Ειδήσεις &
Τοπικά Νέα

Ελλάδα   »   Ν. Ηλείας   »   Πύργος    »    Ειδήσεις & Τοπικά Νέα

Ο «απαράμιλλος ποιητής» Γιώργος Μιχαλακόπουλος !!!

Ο «απαράμιλλος ποιητής» Γιώργος Μιχαλακόπουλος !!!

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Μοναδική στην μνήμη μας η κωμωδία «Ξύπνα Βασίλη», του μεγάλου Γιάννη Δαλιανίδη με την Φίνος – Φίλμ, όπου ξεδιπλώνει αριστοτεχνικά το ανυπέρβλητο υποκριτικό ταλέντο του, ο έξοχος Γιώργος Μιχαλακόπουλος. Εκεί υποδύεται έναν φαντασμένο ποιητή τον «Τιμολέοντα Φανφάρα», όπου καταδυναστεύεται διότι ο κοινωνικός περίγυρος αδυνατεί να συνειδητοποιήσει την σπουδαία ποιητική του φλέβα και μέσα από την εναγώνια προσπάθειά του, να πείσει για την τάχατες δημιουργία του, μας χαρίζει άφθονες μερίδες γέλιου. «Μαύρα κοράκια, κόκκινα κοράκια… πω πω πω πω» !!! είναι ένας από τους «σπουδαίους του στίχους», που μας ξεκαρδίζουν στην κυριολεξία, παράλληλα με την υποκριτική του δεινότητα, στην κίνηση και την απαγγελία. Ενώ και σε άλλες ωραίες ελληνικές ταινίες μας, ο μεγάλος μας δραματικός ηθοποιός που σημάδεψε ανεξάλειπτα πρωτίστως την θεατρική μας σκηνή, με τις σπουδαίες δραματικές του αρετές, άφησε αναλοίωτο επάνω τους, το ευγενές και εμπνευσμένο καλλιτεχνικό του σήμα. Αναφέρουμε ενδεικτικά τις : «Ένας ιππότης για την Βασούλα», «Η ωραία του κουρέα», ενώ και στην ανακαίνιση του ελληνικού κινηματογράφου, ο μεγάλος δάσκαλος της δραματικής τέχνης Γιώργος Μιχαλακόπουλος, έπαιξε ζωτικό ρόλο, συμμετέχοντας στο αριστουργηματικό «Βλέμμα του Οδυσσέα» του Θεόδωρου Αγγελόπουλου και σε άλλες ταινίες, υψηλού δραματικού ήθους. 

Αλλά η μεγάλη καλλιτεχνική έπαλξη του Γιώργου Μιχαλακόπουλου ήταν το θέατρο, που το υπηρέτησε με εντιμότητα και με μοναδικού κύρους ερμηνείες, που καταγράφονται στις μεγάλες στιγμές του δραματολογίου μας. Αναφέρουμε τις παραστάσεις : «Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρήν», «Ο θάνατος του εμποράκου», «Έγκλημα και τιμωρία», «Το τίμημα» κ.α. Σημειώνοντας ακόμα και τις εξαίρετες επιδόσεις του δραματικού μας ηθοποιού και στην σκηνοθεσία. Σημαντική επίσης η παρουσία του Γιώργου Μιχαλακόπουλου και στην μικρή οθόνη, όπου και εκεί άφησε νοερά, την μεγάλη του καλλιτεχνική σφραγίδα. Αναφέρουμε τη σειρά «Εκείνος και εκείνος», μαζί με το άλλον μεγάλο μας δάσκαλο της δραματικής τέχνης Βασίλη Διαμαντόπουλο, αλλά και στο εμπνευσμένο σήριαλ του Βασίλη Κουτσομύτη «Κίτρινος φάκελος» - μεταφορά του ομώνυμου επιτυχημένου μυθιστορήματος του Μ. Καραγάτση- όπου έδινε ρεσιτάλ ερμηνείας. 

Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος είδε το φως της
ζωής στην Αθήνα, στις 28 Φεβρουαρίου του 1938 και ακολούθησε σπουδές υποκριτικής, στην Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης – Καρόλου Κούν. Πραγμάτωσε  μια σπουδαία θεατρική καριέρα στο φάσμα κυρίως του δραματολογίου μας, που δικαίως τον κατατάσσει στους μεγάλους της καλλιτεχνικής μας δημιουργίας.  Βραβεύτηκε με το Α΄ Βραβείο Ανδρικού ρόλου Καρόλου Κούν και το Βραβείο «Αιμίλιος Βεάκης». Είχε αναπτύξει ως ενεργός πολίτης αυτοδιοικητική δραστηριότητα και εξελέγη Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων, την περίοδο (1974-1986). Ενεργός πολίτης, με ήθος και σοβαρή πάντα παρουσία, στα κοινωνικά και πολιτισμικά μας δρώμενα. Είναι παντρεμένος με την  Αθηνά  Μιχαλακοπούλου και έχει δυο κόρες, την Ιωάννα που είναι σκηνοθέτρια και την Ελένη που είναι ζωγράφος. Αδιαμφισβήτητα ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος, είναι από τους κορυφαίους της δραματικής μας τέχνης, που έχει αφήσει ανεξίτηλα το ευγενές καλλιτεχνικό άρωμά του και στον κινηματογράφο μας.

Πόσο λατρέψαμε τον αξέχαστο ποιητή «Φανφάρα», Πω, πω, πω πώ !!!

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 18 November 2019 | 10:54 am


Σε κλίμα κατάνυξης και άφατης συγκίνησης, η ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ.κ. Συμεών !

Σε κλίμα κατάνυξης και άφατης συγκίνησης, η ενθρόνιση
του νέου Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ.κ. Συμεών !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Με την καταιγιστική παρουσία τόσο του λαού της Λαμίας, όσο και των πολυάριθμων φίλων του από την Αττική, που προσήλθαν για να τον καμαρώσουν στην μεγάλη του στιγμή της ιερατικής του σταδιοδρομίας, πλήθους αρχιεραρχών, αλλά και σύσσωμης της πολιτικής, πνευματικής και στρατιωτικής ηγεσίας, έλαβε χώρα εχθές Σάββατο 16-11-19 στον Μητροπολιτικό Ναό της Ευαγγελίστριας στην Λαμία, η τελετή ενθρόνισης του νέου Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ.κ. Συμεών, μέχρι πρότινος Επισκόπου Θεσπιών και Πρωτοσυγκέλλου της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Ήσαν όλοι εκεί για να καμαρώσουν όχι μόνον το λαμπρό νέο κληρικό, που κοσμεί την ελλαδική εκκλησία με την πολυμέρεια της παιδείας του, αλλά πρωτίστως τον καλό και ευγενή φίλο, τον ατίμητο ηθικό τους συμπαραστάτη. Η Λαμία είχε τα γιορτινά της εχθές, αφού ήταν κατάφορτη από
κόσμο, ενώ οι δρόμοι της με συγκινητικές αφίσες «υποδέχονταν», τον νέο της Μητροπολίτη. Εικόνες και στιγμές μοναδικές, διάστικτες σε συγκίνηση, που καταδεικνύουν εν άλλοις και την πλατιά και μύχια σχέση του ελληνικού λαού, με την τιμαλφή πολιτιστική του μήτρα την εκκλησία. Αλλά και την ανείπωτη αγάπη με την οποία περιβάλλει ο κόσμος τον σεπτό ιεράρχη κ.κ. Συμεών, αφού είχε από την πρωθύστερη θεσμική θέση του, ανοικτές τις πόρτες του γραφείου του και πολύ περισσότερο την καρδιά του, ενώ με την υψηλή παιδεία του, ανήκει στην νέα πολύ αξιόλογη γενιά των ιεραρχών μας, που με ευγενές ορθόδοξο ήθος και υψηλή κατάρτιση, οδηγούν την εκκλησία στις νέες κοινωνικές απαιτήσεις του 21-ου αιώνα. Τον κ-ο Συμεών υπεδέχθη στο κέντρο της πόλης, ο Δήμαρχος κ-ος Ευθύμιος Καραΐσκος, οι τοπικές αρχές και οι κληρικοί της Λαμίας. Ο κ-ος Δήμαρχος, έκανε εκτενή αναφορά στον εκλιπόντα ιεράρχη κυρό Νικόλαο και εξέφρασε τις προσδοκίες του λαού της Φθιώτιδος, από τον νέο του ποιμενάρχη. Στην αντιφώνησή του ο Μητροπολίτης κ-ος Συμεών, αναφέρθηκε στην επαφή του με την αγαπημένη του Λαμία, αφού σε αυτήν έκανε την στρατιωτική του θητεία και κάλεσε όλους τους κατοίκους της να ανοίξουν τις καρδιές τους, γιατί «σε αυτές πλέον ήθελε να μιλήσει» όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. 

Εν συνεχεία με την ακολουθία στρατιωτικού αγήματος και της φιλαρμονικής του Δήμου, η πομπή κατευθύνθηκε στον ναό της Ευαγγελλιστρίας, όπου ο αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου Επίσκοπος Ωρεών κ.κ. Φιλόθεος, ανέγνωσε την εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου και το Προεδρικό Διάταγμα και ξεκίνησε η τελετή της ενθρονίσεως. Καλωσόρισμα στον νέο Μητροπολίτη κ-ο Συμεών, απηύθυνε ο τοποτηρητής Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ.κ. Ιγνάτιος, ενώ με χαιρετισμό εκπροσώπησε την κυβέρνηση, ο υπουργός Οικονομικών και βουλευτής Φθιώτιδος κ-ος Χρήστος Σταϊκούρας. Κατόπιν χαιρετισμό απηύθυναν η υπουργός Παιδείας κ-α Νίκη Κεραμέως, καθώς και ο γενικός αρχιερατικός επίτροπος, πρωτοπρεσβύτερος κ-ος Νεόφυτος Ραφαηλίδης. Στον επιβατήριο λόγο του ο κ-ος Συμεών, εμφατικά τόνισε, ότι δεν επιθυμούσε ο λόγος του να είναι λόγος προγραμματικός, μήτε λόγος καταστατικός, και πώς ούτε επιθυμούσε να χαράξει οιασδήποτε μορφής γραμμές και στοχεύεις ή να αναπτύξει θεολογική γραμματεία. Αλλά προείχε για αυτόν όπως ανέφερε «αυτός ο λόγος να είναι λόγος καρδιάς. Κατάθεση καρδιάς. Δημόσια εξομολόγηση». Και κοιτώντας τον Αρχιεπίσκοπο κ-ο Ιερώνυμο, αλλά και τους παρευρισκομένους, τους κάλεσε να του ανοίξουν την καρδιά τους, «γιατί σε αυτήν προσβλέπω, αυτήν επιποθώ, σε αυτήν θέλω να μιλήσω σήμερα. Σε αυτήν, άλλωστε, πρόκειται να ιερουργώ τον λόγον της αληθείας, το ευαγγέλιον της δικαιοσύνης, το χαρμόσυνο μήνυμα της σωτηρίας», όπως είπε.  Ακόμα διαβεβαίωσε τους πιστούς ότι «για μένα δεν υπάρχουν χρώματα και αποχρώσεις. Το δικό μου χρώμα είναι ένα και μοναδικό: το χρώμα της Φθιώτιδος. Και η δημοκρατική ετυμηγορία των πολιτών της Φθιώτιδος, στη διαμόρφωση της οποίας δεν πρόκειται ουδέποτε να αναμειχθώ καταχρώμενος της θέσεως μου, θα απολαμβάνει πάντα της τιμής και του σεβασμού μου».

Τα παρόν στην εκδήλωση έδωσαν μεταξύ άλλων, πολλοί αρχιερείς, υπουργοί και βουλευτές, αυτοδοιηκητικά στεκλέχη, η πρέσβης Καλής θελήσεως της Unesco κ-α Μαριάννα Βαρδινογιάννη, πρέσβεις, Διοικητές και Πρόεδροι Οργανισμών, εκπρόσωποι των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων, τοπικοί φορεί και άλλοι παράγοντες με την παρουσία του κόσμου, να προεξάρχει και να δίνει τον τόνο της αγάπης, προς τον νέο άξιο Ιεράρχη, της ιστορικής Φθιώτιδας. Παραθέτουμε ευσύνοπτα το βιογραφικό του νέου Μητροπολίτη κ.κ. Συμεών, που εγγυοδοτεί, ότι με τη υψηλή θεολογική και ακαδημαϊκή του κατάρτιση, θα συνδράμει ζωτικά την Μητρόπολη Φθιώτιδος.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών (κατά κόσμο Ιωάννης Βολιώτης) γεννήθηκε στην Κοζάνη στις 9 Μαίου 1977.  Κατάγεται εκ πατρός από τα Ασπρόγεια Ν. Φλώρινας, απόγονος αγωνιστών του ένδοξου Μακεδονικού Αγώνα, και εκ μητρός από την Καστοριά, όπου και μεγάλωσε. Από το 1995 έως το 2002 έλαβε διαδοχικά τα πτυχία του Τμήματος Νομικής και του Τμήματος Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στον Τομέα Ιστορίας, Φιλοσοφίας και Κοινωνιολογίας του Δικαίου της Νομικής Σχολής στο γνωστικό αντικείμενο εκκλησιαστικό δίκαιο. Κατέχει επίσης πτυχία γλωσσομάθειας για την αγγλική και για την γερμανική γλώσσα, τιμητικά διπλώματα στην βυζαντινή και εκκλησιαστική μουσική, καθώς και το Ευρωπαϊκό Δίπλωμα Κατάρτισης στους Υπολογιστές - ECDL. Υπηρέτησε πλήρη στρατιωτική θητεία ως έφεδρος υπαξιωματικός στο Σώμα Υλικού Πολέμου.
Πνευματικό ανάστημα του μακαριστού Μητροπολίτου Καστορίας κυρού Γρηγορίου του Γ´ εντάχθηκε στον Ιερό Κλήρο το 2001 και μέχρι το 2011 εγκαταβίωσε ως μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίων Αναργύρων Μελισσοτόπου της Ιεράς Μητροπόλεως Καστορίας. Το 2011 εντάχθηκε στο δυναμικό της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη, και χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Καστορίας κ. Σεραφείμ και από τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο και έλαβε το 2012 το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη και χειροθετήθηκε Πνευματικός. Το 2011 διορίσθηκε από τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο Διευθυντής του Ιδιαιτέρου Γραφείου της Ιεράς Πρωτοσυγκελλίας και μέχρι το 2014 υπηρέτησε ως Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Από το 2014 έως το 2019 και με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος διετέλεσε Πρωτοσύγκελλος και Γενικός Διεθυντής όλων των Υπηρεσιών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Από το 2011 έως το 2018 υπηρέτησε ως εφημέριος και Προιστάμενος στον Ιερό Ναό Αγίου Φανουρίου Ιλίου και ταυτοχρόνως στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος οδού Φιλελλήνων. Στις 7 Φεβρουαρίου 2018, κατόπιν προτάσεως του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου Β΄, εξελέγη υπό της Σεπτής Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών (του άρθρου 13 του Ν. 1951/1991) υπό τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης ιστορικής Επισκοπής Θεσπιών.

Στον νέο άξιο Ιεράρχη της ιστορικής Φθιώτιδος, κ.κ. Συμεών, ευχόμαστε από καρδιάς, να παράξει ένα ουσιαστικό και εμπνευσμένο θεολογικό, κοινωνικό και πολιτισμικό έργο, όπως άλλωστε πάντοτε μέχρι σήμερα, διάπυρος από αγάπη θεού έκανε και να συνεχίσει την ατίμητη προσφορά του, προς τους κοινωνικά αδυνάτους, στους οποίους βρίσκεται και φωλιάζει η αληθινή αγάπη του γλυκυτάτου Χριστού μας.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 18 November 2019 | 12:17 am


Κατανυκτικός αίνος για την εορτή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, στους Άγιους Ασώματους Θησείου

Κατανυκτικός αίνος για την εορτή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών,
στους  Άγιους Ασώματους Θησείου

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Με ηθική λαμπρότητα, μεγαλοπρέπεια και χάρη εορτάστηκε σήμερα Παρασκευή 8-11-16, η μνήμη των παμμεγίστων ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ, στον ιστορικό βυζαντινό ναό των Αγίων Ασωμάτων Θησείου. Πλήθος κόσμου συνέρρευσε από νωρίς στην δοξολογία να προσκυνήσει τους θαυματουργούς Ταξιάρχες, που καταυγάζουν με την θεοσκεπή παρουσία τους το ήθος της Ορθοδοξίας μας στην αχανή λεωφόρο του χρόνου και έχουν πραγματοποιήσει πληθώρα θαυμάτων, θεραπεύοντας πάσχοντες, αδυνάτους, κατατρεγμένους και κάθε πιστό που με ευλάβεια και βαθιά πίστη, επικαλείται την χάρη τους. Ενώ προστατεύουν ακόμα με την θεία σκέπη τους τα ελληνικά πτερά, την Πολεμική Αεροπορία μας.  Έτσι με το πέσιμο του ηλίου και τον καλό φθινοπωρινό καιρό, η σύναξη του χριστεπώνυμου πλήθους, μέσα στην εωθινή ατμόσφαιρα της ιερής μνήμης των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, έμοιαζε με θεία μυσταγωγία. Διακρίνοντας μέσα στο πλήθος και πολλούς ανθρώπους από το φάσμα της τέχνης των γραμμάτων και του πολιτισμού, που με σεμνότητα και ευλάβεια, είχαν έλθει για να αρδεύσουν από την θεία χάρη των Αγίων Ταξιαρχών μας και να αναβαπτισθούν ηθικά, από τα ιερά πνευματικά τους νάματα. Στον καλαίσθητο και διάστικτο από σπουδαίες ιστορικές μνήμες των Αγίων Ασωμάτων, που στα χρόνια της μεταπελευθερωτικής Ελλάδας από το έρεβος της οθωμανικής δουλείας, χρησιμοποιήθηκε σαν Φαρμακείο για τις ανάγκες της τότε αθηναϊκής κοινωνίας.

Κατά την χριστιανική παράδοση οι άγγελοι είναι δημιουργίες του Θεού, που μέλημά τους έχουν, να δοξάζουν τον ύψιστο, να μεταφέρουν τις θείες βουλές του και να εκτελούν τις εντολές του. Την παρουσία των αγγέλων μαρτυρά τόσο η Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη), όσο και η χριστιανική παράδοση. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, ότι άγγελοι ήσαν και δαίμονες, που απώλεσαν την θέση τους δίπλα στο Θεό, επειδή καταπάτησαν τις εντολές του.  Σε ότι αφορά τον χρόνο παρουσίας των αγγέλων, δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες στην Αγία Γραφή. Ωστόσο οι μεγάλοι πατέρες της εκκλησίας μας, Γρηγόριος Νανζιανζηνός, Ιωάννης Δαμασκηνός κ.α. υιοθετούν την άποψη, ότι οι άγγελοι, υπήρχαν προτού πλαστεί ο κόσμος. Σχετικά με την φύση των αγγέλων, οι πατέρες της εκκλησίας μας δέχονται, ότι έχουν σώματα λεπτά, αιθέρια και άφθαρτα (Μέγας Αυγουστίνος, Γρηγόριος ο Θεολόγος, Ωριγέ-νης, Τερτυλιανός), με την παράλληλη όμως ασώματη φύση τους,  η οποία είναι αλώβητη και απρόσβλητη, από την  φθορά και τον θάνατο, την οποία υφίσταται το ανθρώπινο σώμα. Το πλήθος των αγγέλων είναι άπειρο. Στην Αγία Γραφή, αναφέρεται «μυριάδα αγγέλων» και «χιλιάδες χιλιάδων». Πάραυτα μόνον τέσσερις αναφέρονται ρητά με το όνομά τους, οι : Μιχαήλ, Γαβριήλ, Ραφαήλ και Ουριήλ. Κατά τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοαπαγίτη, οι άγγελοι διίσταται σε τρείς τάξεις και εννέα τάγματα, κατεταγμένα ιεραρχικά.

Σεραφείμ, Χερουβείμ, Θρόνοι /Κυριότητες, Εξουσίες, Δυνάμεις/Αρχές, Αρχάγγελοι, Άγγελοι.

Από τους πιο γνωστούς μας αρχαγγέλους και Ταξιάρχες, είναι οι Μιχαήλ και Γαβριήλ, Ο Μιχαήλ είναι ο φύλακας – άγγελος του ιουδαϊκού λαού, δηλαδή του χριστιανισμού. Όταν έλαβε χώρα η αποστασία του σατανά, ο Μιχαήλ αντιλήφθηκε την πτώση του και κάλεσε τις ουράνιες δυνάμεις, αφού αναφώνησε το «πρόσχωμεν», για να εξυμνήσουν με τους άλλους αγγέλους τον Θεό. Η λαϊκή μούσα θέλει τον αρχάγγελο Μιχαήλ, να είναι ψυχοπομπός, δηλαδή να είναι αυτός που παίρνει τις ψυχές, με τον θάνατο των ανθρώπων. Ο δε αρχάγγελος Γαβριήλ, παρουσιάζεται στην Παλαιά Διαθήκη, να κοινοποιεί τον χρόνο έλευσης του Μεσία. Στην Καινή Διαθήκη τώρα, γίνεται αναφορά σε αυτό, μόνο στο Ευαγγέ-λιο του Λουκά, όπου προαναγγέλει στον Ζαχαρία την γέννηση του Ιωάννου του Ποροδρό-μου, αναγγέλλει στην Παναγία την γέννηση του Χριστού από την ίδια, ενώ δίνει εντολή στους ποιημένες τα βράδυ της γέννησης του Χριστού στην Βηθλεέμ, να επισκεφθούν και να προσκυνήσουν τον θεάνθρωπο, σωτήρα του κόσμου.

Στους πανέμορφους Άγιους Ασώματους του Θησείου λοιπόν, της δοξολογία χοροστάτησε ο σεπτός πατέρας Αρχιμανδρίτης κ.κ. Ιγνάτιος Μόσχος, μαζί με άλλους ιερείς που συλλειτού-ργησαν για την ιερή μνήμη των Αγίων Ταξιαρχών. Μετά την δοξολογία επακολούθησε λιτανεία της εικόνας των Αγίων, στους δρόμους της ευρύτερης περιοχής των Θησείου και οι κάτοικοι κατασυγκινημένοι από το θείο θάμπος των πυλώνων της Ορθοδοξίας μας Μιχαήλ και Γαβριήλ, έραιναν με ροδοπέταλα την εικόνα τους. Η πομπή επιστρέφοντας στον ναό των Αγίων Ασωμάτων, έκλεισε με έναν εμπνευσμένο χαιρετισμό του σεπτού πατρός Ιγνατί-ου, που διαβίβασε τις ολόθερμες ευχές και ευλογίες για την ιερή ημέρα, του σεπτού Αρχιεπισκόπου μας κ-ου Ιερωνύμου, αλλά και το παιάνισμα του Εθνικού μας Ύμνου από την Φιλαρμονική του Δήμου Αθηναίων, που επικουρούσε με τα χαρμόσυνα μουσικά κομμάτια-λιτανείες της την εορτή. Παρόντες και εμείς ευλαβικά, για να τιμήσουμε τους Άγιους Ταξιάρχες και να ενωτιστούμε ηθικά, την θεία χάρη τους.

Αγαπημένες μας φίλες κα φίλοι, Χρόνια Πολλά. Οι Άγιοι Ταξιάρχες, να έχουν εσάς και τις ευλαβείς οικογένειές σας, υπο την θεία σκέπη τους, αλλά και να προστατεύουν με τα φτερά τους, την ελληνική πατρίδα και δη τον Πολεμική Αεροπορία μας, που αγρυπνά διαρκώς, απέναντι στην εξωτερική επιβουλή.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 8 November 2019 | 9:10 pm


Ηθική πανδαισία, για την παρουσίαση του βιβλίου του Γέροντος Ιωσήφ, στο Μέγαρο Μουσικής !

Ηθική πανδαισία, για την παρουσίαση του βιβλίου του Γέροντος Ιωσήφ,
στο Μέγαρο Μουσικής !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Σε ένα κλίμα ηθικής πανδαισίας και με την συντριπτική συμμετοχή, του λαού των Αθηνών, πλήθους ιερωμένων και μοναχών από όλη την  Ελλάδα, αλλά  και της εκκλησιαστικής, πνευματικής και πολιτικής και μας ηγεσίας, έλαβε χώρα την Δευτέρα 4 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής, στην αίθουσα «Χρήστος Λαμπράκης», η παρουσίαση του τόμου «Επιστολές και Ποιήματα», Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού. Μια πολυφρόντιστη έκδοση της Αγίας, Σεβασμίας και Μεγίστης, Σταυροπηγιακής Μονής του Βατοπαιδίου και με την αγάπη και την ανύσταγη ηθική μέριμνα, του αεικίνητου και ακάματου Γέροντάς της, Αρχιμανδρίτη κ.κ. Εφραίμ. Η έκδοση του τόμου του Γέροντος Ιωσήφ, με τις επιστολές και τα ποιήματα του, που μυροβολούν, από την αγιότητα, τον  άχραντο λυρισμό, αλλά και το βαθύτατο μοναστικό βίωμα της λιτής και απέριττης ζωής του, που ανακαθόρισε τις αρχές και τις αξίες του μοναστισμού, έγινε από την Ιερά Μονή του Βατοπαιδίου, με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 60 ετών από την κοίμησή του. Τύχη αγαθή όμως η έκδοση αυτή έγινε, λίγο καιρό πρίν αφότου – μερικές μέρες μόλις ενωρίτερα- ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, επεσκέφθη το Ιερό Όρος του Άθω και κατά την επίσκεψή του, στο Βατοπαίδι, ανακοίνωσε την απόφαση της ένταξης του Γέροντος Ιωσήφ του Βατοπαιδι-νού, ή «Σπηλαιάτη» όπως 
αλλιώς ελέγετο, στις «Αγιολογικές Δέλτους», δηλαδή την επίσημη ανακήρυξή του ως Αγίου, από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Αλλά και πέραν της τυπικής αγιοκατάταξης, ο Γέρων Ιωσήφ, με τον σεπτό, λιτό και βαθύτατα πνευματικό βίο του, που ανέσυρε στην αγία αθωνική πολιτεία, την ενάρετη εγκαταβίωση, τον ανένδοτο και σύμφυτο με κάθε ανθρώπινη στέρηση μοναστισμό, είχε ήδη περάσει στην έξοχη χωρία, των αγίων της χριστιανικής εκκλησίας. Ο καλαίσθητος τόμος με τις επιστολές και τα ποιήματα του, από το αρχείο της Αγίας Μονής του Βατοπαιδίου, αποτυπώνει την αδιάλειπτη αγωνία του, μέσα από μια μνημειώδη λιτή και τραχύτατη ζωή, αποστερημένη από κάθε κοσμική θαλπωρή, να προσεγγίσει τις διδαχές του Χριστού μας και να φανεί ηθικά αντάξιος της χάρης και της ευλογίας του. Παράλληλα υποδηλώνει όμως και μια βαθιά τίμια συνείδηση, που πασχίζει καθημερινά, με τον ασκητικό βίο και το χριστοφόρο παράδειγμά του, να μας δείξει το αληθινό νόημα της ζωής. Το οποίο μπορεί να το ανεύρει κανείς, με την βαθιά πίστη, την αδιαπραγμάτευτη στον Θεό υπακοή και την αδιάλειπτη προσευχή. Είναι διάστι-κτες από ηθική τρυφερότητα, αλλά και αγάπη για τον άνθρωπο οι επιστολές του Γέροντος Ιωσήφ, αλλά συνάμα είναι και βαθύτατα παιδευτικές στο να προσεγγίσουμε τον Θεό, με τις αναδεικνυόμενες ηθικές αρετές τους, όπως της αγάπης, της φιλαλληλίας, της αδελφοσύνης και της συμπόνιας για τον πάσχοντα διπλανό μας, που τον ταλανίζει η ανημπόρια.

Ο Γέρων Ιωσήφ πρόσφερε τα μέγιστα στην ηθική ανακαίνιση της αγιορείτικης πολιτείας, γιατί επανέφερε, με την αυστηρά λιτή ζωή του και την ανένδοτη υπακοή του, τις παλιές μοναστικές αξίες και αρετές, της νηπτικής και ησυχαστικής παράδοσης και της φιλοκαλλίας, όπως μας τις είχαν κληροδοτήσει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης και άλλοι ηθικά υπέροχοι Μοναχοί – Άγιοι, της Ορθοδοξίας μας. Υπήρξε ο πνευματικός - μοναστικός πατέρας και η ατίμητη τιμαλφής μήτρα, στην ηθική διέκταση της διδασκαλίας του, περί των χιλίων μοναχών, που αναγεννήθηκαν πνευματικά και ηθικά, στα ιδεοφόρα μοναστικά νάματά του και ανασυγκρότησαν την αθωνική πολιτεία, εγκαταβιώνο-ντας σήμερα σε δεκάδες Μονές, στο Άγιον Όρος, στην επικράτεια της Ελλάδος και στην Κύπρο. Τόσον η Αγία Αθωνική Πολιτεία, όσον και ο Ορθόδοξος κόσμος, του οφείλουν πολλά, για την περίσεπτη συμβολή του. 

Στην παρουσίαση του βιβλίου, που στην κυριολεξία δόνησε η κοσμοπλημμύρα στο πανέμο-ρφο Μέγαρο Μουσικής, χαιρετισμό απηύθυναν: ο εκπρόσωπος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Θαυμακού, κ.κ. Ιάκωβος, ο εκπρόσωπος του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Παρασκευής Μαζίου, Αρχιμανδρίτης κ.κ, Χρυσόστομος και ο ηθοποιός, συγγραφέας και μουσικός κ.κ. Τζόναθαν Τζάκσον. Ενώ για τον τόμο μίλησαν : ο Μητροπολίτης Λεμεσού κ.κ. Αθανάσιος και ο καθηγούμενος της Αγίας και Μεγίστης Μονής του Βατοπαιδίου κ.κ. Εφραίμ.  Πριν την παρουσίαση του βιβλίου, προεβλήθη ένα υψηλής αισθητικής ντοκιμα-ντέρ, με την ζωή του Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή, στο οποίο πρωταγωνίστησε ο κ.κ. Τζόναθαν Τζάκσον. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους, αρκετοί Μητροπολίτες της ελλαδικής εκκλησίας, πολλοί υπουργοί και βουλευτές, ο Διοικητής του Αγίου Όρους κ-ος Αθανάσιος Μαρτίνος, προσωπικότητες από ο φάσμα του πολιτισμού και της πνευματι-κής μας ηγεσίας, ακαδημαϊκοί, αλλά και εκπρόσωποι της στρατιωτικής μας ηγεσίας.

Ήταν μια πολύ υψηλού ήθους εκδήλωση, αντάξια της σεπτής και ενάρετης προσωπικότητας της αγίας μορφής της εκκλησίας μας, του συγγραφέα του τόμου, Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού.  Ο δε τόμος, συνιστά ένα ηθικό κόσμημα, που δεν πρέπει να λείψει από την βιβλιοθήκη, κανενός σκεπτόμεου ανθρώπου, που αναζητά μέσα στην εκδοτική μας πανσπε-ρμία, κείμενα αυθεντικά, ηθικά τίμια και βαθύτατα ανθρώπινα. Θερμά συγχαρητήρια στην Αγία, Μεγίστη και Σεβασμία Μονή του Βατοπαιδίου και για αυτήν την εμπνευσμένη και ψυχοφελή της έκδοση. 

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 7 November 2019 | 10:45 pm


Δάφνινο στεφάνι στην κορυφαία Ελληνίδα της αντίστασης Λέλα Καραγιάννη

Δάφνινο στεφάνι στην κορυφαία Ελληνίδα της αντίστασης
Λέλα Καραγιάννη

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Πως θα μπορούσε να ξεφύγει απο την οικογενειακή ιστορική της μοίρας, που είχε με αγώνες αυτοθυσίας και ηρωισμού ποτίσει το δέντρο της ελευθερίας, η σύγχρονη Μπουμπουλίνα της αντίστασης κατά των γερμανών Λέλα Καραγιάννη; Υπόδειγμα ελληνίδας πατριώτη, εμπνευστικό παράδειγμα αυτοθυσίας και ηρωισμού που αντίκρισε με ελληνική λεβεντιά το εκτελεστικό απόσπασμα των σιδερόφραχτων ναζιστών, πρότυπο ευγενούς μητέρας που σε δίσεκτες ώρες της ιστορίας αναδέχθηκε βαρύ πατριωτικό φορτίο, αλλά δεν απεμπόλησε τον μητρικό της ρόλο, η απαράμιλλη ελληνίδα Λέλα Καραγιάννη πρόσφερε την ζωή της για την ελευθερία της πατρίδας και κατέκτησε περίλαμπρη θέση στον πρόναο των ελληνίδων μαρτύρων του έθνους. Περιβεβλημένη με την αχλή και την δόξα της ηρωϊδος του έθνους, επτά δεκαετίες απο την θυσιαστική της έξοδο απο την ζωή, αποτελεί ιδεώδες παράδειγμα ηθικής έξαρσης και ψυχικής ανάτασης, για να αντλήσουμε σήμερα την δύναμη και το κουράγιο να ξεπεράσουμε την πλατιά κοινωνική και πολιτισμική κρίση που μας μαστίζει σαν κοινωνία και «κάνοντας άλμα πιο γρήγορο απο την φθορά» στα λόγια του νομπελίστα ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη, να επανατροχιοδρομηθούμε στην ανάπτυξη και την ηθική ευημερία.

Η Λέλα Καραγιάννη, είχε πολυσχιδή συμμετοχή στην αντίσταση κατά των ναζιστών κατακτητών και πρόσφερε πολυεπίπεδα στον αγώνα. Με κορυφαία πράξη της αντιστασικής της παρουσίας, την εκτέλεσή της απο το εκτελεστικό απόσπασμα, τα χαράματα της 8-ης Σεπτεμβρίου του 1944. Κατά τραγική ειρωνεία ένα μήνα πρίν την απελευθέρωση της Ελλάδος, απο τον γερμανικό ζυγό. Δεν πρόλαβε η μεγάλη ελληνίδα, να την στεφανώσει η πολυπόθητη Λευτεριά. Η θρυλική μπουμπουλίνα της κατοχής, δεν περιορίστηκε στην προσωπική της συμμετοχή στην αντίσταση, αλλά πρόσφερε σημαντικές υπηρεσίες στρατηγικού χαρακτήρα στον αγώνα. Φυγάδευσε άγγλους στρατιωτικούς στο εξωτερικό, περιέθαλψε έλληνες φαντάρους που γύριζαν απο τον μέτωπο, έκρυβε επιμελώς σε σπίτια που είχε νοικιάσει για τον σκοπό αυτό έλληνες πατριώτες της αντίστασης, εξέδωσε πλαστά διαβατήρια σε πολλούς συμμάχους αξιωματικούς και οργάνωσε πρότυπο δίκτυο κατασκοπείας, που αποσπούσε με πολύ μεθοδικό τρόπο πολύτιμες πληροφορίες απο την γκεστάπο, την ιταλική διοίκηση και τις αρχές ασφαλείας της κατοχής, δρομολογώντας την εκτέλεση σαμποτάζ στις κομβικές γραμμές εφοδιασμού των κατακτητών, σε αποθήκες πυρομαχικών κ.α. Σημαντική ήταν όμως η αρωγή της Λέλας Καραγιάννη και πρός τις αντάρτικες ομάδες. Τις τροφοδοτούσε με άφθονο πολεμικό υλικό, το οποίο περιέρχονταν στα χέρια της αντιστασιακής οργάνωσης «Μπουμπουλίνα», που θα ιδρύσει όπως θα δούμε παρακάτω, αλλά και με μεγάλες ποσότητες φαρμακευτικού υλικού απο το οικογενειακό φαρμακείο του ανδρός της, ο οποίος πέρα απο την αρωματοποιΐα και το φαρμακείο, διατηρούσε συνάμα και μεγάλη φαρμακαποθήκη. Ξεχωριστή είναι εδώ όπως αποκαλύπτει ο μικρός ήρωας της αντίστασης γιός της Λέλας Καραγιάννη, Βύρων Καραγιάννης, η προσφορά του Ζήσιμου Παρρίδου.Ο λαμπρός αυτός πατριώτης και με υπόδειξη της Λέλας, στο πλάι της οποίας υπήρξε βασικό αντιστασιακό στέλεχος, δεν φοβήθηκε να καταταγεί εθελοντικά στο γερμανικό στρατό ως μάχιμος διερμηνέας του Τάγματος Χόλμαν, της Μεραρχίας Βραδεμβούργου, μέλημα της οποίας ήταν η δίωξη και εξόντωση των αντάρτικων ομάδων στην Στερεά Ελλάδα και αλλού. Ο ατρόμητος πατριώτης υποδυόμενος τον επικίνδυνο αυτό ρόλο, κατόρθωνε να αποσπά πολύτιμες πληροφορίες απο τους γερμανούς, για τις κινήσεις του ζωτικού για την έκβαση των αντιστασιακών δράσεων Τάγματος Χόλμαν, αφετέρου να τροφοδοτεί με πλήθος απο πυρομαχικά, πολεμοφόδια και άλλα αντίστοιχα χρειαζούμενα, την ομάδα της «Μπουμπουλίνας». Στην κυριολεξία η απαράμιλλη αυτή ελληνίδα είχε στήσει έναν μικρό στρατό, που κινούμενος με άκρα μυστικότητα κάτω απο την μύτη του κατακτητή, πρόσφερε υπερπολύτιμες υπηρεσίες στην αντίσταση.

Η Λέλα Καραγιάννη είδε το φως της ζωής στην Λίμνη της Ευβοίας το 1899. Ήταν κόρη του Αθανάσιου Μινόπουλου και της Σοφίας Μπούμπουλη. Και ήρε την καταγωγή της εκ μητρογονίας, απο την θρυλική Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα του ΄21. Παντρεύτηκε στην Αθήνα, τον φαρμακοποιό Νικόλαο Καραγιάννη και απέκτησε μαζί του επτά παιδιά. Που μπολιασμένα και αυτά στο ιδεώδες της ελευθερίας, αγωνίστηκαν με ηθική ζέση και πατριωτικό ενθουσιασμό με κάθε πρόσφορο μέσο στην υπόθεση της ελευθερίας. Δεν είχαν την απαιτούμενη ηλικία για να στρατευτούν, ωστόσο αποφασισμένα παντί σθένει να συνδράμουν την προσπάθεια του αγώνα κατετάγησαν στις τάξεις του Ερυθρού Σταυρού, για να ανακουφίσουν τους πάσχοντες στρατιώτες και αντιστασιακούς μας και για να μεταφέρουν άπειρες φορές με κίνδυνο της ζωής τους κάτω απο τις μύτες των Γερμανών, σακίδια με πολεμοφόδια στους συνδέσμους της αντιστασιακής οργάνωσης «Μπουμπουλίνα» που θα ιδρύσει η απαράμιλλη μητέρας τους. Τα τέσσερα απο τα μεγαλύτερα αδέλφια κορίτσια και αγόρια της Λέλας Καραγιάννη, κατετάγησαν στον Ευθρό Σταυρό και μετά απο μια σύντομη εκπαίδευση, έγιναν τραυματιοφορείς και η αδελφή τους Ιωάννα, υπηρέτησε ως τραυματιοφορέας στους συρμούς, στην μεταφορά των τραυματιών απο το Μέτωπο.

Αναμφίβολα το πελώριο ηθικό φορτίο της συμμετοχής της οικογένειάς της στην εθνεγερσία του ΄21, σημάδεψε ανεξίτηλα τα κατοπινά βήματα της Λέλας Καραγιάννη και της σφυρηλάτησε ένα ακατάβλητο πατριωτικό αίσθημα. Με το που φθάνουν τα κατοχικά στρατεύματα στην Αθήνα, η απαράμιλλη Λέλα Καραγιάννη, συστήνει αντιστασιακή ομάδα. Πρώτα μέλη της οργάνωσης; Μα φυσικά η οικογένειά της, που δεν φείδεται κόπων και ηθικών δυνάμεων για να προσφέρει στην πατρίδα. Στρατεύονται στην προσπάθεια ο σύζυγός της Νικόλαος και τα παιδιά της Ιωάννα, Ηλέκτρα, Γιώργος, Βύρων, Νέλσων, Νεφέλη και Ελένη. Ορμητήριό τους ένα σπίτι στην οδό Φυλής και το οικογενειακό φαρμακείο στην οδό Πατησίων, μέσα απο τα οποία οργανώνουν τις πρώτες αντιστασιακές τους πράξεις. Σταδιακά οργανώνουν δίκτυο περίθαλψης, απόκρυψης και φυγάδευσης στρατιωτών, που είχαν διαφύγει της αιχμαλωσίας, αλλά και 140 ακόμα συμμάχων που είχαν ανάγκη φυγάδευσης. Για το σκοπό αυτό η Λέλα θα νοικιάσει τρία σπίτια ακόμα, προκειμένου να μπορεί να κρύβει τους πατριώτες που είχαν ανάγκη. Λίγο αργότερα και καθώς το αντιστασιακό της δίκτυο επεκτείνεται, η μεγάλη ελληνίδα με κέντρο την Μονή του Αγίου Ιερόθεου στα Μέγαρα συστήνει την αντιστασιακή οργάνωση «Μπουμπουλίνα» με κύριο μέλημα την κατασκοπεία και την ένταξη σ΄αυτήν 140 πατριωτών ανδρών και γυναικών. Θα κατορθώσει μέσα απο την «Μπουμπουλίνα» και με άκρα μυστικότητα να αποσπά πληροφορίες απο το Γερμανικό αρχηγείο, το Ναυαρχείο, την ιταλική διοίκηση και τη μυστική αστυνομία. Αρωγοί σ΄ αυτή την προσπάθεια της Λέλας θα έλθουν το Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής με το οποίο ήδη έχει ανοίξει δίαυλο επικοινωνίας, ο αρχηγός της ελληνικής αστυνομίας Άγγελος Έβερτ, αλλά και αρκετοί Γερμανοί και Ιταλοί στρατιωτικοί αντιφασίστες που προφανώς, δεν ήταν διατεθειμένοι να υπηρετήσουν τα εγκλήματα των ναζί. Μέσω των πολυτίμων πληροφοριών που συλλέγει η οργάνωση, ανατινάσσεται το αεροδρόμιο του Τατοΐου, βυθίζονται πλοία και καίγονται πολλές αποθήκες πυρομαχικών του γερμανικού στρατού. Παράλληλα η μεγάλη ελληνίδα μεθοδεύει τις αποδράσεις αιχμαλώτων απο το ομώνυμο στρατόπεδο με άγγλους κρατούμενους, της Κοκκινιάς. Για τον σκοπό αυτό δεν φείδεται και της περιουσίας της προκειμένου να αγοράσει καΐκι που θα πραγματοπιοιεί την μεταγωγή των αιχμαλώτων στη Μέση Ανατολή. Καπετάνιος ο πατριώτης Ηλίας Χρυσίνης που μεταφέρει τους άγγλους στην Αίγυπτο. Ενώ κατά την επιστροφή στην Ελλάδα το καΐκι, φέρνει πολεμοφόδια και ασυρμάτους. Οι αποδράσεις θα διευρυνθούν – εδώ φαίνονται η οργανωτικότητα και οι στρατηγικές αρετές της μεγάλης ηρωίδος – και σύντομα θα επιστρατευτούν και άλλα δυο καΐκια με καπετάνιους τον κρητικό Μαμαλάκη και τον καπετάν Γιαννούλο. Στο πλευρό ακόμα της Λέλας με επιτελικούς ρόλους η Νίκη Χωμενίδου, ο υπολοχαγός Κουτρουμπέλης, ο φούρνιαρης της Κοκκινιάς Παπαβασιλείου και ο Ηλίας Σκηνίτης.

Ο Οκτώβριος του 1941 θα αποβεί σημαδιακός για την αντιστασιακή δράση της μεγάλης ελληνίδας, αφού θα συλληφθεί απο τις γερμανικές αρχές. Κρατείται για οκτώ ολόκληρους μήνες, αλλά τελικά απελευθερώνεται. Και η Λέλα Καραγιάννη παρότι έχει πάρει ένα πρώτο μήνυμα ότι είναι στοχοποιημένη απο τους γερμανούς, συνεχίζει απτόητη το πατριωτικό της έργο. Δεν αναστέλει τη δράση της, μήτε και ο φόβος των έκθετων παιδιών της στους γερμανούς, αφού στον υπερ πάντων αγώνα για την Ελλάδα, δεν θέτει τίποτα παραπάνω. Και πως άλλως θα μπορούσε να γίνει, αφού και αυτή η βιολογική της ιδιοσυστασία, είναι αξεδιάλυτα δεμένη με το ιερό ιδανικό της ελευθερίας. Στις φλέβες της τρέχει το αίμα της μεγάλης αγωνίστριας του ΄21 Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας και η απαράμμιλη Λέλα ακολουθεί πιστά το περίλαμπρο ηθικά οικογενειακό της πεπρωμένο.

Είναι πραγματικά ένα σπάνιο πρότυπο αυτοθυσίας και ηρωϊσμού και η ηθική λεβεντιά της Λέλας Καραγιάννη, που αψηφά τόσους κινδύνους για να συμβάλει με κάθε μέσο στην απελευθέρωση της πατρίδος, λειτουργεί παραινετικά και πρός άλλους έλληνες και ελληνίδες, που με ηθική δόνηση μπαίνουν στην υπόθεση του αγώνα. Απελευθερώνεται λοιπόν και συνεχίζει και πάλι την αντίσταση. Όμως η αλλεπάλληλη έκθεσή της σε πολλές κακουχίες και η πλημμελής φρονίδα του εαυτού της, στους ρυθμούς και τις ανάγκες της αντιστασιακής δράσης, έχουν υποσκάψει την υγεία της. Έχει βιολογικά και ψυχολογικά εξουθενωθεί. Και οι γιατροί και συνεργάτες της στην ομάδα της «Μπουμπουλίνας» Μιχαήλ Σαρακηνός και Παύλος Βακατάτσης, της προτείνουν να νοσηλευτεί. Έτσι το 1944 εισάγεται εσπευσμένα στο Νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού. Οι γερμανικές αρχές ωστόσο έχουν πιά και με την αρωγή καταδοτών, πληροφορηθεί διεξοδικά για την δράση της Λέλας Καραγιάνη και ετοιμάζονται να την συλλάβουν. Και παρότι η Λέλα ενημερώνεται μέσα απο τα Ες-Ες, ότι επίκειται η σύλληψή της και ενώ ακόμα προσφέρονται να την φυγαδεύσουν και να γλυτώσει την ζωή της, τόσο ο αρχηγός της ελληνικής αστυνομίας Άγγελος Έβερτ, όσο και άτομα του οικογενειακού της περιβάλλοντος, η μεγάλη ελληνίδα, για να μην κλωνιστεί το ηθικό της αντιστασιακής της ομάδας, προτάσσει το συμφέρον της πατρίδας και μένει στο νοσοκομείο, περιοριζόμενη μόνο στο να ειδοποιήσει τα παιδιά της για τον άμεσο κίνδυνο που διατρέχουν. Στις 11 Ιουλίου του 1944 οι γερμανοί συλλαμβάνουν την μεγάλη ελληνίδα. Την οδηγούν στην οδό Μέρλιν στα «υπόγεια του μαρτυρίου» όπως αποκαλούνταν τότε η τρομερή για τις θηριωδίες της, τις εκτελέσεις και τα απάνθρωπα βασανιστήριά της, μυστική αστυνομία των Γερμανών Γκεστάπο και την υποβάλλουν σε διαρκή και ανελέητα βασανιστήρια. Μα η μεγάλη ελληνίδα δεν λυγίζει. Έχει αποφασίσει να θυσιάσει την ζωή της, παρά να ομολογήσει και να οδηγήσει στο απόσπασμα όλα τα μέλη της αντιστασιακής της οργάνωσης. Οι γερμανοί τότε επιστρατεύουν και το πιο σκληρό και απάνθρωπο όπλο τους. Συλλαμβάνουν δύο απο τα αγόρια της μαρτυρικής αγωνίστριας και με την απειλή του περιστρόφου στο κεφάλι τους, την εκβιάζουν να ομολογήσει. Η Λέλα όμως με την μεγάλη ελληνική ψυχή της, δέχεται και την πιο σκληρή δοκιμασία για μια μάνα στην ζωή, να διακυβεύσει την ζωή των παιδιών της, προκειμένου να μην αποκαλύψει την ύπαρξη της οργάνωσης. Και η αντίδραση των γερμανών γίνεται πιο σκληρή, γεμάτη μίσος και λυσσαλέα, καθώς φαίνεται στον ορίζοντα ότι ο Χίτλερ χάνει τον πόλεμο. Τα νέα της κατάρρευσης των ναζιστικών στρατευμάτων σε όλα τα μέτωπα του πολέμου, διαδίδονται σε όλη την υφήλιο αστραπιαία και οι Γερμανοί σε αυτές τις τελευταίες στιγμές της παντοδυναμίας τους, εκδικούνται αλύπητα τους αντιστασιακούς και τους σαμποτέρ, που έχουν συμβάλει ζωτικά στην ήττα τους. Σ΄ αυτό το πλαίσιο τους τελευταίους μήνες πρίν χάσουν τον πόλεμο, διαπράττουν κάθε λογής έγκλημα και ωμότητα.

Τα ιστορικά χαράματα της 8-ης Σεπτεμβρίου 1944, η θρυλική ελληνίδα οδηγείται μαζί με εξήντα ακόμα γενναίους έλληνες και ελληνίδες στο Δαφνί. Οι Γερμανοί τους εκτελούν, ενώ αυτοί σύσσωμοι και αγέρωχοι στο θάνατο, με την απαράμιλλη λεβεντιά της φυλής μας, πράττουν την τελευταία αντιστασιακή τους πράξη. Ψάλλουν δυνατά τον Εθνικό Ύμνο, εμψυχώνοντας έως τέλους άλλους μελοθανάτους και παραδίδοντας την ιερή σκυτάλη του αγώνα της ελευθερίας, σε άλλους πατριώτες. Με την μαρτυρική της θυσία η αλησμόνητη ελληνίδα  Λέλα Καραγιάννη, είχε κλείσει τον μεγάλο κύκλο μιας μακράς και πολύπλαγκτης προσφοράς και θυσίας στην υπόθεση της ελευθερίας. Όπως της επέτασσε το πατριωτικό της καθήκον, όπως επέβαλλε η μαρτυρική οικογενειακή της μοίρα των Μπουμπουλαίων, που έχουν γράψει με το τιμημένο αίμα τους, χρυσές σελίδες ηρωϊσμού και αυτοθυσίας στο ιστορικό πάνθεον της πατρίδος. Το όνομα της Λέλας Καραγιάννη τόσο κατά την κατοχή, όσο και στα χρόνια που θα ακολουθήσουν, είχε γίνει συνώνυμο της ηθικής ελευθερίας, του πατριωτισμού, της ανιδιοτέλειας, του αγώνα και της πατριωτικής προσφοράς. Γιατί είχε κερδίσει με την φυσική της εκτέλεση, το ιερό κότινο της αθανασίας, της μάρτυρος του έθνους και τον περίσεπτο ηθικά τίτλο της εκτελεσθείσας πολύτεκνης μητέρας αντιστασιακής. Η πολιτεία πέραν όσων τιμητικών εκδηλώσεων και αφιερωμάτων έχει κάνει για την αξέχαστη ελληνίδα της αντίστασης Λέλα Καραγιάννη, έστησε τιμητικά την προτομή της, στην οδό Στουρνάρα. Και η Ακαδημία Αθηνών της απένειμε το «Χρυσούν Μετάλλιον». 

Το ονομά της θα μείνει ανεξίτηλο ανά τους αιώνες σύμβολο ηρωϊσμού, για να διδάσκει τους λαούς «πως οι σκλάβοι γίνονται ελεύθεροι». Αλλά αξίζει να παραθέσουμε μερικές απο τις τελευταίες συγκλονιστικές στιγμές της απαράμιλλης ελληνίδας.  Καθώς ενοσηλεύετο στο  Νοσοκομείο του Ευρθρού Σταυρού η Λέλα Καραγιάννη και έχει ενημερωθεί απο άνθρωπό της στα Ες-Ες ότι επίκειται η σύλληψή της, πιέζεται έντονα απο τον αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας Άγγελο Έβερτ, να φυγαδευτεί και να σώσει τη ζωή της. Μα ακόμα πιο έντονη πίεση της ασκεί ο γαμπρός της Σπύρος, ο οποίος στέλνει και άνθρωπο στο νοσοκομείο για να την παραλάβει. Δεν υπαναχωρεί όμως απο το καθήκον, κάτι που θα υποσκάψει το κύρος της οργάνωσης, ενώ θεωρεί ακόμα πως θυσιάζοντας η ίδια τον εαυτόν της, θα απαλλάξει τα παιδιά της απο την δίωξη των γερμανών. Τους έχει άλλωστε πεί όπως θα αποκαλύψει αργότερα ο γιός της Βύρων Καραγιάννης, που νεαρό παιδί τότε μετέχει ενεργά και αυτό στο γίγνεσθαι της «Μπουμπουλίνας»,  «Αν ποτέ σας πιάσουν οι Γερμανοί να δείξετε γενναιότητα και να μην λυγίσετε, γιατί έτσι θα επιβαρύνετε περισσότερο τη θέση σας. Προσέξτε καλά, δεν ξέρετε τίποτα για το τι έκανα, έτσι μόνο θα γλυτώσετε και δεν θέλω να κλάψετε ή να πενθήσετε για μένα, μόνο να σκέπτεστε ότι, ότι κάναμε το κάναμε για την πατρίδα και αυτό θα σας ανακουφίζει» !!!Λόγια ηθικής έξαρσης και μεγαλείου, που μόνο μια ελληνίδα του αναστήματος της Λέλας Καραγιάννη, θα μπορούσε να εκστομίσει. Ενώ η ίδια η Λέλα αποκάλυπτε στα παιδιά της, την βαθιά πίστη της στο Θεό και την εδραία πεποίθησή της, πως με την δύναμή του θα σώζονταν τα βλαστάρια της απο τον θάνατο. Όμως καθώς συλλαμβάνουν οι Γερμανοί την Λέλα, συλλαμβάνουν και τα δυο απο τα αγόρια της που μετέχουν στην οργάνωση. Αφού ο διοικητής της Γκεστάπο Μπέκε, διαπιστώσει την ακαμψία της Λέλας στα οδυνηρά βασανιστήρια, δίνει εντολή να του φέρουν μπροστά της τα συλληφθέντα αγόρια της Βύρωνα και Νέλσωνα.  Η Λέλα με το που βλέπει τα παιδιά της, και αντιλαμβανόμενη ότι ο Μπέκε θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί την μητρική αδυναμία και στοργή για τα παιδιά της, τους γνέθει με αυστηρό ύφος, για να τους πείσει να φανούν γενναίοι. Και απευθυνόμενη στον Βύρωνα θα του πεί μόνο μια λέξη επιτακτικά «πρόσεχε». Όμως στο πρόσωπο του Νέλσωνα η Λέλα δεν βλέπει το παιδί της, αλλά ένα βαριά βασανισμένο παιδί, με τα πόδια του καμμένα, το πουκάμισό του ματωμένο και τα χέρια του μισοπαράλυτα. Πάραυτα η μεγάλη ελληνίδα θα σφίξει τα δόντια και θα ανθέξει το μαρτύριο, αντικρίζοντας το βλαστάρι της κακοποιημένο και δεν θα βγάλει με πατριωτική αξιοπρέπεια, ούτε μια κραυγή πόνου. Και αυτή ακόμα η αγέρωχη ηθικά στάσης της θα πείσει τον γερμανό διοικητή Μπέκε, ότι δεν θα μπορέσει εύκολα να της αποσπάσει την ομολογία. Αυτός εξοργισμένος θα πιάσει τα δυο παιδιά και θα τους κολλήσει το πρόσωπο στον τοίχο. Κατόπιν θα βγάλει το περίστροφό του, θα το βάλει στο κεφάλι του Νέλσωνα, θα γυρίσει πρός την Λέλα και κοιτάζοντας το ρολόι του με ύφος αποφασισμένο να εκτελέσει την απειλή του, θα διατάξει τον διερμηνέα να της πει «Λέλα Καραγιάννη πρόεσεξε καλά, σου δίνω δυο λεπτά προθεσμία, για να μου απαντήσεις σ΄ αυτά που σ΄ ρωτώ, διαφορετικά θα εκτελέσω, τώρα εδώ μπροστά σου, ένα-ένα τα παιδιά σου, αρχίζοντας απο αυτόν εδώ. Λέγε, γιατί θα πιέσω την σκανδάλη, που έχεις τον πομπό σου, ποιός τον χειρίζεται, με ποιούς συνεργάζεσαι, ποιές είναι οι πηγές απο τις οποίες παίρνεις τις πληροφορίες για τις κινήσεις μας, ποιοί είναι οι συνεργάτες σου, που βρίσκεται ο καπετάνιος Χρυσίνης με το καΐκι του». Ο Μπέκε καθώς έτρεχαν βασανιστικά τα δευτερόλεπτα έδειχνε να χάνει με την άκαμπτη στάση της αγωνίστριας την υπομονή του και πίεσε με δύναμη το περίστροφό του στο κεφάλι του Νέλσωνα, σπρώχνοντάς το πρός τα κάτω, κάνοντας σαφές ότι ήταν αποφασισμένος να εκτελέσει την απειλή του. Τότε η Λέλα Καραγιάννη με ήρεμη και περήφανη φωνή του λέει «Τα παιδιά μου εγώ τα γέννησα, δικά μου είναι, αλλά πρέπει να ξέρεις ότι πρωτίστως ανήκουν στην πατρίδα μας. Πρόσεξε καλά σου λέω ότι αυτά δεν ξέρουν τίποτα και άδικα θα τα σκοτώσεις». Είναι συγκλονιστική αυτή η συμπεριφορά της Λέλας ως μητέρας, που αποφασίζει να ρισκάρει την ίδια την ζωή των παιδιών της, για να αποτρέψει τον κίνδυνο, αυτά υποκινούμενα απο το φίλτρο της μητρικής αγάπης, να «σπάσουν» και να ομολογήσουν. Τελικά ο Μπέκε θα πειστεί ότι τα παιδιά δεν γνωρίζουν για την οργάνωση. Θα τραβήξει το πιστόλι του απο το κεφάλι του Νέλσωνα, θα το βάλει στην πέτσινη θήκη του και οργισμένος θα πεί στην Λέλα Καραγιάννη «Τα παιδιά σου τα χρειάζομαι πρός το παρόν και μόλις τελειώσω μ΄ αυτά, υπόσχομαι να τα στείλω στο εκτελεστικό απόσπασμα, να μην αμφιβάλεις για αυτό». Και ακόμα πιο συγκλονιστικές είναι οι στιγμές που ακολουθούν μέχρι την εκτέλεση της μεγάλης ελληνίδας, όπως τις είδαν, με πόνο, οδύνη και τα αθώα παιδικά τους μάτια, τα δυο αγαπημένα της αγόρια που συγκρατούνταν και αυτά στο ίδιο στρατόπεδο. Το βράδυ της 7-ης Σεπτεμβρίου διεθόδη ακαριαία στο στρατόπεδο που κρατούνταν οι αντιστασιακοί, ότι κατέφθασαν οι κλούβες του εκτελεστικού αποσπάσματος. Οι στιγμές για τα δυο νεαρά αγόρια ήταν κάτι παραπάνω απο συγκλονιστικές, καθώς αναμετρούνταν με την αιωνιότητα ...

Ο Βύρωνας και ο Νέλσων σκαρφάλωσαν στα μικρά παράθυρα του υπογείου που κρατούνταν και είδαν τις κλούβες σταματημένες στο κτίριο Νο 15. Έβγαζαν απο το κτίριο άνδρες κρατουμένους και τους παρέτασσαν σε σειρά. Είδαν επίσης απο το κτίριο Νο 14 που φυλάσσονταν σε αυστηρή απομόνωση γυναίκες, να βγάζουν γυναίκες και να τις παρατάσσουν επίσης σε σειρά. Τότε ο Νέλσων συγκλονισμένος φώναξε στον αδελφό του «Βύρων παίρνουν και την μαμά». Ο Βύρων έστρεψε το βλέμα του στη σειρά των γυναικών ψυχικά διαλυμένος και κοιτώντας διερευνητικά διαπίστωσε πως πρώτη στην σειρά ήταν η μητέρα του, η μεγάλη ελληνίδα Λέλα Καραγιάννη. Στην ομάδα των πρός εκτέλεση ανδρών θα διακρίνει ακόμα πολλούς απο τους συνεργάτες της μητέρας του στην οργάνωση. Τον ταγματάρχη Σούλη, τον Γιαννάκη Χούπη, τον Ιωάννη Ριζόπουλο και άλλους. Και στην ομάδα των μελοθάνατων γυναικών εκτός απο την μητέρα του και πολλές άλλες συνεργάτιδές της, γεγονός που υποδήλωνε πως η οργάνωση είχε αποκαλυφθεί. Κοντά στην Λέλα Καραγιάννη στην ομάδα των ανδρών ευρίσκονταν ο Γεώργιος Ριζόπουλος. Ξαφνικά όπως συγκλονιστικά περιγράφει ο λαμπρός για την συμβολή του και αυτός στην υπόθεση της λευτεριάς, νεαρός Βύρων Καραγιάννης, ο Γεώργιος Ριζόπουλος μετακινήθηκε απο την θέση του στην ομάδα των ανδρών και καθώς έφτασε στην θέση του πρώτου, μετακινήθηκε πρός την ομάδα των γυναικών και πλησίασε την Λέλα. Γονάτισε μπροστά της και της φίλησε το χέρι. Ο Γεώργιος Ριζόπουλος, δεν είχε ανθέξει τα βασανιστήρια και «σπάζοντας» είχε αποκαλύψει την οργάνωση !!! Ζητούσε έτσι ευλαβικά και με σπαραγμό ψυχής συγγνώμη απο την μεγάλη ελληνίδα της αντίστασης, η οποία με ανθρώπινη κατανόηση έσκυψε το κεφάλι της συγκαταβατικά πρός τα κάτω. Κατόπιν τους επιβίβασαν στις κλούβες και τους οδήγησαν για το Δαφνί όπου και θα γίνονταν η εκτέλεση. Καθώς το απόσπασμα χάνονταν στον ορίζοντα, η ψυχή των παιδιών σχίζονταν στην κυριολεξία στα δύο. Ο Νέλσων και ο Βύρων είχαν μείνει στήλες άλατος και κοίταζαν αποσβολωμένοι τις κλούβες του θανάτου. Ήξεραν πως δεν θα ξανάβλεπαν την αγαπημένη τους μητέρα, που συνειδητά είχε επιλέξει να θυσιάσει την ζωή της, στο ιδανικό της ελευθερίας. Και καθώς τα λεπτά δραματικά περνούσαν, ο Βύρων είδε στο στρατόπεδο, τον στρατοπεδάρχη Ραφαήλ Παρίση, να πλησιάζει πρός το κτίριό τους. Τον ρώτησε γεμάτος αγωνία που τους πηγαίνουν. Και ο αξιωματικός με ευαισθησία για να μην τραυματίσει τις παιδικές ψυχές του απάντησε «Μην ανησυχείς Βύρωνα τους πάνε για ομήρους στα τραίνα και όταν φτάσουν στα σύνορα θα τους αφήσουν ελεύθερους, για να τους αντικαταστήσουν με ομήρους Γιουγκοσλάβους». Ο νεαρός Βύρωνας, κατάβαθα απο ένστικτο γνώριζε ότι δεν θα ξανάβλεπε την λατρεμένη του μητέρα. Ωστόσο η ενυπάρχουσα πάντα ελπίδα σωτηρίας σε κάθε άνθρωπο, του έδινε μια ηλιαχτίδα αισιοδοξίας για αποτροπή της εκτέλεσης...

Σε λίγο το καμιόνι του θανάτου έφτασε στο σημείο της εκτέλεσης στο Δαφνί. Μέσα απο τους ξερούς κροταλισμούς των ναζιστικών πολυβόλων η μεγάλη ελληνίδα και μαζί της εξήντα ακόμα ακατάβλητοι πατριώτες, έπεφταν νεκροί, περνώντας στην αιωνιότητα και στο πάνθεον των μαρτύρων της ελληνικής ιστορίας. Αλλά και κάνοντας μια τελευταία πράξη αντίστασης.Ψάλλοντας με την θέρμη της οικουμενικής ελληνικής ψυχής τον Εθνικό Ύμνο !!! Η απαράμιλλη ελληνίδα της αντίστασης Λέλα Καραγιάννη, μετά απο μία πολύμορφη προσφορά στην υπόθεση του αγώνα, στα βήματα της ηρωϊκής προγόνου της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας, είχε φύγει απο την ζωή. 

Στεφανωμένη με την πορφυρή αλουργίδα της ήρωος του έθνους, που θα της χαρίσει την ηθική αθανασία, στην μακραίωνη ιστορική πορεία του λαού μας. Τη γεμάτη απο τα λαμπρά ηθικά μας καταπιστεύματα που γονιμοποίησαν τον παγκόσμιο πολιτισμό, αλλά και διάστικτη συνάμα απο το αίμα των ηρωϊκών μαρτύρων μας. Όλοι οι έλληνες με κάθε ευκαιρία μέσα απο τα μύχια της ψυχής μας, απευθύνουμε ένα πελώριο ευχαριστώ στην μεγάλη ελληνίδα, που με την μαρτυρική της θυσία μας δίδαξε «πως οι σκλάβοι γίνονται λεύτεροι».

Και ίσως όλοι μας να αποδίδουμε τον προσήκοντα φόρο τιμής μέσα απο τους οιστρηλατημένους στίχους του Μίμη Τραϊφόρου, επενδυμένους με την πατριωτική μουσική του Μιχάλη Σουγιούλ και την επική φωνή της Μεγάλης μας τραγουδίστριας της νίκης Σοφίας Βέμπο :

Μα για 'κείνους που 'χουν φύγει
και η δόξα τους τυλίγει,
ας χαιρόμαστε,
και ποτέ καμιά ας μη κλάψει,
κάθε πόνο της ας κάψει,
κι ας ευχόμαστε

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 28 October 2019 | 8:29 am


Ηθική έξαρση, για τον Άγιο Δημήτριο τον Μυροβλήτη, στον ομώνυμο ναό των Αμπελοκήπων !

Ηθική έξαρση, για τον Άγιο Δημήτριο τον Μυροβλήτη, 
στον ομώνυμο ναό των Αμπελοκήπων !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Με την κατακλυσμιαία παρουσία του λαού του 7-ου Διαμερίσματος των Αθηνών, αλλά και άλλων Αθηναίων από τα υπόλοιπα διαμερίσματα της πόλης,  που είχαν στην κυριολεξία μετατρέψει την οδό Πανόρμου σε ένα ορμητικό λαϊκό ποτάμι, εορτάστηκε εχθές Σάββατο 26-10-19, με την προσήκουσα ιεροπρέπεια και λαμπρότητα, η μνήμη του Ιερού Δημητρίου του Μυροβλήτου, που καταυγάζει για αιώνες τώρα στην οικουμένη, την ηθική αρετή, αλλά και την απαρασάλευτη πίστη στο ιδεώδες της Ορθοδοξίας μας. Του Αγίου Δημητρίου που καίτοι γεννημένος και αναθρεμμένος, σε ένα περιβάλλον κοινωνικής και οικονομικής ευκρασίας,  που προδιέγραφε μια λαμπρή κοινωνική και στρατιωτικοπολιτική καριέρα, δεν δίστασε, να τα θυσιάσει όλα για τη αγάπη του Χριστού μας. Για να διατρανώσει σε όλο τον πολιτισμένο τότε κόσμο με τον μαρτυρικό θάνατό του, την ηθική υπεροχή της Ορθοδοξίας, αλλά και την υπερτάτη αξία, να πέφτεις κανείς για ιδεώδη και ιδανικά, περιφρονώντας τις φθαρτές αξίες και τα πλαστά πρότυπα ζωής. Ο Ιερός Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280 μ.Χ. στην Θεσσαλονίκη και πολύ γρήγορα με τις ασύγγνωστες για την ηλικία του αρετές και ικανότητες, ανελίχθη στον επίζηλο βαθμό του χιλίαρχου, υπο την διοίκηση του Τετράρχη και μετέπειτα αυτοκράτορα της Ρώμης  Γαλερίου Μαξιμιανού και όταν στο στέμμα ήταν ο τρομερός για τους διωγμούς του Διοκλητιανός. Γοητεύτηκε από το ιδεώδες της Ορθοδοξίας και προσκύνησε τον Χριστιανισμό, ιδρύοντας παράλληλα και έναν κύκλο για την μελέτη της Αγίας
Γραφής. Αγνοώντας αγέρωχα, το διάταγμα του Διοκλητιανού, «περί αρνήσεως του Χριστιανισμού», ήλθε σε ευθεία ρήξη με τον Μαξιμιανό, που διέταξε να τον φυλακίσουν. Στην φυλακή ευρίσκονταν και ένας νεαρός και ατρόμητος Χριστιανός – που θα τον έβαζαν προκειμένου να οδηγηθεί στο θάνατο, να παλαίψει με τον φοβερό και γιγαντόσωμο μονομάχο της εποχής Λυαίο – ο Νέστορας, που έσπευσε να ζητήσει την ευχή και την ηθική στήριξη του Δημητρίου, για την θανατηφόρο μάχη του. Και πράγματι με την πρεσβεία προς τον Χριστό του Δημητρίου, ο Νέστορας έκανε το θαύμα στην κυριολεξία και νίκησε τον γίγαντα Λυαίο, αφήνοντας αμήχανους τον Μαξιμιανό και τους ειδωλολάτρες επιτελείς του ! Και τότε εξοργισμένος ο τελευταίος, έδωσε εντολή – το 303 ή το 305 μ.Χ., να θανατώσουν τους «ασεβείς» Νέστορα και Δημήτριο, που τον ταπείνωσαν δημοσίως, με την θεόπνευστη δύναμή τους. Το μεν Νέστορα με αποκεφαλισμό, τον δε Δημήτριο δια του ειδεχθούς λογχισμού !  Αναφέρεται από τους δημιουργούς των εγκωμίων του Αγίου Δημητρίου, Γρηγόριο Παλαμά, Ευστάθιο Θεσσαλονίκης και Δημήτριο Χρυσολωρά, ότι ο το σεπτό σώμα του Δημητρίου
ετάφη στον σημείο του μαρτυρίου του, όπου και μετεβλήθη σεβαθύ φρέαρ στη γή, από το οποίο ανέβλυζε μύρο ! Για τούτο και εδόθη στον Ιερό Δημήτριο, το προσωνύμιο Μυροβλήτης. Για να αποτελεί τον ηθικό Έφορο και Προστάτη της νύμφης του Βορρά Θεσσαλονίκη μας. Είναι χαρακτηριστικά δε δυο θαύματα του Αγίου Δημητρίου σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Στην μεν Θεσσαλονίκη ανήμερα της ιερής μνήμης του, επέπρωτο από την ιστορική μοίρα, η βασίλισσα της Βορείου Ελλάδος, μετά από αιώνες δουλείες, να παραδοθεί στον προελαύνοντα ελληνικό στρατό. Και κυμάτιζε και πάλι περήφανα στον  Λευκό Πύργο η γαλανόλευκη. Στην δε Αθήνα, στα 1823 και κατά την  πολιορκία της Ακροπόλεως οι Τούρκοι ήταν οχυρωμένοι στην Ακρόπολη και ο ελληνικός στρατός είχε αναπτυχθεί πέριξ του ναού του Αγίου Δημητρίου, τον οποίο και ετοιμάζονταν οι Τούρκοι να βομβαρδίσουν, με τις λουμπάρδες τους – «τούρκικα κανόνια». Τότε ως εκ θαύματος, με την θεία παρέμβαση του Αγίου Δημητρίου, οι μπαρουταποθήκες των Οθωμανών πήραν φωτιά και εξερράγησαν μαζί τους, σκορπώντας τους τον θάνατο και καταστρέφοντας  και ένα μικρό τμήμα της Ακρόπολης  ! Και ένεκα αυτού του θαύματος, ο Άγιος Δημήτριος έκτοτε, ονομάστηκε «Λουμπαρδιάρης» !

Στους πανέμορφους Αμπελόκηπους λοιπόν, που μυροβολούν την ευγένεια και την καλοδεχτικότητα των ανθρώπων τους, με τους επιβλητικούς και πολυφρόνιστους δρόμους τους και τα σφύζοντα από κόσμο νεολαιίστικα μαγαζιά τους, σύσσωμη όλη η Αθήνα έδωσε το βροντερό παρόν, για να τιμήσει την άχραντη μνήμη του Αγιομάρτυρα της ορθοδοξίας μας Δημητρίου του Μυροβλήτου. Στους Αμπελόκηπους, που με τους ολάνθιστους κήπους τους κάποτε και τα μποστάνια τους κόμιζαν το καλοκαίρι στην Αθήνα, αλλά και που πρωτοστάστησαν, στην αστική μεγαλουργία της πόλης αργότερα, με την «Βίλα Μαργαρίτα», το «Κτήμα Θών» και όλα τα άλλα αλησμόνητα στοιχεία της κοινωνικής τους ευμάρειας. Επιβλητικός ο καλλιεπής ναός της Πανόρμου και σημαιοστολισμένος με την γαλανόλευκη και τους χρυσοπόρφυρους σταυραετούς του Βυζαντίου, κατηύγαζε την άφατη κατάνυξη των πιστών, αλλά και την ιερότητα της μνήμης της έξοχης ηθικά φυσιογνωμίας του Αγίου Δημητρίου. Με έκδηλη την αγάπη και την ηθική φροντίδα για την επιμέλειά του, τόσο του ευσεβούς προϊσταμένου του ναού Αρχιμανδρίτου κ.κ. Πλάτωνος Κρικρή και των υπολοίπων ιερέων του, όσο και των ευγενών εθελοντών της εκκλησίας, που με ξεχωριστή αφοσίωση και αγάπη, στόλισαν τον ναό. Της δοξολογιακής λειτουργίας χοροστάστησε ο Αρχιμανδρίτης κ.κ. Πλάτων Κρικρής, συγχοροστατούντων των υπολοίπων ευλαβών ιερέων του Αγίου Δημητρίου  κ.κ. Κίκιζα Γεώργιου, Αποστόλου Αστέριου, Κωνσταντέλλου Δημητρίου, Γασπαράτου Θεολόγου και Βακαλάκη Πλάτωνος, αλλά και άλλων ιερέων, που προσήλθαν να τιμήσουν τη μνήμη του Αγίου Δημητρίου. Με το πέρας της λειτουργίας επακολούθησε εκλιτάνευση της ιεράς εικόνος του Αγίου Δημητρίου και αποτμήματος τιμίων λειψάνων, περιμετρικά της οδού Πανόρμου, υπο τους ήχους των
φιλαρμονικών του Δήμου Αθηναίων και της Ελληνικής Αστυνομίας, που για μιαν ακόμα φορά, με τους χαρμόσυνους σκοπούς τους, λάμπρυναν την τελετή. Έμπλεοι συγκίνησης και κατάνυξης οι κάτοικοι των Αμπελοκήπων έραιναν με μύρο και ροδοπέταλα την σεπτή εικόνα του αγίου και προσεύχονταν ευλαβικά, να τους χαρίζει υγεία, αλλά και ψυχικά αποθέματα, για τις αντίξοες περιστάσεις της άστατης ηθικά εποχής που ζούμε. Στα νοσοκομεία «Άγιος Σάββας»,  «Ελπίς», αλλά και στην Γενική Διεύθυνση Ασφαλείας Αττικής,  εψάλλη  δέηση, υπέρ των ασθενούντων, αλλά και των αστυνομικών μας, που κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες αγωνίζονται για την διασφάλιση των αστικών ελευθεριών. Με την επάνοδο της πομπής στον ναό, τον λόγο έλαβε ο σεπτός Αρχιμανδρίτης κ.κ. Πλάτων Κρικρής και αφού διεβίβασε το πατρικό μήνυμα αγάπης του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, ευχαρίστησε τον ευσεβή λαό των Αθηνών, που με τον ηθικό του παλμό και την δυναμική παρουσία του, τίμησε τον Άγιο Δημήτριο, τους ευγενείς εθελοντές, το ενοριακό συμβούλιο και τις κυρίες του φιλοπτώχου ταμείου, για τις άοκνες φροντίδες τους στην άρτια υλοποίηση του πανηγυρικού διημέρου, τις φιλαρμονικές του Δήμου Αθηναίων και τη Ελληνικής Αστυνομίας, για την έξοχη αισθητικά συμμετοχή της, αλλά και την Ελληνική Αστυνομία, για την συμμετοχή και τα άψογα μέτρα τάξης. Να τονίσουμε εμφατικά εδώ, το πολυεδρικό έργο που παράγει η εργώδης ενορία του Αγίου Δημητρίου, με την αρωγή των άοκνων και ευαίσθητων ιερέων της, λειτουργώντας συσσίτια, κοινωνικό φροντιστήριο για τους αδυνάτου  μαθητές, σχολή δημοτικών χορών και αγιογραφίας και υλοποιώντας ακόμα πλείστες άλλες πολιτισμικές δράσεις. Ο μεγάλος Θεός και ο Άγιος Δημήτριος, ας είναι συμπαραστάτες τους.

Και του χρόνου με υγεία, αγαπημένες μου Αθηναίες και Αθηναίοι. Ο Ιερός Δημήτριος, ο Μυροβλήτης, να χαρίζει σε εσάς και τις οικογένειές σας υγεία και ηθική ευημερία και να χαριτώνει τα άξια βήματά σας στη ζωή. Χρόνια Πολλά και πανευφρόσυνα.

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο του Αγίου Δημητρίου :
Μέγαν εύρατο εv τοις κιvδύvοις, σε υπέρμαχοv, η οἰκουμένη, Αθλοφόρε τα έθνη τροπούμενον.  Ως ούν Λυαίου καθείλες την έπαρσιν, εν τω σταδίῳ θαρρύvας τον Νέστορα, ούτως Άγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστὸν τον Θεὸν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν τὸ μέγα έλεος.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων                                                       
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 27 October 2019 | 10:21 am


Άφατη κατάνυξη για τον εορτασμό του Αγίου Αρτεμίου, Προστάτη της Ελληνικής Αστυνομίας, στον ομώνυμο ναό του Παγκρατίου

Άφατη κατάνυξη για τον εορτασμό του Αγίου Αρτεμίου, 
Προστάτη της Ελληνικής Αστυνομίας, στον ομώνυμο ναό του Παγκρατίου

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Ανεκλάλητη ηθική κατάνυξη στο ιστορικό Παγκράτι, με την μοναδική του αστική αύρα, για την εορτή του μεγαλομάρτυρος Αγίου Αρτεμίου, προστάτη της Ελληνικής Αστυνομίας, στον ομώνυμο ναό του Παγκρατίου. Με την κατακλυσμιαία παρουσία του κόσμου από το 2-ο Διαμέρισμα- Παγκρατίου, αλλά και πλήθους άλλων Αθηναίων που συνέρρευσαν μαζικά στο προάστιο από τα άλλα διαμερίσματα της πόλης, για να τιμήσουν την περίσεπτη φυσιογνωμία της ορθοδοξίας μας, εκπροσώπων της ελληνικής αστυνομίας και της ελληνικής δικαιοσύνης, αλλά και προσωπικοτήτων από το φάσμα των γραμμάτων και του πολιτισμού, εορτάστηκε  με την προσήκουσα μεγαλοπρέπεια, η μνήμη του ιερού Αρτεμίου, στον περικαλλή ναό της Φιλολάου στο Παγκράτι. Στο πανέμορφο προάστιο, που καταλάμπει πάντα στην Αθήνα μας, με την αριστοκρατικότητά του και κομίζει κοινωνικά, τα σπέρματα της πνευματικής και πολιτισμικής μεγαλουργίας, της παλιάς αριστοκρατικής Αθήνας.  Ηθικός αίνος στην μνήμη του έξοχου στρατιωτικού και πολιτικού άνδρα Αρτεμίου, που διακρίθηκε για την απαράμιλλη γενναιότητα και τις στρατιωτικές του αρετές στην ρωμαϊκή αυτοκρατορία, τιμήθηκε από τον αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο, με το αξίωμα του Αυγουσταλίου της Αλεξανδρείας – με τους σημερινούς πολιτικούς όρους, θα λέγαμε Αντιπροέδρου κυβερνήσεως – γνώρισε ασύγγνωστη ηθική αίγλη και τιμές και που πάραυτα, δεν δίστασε να αντιταχθεί σθεναρά – προσφέροντας και την τιμία κεφαλή του, στις φονικές λεπίδες του – στον αυτοκράτορα Ιουλιανό τον Παραβάτη, για να προασπίσει τους αδυνάτους χριστιανούς που βασανίζονταν αδίκως στην Αντιόχεια ! 

Το 357 μ.Χ ο Άγιος Αρτέμιος κατ΄ εντολή του αυτοκράτορα Κωνστάντιου – γιού του Μεγάλου Κωνσταντίνου- κατέφυγε στην Πάτρα, για να κάνει ανακομιδή των ιερών  λειψάνων του Αγίου Ανδρέα, μεταφέροντάς τα, στον νεόδμητο ναό των Αγίων Αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη. Κατά την παρουσία του στην Πάτρα, στην Μονή του Γηροκομείου, κατασκεύασε υδραγωγείο και συνέδραμε πολλαπλώς τους γέροντες και του αδυνάτους. Για τούτο εξάλλου και η περιοχή ονομάστηκε «Γηροκομείο». Για να διατηρήσει το αξίωμα του Αυγουσταλίου και με τον νέο αυτοκράτορα Ιουλιανό τον Παραβάτη. Πληφορηθείς ωστόσο ο Αρτέμιος, τα βάναυσα και άδικα βασανιστήρια του Παραβάτη το 363 μ.Χ. σε αδυνάμους  χριστιανούς στην Αντιόχεια, του άσκησε δριμεία κριτική για το απάνθρωπο, αλλά πρωτίστως άδικο της συμπεριφοράς του. Και ήλθε στα χείλη του ο ψαλμός του Δαυίδ «Κύριε, πνεύματι ηγεμονικώ στήριξόν με» (Ψαλμός Ν' (50), στ. 14). Ήτοι Κύριέ βοήθησέ με, ισχυρή θέληση και σταθερές σκέψεις, να με κατευθύνουν ανένδοτα, στην θαρραλέα προάσπιση του αγαθού. Ο Ιουλιανός που εξέλαβε ως βαθιά προσβολή την κριτική και δη από έναν τόσο υψηλά ιστάμενο της αυτοκρατορίας, έδωσε εντολή να μαστιγώσουν τον Άγιο Αρτέμιο. Και στην άκαμπτη με την μαστίγωση στάση του, διέταξε να του συντρίψουν τα κόκαλα και εν συνεχεία να του κόψουν την τιμία κεφαλή του. Όμως με την θυσιαστική του προσφορά στον χριστιανικό κόσμο, αλλά και στο νομικό και διοικητικό πολιτισμό της εποχής, ο θαρραλέος Αρτέμιος κέρδισε την επουράνιο βασιλεία και περίσεπτη θέση στον πάνθεον των αγιομαρτύρων της ορθοδοξίας μας. Το σεπτό λείψανο του Αγίου Αρτεμίου, παρέλαβε μια διακόνισσα, ονόματι Αρίστη, που το μετέφερε στην βασιλεύουσα, στην εκκλησία του Προφήτη Προδρόμου.

Σύσσωμος λοιπόν ο αθηναϊκός λαός, παρέστη το σημερινό γλυκύ φθινοπωρινό λιόγερμα της Κυριακής της 20-ης Οκτωβρίου, για να τιμήσει την άχραντη μνήμη του Αγίου Αρτεμίου. Και λαμπύριζε ηθικά ο περικαλλής ναός του Παγκρατίου,  από την πορφύρα των  σταυραετών του βυζαντίου, που καταυγάζουν στην λεωφόρο του χρόνου την πνευματική μεγαλουργία της αυτοκρατορίας, αλλά και από την άφατη κατάνυξη των πιστών, που με ζέση καρδιάς προσήλθαν στο Παγκράτι, για να δεηθούν στην στον σεπτό μάρτυρα της ορθοδοξίας μας. Του πανηγυρικού εσπερινού χοροστάστησε ο σεπτός  Επίσκοπος Ωρεών και Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου κ.κ. Φιλόθεος Θεοχάρης, συγχοροστατούντων των ευλαβών  Αρχιμανδριτών του Αγίου Αρτεμίου κ.κ. Αγγέλου Ανθόπουλου, Σαξαμπάνη Ιγνάτιου προϊσταμένου του ναού, των υπολοίπων ευλαβών ιερέων του,  Γιαννόπουλου Δημήτριου, Τσαπάρα Γεώργιου και Νεόφυτου Δοντά, αλλά και άλλων ιερέων από παρακείμενες ενορίες, που προσήλθαν για να λειτουργήσουν στην μνήμη του Αγιομάρτυρος Αρτεμίου.  

Με την αποπεράτωση της λειτουργίας, επακολούθησε εκλιτάνευση της ιεράς εικόνος του Αγίου Αρτεμίου, και αποτμήματος αγίων λειψάνων στις περιμετρικές οδούς του ναού, υπο τους χαρμόσυνους παιάνες της φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων, που επένδυσε αισθητικά την πομπή με τους ωραίους σκοπούς της. Κατάφορτοι από συγκίνηση και έμπλεοι κατάνυξης, για την έξοχη ηθικά φυσιογνωμία της ορθοδοξίας μας, οι κάτοικοι του Παγκρατίου, έραιναν με ροδοπέταλα και μύρα την εικόνα του Αγίου και τα ιερά λείψανα. Άμα τη λήξει της πομπής, τον λόγο έλαβε ο επίσκοπος κ.κ. Φιλόθεος και αφού διεβίβασε το μήνυμα αγάπης του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, κάλεσε τους πιστούς να εμπνευστούν από την σεπτή μορφή και τον ενάρετο βίο του
Αγίου Αρτεμίου και να κραταιώσουν την πίστη τους, μέσα στα δροσερά και ιδεοφόρα ηθικά νάματα της ορθοδοξίας, αποκρούοντας σθεναρά τα πνιγηρά μηνύματα της εποχής μας και τα φθαρτά και ευτελή πρότυπα ζωής που προβάλλουν. Στην αντιφώνησή του ο ευλαβής Αρχιμανδρίτης του Αγίου Αρτεμίου κ-ος Άγγελος Ανθόπουλος, που είχε και την ιερατική εποπτεία της εορτής,  ευχαρίστησε από καρδιάς τους πιστούς, για την συγκινητική παρουσία τους στις εορταστικές εκδηλώσεις, τον κ-ο Φιλόθεο για την τιμητική χοροστασία του, το ενοριακό συμβούλιο, τους ευγενείς εθελοντές και τις κυρίες του φιλοπτώχου ταμείου, για την συμβολή τους, στο στολισμό και την αρτιότητα των εκδηλώσεων, την φιλαρμονική του Δήμου Αθηναίων, για την έξοχη αισθητικά συμβολή της, που λάμπρυνε με το ηχόχρωμά της την λιτανεία, αλλά και τη Ελληνική Αστυνομία, για την τιμητική παρουσία της και τα άψογα μέτρα τάξης που επιμελήθηκε. 

Και του Χρόνου με υγεία, αγαπημένες μου Αθηναίες και Αθηναίοι και ο Ιερός Αρτέμιος, να σκέπει με την ευλογία του τις οικογένειάς σας και να σας χαρίζει ηθική ευκρασία. Χρόνια Πολλά ! Παραθέτουμε το Απολυτίκιο του Αγίου Αρτεμίου :

Ευσέβειας τοις τρόποις καλλωπιζόμενος, αθλητικής αγλαΐας ώφθης σοφὲ κοινωνός, πρὸς αγώνας ανδρικοὺς παραταξάμενος· όθεν ώς λύχνος φωταυγής, τών θαυμάτων τας βολάς, εκλάμπεις τη οικουμένῃ, Αρτέμιε Αθλοφόρε, πρὸς σωτηρίαν των ψυχών ημών.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 21 October 2019 | 1:10 am


Άξιος Επίσκοπος Ρωγών, ο εψηφισμένος κ.κ. Φιλόθεος !

Άξιος Επίσκοπος Ρωγών, ο εψηφισμένος κ.κ. Φιλόθεος !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Μέσα σε ένα κλίμα άφατης κατάνυξης, με την καταιγιστική παρουσία του λαού των Αθηνών, αλλά και πολλών βορειοελλαδιτών που ήλθαν για να τιμήσουν τον δικό τους άνθρωπο, την συγκινητική παρουσία πολλών Μητροπολιτών της ιεραρχίας της Ελλάδος, αλλά και πλήθους στελεχών της πνευματικής και πολιτικής μας ηγεσίας, έλαβε χώρα σήμερα Τετάρτη 16-10-19 το πρωί στην Μητρόπολη Αθηνών, η ενθρόνιση του εψηφισμένου νέου Επισκόπου Ρωγών κ.κ. Φιλοθέου. Ενός λαμπρού ιερωμένου που με την πολυεδρική θεολογική παιδεία του, το υψηλής κοινωνικής ευαισθησίας έργο του, ιδία στο φάσμα των ασύλων ανιάτων και των γηροκομείων και την μακρά και επίπονη παρουσία του στο φάσμα της ελλαδικής εκκλησίας, έχει αποτυπώσει αδρά τα άξια βήματά του. Έτσι ήλθε σαν επιστέγασμα την εμπνευσμένης του πορείας, η σημερινή ενθρόνισή του, στο ύπατο αξίωμα της ιεραρχίας, για να δικαιώσει την απαρασάλευτη πίστη στου στο ιδεώδες της ορθοδοξίας και τις άοκνες υπηρεσίες του στους κοινωνικά αδυνάτους συνανθρώπους μας, αλλά και να του δώσει την δυνατότητα πλέον από την έπαλξη του Επισκόπου, να συνεχίσει το πολυμερές του έργο, στο φάσμα της ορθοδοξίας.

Ο θεοφιλέστατος Επίσκοπος κ.κ. Φιλόθεος, εγεννήθη στο Κάτω Νευροκόπι Δράμας το 1963. Σε νεαρή ηλικία ήλθε στην Νέα Ιωνία Αττικής, όπου και ετέθη υπο την πνευματική προστασία, του τότε Επισκόπου Νέας Ιωνίας κυρού Τιμοθέου. Εχειροτονήθη Διάκονος στις 15-8-1982, Αρχιδιάκονος στις 15-8-1984 και Πρεσβύτερος και Αρχιμανδρίτης στις 7-1-1987. Μετετέθη στην Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας, όπου εξεπλήρωσε τα εφημεριακά του καθήκοντα και την στρατιωτική του θητεία, κατά το τότε νόμο και εν συνεχεία διωρίσθη υπο του τότε Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας, Αρχιερατικός Επίτροπος Θηβών. Στις 1-1-1990 προεχειρίσθη Πνευματικός και στις 20-3-1995, διωρίσθη Πρωτοσύγκελος της ιδίας Μητροπόλεως.  Το 2002 διωρίσθη υπο του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου, Γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων. Το 2008 με την εκλογή του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, διωρίσθη Αρχειοφύλαξ της Ιεράς Συνόδου και μετετέθη στην Ιερά Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας και στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, υπηρετώντας στους ναούς των Αγίων Αναργύρων Ψυρρή και στην Κοίμηση Θεοτόκου, Κολοκυνθούς, όπου και προέβη με τις ανύσταγες προσπάθειες του, στην ριζοτομική ανασυγκρότησή της, έως και την πρόσφατη εκλογή του ως Επίσκοπος Ρωγών, από την Ιεραρχία της Ελλάδος.  Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος κ.κ. Φιλόθεος είναι πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών. Είναι ακόμα πτυχιούχος του Ωδείου Αθηνών στην Βυζαντινή Μουσική, ενώ ομιλεί απταίστως Αγγλικά και Τουρκικά. Τέλος κατέχει μεταπτυχιακό στην Πρακτική Θεολογία και Λειτουργική, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. 

Σημειώνουμε ακόμα, το μείζον ιστορικό φορτίο που φέρει η πάλαι ποτέ διαλάμψασα Μητρόπολη Ρωγών στην περιοχή της ιστορικής και πανέμορφης Πρέβεζας, άρρηκτα συνυφασμένη με τους αγώνες της εθνεγερσίας το ΄21, αλλά και την ηρωική μορφή, του τότε Επισκόπου της Ρωγών και Κοζύλης κυρού Ιωσήφ. Ο απαράμιλλος Μητροπολίτης και εθνομάρτυρας Ιωσήφ, είχε διαφύγει στην Άρτα, για να γλυτώσει από το κυνηγητό του Χουρσίτ πασά, φιλοξενούμενος του φίλου του τότε Επισκόπου Άρτης Πορφύριου. Εκεί χειροτονήθη Αρχιμανδρίτης και συνεδέθη φιλικά με τον Μητροπολίτη Ρωγών και Κοζύλης Μακάριο, που κυνηγημένος από τον Αλή Πασά, τον έχρησε στο πόδι του Μητροπολίτη Ρωγών. Εν συνεχεία ο αδούλωτος πατριώτης Ιωσήφ, καταφεύγει στο Μεσολόγγι, για να προστρέξει τους ηρωικούς πολιορκημένους. Και αναγορεύετε σε κυρίαρχη φυσιογνωμία της άμυνας του Μεσολογγίου, μαζί με τον Πρεβεζάνο Αρχιμανδρίτη Γεράσιμο Ζαλογγίτη. Εμψυχώνει στα τείχη τις φρουρές, περιθάλπει τραυματίες και πολεμά και ο ίδιος  ακατάπαυστα στα «ντάπια». Το ιστορικό βράδυ της εξόδου κλείσθηκε μαζί με ορισμένους τραυματίες και αναπήρους στον μύλο και την μπαρουταποθήκη. Στους οποίους προστέθηκαν και όσοι αγωνιστές, γύρισαν κατά την μάχη τα εξόδου. Και όταν πια οι Τούρκοι έφτασαν απέξω, με την κοινή απόφαση όλων, ο Ιωσήφ έβαλε φωτιά στο μπαρούτι και έγραψαν μια ακόμα σελίδα αυτοθυσίας και ηρωισμού, στην μεγαλουργία του ΄21.Το ιστορικό εκκρεμές έγραφε 13 Απριλίου 1826 ! Σε αυτές τις αδαμάντινες ηθικές και ιστορικές μας παρακαταθήκε, καλείται, να πραγματώσει το ευγενές και θεοσκεπές επισκοπικό του έργο, ο σεπτός Επίσκοπος κ.κ. Φιλόθεος και είναι βέβαιον, ότι με την ευλογία της παναχράντου Παναγίας μας, θα επιτελέσει στο ακέραιο την αποστολή του. 

Μετά την θεία λειτουργία, ο εψηφισμένος Επίσκοπος κ.κ. Φιλόθεος, έλαβε τον λόγο και απευθυνόμενος στον μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο, ο οποίος έχει σφραγίσει τα βήματά του, στην μακρά του ιερατική πορεία, αφού αναφέρθηκε και ευχαρίστησε όλους τους ιερωμένους, προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου,  αλλά και λαϊκούς, που τον βοήθησαν να ανταπεξέλθει στο έργο του ως Αρχιμανδρίτης, εστιάζοντας και στον κυρό Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας Τιμόθεο, που υπήρξε η ατίμητη κυψέλη της πνευματικής και ηθικής του αρωγής, δεσμεύθηκε έναντι του μεγάλου Θεού, αλλά και του Αρχιεπισκόπου, να συνεχίσει με την ίδια αμείωτη ηθική ζέση, να επιτελεί τα καθήκοντα του Επισκόπου και να αγωνίζεται μέσα από τον λόγο του ιερού ευαγγελίου, για τους αδυνάτους και τους κατατρεγμένους του Χριστού μας. Με αυτήν εξάλλου την θεία φλόγα και τις ακοίμητες προσπάθειές του, ο εμπνευσμένος πατέρας Φιλόθεος, κατόρθωσε να καταστήσει την ενορία της Παναγίας της Κολοκυνθούς, ένα εργαστήρι πνευματικής και ηθικής θαλπωρής, με κορυφαίο επίτευγμά του, τα τελευταία χρόνια το παρακείμενο στο ναό, ενοριακό κέντρο. 

Στην αντιφώνησή του ο Αρχιεπίσκοπος, αφού εξήρε το θεολογικό ήθος, αλλά και την σεμνή και εργώδη παρουσία, του πατρός Φιλοθέου, κάτι που τον υποκίνησε να υποβάλλει στην ιεραρχία της Ελλάδος και την πρόταση για την υποψηφιότητα του στο αξίωμα του Επισκόπου, εξέφρασε την βεβαιότητα, ότι με το στέρεο θεολογικό του υπόβαθρο και την δεδοκιμασμένη προσήλωσή του, στις αξίες και τις ιδέες της Ορθοδοξίας, θα ανταποκριθεί στο έπακρο στο αξίωμα του Επισκόπου. Και ξεκίνησε σε ένα κλίμα ανεκλάλητης συγκίνησης το τελετουργικό, για να φορέσουν στον Επίσκοπο κ.κ. Φιλόθεο, τον επισκοπικό σάκο και την επισκοπική μήτρα, όπου ένδακρεις παρακολουθούσαν όλοι οι πιστοί στην εκκλησία και ιδίως οι συμπατριώτες του, από την ιδιαίτερη πατρίδα του την Δράμα, που τόσα χιλιόμετρα έκαναν για να τον καμαρώσουν Επίσκοπο. Και με την επίνευση του μακριωτάτου κ.κ. Ιερωνύμου, σε λίγο μια ιαχή έσκισε τον αέρα, μέσα στην Ιερά Μητρόπολη Αθηνών. ΑΞΙΟΣ ! ΑΞΙΟΣ ! και συγκινημένοι όλοι επαναλάμβαναν ΑΞΙΟΣ !  Άξιος αληθινά, για έναν αδαμάντινο κληρικό, που λαμπρύνει με το θεολογικό του ήθος και τα έντιμα γράμματά του, την ελλαδική εκκλησία. Παρόντες και εμείς, για να τον ευχαριστήσουμε για την πατρική αγάπη, με την οποία μας περιβάλλει στα χρόνια που τον γνωρίζουμε και να του ευχηθούμε από τα μύχια της καρδιάς μας ΑΞΙΟΣ !!! Θεοφιλέστατε Επίσκοπε κ.κ. Φιλόθεε, ο μεγάλος Θεός, να χαριτώνει τα άξια βήματά σας, να σας χαρίζει υγεία και θεολογική ευπραξία.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων                                                         
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 16 October 2019 | 9:30 pm


Άξιοι οι νέοι Μητροπολίτες μας, με την ευλογία του Θεού !

Άξιοι οι νέοι Μητροπολίτες μας, με την ευλογία του Θεού !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Με την προσήκουσα ιερατική τάξη, αλλά και την πάνδημη συμμετοχή κόσμου και κληρικών να περιμένουν εναγωνίως για τα αποτελέσματα, στο πανέμορφο Μέγαρο της Ιεραρχίας της Ελλάδος στην οδό Ιασίου στο Κολωνάκι, συνεδρίασε εχθές 11-10-19 η ιεραρχία της Ελλάδος, για να εκλέξει και πληρώσει τις χηρεύουσες θέσεις Μητροπολιτών, Φθιώτιδος, Αιγιαλείας και Λήμνου.

Μητροπολίτης Φθιώτιδος ανεδείχθη ο επίσκοπος Θεσπιών Συμεών και μέχρι εχθές Πρωτοσύγκελος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Στην κενή μητροπολιτική έδρα Καλαβρύτων και
Αιγιαλείας, ανεδείχθη Μητροπολίτης ο αρχιμανδρίτης Ιερώνυμος Κάρμας, μέχρι πρότινος Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσογαίας και Λαυρεωτικής.

Στη συνέχεια, άρχισε η ψηφοφορία για την κενή μητροπολιτική έδρα Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου, κατά την οποία εξελέγη ο αρχιμανδρίτης Ιερόθεος Καλογερόπουλος.

Επιπρόσθετα, για την πλήρωση δύο θέσεων βοηθού επισκόπου παρά τω Αρχιεπισκόπω Αθηνών και πάσης Ελλάδος εξελέγησαν ο αρχιμανδρίτης Φιλόθεος Θεοχάρης, αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ως βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, υπό τον τίτλον της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ωρεών και ο αρχιμανδρίτης Φιλόθεος Θεοδωρόπουλος, με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ρωγών.

Μετά το πέρας της συνεδρίασης, ακολούθησε το Μικρό Μήνυμα των νεοεκλεγέντων μητροπολιτών και βοηθών επισκόπων στην Αίθουσα Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας και, τέλος, κατά την κρατούσα εκκλησιαστική τάξη, οι ψηφισμένοι
μητροπολίτες Φθιώτιδος Συμεών, Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Ιερώνυμος και Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου Ιερόθεος και οι ψηφισμένοι επίσκοποι Ωρεών Φιλόθεος και Ρωγών Φιλόθεος έδωσαν το Μέγα Μήνυμα εντός του Καθολικού της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη, χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, παρουσία πολλών ιεραρχών, κληρικών και πιστών.


Οι εκλογές όλων των Μητροπολιτών και Επισκόπων έγιναν μεταξύ πολύ άξιων αρχιερέων, που τιμούν με το θεολογικό ήθος τους και την πολυμερή παιδεία τους την ελλαδική εκκλησία και είναι βέβαιον, ότι με τις εργώδεις προσπάθειά τους, θα δυναμώσουν την ιεραρχία της Ελλάδος, η οποία επάξια παρακολουθεί τις εξελίξεις και τον κοινωνικό βηματισμό τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο διεθνές περιβάλλον.


Ευχόμαστε από καρδιάς, ο μεγάλος Θεός, να είναι συμπαραστάτης τους και να τους φωτίζει στις επιλογές τους, δοθέντος ότι αείποτε στην ιστορική μας εκπόρευση, ελληνισμός και εκκλησία, αποτέλεσαν ένα αδιαίρετο όλον. Και η ορθοδοξία, σε όλα τα μείζονα ιστορικά μας ορόσημα, υπήρξε η τιμαλφής μήτρα της εθνικής μας επιβίωσης. Από τα ματωμένα ράσα του Παπαφλέσσα το 1821, τους ατέρμονους αγώνες του Μητροπολίτη Καστορίας Γερμανού Καραβαγγέλη, για την διάσωση της Μακεδονίας μας, έως και τον αντιστασιακό παλμό του Μητροπολίτη Ηλείας Αντώνιου, στην Πελοπόννησο, στα δίσεκτα χρόνια της γερμανικής σκλαβιάς !

Άξιοι !!!

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 12 October 2019 | 10:43 am


Σεμνή προσευχή για την Παναγία Βουρλιώτισσα, στην Κοίμηση Θεοτόκου Νέας Φιλαδελφείας !

Σεμνή προσευχή για την Παναγία Βουρλιώτισσα, στην Κοίμηση Θεοτόκου
 Νέας Φιλαδελφείας !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Με την πάνδημη συμμετοχή του λαού της Νέας Φιλαδελφείας, αλλά και πλήθους κόσμου, από όλες τις περιοχές των Αθηνών, εορτάστηκε με την προσήκουσα ιεροπρέπεια, αλλά και την άφατη κατάνυξη των πιστών, η εφέστιος εικόνα της Παναγίας Βουρλιωτίσσης, που έχει την ηθική τιμή, να φιλοξενεί ο καθεδρικός ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Νέας Φιλαδελφείας και σηματοδοτεί, την τραγική μοίρα του ξεριζωμένου μικρασιατικού ελληνισμού. Πρόκειται για μια εορτή που πέρα από τον αμιγή θρησκευτικό της χαρακτήρα, είναι άρρηκτα συνειφασμένη, με την μικρασιατική τραγωδία, την εκρίζωση από τις πατρογονικές τους εστίες, ενάμιση εκατομμυρίου Ελλήνων, αλλά και την ισοπέδωση, ενός εκ των λαμπρότερων πολισμών, που δημιούργησε στη Μικρασία, το ευγενές γένος των Ελλήνων. Και αυτή την ηθική αγωνία, οδυνηρά εκφράζει ο έξοχος εθνομαρτυράς μας Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, στην απέλπιδα προσπάθειά του, στην τότε ελληνική κυβέρνηση, για να διασωθεί ο τραγικός μικρασιατικός ελληνισμός, «Κάνετε ότι είναι δυνατό, σύμπας ο ελληνισμός, κατεβαίνει στον Άδη» ! Και διάστικτοι απο ηθική έξαρση στην καρδιά τους, αλλά και ανεκλάλητη ηθική θλίψη, για την πυρπόληση της πολύκλαυστης Σμύρνης και τον ξολοθρεμό του ελληνισμού της Ιωνίας, όλοι οι Έλληνες, από το μετερίζι τους ο καθένας, τιμούν και ευλαβούνται, κάθε πρώτη Κυριακή του Οκτώβρη, την γλυκιά Παναγιά της Βουρλιωτίσσης, από τα ιστορικά Βουρλά της Σμύρνης. Που έγινε και αυτή παρανάλωμα φωτιάς, στις θηριωδίες του τότε τουρκικού εθνικισμού.

Η σεπτή εικόνα της Παναγίας της Βουρλιωτίσσης, ήλθε με την πυρπόληση των ιστορικών Βουρλών - μόλις 38 χλμ νοτιοδυτικά της Σμύρνης – κατά το τραγικό 1922, στο νεοσύστατο προσφυγικό συνοικισμός της Νέας Φιλαδελφείας στην Αθήνα, όταν οι δυστυχείς Μικρασιάτες, εγκατέλειψαν τις πατρογονικές τους εστίες και προσπαθώντας να διασώσουν μέσα στο ολοκαύτωμά τους, τα ιερά και τα όσια της πολύκλαυστης Σμύρνης, έφεραν στην «νέα» τους πατρίδα και την εφέστια εικόνα της Παναγίας των Βουρλών. Είχε και η εκκλησία της Παναγίας γίνει στάχτη και η σεπτή της εικόνα, ήταν η ηθική απαντοχή και το αποκούμπι των Βουρλιωτών, που με την ευλογία της και την χάρη της, θα ξεκινούσαν το μακρινό τους δημιουργικό ταξίδι, στην Ελλάδα. Τιμώντας οι Βουρλιώτες την προστάτιδά και μητέρα τους Παναγία, έχτισαν προς τιμήν της πρωτίστως έναν ξύλινο ναό το 1926 και εν συνεχεία έναν μεγαλοπρεπή ναό, ο οποίος εγκαινιάστηκε από τον αοίδιμο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, Χρυσόστομο Παπαδόπουλο το 1936. Έκτοτε ο ναός της Παναγίας, θα γίνει το σημείο κοινωνικής και πολιτισμικής αναφοράς τους, αλλά και μια κυψέλη ηθικής ευποιίας, από την οποία εκπορεύτηκαν, πολύ υψηλού κύρους εκδηλώσεις.

Οι παλαιότεροι Βουρλιώτες, θυμούνται πλείστες ηθικές μνήμες για την Υπεραγία Θεοτόκο της ευλογημένης και τραγικής πατρίδας τους, όπως θαύματα, ιστορίες και δοξασίες. Ορισμένοι αναφέρουν και το προσωνύμιο της στα τούρκικα «καρά Παναγιά», ήτοι «μαύρη Παναγία», ένεκα του σκούρου χρώματος της εικόνα της, όπως διασώζεται και σήμερα, κάτω από το καλαίσθητο αργυρό της πουκάμισο. Στην ηθική αγκάλη εξάλλου της Παναγίας καταφεύγουν σήμερα όλοι οι κάτοικοι της περιοχής, για να τους δώσει ηθική δύναμη και κουράγιο, να υπερακεράσουν τις δυσκολίες της παθογενούς εποχής μας. Ενώ με ευλάβεια και δέος, αναφέρονται στην ηθική της προστασία. «Εδώ κάνει κουμάντο η Παναγιά μας» ! Τέλος κάθε Κυριακή απόγευμα που τελείται Ιερά παράκληση στην Βουρλιώτισσα, συρρέουν πλήθος κατοίκων από όλη την Αττική, για να ευχαριστήσουν και δοξάσουν την Παναγία, για την ηθική της αρωγή. 

Με την ηθική και τις άοκνες προσπάθειες του ευλαβούς Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ.κ. Γαβριήλ,  το 2016 οικοδομήθηκε ένα καλοφρόντιστο παρεκκλήσι, εφαπτομενικά του κυρίως ναού, για φιλοξενείται αποκλειστικά η ιερά εικόνα της Παναγίας της Βουρλιωτίσσης. Τα θυρανοίξια του παρεκκλησίου έλαβαν χώρα την Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2016, ανήμερα της εορτής της σεπτής εικόνας,  από τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο.

Στην καλλιεπή ναό λοιπόν της Κοιμήσεως Θεοτόκου της Φιλαδελφείας, σύσσωμος ο αθηναϊκός λαός, με ηθική ένταση και άχραντο ορθόδοξο λυρισμό, παρέστη δυναμικά για να τιμήσει την Παναγία, του ξεριζωμένου μικρασιατικού ελληνισμού. Της δοξολογιακής λειτουργίας, προέστη ο ευλαβής Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ.κ. Γαβριήλ, συγχοροστατούντος του σεπτού Μητροπολίτη Σάμου και Ικαρίας κ.κ. Ευσεβίου, συνεπικουρούμενων, από τους ευσεβείς ιερείς του ναού κ.κ. Αρχιμανδρίτη Παντελεήμονα Παπασυννεφάκη, Πρωτοπρ. Νεκτάριο Στασινόπουλο, Πρωτοπρ. Χρήστο Αμπαζόγλου και Πρεσβ. Παντελεήμονα Αλέσσα, αλλά και άλλους ιερείς της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, που προσήλθαν ευλαβικά για να τιμήσουν την Παναγία. Να σημειώσουμε εδώ, ότι το πρωί έλαβε χώρα αρχιερατικό συλλείτουργο για την εορτή της Παναγίας, συγχοροστατούντων των Επισκόπων κ.κ. Ευσεβίου Σάμου και Ικαρίας, Μάνης κ.κ. Χρυσοστόμου και Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ.κ. Γαβριήλ. Μετά την πανηγυρική λειτουργία επακολούθησε εκλιτάνευση της ιερής εικόνας της Παναγίας Βουρλιωτίσσης και αποτμημάτων ιερών λειψάνων, στους παρακείμενους δρόμους της εκκλησίας, υπο τους γλυκύτατους ήχους της Φιλαρμονικής της Πυροσβεστικής, που σκόρπισε με τους παιάνες της, τα πιο χαρμόσυνα μηνύματα στους πιστούς, αλλά τμημάτων μικρασιατικών συλλόγων με παραδοσιακές φορεσιές. Και κατάφορτοι από συγκίνηση οι κάτοικοι της περιοχής, έραιναν μ άνθη και μύρα την σεπτή εικόνα της Παναγίας, για την ευχαριστήσουν για την ηθική προστασία της και να αντλήσουν δυνάμεις, από την ζωοποιό πνευματικά παρουσία της, στους δύσκολους και αναθεωρητι-κούς καιρούς μας. Γιατί η στοργική μητέρα του ελληνισμού Παναγία, «είναι και των πρό αυτής αιτία και των μετά αυτής προστάτης και των αιωνίων πρόξενος» ! Είναι η ηθική ικμάδα, τα ιερά και τα όσια του ελληνισμού και του κόσμου όλου.

Με την επάνοδο της πομπής στην εκκλησία, ο ευλαβής Μητροπολίτης κ.κ. Γαβριήλ, αφού διεβίβασε το εμπνευσμένο μήνυμα του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου μας κ.κ. Ιερωνύμου, ευχαρίστησε από καρδιάς τους ευγενείς εθελοντές του ναού, το ενοριακό συμβούλιο, τις κυρίες του φιλοπτώχου ταμείου, για την άρτια διοργάνωση της ιεράς πανηγύρεως, την Φιλαρμονική της Πυροσβεστικής, που επένδυσε αισθητικά την τελετή, με τους πολύχρωμους ήχους της και την Ελληνική Αστυνομία για τα άψογα μέτρα τάξης, ευχήθηκε σε όλους μας υγεία, να αντλήσουμε δυνάμεις και ηθικές σταθερές από την ιδεοφόρο ηθικά και πνευματικά παρουσία της Παναγίας και το άχραντο ηθικό της σήμα, να αποτελεί σηματωρό στη ζωή μας. Παρόντες και μείς σε τούτη την σεμνή προσευχή για την Παναγία, με την αδελφή μας Ελένη Αβραμοπούλου, Περιφερειακή Σύμβουλο Αττικής, για να τιμήσουμε τη χάρη της και να αρδεύσουμε ηθικές δυνάμεις από την ευλογία της.

Χρόνια Πολλά φίλες και φίλοι και η πανάμωμος Παναγία Βρυουλιώτισσα, προστάτης του Μικρασιατικού Ελληνισμού και απανταχού των Ελλήνων, να σκέπει και να χαριτώνει τις ευλαβείς οικογένειές σας. Να σας χαρίζει υγεία και πνευματική ευημερία !

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο της Παναγίας Βρυουλιωτίσσης :

Τὴν Ἄχραντον Εἰκόναν Σου, Βουρλιώτισσα Πάναγνε, νῦν χαρμονικῶς προσκυνοῦντες, γεραίρομεν, Παρθένε• Ὑπάρχεις γὰρ σκέπη πρός ἡμᾶς, ἀρδεύουσα θαυμάτων παροχήν. Διὰ τοῦτο ἀναβλύζεις ἀεί, τοῖς εὐλαβῶς βοῶσι Σοί. Δόξᾳ τῷ Σὲ δοξάσαντι Θεῷ, δόξᾳ τῷ Σὲ θαυμαστώσαντι, δόξᾳ τῷ ἐλευθερώσαντι ἡμᾶς διὰ τοῦ τόκου Σου.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 7 October 2019 | 9:16 am


Ευλαβική προσευχή για τον Πολιούχο Αθηνών, Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, στον ομώνυμο ναό του Κολωνακίου !

Ευλαβική προσευχή για τον Πολιούχο Αθηνών, Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη,
στον ομώνυμο ναό του Κολωνακίου !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Μέσα σε ένα κλίμα άφατης κατάνυξης, ανεκλάλητης συγκίνησης και με την καταιγιστική παρουσία, τόσο του λαού του 1-ου Διαμερίσματος των Αθηνών, όσο και από άλλα Διαμερίσματα της Αθήνας, εν παραλλήλω με την πολυπληθή παρουσία του Δικαστικού κόσμου που είχε την τιμητική του, αλλά και της πολιτικής και στρατιωτικής μας ηγεσίας, εορτάστηκε σήμερα Πέμπτη 3-10-2019, στο πανέμορφο προάστιο του Κολωνακίου και στον ομώνυμο ναό του Αγίου Διονυσίου της Σκουφά, η μνήμη του Πολιούχου των Αθηνών Αγίου Διονυσίου. Του Αγίου Διονυσίου που τύχη αγαθή είχε μεταβεί νέος στην τότε Ηλιούπολη της Αιγύπτου (περίπου στο τωρινό Κάιρο) και βίωσε την μαρτυρική σταύρωση του Ιησού μας. Την φοβερή Μεγάλη Παρασκευή της Σταύρωσης και με την συσκότιση του ηλίου που συγκλόνισε τον κόσμο, ο νεαρός Διονύσιος ανεφώνησε εμπνευσμένος από την χάρη του Θεού «Ή Θεός πάσχη ή το πάν απόλλυται» ( ή ο Θεός υποφέρει ή χάνεται το παν). Με αυτή την ηθική αναφορά και την επιστροφή του στην Αθήνα, ο Διονύσιος παρακολούθησε το κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου και εδραιώθηκε μέσα του, η αγάπη του για την νέα πίστη. Έτσι μαζί με την γυναίκα του Δάμαρη και την οικογένειά του εβαπτίσθη Χριστιανός. Μάλιστα η υπαγωγή του Διονυσίου στην Ορθοδοξία, αποτυπώνεται στις Πράξεις των Αποστόλων (κεφ.17 στιχ. 34) «τινὲς δὲ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ ἐπίστευσαν, ἐν οἷς καὶ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης καὶ γυνὴ ὀνόματι Δάμαρις καὶ ἕτεροι σὺν αὐτοῖς». Ο Άγιος Διονύσιος υπήρξε στην Αθήνα, περίσεπτο μέλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, για τούτο και είναι προστάτης των Δικαστικών. Διετέλεσε πρώτος Επίσκοπος της πόλεως των Αθηνών, για αυτό είναι και ο έφορός της και βρήκε μαρτυρικό θάνατο στην πυρά. Το τεκμήριο της διακονίας του ως Επίσκοπος Αθηνών, το καταγράφει ο Διονύσιος Κορίνθου και στην εκκλησιαστική ιστορία του, μας το αναφέρει ο Ευσέβιος Καισαρείας.

Στο πανέμορφο Κολωνάκι λοιπόν, που μετέφερε πάντα στην ιστορική εκπόρευση της Αθήνας, την κοινωνική αμφισβήτηση, την πνευματική πρωτοπορία – ως περιοχή διαμονής των διανοουμένων, όπως Γαλάτεια Καζαντζάκη, Μίτια Καραγάτσης, Μάρκος Αυγέρης, Παναγιώτης Κανελλόπουλος,  Οδυσσέας Ελύτης, σχεδόν δίπλα στην εκκλησία της Σκουφά κ.α.- αλλά και την αστική αύρα της οικονομικής ευημερίας, σύσσωμοι λαός των Αθηνών και πολιτική και πνευματική ηγεσία, προσήλθαν ευλαβικά, για να αποτίσουν τον ελάχιστο φόρο τιμής στον Πολιούχο της πόλης. Και πρόβαλλε επιβλητικά ο περικαλλής ναός του Αγίου Διονυσίου στην πανηγυρική του ημέρα,
προφέροντάς σε όλους τους πιστούς ηθική ανάταση με την κατανυκτική ατμόσφαιρα της πανηγύρεως και την ιερότητα της έξοχης μορφής του Πολιούχου μας, αλλά και εκπέμποντας την αισθητική του μεγαλοπρέπεια, ως απαράμιλλο βυζαντινό μνημείο της πόλης μας. Θυμίζουμε ότι τα σχέδια του περικαλλούς ναού της Σκουφά, είχε εκπονήσει ο μεγάλος μας Βυζαντινολόγος – Αρχιτέκτονας Αναστάσιος Ορλάνδος και την εκτέλεσή τους είχε επιμεληθεί ο επίσης σπουδαίος μας αρχιτέκτονας Δημήτριος φιλιππάκης. Τέλος την πανοραμική αγιογράφηση του Αγίου Διονυσίου, είχε εκτελέσει ο διαπρεπής ζωγράφος μας Σπύρος Βασιλείου. Ένα βυζαντινό στολίδι αληθινό για την Αθήνας μας, που με την ιερότητα της εμβληματικής μορφής για την Ορθοδοξία μας, του Αγίου Διονυσίου, έχει καταστεί υψηλό σημείο πολιτιστικής αναφοράς για την πόλη. Αλλά πέρα από την υψηλή αισθητική του ναού, κοσμούν ηθικά την ιερότητά μου, το μοναδικό αντίγραφο, από το πρωτότυπο της Παναγίας της Γερόντισσας, που βρίσκεται στην Ιερή Μονή Παντοκράτορος του Άθω, που είναι και η μοναδική εικονιζομένη ορθία μορφή της Παναχράντου Παναγίας μας, δεξιά όπως μπαίνουμε στην εκκλησία, ένα παπούτσι του Επισκόπου Αιγίνης Αγίου Διονυσίου και αριστερά από την είσοδο, το ένα εκ των παπουτσιών του Οσίου Δαυίδ εν Ευβοία. Μοναδικά ορθόδοξα κειμήλια, που δίνουν με την ευλογία τους κουράγιο και ηθική απαντοχή στον ευλαβή λαό των Αθηνών. Ακόμα σημειώνουμε ότι τμήματα της τιμίας κάρας του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, ευρίσκονται στις Ιερές Μονές Δοχειαρίου και Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους και αποτμήματα των άκρων του και του δέρματός του, στις Αγίες Μονές, Γρηγορίου και Παντοκράτορος, επίσης του ιερού όρους της Αθωνικής πολιτείας. 

Του πανηγυρικού εσπερινού χοροστάτησε ο Άγιος Θεσπιών και Πρωτοσύγκελος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών κ.κ. Συμεών Βολιώτης, εποπτεύοντος ιερατικώς της τελετής του ευσεβούς Αρχιμανδρίτη κ-ου Θωμά Συνοδινού, συγχοροστατούντων των ευλαβικών ιερέων του Αγίου Διονυσίου, Καχρίλα Παναγιώτη, Τσελαλίδη Γεώργιου, Δαρζέντα Θεοφάνη, αλλά και άλλων ακόμα ιερέων, από διάφορες εκκλησίες της Αθήνας, που προσήλθαν ευλαβικά να τιμήσουν, την σεπτή μνήμη του Επισκόπου των Αθηνών Διονυσίου του Αρεοπαγίτου. Σημειώνουμε επίσης, ότι στην πρωινή δοξολογία χοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ανδρούσης κ.κ. Κωνστάντιος, μέσα σε μια ατμόσφαιρα
πάνδημης ευλάβειας και την αδιαχώρητη συμμετοχή τω πιστών της πόλης. Με την αποπεράτωση της δοξολογιακής, ευχαριστιακής λειτουργίας, για τον Άγιο Διονύσιο, επακολούθησε εκλιτάνευση της Ιεράς εικόνος τους και αποτμήματος αγίων λειψάνων, στους παρακείμενους με την εκκλησία δρόμους του Κολωνακίου, με την επιβλητική παρουσία τιμητικών αγημάτων, της Αεροπορίας, του Ναυτικού και του Στρατού και υπο τους χαρμόσυνους παιάνες της Φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων, αλλά και της Αστυνομίας, που χρωμάτισαν έξοχα με τους γλυκείς ήχους τους, την κατανυκτική ατμόσφαιρα. Κατάφορτοι από συγκίνηση οι κάτοικοι του Κολωνακίου, έραιναν με άνθη και μύρα την σεπτή εικόνα του και εδεούντο στην αγία μορφή του – που πρόσφερε για χάρη του Χριστού μας το σώμα του, στα δολοφονικά ξίφη και τις φωτιές του χριστιανοδιώτη αυτοκράτορα Δομιτιανού – για να τους θωρακίσει με ηθικές δυνάμεις και να υπερκεράσουν τα εμπόδια της έκκλητης ηθικά εποχής μας. Στιγμές άφατης ηθικής ανάτασης για τον λαό των Αθηνών, που καταδεικνύουν την αρραγή σχέση του με την Ορθοδοξίας, που είναι στην αχανή λεωφόρο του χρόνου και ο εγγυητής της ηθικής ενότητάς του.

Με την επάνοδο στον ναό, τον λόγο έλαβε ο σεπτός Επίσκοπος κ.κ. Συμεών και αφού διεβίβασε το πανανθρώπινο μήνυμα αγάπης του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλά-δος κ.κ. Ιερωνύμου, κάλεσε τον ευσεβή λαό των Αθηνών, εμπνευσμένο από την οιστρηλα-τημένη στα δροσερά νάματα της ορθοδοξίας, ζωή του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, που θυσίασε την άξια ζωή του, για την αγάπη του Χριστού μας, να εδραιώσει το ορθόδοξο φρόνημά του και με την ευλογία του μεγαλοδύναμου Θεού, να πορευτεί σε δρόμους ηθικής ευκρασίας και κοινωνικής ευημερίας. Παράλληλα ευχαρίστησε τους ευλαβείς πολίτες της Αθήνας, για την συγκινητική συμμετοχή τους στην πανήγυρη, τους εθελοντές του ναού, το ενοριακό συμβούλιο και τις κυρίες του φιλοπτώχου ταμείου, για την ευγενική τους προ-σφορά στην άρτια υλοποίηση των εορταστικών εκδηλώσεων, τα τιμητικά αγήματα και την στρατιωτική ηγεσία που παρέστησαν στην τελετή, τις Φιλαρμονικές του Δήμου Αθηναίων και της Αστυνομίας, που επένδυσαν αισθητικά την ιερά λιτανεία, αλλά και την Ελληνική Αστυνομία, για τα άψογα μέτρα τάξης, κατά την πομπή. Χρόνια Πολλά, αγαπημένες μου Αθηναίες και Αθηναίοι και ο άχραντος έφορος της πόλης μας Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπα-γίτης, να χαρίζει σε εσάς και τις ευσεβείς οικογένειές σας, υγεία και κάθε ηθική επιτυχία, στην έντιμη ζωή σας. 

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου :
Τέμνῃ κεφαλήν· και το λοιπὸν ως μέγα! /Ἄρας γαρ αυτήν, Διονύσιε τρέχεις.
Τμηθεὶς Διονύσιε τρίτῃ κεφαλὴν θέες αίρων.

Έρωτι φλεγόμενος του σου Δεσπότου / τη φλογὶ παρέδωκας σαυτὸν ηδέως.
Τρίτη Οκτωβρίοιο θάνε Διονύσιος.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 3 October 2019 | 8:09 pm


Από την εορτή της ημέρας Ανεξαρτησίας του Ουζμπεκιστάν !

Από την εορτή της ημέρας Ανεξαρτησίας του Ουζμπεκιστάν !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Είχαμε την τιμή, την Πέμπτη 26-9-19, προσκληθέντες του αξιοτίμου Πρέσβη του Ουζμπεκισταν κ.κ. Olim Kasimov, μαζί και με την αδελφή μας Ελένη Αβραμοπούλου, Περιφερειακή Σύμβουλο Αττικής, να παρευρεθούμε στην εορτή της ημέρας Ανεξαρτησίας του Ουζμπεκιστάν, στο Ξενοδοχείο Divani Caravel. Και μέσα σε ένα κλίμα ηθικής εγγύτητας, να μάθουμε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα, για την κουλτούρα και το πολιτισμικό ήθος, αυτής της πολύ ενδιαφέρουσας χώρας. Πολύ ζεστή και ανθρώπινη η φιλοξενία της Πρεσβείας του Ουζμπεκιστάν, που πέρα από την παρουσίαση ενδιαφερόντων στοιχείων, για την
ιστορική πορεία τη χώρας τους, μας κέρασαν, με τα παραδοσιακά και υψηλής γαστριμαργικής αξίας φαγητά τους, τα οποία αναδεικνύουν και αυτά, την φαντασία, το μεράκι, αλλά και την  αστείρευτη δημιουργικότητα, της πολύ ενδιαφέρουσας αυτής χώρας.

Ευχάριστη πολύ επίσης η γνωριμία μας, με τον έξοχο Έλληνα Πρέσβη Πληρεξούσιο υπουργό Α΄, Υπεύθυνο των Πολιτικών Σχέσεων Ελλάδος με την Κίνα, κ.κ. Διονύσιο Σουρβάνο, καθώς και με την ερίτιμη σύζυγό του και το χαριτωμένο παιδάκι τους, που συναιρεί την γοητεία δυο μοναδικών πολιτισμών, της Ελλάδος και της Κίνα. Με τους καλούς φίλους ακόμα κ.κ. Κώστα Τεγόπουλο και Ξενοφώντα Λαμπράκη, συζητήσαμε για τις σπουδαίες αναπτυξιακές προοπτικές, που παρουσιάζει σήμερα το Ουζμπεκιστάν και το κλίμα εγκαρδιότητας και συνεργασίας, που υφίσταται μεταξύ Ελλάδος και Ουζμπεκιστάν.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 2 October 2019 | 7:56 pm


Από την ομιλία μας, για τους εθνικούς ευεργέτες, στο Πεδίον του Άρεως !

Από την ομιλία μας, για τους εθνικούς ευεργέτες, στο Πεδίον  του Άρεως !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Είχαμε την ηθική τιμή και χαρά εχθές το πρωί Κυριακή 29-9-19, να είμαστε ένας εκ των κεντρικών ομιλητών, στην πολύ εποικοδομητική εκδήλωση που διοργάνωσε, η Εταιρεία Ελλήνων Ευεργετών, υπο την εμπνευσμένη προεδρία του κ-ου Ανάστου Δητρόπουλου, στα πλαίσια των ομιλιών που πραγματώνει, για να τιμήσουμε τους μεγάλους εθνικούς μας ευεργέτες και να μεταδώσουμε συνάμα, την ιερή ιδέα της εθνικής ευεργεσίας και της προσφοράς προς την πατρίδα.

Είχαμε έτσι την ευκαιρία, μαζί και με άλλους εξαιρετικούς ομιλητές, όπως ο πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Ευεργετών κ-ος Ανάστος Δημητρόπουλος, ο Λυκειάρχης της Ιονίου Σχολής και διακεκριμένος συγγραφέας Δ/ρας κ-ος Μελέτης Μελετόπουλος, ο Δ/ρας νομικός κ-ος Δημήτρης Σταθακόπουλος και η Δ/ρας κ-α Ιωάννα Μάστορα – και με την διεύθυνση της συζήτησης, της κ-ας Ιωάννας Κονδύλη, Αναπληρώτριας καθηγήτριας του ΕΚΠΑ – να αναρριπίσουμε την ιστορική μνήμη και να ζωντανέψουμε, όλους τους μεγάλους εθνικούς ευεργέτες, που με την άφατη αγάπη τους για την Ελλάδα, οικοδόμησαν το καθημαγμένο από το έρεβος της οθωμανικής δουλείας, ελληνικό κράτος.

Αναφερθήκαμε στους Ριζάρηδες, τον Ζάππα, τον Σίνα, τον Βαρβάκη, τον Αρσάκη, τους Ζωσιμάδες, τον Καπλάνη, που στέριωσαν την μεταπελευθερωτική Ελλάδα και προπαντός τον κορυφαίο μας εθνικό ευεργέτη κόμη Ιωάννη Καποδίστρια, που θυσίασε την περιουσία του την καριέρα και την ζωή του για την πατρίδα, έως και τους μεγάλους ευεργέτες του 20-ου αιώνα, Εμμανουήλ Μπενάκη, Γεώργιο Αβέρωφ, Μαρίνο Κοργιαλένειο, Ανδρέα και Ιφιγένεια Συγγρού κ.α., που συνέβαλαν ζωτικά, με τα έργα τους κοινωνικής ευποιίας, στην κοινωνική, παιδευτική και οικονομική μας ανασυγκρότηση. Ξεχωριστό χρώμα στην εκδήλωση έδωσε ο σπουδαίος αρπίστας «Απολλώνειος». Την ομιλία
τίμησαν, ο αγαπητός μας Περιφερειάρχης κ-ος Γιώργος Πατούλης, ο Ευρωβουλευτής μας κ-ος Γιώργος Κιμπουρόπουλος, που καταχειροκροτήθηκε, για το απαράμιλλο ηθικό του σθένος και το πελώριο μήνυμα ζωής - αγωνιστικότητας, που εκπέμπει στην ελληνική κοινωνία, οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι Αττικής κ.κ. Γ. Δημόπουλος, Αντιπεριφερειάρχης και Ελένη Αβραμοπούλου και πολλοί άλλοι εκπρόσωποι του πολιτισμού και εξωραϊστικών συλλόγων και εκπολιτιστικών σωματείων.

Θερμά συγχαρητήρια στην Εταιρεία Ελλήνων Ευεργετών και να συνεχίσει απρόσκοπτα, την εμπνευσμένη της προσπάθεια, διάσωσης και προβολής της ιστορικής μας μνήμης.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 30 September 2019 | 8:45 pm


Ηθική ανάταση στον Άγιο Νικόλαο Αχαρνών, για την γλυκιά μας Σμύρνη !

Ηθική ανάταση στον Άγιο Νικόλαο Αχαρνών, για την γλυκιά μας Σμύρνη !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Σε ένα κλίμα ηθικής πανδαισίας, με την ευλογία πρωτίστως της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, την  καθολική παρουσία του λαού των Πατησίων και άλλων Αθηναίων, έλαβε χώρα εχθές το απόγευμα, Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου, στον αύλειο χώρο του Αγίου Νικολάου Κάτω Πατησίων, της οδού Αχαρνών,  μια έξοχη εκδήλωση ιστορικής μνήμης – για τον Εθνομάρτυρα Μητροπολίτη Χρυσόστομο και την πυρπόληση της Σμύρνης -  και πολιτισμικού χαρακτήρα, με μοναδικά τραγούδια ελλήνων δημιουργών, όπως Μούτση, Ξαρχάκου, Καλδάρα, Μάνου Λοϊζου κ.α. με θεματολογία την καταστροφή της πολύκλαυστης γής της Ιωνίας. Μια εκδήλωση ορόσημο του Ενοριακού Φιλοπτώχου Ταμείου του Αγίου Νικολάου Κάτω Πατησίων, της οδού Αχαρνών, υπο τις άοκνες προσπάθειες του εργώδους Ιερέως του και προέδρου του Ενοριακού Φιλοπτώχου Ταμείου, πατρός Δημητρίου Παπανδρέου, που στην κυριολεξία έχει δημιουργήσει μια κοσμογονία, στην περιοχή των Πατησίων και όχι μόνο, με την πολυδύναμη, ανθρωπιστική και κοινωνική δράση του. Άλλωστε και το μότο του σεβαστού και πολυαγαπημένου μας Παπαδημήτρη, είναι «Έχω ένα όνειρο, ούτε ένας άνθρωπος να μην πεινάει» !!!

Είχαμε την ηθική τιμή, σε αυτήν την μοναδική σε ηθικό παλμό, κοινωνική προσέλευση, αλλά και καλλιτεχνική ομορφιά εκδήλωση – στην οποία παραστήκαμε με την αδελφή μας Ελένη Αβραμοπούλου, Περιφερειακή Σύμβουλο Αττικής - να είμαστε ο κεντρικός ομιλητής, στο πρώτο της μέρος, με θέμα «Ο εθνομάρτυρας Μητροπολίτης Σμύρνης και η πυρπόληση της Σμύρνης. Και αισθανθήκαμε ξεχωριστή ηθικά χαρά και συγκίνηση, για το γεγονός, ότι αναρριπίσαμε την ιστορική μνήμη και την άχραντη προσωπικότητα του κορυφαίου μας Εθνομάρτυρα Μητροπολίτη Χρυσοστόμου και δονήσαμε τις καρδιές των παρισταμένων, για τα κλέη, τα πάθη και τα πένθη, της λατρεμένης γής της Ιωνίας, στο εύκρατο χώμα της οποίας,
ροδάμισαν ο πολιτισμός, οι τέχνες και τα γράμματα, όσο πουθενά αλλού. Να σημειώσουμε εδώ εμβόλιμα, ότι ο Άγιος Νικόλαος Κάτω Πατησίων, ένα στολίδι αληθινό της βυζαντινής ταυτότητας της Αθήνας μας, πέρα από της ατίμητης αξίας τοιχογραφίες του μεγάλου μας ζωγράφου και συγγραφέα Φώτη Κόντογλου που διαθέτει – κάτι για το οποίο ο ναός, έχει χαρακτηρισθεί νεότερο βυζαντινό μνημείο - έχει την ηθική τιμή να φιλοξενεί το Πετραχήλι του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης, που περιήλθε στην εκκλησία, από τους τραγικούς πρόσφυγες Μικρασιάτες, οι οποίοι κατέφθασαν στην Αθήνα, μετά την μικρασιατική τραγωδία. Με το πέρας της ομιλίας, ο ευγενής πατέρας Δημήτρης Παπανδρέου, μας απένειμε μια τιμητική πλακέτα, την οποία και μας επέδωσε η Δημοτική Σύμβουλος της Αθήνας Πόπη Δομάζου, κόρη του πάλαι ποτέ θρύλου του τριφυλλιού και για πάντα στις καρδιές μας, «στρατηγού» Μίμη Δομάζου ! Ευχαριστούμε ολόθερμα τόσο τον ευγενή πατέρα Δημήτρη, για την αγάπη και φιλότητα που εκδήλωσε στο πρόσωπό μας, αλλά και την εξαιρετική νέα κοπέλα Πόπη Δομάζου, για την ευγένεια και την φιλότητά της.

Μετά την ομιλία επακολούθησε μια ανεπανάληπτη συναυλία, από την ορχήστρα και την χορωδία του Ενοριακού Φιλοπτώχου Ταμείου του Αγίου Νικολάου Κάτω Πατησίων – οδού Αχαρνών, που στην κυριολεξία μας καθήλωσε, με τα έξοχα μοναδικά τραγούδια που εκτελέστηκαν. «Η Σμύρνη μάνα καίγεται», με τον τραγουδιστικό κλαυθμό της Ανατολής, και αίφνης όλοι δακρύσαμε, για τις μνήμες της αλησμόνητης γλυκιάς πατρίδας της Σμύρνης, που αποτελεί το κεντρικό ιστορικό διαιρετικό σημείο, στην καρδιά κάθε Έλληνα ! Το «Ρωμιοσύνη, ρωμιοσύνη ….» και άλλες έξοχες τραγουδιστικές δημιουργίες, που έχουν σμιλεύσει την ευαισθησία και τις καρδιές μας.

Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές του Ενοριακού Φιλοπτώχου Ταμείου, του Αγίου Νικολάου Κάτω Πατησίων – οδού Αχαρνών και ιδίως στον αεικίνητο πρόεδρο του, πατέρα Δημήτριο Παπανδρέου, που με αυτή την θεία δίψα του και το πολυμερές έργο του, για τον πάσχοντα συνάνθρωπό μας και τους κοινωνικά αδυνάτους, αλλά και τις υψηλού κύρους πολιτισμικές εκδηλώσεις του, στον ναό του Αγίου Νικολάου, έχει καταστήσει, την ενορία του, ένα ατρύγετο μελίσσι φιλανθρωπίας και πολιτισμού !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 24 September 2019 | 2:02 am


Κατανυκτικός αίνος για την Αγία Σοφία, στον περικαλλή της ναό, στο Νέο Ψυχικό !

Κατανυκτικός αίνος για την Αγία Σοφία, στον περικαλλή της ναό, στο Νέο Ψυχικό !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Άφατη κατάνυξη και ηθική ανάταση σήμερα Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2019, για την εορτή της άχραντης Αγίας Σοφίας, στον ομώνυμο ναό της στο Νέο Ψυχικό. Της έξοχης Αγιομαρτύρου της εκκλησίας μας, που με τις απαράμιλλες για την προσήλωσή τους κόρες της, Πίστη, Αγάπη και Ελπίδα, διατράνωσαν στα χρόνια του Αδριανού στην αυτοκρατορία, το ιδεώδες της ορθοδοξίας. Στο πανέμορφο προάστιο του Νέου Ψυχικού, που είναι διάστικτο από την κοινωνική αρχοντιά των ανθρώπων του και σηματοδότησε αείποτε, τον αστικό μετασχηματισμό της μεταπολεμικής μας Αθήνας. Με τις καλαίσθητες πλατείες του, την υποδειγματική αρχιτεκτονική του ευταξία, αλλά και την επίζηλη κοινωνική του ανάπτυξη και πρωτοπορία.

Με τον λαμπροστόλιστο ναό της  Αγίας Σοφίας στο Ν. Ψυχικό, από τα αριστουργήματα της βυζαντινής ταυτότητας των Αθηνών, να καταυγάζει τον βαθύ λυρισμό των πιστών, αλλά και την ακατάλυτη μύχια σχέση τους, με το ευγενές πολιτισμικό ήθος των Ελλήνων, την Ορθοδοξία. Αλλά συνάμα να αναδύει σημαιοστολισμένος με τους πορφυρούς σταυραετούς,  την πολιτισμική μεγαλουργία και την ηθική υπεροχή του βυζαντίου, στην αχανή λεωφόρο του χρόνου. Σύσσωμος ο λαός των Αθηνών έτσι, τόσο από το γειτνιάζον 7-ο Διαμέρισμα, όσο από ολάκερη την Αθήνα, συνέρρευσε δυναμικά για να τιμήσει την σεπτή μνήμη των κορυφαίων μαρτύρων της χριστιανοσύνης, Σοφία, Αγάπης, Πίστης και Ελπίδας, αλλά και να αρδεύσει ηθικές δυνάμεις, από την ιερή μνήμη τους, για να προχωρήσει με επιτυχία στα σταυροδρόμια της ζωής.

Κατά την ορθόδοξη παράδοση, η Αγία Σοφία και οι θεοσκέπαστες κόρες της Ελπίδα, Αγάπη και Πίστη, παρέδωσαν το πνεύμα κατόπιν δεινών βασανιστηρίων – οι κόρες- την περίοδο του αυτοκράτορα Αδριανού (117-138 μ.Χ.). Και έλαβαν τα όνομά τους, από το έξοχο χωρίο της Καινής Διαθήκης (Α΄Κορινθίους, 13:13)  : «νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα• μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη».  Η Αγία Σοφία έμεινε ενωρίς χήρα και μέσα σε έναν λιτό και εμπνευσμένο από το ιδεώδες του χριστιανισμού βίο, με τις τρείς κόρες της Πίστη, Αγάπη και Ελπίδα, πήγαν στην Ρώμη, για να ζήσουν. Η απαρασέλευτη πίστη μου όμως στον Χριστό και η έντονη δραστηριότητά τους να διακονήσουν τον λόγο του Θεού, έγινε ιδιαίρα αισθητή και μισητή ! Ο Αδριανός διέταξε σύντομα να τις συλλάβουν. 

Αρχικά συνέλαβαν την Αγία Σοφία και εν συνεχεία άρχισαν να ανακρίνουν τις ευλαβείς κόρες της, με σκοπό να τους κάμψουν το χριστιανικό τους φρόνημα. Πρώτη εκλήθη σε απολογία στον Αδριανό, η δωδεκάχρονη Πίστη, που απέκρουσε σθεναρά τις δελεαστικές προτάσεις του αυτοκράτορα, να αποποιηθεί την ορθοδοξία και να ζήσει με την αρωγή του μια άνετη και ευτυχισμένη ζωή. Η θεοσεβής απάντησή της στον αυτοκράτορα, αντλημένη από την Αγία Γραφή : «ζώ εμπνεόμενη από την πίστη μου στον Χριστό, που με αγάπησε και έδωσε τον εαυτόν του, για την σωτηρία μου («ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ» (Γαλ. 2: 20). Και αφότου προηγήθηκαν οικτρά βασανιστήρια για το σθένος της, η μαρτυρική Πίστη αποκεφαλίστηκε.  Στο ίδιο ευγενές μήκος κύματος της ορθοδοξίας και η απάντηση στον Αδριανό και της δεκάχρονης Ελπίδας, που ακολουθούσε σε μαχητικότητα και ηθική δύναμη την  αδελφή της Πίστη. Από την Αγία Γραφή, θα απαντήσει στον αυτοκράτορα, στο ερώτημά του αν αξίζει να θυσιασθεί με τέτοια βασανιστήρια « Ναι διότι έχουμε στηρίξει τις ελπίδες μας στον ωντανό Θεό, που είναι σωτήρ όλων των ανθρώπων και ιδιαίτερα των πιστών» ( «ἠλπίκαμεν ἐπὶ Θεῷ ζῶντι, ὅς ἐστι σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων, μάλιστα πιστῶν» (Α΄ Τιμοθ. 4:10). Και ο μαρτυρικός κύκλος των ευλαβών θυγατέρων της Αγίας Σοφίας, θα κλείσει με την απολογία της εννιάχρονης Αγάπης, που θαρραλέα απήντησε τον Αδριανό, ότι όλη της η ζωή, είναι προσανατολισμένη «Στην αγάπη του Θεού και την υπομονή του Χριστού» («εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ καὶ εἰς τὴν ὑπομονὴν τοῦ Χριστοῦ» (Β’ Θεσσαλ. 3: 5). Για να υποστεί και η εννιάχρονη παιδούλα του Θεού, τον μαρτυρικό αποκεφαλισμό της. Όμως τον μαρτυρικό θάνατο των αχράντων θυγατέρων της, λίγο αργότερα θα ακολουθούσε και η ευλαβής μητέρα Αγία Σοφία. Αφού έθαψε με τις προσήκουσες τιμές τις κόρες της,  παρέμεινε καρτερικά για τρείς μέρες στους τάφους τους και παρακαλούσε θερμά τον Θεό, να την πάρει κοντά στα παιδιά της και στην βασιλεία του. Η προσευχή της εισακούσθηκε αι η Αγία Σοφία, παρέδωσε το ιερό της πνεύμα, δίπλα στα μνήματα των παιδιών της !

Στον περικαλλή ναό έτσι του Ν. Ψυχικού, μαζικά συνέρρευσε ο ευσεβής λαός των Αθηνών, για να προσευχηθεί στην Αγία Σοφία και να φωτοδοτήσει τον δρόμο του. Του πανηγυρικού εσπερινού χοροστάτησε ο σεπτός Επίσκοπος  Θεσπιών και Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών κ.κ. Συμεών Βολιώτης, συγχοροστατούντων των ευλαβών, προϊσταμένου  του ναού, Αρχιμανδρίτη  κ.κ. Ιωανίκειου Κουλιανόπουλου και των ιερέων του κ.κ. Χριστοδούλου Γεωργίου και Κλαδίτη Χριστοδούλου.  Μετά το πέρας του εσπερινού επακολούθησε εκλιτάνευση της ιεράς εικόνας της Αγίας Σοφίας, στους παρακείμενους δρόμους του ναού, υπο τους ήχους της φιλαρμονικής του οικείου Δήμου Φιλοθέης – Ψυχικού, που σκόρπισε με το ωραίο ηχόχρωμά της, τα πιο χαρμόσυνα μηνύματα στο ευλαβές κοινό της πομπής. Και έμπλεοι από ανεκλάλητη συγκίνηση οι
κάτοικοι του Νέου Ψυχικού έραιναν με άνθη και μύρα, την σεπτή εικόνα της Αγίας Σοφίας, αλλά τα άγια αποτμήματα λειψάνων που ακολουθούσαν, διατρανώνοντας τους ακατάλυτους ηθικούς δεσμούς του ελληνικού λαού, με το ιδεώδες της ορθοδοξίας. Με την επάνοδο της πομπής στην εκκλησία, τον λόγο έλαβε ο σεπτός Επίσκοπος κ.κ. Συμεών και αφού διεμήνυσε το ένθερμο μήνυμα αγάπης του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, για τις ιερές μορφές των Αγιομαρτύρων μας Σοφίας, Αγάπης Πίστης και Ελπίδας, ευχήθηκε στους παριστάμενους, χρόνια πολλά και οι πάνσεπτες μορφές των Αγίων μας, να κατευοδώνουν την ζωή τους και να την σκέπουν, με υγεία και ηθική ευημερία, σε έναν δρόμο ζωής προσανατολισμένο στις άφθαρτες αρετές της ορθοδοξίας. Στην αντιφώνησή του, ο ευσεβής προϊστάμενος του ναού Αρχιμανδρίτης κ.κ. Ιωανίκειος, αφού ευχαρίστησε τους ευγενείς εθελοντές, το φιλόπτωχο ταμείο και την ενοριακή επιτροπή, για την υψηλή τους συμβολή, στην άρτια διεκπεραίωση της ιεράς πανηγύρεως, την Φιλαρμονική του Δήμου Φιλοθέης – Ψυχικού, που λάμπρυνε με τους παιάνες της την εορτή και την Ελληνική Αστυνομία, για τα άψογα μέτρα τάξης, ευχήθηκε σε όλους τους πιστούς, οι πανεύφημες Άγιές μας Σοφία, Αγάπη Πίστη και Ελπίδα, να τους χαρίζουν υγεία, ηθική δύναμη στα σταυροδρόμια της ζωής τους και κάθε ηθική ευτυχία στην ενάρετη ζωή τους. Επακολούθησε ανάκρουση του εθνικού μας ύμνου.  Παρόντες και εμείς για να τιμήσουμε τις θεοσκεπείς αγίες της ορθοδοξίας μας και να λάβουμε ηθικές δυνάμεις, από την άχραντη μνήμη τους.

Χρόνια Πολλά φίλες και φίλοι και οι  Αγίες μας Σοφία, Αγάπη, Πίστη και Ελπίδα, να λαμπρύνουν την ζωή σας και να σας χαρίζουν κάθε ηθικό καλό !

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο των Αγίων μας :

Σοφία ἐκθρέψασα, κατὰ τὴν κλῆσιν σεμνή, τᾶς τρεῖς θυγατέρας σου, ταύτας προσάγεις Χριστῷ, ἀθλήσεως σκάμασιν ὅθεν τῆς ἄνω δόξης, σὺν αὐταὶς κοινωνοῦσα, πρέσβευε τῷ Σωτήρι, καλλιμάρτυς Σοφία, δοῦναι τοὶς σὲ τιμώσι, χάριν καὶ ἔλεος.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 18 September 2019 | 12:58 am


Κεντρικό άρθρο μου, για την ύψωση του τιμίου σταυρού, στον ναό Εσταυρωμένου Κολοκυνθούς, στο διεθνές εκκλησιαστικό πρακτορείο ειδήσεων, orthodoxianewsagency

Κεντρικό άρθρο μου, για την ύψωση του τιμίου σταυρού, στον ναό Εσταυρωμένου Κολοκυνθούς, στο διεθνές εκκλησιαστικό πρακτορείο ειδήσεων, orthodoxianewsagency

https://www.orthodoxianewsagency.gr/enories/ithiki-eksarsi-gia-tin-ypsosi-tou-timiou-stayrou-sto-nao-tou-estayromenou-kolokynthous/














www.panosavramopoulos.blogspot.com

Δημοσιεύθηκε στις 15 September 2019 | 7:56 pm


Ηθική έξαρση για την ύψωση του Τιμίου Σταυρού, στον ναό του Εσταυρωμένου Κολοκυνθούς – Κολωνού

Ηθική έξαρση για την ύψωση του Τιμίου Σταυρού, στον ναό του 
Εσταυρωμένου Κολοκυνθούς – Κολωνού

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Διάστικτος από κατάνυξη, αλλά και μεγαλοπρέπεια, ο λαμπροφόρος ναός του Εσταυρωμένου της Κολοκυνθούς, στο 4-ο Διαμέρισμα (Κολωνός) των Αθηνών, εόρτασε σήμερα Σάββατο 14-9-18, την κορυφαία εορτή της Χριστιανοσύνης μας, την ύψωση του τιμίου και ζωοποιού σταυρού. Του «φύλακος πάσης της οικουμένης»  που συνιστά το κορυφαίο σύμβολο της ορθοδόξου πίστεώς μας. Και σε αυτή την μείζονα εορτή μας, τόσον ο λαός του 4-ου Διαμερίσματος, όσον και πολλοί άλλοι Αθηναίοι, από τα υπόλοιπα Διαμερίσματα της πόλης, συγκλόνισαν με την καταιγιστική παρουσία τους, το ωραίο προάστιο της Αθήνας μας, που μυροβολάει την αυθεντικότητα και την ειλικρίνεια των απλών ανθρώπων και διατράνωσαν αυτή  την έξοχη μύχια ηθική σχέση του ελληνισμού, με την Ορθοδοξία. Σημαιοστολισμένος ο ναός της Λένορμαν με τους σταυραετούς του Βυζαντίου, που καταυγάζουν στην αχανή λεωφόρο του χρόνου την μεγαλουργία της αυτοκρατορίας του, αλλά και κατάφορτος, από το λυρικό ορθόδοξο συναίσθημα των πιστών, ανέδυε μια μοναδική ατμόσφαιρα ηθικής έξαρσης, που πλήρωσε τις ψυχές των χριστιανών, που τίμησαν με την παρουσία τους, την κορυφαία εορτή της ορθοδοξίας.



Της πανηγυρικής ευχαριστιακής ακολουθίας, χοροστάτησε ο σεπτός Επίσκοπος Ευρίπου της Αρχιεπισκοπής Αθηνών κ.κ. Χρυσόστομος, συνεπικουρούμενος από τον ευλαβή ιερέα του ναού, τον προϊστάμενο πατέρα Νικόλαο Κούβαρη, αλλά και από άλλους πατέρες που προσήλθαν ευλαβικά, για να τιμήσουν το κορυφαίο σύμβολο της πίστης μας. Μετά το πέρας του πανηγυρικού εσπερινού, επακολούθησε εκλιτάνευση της ιεράς εικόνος του τιμίου και ζωοποιού σταυρού, υπο τους γλυκείς παιάνες των φιλαρμονικών της Αστυνομίας και του Δήμου Αθηναίων, που λάμπρυναν την πανήγυρη, με τις πολύχρωμες και χαρμόσυνες μελωδίες τους. Αλλά και την συγκινητική παρουσία ιεροπαίδων, πολιτισμικών σωματείων με παραδοσιακές φορεσιές, καθώς και «Λυκόπουλων», από το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων, που ευλαβικά τίμησαν την εορτή. Και κατάφορτοι από συγκίνηση οι κάτοικοι του Κολωνού, έραιναν την εικόνα, με ροδοπέταλα και μύρα από τις πολυκατοικίες τους, εκφράζοντας την ευλάβειά τους, στο ιερό σύμβολο της πίστης μας, αλλά και προσευχόμενοι, για να αντλήσουν ηθικές δυνάμεις από τον ζωοποιό σταυρό, τον «φύλακα πάσης της οικουμένης και να υπερκεράσουν τα εμπόδια της απροσανατόλιστης ηθικά εποχής μας.


Με την επάνοδο της πομπής στην εκκλησία, ο σεπτός επίσκοπος κ.κ. Χρυσόστομος, αφού διαμήνυσε το ευγενές μήνυμα αγάπης του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, για την μεγάλη εορτή της Ορθοδοξίας μας, ευχαρίστησε τους πιστούς για την συγκινητική παρουσία τους και τους ευχήθηκε, ο ζωοποιός τίμιος σταυρός, να τους αναγεννά ηθικά, να τους δίνει δύναμη απέναντι στους ριπτασμούς της ζωής και να φωτοδοτεί τον ίσιο δρόμο τους. Στην αντιφώνησή του, ο ευσεβής αρχιερέας της εκκλησίας πατέρας Νικόλαος Κούβαρης, ευχαρίστησε εκ βαθέων καρδίας το χριστεπώνυμο πλήθος για την ανεπανάληπτη παρουσία του, τον επίσκοπο κ.κ. Χρυσόστομο, για την τιμητική παρουσία του, τους ευγενείς εθελοντές του ναού, το  ενοριακό συμβούλιο και τις κυρίες του φιλοπτώχου ταμείου, για την ηθική τους μέριμνα και φροντίδα, στον στολισμό του ναού και την αρτιότητα της ιεράς πανηγύρεως, τις φιλαρμονικές της Αστυνομίας και του Δήμου Αθηναίων, για την πανέμορφη αισθητικά παρουσία τους, που λάμπρυνε και χρωμάτισε την μεγαλοπρεπή εορτή, αλλά και την ελληνική αστυνομία, για την άψογη τήρηση των μέτρων τάξης. Παρόντες και εμείς
δυναμικά, για να αντλήσουμε ηθικά δύναμη, από τον ζωοποιό σταυρό και να αναγεννηθούμε εσωτερικά. Με το πέρας της λιτανείας, επακολούθησαν στον αύλιο χώρο της εκκλησίας, που ήταν πανέμορφα στολισμένος, παραδοσιακοί χοροί, από τα χορευτικά τμήματα, των πολιτισμικών σωματείων της περιοχής και του ναού. 

 Χρόνια Πολλά και του Χρόνου, αγαπημένοι μας και ευλαβείς Αθηναίες και Αθηναίοι και ο ζωοποιός σταυρός, να λαμπρύνει ηθικά και να φωτοδοτεί την έντιμη ζωή την δική σας και των οικογενειών σας. Και του χρόνου με υγεία !

Παραθέτουμε τον Απολυτίκιο, της υψώσεως του τιμίου σταυρού : 

«Σώσον Κύριε τὸν λαόν σου καὶ ευλόγησον την κληρονομίαν σου, νίκας τοις Βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων δια του Σταυρού σου πολίτευμα».

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 15 September 2019 | 1:41 am


Κεντρικό μου άρθρο για την απαράμιλλη Έλλη Λαμπέτη, στην ψηφιακή πύλη enikos, του έγκριτου Νίκου Χατζηνικολάου !

Κεντρικό μου άρθρο για την απαράμιλλη Έλλη Λαμπέτη, στην ψηφιακή πύλη enikos, του έγκριτου Νίκου Χατζηνικολάου !

https://www.enikos.gr/society/672780/elli-lampeti-afto-to-axeperasto-koritsi-me-ta-mavra















www.panosavramopoulos.blogspot.gr 

Δημοσιεύθηκε στις 13 September 2019 | 9:57 pm


Λάμπρος Κωνσταντάρας, αυτός ο ακαταμάχητος «πενηντάρης» !!!

Λάμπρος Κωνσταντάρας,
αυτός ο ακαταμάχητος «πενηντάρης» !!!

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Πόσες και πόσες φορές δεν αισθανθήκαμε ηθική έξαρση και ατελείωτο χιούμορ, με τα ανεπανάληπτα καμώματα του ερωτύλου «πενηντάρη», της  χρυσής εποχής του ασπρόμαυρου κινηματογράφου μας Λάμπρου Κωνσταντάρα; Ήταν ο ρόλος που καθιέρωσε τον μεγάλο μας ηθοποιό στο κινηματογραφόφιλο πρωτίστως και θεατρόφιλο κοινό και τον κατέστησε από τα πιο λαμπρά αστέρια της έβδομης τέχνης μας. Προικοδοτημένος με πηγαίο ταλέντο, φυσική ομορφιά, αλλά και έχοντας στην σκευή του την  θεατρική διαπαιδαγώγηση του μεγάλου γάλλου θεατρανθρώπου Λουί Ζουβέ, ο απαράμιλλος κωμικός μας γρήγορα ξεχώρισε στο παλκοσένικο και διήνυσε μια πολύπλαγκτη καλλιτεχνική διαδρομή, της οποίας η συγκομιδή είναι γιγάντια. Με πλήθος εξαιρετικών ερμηνειών, σε πάνω από 90 ταινίες και πολλές συνάμα παραστάσεις, που τον ανέδειξαν στους κορυφαίους του θεάτρου και του κινηματογράφου μας. Στην πρώτη φάση της καλλιτεχνικής του παρουσίας, ο Αθηναίος ηθοποιός ερμήνευσε δραματικούς ρόλους, ενίοτε τον ζεν πρεμιέ δοθείσης και της σπουδαίας φυσικής του ομορφιάς, για να καταλήξει στους οικείους κωμικούς του ρόλους. Όπως του στοργικού και καλοσυνάτου πατέρα, ή του ερωτύλου «τρελοπενηντάρη», που τον αναγόρευσαν σε σύμβολο της μεγάλης μας οθόνης.

Η ζωή του απαράμιλλου Λάμπρου Κωνσταντάρα, ήταν όπως και η καλλιτεχνική του παρουσία, πολύπλαγκτη και θυελλώδης. Ξεκίνησε με την επαγγελματική προσδοκία να σταδιοδρομήσει ως αξιωματικός του ναυτικού, μεθύστερα θα στραφεί στην τέχνη της αργυροχρυσοχοΐας, που ήταν και το επάγγελμα του πατέρα του, επώνυμου κοσμηματοποιού του Κολωνακίου, για να καταλήξει μέσα από ένα συγκυριακό γεγονός, στο φάσμα της τέχνης. Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας καθαρόαιμος Αθηναίος, όπως ο ίδιος με περηφάνια διατείνονταν, είδε το φως της ζωής στις 13 Μαρτίου του 1913 στο Κολωνάκι, σε ένα διαμέρισμα της οδού Πλουτάρχου 13. Για τούτο μάλιστα με το εμπνευσμένο χιούμορ του έλεγε, ότι ο σημαδιακός αριθμός 13 τον συνόδευε σε όλην του τη ζωή. Μεγαλωμένος με την αστική αύρα και τις ανέσεις του κοσμηματοποιού Κολωνακιώτη πατέρα του, έλαβε ευάγωγη παιδεία και ανέπτυξε μια πολυδύναμη προσωπικότητα. Με την αποπεράτωση των εγκύκλιων γυμνασιακών του σπουδών, φοίτησε στην Σχολή Υπαξιωματικών Ναυτικού της Κερκύρας. Και αφού κάνει μια στροφή στο ποδόσφαιρο ως μανιώδης λάτρης του, το 1934 μετέβη στο Παρίσι προκειμένου να σπουδάσει Χρυσοχόος. Ένα συγκυριακό γεγονός όμως, θα τον φέρει να συμμετάσχει ως κομπάρσος, σε μια θεατρική παράσταση στο Παρίσι, που σκηνοθετούσε  ο διακεκριμένος γάλλος άνθρωπος του θεάτρου Λουί Ζουβέ, ασκεί ακατάλυτη γοητεία επάνω του και έτσι παίρνει την ριζοτομική απόφαση στην ζωή του, να γίνει ηθοποιός. 

Αφού διαπαιδαγωγήθηκε θεατρικά στον Ζουβέ, που αναγνώρισε στο πρόσωπό του ένα μεγάλο ταλέντο, κάνει την πρωτόλεια εμφάνισή του στο θέατρο, στην παράσταση «Σχολείο γυναικών» του Μολιέρου. Ένα χρόνο αργότερα και αφού επιστρέψει στην Ελλάδα, συμμετέχει στην παράσταση του Φ. Μπάρυ «Τα παράσημα της γριούλας» μαζί με την κραταιά στα θεατρικά δρώμενα των Αθηνών κ-α Κατερίνα. Θα επακολουθήσουν και άλλες αξιόλογες θεατρικές ερμηνείες, που καταξιώνουν καλλιτεχνικά τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, όπως : «Ο μισάνθρωπος» του Μολιέρου, «Το στραβόξυλο» του Δημήτρη Ψαθά, «Ο παίχτης» του Ντοστογιέφσκυ κ.α. με τα κορυφαία θεατρικά σχήματα των Μουσούρη- Αρώνη, Μιράντας – Παππά. Το 1945 είναι ένα ορόσημο στην προσωπική ζωή του μεγάλου Λάμπρου Κωνσταντάρα. Παντρεύεται την ομότεχνή του Ιουλία Γεωργοπούλου και αποκτά μαζί της, το μονάκριβο παιδί του, τον γιό του
Δημήτρη Κωνσταντάρα, διακεκριμένο δημοσιογράφο και πολιτικό. Ενώ τα 1948 δημιουργεί θίασο από κοινού με την Μιράντα Μυράτ. Και το 1958 πραγματοποιεί τον μεγάλο του στόχο, να φτιάξει τον αποκλειστικά δικό του θίασο, με τον οποίο ανεβάζει την παράσταση του Τζών Πρίσλευ «Ο ανακριτής έρχεται». Στην χρονικά ευρεία και καλλιτεχνικά πολυεπίπεδη καλλιτεχνική του πορεία, ο εξαίρετος κωμικός μας θα συνεργαστεί με κορυφαίους ηθοποιούς και θα δώσει μαζί τους συγκλονιστικές ερμηνείες. Ενδεικτικά αναφέρουμε τους Μάρω Κοντού, Ντίνο Ηλιόπουλο, Μαρίκα Κοτοπούλη, Τζένη Καρέζη, Έλη Λαμπέτη, Νίκο Ρίζο και βεβαίως την εθνική μας Αλίκη Βουγιουκλάκη, της οποίας υπήρξε ο κινηματογραφικά στοργικός «πατέρας». Κύκνειο θεατρικό άσμα για τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, θα
αποτελέσει η θεατρική παράσταση  του Κώστα Πρετεντέρη «Τρελές επαφές ρωμέϊκου τύπου», στην οποία συμπρωταγωνιστούσε με τους Νίκο Ρίζο και Μάρω Κοντού, την περίοδο 1977-1979. Αλλά ο χώρος στον οποίο ο Λάμπρος Κωνσταντάρας αποθεώθηκε και λατρεύτηκε σαν λαμπερό αστέρι της ελληνικής κωμωδίας, ήταν η μεγάλη οθόνη. Ήδη από την πρωτόλεια εμφάνισή του στην ταινία «Το τραγούδι του χωρισμού» του Φ. Φίνου (1940), παράσχε τα εχέγγυα ενός μεγάλου καλλιτέχνη και καταξιώθηκε ως σπουδαίος πρωταγωνιστής. Σε έναν αληθινό γαλαξία 90 και πλέον ταινιών, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, δόνησε τις καρδιές μας, πρόσφερε ακένωτες μερίδες γέλιου και κατέλαβε περίσεπτη θέση στο πάνθεον της ελληνικής κωμωδίας.  Οι ρόλοι με τους οποίους ταύτισε την παρουσία του, ο Αθηναίος ηθοποιός, ήταν αυτοί του ερωτύλου-σκανδαλιάρη, πενηντάρη, με συχνό «θύμα» της γοητείας του την Μάρω Κοντού και την Κάκια Αναλυτή, αλλά και του στοργικού
και καλοσυνάτου «μπαμπά» τη εθνικής μας Αλίκης Βουγιουκλάκη. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις ταινίες «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο», «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια», «Διακοπές στην Αίγινα», «Η Αλίκη στο ναυτικό», «Η Λίζα και η άλλη» κ.α. Μαζί με την αγάπη του κοινού, θα έλθει και η αναγνώριση από την επίσημη κριτική. Το 1969 ο Λάμπρος Κωνσταντάρας κέρδισε το βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, για την παρουσία του στην ταινία του σπουδαίου Βασίλη Γεωργιάδη «Ο μπλοφατζής». Για τελευταία φορά στην μεγάλη οθόνη ο Λ.Κ. θα πρωταγωνιστήσει στην ταινία «Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ» (1981) του Κώστα Καραγιάννη.  Αλλά σπουδαία ήταν η παρουσία του Λάμπρου Κωνσταντάρα και στην μικρή οθόνη, όπου πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά «Εκείνες και γώ» ερμηνεύοντας τον καρδιοκατακτητή Ζάχο Δόγκανο, η οποία προβάλλονταν το διάστημα 1976-1977. Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας το 1971 θα πραγματοποιήσει και έναν δεύτερο γάμο με την Φιλιώ Κεκάτου.  Στις 28 Ιουλίου του 1985, θα κλίσει η αυλαία για τον ανεπανάληπτο μεγάλο μας κωμικό. Αφήνει την τελευταία του πνοή στο «Ασκληπείο» Βούλας, πλήρης δόξης και ημερών.  Και αφού αντιμετώπιζε ήδη τα τελευταία χρόνια της ζωής του, σοβαρά προβλήματα υγείας, προσβεβλημένος από αλλεπάλληλα εγκεφαλικά επεισόδια.

Μια σπάνια καλλιτεχνική αύρα, αστείρευτο καλλιτεχνικό τάλαντο, ευγένεια ήθους, αλλά και αστική μεγαλοπρέπεια, ήταν τα στοιχεία, της μακράς, επιτυχημένης και πολυεπίπεδης καλλιτεχνικής σταδιοδρομίας του Λάμπρου Κωνσταντάρα. Και για τούτο τον περιέβαλλε πάντα με την αγάπη του και την ηθική ζεστασιά του, το καλλιτεχνικό μας κοινό. Ο περίφημος «Λαμπρούκος», ήταν ένας μεγάλος της σύγχρονης καλλιτεχνικής μας δημιουργίας !!! Το παρόν κείμενο έχει δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά και είναι από τον ενότητα δοκιμίων μου «Κορυφαίοι της ελληνικής κωμωδίας».

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 6 September 2019 | 9:28 pm


Με την Άλκηστη, του «ουρανού» !

Με την Άλκηστη, του «ουρανού» !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

«Να μπορούσα στα σύννεφα, να ΄χα γω βενζινάδικο» !!! τραγουδούσε με την ουράνια φωνή της, η ονειρική Άλκηστις Πρωτοψάλτη και μας οδηγούσε στον έβδομο ουρανό της ηθικής ευτυχίας. Η φωνή της Άλκηστις έρχεται απο αλλού. Θαρρείς ότι έχει μέσα της ένα σπάνιο «μέταλλο», που με την μοναδική ηθική του ένταση και εσωτερική δύναμη, συνδέει την γή με τον ουρανό !!! Για αυτό μπόρεσε με τις ερμηνείες της η σπουδαία αυτή τραγουδίστρια, να σαρκώσει και να αποτυπώσει τους καημούς, τα οράματα, αλλα και τις προσδοκίες μιας γεννιάς, που μετεωρίστηκε ανάμεσα στη δίψα για τον δημοκρατικό εκσυγχρονισμό της μεταπολίτευσης και στην παράδοση στη λαγνεία του χρήματος και της κατανάλωσης, της ίδιας «παρακμιακής» περιόδου.

Αλλά και ως άνθρωπος η Άλκηστις ξεχωρίζει για την ηθική της ευγένεια και την καλλιτεχνική της σεμνότητα. Απέφυγε επιμελώς την φθηνή προβολή της δημοσιότητας και πρόταξε πάντα μια πορεία κοινωνικής αξιοπρέπειας και καλλιτεχνικής αιδημοσύνης. Σαν σε κοιτάζει άλλωστε με ΄κείνα τα γλυκά και βαθύτατα εκφραστικά γκριζοπράσινα μάτια, σου αναδύει μια μοναδική ανθρώπινη ζεστασιά. Και αυτή την ζεστασιά αρδεύω παντοτινά, μέσα απ΄ αυτή την προπέρσινη φωτογραφία, στην οποία είμαι με τα παραπανήσια τότε κιλά μου !   Για τούτο με όλην μας την καρδιά αγαπούμε και τιμούμε την έξοχη αυτή άνθρωπο και δημιουργό. Να είσαι πάντα καλά και δημιουργική λαμπρή Άλκηστη. Και η αγάπη του κοινού να κατευοδώνει τα εμπνευσμένα και έντιμα καλλιτεχνικά σου βήματα !!!

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 4 September 2019 | 9:51 pm


Έκφραση τιμής στον Όσιο Μελέτιο, στον ομώνυμο ναό του στα Σεπόλια !

Έκφραση τιμής στον Όσιο Μελέτιο, στον ομώνυμο ναό του στα Σεπόλια !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Με κατάνυξη και άφατη ευλάβεια εορτάστηκε εχθές Κυριακή 1-η Σεπτεμβρίου, αρχή της Ινδίκτου, οπότε εκκινά και το καινούριο εκκλησιαστικό μας έτος, η εορτή του Οσίου Μελετίου, που υπήρξε έξοχη μορφή του μοναστικού βίου και λάμπρυνε με την θεολογική παρουσία του την Ορθοδοξία μας. Πλήθος κόσμου έτσι συνέρρευσε στον ομώνυμο ναό του Αγίου Μελετίου στα Σεπόλια, για να αποτίσει φόρο τιμής στη σπουδαία αυτή μορφή μοναχισμού και να αντλήσει ηθική δύναμη από την θεία χάρη και την ευλογία του. 

Να σημειώσουμε ότι ο Όσιος Μελέτιος, που γεννήθηκε το 1035 μ.Χ. στη Μουταλάσκη της Καππαδοκίας, από νεαρή ηλικία ξεχώρισε για το υψηλό θρησκευτικό του συναίσθημα, αλλά και την ακλόνητη προσήλωσή του στα ηθικά ιδεώδη της ορθοδοξίας. Αφού περιηγήθηκε εκκλησιαστικά στην Θεσσαλονίκη, στην Θήβα και δη στη Μονή του Αγίου Γεωργίου και εν συνεχεία στη Μονή Σαγματά, ίδρυσε Ιερά Μονή στον Κιθαιρώνα, όπου και έζησε μέχρι την εκδημία του. Στον Κιθαιρώνα άλλωστε βρίσκεται και η τιμία κάρα του.

Στον περικαλλή ναό λοιπόν του Αγίου Μελετίου,  εψάλη ο πανηγυρικός εσπερινός χοροστατούντος του ευλαβούς Αρχιμανδρίτη κ.κ. Βαρνάβα Θεοχάρη  και συλλειτουργούντων τον ευσεβών ιερέων του ναού πατέρων κ.κ. Γκανά Ευαγγέλου και Σταθόπουλου Γεωργίου. Μετά τον εσπερινό επακολούθησε εκλιτάνευση της ιερής εικόνος του Οσίου Μελετίου, με την επικουρία της Φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων, που σκόρπισε με τους παιάνες της, τα πιο γλυκά και χαρμόσυνα συναισθήματα στο χριστεπώνυμο πλήθος. Άφατος λυρισμός και συγκίνηση κατέβαλλε τους πιστούς, που έραιναν με άνθη την εικόνα και εδέοντο στον Όσιο Μελέτιο, να τους χαρίζει υγεία, ηθική δύναμη και κουράγιο. Άψογα τα μέτρα της Διεύθυνσης Τροχαίας Αθηνών, που εξασφάλισε την απρόσκοπτη πραγματοποίηση της πομπής. Αξιοσημείωτη ακόμα η μέριμνα του φιλοπτώχου ταμείου και των εθελοντών της ενορίας του Αγίου Μελετίου, που με αγάπη και ευλάβεια, πρόφεραν τα μέγιστα, για την υποδειγματική υλοποίηση της λιτανείας.

Με την επάνοδο της εικόνας στην εκκλησία, διεβιβάσθη από τους ιερείς το ευγενές μήνυμα αγάπης του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, ενώ εκφράσθηκε η αδήριτη ανάγκη, όλοι οι παριστάμενοι με οδηγό τον ενάρετο βίο του Οσίου Μελετίου, να αντλήσουν από τα ιερά νάματα της Ορθοδοξίας και να πορευτούν σε δρόμους αγάπης και ηθικής ευποιίας. Παρόντες και εμείς στην ιερή αυτή γωνιά την αγαπημένης μας Αθήνας, τον Άγιο Μελέτιο Σεπολίων, για να προσκυνήσουμε ευλαβικά τον Όσιο Μελέτιο και να αποθησαυρίσουμε ηθικά, τον ιδεοφόρο και ενάρετο εκκλησιαστικά βίο του. 

Χρόνια Πολλά και του Χρόνου με υγεία και ο Όσιος Μελέτιος, να χαριτώνει τις ζωές μας και να μας χαρίζει υγεία και ηθική ευημερία.

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο του Οσίου Μελετίου :

Ὡς ἔνσαρκος Ἄγγελος, καὶ ὑπηρέτης Χριστοῦ, ὡς ἔνθεος ἄνθρωπος καὶ ἀσκητῶν καλλονή, Μελέτιε Ὅσιε, χάριτας θεοδότους, ἐκομίσω διώκειν, πνεύματα πονηρίας, καὶ νοσοῦντας ἰᾶσθαι, δι’ ὅ καὶ ἡ σεπτή σου σορὸς βρύει ἰάματα.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 2 September 2019 | 2:30 pm


Ηθικός αίνος, για την εορτή της χαριτόβρυτης Τιμίας Ζώνης της Παναγίας, στον ομώνυμο ναό της Κυψέλης !

Ηθικός αίνος, για την εορτή της χαριτόβρυτης Τιμίας Ζώνης της Παναγίας,
στον ομώνυμο ναό της Κυψέλης !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Σε ένα κλίμα άφατης κατάνυξης και με την κατακλυσμιαία παρουσία του λαού του 6-ου Διαμερίσματος των Αθηνών (Κυψέλης), αλλά και πλήθους άλλων Αθηναίων, από τις υπόλοιπες περιοχές της πόλης, εορτάστηκε με την προσήκουσα μεγαλοπρέπεια και χάρη, σήμερα Σάββατο 31 Αυγούστου 2019, το απόγευμα,  η πάνσεπτος εορτή της Ανακομιδής της χαριτόβρυτης Τιμίας Ζώνης της Παναγίας. Του ιερού κειμηλίου και μοναδικού στοιχείου της επίγειας ζωής της θεομήτορος, που είχε δωρίσει στον Απόστολο Θωμά, προτού αναληφθεί με τους αγγέλους στους ουρανούς. Και πού μέσα από την πολυκύμαντη και δαιδαλώδη πορεία του, ωσότου καταλήξει στην Αγία και Μεγίστη Μονή του Βατοπαιδίου, καταδεικνύει την αταλάντευτη πίστη των κορυφαίων προσωπικοτήτων της ορθοδοξίας μας, οι οποίες μερίμνησαν για την διαφύλαξή του, αλλά και την ιερότητά του, ως εγκόσμιου στοιχείου της παναχράντου Παρθένου Μαρίας, που είναι η Μητέρα, του ιστορικού γένους των Ελλήνων. 

Την Τιμία Ζώνη της Παναγίας, είχε φτιάξει η ίδια η Παναγία από τρίχες καμήλας και πρίν αναληφθεί στους ουρανούς, την προσέφερε κατόπιν παράκλησής του, στον Απόστολο – Άγιο Θωμά, που ιερουργούσε στα Ιεροσόλυμα, για να την φυλάσσουν έκτοτε αγνές παρθένες, καταγόμενες από την ευλαβή οικογένεια της Παναγίας, στους αγίους τόπους. Η ανακομιδή της ιεράς ζώνης έγινε από τον αυτοκράτορας Αρκάδιο (395-408), στην Κωνσταντινούπολη και με έξοχες ηθικές τιμές, όποτε και την τοποθέτησε σε λειψανοθήκη, ονομάζοντάς της «αγίαν σωρόν». Και η κόρη του αυτοκράτορα Αρκάδιου η Πουλχερία, για να διακοσμήσει την τιμία ζώνη, την κέντησε με χρυσές κλωστές, που φαίνονται και σήμερα στο εναπομείναν τμήμα της Αγίας Ζώνης, στην Ιερά και Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου, ενώ είχε και οικοδομήσει και ναό προς τιμήν της Παναγίας, στην περιοχή των «Χαλκοπρατείων» στην πόλη. Στην Αγία Τράπεζα της εκκλησίας και σε ειδική λειψανοθήκη, φυλάσσονταν η Αγία Ζώνη. Και πλήθος κόσμου τότε συνέρρεε από όλη την ανθρωπότητα, για να προσευχηθεί στην Παναγία και να το απαλλάξει από τις ασθένειες και τις θλίψεις που το ταλάνιζαν. Στην συνέχεια η αγία ζώνη τεμαχίστηκε και κομμάτια της μεταφέρθηκαν σε διάφορες εκκλησίες της βασιλεύουσας. Ενώ όταν αλώθη η πόλη το 1204 από τους Σταυροφόρους, ορισμένα από αυτά μεταφέρθηκαν, από απολίτιστους και βάρβαρους κατακτητές στην  δύση. Με την ανακατάληψη της βασιλεύουσας ένα τμήμα της Αγίας Ζώνης που είχε διασωθεί, φυλάσσονταν στον ιερό ναό της Θεοτόκου των
Βλαχερνών, από τον αυτοκράτορα τον Μιχαήλ Η΄ τον Παλαιολόγο. Ενώ κατά την παράδοση των Αγίων Πατέρων της Αγίας και Μεγίστης Μονής του Βατοπαιδίου,  τμήμα της αγίας ζώνης, είχε δωρηθεί στην Μονή, από τον αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ΄ Κατακουζηνό (1341-1354), ο οποίος αργότερα παραιτούμενος από το αυτοκρατορικό αξίωμα, μόνασε στο Βατοπαίδι, με το όνομα Ιωάσαφ. Αφότου κατελήφθη η πόλη από τους Τούρκους το 1453, χάθηκαν τα ίχνη της Αγίας Ζώνης από την πόλη. Συνέβαινε όμως το εξής. Ο Άγιος Κωνσταντίνος, είχε φτιάξει έναν χρυσό σταυρό, για να τον προστατεύει στις εκστρατείες. Είχε εγχαράξει σε αυτόν και λειψανοθήκες στις οποίες είχε τοποθετήσει αποτμήματα ιερών λειψάνων αγίων, για να τον προστατεύουν στις σκληρές μάχες που έδινε και βεβαίως και ένα τμήμα της Αγίας Ζώνης. Τον Άγιο Κωνσταντίνο, μιμούνταν αρκετοί αυτοκράτορες και αυτό έκαμε και ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος (1185-1195), σε μια καθοριστική μάχη με τον βούλγαρο ηγεμόνα Ασάν, που νικήθηκε από τον τελευταίο. Στον χαλασμό της μάχης, ένας ιερέας άρπαξε τον σταυρό και τον πέταξε σε ένα ποτάμι, για να μην τον σπιλώσουν ηθικά οι βέβηλοι. Τον βρήκαν όμως μετά από λίγο καιρό οι Βούλγαροι και έτσι περιήλθε στα χέρια του Ασάν. Θα ακολουθήσουν και οι Βούλγαροι αυτοκράτορες τα παράδειγμα των βυζαντινών, φέροντας κοντά τους στις μάχες, την σεπτή και θαυματουργή Αγία Ζώνη, αλλά σε μια ιστορική μάχη με τους Σέρβους, θα ηττηθούν συντριπτικά από τον ηγεμόνα Λάζαρο (1371-1389), ο οποίος με θείο δέος και ευλάβεια, θα δωρίσει τόσο τον Σταυρό του Μεγάλου Κωνσταντίνου, όσο και το τμήμα της Αγίας Ζώνης, στην Αγία και Μεγίστη Μονή του Βατοπαιδίου, πέραν της δωρεάς του αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ΄ Κατακουζηνού. Έτσι διασώζεται μέχρι σήμερα, το χαριτόβρυτο  απότμημα της Αγίας Ζώνης της Παναγίας, στην Μεγίστη Μονή του Βατοπαιδίου, το οποίο με δέος και άφατη κατάνυξη, επισκέπτονται και κατανυκτικά προσεύχονται για την ευλογία του, εκατομμύρια πιστών από την οικουμένη, αλλά και πλήθος προσωπικοτήτων και ηγεμόνων από όλο τον κόσμο. Μεταξύ αυτών, ο βασιλιάς Κάρολος της Αγγλίας, ο ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν και πολλοί άλλοι.

Στον λαμπροστόλιστο ναό έτσι της Αγίας Ζώνης στην Κυψέλη, συνέρρευσαν μαζικά οι Αθηναίοι, για να εορτάσουν το κορυφαίο επίγειο σημείο της Παναγίας. Σημαιοστολισμένος ο ναός με την βυζαντινή πορφύρα και την καθολική φροντίδα και αγάπη των σεπτών ιερέων και των εθελοντών του ναού, έλαμπε και μετέδιδε τα πιο συγκινητικά αισθήματα ευλάβειας και κατάνυξης σε όλους τους πιστούς. Για την κορυφαία προσωπικότητα τη Παναγίας, που ως στοργική μητέρα του γένους των Ελλήνων, υποστασιοποιεί στην διαχρονία, όλα τα όσια και τα ιερά του ελληνισμού, σώζοντας με την θεία παρέμβασή της τα γένος, σε όλες τις κρίσιμες ιστορικές καμπές του. «Εκ παντίων με κινδύνων ελευθέροσον»! Γιατί η Πλατυτέρα των Ουρανών, είναι «και των προ αυτής αιτία και των μετά αυτής προστάτης και των αιωνίων πρόξενος» !

Του πανηγυρικού εσπερινού χοροστάτησε ο Άγιος Θαυμακού κ.κ. Ιάκωβος, συνεπικουρούμενος από τον αρχιερέα, Αρχιμανδρίτη, πατέρα Άνθιμο Ηλιόπουλο και τους άλλους ιερείς του ναού, κ.κ. Νιράκη Εμμανουήλ και Στάμο Χαράλαμπο. Με το πέρας της λειτουργίας επακολούθησε εκλιτάνευση της ιεράς εικόνος της Τιμίας Ζώνης της Παναγίας, στους παρακείμενους δρόμους της εκκλησίας και υπο τους χαρμόσυνους παιάνες της Φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων, που συνέγειρε τα πλήθη με τους ωραίους πανηγυρικούς σκοπούς της. Άφατη η συγκίνηση και η ευλάβεια των πιστών,  για την Θεομήτορα Παναγία, που έραιναν την εικόνα της, με μύρα και άνθη και εδεούντο κατανυκτικά στην χάρη της, να τους, βοηθήσει να υπερκεράσουν τις δυσκολίες της τρικυμισμένης ζωής μας και να τους απαλλάξει από κάθε θλίψη και ανάγκη. Και προξενούσε ηθικό δέος, αυτό το γιγάντιο ορθόδοξο μελίσσι – πομπή, που συνόδευε ευλαβικά την εικόνα της, στην μεγαλύτερη και πολυάριθμη συνοικία της Κυψέλης, μαζί με τους Αμπελοκήπους.

Με την επάνοδο στην εκκλησία, τον λόγο έλαβε ο σεπτός Επίσκοπος κ.κ. Ιάκωβος και αφού διεμήνυσε το παναθρώπινο μήνυμα αγάπης για την Τιμία Ζώνη της Παναγίας, του αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, τόνισε εμφατικά την μοναδική ευκαιρία που μας δίνει η εορτή της χαριτόβρυτης ζώνης της Παναγίας, για να αναβαπτιστούμε ηθικά και να ενωτιστούμε το ευλαβές μήνυμα της Παναγίας, που ανυψώνει ηθικά τον άνθρωπο και τον θωρακίζει απέναντι στα ευτελή μηνύματα της παθογενούς εποχής μας. Στην αντιφώνηση του, ο ευλαβής αρχιερέας της εκκλησίας πατέρας Άνθιμος Ηλιόπουλος, ευχαρίστησε τους πιστούς για την συγκινητική παρουσία τους στην εορταστική διήμερη πανήγυρη, που αναδεικνύει την αξεδιάλυτα δεμένη σχέση στο χρόνο, των Ελλήνων με την Παναγία, τους ευγενείς εθελοντές, το ενοριακό συμβούλιο και τις ακαταπόνητες κυρίες του φιλοπτώχου ταμείου, για την φροντίδα τους στον καλλωπισμό του ναού και την εν γένει συμβολή τους στην αρτιότητα της πανηγύρεως, την Φιλαρμονική του Δήμου Αθηναίων, για την εξαίρετη συμβολή της στην λαμπρότητα της εορτής, αλλά και την Ελληνική Αστυνομία, για την τήρηση των αψόγων μέτρων τάξης, κατά το εορταστικό διήμερο.

Χρόνια Πολλά ευλαβείς Αθηναίοι και η χαριτόβρυτη ζώνη της Παναγίας, μητέρας όλων των Ελλήνων, να χαριτώνει εσάς και τις ευσεβείς οικογένειές σας, να σας απαλλάσσει από κάθε «θλίψη και ανάγκη» και να σας χαρίζει κάθε ηθική ευτυχία ! Χρόνια Πολλά και πανευφρόσυνα !

Παραθέτουμε, το απολυτίκιο της Καταθέσεως της Τιμίας Ζώνης της Παναγίας : 

«Πρὸς δόξαν ακήρατον, ανερχομένη Αγνή, χειρί σου δεδώρησαι τω αποστόλω Θωμά την πάνσεπτον Ζώνην σου»

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 31 August 2019 | 9:42 pm


Από την Ορκωμοσία της αγαπημένης μου Αδελφής Ελένης, ως Περιφερειακού Συμβούλου Αττικής !

Από την  Ορκωμοσία της αγαπημένης μου Αδελφής Ελένης,
ως Περιφερειακού Συμβούλου Αττικής !

Με την προσήκουσα μεγαλοπρέπεια, την συμμετοχή πλήθους κόσμου, της πολιτικής, στρατιωτικής ηγεσίας, του ανωτάτου κλήρου και διπλωματών, έλαβε χώρα σήμερα Πέμπτη 29-8-19, στο Ζάππειο Μέγαρο, η τελετή ορκωμοσίας του νέου Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής. Αφότου ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος  κ.κ. Ιερώνυμος, διάβασε τον θρησκευτικό όρκο για τον νέο Περιφερειάρχη κ-ο Γιώργο Πατούλη και ευχήθηκε σε όλες τις παρατάξεις, με γνώμονα την ηθική ενότητα, να εργαστούν άοκνα για το καλό του λαού της Αττικής, πέρα από κομματικές διχοστασίες και άλλες διαιρέσεις, ορκίσθηκαν και απηύθυναν σύντομο χαιρετισμό όλοι οι αρχηγοί των εκλεγμένων παρατάξεων και έκλεισαν οι ομιλίες με τον λόγο του νέου Περιφερειάρχη Αττικής κ-ου Γιώργου Πατούλη. 

Ο  Γιώργος Πατούλης συγκινημένος, δήλωσε πως με όλες του τις ηθικές και πολιτικές δυνάμεις, θα εργαστεί αρμονικά με τις υπόλοιπες παρατάξεις, για να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα προβλήματα της Αττικής, πέρα από τις κομματικές τους διαφοροποιήσεις και αναφορές και θα καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια, για την ταχεία κοινωνική και οικονομική ανασυγκρότηση της Αττικής. Παράλληλα ο νέος Περιφερειάρχης, τόνισε εμφατικά τον συμβολισμό του τόπου και της ημερομηνίας που επέλεξε για την πραγμάτωση της Ορκωμοσίας, επισημαίνοντας ότι ο χώρος του Ζαππείου Μεγάρου, συμβολίζει την υπογραφή της εισδοχής της Ελλάδος στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, από τον μεγάλο Κωνσταντίνο Καραμανλή και η ημερομηνία της 29-ης Αυγούστου, συμβολίζει το 1949, την λήξη του αδελφοκτόνου εμφυλίου πολέμου, που τόσα δεινά επεσώρευσε στον τόπο. Και καταχειροκροτήθηκε από το πολυπληθές κοινό, που με πολλήν αγάπη επικρότησε, τον προσανατολισμό του, στην ενότητα του πολιτικού κόσμου και στην δημιουργία πλατιών κοινωνικών συναινέσεων, για να προχωρήσει ο τόπος μπροστά!

Επακολούθησε η ορκωμοσία και η υπογραφή της ανάληψης των καθηκόντων των νέων εκλεγμένων Περιφερειακών Συμβούλων. Παρόντες και εμείς και ηθικά περιχαρείς και υπερήφανοι, για να ευχηθούμε σε όλους καλή επιτυχία επ΄αγαθώ της αγαπημένης μας Αττικής , αλλά και για να καμαρώσουμε την αγαπημένη μας αδελφή Ελένη Αβραμοπούλου, στο μεγάλο της βήμα – ορκωμοσία της, ως εκλεγμένης Περιφερειακής Συμβούλου, του Κεντρικού Τομέα της Αττικής. Καλή επιτυχία γλυκιά μου αδελφή, που τόσα πολλά ΗΘΙΚΑ ΣΟΥ ΟΦΕΙΛΩ, για τα όποια μικρά μου επιτεύγματα και η πανεύφημος Παναγία, Μητέρα και Προστάτης του Ελληνισμού, να σου χαρίζει υγεία, δύναμη στα νέα σου καθήκοντα και να σκέπει και να χαριτώνει τα εμπνευσμένα βήματα της ζωής σου !

Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
Αθήνα, 29-8-129
www.panosavramopoulos.blogspot.gr 

Δημοσιεύθηκε στις 30 August 2019 | 1:32 am


Ο Εθνομάρτυρας Μητροπολίτης Χρυσόστομος και η πυρπόληση της Σμύρνης

Ο Εθνομάρτυρας Μητροπολίτης Χρυσόστομος και η πυρπόληση της Σμύρνης

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Το βράδυ της αποφράδας 27-ης Αυγούστου 1922 γράφονταν ο τραγικός επίλογος μιας εκ των δραματικοτέρων σελίδων της ελληνικής ιστορίας. Και σε τούτη, την αλήστου μνήμης έκφανση του ιστορικού μας γίγνεσθαι, ο κλήρος - αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού λαού - δεν μπορούσε παρά να έχει, την δική του συνδρομή. Με τον μαρτυρικό θάνατο του ακατάβλητου πατριώτη Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσόστομου Καλαφάτη, αφού προηγήθηκε η διαπόμπευσή του απο το φανατισμένο τουρκικό πλήθος, η Σμύρνη και μαζί της ολόκληρος ο ελληνισμός της Ιωνίας, παραδίδονταν στην θηριωδία των κεμαλικών στρατευμάτων υπο τον βαλή Νουρεντίν μπέη. Ποιά είναι όμως τα στοιχεία που συνθέτουν την κορυφαία φυσιογνωμία του διαπρεπή κληρικού και εθνομάρτυρος Χρυσόστομου ;  Μια έστω και σύντομη στα πλαίσια της επιφυλλίδας, αποτίμηση της πολυσχιδούς προσφοράς του, θεωρούμε πως συνάδει τόσο με τον σεβασμό της ιστορικής μνήμης, όσο και με την αφύπνιση του υγιούς εθνικού συναισθήματος.Ο Χρυσόστομος γεννήθηκε το 1867 στην Τρίγλια της Προποντίδος και σπούδασε στην περίφημη Ιερά Θεολογική
Σχολή της Χάλκης, όπου έλαβε το ζηλευτό θεωρητικό του υπόβαθρο στην Θεολογική επιστήμη. Σφυρηλατούμενος  στα εθνικά ιδεώδη, στο μεγάλο σχολείο της Χάλκης, εξεδήλωσε ενωρίς τις σπάνιες αρετές μιας πολυσχιδούς φυσιογνωμίας που εμέλλετο να πρωταγωνιστήσει στον Μικρασιατικό Ελληνισμό. Έτσι αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος μιας ομάδας φωτισμένων κληρικών που εγκαίρως  διείδαν τη δυνατότητα υλοποίησης της Μεγάλης Ιδέας. Η οποία εκφράζονταν πρακτικά με την προοπτική ενσωμάτωσης του συνόλου των ελληνικών πληθυσμών της Χερσονήσου του Αίμου, της Μικρασίας και των Αιγαιοπελαγίτικων νησιών. Αυτό το απαράμιλλο εθνικό του φρόνημα, βρήκε πεδίο δόξης λαμπρόν, στην υπόθεση του Μακεδονικού Αγώνα, όπου με αμείωτο πάθος και ένταση απο το 1902 μέχρι το 1910 σαν Μητροπολίτης Δράμας δίνεται στην επιτυχή έκβασή του. Η σύγκρουσή του με τις οθωμανικές αρχές της περιοχής είναι αναπόφευκτη, με αποτέλεσμα την ανεπιθύμητη απομάκρυνσή του απο την Μητρόπολη Δράμας, τη εντολή του Πατριάρχη Ιωακείμ Γ’, που γνωρίζοντας ωστόσο τις ικανότητές του, τον τοποθετεί στην νευραλγικής σημασίας για τον ελληνισμό Μητρόπολη Σμύρνης. Και στην Σμύρνη όμως ο φλογερός πατριώτης ευθύς αμέσως πρωτοστατεί σε κάθε δραστηριότητα εθνικού χαρακτήρα, που θα επισύρει την δυσφορία του τουρκικού στρατιωτικού κατεστημένου, ιδία του Νομάρχη Σμύρνης και επιστήθιου φίλου του Τούρκου Υπουργού εσωτερικών Ταλλάτ πασά, Ραχμή βέη. 

Το αρνητικό κλίμα επιτείνεται, όταν μετά τους Βαλκανικούς πολέμους 1912-1913 η νεοτουρκική κυβέρνηση εγκαινιάζει σκληρή πολιτική ανθελληνικών διωγμών. Ο Χρυσόστομος καταγγέλλει τις βιαιοπραγίες και την συνακόλουθη μαζική εκδίωξη, των ελληνικών πληθυσμών και επιτυγχάνει την αποστολή στην Σμύρνη Διεύθυνσης ανακριτικής επιτροπής απο τους πρέσβεις των μεγάλων δυνάμεων. Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και προικοδοτημένος με οξύ πολιτικό αισθητήριο καθώς έχει, αντιλαμβάνεται τους κλυδωνισμούς του οθωμανικού κράτους και απευθύνει έκκληση στον ελληνικό πληθυσμό της τουρκικής ενδοχώρας για παραμονή του στα πατρέα εδάφη της Σμύρνης, μέχρι της αποσυνθέσεως του τουρκικού κράτους. Παράλληλα οργανώνει την περίθαλψη και προστασία  των εκτοπισμένων πληθυσμών της Παλαιάς Φωκαίας, της Κρήνης, της Περγάμου και της Μαινεμένης, στην Μητρόπολη της Σμύρνης, σε συνάρτηση με την πετυχημένη προσπάθειας διεθνοποίησης της τουρκικής καταπίεσης. Τούτη η πολύμορφη προσπάθεια του για μιαν ακόμα φορά εξοργίζει τους τούρκους και με την κήρυξη του Α’ παγκοσμίου πολέμου ο Ραχμή βέης βρίσκει την πολυπόθητη ευκαιρία για να διατάξει την απομάκρυνση του Χρυσοστόμου απο την Μητρόπολη της Σμύρνης. Ετσι τον Αύγουστο του 1914 απελαύνεται στην Κωνσταντινούπολη όπου αποδύεται στην συγγραφή στα γαλλικά του έργου του «Ο Ελληνισμός της Μικρασίας και η Νέα Τουρκία», σε μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης της διεθνούς κοινότητας, για τα δεινά που υφίσταται ο Μικρασιατικός Ελληνισμός. Εδώ όμως επιχειρεί και μια σοβαρή παρέμβαση στην ελληνική πολιτική σκηνή υποδεικνύοντας στον βασιλιά
Κωνσταντίνο να απαγκιστρωθεί απο την κοντόφθαλμη στρατηγική της ουδετερότητας και να πολεμήσει στο πλευρό των συμμάχων.  Και πράγματι η συμπαράσταση των ελληνικών στα συμμαχικά στρατεύματα στο καίριας σημασίας Μακεδονικό μέτωπο, αποφέρει την επαύριο της νίκης ισχυρά διαπραγματευτικά όπλα στην ελληνική κυβέρνηση, που υπο τον εθνάρχη Ελευθέριο Βενιζέλο υπογράφει τον Οκτώβριο του 1918 την ανακωχή του Μούδρου. Ο δρόμος για την επιστροφή του Χρυσοστόμου στην Σμύρνη είναι πια γεγονός και ύστερα απο τέσσερα χρόνια επιστρέφει στα ιερά της χώματα, αξιώνοντας συνάμα την εκδίωξη του Ραχμή βέη απο την καρδιά της Ιωνίας. Σε μια ατμόσφαιρα άλλωστε πανδαισίας που δημιουργείται κατά την επιστροφή του σε πανηγυρική δοξολογία της Αγίας Φωτεινής, ανακοινώνει την εκστρατεία του για ένωση της Σμύρνης με την μητέρα Ελλάδα. Η πρωτομαγιά του 1919 επέπρωτο να αποτελέσει την άγια ημέρα όπου τα ελληνικά στρατεύματα κατόπιν εντολής του Ανωτάτου Συμβουλίου της διάσκεψης των Παρισίων, αποβιβάζονται στην Σμύρνη και την απελευθερώνουν μαζί με τον πληθυσμό της ενδοχώρας. Ενώ η υπογραφή της συνθήκης των Σεβρών απο τον Ελευθέριο Βενιζέλο τον Αύγουστο του 1920, με την οποία ολοκληρώνεται το μεγαλόπνοο σχέδιο της Ελλάδος των δυο Ηπείρων και των πέντε θαλασσών, θα εμπνεύσει την άμετρη εκτίμησή του για τον Εθνάρχη, που εν τω μεταξύ έχει καταξιωθεί σε παγκοσμίου βεληνεκούς διπλωματική φυσιογνωμία. Οι οξύτατες πολιτικές αντιπαραθέσεις όμως στην Αθήνα που συνοδεύονται με την απομάκρυνση του Βενιζέλου - τον Δεκέμβριο του 1920 - απο την πολιτική κονίστρα, οδηγούν κατά αδήριτο τρόπο στον διχασμό. Και ο Χρυσόστομος με παρρησία καιτοι Βενιζελικός σε μια ύστατη προσπάθειά του να αποτρέψει την επερχόμενη καταστροφή για τον ελληνισμό, στην οποία συντείνει η άνευρη και βυθισμένη μέσα στις έριδες ελληνική κυβέρνηση, τείνει χείρα βοηθείας στον βασιλιά Κωνσταντίνο. Άλλωστε το παρακμιακό κλίμα στην Σμύρνη που εναρμονίζεται την δίνη της ελληνικής κυβερνήσεως, τροφοδοτεί και η στείρα παρουσία του αυταρχικού αρμοστή Αριστείδη Στεργιάδη. Η διαδεχθείσα τον Ελευθέριο Βενιζέλο κυβέρνηση επιχειρεί την περαιτέρω διείσδυση των ελληνικών στρατευμάτων στα βάθη της Μικρασίας όπου τερματίζεται η νικηφόρος επέλασή τους στον ποταμό Σαγγάριο. Αυτοί όμως οι πολιτικοστρατιωτικοί ελιγμοί εν παραλλήλω με την απομάκρυνση του Εθνάρχη απο την κυβέρνηση, συνεπάγονται την βαθμιαία εγκατάλειψή μας απο τους συμμάχους, που υπο διαφορετικό πρίσμα βλέπουν πια την ανακατανομή του γεωπολιτικού χώρου στα παράλια της Μικρασίας. Ετσι προτείνουν στα πλαίσια συμβιβασμού την αποχώρηση των ελληνικών στρατευμάτων απο την Σμύρνη,  με αντάλλαγμα την παραχώρηση της ανατολικής Θράκης. Την πρόταση ο Χρυσόστομος θα χαρακτηρίσει τερατώδη και δικαίως αφού συναρτάται με την εγκατάλειψη του ελληνισμού της Ιωνίας.  Έτσι αδυνατώντας να προτάξει άλλη μορφή άμυνας ιδρύει μαζί με άλλους θαρραλέους κληρικούς και προκρίτους την Μικρασιατική Άμυνα, τον Οκτώβριο του 1921, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποφευχθεί η εκκένωση της Ιωνίας και να διασωθεί ο υπο την Ανατολή Ελληνισμός. Και σε αυτό όμως το εγχείρημα του ο Χρυσόστομος θα βρεί αντιμέτωπο τον αρμοστή Στεργιάδη που συντασσόμενος με την παραπαίουσα και καρκινοβατούσα βασιλική κυβέρνηση των Αθηνών, κηρύσσει παράνομη την  Μικρασιατική Αμυνα. 

Η κατάρρευση του μετώπου δεν αργεί  και η εκδηλωθείσα στις 13 Αυγούστου του 1922 τουρκική επίθεση συνοδεύετε απο την μαζική συρροή χιλιάδων προσφύγων της ενδοχώρας στην Σμύρνη. Καταδεικνύοντας την πλήρη ανυπαρξία στοιχειώδους σχεδίου για αναίμακτη εκκένωση του αμάχου πληθυσμού και την εγκατάλειψή του απο την ελληνική κυβέρνηση, στο έλεος της τουρκικής θηριωδίας. Και τούτη την τραγική  ώρα του χαλασμού - την οποία η διεθνής κοινότητα θα καταγράψει σαν ανεπανάληπτο δείγμα σφαγής, βιαιοπραγιών και φρικαλεοτήτων - ο Χρυσόστομος σαν στοργικός ποιμενάρχης  οργανώνει υποτυπωδώς την περίθαλψη των γεροντοτέρων και την στο μέτρο του δυνατού διαφυγή των γυναικόπαιδων. Οσο για τον εαυτόν του επιφυλάσσει τον τραχύ δρόμο του μαρτυρίου. Μετ’ επιτάσεως προσπαθούν να τον πείσουν οι διπλωματικοί εκπρόσωποι των μεγάλων δυνάμεων για την φυγάδευσή του. Αποκρούει σθεναρά κάθε τέτοια πρόταση δηλώνοντας «βαδίζω πρός το μαρτύριον» λίγο πρίν την συνάντησή του, με τον τούρκο στρατηγό  Νουρεντίν . Μαζί με τον προδομένο εναπομείναντα ελληνικό πληθυσμό παραμένει στην Αγία Φωτεινή. Σε λίγο ο Νουρεντίν αφού πρωτίστως του απευθύνει την κατηγορία του «προδότη» και του «εχθρού» του τουρκικού έθνους, ενώπιον του αλλαλάζοντος φανατισμένου πλήθους, τον παραδίδει στον όχλο για να τον διαπομπεύσει και να τον κατακρεουργήσει. Δεν θα κατορθώσουν ποτέ όμως οι τούρκοι, την ηθική εξόντωση του Χρυσοστόμου. Ο εθνομάρτυρας Χρυσόστομος αγωνίστηκε μέχρι αναλώσεως της βιολογικής του ικμάδος για την προάσπιση του Ελληνισμού της Ιωνίας, διατρανώνοντας το μεγαλείο της αδούλωτης ελληνικής ψυχής, μα και την αδιαίρετη σχέση λαού και εκκλησίας. Και για τούτη του την προσφορά θα μείνει για πάντα αθάνατος στα μύχια της καρδιάς μας. Η Ορθόδοξη εκκλησία ανακήρυξε τον Χρυσόστομο Άγιο και Εθνομάρτυρα και η σεπτή μνήμη του εορτάζεται την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. To παρόν έχει δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 28 August 2019 | 11:18 am


Ηθική έξαρση για τον Αγιομάρτυρα Φανούριο, στον ομώνυμο ναό του Ιλίου !

Ηθική έξαρση για τον Αγιομάρτυρα Φανούριο, στον ομώνυμο ναό του Ιλίου !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Με την προσήκουσα μεγαλοπρέπεια και μέσα σε ένα κλίμα ηθικής έξαρσης εορτάστηκε, στον λαμπροστόλιστο ναό του Αγίου Φανουρίου Ηλίου, η σεπτή μνήμη του μεγαλομάρτυρος της Ορθοδοξίας μας Αγίου Φανουρίου, που μέσα από τα δώδεκα οδυνηρά μαρτύριά του, θυσιάστηκε για την ορθοδοξία και διατράνωσε την ηθική υπεροχή του χριστιανισμού. Πλήθος κόσμου συνέρρευσε έτσι κατασυγκινημένο και με άφατη κατάνυξη στον ευλαβή ναό του Αγίου Φανουρίου Ιλίου – Μετόχι του Βρεφοκομείου Βουλιαγμένης, για να τιμήσει τον σεπτό μάρτυρα του Χριστού Φανούριο και να αντλήσει ηθική δύναμη, από την ιδεοφόρο χριστιανικά ζωή του.  Κατά την ορθόδοξη παράδοση ο νεοαφανής Άγιος Φανούριος, είναι προστάτης των απολεσθέντων αντικειμένων, ζώων, ακόμα και ανθρώπων – ιδία παλαιότερα σε εμπολέμους καταστάσεις- που με την ευλογία το φανερώνονταν. Τα γεγονός αυτό δημιούργησε μια ξεχωριστή λατρευτική παράδοση, βάσει της οποίας οι πιστοί φτιάχνουν μια πίτα φανουρόπιτα, από νηστίσιμα υλικά, την οποία πηγαίνουν στην εκκλησία και αφού την ευλογήσει ο ιερέας, την  προσφέρουν στους παρευρισκόμενους στην εκκλησία, προκειμένου ο Άγιος, να τους βοηθήσει να βρούν τα πολύτιμα αντικείμενα που έχουν απολέσει. 

Η λατρεία του Αγίου, εκκινά από την Ρόδο, στην οποία ευρέθη  εικόνα του, κατά τις ανασκαφές στα ερείπια παλαιού ναού, έξω από τα τείχη της πόλης. Την ιερή εικόνα αποκάλυψε ο Μητροπολίτης Ρόδου Νείλος (1355-1369), διαβάζοντας την επιγραφή «Άγιος Φανούριος». Η εικόνα απεικόνιζε έναν στρατιωτικό, ο οποίος έφερε μια λαμπάδα, κρατούσε σταυρό και ήταν πλαισιωμένος από 12 σκηνές του μαρτυρίου του. Ο Επίσκοπος Νείλος, καθιέρωσε ως ημερομηνία εορτής του Αγίου Φανουρίου, την ημέρα της ανεύρεσης της εικόνας του 27 Αυγούστου. Από την Ρόδο, η φήμη και η λατρεία του Αγίου, διεδόθη στα Δωδεκάνησα και ιδίως στην Κρήτη, στην οποία σήμερα υπάρχουν τρία μοναστήρια του και δεκάδες ναοί στην μνήμη του. 

Αλλά η φανουρόπιτα, είναι συνυφασμένη και με ένα άλλο σημαντικό γεγονός, με την ζωή του Αγίου και δη με την μητέρα του.  Κατά την παράδοση η μητέρα του ήταν πολύ σκληρή και άκαρδος άνθρωπος, συμπεριφερόμενη με κοινωνική τραχύτητα. Αυτός ο  τρόπος ζωής της την οδήγησε στην κόλαση. Ο Άγιος Φανούριος κατέβαλε προσπάθειες να την συνετίσει και να την φέρει στον ορθό δρόμο, επι ματαίω. Ο άκαμπτος χαρακτήρας της δεν το επέτρεπε. Μάλιστα ο Άγιος περίλυπος την τράβηξε – με την βοήθεια κρεμμυδόφυλου, που μετά βίας είχε η ίδια δώσει σε έναν ζητιάνο – μαζί με τον Αρχάγγελλο Γαβριήλ, καθώς είχε πιαστεί μαζί με τρείς άλλες γυναίκες. Αλλά η μητέρα του Φανουρίου αμετανόητη, τις ξανάσπρωξε στην κόλαση. Και τότε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, είπε στον Άγιο Φανούριο, η μητέρα σου, υπέπεσε σε μεγάλο ολίσθημα, δεν μπορώ να την βοηθήσω. Περίλυπος έτσι ο Άγιος Φανούριος, με οδυνηρά δάκρυα παρακάλεσε να μην  φτιάχνεται τίποτα για αυτόν, αλλά μόνον για την αμαρτημένη ψυχή της μητέρα του, παρακαλώντας τον μεγαλοδύναμο Θεό, να συγχωρήσει την ψυχή της.  Έξ αυτού του λόγου, στην εορτή της μνήμης του Αγίου Φανουρίου, οι πιστοί φτιάχνουν φανουρόπιτες και αφού τις ευλογήσουν στην εκκλησία, της μοιράζουν στους φτωχούς, με την παράκληση να προσευχηθούν στην θεία δύναμη, για να συγχωρηθεί η ψυχή της μητέρας του «Ο Θεός σχωρέστ΄ τη μάνα του Αγίου Φανουρίου». Στην εξακτίνωση της δημοφιλίας του Αγίου Φανουρίου, συνετέλεσε η παρήχηση του ονόματος του, προς το φαίνω, ήτοι φανερώνω. Και έτσι οι άνθρωποι κάνουν τάματα στον Άγιο,  παρακαλώντας τον, να τους φανερώσει πολύτιμα χαμένα τους αντικείμενα, ζώα στα χωριά, ακόμα και ανθρώπους που θα ήθελαν να φανερωθούν στη ζωή τους. «Άγιε Φανούριε φανέρωσέ το και θα σου φτιάξω μια φανουρόπιτα, για την ψυχή της μητέρας σου». «Του φέγγει ο Άγιος Φανούριος» λέει ο λαός μας, για κάποιον που τα πράγματα του πάνε κατ΄ευχήν στην ζωή του. Επίσης στην Κύπρο, στην Κρήτη, στην Σκιάθο και στην Φλώρινα, οι ανύπαντρες κοπέλες, φτιάχνουν φανουρόπιτες, για να τους φανερώσει ο Άγιος, έναν καλό άνθρωπο στην ζωή τους και να παντρευτούν. Τέλος σημειώνουμε ότι κατά μια δοξασία, ο Άγιος Φανούριος, είναι  ο προστάτης των καραγκιοζοπαιχτών – τους φανέρωνε δουλειές στα δύσκολα προπολεμικά χρόνια – και για αυτό απεικονίζεται προπολεμικά στο επίσημο λάβαρο, του Πανελλήνιου Συλλόγου Παιχτών Θεάτρου Σκιών

Στο πανέμορφο και μεγαλοπρεπές λοιπόν Μετόχι του Αγίου Φανουρίου, Ιλίου, σύσσωμος ο ευσεβής λαός των Αθηνών, προσήλθε κατανυκτικά, για να τιμήσει την ευλαβή μορφή του Αγίου. Της πανηγυρικής λειτουργίας, χοροστάτησε ο σεπτός Επίσκοπος της πάλαια ποτέ Διαλαμψάσης Μητρόπολης Θεσπιών κ.κ. Συμεών, που έχει την υπερτάτη ηθική τιμή να είναι και Πρωτοσύγκελος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, συγχοροστατούντων των ευλαβών ιερέων του ναού, πατέρων κ.κ. Νικόλαου Βλαβιανού (προϊσταμένου του ναού) και Χρήστου Βλάχου, πνευματικού, εξομολόγου του ναού, αλλά και άλλων ιερέων της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, που προσήλθαν ευλαβικά για να τιμήσουν την μνήμη του Αγίου Φανουρίου.  Με το πέρας της θείας λειτουργίας, ο Επίσκοπος κ.κ. Συμεών, αφού διεβίβασε το διάστικτο από αγάπη μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, ευχήθηκε στο χριστεπώνυμο πλήθος «Ο Άγιος Φανούριος να εμπνέει την ζωή μας, και να φανερώνει το νόημα της αληθινής ζωής, ώστε να ξυπνήσουν μέσα μας τα πνευματικά αισθητήρια και η ευαισθησία μας, για το ποιός είναι ο αληθινός σκοπός της ζωής».

Παραθέτουμε το Απολυτίκιο του Αγίου Φανουρίου :

Φερωνύμως ἐκλάμψας, ἐκ τῆς Ῥόδου Φανούριε, ὡς φωστὴρ ἀεὶ καταυγάζεις, Ἐκκλησίας τὸ πλήρωμα• τὴν γνῶσιν φανεροῖς γὰρ τῶν κρυπτῶν, νοσήματα διώκεις χαλεπά, καὶ παρίστασαι ταχύτατος βοηθός, τῶν πίστει ἀναβοώντων• Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ φανερώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, μέγιστα θαύματα.

Χρόνια Πολλά και πανευφρόσυνα φίλες και φίλοι και ο Άγιος Φανούριος, να σκέπει τις οικογένειές σας και να σας φανερώνει κάθε ευτυχία στην ενάρετη ζωή σας.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 27 August 2019 | 9:51 pm


Πύργος - Ειδήσεις και Νέα

Δείτε αγγελίες στην πόλη/περιοχή Πύργος





Φιλικοί ιστότοποι: