποίας το μετοχικό κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου, άμεσα ή έμμεσα, στο Ταμείο.», άρθρο εξίσου αμφισβητήσιμου με το α.14 περί παραχώρησης χρήσης αιγιαλού και παραλίας
(6) Το γεγονός ότι η ΔΕΗ έχει άμεση σχέση με τη διαχείριση των υδάτινων πόρων αποδεικνύεται από το παρακάτω απόσπασμα από τον ιστιότοπο της εταιρίας: « Η ΔΕΗ Α.Ε. αναγνωρίζοντας το ζήτημα του νερού, όχι απλώς ως ένα τεχνικό θέμα αλλά σε συνδυασμό με άλλες ευρύτερες επιλογές, υλοποιεί μια σειρά μέτρων και δράσεων που χαρακτηρίζονται για τον προληπτικό τους χαρακτήρα ως προς την προστασία και ολοκληρωμένη διαχείριση των υδάτων, με υπευθυνότητα και με γνώμονα τη μεγιστοποίηση του συνολικού κοινωνικού, περιφερειακού, χωροταξικού και περιβαλλοντικού οφέλους από τις συνδυασμένες αυτές χρήσεις των έργων της. Η Επιχείρηση, εκμεταλλευόμενη το έντονο φυσικό ανάγλυφο της χώρας μας, κατασκευάζει φράγματα κατά τη ροή των ποταμών και δημιουργεί τεχνητές λίμνες ή αλλιώς ταμιευτήρες, αξιοποιώντας το υδροδυναμικό της χώρας, σύμφωνα πάντα με τις αρχές της αειφορίας, δηλαδή το σεβασμό στο ισοζύγιο προσφοράς και ζήτησης σε επίπεδο λεκάνης απορροής του κάθε υδατικού διαμερίσματος. Η ΔΕΗ Α.Ε. με τα φράγματα που κατασκεύασε στα κυριότερα ποτάμια της Ελλάδας, συμβάλλει σημαντικά στη διαχείριση των υδατικών πόρων της χώρας και στην εξυπηρέτηση των αναγκών των τοπικών κοινωνιών. Με τα μεγάλα ΥΗΕ που λειτουργούν σήμερα, αξιοποιείται το 30-35% περίπου του τεχνικά εκμεταλλεύσιμου υδροδυναμικού της χώρας, καλύπτοντας το 10% της συνολικής ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας και διαθέτοντας το 30% περίπου της συνολικής εγκατεστημένης ισχύος του διασυνδεδεμένου συστήματος. Συγχρόνως, αξιοποιώντας τους εγχώριους πόρους της χώρας, τα έργα αυτά, μειώνουν την ενεργειακή εξάρτηση από το εξωτερικό και παράλληλα υποκαθιστούν ορυκτά καύσιμα, συμβάλλοντας στον περιορισμό του φαινομένου του θερμοκηπίου. Δεδομένου δε, ότι οι απαιτήσεις σε νερό (δυνάμει ανανεούμενο αγαθό) συνεχώς αυξάνονται, η αποθήκευση αυτού του αγαθού γίνεται πλέον επιτακτική ανάγκη» πιο αναλυτικές πληροφορίες : http://www.dei.gr/Documents/imera.nerou.pdf
(7) «Λίστα με τους προς πώληση υδροηλεκτρικούς σταθμούς της ΔΕΗ δεν υπάρχει, αλλά σταθμοί θα πουληθούν», ήταν η απάντηση του υφυπουργού Περιβάλλοντος Γιάννη Μανιάτη στην Ηρώ Διώτη στις 9/3/2012 http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=674670
(8) 1. Το Ελληνικό Δημόσιο κατέχει δικαιώματα ψήφου 26.868.000 ήτοι ποσοστό 74,02% 2. Η «SUEZ ENVIRONEMENT» κατέχει δικαιώματα ψήφου 1.982.870 ήτοι ποσοστό 5,462% 3. Η HMG GLOBETROTTER κατείχε δικαιώματα ψήφου 384.062 ποσοστό 1,06%
* Στη Συνθήκη του Άμστερνταμ θεσμοθετήθηκε η έννοια της «αειφόρου ανάπτυξης» που ενεγράφη στο προοίμιο της ΣΕΕ και στους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα άρθρα Β ΣΕΕ και 2 ΣΕΚ.1794 Ο όρος αειφόρος ανάπτυξη καθιερώθηκε από την Διεθνή Επιτροπή για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη1795 το 1987 στην Έκθεση της το «Κοινό μας Μέλλον» γνωστή και ως Έκθεση Brundtland. Στην έκθεση αυτή έθεσε την έννοια της αειφόρου ανάπτυξης ως βασική για την προστασία του περιβάλλοντος και έδωσε το εξής ορισμό: «η ανάπτυξη η οποία ικανοποιεί τις ανάγκες του παρόντος χωρίς να διακυβεύει την ικανότητα των μελλοντικών γενεών να ικανοποιήσουν τις δικές τους ανάγκες». Ο ορισμός αυτός περιέχει δύο βασικές επιταγές, την ικανοποίηση κατά προτεραιότητα των αναγκών των φτωχών κατοίκων και την ιδέα της ορθολογικής χρήσης και της επιβολής περιορισμών, ώστε να ικανοποιηθούν και οι ανάγκες των μελλοντικών γενεών. Η έννοια της αειφόρου ανάπτυξης, επαναπροσδιορίστηκε με την απόφαση 55/199 της 5ης Φεβρουαρίου 2001 της Επιτροπής Αειφόρου Ανάπτυξης, η οποία προέβλεψε ότι συστατικά μέρη της είναι η προστασία του περιβάλλοντος, η κοινωνική ανάπτυξη και η οικονομική ανάπτυξη.
Με την παρούσα υπεύθυνη δήλωσή μου, (γνωρίζοντας τις συνέπειες του νόμου περί ψευδούς δηλώσεως) σας δηλώνω ότι: σε περίπτωση θανάτου μου δεν επιθυμώ να ληφθούν τα όργανά μου και οι ιστοί μου προς μεταμόσχευση, δεν επιτρέπω σε κανέναν (συγγενή μου ή τρίτο ή οποιονδήποτε φορέα δημόσιο ή ιδιωτικό), σε οποιονδήποτε χρόνο, και για οποιαδήποτε αιτία, να ανακαλέσει αυτή την απόφασή μου ομοίως δεν εκχωρώ σε κανέναν, κανένα δικαίωμα στη σωματική μου ακεραιότητα (όπως το «τέστ άπνοιας») πριν και μετά τη σωματική μου αποβίωση. Η παρούσα μπορεί να ανακληθεί μόνο από εμένα με συμβολαιογραφική πράξη.
Επίσης αιτούμαι να γνωστοποιήσετε την παρούσα προς όλους τους αρμόδιους φορείς του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, που με οποιονδήποτε τρόπο εμπλέκονται με το θέμα (και συνεπώς τους θεωρώ ενημερωμένους).
Τα ανωτέρω ισχύουν και για τα ανήλικα τέκνα μου.
Ονοματεπώνυμο Ημερομηνία γέννησης
_
_
_
_
Ο δηλών (Ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, αρ. δελτίου ταυτότητας / διαβατηρίου, ημερομηνία γέννησης, διεύθυνση κατοικίας με Τ.Κ. και τηλέφωνο επικοινωνίας.) Τόπος και ημερομηνία
Α)Συμπληρώστε το έντυπο δήλωσης με όλα τα στοιχεία που αναγράφονται και βεβαιώστε την υπογραφή σας από Δημόσια Αρχή (ΚΕΠ, Αστυνομία, Δήμο κτλ), και κρατείστε αντίγραφο. Αν έχετε παιδιά συμπληρώστε τα. Προσοχή όμως, μόλις συμπληρώσουν τα παιδιά τα 18 χρόνια θα πρέπει να κάνουν μόνα τους, πάλι τη δήλωση.
Β) Στείλτε την πρωτότυπη δήλωση στονΕθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) με έναν από τους τρεις παρακάτω τρόπους: Είτε με απευθείας παράδοση, είτε με αποστολή (με κούριερ ή με φαξ όχι με συστημένο), είτε με δικαστικό επιμελητή. Κρατείστε το αποδεικτικό αποστολής, ζητείστε αριθμό πρωτοκόλλου και αναμείνατε την επιβεβαιωτική επιστολή.
Γ) Κοινοποιήστε τη δήλωση στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο (ΠΙΣ), στο ΙΝΚΑ (ή και σε άλλο φορέα που εσείς κρίνετε) με κούριερ ή με φαξ (εδώ μη ζητάτε αριθμό πρωτοκόλλου).
Δ) Ενημερώστε φίλους, συγγενείς, και τον οικογενειακό σας γιατρό, ότι δεν είσαστε δότης οργάνων.
Άρθρο του Παύλου Παπαδάτου, επικοινωνιολόγου-οικονομολόγου
Πολύ σύντομα, οι Έλληνες φορολογούμενοι θα αναγκαστούν να χρηματοδοτήσουν τις τράπεζες με 50 δις ευρώ ώστε οι τελευταίες να μην πτωχεύσουν. Αργότερα, ίσως χρειαστούν άλλα 25 δις ευρώ. Οι διοικήσεις των τραπεζών καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες να πείσουν το επενδυτικό κοινό να συμμετέχει στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου με 10%, ώστε να παραμείνουν – δήθεν - ελληνικές. Στην πραγματικότητα επιδιώκουν να συνεχίσουν να τις διοικούν οι ίδιοι που τις έφθασαν έως εδώ! Με άλλα λόγια, εμείς βάζουμε το 90% της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου, αλλά το 10% θα ασκεί τη διοίκηση. Φανταστικό! Γιατί η έκθεση της BlackRock δεν δίνεται στη δημοσιότητα ώστε να μάθουμε κι εμείς, οι force ιδιοκτήτες, τον τρόπο με τον οποίον οι διοικήσεις των τραπεζών χορηγούσαν τα δάνεια;
H Τράπεζα της Ελλάδος που υποτίθεται ότι ασκεί ρυθμιστικό και εποπτικό ρόλο στις τράπεζες, δεν έχει καμία ευθύνη; Αν πραγματικά ασκούσε σωστά τα καθήκοντά της, θα είχαμε τραπεζικά φαινόμενα τύπου Λαυρεντιάδη;
Αυτό που πραγματικά αδυνατώ να αντιληφθώ δεν είναι ο παραλογισμός κάποιων «επενδυτών» που μέσα σε ελάχιστες ημέρες ανέβασε την τιμή της συστημικής Eurobank πάνω από 150% αλλά πότε και κάτω από ποιες συνθήκες επεμβαίνει η επιτροπή της κεφαλαιαγοράς προκειμένου να προστατεύσει το επενδυτικό κοινό. Μήπως η διοίκηση της τράπεζας γνωρίζει κάτι το οποίο οφείλει να γνωστοποιήσει στο επενδυτικό κοινό; Γιατί εγώ το μόνο που γνωρίζω είναι ότι η αξία των μετοχών θα εξανεμιστεί, αφού το 100% της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου θα γίνει από το ΤΧΣ.
Επίσης, πολλές φορές δεν αντιλαμβάνομαι τις δηλώσεις του κυρίου Στουρνάρα και τι επιδιώκει με αυτές. Από πού έβγαλε το συμπέρασμα ότι η Ελλάδα θα βγει στις αγορές το 2014; Άλλο αισιοδοξία και άλλο ψευδαίσθηση.
Η Fitch μπορεί να αναβάθμισε τα σκουπίδια μας αλλά για πολύ καιρό θα παραμείνουν μέσα στον σκουπιδοτενεκέ και για έκτη συνεχή χρονιά η οικονομία μας οδεύει προς μεγάλη ύφεση!
Η αισιοδοξία είναι δημιουργική δύναμη. Η ψευδαίσθηση, καταστροφική και πολύ λυπάμαι γιατί κάποιοι καλλιεργούν μονίμως ψευδαισθήσεις. Υπάρχει βέβαια η πιθανότητα οι ίδιοι να ζουν με ψευδαισθήσεις. Αυτό βέβαια είναι το σενάριο εφιάλτης.
Σημείωση
Ο μέσος όρος διδασκαλίας των καθηγητών στις χώρες του ΟΟΣΑ είναι 658 ώρες τον χρόνο, στις ΗΠΑ 1068 και στην Ελλάδα μόλις 415! Η κυβέρνηση ζήτησε από τους καθηγητές να διδάσκουν επιπλέον μόλις δύο ώρες την εβδομάδα. Οι εν λόγω λοιπόν πνευματικοί ταγοί θέλησαν να παραδώσουν στους μαθητές το τελευταίο μάθημα σχετικά με την έννοια του λειτουργήματός τους μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις. Θαυμάστε τους!
Κοιτάμε τον Τούρκο στα μάτια ! Δήλωσε Ανώτερος Επιτελής του ΓΕΕΘΑ ! Μόνο στον ύπνο δεν πιάστηκε το Πολεμικός μας Ναυτικό από την Τουρκική άσκηση DENIZ KURDU 2013. με πραγματικά πυρά ! Με πληροφορίες που δεν αμφισβητούνται η Φρεγάτα ''ΨΑΡΑ'' η κανονιοφόρος ''Τόλμη΄'' και αλλά οχτώ ακόμη Πολεμικά έχουν αναπτυχθεί απο τη Λήμνο μέχρι της Κάρπαθο ! Κανείς δεν πρόκειται να παίξει μαζί μας ...Το πήραν επ΄ώμου στο Ναυτικό ενώ η Σκύρος τέθηκε σε επιφυλακή !
'' Η Κανονιοφόρος ''Τόλμη''(φώτο) παρακολουθεί κατά πόδας τον Τουρκικό Στόλο'' Τα πολεμικά μας οργώνουν τις θάλασσες του Αιγαίου ενώ στο ΓΕΕΘΑ παρακολουθούν την κίνηση του Τουρκικού Στόλου ανα πάσα στιγμή ! Κοιτάμε τον Τούρκο στα μάτια δήλωσε Ανώτερος Επιτελής του ΓΕΕΘΑ ! Αφορμή της Άσκησης των Τούρκων έχει καθυστερήσει και η αναχώρηση του Α/ΓΕΕΘΑ Στρατηγού Μιχαήλ Κωσταράκου για τα Τίρανα εν όψει της συναντήσεως των Αρχηγών ΓΕΕΘΑ των Βαλκανικών Χωρών ! Πάντως απο το πρωί η Διακλαδική Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων τέθηκε σε συναγερμό με τμήμα της για άμεση αναχώρηση με άγνωστο προορισμό ...Ίδωμεν..
Γράφει ο Γιώργος Σταφυλάς Στην Βραζιλία ινδιάνοι με παραδοσιακές ενδυμασίες φτερά και το γνωστό πιατάκι που τρυπάει τα χείλη (πρωτόγονο piersing) «κατέλαβαν» το κοινοβούλιο της χώρας. Οι συγκεντρωμένοι διαμαρτύρονταν για την πρόθεση της κυβέρνησης να εκχερσώσει σχεδόν 1 εκατομμύριο στρέμματα δάσους ώστε να φτιαχτεί υδροηλεκτρικό φράγμα. Τελικά η κυβέρνηση παρά τις διαμαρτυρίες των αυτοχθόνων φυλών αποφάσισε την κατασκευή του φράγματος με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους παραδοσιακούς πολιτισμούς των Ινδιάνων. Οι Ινδιάνοι αποχώρησαν, αλλά τον γύρο του κόσμου κάνει η φωτογραφία ενός γέρου ινδιάνου που περίλυπος για την απόφαση έχει σωριαστεί σε μια καρέκλα και κλαίει. Η φωτογραφία αυτή αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο την απόγνωση όλων των παραδοσιακών κοινωνιών έναντι της επέλασης της μπουλντόζας που συμβολίζει την καπιταλιστική ανάπτυξη...
Ο Αμαζόνιος μαζί με την Σιβηρία είναι οι τελευταίοι πνεύμονες της Γης. Στις άλλοτε απέραντες δασικές εκτάσεις του Αμαζονίου ζούσαν κάποτε εκατοντάδες φυλές ιθαγενών. Κυνηγούσαν, ψάρευαν , πολεμούσαν, γεννούσαν τα παιδιά τους και λάτρευαν τους θεούς τους για χιλιάδες χρόνια. Σήμερα οι ινδιάνοι, σπρωγμένοι από την μπουλντόζα της ανάπτυξης και τους χρυσοθήρες που καταπατούν την Γη τους, αναζητούν ένα μέρος ελεύθερο να συνεχίσουν την ζωή που γνώριζαν οι πατέρες τους.
Όμως η κυβέρνηση της Βραζιλίας χρειάζεται τον Αμαζόνιο. Μεταμορφώνει τα δάση σε βοσκοτόπια και ευνοεί τους χρυσοθήρες. Υπολογίζεται ότι μια έκταση δάσους ίση με το Βέλγιο χάνεται κάθε χρόνο. Μια ανεπανάληπτη οικολογική καταστροφή και μια γενοκτονία σε εξέλιξη... Εκατοντάδες είδη φυτών και δέντρων -με πιθανόν άγνωστες φαρμακευτικές ιδιότητες- χάνονται κάθε μέρα και μαζί με το δάσος χάνονται και οι άνθρωποι του δάσους, οι γλώσσες και οι κουλτούρες τους. Η επιστήμη χάνει κάθε μέρα έναν ανυπολόγιστο θησαυρό μελέτης και η ανθρωπότητα χάνει τον έναν από τους δυο πνεύμονές της...
Κάπου εδώ ανακύπτει το αιώνιο ερώτημα. Που τελειώνει η ανάπτυξη;
Ο άνθρωπος είναι για την οικονομία ή η οικονομία για τον άνθρωπο;
Κάθε σύστημα δημιούργησε έναν τύπο ανθρώπου. Οι προκαπιταλιστικές κοινωνίες ήταν βασισμένες στην φυσική ιεραρχία, στην αριστοκρατία της ανδρείας και του αίματος. Καθώς το εμπόριο έπαιζε έναν όλο και μεγαλύτερο ρόλο στην κοινωνική ζωή, οι άνθρωποι που κατείχαν το χρήμα ανελίσσονταν στην κοινωνική πυραμίδα. Οι άλλοτε κατάπτυστοι τοκογλύφοι και αργυραμοιβοί του μεσαίωνα, οι δανειστές των Βασιλιάδων, έγιναν σήμερα οι βασιλιάδες των δανείων.
Ο καπιταλισμός στο απόγειο της εξέλιξής του παραδίδει έναν βρωμερό και σιχαμένο τύπο ανθρώπου. Έναν άνθρωπο αποκομμένο από παραδόσεις και πιστεύω. Έναν άνθρωπο που σκέφτεται και ορίζει τα πάντα με γνώμονα το προσωπικό συμφέρον. Αυτός ο τύπος ανθρώπου και το καπιταλιστικό σύστημα που τον δημιούργησε είναι υπεύθυνο για όλα τα δεινά της ανθρωπότητας.
Από την Ιερισσό και τη Κερατέα, μέχρι τον Αμαζόνιο, από τα Ελληνικά χωριά με τις κεραμοσκεπές, μέχρι τις αχυρένιες καλύβες του Αμαζονίου, οι παραδοσιακές κοινωνίες, οι τελευταίες που κρατούν ζωντανή την πίστη ότι ο άνθρωπος είναι μέρος του οικοσυστήματος και δεν μπορεί να ζήσει χωρίς την φύση, αντιστέκονται στην μπουλντόζα του καπιταλισμού που μετράει τα πάντα με δολάρια και Ευρώ
Κάποιος είπε ότι η Δημοκρατία είναι η μάνα των αδυνάτων. Ότι είναι το μόνο πολίτευμα που θα φροντίσει τους φτωχούς, τους μη ευνοημένους, όπως η γυναίκα που μόλις έχει φέρει στο φως μια νέα ζωή και σφιχταγκαλιάζει το βρέφος και το τοποθετεί προσεκτικά πάνω της, για να του προσφέρει τροφή από το σώμα της το ίδιο.
Ότι, όταν της γης οι αδικημένοι πληθύνουν, θα τους περιβάλλει όλους με αγάπη και θαλπωρή, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι…θα είναι ανά πάσα στιγμή δίπλα τους, για να τους προστατεύσει από τις διάφορες απειλές, όπως ακριβώς θα έκανε και η μητέρα εκείνη, με το που αντιλαμβανόταν ότι τα παιδιά της παρασύρθηκαν και εκτέθηκαν σε κινδύνους, τους οποίους ακόμα αγνοούν. Ότι θα δει τους ανθρώπους σαν να πρόκειται για τα δάκτυλα στα χέρια της τα ίδια, όλα όμοια και διαφορετικά την ίδια στιγμή. Θα κόψει και θα μοιράσει την ελπίδα σε κομμάτια ίσα, κανένας να μη νιώσει παραπονεμένος.
Ότι αυτό το γάλα το μητρικό δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά τα θεμελιώδη δικαιώματα όλων αυτών που θα τη θηλάσουν. Κι έχει σημασία που επιλέγει να μεταφέρει τη δύναμή της κατ’ αυτόν τον πηγαίο τρόπο, το κάνει για να βασιστεί η υπόσταση του καθενός στις πολύτιμες ιδιότητές της από την πρώτη στιγμή που θα συνδεθεί μαζί της. Για να κουβαλάμε συνεχώς μέσα μας βαθιά αυτήν την αίσθηση της ασφάλειας, της παραδεισένιας αγκαλιάς, ανακαλώντας τις στιγμές που κουρνιάσαμε στα στήθη της. Για να είναι για πάντα η ζωή μας βασισμένη στη γεύση εκείνη, με ατόφια μέσα της τα συστατικά που δεν μπορούν ποτέ να υποκατασταθούν με άλλα, σκευάσματα Δημοκρατίας.
Τελευταία, διαδόθηκε ότι αυτή η υπέροχη, γλυκιά μάνα είναι χλωμή και ταλαιπωρημένη. Βρεθήκανε, λέει, γύρω της κάμποσοι κομπογιαννίτες και τη φοβερίσανε ότι σύντομα πρόκειται να νοσήσει βαριά και ότι λύση δεν θα υπάρχει και ότι θα είναι πια πολύ αργά για δάκρυα και πρέπει εκ των προτέρων να λάβει αποφάσεις καθοριστικές.
Ότι όλοι αυτοί συστήθηκαν σ’ εκείνη ως γιατροί εξειδικευμένοι που ξέρουν να διαβάζουν τα γονίδια τα προβληματικά και της είπαν ότι κουβαλάει ένα από αυτά και ότι είναι επικίνδυνο πολύ γιατί διαρκώς μεταλλάσσεται και σαρώνει το κορμί της. Ότι αυτό το γονίδιο πρώτα θα εισβάλλει στο μαστό της και σταδιακά θα την κατασπαράξει. Ναι, θα ξεκινήσει από εκεί γιατί διεγείρεται από τη μυρωδιά των δικαιωμάτων και θρέφεται από τη σάρκα τους, καθώς θα σιγοτρώει αθόρυβα κάθε ελάχιστη ατομική ελευθερία που θα παράγεται μέσα στους ιστούς της. Ότι προτιμότερο είναι να προβεί σε μέτρα δραστικά, κόβοντας τα ίδια της τα στήθη, για να εξακολουθήσει τουλάχιστον να υπάρχει.
Και όταν αυτή απόρησε ποιο το νόημα να τη λένε Δημοκρατία, όταν πια δεν θα μπορεί να ταΐσει τα παιδιά αυτού του κόσμου, της είπαν ότι θα γίνει ολική αποκατάσταση, ότι η επιστήμη έχει προοδεύσει και όλα αυτά λύνονται με μια επέμβαση ρουτίνας. Βεβαίως, δεν θα μπορεί πια να παράγει το πολύτιμό της γάλα αλλά εξωτερικά δεν θα έχει καμία απολύτως διαφορά με πριν. Άσε δε που θα συνεχίσει να δίνει την εντύπωση ότι ουδέποτε επήλθε αλλαγή στο σώμα της. Εντάξει, το πολύ-πολύ να βάλει πάνω της μια ένδειξη για να μη δημιουργούνται παρεξηγήσεις. Να γράφει, για παράδειγμα, κατ’ επίφαση Δημοκρατία.
Έκατσε κι αναρωτήθηκε. Για τόσες δεκαετίες, όλη της η ανάπτυξη βασίστηκε στην ιδέα της πρόληψης. Ακόμα και όταν ήταν μικρό παιδάκι η ίδια, αδιαμόρφωτη ως προς τις αξίες και τα βασικά στοιχεία του χαρακτήρα της, έτσι τη θεμελιώσανε. Στην πορεία, το είδε γραμμένο σε πολυσέλιδα βιβλία, σε εκστρατείες διαφημιστικές και σε νόμους που είχαν πάνω τ’ όνομά της. Μετέπειτα, το ίδιο έπραξε κι εκείνη, σε όσους την πλησίαζαν και της θέτανε ερωτήματα για το πώς να λύνουν προβλήματα, φαινόμενα κοινωνικά, καταστάσεις ανώμαλες και ανεξέλεγκτες. Τους απαντούσε πάντα με την ίδια σύνεση και τους ορμήνευε ότι η καλύτερη θεραπεία σε όλες τις ασθένειες είναι ο προληπτικός έλεγχος και ότι αυτό αφορά την κάθε τελευταία έκφανση της καθημερινότητάς μας, όχι μόνο την υγεία μας τη σωματική αλλά πολύ περισσότερο την πνευματική, την υγεία των θεσμών, την υγεία ολόκληρου του τόπου.
Ότι πρέπει να ενεργούμε με στόχο την εξαφάνιση όχι τόσο των προβλημάτων αλλά των αιτιών που τα προκαλούν. Και τα σκεφτόταν όλα αυτά γιατί η απόφαση που την ανάγκαζαν τώρα να πάρει ταυτιζόταν ολοκληρωτικά με την καταστολή. Ότι δηλαδή επρόκειτο να αφαιρεθεί μονομιάς ένα κομμάτι τόσο βασικό από την ίδια της τη φύση, χωρίς καν αυτό να έχει νοσήσει ακόμα. Και αν εν τέλει οι τρανοί τούτοι επιστήμονες έπεφταν έξω και δεν γινόντουσαν τα πράγματα όπως λέγανε; Γιατί να της αφαιρεθεί από πριν το δικαίωμα του αγώνα; Κάπως έτσι, έχοντας τις προστατευτικές της χούφτες στα στήθη, θυμήθηκε μια χούφτα λέξεις που περιγράφανε τέλεια τις σκέψεις της. Γιατί να ζήσουμε αφού θα πεθάνουμε;
Παρά τον πόνο και τον καημό, πείστηκε να πράξει θαρραλέα και να ξαπλώσει στο χειρουργικό τραπέζι. Αφότου τη βυθίσανε σε λήθαργο βαρύ, τρυπώντας της τις φλέβες με μπόλικες δόσεις αναισθησίας, στάθηκαν από πάνω όλοι αυτοί οι σωτήρες τής Δημοκρατίας, με τις περίεργες στολές και τις μάσκες τους να κρύβουν τα αληθινά χαρακτηριστικά από τα πρόσωπά τους.
Και μουρμούριζαν μεταξύ τους και λέγανε διάφορα γιατροσόφια και διέκρινες μόνο αποσπασματικά κάποιες λέξεις από τους διαλόγους, όπως όταν κλέφτες συνωμοτούν μυστικά και ετοιμάζουν με προσοχή τις λεπτομέρειες της μεγαλύτερης τους ληστείας για να μην τους πάρει κανείς πρέφα. “Μονόδρομος”, “Τάξη”, “Ομαλότητα”, “Δημόσιο Συμφέρον”, “Επιβεβλημένη”, “Σύνταγμα”, “Ασφάλεια”, “Ασυδοσία”, “Ατιμωρησία”.
Και ξάφνου, κοφτερά ακούστηκαν νυστέρια ν’ ακονίζονται, δίνοντας το σύνθημα για την αρχή της σοκαριστικής επέμβασης. Και αίμα διαυγές κύλησε ως κάτω. Την ίδια ώρα που κανείς πια δεν μιλούσε, ακούστηκε κραυγή πελώρια, σαν αχός που ήχησε από τα βάθη της ιστορίας, λες και γενιές ολόκληρες καρφώθηκαν από το ίδιο αυτό νυστέρι, λες και άπειρα νεογέννητα μωρά στην πλάση δάκρυσαν ταυτόχρονα.
Και αφαίρεσανε κάθε τελευταία στάλα από τους μαστούς της. Βγάλανε με λαχτάρα ένα-ένα τα δικαιώματα και τα πετάξανε στον κάλαθο των αχρήστων μαζί με νεκρά έμβρυα εκτρώσεων. Καθάρισαν σε βάθος κάθε κατάλοιπο ελευθερίας, θέλοντας να είναι βέβαιοι ότι δεν πρόκειται να παραχθεί ποτέ ξανά στο μέλλον παρόμοια ουσία και κανένας πια δεν θα μπορεί να τρέφεται με δικαιώματα απευθείας, όπως πρώτα. Μόνο με μπιμπερό και σε δόσεις.
Έχει διατυπωθεί ότι ο άνθρωπος, με τον ερχομό του στον κόσμο, από τα πρώτα κιόλας ελάχιστα δευτερόλεπτα, σχεδόν ενστικτωδώς, αναζητά τη θηλή της μητρός του και με το που την εντοπίσει, χωρίς απολύτως καμία καθοδήγηση προσαρμόζει τα χείλη του και ξεκινά να καταπίνει τη ζωή, νικώντας προσωρινά τη διαρκή αγωνία τού θανάτου.
Το ίδιο περίπου γίνεται και με τους πολίτες που έρχονται στο φως των ατομικών και κοινωνικών ελευθεριών, όταν νιώσουν τη ζεστή, στοργική αγκαλιά της Δημοκρατίας. Έχουν το φόβο και την ανησυχία για την παιδεία, την αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη, την ισότητα, και στην αρχή μπουσουλάνε και ψάχνουν να βρουν σταδιακά τρόπους να προστατέψουν όλα αυτά τα αγαθά που δίνουν ξεχωριστό νόημα στη ζωή τους.
Θέλουν να τα απολαύσουν, να τα γευτούν έως την τελευταία τους σταγόνα. Και τώρα ακόμη, αυτό συμβαίνει. Τους βλέπεις, καθώς εξακολουθούν και συνωστίζονται γύρω από μια Δημοκρατία διαφορετική, χειρουργημένη. Κουλουριάζουν όλοι τα ισχνά κορμιά τους, και σκαρφαλώνουν πάνω στο στέρνο της, σαν τα μωρά, και ψάχνουν και κλαίνε δυνατά γιατί νιώθουν ότι δεν θα αναπτυχθούν ποτέ πια σωστά και θα εμφανίσουν πιθανόν διάφορες άλλες ασθένειες στη μετέπειτα ζωή τους και ότι θα είναι πολίτες αδύναμοι, ανίσχυροι, εκτεθειμένοι.
Και στέκονται, έτσι, απογοητευμένοι, με τον αντίχειρα στο στόμα, για χρόνια, μυξοκλαίγοντας προς την εξουσία. Τους έχουν δώσει μόνο μερικά παιχνίδια για να ξεχνούν αυτήν τη στέρηση του θηλασμού τους. Ένα από αυτά είναι το πιο λαμπερό.
Κανείς δεν ξεχνά ότι όπου πέρασε το μνημόνιο, οργίασε το επικερδές εμπόριο ανθρωπίνων οργάνων, και επειδή πάντα υπάρχει η πιθανότητα να μπεις στο νοσοκομείο, για...κρυλόγημα, και να βγεις σε...πακετάκια, οι Έλληνες προνοούν από τώρα. Τουλάχιστον όσοι έχουν διαλέξει να μην αυτολοβοτομηθούν.
anti-ntp: Στην αργεντινή την εποχή του ΔΝΤ εγινε κ εκει υποχρεώτικος ο νόμος για όλους...με αποτέλεσμα να αυξηθουν οι "εγκεφαλικοί" θανατοι.. Οπου ΔΝΤ και ανθρωποι ανταλλακτικα... Πολλές οι αιτήσεις άρνησης δωρεάς οργάνων υπό τις συνθήκες που ορίζει ο νέος νόμος, ο οποίος τίθεται σε ισχύ την 1η Ιουνίου.
Νέο καθεστώς στο μείζον θέμα της δωρεάς οργάνων θα ισχύει από την 1η Ιουνίου, με πολλούς πολίτες να εκφράζουν την αντίθεση τους.
Ειδικά στην Πάτρα, ήταν αρκετοί αυτοί που πήγαν στα αστυνομικά τμήματα για να υπογράψουν αίτηση, σύμφωνα με την οποία αρνούνται να γίνουν δωρητές οργάνων.
Να θυμίσουμε ότι σύμφωνα με το νέο νόμο, που θα τεθεί σε ισχύ σε λίγες μέρες, δότης οργάνων καθίσταται αυτοδίκαια και χωρίς την έγκριση των οικείων του, οποιοσδήποτε ασθενής καταστεί εγκεφαλικά νεκρός για οποιοδήποτε λόγο.
Όσοι πολίτες δεν συναινούν στη συγκεκριμένη διαδικασία μπορούν να συμπληρώσουν τη σχετική αίτηση, να πάνε σε αστυνομικό τμήμα για να θεωρηθεί το γνήσιο της υπογραφής τους και στη συνέχεια η επιθυμία τους θα κοινοποιηθεί σε κάθε αρμόδιο φορέα. Σύμφωνα με πληροφορίες μάλιστα, αντίθετοι στη δωρεά οργάνων με τις συνθήκες που ορίζει ο νέος νόμος, είναι και εθελοντές δωρητές, οι οποίοι σπεύδουν να ακολουθήσουν την προαναφερόμενη διαδικασία.
thebest.gr
Κανείς δεν ξεχνά ότι όπου πέρασε το μνημόνιο, οργίασε το επικερδές εμπόριο ανθρωπίνων οργάνων, και επειδή πάντα υπάρχει η πιθανότητα να μπεις στο νοσοκομείο, για...κρυλόγημα, και να βγεις σε...πακετάκια, οι Έλληνες προνοούν από τώρα. Τουλάχιστον όσοι έχουν διαλέξει να μην αυτολοβοτομηθούν.
Πληθαίνουν οι εγκωμιαστικές δηλώσεις και τα θετικά δημοσιεύματα για την Ελλάδα και τον πρωθυπουργό της, στον οποίο πιστοποιείται ότι αποκατέστησε τη σταθερότητα και ενίσχυσε την εμπιστοσύνη των Ευρωπαίων προς την Ελλάδα. Από τον γερμανικό συστημικό Τύπο. Ωστόσο, η συνεργαζόμενη με τον ΣΥΡΙΖΑ γερμανική Αριστερά, δεν είναι τόσο αισιόδοξη για την πρόοδο της ελληνικής οικονομίας και στο βάθος βλέπει δραχμή...
Οι γερμανικές εκλογές θα καθορίσουν τις εξελίξεις στην ευρωζώνη
Ουδείς αρνείται ότι η διαχειριστική πρόοδος της Αθήνας έχει τεράστιο κοινωνικό και αναπτυξιακό κόστος. Πώς θα μπορούσε άλλωστε, όταν ο ένας στους τρεις Έλληνες είναι άνεργος και το επίπεδο διαβίωσης των πολιτών βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Έτσι, όπως σημειώνει και η «Welt am Sonntag», ο Σαμαράς έχει σημειώσει ήδη δύο επιτυχίες: «Ικανοποιεί τους πιστωτές και ταυτόχρονα σταθεροποίησε, έως ένα βαθμό, την ελληνική πολιτική και την κοινωνία». Αυτό είναι και το ζητούμενο στην παρούσα φάση.
Σενάριο γερμανικής Αριστεράς για «Grexit»
Έρευνα του πολιτικού ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ του γερμανικού Κόμματος της Αριστεράς παρουσιάζει την επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή σχεδόν ως μονόδρομο. Κι αυτό για να σωθεί η Ευρωζώνη.
Για να επιζήσει η ΕΕ θα πρέπει να επιτραπεί η έξοδος χωρών από την ευρωζώνη. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει έρευνα του γερμανικού πολιτικού ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ που πρόσκειται στο Κόμμα της Αριστεράς. Την έρευνα υπογράφουν ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος των Ηνωμένων Εθνών Χάινερ Φλάσμπεκ και ο καθηγητής οικονομικών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, Κώστας Λαπαβίτσας. Στόχος της έρευνας τους είναι να εξετάσουν τις αιτίες της κρίσης του ευρώ και να αναδείξουν εναλλακτικές προτάσεις για το ξεπέρασμα της.
Πολιτική της λιτότητας δυναμιτίζει ευρώ και ΕΕ
Η πρώτη και βασική διαπίστωση της έρευνας είναι ότι ο τρόπος αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης στην ευρωζώνη όχι μόνο έχει αποτύχει, αλλά εγκυμονεί και τον κίνδυνο να οδηγήσει την ΕΕ σε αδιέξοδο. Ο Χάινερ Φλάσμπεκ εκτιμά ότι «σε περίπτωση που εφαρμοστεί το πρόγραμμα προσαρμογής που εφαρμόζεται στην Πορτογαλία, Ελλάδα και Ισπανία και στη Γαλλία και την Ιταλία, τότε η Ευρώπη θα οδηγηθεί στην οικονομική καταστροφή. Το πιθανότερο είναι η μείωση των μισθών και η πολιτική της λιτότητας στα δημοσιονομικά να εκτοξεύσει και σε αυτές τις χώρες την ανεργία στο 20%. Σε αυτή την περίπτωση δεν μπορώ να φανταστώ πως θα καταφέρει να επιζήσει πολιτικά η ΕΕ».
Οι δύο ερευνητές υποστηρίζουν ότι η πολιτική των περικοπών στους μισθούς και στα δημόσια έξοδα δεν έχει οδηγήσει σε καμία χώρα του κόσμου σε έξοδο από την κρίση. Όπως τονίζει ο καθηγητής Λαπαβίτσας, η Ελλάδα ακολουθεί αυτόν τον «αδιέξοδο» δρόμο για να παραμείνει στην ευρωζώνη και επισημαίνει ότι «κάνοντας όμως αυτό δημιουργεί τρομακτικές συνθήκες στην οικονομία τις οποίες όλοι γνωρίζουμε, την ανεργία και την τεράστια ύφεση – και δεν πρόκειται να υπάρξει ανάπτυξη. Η Ελλάδα μένει λοιπόν στην ευρωζώνη εφαρμόζοντας την πολιτική της τρόικα, βραχυπρόθεσμα. Μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα υποσκάπτει όμως την οικονομία της».
Κατά την άποψη των δύο οικονομολόγων, η κατάσταση στην ευρωζώνη έχει φτάσει σε ένα οριακό σημείο. Για αυτό το λόγο οι λύσεις που προτείνουν για την ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας στα κράτη μέλη είναι δραστικές.
«Ως εναλλακτικές λύσεις ενδείκνυνται είτε ισχυρές αυξήσεις των μισθών στη Γερμανία για ένα μεγάλο διάστημα, δηλαδή για τα επόμενα 10-15 χρόνια, είτε η παροχή του δικαιώματος σε αυτές τις χώρες που δεν μπορούν να αντέξουν το βάρος να βγουν από τη νομισματική ένωση, χωρίς όμως βγουν από την ΕΕ», εκτιμά ο κ. Φλασμπεκ.
Παίρνοντας υπόψη της πρόσφατες σχετικά χαμηλές αυξήσεις που πέτυχε το συνδικάτο μετάλλου (IG-Metall) ο κ. Φλάσμπεκ αμφιβάλλει ότι στη Γερμανία υπάρχει η θέληση για αισθητή αύξηση των μισθών.
Επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή
Σε αυτή την περίπτωση οι δύο οικονομολόγοι προτείνουν για χώρες όπως η Ελλάδα την έξοδο από τη νομισματική ένωση. Αυτή την λύση ο κ. Λαπαβίτσας την είχε διατυπώσει ήδη το 2010. Η Ελλάδα θα μπορούσε τότε να είχε κάνει παύση πληρωμών και να ζητήσει διαγραφή του χρέους, που ο μεγάλος όγκος του τότε όχι μόνο ήταν σε ομόλογα, αλλά σε ομόλογα για τα οποία ίσχυε μάλιστα η ελληνική νομοθεσία. Η έξοδος θα προκαλούσε μεν ένα σοκ στην οικονομία. Αλλά, όπως τονίζει ο κ. Λαπαβίτσας, αυτό το σοκ δεν θα οδηγούσε σε μία συρρίκνωση της τάξεως του 20 με 25% που ζούμε σήμερα και οπωσδήποτε θα οδηγούσε στην ανάκαμψη με ρυθμούς ανάπτυξης άνω του 2-3% που προβλέπονται με το σημερινό καθεστώς. Για τον κ. Λαπαβίτσα η λύση της ελληνικής εξόδου από το ευρώ μοιάζει με μονόδρομο.
Όπως τονίζει, «η Ελλάδα χρειάζεται αυτή τη στιγμή κατά την άποψη μου συντεταγμένη και συμπεφωνημένη έξοδο. Θα πρέπει να περάσει σε μια διαδικασία όπου θα πρέπει να ζητήσει από τις χώρες που στην ουσία κυβερνούν την ευρωζώνη, δηλαδή τη Γερμανία, ένα μηχανισμό εξόδου. Αυτοί που νομίζουν ότι η έξοδος δεν είναι εφικτή, δεν έχουν παρά να δουν την Κύπρο. Στην ουσία η τρόικα εφάρμοσε εκεί μέτρα που κάνουν την έξοδο εφικτή».
Δηλαδή τους ελέγχους στις κεφαλαιακές ροές και στην κίνηση των τραπεζικών καταθέσεων. Εκτός αυτού, προσθέτει ο κ. Λαπαβίτσας, θα πρέπει η Ελλάδα να σταματήσει την αποπληρωμή του χρέους και να ξεκινήσουν νέες διαπραγματεύσεις για τη διευθέτηση του.
Με αυτές τις απόψεις, ως προς τη διαδικασία της εξόδου από το ευρώ, συμφωνεί και το Κόμμα της Αριστεράς, το οποίο από το 2010 καταψηφίζει στη γερμανική Βουλή τα δανειακά προγράμματα προς την Ελλάδα, με την αιτιολογία ότι είναι αναποτελεσματικά. Η αντιπρόεδρος του κόμματος και της κοινοβουλευτικής ομάδας Σάρα Βάγκενκνεχτ σημειώνει ότι «μια έξοδος θα είχε βέβαια και αρνητικές επιπτώσεις. Π.χ., επειδή η υποτίμηση του εθνικού νομίσματος θα ήταν μεγάλη, τα εισαγόμενα προϊόντα θα ακρίβαιναν πολύ. Θα ήταν λοιπόν σκόπιμο οι χώρες του Νότου που βρίσκονται υπό την επίβλεψη της τρόικα να συνεργαστούν και να αναπτύξουν μια κοινή στρατηγική. Αυτό θα διευκόλυνε τη θέση της Ελλάδας. Μια μεμονωμένη έξοδος της Ελλάδας θα μπορούσε να τη φέρει σε μια πολύ δύσκολη θέση. Καταλαβαίνω, όμως, ότι όλο και περισσότεροι Έλληνες λένε, δεν ανεχόμαστε πλέον αυτό που μας επιβάλλουν και γι’ αυτό ας βγούμε καλύτερα».
