Ειδήσεις &
Τοπικά Νέα

Ελλάδα   »   Ν. Ηλείας   »   Πύργος    »    Ειδήσεις & Τοπικά Νέα

Ηθική έξαρση για τον Προφήτη Ηλία, στην ομώνυμη εκκλησία του Παγκρατίου !

Ηθική έξαρση για τον Προφήτη Ηλία, στην ομώνυμη εκκλησία του Παγκρατίου !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Στο πανέμορφο 2-ο Διαμέρισμα του Παγκρατίου, που αναδύει όλη την αύρα και την ομορφιά της παλιάς αριστοκρατικής Αθήνας, συνέρρευσε μαζικά την Πέμπτη 19-7-2018 το απόγευμα, σε μια μεγαλειώδη αληθινά εκκλησιαστική λειτουργία, όλη η Αθήνα, για να εορτάσει πανηγυρικά και να τιμήσει την σεπτή μνήμη του Προφήτη Ηλία του Θεσβίτη. Προστάτη εν άλλοις των αρτοποιών και των γουναράδων, που κατήγετο από την φυλή του Ααρών. Της έξοχης θείας φυσιογνωμίας της Ορθοδοξίας μας, που με ξεχωριστή ζέση και αυταπάρνηση διατράνωσε την πίστη του στον Θεό. Υπέστη ανελέητα κυνηγητά ο ιερός Ηλίας από τον τότε βασιλιά Αχαάβ και την μοχθηρή γυναίκα του Ιεζάβελ στην Σιδωνία, καθώς εξεδίωκε τις ειδωλολατρικές θεότητες, αλλά δεν κάμφθηκε ποτέ το χριστιανικό φρόνημά του. Ακόμα και όταν αναγκάστηκε να κρυφτεί σε μια σπηλιά πέρα από τον Ιορδάνη, τρεφόμενος με ολίγο φαγητό που του έφερνε κάθε πρωί ένας κόρακας και ολιγότερο ακόμη νερό. Για να τιμωρήσει την αθεΐα του βασιλιά Αχαάβ, ο Προφήτης Ηλίας προσευχόμενος, είχε προξενήσει ανομβρία για τρεισήμισι χρόνια στην περιοχή του και έτσι κρύφτηκε στην σπηλιά, ώστε να αποφύγει την μήνιν του βασιλιά. Αλλά ξεχωριστός και ευλογημένος ήταν ακόμα ο ιερός Ηλίας και από τον Ιησού. Διότι όταν έλαβε χώρα  μεταμό-ρφωση του Κυρίου, οι μαθητές του είδαν στο βουνό τους προφήτες Ηλία και Μωυσή, να συνομιλούν με τον Κύριο. Στην συνείδηση άλλωστε πολλών χριστιανών της εποχής είχε ταυτιστεί ο Προφήτης Ηλίας με τον Ιησού, βλέποντας τα θαύματά του και ακούγοντας την διδασκαλία του. Θα ρωτήσει ο Ιησούς : «Τίνα με λέγουσιν οἱ άνθρωποι είναι;». Και οι μαθητές του θα απαντήσουν «Ιωάννην τὸν βαφτιστήν, άλλοι δὲ  Ηλίαν....» !


Στο αρχοντικό Παγκράτι και στην ομώνυμη λαμπροστόλιστη εκκλησία του Προφήτη Ηλία, που ανέδυε την γλυκιά κατάνυξη της Ορθοδοξίας και κατήυγαζε την πορφύρα της βυζαντινής μεγαλοπρέπειας, έσπευσαν σωρηδόν, τόσον οι Αθηναίοι του ιστορικού 2-ου Διαμερίσματος, όσο και πλήθος Αθηναίων από τα άλλα διαμερίσματα της πόλης, για να τιμήσουν την έξοχη ηθικά μνήμη του κορυφαίου Προφήτη της Ορθοδοξίας μας και να αντλήσουν ψυχικές δυνάμεις, από την θεία χάρη του. Και φάνταζε σε αυτό το κατανυκτικό λιόγερμα του Ιουλίου, η πανέμορφη εκκλησία της οδού Αρύββου, σαν ένα πελώριο ξωκκλήσι, που θαρρείς ανέδυε από την μεγάλη πύλη του, ο Προφήτης Ηλίας. Με έκδηλη την φροντίδα και την αγάπη στον καθαρισμό και στολισμό του ναού, από τον αρχιερέα της εκκλησίας αρχιμανδρίτη κ-ο Κωνσταντίνο Σκαρτούλη. Της πανηγυρικής λειτουργίας χοροστάτησε ο σεπτός Επίσκοπος Μεθώνης και Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος κ.κ. Κλήμης  -  που για δεκαπέντε χρόνια άλλωστε ιερουργούσε στον ναό του προφήτου Ηλία Παγκρατίου – συνεπικουρούμενος από τους ιερείς του ναού, αλλά και άλλους ιερείς που προσήλθαν για να τιμήσουν την μνήμη του Αγίου Ηλία.


Με το πέρας της λειτουργίας επακολούθησε εκλιτάνευση της ιεράς εικόνος του Προφήτη Ηλία και αποτμήματος ιερών λειψάνων, στους περιμετρικούς της εκκλησίας δρόμους του Παγκρατίου, υπο τους γλυκύτατους ήχους της Φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων, που προσέδωσαν ιδιαίτερη λαμπρότητα, στην κατανυκτική λιτανεία. Και διάστικτοι από κατάνυξη και ευλάβεια οι κάτοικοι των πολυκατοικιών κατά την περιφορά, έραιναν την εικόνα του Προφήτου, με άνθη και αρώματα. Στιγμές πραγματικά ηθικής έξαρσης για όλο το εκκλησίασμα. Είναι άπειρα τα κοιτάσματα της ευσέβειας του ελληνικού λαού, που μέσα στα γλυκά νάματα της βρυσομάνας πηγής της ορθοδοξίας,  η οποία συνθέτει κεντρικά την ταυτότητά του, σφυρηλατεί την ψυχική του ενότητα.

Με την επάνοδο στον ναό κατά την απόλυση, τον λόγο έλαβε ο Επίσκοπος κ.κ. Κλήμης έμφορτος από συγκίνηση αφού βρίσκονταν στην κυριολεξία στο σπίτι του – στον ναό που διήλθε το μεγαλύτερο μέρος της ιερατικής διακονίας του – και αφού διεμήνυσε το χαρμόσυνο μήνυμα για την εορτή, του αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, αναφέρθηκε στο ευγενές ορθόδοξο σήμα που εξέπεμψε ο ιερός Ηλίας, και κραταίωσε με τον λιτό και αυστηρά χριστιανικό βίο του. Συνακόλουθα τόνισε εμφατικά την αδιαίρετη σχέση λαού και εκκλησίας, εκκλησίας και λαού, που πάντα αποτελούν τον στυλοβάτη του έθνους και πρωταγωνιστούν ιστορικά σε κάθε προσπάθεια εθνικής αφύπνισης και αναγέννησης. Εν συνεχεία τον λόγο πήρε ο ευλαβής αρχιερέας του ναού, πατέρας Κωνσταντίνος Σκαρτούλης και αφού ευχαρίστησε ευγενικά τους ευλαβείς πιστούς που προσήλθαν με θέρμη καρδιάς στις πανηγυρικές εκδηλώσεις, τους εθελοντές, τις κυρίες του φιλοπτώχου ταμείου και το ενοριακό συμβούλιο, που πάσχισαν για τη αρτιότητα του ναού και της πανηγύρεως,  την Φιλαρμονική του Δήμου Αθηναίων, που λάμπρυνε την εορτή, καθώς και την ελληνική αστυνομία για την άψογη τήρηση των μέτρων τάξης, ευχήθηκε εγκάρδια σε όλους Χρόνια Πολλά και ο Προφήτης Ηλίας, να ευλογεί και να χαριτώνει τα βήματά τους.

Χρόνια Πολλά αγαπημένες μου Αθηναίες και Αθηναίοι και ο Ιερός Ηλίας, να σας χαρίζει υγεία και να στεφανώνει με ηθικές επιτυχίες, κάθε σας εγχείρημα στην ζωή. Χρόνια Πολλά και πανευφρόσυνα.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 21 July 2018 | 10:21 am


Με καραγκιόζη, σινεμά στην «Μπομπονιέρα» και τζάζ, διασκεδάζει η μεταπολεμική Αθήνα !

Με καραγκιόζη, σινεμά στην «Μπομπονιέρα» και τζάζ, 
διασκεδάζει η μεταπολεμική Αθήνα !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Και ενώ οι Αθηναίοι μεσούντος του οδυνηρού εμφυλίου πολέμου, ξεχύνονται στην καλοκαιρινή διασκέδαση που τόσο είχαν στερηθεί στα αλγεινά χρόνια της κατοχής και ένα άλλο ακόμα λαϊκό θέαμα ανθεί, μέσα στην γενικότερη πολιτιστική έξαρση. Είναι αυτό του καραγκιόζη που συναρπάζει ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά. Πλήθος από «μπερντέδες» έχει στηθεί σε πολλές γειτονιές για να διασκεδάσουν μικρούς και μεγάλους.  Κάποιες στατιστικές έτσι καταγράφουν το μεγάλο τζίρο που αναπτύσσεται γύρω από τα πολυποίκιλα προγράμ-ματα, τούτο το καλοκαίρι του ΄46.  Υπολογίζεται έτσι ότι οι Αθηναίοι ξοδεύουν γύρω στα 137 εκατομμύρια καθημερινά, ενώ όλη την καλοκαιρινή σεζόν θα δαπανήσουν παραπάνω από 13 δισεκατομμύρια, 750 εκατομμύρια δραχμές.  Ένας γαλαξίας καλλιτεχνικών θεαμάτων, αλλά και καταστημάτων διασκεδάζει τους Αθηναίους. Σινεμάδες, θέατρα, καραγκιόζης και πολλά άλλα ακόμη. Ενώ και τα αναψυκτήρια και τα ζαχαροπλαστεία έχουν την τιμητική τους. Κάθε μέρος της διασκέδασης των Αθηναίων, σφύζει από κόσμο. 


Μια στατιστική λέει ότι καταναλίσκονται ημερησίως περί τις 50.000 γκαζόζες. Και μπορεί ακόμα να φανταστεί ο αναγνώστης τι άλλο καταναλίσκουν οι Αθηναίοι, από γλυκά, φαγητά και ποτά. Μυριάδες κομμάτια και μερίδες από φαγητά και γλυκά και αμέτρητες ποσότητες από κρασί, μπύρες και ποτά. Και είναι πολύμορφο καλλιτεχνικά και κοινωνικά πολύχρωμο, αυτό το ξεφάντωμα των Αθηναίων, τούτο το θερμό καλοκαίρι του ΄46. Από τις εξαίσιες χορευτικές βραδιές που πραγματοποιεί το ξενοδοχείο «Απέργη» στην Κηφισιά, που ήδη από τις 11
Ιουλίου υποδέχεται τους πελάτες του, μέχρι το ταπεινό ουζάδικο της λαϊκής γειτονιάς. Η κοινωνική αντίστοιξη αποτυπώνεται και στους σινεμάδες της εποχής. Από το λαϊκό κινηματογράφο «Νίκου» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, του οποίου το εισιτήριο ανέρχεται στις 800 δρχ, έως και την πολυτελή «Μπομπονιέρα» της Κηφισίας, που φιλοξενεί τον Ιούλιο του 1946 στην «Νέα της Σκηνή» το επιτυχημένο έργο του Σόμερσετ Μόμ, «Ανατολικά του Σουέζ», με πρωταγωνιστές τους Νίκο Χατζίσκο, Μελίνα Μερκούρη και Γ. Γληνού. Αλλά στην «Μπομπονιέρα» που ξαναζεί τούτη την περίοδο την προπολεμική της αίγλη, παίζεται λίγες μέρες αργότερα από τον θίασο της κ-ας Κατερίνας, το σπουδαίο θεατρικό έργο «Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ» του Όσκαρ Ουάιλντ.


Αλλά ενώ τα λαϊκά στρώματα ξεφαντώνουν στο κέντρο της Αθήνας και τις Τζιτζιφιές, ένα μεγάλο κομμάτι των αστικών στρωμάτων της Αθήνας, προσφεύγει στην ολόδροση και καταπράσινη Κηφισιά, που διάγει και αυτή μέρες μεγάλης δόξης. Ιδιαίτερα τις Κυριακές το καταπράσινο προάστιο κατακλύζεται από κόσμο που θέλει να αρδεύσει την καλοκαιρινή θαλπωρή του. Στο πεδίο της διασκέδασης στην Κηφισιά, δεσπόζει το επιβλητικό κέντρο «Κερασιές», που συγκεντρώνει  στην σάλα του την κοινωνική αριστοκρατία της εποχής. Βλέπετε μαζί με την εξαίσια κουζίνα του, έχει την επικουρία μιας σπουδαίας ορχήστρας, που μαγνητίζει τους Αθηναίους. Διευθυντής της ο Κώστας Πρέντας και τα τραγούδια εκτελούν οι Βάσος Σεϊτανίδης και η Μπέσυ Μαρτέν - η απαράμιλλη τραγουδίστρια με τον Τόνυ Μαρούδα του τραγουδιού «Εγώ θα σ΄ αγαπώ και μην σε νοιάζει». Ακόμα την σαγηνευτική ορχήστρα επικουρεί ο διαπρεπής τζάζμπαντίστας Ρεμί,  που με την καλλιτεχνική δεξιοτεχνία του, συνεγείρει τους νεότερους ιδία θαμώνες του μαγαζιού! 

Αλλά μέρες δόξης ακόμα πιο έξω στα βόρεια προάστια, στην Εκάλη,  γνωρίζει  και το κοσμικό κέντρο – ρεστωράν «Διανίτα», ιδιοκτησίας του ξενοδοχείου «Διάνα», το οποίο τα Σαββατοκύριακα, υπερκατακλύζεται από κόσμο. Μεγάλα του ατού, ο πανοραμικός και ολόδροσος κήπος του, αλλά και η αισθαντική ορχήστρα του, την οποία διευθύνει ο Αύγουστος Αβατάγγελος. Αλλά η μεγάλη έκπληξη του καλλιτεχνικού σχήματος, είναι  η τουρκάλα τραγουδίστρια Σεβίν Χανούμ, που εξεγείρει με το ταμπεραμέντο της, τους θαμώνες της «Διανίτα». Όμως το μεγάλο σουξέ και επιτυχία της Σεβίν Χανούμ, θα την οδηγήσει για περισσότερα χρήματα λίγο αργότερα στο κέντρο «Μαϊάμι». Στην Κηφισιά όμως και επι της οδού Μαραθώνος 21, ανοίγει την πολυτελή σάλα του και ένα ακόμη υψηλού κύρους νυχτερινό κέντρο το «Ο Ντελισιέ». Σε αυτό πρωταγωνιστεί το ορχηστρικό σχήμα του διακεκριμένου μουσικού Αλέκου Γεωργιάδη, που ξεχώριζε πάντα στο καλλιτεχνικό φάσμα, για τα υψηλής ποιότητας  τραγούδια του. Έτσι κυλούσε κατά το ένα μέρος της, η ζωή στην Αθήνα, τούτο το θερμό καλοκαίρι του ΄46 ! Γιατί υπήρχε και το άλλο μέρος, το οδυνηρό, του επάρατου, αδελφοκτόνου – εμφυλίου πολέμου …

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 20 July 2018 | 12:08 am


Κατανυκτικός ύμνος για τον Αγιομάρτυρα Αιμιλιανό, στον ομώνυμο ναό του Λόφου Σκουζέ (Κολωνός) !!!

Κατανυκτικός ύμνος για τον Αγιομάρτυρα Αιμιλιανό,
στον ομώνυμο ναό του Λόφου Σκουζέ (Κολωνός) !!!

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Έλαμπε από την βυζαντινή πορφύρα προ ολίγου,  σήμερα Τετάρτη 18-7-18, ο αισθαντικός και καταπράσινος λόφος του Σκουζέ στον Κολωνό – αυτός ο έξοχος πνεύμονας της Αθήνας μας - και μυροβολούσε από την θρησκευτική κατάνυξη του καταιγιστικού πλήθους των Αθηναίων, που συνέρρευσαν πανηγυρικά, για να εορτάσουν - τιμήσουν, την ιερή μνήμη του μάρτυρος της Ορθοδοξίας μας Αιμιλιανού. Του θεοφόρου νέου από το Δορύστολο της Θράκης, που έμπλεος από ατράνταχτη πίστη και απαράμιλλη ζέση για το ιδεώδες της Ορθοδοξίας, ατρόμητα γκρέμισε τα είδωλα ενός ειδωλολατρικού ναού και παρουσιάστηκε  αμέσως – για να αποτρέψει την ενοχοποίηση οιουδήποτε άλλου αθώου – στο έπαρχο του Ρωμαίου αυτοκράτορος Ιουλιανού του Παραβάτη, για να του δηλώσει την κάθετη και έμπρακτη αντίδρασή του, σε  μια θρησκεία ψεύτικη, φθαρτή και χωρίς ηθικό περιεχόμενο ! Και ο έπαρχος τότε διέταξε στην άρνηση του ιερομάρτυρά μας να ζητήσει συγνώμη, να τον ξυλοκοπήσουν ανηλεώς, να τον βασανίσουν φριχτά και εν τέλει να τον κάψουν ζωντανό ! Μα ήταν τέτοιο το πύρωμα της ψυχής του λαμπρού νέου της Θράκης, για την πίστη του Χριστού μας, που καμιά πυρά, δεν μπορούσε να το υποστείλει. Μαρτύρησε καιόμενος φριχτά, για να κερδίσει ωστόσο την βασιλεία των ουρανών και τον ιερό ηθικό κότινο, του προστάτη της ορθοδοξίας.

Στον λαμπροστόλιστο ναό λοιπόν του Αγίου Αιμιλιανού, στον κατάδροσο λόφο του Σκουζέ, που κατήυγαζε την θεία κατάνυξη της εορτής, αλλά και εξέπεμπε την ηθική φροντίδα με την καλωσιά του, όλων των συντελεστών του ναού, έδωσαν το δυναμικό παρόν οι Αθηναίες και οι Αθηναίοι, από όλα τα διαμερίσματα της Αθήνας, για να αποτίσουν τον ελάχιστο φόρο τιμής, στον αγνό και ιδεοφόρο νέο της Ορθοδοξίας, Αιμιλιανό. Του πανηγυρικού εσπερινού χοροστάτησε ο σεπτός Επίσκοπος Θεσπιών και Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών κ.κ. Συμεών Βολιώτης – που συνέγειρε καρδιές και συνειδήσεις, με τον μελίρρυτο και διάστικτο από ανθρώπινη αγάπη λόγο του - συνεπικουρούμενος από άλλους ιερείς της Αρχιεπισκοπής και γειτονικών ναών, αλλά και από τους ευλαβείς ιερείς της εκκλησίας, προεξάρχοντος του αρχιερέως του ναού, πατρός Νικολάου Αργυροπούλου. Με το πέρας της θείας λειτουργίας επακολούθησε εκλιτάνευση της ιεράς εικόνος του Αγίου Αιμιλιανού, αλλά και αποτμήματος ιερών λειψάνων, στους περιμετρικούς του ναού δρόμους, του πανέμορφου διαμερίσματος του Κολωνού. Ιδιαίτερο χρώμα στην λαμπρή και επιβλητική πομπή, έδωσε με τους γλυκείς παιάνες της, η Φιλαρμονική του Δήμου Αθηναίων, που προσήλθε για να τιμήσει την σεπτή μνήμη του ιερομάρτυρος Αιμιλιανού. Έμφορτοι από ηθική έξαρση, για την κατανυκτική εορτή,  οι κάτοικοι των πολυκατοικιών στους δρόμους της πομπής του 4-ου Διαμερίσματος, έραιναν με ροδοπέταλα και μύρα την εικόνα του Αγίου και προσεύχονταν ευλαβικά, για τις πρεσβείες του, ώστε να έλθει αρωγός στην ζωή τους, στις δίσεκτες μέρες της πολύπαθης εποχής μας. Άπειρη η ευλάβεια και η προσήλωση του αθηναϊκού λαού, στις αδαμάντινες – ιερές διδαχές και τα άγια καταπιστεύματα της Ορθοδοξίας μας. Το εισπράττει ο επισκέπτης και ο ευλαβής προσκυνητής, σε κάθε ορθόδοξο στολίδι της Αθήνα μας. Και είναι περισσότερο από ποτέ επίκαιρος εδώ ο πρωτόθρονος οικουμενικός μας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης, που επισημαίνει με νόημα «Στα ξωκλήσια και τα μοναστήρια ο ελληνικός λαός, αναγεννάται ηθικά και σφυρηλατεί την ενότητά του. Αντλώντας δύναμη, από αυτήν την μοναδική ηθική μέθεξη που του προσφέρει η μύξη από το θυμάρι και το λιβάνι» !!! Και σαν ένα πανέμορφο – πελώριο ξωκκλήσι έμοιαζε χθές το Διαμέρισμα του Κολωνού, ζωσμένο από το ανθρώπινο μελίσσι των επισκεπτών του, που προσήλθαν ευλαβικά να τιμήσουν τον ιδεοφόρο Αιμιλιανό. 

Με την επάνοδο στον ναό, τον λόγο έλαβε ο ευσεβής Επίσκοπος κ.κ. Συμεών και αφού διαβίβασε το μήνυμα αγάπης του αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου επ αφορμή της πανηγυρικής εορτής του Αγίου, εμφατικά τόνισε την ανάγκη να εμπεδώσουμε ως κοινωνία τα ιερά μηνύματα, της αταλάντευτης πίστης, της σταθερότητας, αλλά και της αποφασιστικότητας, στον δρόμο του αίματος και της θυσίας, του Αγίου Αιμιλιανού και να καταστούμε και μείς ακλόνητοι στυλοβάτες, των ιδανικών και των ιερών αξιών της ορθοδοξίας μας, που είναι και η μοναδική και αληθής οδός, της ηθικής μας σωτηρίας. Περαίνοντας στην αντιφώνησή του, τον λόγο έλαβε ο προϊστάμενος του ναού, πατέρας Νικόλαος Αργυρόπουλος, και αφού ευχαρίστησε εγκαρδίως το χριστεπώνυμο πλήθος, που με περίσσεια καρδιάς συμμετείχε δυναμικά στο εορταστικό πανηγυρικό διήμερο, την φιλαρμονική του Δήμου που χρωμάτισε την εορτή, το τμήμα του Ερυθρού Σταυρού που ευγενικά τίμησε την εκδήλωση,  το ενοριακό συμβούλιο, το φιλόπτωχο ταμείο και τους ευγενείς εθελοντές, που αγόγγυστα δούλεψαν για να λαμπρύνουν με την φροντίδα τους την εκκλησία, αλλά και την Διοίκηση της Τροχαίας, που συνέδραμε στα άψογα μέρα τάξης της πανηγύρεως, ευχήθηκε Χρόνια Πολλά και ο εμπνευσμένος νέος της Ορθοδοξίας μας Άγιος Αιμιλιανός, να είναι ηθικός παραστάτης κάθε χριστιανού.

Στην εκδήλωση προεξάρχοντος του προέδρου της ελληνικής δημοκρατίας κ.κ. Προκόπη Παυλόπουλου, παρέστησαν πλήθος προσωπικοτήτων, από το φάσμα των γραμμάτων, των τεχνών, της αυτοδιοίκησης και των σωμάτων ασφαλείας. Παρόντες δυναμικά και μείς, με στελέχη της πρωτοβουλίας «Η Αθήνα είμαστε εμείς», για να τιμήσουμε τον ιδεοφόρο Άγιο Αιμιλιανό και να αντλήσουμε δυνάμεις, από το ευγενές ήθος του και την μαρτυρική θυσία του, που καταυγάζουν τις αξίες και τα άχραντα μηνύματα της Ορθοδοξίας μας.

Χρόνια Πολλά και πανευφρόσυνα, αγαπημένες μου Αθηναίες και Αθηναίοι και ο θεοσκεπής Άγιος Αιμιλιανός, να σας χαρίζει κάθε ηθική ευτυχία και να λαμπρύνει την άξια ζωή σας. Χρόνια Πολλά και ευλογημένα !

Παραθέτουμε παρακάτω, το απολυτίκιο στην μνήμη του ιερού Αιμιλιανού

«Ως προσφορά και ολοκάρπωμα θείον, δια πυρός προσενέχθεις τω Δεσπότη, τοις όμβροις των χαρίτων σου ευφραίνεις νυν ημάς, πυρ γαρ το ουράνιον, τη ψυχή περιφερών, ώσπερ αύραν έφερες, την κατάφλεξιν Μάρτυς. Αλλά μη παύση πάντοτε φρουρείν, τους σε τιμώντας, Αιμιλιανέ ένδοξε».

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 19 July 2018 | 8:48 am


Ευλαβική προσευχή για την καλλιπαρθένο Μαρίνα, στον ομώνυμο ναό Αγίας Μαρίνης Θησείου

Ευλαβική προσευχή για την καλλιπαρθένο Μαρίνα,
στον ομώνυμο ναό Αγίας Μαρίνης Θησείου

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Έλαμψε όλη η Αττική απόψε το βράδυ Δευτέρα 16-7-18, από το πνευματικό θάμπος και το ηθικό φέγγος της καλλιπαρθένου μάρτυρος Αγίας Μαρίνας, στην ευλαβική προσευχή που έγινε στην μνήμη της, στον ομώνυμο ναό, της Αγίας Μαρίνης Θησείου. Εκεί ψηλά στον πανέμορφο λόφο των νυμφών, έδωσε το καταιγιστικό παρόν ο αθηναϊκός λαός, από όλα τα διαμερίσματα της Αθήνας, για να τιμήσει την έξοχη ηθικά αγιομάρτυρα της Ορθοδοξίας μας. Την καλλιπαρθένο Μαρίνα, που αντιπαρήλθε όλες τις τιμές, τα προνόμια και τα πλούτη του Έπαρχου της Αντιόχειας Ολύμβριου, για να διατρανώσει την πίστη της στο Χριστό μας και να παραδώσει την τίμια κεφαλή της στην μάχαιρα του ρωμαίου διοικητή. Όταν απελπισμένος ο έπαρχος, είδε ότι η ευλαβική Μαρίνα απέκρουε σθεναρά, όλες τις τιμές και τις προνομίες που τις προσέφερε για να αποποιηθεί το ορθόδοξο ήθος της, τότε στην υστάτη προσπάθειά του, της πρότεινε να την κάνει και γυναίκα του ! Και η ευλαβική Μαρίνα, με απαρασάλευτη πίστη, στην θεία δύναμη του απήντησε : «Έπαρχε, ο Χριστός είναι ο νυμφίος της καρδιάς μου» ! και τότε εξοργισμένος ο Ρωμαίος διοικητής διέταξε τον ειδεχθή αποκεφαλισμό της, που της χάρισε ωστόσο, τον ιερό κότινο της ηθικής αθανασίας, στο πάνθεον της ορθοδοξίας.

Δόνησε στην κυριολεξία τον Λόφο των Νυμφών, η συγκλονιστική παρουσία του λαού των Αθηνών,  για να τιμήσει την σπουδαία αυτή πρέσβειρα της χριστιανοσύνης μας, που αισθάνθηκε ξεχωριστή ηθικήν ανάταση, από την κατανυκτική προσευχή στην καλλοπαρθένο Μαρίνα, ψάλλοντας το  «Φως ιλαρόν αγίας δόξης, αθανάτου Πατρός, ουρανίου, αγίου, μάκαρος, Ιησού Χριστέ. Ελθόντες επί την ηλίου δύσιν, ιδόντες φως εσπερινόν, υμνούμεν Πατέρα, ...» !!! Του εόρτιου πανηγυρικού εσπερινού, χοροστάτησε ο σεπτός Επίσκοπος Μεθώνης και Αρχιγραμματέας της Αγίας Ιεράς Συνόδου της Ελλάδος, κ.κ. Κλήμης, συνεπικουρούμενος από τους ευλαβείς ιερείς του ναού, αλλά και τον ευσεβή Αρχιμανδρίτη κ-ο Βασίλειο, που μίλησε για τον  σεμνό και αυστηρά προσηλωμένο στην Ορθοδοξία βίο της Αγίας Μαρίνας και την υψηλή συνδρομή της, στην εδραίωση του χριστιανικού φρονήματος, στην περιοχή της Πισιδίας, την εποχή της. 


Ακόμα ο Αρχιμανδρίτης κ-ος Βασίλειος, με τον μεστό λόγο του, εξήρε το ευγενές ήθος της Αγίας Μαρίνας ως γυναίκας και το πανανθρώπινο μήνυμα αγάπης και πίστης που εκπέμπει διαχρονικά, με την θυσία του άχραντου μαρτυρικού αίματός της. Περαίνοντας τον πανηγυρικό εσπερινό, ο Επίσκοπος κ.κ. Κλήμης, αφού διαβίβασε το εορταστικό μήνυμα αγάπης του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης  Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, για την ιερή μνήμη της Αγίας Μαρίνης, κάλεσε τους πιστούς, να ενωτιστούν το ηθικό σήμα της Αγίας Μάρτυρος της Ορθοδοξίας μας Μαρίνας, που δεν εκάμφθη στα φρικτά βασανιστήρια, τις απειλές, αλλά μήτε και σε αυτήν την θανάτωσή της, από τον έπαρχο Ολύμβριο και να προτάξουν αντιστάσεις, στις δυσκολίες, τα εμπόδια και τα προσκόμματα της άρρωστης ηθικά και παθογενούς εποχής μας. Τέλος επακολούθησε αρτοκλασία, για να κλείσει η ευλαβική λειτουργία, στην σεπτή μνήμη της αγιομαρτύρου μας.


Παρόντες και μείς στην κατανυκτική προσευχή για την καλλιπάρθενο Μαρίνα, για να τιμήσουμε το σεπτό όνομά της και να αντλήσουμε ηθικές δυνάμεις από το ακένωτο ορθόδοξο ηθικό της φέγγος, που καταυγάζει και λαμπρύνει κάθε καθαρή χριστιανική καρδιά ! Χρόνια Πολλά φίλες και φίλοι και η Αγία Μαρίνα, να σκέπει και να χαριτώνει εσάς και τις ευλαβικές οικογένειές σας.

Χρόνια Πολλά και πανευφρόσυνα, από τον λαμπυρίζοντα την έξοχη βυζαντινή πορφύρα και την κατανυκτική αύρα της ορθοδοξίας μας, όμορφο λόφο των νυμφών του Θησείου !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 17 July 2018 | 1:56 pm


Τάκης Μηλιάδης Αυτός ο γλυκύς, «νευρωτικός μικροαστός» !

Τάκης Μηλιάδης
Αυτός ο γλυκύς, «νευρωτικός μικροαστός» !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Ο «πρόεδρος του Δικαστηρίου» χτυπούσε το κουδούνι, φώναζε με νευρωτικό τρόπο, κάνοντας μοναδικές γκριμάτσες και το κοινό από κάτω ξεσπούσε σε γέλια ακατάπαυστα !!! Δεν ήταν άλλος από τον απαράμιλλο κωμικό μας, με το ξεχωριστό κωμικό ταμπεραμέντο Τάκη Μηλιάδη. Την ίδια ευχάριστη γεύση του εμπνευσμένου κωμικού του τάλαντου θα μας δώσει ο Τάκης Μηλιάδης και σε αρκετές ταινίες κοινωνικής διαμαρτυρίας του Θεόδωρου Μαραγκού, με τον Θανάση Βέγγο. Ο Τάκης Μηλιάδης διέθετε ένα εξαιρετικό λυρικό κύτταρο και το αποτύπωσε καλλιτεχνικά σε όλες τις εκφάνσεις της μακράς καλλιτεχνικής του πορείας. Συμμετείχε και ερμήνευσε ρόλους σε όλο το φάσμα του θεάτρου και του κινηματογράφου, με εξαίρεση την τραγωδία. Ευτύχησε να κάνει εξαιρετικές θεατρικές σπουδές, που θωράκισαν την καλλιτεχνική του αρματωσιά. Σπούδασε έτσι θέατρο στα χρόνια της κατοχής, έχοντας ως δασκάλους τους σπουδαίους μας θεατρανθρώπους Δημήτρη Ροντήρη και Κωστή Μπαστιά. Ο Κωστής Μπαστιάς μάλιστα πέραν της έξοχης θεατρικής του παιδείας, υπήρξε και σπουδαίος αισθητοκριτικός και δοκιμιογράφος, διατελώντας συνάμα για πολλά χρόνια Διευθυντής του Εθνικού μας Θεάτρου.  Παράλληλα όμως με την υψηλή θεατρική του παιδεία, ο Τάκης Μηλιάδης ευτύχησε να έχει και γονείς ηθοποιούς, που εξ΄ απαλών ονύχων τον βάπτισαν στα νάματα της τέχνης. 

Ο Τάκης  Μηλιάδης υπήρξε ακατάπαυστος καλλιτεχνικά και στην κυριολεξία μέχρι το τέλος της ζωής του, ήταν στην ενεργό καλλιτεχνική δραστηριότητα. Ερμήνευσε πληθώρα ρόλων στο θέατρο και τον κινηματογράφο, αλλά το αγαπημένο του καλλιτεχνικό πεδίο ήταν η επιθεώρηση. Για τις μοναδικές ερμηνείες του στο θέατρο, απεκλήθη κάποτε ο Μορίς Σεβαλιέ της Ελλάδος, δοθέντος ότι το 1953 επικουρούσε καλλιτεχνικά τις αδελφές Καλουτά σε κονσέρτο τους στο Μεζόν Γκαβό του Παρισίου. Τύχη αγαθή μάλιστα στη ιστορική αυτή παράσταση των αδελφών Καλουτά, στο ακροατήριο παρίστατο και ό ίδιος ο Μορίς Σεβαλιέ. Στην μακρά καλλιτεχνική του διαδρομή ο Τάκης Μηλιάδης συνεργάστηκε με τους κορυφαί-ους μας ηθοποιούς στο πεδίο της κωμωδίας, ενώ συμμετείχε  σε πολλά επιτυχημένα θεατρικά σχήματα της εποχής. Αναφέρουμε εδώ ενδεικτικά τους θιάσους των θεάτρων «Ακροπόλ», «Καλουτά». «Περοκέ», «Βέμπο». «Μπουρνέλη», «Σαμαρτζή», «Παπαϊωάννου» κ.α. Την καλλιτεχνική του παρουσία εξακτίνωσε ο μεγάλος μας κωμικός και με επιτυχημένες περιοδείες του στην  Ελλάδα και το εξωτερικό.  Στο πεδίο τώρα του κινηματογράφου, ο Τάκης Μηλιάδης γνώρισε επίσης μεγάλη επιτυχία, ενσαρκώνοντας άλλοτε  τον περίεργο και νευρωτικό μικροαστό και άλλοτε τον θηλυπρεπή τύπο, που υφίστατο την καταπίεση του συντηρητικού κοινωνικού περίγυρου.

Όντας όμως πολυδύναμο καλλιτεχνικό ταλέντο ο Τάκης Μηλιάδης, πέραν του θεάτρου και του κινηματογράφου είχε πολύπλευρη παρουσία και στο ραδιόφωνο. Σαν ραδιοφωνικός παραγωγός, συμμετέχοντας σε ραδιοφωνικά σκέτς, κάνοντας κριτική παρουσίαση καλλιτεχνικών πορτραίτων κ.α. Κάποια περίοδο μάλιστα παρουσίαζε στην Γερμανία ελληνική ραδιοφωνική εκπομπή, απευθυνόμενος στην μεγάλη μάζα των Ελλήνων μεταναστών στην Γερμανία. Σύνδρομη ακόμα της πολύπλευρης τηλεοπτικής και ραδιοφωνικής του παρουσίας, ήταν και η μακρά συμμετοχή του στην κυριακάτικη τηλεοπτική εκπομπή τότε της ΥΕΝΕΔ «Κυριακή χωρίς σύννεφα», συμμετέχοντας σε σκέτς και παρλάτες, την επιμέλεια της οποίας είχε ο περίφημος Όμηρος Αθηναίος. Να σημειώσουμε ακόμα, την επιτυχημένη παρουσία του Τάκη Μηλιάδη, ερμηνεύοντας ποικίλα επιθεωρησιακά νούμερα, σε αναψυκτήρια των Αθηνών και του Πειραιώς, που γνώριζαν τις μεταπολεμικές μας δεκαετίες μεγάλη δόξα αι ακμή.

Ο Τάκης  Μηλιάδης είδε το φως της ζωής στην Αθήνα, τον Σεπτέμβριο του 1922 (26-9-1922) από γονείς ηθοποιούς. Από μικρή ηλικία εκδήλωσε ξεχωριστή αγάπη για το θέατρο και την τέχνη. Σπούδασε και αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά σύντομα δόθηκε στ θέατρο, που ήταν ο φυσικός του χώρος. Παντρεύτηκε τρεις φορές και απέκτησε ένα παιδί. Στον πρώτο του γάμο παντρεύτηκε την ηθοποιό  Μπέτυ Μόσχονά, στον δεύτερο γάμο την ηθοποιό Σάσα Καζέλη και στον τρίτο του γάμο, την Παρασκευή Κόλλια, με την οποία και απέκτησε και τον γιο του Μάριο Μηλιάδη. Στις 17 Απριλίου του 1985 και αφού προηγήθηκε ένα επιπόλαιο αυτοκινητιστικό ατύχημα με το αυτοκίνητο του στα Ιωάννινα, ο Τάκης Μηλιάδης, έφυγε από την ζωή. 

Με τα εμπνευσμένο χιούμορ του, την υψηλή αισθητική του παιδεία και την πολύπλαγκτη παρουσία του, στο θέατρο, τον κινηματογράφο και το ραδιόφωνο, ο Τάκης Μηλιάδης αποτύπωσε αδρά το στίγμα του στα καλλιτεχνικά μας δρώμενα. Υπήρξε αδιαμφισβήτητα ένας από τους σημαντικούς μας κωμικούς και θεατρανθρώπους. Το παρόν κείμενός μας έχει δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά πολιτισμικού περιεχομένου.

Υ.Γ. Ο πολιτισμός στις οδυνηρές μνημονιακές μέρες μας, είναι τελείως περιθωριοποιημένος από την πολιτεία και υποχρηματοδοτημένος, με τις κεντρικές του δομές να αργοσβήνουν μία, μία. Πέρα από τον ελάχιστο παραπάνω οφειλόμενο φόρο τιμής, στους μεγάλους έλληνες κωμικούς μας, που διαμόρφωσαν το σύγχρονο πνευματικό ήθος του ελληνικού λαού και τον στήριξαν ηθικά στις δίσεκτες μεταπολεμικές μας δεκαετίες, που τις σκίαζαν οι οικονομικές στρεβλώσεις και οι κοινωνικές δυσπλασίες, οφείλουμε σήμερα ως πολιτεία με σοβαρότητα και ευθύνη, να καταστρώσουμε ένα κεντρικό Master Plan για τον πολιτισμό, που συνυφαίνοντας αρμονικά, τις αρχαιότητες, την πολιτισμική κληρονομιά και το πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό μας, σε κάθε γωνιά της ελληνικές περιφέρειας, θα δώσει ώθηση στην εθνική οικονομία και την περιφερειακή ανάπτυξη.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 16 July 2018 | 2:15 am


Eρώτηση Νικολόπουλου στη Βουλή για το αν έχουν εξασφαλιστεί στην Ηλεία τα χρήματα για τη μεταφορά προνηπίων

Από το Σεπτέμβριο τα προνήπια και των επτά δήμων της Ηλείας θα ενταχθούν κανονικά στα νηπιαγωγεία.Σύμφωνα με τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας κ.Κατσιφάρα δεν έχουν εξασφαλιστεί τα χρήματα για τη μεταφορά των προνηπίων.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ι.ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ 
Βουλευτής Ν. Αχαΐας – Ανεξάρτητος 
Αρ.Πρωτ. 7487/10-07-2018
Ερώτηση προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων
Θέμα: Δεν υπάρχουν χρήματα για τη μεταφορά των προνηπίων !
Κάθε χρόνο τα τοπικά ΜΜΕ φιλοξενούν πολλές περιπτώσεις με τα προβλήματα που δημιουργούνται με τις μεταφορές των μαθητών στην Ηλεία. Περνάνε μήνες μέχρι να ομαλοποιηθεί η κατάσταση και να μεταφερθούν όλοι οι μαθητές που δικαιούνται δωρεάν μεταφοράς. Χάνονται αδικαιολόγητα πολλές διδακτικές ώρες εις βάρος των μαθητών που έχουν ανάγκη και των γονέων τους.
Φέτος ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας κ. Απόστολος Κατσιφάρας έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για το επόμενο σχολικό έτος. Με επιστολή του στις 22 Ιουνίου 2018 την οποία κοινοποίησε στον Περιφερειακό Διευθυντή Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Ελλάδας, αλλά και στον Υπουργό Παιδείας, ο κ. Κατσιφάρας τόνισε και το υπογράμμισε με έντονο μαύρο χρώμα πως δεν έχει προβλεφθεί χρηματοδότηση για τη μεταφορά των  προνηπίων της Δυτικής Ελλάδας, αν και εντάχθηκε ολόκληρη στην υποχρεωτική διετή προσχολική αγωγή.
Ο κ. Κατσιφάρας με την πρόσφατη επιστολή του αποκαλύπτει πως “ο αριθμός των προς μεταφορά μαθητών  υπολείπεται σε σχέση με τον αριθμό της περσινής σχολικής χρονιάς (2017-2018) κατά 5.000 περίπου μαθητές στο σύνολό τους σε επίπεδο Περιφέρειας”. Αναφέρει πως “μεγάλος αριθμός προς μεταφορά μαθητών, δεν έχει δοθεί στην Περιφέρεια, με συνέπεια το φθινόπωρο να μην είναι δυνατή η μεταφορά τους, μέχρι την ολοκλήρωση των διαδικασιών. Για κάθε νέο δρομολόγιο, απαιτούνται περίπου 3 μήνες, προκειμένου να υπάρξει ανάδοχος”, τονίζει ο Περιφερειάρχης.
Κατόπιν των ανωτέρω ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:
Έχει προβλεφτεί πως θα καλυφθεί το επιπλέον κόστος για την μεταφορά των προνηπίων;
Ο Ερωτών Βουλευτής 
Νίκος Ι. Νικολόπουλος
Πρόεδρος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος 

Δημοσιεύθηκε στις 10 July 2018 | 2:53 pm


Η μεταπολεμική λαϊκή Αθήνα ξεφαντώνει με τον Μάρκο στις Τζιτζιφιές και η αστική με τον Χαιρόπουλο !

Η μεταπολεμική λαϊκή Αθήνα ξεφαντώνει με τον Μάρκο στις Τζιτζιφιές 
και η αστική με τον Χαιρόπουλο !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Δυο αντιφατικές όψεις παρουσιάζει η Αθήνα, αυτό το πρώτο μεταπελευθερωτικό καλοκαίρι του 1946. Απο την μια το γλέντι, το ξεφάντωμα, η καλοπέραση και η δίψα για τις διάφορες ανέσεις και απολαύσεις, που στέρησε η καταραμένη κατοχή. Και από την άλλη, η άλλη η άλλη Ελλάδα, που είναι βυθισμένη στην δίνη του εμφυλίου πολέμου. Δυο όψεις, δυο διαφορετικοί κόσμοι, ενός όμως λαού που βίωσε την στέρηση, την σκλαβιά και την τρομοκρατία. Η λαϊκή διασκέδαση μεταφέρεται σε ένα μεγάλο μέρος στις Τζιτζιφιές, που αναγάγονται σε άνδρο των μαγκών, των νεόπλουτων, των χασικλήδων, αλλά και των λαϊκών κοριτσιών, τα οποία προσπαθούν με όπλο την γοητεία τους, να βγούν από το απεχθές φάσμα της φτώχειας και να αποζητήσουν ένα ανθρωπινότερο επίπεδο ζωής. Αυτή την εικόνα της μεταπολεμικής αθηναϊκής κοινωνικής διαστρωμάτωσης, παρακολουθεί με την οξυδερκή και πολυεδρική κοινωνική ματιά του, ο μεγάλος μας συγγραφέας Μίτια Καραγάτσης.

Αποτυπώνει με την ενάργεια του χρωστήρα του, αυτό τον σύμμεικτο και πολύχρωμο κοινωνικό καμβά των Τζιτζιφιών. Αναφέρεται έτσι στα πολύχρωμα φώτα των λαϊκών καταστημάτων με μπουζούκια, στα παρδαλά τραπεζομάντηλα των τραπεζιών τους και στις πολυποίκιλες λαϊκές ορχήστρες, που καθορίζονται από το μπουζούκι και τον μπαγλαμά τους. Αυτά τα δυο όργανα σε κάθε λαϊκό μπουζουξίδικο των Τζιτζιφιών, καθορίζουν την ταυτότητα και την πελατεία του. Δεσπόζουν ο Στράτος Παγιουμτζής και ο Μάρκος Βαμβακάρης, που βρίσκεται στο απόγειο της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας. Γράφει χαρακτηριστικά ο Καραγάτσης «Είμαστε όλοι πλακαδόροι της καλλιτεχνίας του δίσκου, μου δηλώνει ο Στράτος. Κάτσε να ακούσεις την πενιά/πιές ένα ποτηράκι/ αν θες να πιείς και ναργιλέ/ περίμενε λιγάκι/». «Είναι οι νεαροί με το γαρύφαλλο στ΄ αυτί», καταγράφει ο Καραγάτσης, «που σε κοιτούν με μάτια θολά σαν να ήσουν τέρας της οδού Αθηνάς. Είναι τα παιδιά τα λίαν μυστήρια, «εργασίας του ποδός», είναι τα κορίτσια των πέριξ συνοικιών, που προαλείφονται για το μέλλον.
Είναι οι ψαράδες της παραλίας που το ρίχνουν έξω, με τον δικό τους τρόπο, είναι και τα τέως «παιδιά» που η τύχη τους γέμισε το πορτοφόλι και τώρα γλεντούν πολύ βλοσυρά και αξιόπρεπα, κρατώντας την παρακαθήμενη γκόμενα σε αυστηρή πειθαρχία». «Μάγκας βγήκε για σεργιάνι / για να βρεί κανά τεκέ/», τραγουδά στις Τζιτζιφιές ο Σταύρος Παγιουμτζής και γίνεται ίνδαλμα των λαϊκών στοιχείων της Αθήνας, αλλά και τον περιθωριακών, που φλερτάρουν με το χασίς ! Αλλά με τον μοναδικό δικό του τρόπο, ο Μίτια Καραγάτσης, σχολιάζει στα παραλιακά κέντρα των Τζιτζιφιών, την εικόνα 12-χρονα κορίτσια, να χορεύουν μαζί με την «λουλουδού», όπως ευρηματικά την ονομάζει υπο τους ήχους της ορχήστρας. «Φτιάχτον Στράτο φτιάχτονε, βάλτου φωτιά και κάφτονε»! Σε άλλο κατάστημα συνεχίζει ο Καραγάτσης, μεσουρανεί ο γιγάντιος Μάρκος Βαμβακάρης, που στην ακμή της καλλιτεχνικής του παρουσίας ξεδιπλώνει το αδιάστατο ταλέντο του. Ο Βαμβακάρης γεννημένος στην Σύρο, αλλά αναθρεμμένος μέσα στο λαϊκό περιβάλλον του Πειραιά, που έχει σμιλεύσει την λεβέντικη ψυχή του, ξεδιπλώνει την εκρηκτική φυσιογνωμία του. Δεσπόζει στο βαρύ λαϊκό τραγούδι και το ζεϊμπέκικο. Τραγουδά με τον δικό του μοναδικό τρόπο «Γιατί ρωτάτε να σας πω/ αφού σας είναι πια γνωστό/ Αφού συμβεί στα πέριξ φωτιές να καίνε /Φουμάρουνε οι μάγκες αργιλέ …..». Ο Καραγάτσης αναφέρεται «ανοιχτά» στους μάγκες που καπνίζουν χασίς και η πλειονότητα εξ΄ αυτών, έχει βυθιστεί στο σκοτάδι της πικρής χαράς του, στην καταστροφική λαγνεία του. Όπου και να στρέψεις το βλέμμα σου παρατηρεί διεισδυτικά, βλέπεις «μάτια θολά, παραδομένα». Και κλείνει με την γνωστή λεπταίσθητη ειρωνεία του, «το φεγγάρι στον ουρανό, αν δεν ήταν φαλακρό, θα τραβούσε τα μαλλιά του» ! 

Στην αντίπερα τώρα όχθη του αττικού τοπίου, η αστική Αθήνα τραγουδάει και χαίρεται το αισθαντικό τραγούδι του Χρήστου Χαιρόπουλου, «Καλώς ήλθες στα όνειρά μου», που προξενεί στην κυριολεξία πανδαιμόνιο. Κάνει αλλεπάλληλες εκδόσεις και αποτελεί το τραγούδι του 1946. Στην Αθήνα, επικρατεί κλίμα καλλιτεχνικής έξαρσης και μια μεγάλη γκάμα από μουσικά και καλλιτεχνικά σχήματα, περί τα 120 ! προσφέρει πολυποίκιλη διασκέδαση στους Αθηναίους. Παρότι λοιπόν το κοινωνικό πεδίο το σκιάζει η κατάρα του επάρατου εμφυλίου πολέμου, δεν φείδονται οι Αθηναίοι της διασκέδασης, που τόσο πολύ στερήθηκαν, στα οδυνηρά χρόνια της κατοχής. Έτσι εκινείτο το κοινωνικό εκκρεμές στην Αθήνα, κείνο το θερμό καλοκαίρι του 46 !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 10 July 2018 | 1:42 am


Οδυνηρά σύννεφα στον ορίζοντα …

Οδυνηρά σύννεφα στον ορίζοντα …

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Αρκετοί παρατηρητές, εξετίμησαν ότι η καταιγίδα του εθνικολαϊκισμού στην Ευρώπη, παρήλθε οριστικά και την προσπέρασε ακίνδυνα. Μάλλον πρώιμη η εκτίμησή τους ! Η Λεπέν ναι μέν έχασε στην Γαλλία, ωστόσο ο Μακρόν δεν έχει εμπεδωθεί ακόμα δυνατά από την γαλλική κοινωνία. Και σε καμία περίπτωση πάντως δεν διαθέτει πολιτική ηγεμονία. Η Μέρκελ από την άλλη, είναι σε κατιούσα πορεία και εγείρει σοβαρά ερωτηματικά για την Ένωση, γιατί αδιαμφισβήτητα πέρα από ότι θα μπορούσαμε να της προσάψουμε, δεν παύει να αποτελεί, ένα σοβαρό και σταθερό συντελεστή, λογικής και μετριοπάθειας. Δυστυχώς οι δυνάμεις στην Ευρώπη που επιθυμούν εξτρεμιστικές και επικίνδυνες για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια λύσεις, δυναμώνουν όλο και περισσότερο. Ενδεικτικές οι περιπτώσεις της Ιταλίας και της Ουγγαρίας. Πλέον οι πολίτες της Ευρώπης, αξιώνουν ξάστερες θέσεις και αποτελεσματικές λύσεις.  Παρασύρονται από λογικές ότι τα ακραία αυτά μοντέλα ηγεσίας, θα δώσουν λύσεις στα αδιέξοδά τους και θα δημιουργήσουν ελπίδα για το αύριο. Ουδέν όμως ψευδέστερον ! Ενώ διεφάνη, ότι οι αντισυστημικές δυνάμεις της Ευρώπης, ήταν πολύ πιο ισχυρές από ότι νομίζαμε και ακόμα, πως η Ένωση δεν είχε εν τέλει την δυνατότητα, να απορροφά ριζικά, τέτοιους αντισυστημικούς κραδασμούς. 

Ωστόσο δεν είναι μόνον η Ένωση που έχει προσβληθεί από αυτές τις ασθένειες. Στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, ο πρόεδρος Τράμπ, αμφισβητεί λόγω και έργω, όλο το εποικοδόμημα που καθιέρωσαν ΗΠΑ και Ευρώπη, μετά τον μεγάλο Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Αντιπαρατίθεται με τον Καναδά παραδοσιακό φίλο και γείτονα των ΗΠΑ για δεκαετίες. Αποτιμά την Ευρώπη περισσότερο επικίνδυνη από την Κίνα και υποδαυλίζει με πίεση τον Μακρόν, να εγκαταλείψει την Ευρώπη ! Στο ίδιο μήκος κύματος θέλει να υποβαθμίσει το ΝΑΤΟ και να καταργήσει τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, δυο παραδοσιακά κεντρικά θεμέλια, της μεταπολεμικής παγκόσμιας τάξης πραγμάτων. Απίστευτα πράγματα. Όλα αυτά προξενούν φόβους και ανησυχίες στον πολιτισμένο δυτικό κόσμο, για το τι δέον γενέσθαι και επίσης τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά τα ανησυχητικά και περίεργα.  Έτσι μετά από ένα διάστημα νηνεμίας, οι ηγέτες του δυτικού κόσμου, πρέπει να αναστοχαστούν, ποιος πραγματικά διαμορφώνει την πολιτική των ΗΠΑ;  O επιφαινόμενος Τράμπ, ή εναπομείνα-σες ομάδες ισχύος, από τα πάλαι ποτέ πανίσχυρα αμερικανικά λόμπυς; 

Ο ιστορικός ρούς εγκαυστικά έχει αποδείξει, πως όταν μια υπερδύναμη σμικρύνεται και αποπροσανατολίζεται από τους ρόλους της, για δικές της ενδογενείς αιτίες, τότε κάτι επώδυνο θα συμβεί. Αυτό μπορεί να είναι μια δριμεία οικονομική κρίση, ή ένας πόλεμος ! Σίγουρα κάτι οδυνηρό για την ανθρωπότητα. Δεν είναι εύκολο να αποτιμήσει κανείς, σε τι θα οδηγήσει αυτή η νεφελώδης κατάσταση ! Ωστόσο για εμάς, που σταθερά ατενίζαμε την Ευρώπη, σαν τον ασφαλή λιμένα, που μας προστάτευε από εσωτερικές και εξωτερικές περιπέτειες, όλες αυτές οι νεφελώδεις εξελίξεις, δικαιολογημένα μας προξενούν φόβο και ανησυχία. Γιατί θαρρείς το νοιώθουμε όλοι μας, πως δεν είναι μακριά η ώρα, που θα ξεσπάσει θύελλα, μέσα σ΄ αυτό τον  ασφαλή λιμένα!

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 9 July 2018 | 1:37 am


Σαπφώ Νοταρά Η αλησμόνητη «στρίγγλα» του κινηματογράφου μας !

Σαπφώ Νοταρά
Η αλησμόνητη «στρίγγλα» του κινηματογράφου μας !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

«Λάλάκη», «Λαλάκη» !!! Ποιός αλήθεια απο εμάς έχει ξεχάσει την αλησμόνητη φωνή της Σαπφούς Νοταρά, που σκορπούσε κύμματα γέλιου και δονούσε τις καρδιές μας, με το μπρίο, το νταπεραμέντο της και τα αμίμητα καμώματά της;  Αλλά και ποιός αλήθεια έχει λησμονήσει την αγαπημένη μας Κλιμεντίνη Περπερίδου, την αποτυχημένη πριμαντόνα στο ραδιοφωνικού σήριαλ «Ημερολόγιο ενός θυρωρού», του απαράμιλλου θεατρικού μας συγγραφέα Κώστα Πρετεντέρη, που σημάδεψε ανεξίτηλα τα μεταπολεμικά θεατρικά μας δρώμενα; 

Η Σαπφώ Νοταρά αποτελεί ένα ξεχωριστό καλλιτεχνικό μετέωρο, στα θεατρικά και
κινηματογραφικά μας δρώμενα, που δημιούργησε σχολή και κατόρθωσε με μοναδικό τρόπο, με δεύτερους ρόλους, να κερδίζει αφειδώς το χειροκρότημα του πρωταγωνιστή. Είδε το φως της ζωής το 1910 στο Ηράκλειο της Κρήτης και το πραγματικό της όνομα ήταν Σαπφώ Χανδάνου. Μάλιστα το όνομα Νοταρά, το δανείστηκε απο την οδό στην οποία ευρίσκετο η θεατρική σχολή που σπούδαζε. Με την αποπεράτωση των εγκύκλιων γυμνασιακών της σπουδών, ακολούθησε την Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου και εν συνεχεία παρακολούθησε την Δραματική Σχολή του Πειραϊκου Συνδέσμου, απο την οποία αποφοίτησε με άριστα. Παράλληλα ολοκληρώνοντας τις σπουδές της στο φάσμα της τέχνης,  παρακολούθησε μαθήματα μπαλέτου και ρυθμικής.

Την εμφάνισή της στα καλλιτεχνικά μας δρώμενα, η Σαπφώ Νοταρά έκανε πρίν απο τον πόλεμο. Για να διανύσει μια μακρά θεατρική πορεία, συνεργαζόμενη με όλους τους μεγάλους θιάσους της εποχής της, όπως των Νέζερ, Λαμπέτη-Παπά-Χόρν, Εθνικού, Μίμη Φωτόπουλου, Αλέξη Δαμιανού, ΚΘΒΕ, Βουγιουκλάκη-Παπαμιχαήλ, Κατερίνας κ.α. Υποδύθηκε πλήθος θεατρικών ρόλων με ξεχωριστή επιτυχία, στους οποίους προεξάρχουν οι : «Αρετούσα» στον Ερωτόκριτο, «Κατιούσα» στην «Ανάσταση» του Τολστόι «κυρά Γιάννενα» στον Αγαπητικό της Βοσκοπούλας» κ.α.

Ενώ άκρως επιτυχής ήταν και η κινηματογραφική παρουσία της Σαπφούς Νοταρά, που ενσάρκωσε με υποκριτική δεξιοτεχνία αρκετούς ρόλους. Ρόλους οι οποίοι ενώ ήταν δεύτερη τη τάξει σκηνοθετικά, εν τέλει κατόρθωναν να σαγηνεύσουν το κινηματογραφικό κοινό και να την αναγοερεύσουν σε πρωταγωνιστή. Ενδεικτικές είναι και οι παρακάτω ταινίες στις οποίες συμμετείχε η απαράμιλλη κωμικός μας : «Κυριακάτικο Ξύπνημα» (1954), «Συνοικία το όνειρο» (1961),  «Η λύκαινα» (1951), «Η χαρτοπαίχτρα» (1964), «Αχ αυτή η γυναίκα μου» (1967), «Δημήτρη μου Δημήτρη μου» (1967) κ.α. Και αμίμητη βεβαίως θα μείνει απο αυτές τις έξοχες καλλιτεχνικά συμμετοχές, η ατάκα της «μπουρλότο» !!! Στην δύση της καλλιτεχνικής της καριέρας, η Σαπφώ Νοταρά και έχοντας αισθητά μειώσει τις εμφανίσεις της, θα έχει μερικές ακόμα λαμπρές καλλιτεχνικά συμμετοχές. Θα συμμετάσχει έτσι στις «Τρωάδες» σε σκηνοθεσία του μεγάλου Γιάννη Τσαρούχη (1977), στην «Φιλουμένα Μαρτουράνο» μαζί με την αλησμόνητη Έλη Λαμπέτη (1978), αλλά και στην «Πορνογραφία» του λεπταίσθητου Μάνου Χατζηδάκη (1982- 1983), με την οποία έκλεισε την αυλαία την μακράς και πολύπλαγκτης καλλιτεχνικής της πορείας.

Όμως ως άνθρωπος η Σαπφώ Νοταρά, αυτή η επική φυσιογνωμία της ελληνικής κωμωδίας, που τράνταζε με την στεντόρεια φωνή της τις καρδιές μας, ήταν μοναχικός και εσωστρεφής άνθρωπος. Ενδεχομένως σ΄αυτή την στάση ζωής της, να είχε συντελέσει, η μοναξιά της, ο αλλοτριωτικός χαρακτήρας των αθρώπινων σχέσεων, στις οποίες δέσποζε τα τελευταία χρόνια ο κυνισμός και η εκμετάλλευση, αλλά και τα οικονομικά της ακόμα προβλήματα, που την καθιστούσαν και για λόγους αξιοπρέπειας απόμακρη. Διαβιούσε σε ένα σπίτι της Πλατείας Κουμουνδούρου στο κέντρο της Αθήνας, το ενοίκιο του οποίου πλήρωνε κάποιος θαυμαστής της απο το ωραίο χτές, που είχε πάντα στην καρδιά του, την ωραία «στρίγκλα» του ελληνικού κινηματογράφου. Υπο το βάρος όλων αυτών των προβλημάτων βρέθηκε νεκρή απο γείτονες στο διαμέρισμά της, στις 13 Ιουνίου του 1985. Ενώ απο τις ιατροδικαστικές αρχές εξετιμήθη, ότι είχε πεθάνει δυο ημέρες ενωρίτερα απο καρδιακή προσβολή. Τελικά ήταν τόσο όμορφη αυτή η γρανιτένια κρητικιά «στρίγκλα» του ελληνικού κινηματογράφου, που παντοτεινά θα μας αναστατώνει με την «γλυκιά αγριοφωνάρα» της Λαλάκη !!! Το παρόν κείμενός μας έχει δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά πολιτισμικού περιεχομένου.

Υ.Γ. Ο πολιτισμός στις οδυνηρές μνημονιακές μέρες μας, είναι τελείως περιθωριοποιημένος από την πολιτεία και υποχρηματοδοτημένος, με τις κεντρικές του δομές να αργοσβήνουν μία, μία. Πέρα από τον ελάχιστο παραπάνω οφειλόμενο φόρο τιμής, στους μεγάλους έλληνες κωμικούς μας, που διαμόρφωσαν το σύγχρονο πνευματικό ήθος του ελληνικού λαού και τον στήριξαν ηθικά στις δίσεκτες μεταπολεμικές μας δεκαετίες, που τις σκίαζαν οι οικονομικές στρεβλώσεις και οι κοινωνικές δυσπλασίες, οφείλουμε σήμερα ως πολιτεία με σοβαρότητα και ευθύνη, να καταστρώσουμε ένα κεντρικό Master Plan για τον πολιτισμό, που συνυφαίνοντας αρμονικά, τις αρχαιότητες, την πολιτισμική κληρονομιά και το πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό μας, σε κάθε γωνιά της ελληνικές περιφέρειας, θα δώσει ώθηση στην εθνική οικονομία και την περιφερειακή ανάπτυξη.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 8 July 2018 | 10:59 pm


Κεντρικό άρθρο μου στο εβδομαδιαίο "ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ" της 7-ης-7-18, για τον Δήμαρχο Αθηναίων, Τιμολέοντα Φιλήμονα

Κεντρικό άρθρο μου στο εβδομαδιαίο "ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ" της 7-ης-7-18, 
για τον Δήμαρχο Αθηναίων, Τιμολέοντα Φιλήμονα




Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 8 July 2018 | 10:10 am


Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος στην Βόρειο Ήπειρο !

Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος στην Βόρειο Ήπειρο !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Ιστορία της Βορείου Ηπείρου (Μέρος 13-ο)

Η Βόρειος Ήπειρος ήταν πλέον ελεύθερη και λίγες μέρες από την απελευθέρωσή της, ο διάδοχος Κωνσταντίνος επισκεπτόταν τα άγια χώματά της, σε ένα δεκαήμερο ταξίδι του 2-11 Μαίου 1913) για να στηρίξει ηθικά και να τονώσει τον πληθυσμό της, που τόσα δεινά είχε υποστεί από την αδυσώπητη οθωμανική τυραννία. Επισκεπτόμενος την Ήπειρο, Κόνιτσα, Ιωάννινα, αλλά και τις πόλεις Αργυρόκαστρο, Δέλβινο, Πρεμετή, Αγίους Σαράντα, στην Β΄ Ήπειρο, ο διάδοχος έγινε δεκτός με άφατο ενθουσιασμό και ανεκλάλητες εκδηλώσεις αγάπης, συγκίνησης και σεβασμού. Όλος ο βορειοηπειρωτικός ελληνισμός υπεδέχθη με
τιμές εθνικού ήρωος τον διάδοχο Κωνσταντίνο. Αγάπη, συγκίνηση και ενθουσιασμό, με τον οποίο τον περιέβαλλαν όχι μόνον οι γηγενείς βορειοηπειρώτες, αλλά και αυτοί οι μουσουλμάνοι που ζούσαν εκεί. Τις  μοναδικές αυτές συγκινητικές στιγμές της επίσκεψης του διαδόχου Κωνσταντίνου στην Βόρειο Ήπειρο, περιγράφει με παραστατική ενάργεια  ο γάλλος δημοσιογράφος ακόλουθος στο ταξίδι του διαδόχου Rene Ruaux γράφοντας στο βιβλίο του «Δυστυχισμένη Βόρειος Ήπειρος» για την ένθερμη υποδοχή στην Κορυτσά «επί τρία τέταρτα της ώρας μια απερίγραπτη παρέλαση χιλιάδων ανδρών, γυναικών και παιδιών, οι οποίοι επευφημούν τον πρίγκιπα, ψάλλουν πατριωτικούς ύμνους, κουνούν ζωηρά βενετσιάνικους λαμπτήρες, σημαίες, μαντήλια, καπέλα, υψώνουν τα χέρια και υποκλίνονται. Μέσα στο πλήθος, υπάρχουν γερόντισσες, οι οποίες περνούν κάτω από το μπαλκόνι του μεγάρου, κάνουν το σήμα του σταυρού με τις πασχαλινές λαμπάδες τους. [….] επίσης πολυάριθμα είναι τα κόκκινα φέσια, μουσουλμανικά. Οι φεσοφόροι αυτοί συμμετέχουν με τον ίδιο ενθουσιασμό κραυγάζοντας «Ζήτω ο διάδοχος»». Και συγκινητικές αντιστοίχως ενθουσιώδεις είναι οι υποδοχές που επιφυλάσσουν στον Κωνσταντίνο οι κάτοικοι στο Λεσκοβίκι και στο Αργυρόκαστρο. Στο Αργυρόκαστρο μάλιστα ο διάδοχος θα θέσει το θεμέλιο λίθο στο ανάκτορο, για την ανοικοδόμηση του οποίου, ο Δήμος Αργυροκάστρου του παραχώρησε οικόπεδο εκτάσεως 20 στρεμμάτων.

Αλλά σύνδρομα και διαπλαστικά ακόμα των συναισθημάτων, της ανείπωτης αυτής αγάπης και του ενθουσιασμού με τα οποία υποδέχονται οι κάτοικοι της Βορείου Ηπείρου, τον διάδοχο Κωνσταντίνο, είναι και τα ψηφίσματα που του επιδίδουν, στα οποία διατρανώνουν την απαρασάλευτη πίστη τους, να αγωνιστούν μέχρις εσχάτων για να πραγματωθεί ο διακαής πόθος της ενσωμάτωσης της Βορείου Ηπείρου, με την μητέρα Ελλάδα.  Χαρακτηριστικό αυτών είναι το ψήφισμα της Πρεμετής που αναφέρει «είμεθα και θα μείνωμεν εσαεί Έλληνες, μη καταδεχόμενοι να μας προσάψωσιν άλλο όνομα, έτοιμοι να θυσιασθώμεν μετά των γυναικών και τέκνων μας, με την μητέρα μας Ελλάδα. Η απόφασίς μας υψηλότατε είναι ακράδαντος». Αλλά με την ίδια ηθική ένταση και ανέκφραστο πόνο για την μητέρα Ελλάδα, απευθύνουν ψήφισμα και οι αδούλωτοι Χειμαρριώτες. Αναφέρει χαρακτηριστικά το ψήφισμα «Ο λαός της Χειμάρρας διαδηλοί ενώπιον του πολιτισμένου κόσμου, ότι ουδεμία άλλην λύσιν απομακρυνομένην των πόθων του θα δεχτεί, απόφασιν αμετάκλητον έχων να προασπίσει την μετά της μητρός του Ένωσιν, έστω και αν πρόκειται να μεταβάλη εις τέφραν τας εστίας του και να θάψη υπο την γήν του και το τελευταίον τέκνον του». Εξάλλου το απαράμιλλο αυτό εθνικό φρόνημα των Χειμαρριωτιών εξωθεί τον Rene Ruaux  να γράψει εμφατικά «Είναι αδύνατον η Χειμάρρα να μην γίνει ελληνική. Διότι είναι ελληνική» !!! Συνεχίζεται …

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 7 July 2018 | 12:52 pm


Ο Παύλος Παλαιολόγος, το δράμα της κατοχής και η δίψα για ζωή, σηματοδοτούν την μεταπολεμική Αθήνα !

Ο Παύλος Παλαιολόγος, το δράμα της κατοχής και η δίψα για ζωή, 
σηματοδοτούν  την μεταπολεμική Αθήνα !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Και ενώ ο έξοχος Μίτια Καραγάτσης σχολιάζει ειρωνικά τον κοινωνικό συντηρητισμό της παλιάς αθηναϊκής γενιάς και το πέρασμα σε μια νέα την μεταπολεμική εποχή, πολλά ηθικά διλήμματα ταλανίζουν ψυχικά τους Αθηναίους, για την στάση τους στην κατοχή. Βεβαίως δεν ήταν τόσο οδυνηρή η κατάσταση των κοινωνικών ηθών στην Αθήνα και ούτε θα  μπορούσε να κάνει λόγο κανείς  για κοινωνικό ανηθικισμό. Σαφώς όμως και είχαν αλλάξει πολλά πράγματα, από τα κοινωνικά ήθη της προπολεμικής Αθήνας. Οι κακουχίες, η φτώχεια και η πείνα της γερμανικής κατοχής είχαν αφήσει ανεξίτηλο στίγμα στην κοινωνία και είχαν δρομολογήσει νέους τρόπους κοινωνικής συμπεριφοράς. Αλλά με τις αλλαγές στα κοινωνικά ήθη είχαν επέλθει σοβαρές αλλαγές και στην προβληματική και τον τρόπο θέασης των δημοσίων δρωμένων. Προς αυτή την κατεύθυνση ο σπουδαίος χρονογράφος της εποχής Παύλος Παλαιολόγος, είχε γράψει τον Ιανουάριο του 1946 ένα εμπνευσμένο χρονογράφημα, υπο τον τίτλο «Απορίες Ελλήνων», που αποτύπωνε με παραστατική ενάργεια τις κριτικές σκέψεις αρκετών πολιτών για την πορεία του τόπου, που αγωνίστηκαν ο καθένας από το δικό του μετερίζι, την περίοδο της κατοχής. Όλοι αυτοί οι αφανείς ήρωες της Ελλάδος αναρωτιούνταν μεταξύ τους «Που ανήκω τέλος πάντων, ύστερα από μισόν αιώνα ενάρετης ζωής; Σε ποια θέση με κατατάσσει η ελληνική κοινή γνώμη; είμαι προδότης, είμαι κακής ποιότητας έλληνας;» 

Αλλά πως «ζωγραφίζει» ο Παύλος Παλαιολόγος τον σωματότυπό του; «Μεσήλιξ ευκατάστατος, μάλλον κοσμικός, με γυναίκα ενδιαφέρουσα και μια κόρη στο πρώτο άνθισμα της νιότης της». Σε αυτή δηλαδή την κατάσταση τον βρήκε η κατοχή. Εντελώς διαφορετική έγινε από τότε η εικόνα. Ένα πρώην μπαίνει «εγκαυστικά» σε όλες της τις ιδιότητες που αναφέρθηκαν. Δεν ήταν πια ευκατάστατος και τέλος στην κοσμική του ζωή. Οι δοκιμασίες γέρασαν πρόωρα την γυναίκα του και τα νιάτα της κόρης του, μαραίνονταν στο δράμα της «Σωτηρίας», από την μάστιγα της φυματίωσης. Ο άνθρωπος αυτός, ο τόσο ταλαιπωρημένος, ήθελε να μάθει ποια είναι η θέση του, στην μεταπολεμική ελληνική οικογένεια. Και απολογείτο, «Για να είμαι ειλικρινής θα σας πω, ότι πέρασε ολόκληρη κατοχή από επάνω μου και δεν πήρα τα βουνά, ούτε έγραψα στους τοίχους, ούτε έπιασα στα χέρια μου χωνί. Είμαι κατώτερης πολίτης; Και το λέω αυτό, διότι όχι μόνο καμιά τιμή δεν απονέμεται σε εμένα και στον μεγάλο όγκο των ομοίων μου, αλλά για μας μιλούν σε υποτιμητικό τόνο. Ίσως να μην μας λένε προδότες. Μας λένε όμως δειλούς, μας λένε άψυχους, μας λένε ουδέτερους, μας λένε αδιάφορους στον αγώνα του έθνους»! Μας λένε γιατί δεν πήραμε και εμείς το όπλο στο χέρι, γιατί δεν ενταχθήκαμε σε οργανώσεις, γιατί δεν βγήκαμε μαζί με τους άλλους στο κλαρί. Και το θεώρησαν αυτό δειλία. Και είδαν στην στάση μας την αναξιοπρέπεια. Ψάχνω να βρώ το τίμημα της αναξιοπρέπειας ή και της προδοσίας μου. Ψάχνομαι και τίμημα δεν βρίσκω. Ψάχνω το σπίτι μου και το βρίσκω κενό, από τα έπιπλα που πήραν στον καιρό τους, το δρόμο της εκποιήσεως. Ψάχνω το τραπέζι μου και το βρίσκω ασκητικό, όπως τον καιρό της κατοχής. Ψάχνω τα ρούχα μου. Ερείπιο η γυναίκα μου και ο μεγάλος μου καημός η κοπέλα μου, την έστειλαν οι κακουχίες στην «Σωτηρία» - Σανατόριο. Λέτε άνθρωποι των επιχειρήσεων, εγώ να μην μπορούσα να προλάβω την κατάρρευση; Λέτε να μην είχα την ευκαιρία του πλουτισμού; Λέτε να μου ήταν δύσκολη, μια αθόρυβη και καρποφόρα συνεργασία με τους εχθρούς; Ούτε το σκέφθηκα, προτίμησα την πείνα μου. Δεν είμαι μόνος. Είναι τα εννέα δέκατα του λαού μας. Είναι όλες οι τάξεις μας και η λεγόμενη ανώτερη, που έκλεισε στον κατακτητή τα σαλόνια της και η μεσαία και η λαϊκή. Είναι οι άντρες που έστρεψαν τις πλάτες τους στους εχθρούς. Είναι οι γυναίκες μας, εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις , που αρνήθηκαν τις θωπείες τους, όταν σε άλλες χώρες, πολύ λιγότερο πεινασμένες, πλούσια ήταν η προσφορά του τρυφερού είδους. Και αντί να εξάρουμε ένα φαινόμενο σαν αυτό, μοναδικό στην Ευρώπη που γνώρισε την κατοχή, απωθούμε στο περιθώριο της εκτιμήσεως την πλειονότητα των αφανών Ελλήνων, τόσο ώστε να χάσουμε και εμείς οι ίδιοι την εμπιστοσύνη στον εαυτόν μας και αναρωτιόμαστε, μήπως είμαστε κακής ποιότητας Έλληνες»! 

Έτσι αποτύπωνε λοιπόν ο εμπνευσμένος Παύλος Παλαιολόγος, τα ερωτήματα πολλών Αθηναίων, για την στάση τους στην κατοχή και την συμβολή τους ή όχι στον αγώνα του έθνους, για την ανάκτηση της ελευθερίας του, με ερωτήματα ατέρμονα, δοθέντος ότι οι πολιτικές εμπάθειες και διχοστασίες, η οξύτητα των πολιτικών παθών και το κλίμα καχυποψίας και μισαλλοδοξίας στα καταραμένα χρόνια της κατοχής, είχαν στρέψει τους μισούς Έλληνες, στους άλλους μισούς. Και δημιούργησαν κλίμα ηθικής πόλωσης και κοινωνικής καχυποψίας του ενός, για τον άλλον !

Ενώ όμως όλες αυτές οι ηθικές και κοινωνικές στρεβλώσεις θα μπορούσαν να ήταν κατανοητές και ανεκτές στα  δίσεκτα χρόνια της κατοχής, σήμερα δυο χρόνια μετά την εθνική απελευθέρωση από τους Γερμανούς, γιατί να επικρατεί αυτό το στρεβλό και παθογενές κοινωνικό κλίμα; Και ενδεχομένως για αυτό ακριβώς το λόγο, υπήρχε και μια μεγάλη μερίδα της αθηναϊκής κοινωνίας που εκδήλωνε απάθεια και παγερή αδιαφορία, για αυτούς τους ηθικά στρεβλούς κοινωνικούς και πολιτικούς διαγκωνισμούς. Οι λεγόμενοι «αδιάφοροι». Και σε αυτό ακριβώς το μήκος κύματος ένας υπουργός μιλώντας από το βήμα της Βουλής, προσήπτε δεικτικά για τους Αθηναίους «Η νυσταλέα απάθεια της ελληνικής πρωτεύουσας». Μιας πρωτεύουσας που παρουσίαζε κοινωνικά διττό πρόσωπο. Αφού την ίδια στιγμή που η Ελλάδα σπαράσσονταν στην δίνη του εμφυλίου πολέμου, η Αθήνα βυθίζονταν στην νιρβάνα της πρώτης μεταπολεμικής καλοπέρασης. Στην ταβέρνα και την συναυλία, στα μπάνια, τους κινηματογράφους και το καμπαρέ ! Έτσι εκινείτο το κοινωνικό εκκρεμές στην Αθήνα, κείνο το θερμό καλοκαίρι του 46 !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 4 July 2018 | 10:43 pm


Μιλώντας στον «Παραπολιτικά 90,1 Fm» για την απελευθέρωση των Σερρών !

Μιλώντας στον  «Παραπολιτικά 90,1 Fm»  για την απελευθέρωση των Σερρών !

Είχαμε την χαρά και την ηθική τιμή προ ολίγου, σήμερα Τρίτη 3-7-18 τα μεσάνυχτα 12:00-13:00 μ.μ., στον  «Παραπολιτικά 90,1 Fm» και στην εκπομπή «Ο Εξαρχείων», με τον μέγιστο δάσκαλο της δημοσιογραφίας Ανδρέα Μαζαράκη, να μιλήσουμε για ην ιστορική επέτειο της  απελευθέρωσης της βασίλισσας της Ανατολικής Μακεδονίας, των Σερρών μας στις 29-6-1913, μέσα την πυρά και την μεγαλουργία του ελληνικού στρατού, στους Β΄ Βαλκανικούς πολέμους. Και με την φιλική συμμετοχή ακόμα του γνωστού διεθνολόγου Θανάση Δρούγου.

Μιλήσαμε για την προέλαση του ελληνικού στρατού, στις πόλεις της Μακεδονίας μας, Κλικίς, Λαχανά και Στρώμνιτσα.

Για τις ανεκλάλητες βιαιοπραγίες των Βουλγάρων, με την πυρπόληση καθολοκληρίαν των τραγικών τότε Σερρών. Αλλά και για την κυνική δολοφονία γυναικόπαιδων και αμάχων, που προξένησαν την οργή του Ιταλού και Αυστριακού προξένου, μιλώντας για «πρωτάκουστα ανοσιουργήματα» !

Για την έξοχη συμβολή και θυσία, ενός σώματος Προσκόπων, πρώην Μακεδονομάχων, υπο τον ταγματάρχη Κωνσταντίνο Μαζαράκη, στην προστασία και ανασυγκρότηση της πόλης.

Για την σπουδαία συνδρομή του ηρωικού Μητροπολίτη Σερρών Αποστόλου (Χριστοδούλου), στην διάσωση των γυναικοπαίδων και την εξεύρεση τροφών , ρουχισμού και στέγης στους 20.000 αστέγουςτης πόλης, με την τραγική πυρπόληση των Σερρών.

Για την ηθική έξαρση του ελληνικού λαού στους Βαλκανικούς πολέμους, που με την ηρωική συμμετοχή του, δημιουργούσε την εποποιία της εθνικής μας ακεραίωσης.

Στις 29 Ιουνίου 1913, οι Σέρρες έστω και πληγωμένες απο την μικρή Βουλγαρική κατοχή και την μακραίωνη 5 αιώνων οθωμανική δουλεία, ήταν πια ελεύθερες. Ηταν ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ....Και στα άγια χώματά τους φτερούγιζε και πάλι αδέσμευτη, η αδούλωτη ελληνική ψυχή !!!

Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
Αθήνα, 4-7-18


www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 4 July 2018 | 8:39 am


Αντώνης Παπαδόπουλος, αυτός ο αξέχαστος «μπόμπος» μας !!!

Αντώνης Παπαδόπουλος, αυτός ο αξέχαστος «μπόμπος» μας !!!

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Γεννημένος σε οικογένεια θεατρίνων και ανασαίνοντας από την παιδική του ηλικία, σε μια κατ΄ εξοχήν καλλιτεχνική ατμόσφαιρα, ήταν αναπότρεπτο ο Αντώνης Παπαδόπουλος, να ακολουθήσει τα μονοπάτια της τέχνης. Υπήρξε μια από τις επιβλητικές φιγούρες της σύγχρονης ελληνικής κωμωδίας και κατέλειπε με το πηγαίο χιούμορ του και το σπουδαίο κωμικό του τάλαντο, ένα σημαντικό κεφάλαιο στο φάσμα του  κωμικού κινηματογράφου μας. Υποδυόμε-νος άλλοτε τον αφελή μικρό «μπόμπο», κάποτε τον γκρινιάρη και ακόρεστο στα χατίρια νεαρό, ενίοτε τον συντηρητικό μικράνθρωπο, που αδυνατεί να προτάξει ηθικό ανάστημα, απέναντι στις κοινωνικές συμβάσεις της ζωής και δέχεται παθολογικά την οδυνηρή του μοίρα. Θα πρέπει όμως εμφατικά να σημειώσουμε, ότι πέρα από το έμφυτο κωμικό του τάλαντο, ο Αντώνης Παπαδόπουλος, είχε προικοδοτηθεί από τη φύση με ένα σπάνιο κωμικό σωματότυπο, που του επέτρεπε με ιδεώδη τρόπο, να υποδύεται τον βλακώδη «μπόμπο». Ήταν από τη γέννα του κωμικός !!!

Ο βορειοελλαδίτης ηθοποιός είδε το φως της ζωής στην Θεσσαλονίκη στις 4 Μαΐου του 1932. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στην συνοικία «Βουλγάρικη εκκλησία» της Θεσσαλονίκης, τον περιβόητο «Βαρδάρη». Οι γονείς του Γιώργος και Φωφώ ήταν «μπουλουξήδες» και τον βάπτισαν από τα παιδικά του χρόνια στα νάματα της τέχνης. Δεν ήταν παρά μόλις 5 ετών, όταν ο Αντώνης Παπαδόπουλο ανέβηκε στο σανίδι. Με αυτά τα βιώματα έτσι στην καλλιτεχνική του σκευή θα έλθει στην Αθήνα, για να αναζητήσει την επαγγελματική τύχη του. Σε πρώτο στάδιο θα εργαστεί ως κομπάρσος σε ταινίες του κινηματογράφου, που γνωρίζει τα μεταπολεμικά μας χρόνια αλματώδη άνοδο. Προϊόντος του χρόνου όμως θα διευρύνονται χρονικά οι συμμετοχές του και με τις ευφυείς κωμικές ατάκες του, θα κατακτήσει ακόμα και τον πρώτο ρόλο. Ο αξεπέραστος «μπόμπος» λοιπόν με το χαρακτηριστικό εκκωφαντικό κλάμα του, εδραιώνεται στο φάσμα της κωμωδίας του ελληνικού κινηματογράφου και αποτελεί πλέον αναπόσπαστο τμήμα του.

Από τις πιο χαρακτηριστικές ταινίες του Αντώνη Παπαδόπουλου, που διαμόρφωσαν το ήθος της καλλιτεχνικής του παρουσίας, ήταν αυτές στις οποίες πρωταγωνίστησε με τον θρυλικό πράκτορα «Θ.Β.», τον πολυαγαπημένο μας Θανάση Βέγγο, αποτελώντας τον βοηθό του. Αλλά και στο κινηματογραφικό πεδίο της κωμωδίας, ο Αντώνης Παπαδόπουλος, θα αφήσει έντονα το καλλιτεχνικό αποτύπωμά του. Ιδιαίτερα αξιόλογες και συγκινητικές ήταν οι ερμηνείες του στις ταινίες «Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση», του κοινωνικά ανατόμου σκηνοθέτη μας  Ντίνου Κατσουρίδη (1971) και «Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας» (1976). Ο Αντώνης Παπαδόπουλος θα δώσει το κινηματογραφικό παρόν και στην δεκαετία του ΄80, που περνάμε στον έγχρωμο και κατά βάση κακής αισθητικής κινηματογράφο. Πιο χαρακτηριστική του συμμετοχή του αυτής της περιόδου, είναι στην ταινία «Ρόδα, τσάντα και κοπάνα», του ταλαντούχου Όμηρου Ευστρατιάδη. Μια ταινία που έκανε πελώρια εμπορική επιτυχία και δέχτηκε συνάμα και σκληρή κριτική από τους κριτικούς.

Δραματικό ήταν ωστόσο το τέλος του σπουδαίου αυτού κωμικού μας. Προσεβλήθη από καρκίνο και απεβίωσε μόλις σε ηλικία 51 ετών, στις 9 Οκτωβρίου του 1983. Μοίρα τραγική δυο χρόνια ενωρίτερα, ο αξιαγάπητος Αντώνης Παπαδόπουλος, είχε γίνει πατέρας, φέροντας στην ζωή, την κόρη του. Καλλιτεχνικό ήθος, πηγαίο τάλαντο, με έναν σπουδαίο κωμικό σωματότυπο, ήταν τα στοιχεία με τα οποία πορεύτηκε επιτυχώς, στα μονοπάτια της κινηματογραφικής ελληνικής κωμωδίας, ο Αντώνης Παπαδόπουλος. Πόσο ωραίος και γλυκύς, ήταν τελικά αυτός ο αξέχαστος «μπόμπος» του κινηματογράφου μας !!! Το παρόν κείμενός μας έχει δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά πολιτισμικού περιεχομένου.

Υ.Γ. Ο πολιτισμός στις οδυνηρές μνημονιακές μέρες μας, είναι τελείως περιθωριοποιημένος από την πολιτεία και υποχρηματοδοτημένος, με τις κεντρικές του δομές να αργοσβήνουν μία, μία. Πέρα από τον ελάχιστο παραπάνω οφειλόμενο φόρο τιμής, στους μεγάλους έλληνες κωμικούς μας, που διαμόρφωσαν το σύγχρονο πνευματικό ήθος του ελληνικού λαού και τον στήριξαν ηθικά στις δίσεκτες μεταπολεμικές μας δεκαετίες, που τις σκίαζαν οι οικονομικές στρεβλώσεις και οι κοινωνικές δυσπλασίες, οφείλουμε σήμερα ως πολιτεία με σοβαρότητα και ευθύνη, να καταστρώσουμε ένα κεντρικό Master Plan για τον πολιτισμό, που συνυφαίνοντας αρμονικά, τις αρχαιότητες, την πολιτισμική κληρονομιά και το πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό μας, σε κάθε γωνιά της ελληνικές περιφέρειας, θα δώσει ώθηση στην εθνική οικονομία και την περιφερειακή ανάπτυξη.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 1 July 2018 | 11:31 pm


Κεντρικό άρθρο μου στο εβδομαδιαίο "ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ" της 30-ης-6-18, για τον επαναστάτη πρωθυπουργό της Ελλάδος ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ ΣΟΦΟΥΛΗ

Κεντρικό άρθρο μου στο εβδομαδιαίο "ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ" της 30-ης-6-18, για τον επαναστάτη πρωθυπουργό της Ελλάδος ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ ΣΟΦΟΥΛΗ






















www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 1 July 2018 | 1:33 pm


Ηθικός αίνος για τον Απόστολο των Εθνών Παύλο, στον ομώνυμο ναό του Αγίου Παύλου Αθηνών !

Ηθικός αίνος για τον Απόστολο των Εθνών Παύλο,
στον ομώνυμο ναό του Αγίου Παύλου Αθηνών !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Μέσα σε κλίμα ηθικής έξαρσης και με την καθολική συμμετοχή του λαού του κέντρου των Αθηνών και πλήθους άλλων πιστών από τα Διαμερίσματα της Αθήνας, εορτάστηκε πανηγυρικά και με ξεχωριστή λαμπρότητα, ο μεθεόρτιος εσπερινός, για την ιερή μνήμη του Αποστόλου των Εθών Παύλου, στον ομώνυμο ναό της λαοφιλούς περιοχής του Αγίου Παύλου, στο κέντρο των Αθηνών. Του οιστρηλατημένου δασκάλου του ευαγγελίου, που από απηνής διώκτης του χριστιανισμού, μετηλλάχθη με την παρέμβαση του Ιησού, σε διαπρύσιο κήρυκα της αγάπης του. «Σαούλ, Σαούλ, τι με διώκεις» ! Με έκδηλη την ηθική φροντίδα και μέριμνα του αρχιερατικού υπευθύνου του ναού, σεπτού πατέρα Αρχιμανδρίτη Φιλόθεου Ορφανουδάκη, των άλλων εφημερίων της εκκλησίας σεβαστών ιερέων κ.κ.  Τασόπουλου Γαβριήλ, Καστανά Μιλτιάδους , Χριστοφόρου Eμμανουήλ, και του διακόνου κ-ου Κωστή Χρήστου, της ενοριακής επιτροπής, αλλά και των εθελοντών, έλαμπε ο περικαλλής ναός της οδού Ψαρρών, σημαιοστολισμένος μέσα στην βυζαντινή πορφύρα και προσέφερε στο χριστεπώνυμο πλήθος, μοναδική ηθική ανάταση. Και την κατανυκτική ατμόσφαιρα διαδέχονταν η βυζαντινή μεγαλοπρέπεια και το πνευματικό φέγγος και θάμπος του Αποστόλου των Εθνών Παύλου. Του εξαίρετου Ταρσέως, που δίδαξε στην οικουμένη τον λόγο του ιερού ευαγγελίου και μεταλαμπάδευσε με άφατη προσήλωση σε όλο τον κόσμο της εποχής του, την αγάπη του Χριστού, για να παραδώσει την έξοχη χριστιανική καρδιά το στον φονικό Νέρωνα.

Του μεθεόρτιου εσπερινού χοροστάτησε  ο Άγιος Σαλώνων κ.κ. Αντώνιος, συνεπικουρούμενος από τον σεβαστό επίσκοπο Μαζαμβίκης κ.κ. Χρυσόστομο, με την αρωγή ακόμα των εφημερίων του ναού και πολλών ακόμα ιερέων που προσήλθαν ευλαβικά, για να τιμήσουν την σεπτή μνήμη του Αποστόλου Παύλου. Με το πέρας του εσπερινού επακολούθησε  εκλιτάνευση της εφέστιας εικόνος του Αποστόλου και αποτμήματος των ιερών λειψάνων του, στους παρακείμενους δρόμους του ναού, υπο τους γλυκείς παιάνες της Φιλαρμονικής του Δήμου, που σκόρπισε με τις  ευφρόσυνες νότες της τα πιο χαρμόσυνα μηνύματα στους πιστούς. Συγκινητική η ηθική συμμετοχή των κατοίκων κατά την λιτανεία, που από τους ορόφους των πολυκατοικιών τους, έραιναν την ιερή εικόνα του Αποστόλου με μύρο και ροδοπέταλα, εκφράζοντας νοερά την κατανυκτική τους παρουσία, στην εορτή του κορυφαίου της ορθοδοξίας Αποστόλου Παύλου. Και ανέδυε αυτή η μοναδική κοσμοπλημύρα  της πομπής μια ανεκλάλητη ηθική δύναμη και ψυχική έξαρση, αναδεικνύοντας για μιαν ακόμα φορά την βρυσομάνα πηγή της Ορθοδοξίας, ως τον διαχρονικό εγγυητή της ηθικής ενότητας του ελληνισμού. Επίκαιρος παρά ποτέ εδώ ο οικουμενικός μας ποιητή Οδυσσέας Ελύτης «Στις εκκλησιές, ο ελληνικός λαός αναγεννιέται ψυχικά και βρίσκει την ηθική ενότητά του» και «Όποιος δεν μπορεί να αντλήσει δύναμη από αυτές ,του λείπει το εσωτερικό βάρος» !

Με τη  επάνοδο της πομπής στο ναό, ο σεπτός Επίσκοπος Σαλώνων κ.κ. Αντώνιος, αφού διαβίβασε το ευγενές μήνυμα του Αρχιεπισκόπου μας κ.κ. Ιερωνύμου, για την επιβαλλόμενη αναβάπτιση των πιστών, μέσα στις έξοχες ορθόδοξες διδαχές του Αποστόλου των Εθνών Παύλου, διακήρυξε την ηθική υπεροχή του κορυφαίου της ορθοδοξίας μας και την μοναδική ευκαιρία που μας δίνει η εορτή της μνήμης του, να προσεγγίσουμε ακόμα πιο κοντά του λόγο του κυρίου και να ενωτιστούμε το πανανθρώπινο μήνυμα της αγάπης του Χριστού μας. Εν συνεχεία τον λόγο έλαβε ο ευλαβής Αρχιμανδρίτης και αρχιερατικός προϊστάμενος του ναού κ.κ. Φιλόθεος Ορφανουδάκης, ευχαριστώντας τους αγίους Σαλώνων και Μοαμβίκης κ.κ. Αντώνιο και Χρυσόστομο που χοροστάτησαν και τίμησαν με την παρουσία τους, τον έφορο της περιοχής Απόστολο Παύλο, τους εθελοντές, την ενοριακή επιτροπή και όσους ακόμα με αγάπη και περίσσευμα καρδιάς, συνέβαλαν στην άψογη διεξαγωγή του εορταστικού διημέρου. Παράλληλα ευχαρίστησε τους πιστούς, που με ξεχωριστή αγάπη και πύρωμα ψυχής συμμετείχαν στην ιερά πανήγυρη, την φιλαρμονική για την πολύ ουσιαστική συμμετοχή της, την τροχαία Αθηνών, για την υποδειγματική τήρηση των μέτρων τάξης, αλλά και τους τοπικούς άρχοντες για την ευγενή συμμετοχή τους στην λαμπρή εορτή του Αποστόλου. Επακολούθησαν εξαιρετικές μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις με παραδοσιακούς χορούς, από τον μουσικοχορευτικό σύλλογο της περιοχής, που λάμπρυναν περαιτέρω με το ωραίο ηθικά χρώμα τους, την πανηγυρική εορτή. Παρόντες δυναμικά και εμείς, με τον επικεφαλής της πρωτοβουλίας «Η Αθήνα είμαστε εμείς» κ-ο Χρήστο Τεντόμα, για να τιμήσουμε την ιερή μνήμη του Αποστόλου και να αντλήσουμε ηθικές δυνάμεις, από την ακένωτη αγάπη και ευλογία του.

Χρόνια Πολλά αγαπημένες μου φίλες και φίλοι και η ευλογία και οι ιερές διδαχές του Αποστόλου των Εθνών, να κατευοδώνουν εσάς και τις  σεβαστές οικογένειές σας. Χρόνια Πολλά και πανευφρόσυνα !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 30 June 2018 | 2:23 am


105 Χρόνια απο την απελευθέρωση της πόλης των Σερρών

105 Χρόνια απο την απελευθέρωση της πόλης των Σερρών

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Η 29-η Ιουνίου 1913, αποτελεί ένα ακόμα σπουδαίο ιστορικό ορόσημο, στην  μακραίωνη προσπάθεια για την εθνική μας ακεραίωση και την απελευθέρωση των ελληνικών εδφών, όπου εδονούνταν ελληνική καρδιά. Η πανέμορφη και μεγαλοπρεπής πόλης των Σερρών, μετά απο 5 αιώνες σκληρής και απαραδειγμάτιστης δουλείας απελευθερώνονταν – μέσα στην πυρά του Β΄ Βαλκανικού πολέμου - και ενσωματώνονταν και πάλι στον εθνικό μας κορμό. Αλλά ας δούμε πως έχει το χρονικό αυτής της εθνικής μας εποποιΐας. Οι Σέρρες τελούσαν υπο τον οθωμανικό ζυγό, 7 δεκαετίες πρωθύστερα απο την άλωση της βασιλεύουσας και συγκεκριμένα απο τον 1383. Αποτέλεσαν μια απο τις πρώτες περιοχές της Ελλάδος που υποδουλώθηκαν στους Τούρκους και απο τις τελευταίες που ανέκτησαν την ελευθερία τους, με την εθνική μεγαλουργία των Βαλκανικών Αγώνων. Πάραυτα και σε όλους αυτούς τους αιώνες της οθωμανικής δουλείας, οι Σέρρες ήκμασαν οικονομικά και πολιτισμικά και αποτέλεσαν ένα απο τα σπουδαιότερα κέντρα εθνικής αφύπνισης, μέχρι την εθνική παλιγγενεσία του ΄21. Ενώ ξεχωριστή ήταν η συμβολή τους τόσο στην εθνεγερσία του ΄21 με την εμβληματική φυσιογνωμία του Εμμανουήλ Παππά, όσο και σ΄ αυτόν τον Μακεδονικό αγώνα. Δικαίως έτσι η πόλη των Σερρών απεκαλείτο τους αιώνες εκείνους, «Αθήνα της Ανατολικής Μακεδονίας». Για να έλθουμε στην απελευθέρωσή τους στις 29 Ιουνίου του 1913. Οι Σέρρες λοιπόν τελούσαν εκείνη την περίοδο υπο βουλγαρική κατοχή, έκγονη του ιμπεριαλιστικού σχεδίου των Βουλγάρων, για την μεγάλη Βουλγαρία, με την οποία εξάλλου είχαν αναθρέψει δυο γενεές. Πάραυτα η νικηφόρος επέλαση των ελληνικών δυνάμεων στα πλαίσια του Β΄ Βαλκανικού πολέμου του 1913, στο Κιλκίς, τον Λαχανά και την Στρώμνιτσα, εδραίωναν την νίκη των ελληνικών όπλων σε όλο το μακεδονικό μέτω πο. Έτσι το μεγάλο όνειρο γίνονταν πραγματικότητα και η Μακεδονία μας απελεύθερη και πάλι, ενσωματώνονταν στον εθνικό κορμό.

Ο αρχιστράτηγος των ελληνικών δυνάμεων βασιλιάς Κωνσταντίνος και το επιτελείο του είχαν στρατοπεδσεύσει απο τις 23 Ιουνίου στην Δοϊράνη. Και στις 28 Ιουνίου του ΄13 πρό της νικηφόρας επέλασης του ελληνικού στρατού, ενημερώθηκαν για την αποχώρηση των Βουλγάρων απο την πόλη των Σερρών. Ήταν μια ιστορική μέρα για τον ελληνικό λαό, αφού η λατρεμένη πόλη των Σερρών – πόλη σύμβολο της πνευματικής και οικονομικής αλκής – περνούσε και πάλι σε ελληνικά χέρια. Το επιτελείο του Κωνσταντίνου με την σειρά του ενημέρωσε τηλεγραφικά το ελληνικό υπουργείο Στρατιωτικών για τη  εξέλιξη, με το ακόλουθο τηλεγράφημα «Ο φρούραρχος Σερρών τηλεγραφεί ότι η πόλις κατελήφθη υπό αποσπάσματος προσκόπων. Εκηρύχθη ο στρατιωτικός νόμος. Εσχηματίσθη πολιτοφυλακή προς τήρησιν της τάξεως. Αποσπάσματα προσκόπων και πολιτοφυλάκων εξήλθον εις την ύπαιθρον χώραν, ίνα φρουρήσουν αυτήν από ενδεχόμενη επίθεση κομιτατζήδων». Όμως η υποχώρηση των Βουλγάρων απο την πόλη, έφερε και την σφραγίδα του μίσους της μοχθηρίας τους, αφού φεύγοντας κατέκαψαν την πόλη, φόνευσαν γυναικόπαιδα, κατέστρεψαν τις υπάρχουσες υποδομές και την κατέστησαν κρανίου τόπο.

Την τραγική αυτή εικόνα της πυρπόλησης των Σερρών και των φονικών σ΄αυτήν, καταγράφει με παραστατική ενάργεια ο αυστριακός υποπρόξενος των Σερρών, σε τηλεγράφημά του που απέστειλε στον προϊστάμενό του αυστριακό πρόξενο της Θεσσαλονίκης : «Ένα βουλγαρικό απόσπασμα με τμήματα ιππικού και πεζικού κανονιοβόλησε την πόλη των Σερρών το πρωί της Παρασκευής (28 Ιουνίου 1913). Αφού έπεσαν μερικές βόμβες σε διάφορα σημεία της πόλης το πεζικό μπήκε στην πόλη. Σφάξανε πολλούς κατοίκους και πυρπόλησαν όλα τα σπίτια και τα καταστήματα της πόλης, η οποία καταστράφηκε εντελώς. Τα θύματα της σφαγής και της πυρκαγιάς είναι πολυάριθμα. Δύο χιλιάδες περίπου ψυχές μένουν χωρίς στέγη, τροφή, ρουχισμό και καταλύματα. Όλα τα αποθέματα καταστράφηκαν. Η πόλη στερείται εντελώς ζωοτροφών. Για τη φοβερή αυτή κατάσταση σας παρακαλώ να λάβετε μέρος στην αποστολή βοήθειας. Το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής οι στρατιώτες του τακτικού στρατού χτύπησαν την οικία μου μας έβγαλαν με τη βία στο δρόμο, εμένα και την οικογένειά μου, τότε ένας μεγάλος αριθμός προσώπων που προσπαθούσαν να αποφύγουν τη σφαγή και τη φωτιά ήρθαν προς εμένα. Όλα τα παιδιά και οι γυναίκες που με συνόδευαν απειλήθηκαν με θάνατο και μόνον με αντίτιμο μεγάλου ποσού λύτρων απελευθερώθηκαν. Είμαι υγιής, το σπίτι μου ήταν στο έλεος της φωτιάς και βρέθηκα με την οικογένειά μου άστεγος και άνευ ρουχισμού».

Την ίδια εξάλλου οδηνηρή εικόνα δίνει και ένα τηλεγράφημα που εστάλλη πρός τον πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων την 1-η Ιουλίου 1913 αναφέροντας : «Πριν βάλουνε φωτιά οι Βούλγαροι λεηλάτησαν όλα τα σπίτια και τα καταστήματα, σπάζοντας τις πόρτες με τσεκούρια. Δεν υπολόγιζαν ούτε τους ξένους υπηκόους που έλπιζαν ότι θα σωθούν υψώνοντας τις εθνικές σημαίες τους. Έτσι παραβιάστηκαν οικίες του Θεμιστοκλέους Μιγάτσκου διευθυντού της Τραπέζης Αθηνών, Αυστριακού υπηκόου που κατοκούσε στο σπίτι του αυστριακού Δούρου, τα σπίτια των Αμερικανών καπνεμπόρων Χαίκτων και Μουρ, αν και είχαν ανυψώσει την αμερικάνικη σημαία, η οικία του αντιπροσώπου του καπνεμπορικού καταστήματος «Κομέρσιαλ»-οίκου αγγλικού, το κατάστημα Τίριγγ που ανήκε σε αυστριακό, οι καπναποθήκες «Αμέρικαν-Ταμπάκο» και «Έρζοκ», αυστριακού, η Μακεδονική Εταιρεία Καπνών, η Αγγλική του Μονοπωλίου Καπνών, των αδελφών Εσκενάζη Αμερικανών, Κιαζημμεμίν, Ιταλού, Χασίζ Σαούρτα, Ισπανού. Επίσης κάηκαν η τράπεζα Αθηνών και Ανατολής, τα σπίτια Κ. Μαρούλη, Γερμανού υπηκόου».
Η πυροπόληση των Σερρών, που ισοπέδωσε μέσα στις φλόγες τα δυο τρίτα της πόλης, συνεχίστηκε απο το πρωί της Παρασκευής 29-ης Ιουνίου 1913, μέχρι το απόγευμα, οπότε και κατέφθασε στην πόλη ένα σώμα προσκόπων – το οποίο συνιστούσαν εθελοντές παλιοί μακεδονομάχοι - υπο τον ταγματάρχη Κωνσταντίνο Μαζαράκη. Το σώμα επιτέθηκε κατά των Βουλγάρων και τους ανάγκασε σε φυγή. Επτά γενναίοι πρόσκοποι σκοτώθηκαν στην μάχη και δέκα τραυματίστηκαν. Σε επίπεδο υποδομών, όπως και με τις κατοικίες, τα πάντα ισοπεδώθηκαν απο την εκδικητική μανία και το μίσος των Βουλγάρων, με μόνο παρήγορο το γεγονός, ότι διασώθηκαν αρκετά γυναικόπαιδα. Εν τέλει με τη δύση του ηλίου, κατέφαθσε στην πόλη και η 7-η ελληνική Μεραρχία, υπο τον Μέραρχο Σωτήλη. Και βεβαίως η εικόνα που αντίκρυσε ο μέραρχος ήταν ηθικά οδυνηρή. Με την ελληνική συνοικία και την ελληνική αγορά, πέραν του υπολοίπου τμήματος της πόλης, να έχουν καταστραφεί ολοσχερώς. Έτσι απηύθυνε άμεσα τηλεγράφημα στο στρατιωτικό επιτελείο του βασιλέως στην Δοϊράνη, για να ξεκινήσουν οι παρεμβάσεις στήριξης του πληθυσμού, αλλά και της ανασυγκρότησης της πόλης, που είχε καταστεί ένας απέραντος ερειπιώνας.

Συντετριμμένος ο μέραρχος Σωτήλης, γράφει στον βασιλιά Κωνσταντίνο : «Η πόλη Σερρών εκάη ολόκληρος εξαιρέσει τουρκικής και εβραϊκής συνοικίας. Αγορά εκάη επίσης. Πλήθος γυναικοπαίδων ευρέθησαν φονευμένα ή απηνθρακωμένα εντός των οικιών. Πόλις στερείται εντελώς άρτου. Απόλυτος ανάγκη ληθώσι μέτρα συντόμως προς διατροφήν πληθυσμού. Άστεγοι υπερβαίνουσι 20 χιλιάδας.» Απο το λεπίδι επίσης των αιμοσταγών Βουλγάρων, θα πέσουν ο ιατρός Αναστάσιος Χρυσάφης, ο γυμνασιάρχης Παπαπαύλου και ο διευθυντής του καταστήματος της Τραπέζης Ανατολής Σταμούλης. Ενώ την οικτρή κατάσταση της πόλης έσπευσαν να διαπιστώσουν προσωπικά, οι ίδιοι οι πρόξενοι της Αυστρίας και της Ιταλίας, που έμειναν ενεοί απο το μίσος και την εκδικητική μανία των Βουλγάρων, εκφράζοντας δημόσια την αποστροφή τους, για τα «πρωτάκουστα ανοσιουργήματα».

Όμως πρέπει να ξεκινήσει και το έργο της ανασυγκρότησης και στις 6 Ιουλίου 1913, ο φρούραρχος Μαζαράκης ξεκινά την εκκαθάριση των ερειπείων απο την πόλη. Σε αυτό το αλγεινό έργο, διαπιστώνεται και η πυρπόληση και άλλων κατοίκων των Σερρών, αφού πρωτίστως είχαν δολοφονηθεί με ξιφολόγχη. Ειδικώτερα στην συνοικία Κατινίκια είχαν δολοφονηθεί 28 κάτοικοι, ανάμεσα στους οποίους και ο αυστριακός μηχανικός Αλβέρτος Πιρώ. Οι συνοικίες που καταστράφηκαν ολοσχερώς απο την εκδικητική μανία των Βουλγάρων ήταν :  Αγίων Παντελήμονος, Ελεούσης, Βλασίου, Ταξιαρχών, Αποστόλων, Αθανασίου, Νικολάου, Παρασκευής, Βλαχερνών, Γεωργίου, Βαρβάρας, Άντωνίου, Αναργύρων, Ευαγγελιστρίας και Φωτεινής. Από τις υπάρχουσες 23 εκκλησίες, γλύτωσαν απο την πυρά μόνον τρείς, ενώ όλα τα χωριά καταστράφηκαν ολοσχερώς. Στην πλειονότητά της κάηκε όλη η αγορά των Σερρών, με εξαίρεση ένα μικρό τμήμα, στο οποίο η φωτιά απεσβέστη έγκαιρα. Η ίδια τραγική εικόνα και στην εβραϊκή συνοικία της πόλης, όπου καταστράφηκαν 115 σπίτια, ενώ η εβραϊκή σχολή και συναγωγή, καταστράφηκαν με δυναμίτη. Αντίθετα προστατεύτηκαν στο ακέραιο οι τουρκικές κατοικίες, απο τις οποίες καταστράφηκαν μόνον δυο.

Τον δραματικό τόνο και την ιστορικότητα των στιγμών όμως δίνει και ένα δημοσίευμα της εποχής, στην κραταιά εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ» του Καλαποθάκη της 5-ης Ιουλίου 1913. Αναφέρει πως έλαβε χώρα εκδήλωση στο Εσκή τζαμί, το οποίο είχαν μετατρέψει η Βούλγαροι σε εκκλησία. Με την απελευθέρωση παρεδόθη και πάλι στους μουσουλμάνους και με εδική εκδήλωση μάλιστα που έγινε για τον σκοπό αυτό. Στην εκδήλωση παρευρέθησαν οι πρόξενοι της Αυστρίας και της Ιταλίας, οι πολεμικοί ανταποκριτές Μαγκρίνι και Φέρμαν ο δήμαρχος των Σερρών Αδήλ Βέης, Έλληνες πρόκριτοι και πολλοί άλλοι. Και μέσα σε ένα κλίμα συμφιλίωσης, αλλά και υψηλού δημοκρατικού ήθους πρός όλες τις κοινότητες που διαβιούσαν στην πόλη των Σερρών, ανεξαρτήτως εθνικότητας, φυλής και θρησκεύματος, ο φρούραρχος Μαζαράκης κήρυξε την απελευθέρωση της πόλης τονίζοντας : «Εν ονόματι της Α. Μεγαλειότητος του Βασιλέως Κωνσταντίνου και του νικηφόρου στρατού κηρύσσω την απελευθέρωσιν της αγαπητής πόλεως των Σερρών τόσον σκληρώς δοκιμασθείσης υπό βαρβάρου εχθρού. Η ελληνική Κυβέρνησις θα απονείμει τοις πάσι δικαιοσύνην, ουδεμίαν διάκρισιν ποιούσα μεταξύ φυλής, θρησκεύματος, εθνικότητος.»

Η πείνα, ο πόνος, η ηθική δυστυχία, η κακοπάθεια και η πλήρης έλλειψη τροφίμων, ζωοτροφών και βασικών αγαθών, συνέθεταν την τραγική εικόνα της απελευθερωμένης μεν, αλλά κατεστραμμένης πόλης, για την οποία έπρεπε να καταβληθεί σισσύφεια προσπάθεια προκειμέμου να επουλώσει τις πληγές της και να επιστρέψει στην κανονικότητα. Ο φρούραρχος Μαζαράκης, με τον εμπνευσμένο ρασοφόρο Μητροπολίτη Σερρών Απόστολο (Χριστοδούλου) απηύθυναν τηλεγράφημα, στην υψηλής κοινωνικής ευαισθησίας «Επιτροπή Κυριών» στην Αθήνα, για κατεπείγουσα αποστολή τροφίμων ήτοι «Ανάγκη έλθη Σέρρας, επιτροπή κυριών μετά ενδυμάτων, τροφίμων και δια νοσοκομεία», η οποία και ανταποκρίθηκε άμεσα στο αίτημα. Και έτσι ξεκινούσε μέσα στον άνεμο πλέον της ελληνικής ελευθερίας, η μακρά προσπάθεια για την ανασυγκρότηση της πανέμορφης πόλης του Βορρά, που διαχρονικά συμβόλιζε ένα πολιτικό και πολιτισμικό προπύργιο του ελληνισμού. Οι Σέρρες έστω και πληγωμένες απο την μικρή Βουλγαρική κατοχή και την μακραίωνη 5 αιώνων οθωμανική δουλεία, ήταν πια ελεύθερες. Ηταν ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ....Και στα άγια χώματά τους φτερούγιζε και πάλι αδέσμευτη, η αδουλωτη ελληνική ψυχή !!! Το παρόν κείμενο, έχει δημοσιευθεί σε εφημερίδες και σε περιοδικά ιστορικού προβληματισμού.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 29 June 2018 | 4:49 am


Εκπαιδευόμενος στα «Brands» !!!

Εκπαιδευόμενος στα «Brands» !!!

Το marketing και οι θεωρίες γύρω από τα «Brands», το σύγχρονο αυτό κομμάτι της οικονομίας, που είναι αρμονικά συνταιριασμένο, με τον γοργό τεχνολογικό βηματισμό στα παγκόσμια οικονομικά δρώμενα – digital economy,  social media, e-commerce – πάντα ασκούσε επάνω μου μια ξεχωριστή «γοητεία». Και μου υπόμνιζε τον νέο κόσμο που διαμορφώνεται μέρα με την ημέρα, με την ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας, με αστρικές ταχύτητες.

Έτσι άδραξα την ευκαιρία και παρακολούθησα στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) – e-learning έναν mini κύκλο σπουδών, για το γοητευτικό κομμάτι της σύγχρονης οικονομίας. Η εμπειρία με την εξ΄ αποστάσεως εκπαίδευση μέσω  internet ,ήταν εξαιρετική ! Μέσα σε δυο μήνες αποκόμισα ένα πλούσιο πακέτο σε γνώσεις και εφαρμογές. Το ηλεκτρονικό εκπαιδευτικό περιβάλλον ήταν άριστο και ο κύκλος ήταν υψηλού κύρους συνοδευόμενος με εξετάσεις, για να λάβει κανείς την πιστοποίηση. Είναι πολύ σοβαρή η δουλειά που κάνει εδώ το Πανεπιστήμιο Αθηνών, προσφέροντας μοναδικές και ευέλικτες εκπαιδευτικές ευκαιρίες σε χαμηλό κόστος  και με άρτιες σύγχρονες ψηφιακές τεχνικές. Συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όποιους ενδιαφέρονται, να τολμήσουν να παρακολουθήσουν αυτούς τους μικρούς ή και πολύ μεγαλύτερους εκπαιδευτικούς κύκλους του Πανεπιστημίου Αθηνών, που προσφέρουν υψηλού κύρους και με ευέλικτες σύγχρονες τεχνικές, δυνατότητες. Ο ψηφιακός κόσμος μας χαμογελά. Ας ενωτιστούμε τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες του, συνδιαμορφώνοντας ΜΑΖΙ το αύριο !

Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 28 June 2018 | 10:49 am


Το αυτοκίνητο, ο Καραγάτσης και το κουτσομπολιό, μαγεύουν την μεταπολεμική Αθήνα !

Το αυτοκίνητο, ο Καραγάτσης και το κουτσομπολιό,
μαγεύουν την μεταπολεμική Αθήνα !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Και ενώ η ηχορύπανση, η τοκογλυφία, αλλά και η προσδοκία του ελληνικού νομπέλ, δονούν τις καρδιές των Αθηναίων, έχουμε και μια ευχάριστη νότα στο κοινωνικό πεδίο, που ανατείνει τους κατοίκους της πρωτεύουσας και καλλιεργεί την πλησμονή ενός καλύτερου βιοτικού επιπέδου ζωής. Είναι η ολοένα και πιο συχνή εμφάνιση και χρήση του αυτοκινήτου στους αθηναϊκούς δρόμους. Το αυτοκίνητο αρχίζει να εισβάλλει στην ζωή των Αθηναίων και να δίνει τον τόνο του επιχειρούμενου αστικού εκσυγχρονισμού, στο αττικό πεδίο. Αρκετά μάλιστα από τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν είναι πρώην εγκαταλειμμένα λάφυρα από τους Άγγλους η από τους Γερμανούς, κατά την υποχώρησή τους, τα οποία έχουν επισκευαστεί και μετασκευαστεί, αποτελώντας πια νοικοκυρεμένα και γουστόζικα επιβατικά αυτοκίνητα. Την εμφάνισή τους όμως κάνουν στους αθηναϊκούς δρόμους και ορισμένα πολυτελή μεγάλα και επιβλητικά αμερικάνικα αυτοκίνητα. Μάλιστα ένεκα του μεγάλου μεγέθους τους δυσχεραίνονται στην κυκλοφορία τους, στους στενούς δρόμους της εποχής εκείνης και προξενούν ατυχήματα στους πεζούς, που άναρχα δεν κυκλοφορούν στα πεζοδρόμια, αλλά στους δρόμους. Τα αυτοκίνητα αυτά αγοράζονται από την Αμερική και βεβαίως τα αγοράζει η κοινωνική αριστοκρατία των Αθηνών.

Η διαρκής αύξηση της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων και η προοπτική ακόμα διεύρυνσης της αγοράς τους, προξενεί αναπότρεπτα την ανάγκη δημιουργίας σχολών εκμάθησης οδήγησης. Φυτρώνουν έτσι στην Αθήνα, πολλές σχολές οδήγησης, κάποιες εκ των οποίων αναπροσαρμόζονται ως «Ανώτατες». Μια τέτοια είναι η σχολή του Γ.Δ. Ξένου επι της οδού Φειδίου 16. Αλλά ας περάσουμε στην κοσμική Αθήνα, που δονείται στον γάμο του Αντιπλοιάρχου του Βασιλικού Ναυτικού Κωνσταντίνου Τσάτσου, μετά της Δ/δος Χάιδως Β. Δεμερτζή. Κατά την τέλεση του μυστηρίου έξω από την εκκλησία, οι συνάδελφοι αξιωματικοί του γαμπρού διασταυρώνουν τα ξίφη τους, σχηματίζοντας την αψίδα. Το δυναμικό παρόν δίνουν και οι κυρίες της αριστοκρατίας, που εντυπωσιάζουν με τις αστραφτερές και καλοραμμένες τουαλέτες τους. Κοντά όμως στα γεγονότα που χαρακτηρίζουν την αθηναϊκή κοινωνία, τους γάμους, την διέλευση του αυτοκινήτου και την καλοκαιρινή διασκέδαση, έρχονται και τα παγκόσμια γεγονότα, που δίνουν τον τόνο τους. Τον γύρο του κόσμου κάνει η πληροφορία για την δεύτερη ρίψη ατομικής βόμβας και πάλι στην λιμνοθάλασσα του Μπικίνι. Πάραυτα θές η μακρινή απόσταση, θές η ελλειπή ενημέρωση για τον ατομικό όλεθρο, δεν θορυβεί τους Αθηναίους στον βαθμό που θα άρμοζε, αφού δεν υποψιάζονται τον κίνδυνο που διατρέχει η ανθρωπότητα. Οι εφημερίδες αναφέρονταν αναλυτικά στο γεγονός της υποβρύχιας τώρα έκρηξης και της εκτόξευσης στήλης ύψους 320 μέτρων, ωστόσο κανείς από τους Αθηναίους, δεν διανοείται ότι στο Μπικίνι, απειλείται η παγκόσμια ειρήνη και επιβίωση του ανθρώπινου γένους. Χαρακτηριστικά στην πόλη πολλοί αντιπαρέρχοντο το γεγονός, λέγοντας «καλά, καλά δεν χορτάσαμε ψωμάκι και μας τσαμπουνάτε για βόμβες» !!!

Αλλά αδιάφορες για τους Αθηναίους είναι και οι εξελίξεις στην εξωτερική πολιτική της χώρας. Ο Αρχιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, από τους εδραιωτές της νίκης του μεγάλου πολέμου, πραγματώνει μεγάλο ταξίδι στην Αμερική, προκειμένου να  συναντήσει παράγοντες της αμερικάνικης πολιτικής και να προωθήσει τα συμφέροντα της Ελλάδος. Μάλιστα ο αθηναϊκός τύπος παραθέτει πλήθος από φωτογραφίες του Παπάγου με πολιτικούς., αλλά κανείς από τους Αθηναίους δεν ενδιαφέρεται ! Τους έχει απορροφήσει όλους το φαί και η διασκέδαση, που ωστόσο είχαν στερηθεί στα οδυνηρά χρόνια της κατοχής. Σε αντιδιαστολή με αυτά τα γεγονότα, οι Αθηναίοι διψούν για κουτσομπολιό. Έτσι διαβάζουν με αδηφαγία πιπεράτα κοινωνικά σχόλια στον τύπο για παράγοντες του δημοσίου βίου. Τούτη την περίοδο ο μαγικός Μίτια Καραγάτσης δημοσιεύει έναν κύκλο από πορτρέτα ελλήνων πολιτικών, αναδεικνύοντας και αθέατες πτυχές της προσωπικής τους ζωής, πέρα από την πολιτική τους δραστηριοποίηση.

Σε αυτό το πλαίσιο «ανέκρινε» τον λαμπρό Παναγιώτη Κανελλόπουλο, τον Στυλιανό Γονατά κ.α. Όμως ο κόσμος εστίασε στην συνέντευξη, με τον παλιό πολιτικό Ευστράτιο Κουλουμβάκη. Τον ανίχνευσε για τα πολιτικά πράγματα της χώρας, πάραυτα το ενδιαφέρον εστιάστηκε στον τρόπο με τον οποίο ο Κουλουμβάκης παντρεύτηκε. Στο σχετικό ερώτημα που του απηύθυνε ο Καραγάτσης, ο Κουλουμβάκης αποκρίθηκε «Ήμουν φοιτητής όταν διερχόμενος κάποιον δρόμο, είδον δωδεκαετήν παιδίσκην εις το παράθυρον του οίκου της. Και έκτοτε διερχόμην καθημερινώς προ της οικίας της δια να την ιδώ, έως ότου την εζήτησαν εις γάμον και την ενημφεύθην. Σημειώσατε όμως αγαπητέ μου κύριε, ότι αν η παιδίσκη αυτή μου έρριπτε έστω και  εν βλέμμα, ότε διέβαινον πρό της οικίας της, δεν θα την ενημφευόμην ποτέ. Αυτός ήτο ο έρως του ιδικού μου καιρού. Σήμερον κάθονται ο γυναίκες εις το ξενοδοχείο «Κίνγκ Τζώρτζ», με το ένα πόδι επί του άλλου και επιδεικνύουν τους μηρούς των. Τούτο αποτελεί σήμερον πραγματικήν ….». Και κλείνοντας την συνέντευξη ο Καραγάτσης δίνει έναν ωραίο τόνο λεπταίσθητης ειρωνείας, γράφοντας «Αχ κύριε Κουλουμβάκη ! Αν γνωρίζατε τι τέρατα και σημεία γίνονται σήμερα στην Αθήνα, θα βλέπατε ότι οι φαινομηρίδες του Κίνγκ Τζώρτζ αποτελούν σταγόνα εν τω ωκεανώ» !!! Έτσι εκκινείτο το κοινωνικό εκκρεμές στην πρωτεύουσα, κείνο το θερμό καλοκαίρι του ΄46 !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 26 June 2018 | 11:12 pm


Νίκος Σταυρίδης Αυτό το σκερτσόζικο «γεροντοπαλίκαρο» !!!

Νίκος Σταυρίδης
Αυτό το σκερτσόζικο «γεροντοπαλίκαρο»  !!!

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Άλλοτε ως γεροντοπαλίκαρο, κάποτε ως ξιπασμένος με τα κοριτσόπουλα εξηντά-ρης, ενίοτε ως επιπόλαιος ανύπαντρος μεγαλεπιχειρηματίας, που σκορπούσε απερίσκεπτα στα μπουζούκια τα λεφτά του, ο Νίκος Σταυρίδης υπήρξε ένας μεγάλος έλληνας κωμικός, που αποτύπωσε αδρά το  καλλιτεχνικό του στίγμα του στην καρδιά μας. Στα δίσεκτα χρόνια των μεταπολεμικών μας δεκαετιών, που τα σκίαζαν οι οικονομικές δυσπλασίες, ο σπουδαίος κωμικός μας πρόσφερε άφθονο γέλιο και αποτέλεσε την ηθική απαντοχή για πολλούς βασανισμένους απο την φτώχεια Έλληνες, που στην ανεπανάληπτη φιγούρα του, διασκέδαζαν και ξέχναγαν τα προβλήματά τους. 

Ο Νίκος Σταυρίδης δεν ευτύχησε να έχει στην καριέρα του δόκιμες θεατρικές σπουδές, που θα τον όπλιζαν με το προβλεπόμενο θεωρητικό οπλοστάσιο. Έτσι με μόνα εφόδια το έμφυτο ταλέντο του, την ισχυρή του θέληση, αλλά και την ακατάβλητη αγάπη του για την κωμωδία, που για αυτόν ήταν βίωμα ζωής, ξεκίνησε την μακρά καλλιτεχική του πορεία, για να αναδειχθεί σε έναν απο τος κορυφαίους κωμικούς μας. Ο μεγάλος μας κωμικός είδε το φως της ζωής, στο βαθύ της Σάμου το 1910. Και ήταν απο την παιδική του κιόλας ηλικία, έκδηλα τα αξιόλογα καλλιτεχνικά του τάλαντα. Μάλιστα το 1929 θα κάνει πρόβα τζενεράλε στην καλλιτεχνική του διαδρομή, ανεβαίνοντας στο παλκοσένικο στην παράσταση «Λοβιτούρα». Όμως δεν ήταν ελπιδοφόρα η συνέχεια.Θα αποζητήσει το μεροκάματο για να ζήσει, χτυπώντας την πόρτα σε διάφορα θέατρα, λειτουργώντας αρχικά σαν τραγουδιστής. Αλλά επι ματαίω. Μάλιστα η «αποτυχία» του σε ένα νούμερο που τον έβαλαν να παίξει στο θέατρο «Έντεν» του Θησείου, με την κραταιά τότε Κούλα Γκιουζέπε, θα τον οδηγήσει στην απελπισία. Απογοητευνένος πίνει ένα μπουκάλι ούζο και παίρνει τον δρόμο για την Ακρόπολη, προκειμένου να αυτοκτονήσει. Ωστόσο το αλκοόλ, θα τον κάνει να «ξεχάσει» και έτσι διεσώθη η ζωή του.

Γύρω στα 1939 ωστόσο, ο Νίκος Σταυρίδης κάνει πιο συστηματικά την εμφάνισή του στα θεατρικά σχήματα της εποχής και κατορθώνει μετά απο κάποιες καλές εμφανίσεις του, να εδραιωθεί και να «μπεί» στο σανίδι. Καταπιάνεται αρχικά με την οπερέτα που τότε «σαρώνει» τον καλλιτεχνικό χώρο και εν συνεχεία με την επιθεώρηση, που επίσης γνωρίζει μέρες δόξης λαμπρές. Όμως μέσα απο αυτό το μαχητικό και επιτυχημένο θεατρικό του άνοιγμα, έχει αρχίσει να ανατέλει το άστρο του Νίκου Σταυρίδη. Έτσι δημιουργώντας θεατρικά σχήματα με τους επίσης επιτυχημένους μας κωμικούς Ρένα Βλαχοπούλου, αδελφές Καλουτά, Τάκη Μηλιάδη, Διονύση Παπαγιαννόπουλο, Μαρίκα Νέζερ κ.α. και για μια δεκεπανταετία ήτοι 1942-1958, κάνει περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό και αναγνωρίζεται απο το θεατόφιλο κοινό, ως ένας απο τους καλύτερους κωμικούς μας. Περί τις 100 θατρικές παραστάσεις, είναι η αποκομιδή της εργώδους παρουσίας του Νίκου Σταυρίδη αυτό το διάστημα, στις οποίες προεξάρχουν οι «Εκατό χιλιάδες δολάρια», «Δέκα μέρες στο Παρίσι», «Η αυτού εξοχότης...εγώ», «Ο Ηλίας του 16-ου» κ.α.

Αν και κατ΄εξοχήν θεατρικός κωμικός ο Νίκος Σταυρίδης, έστω και με χρονική υστέρηση, θα αφήσει αδρά το καλλιτεχνικό αποτύπωμά του και στην μεγάλη οθόνη. Θα παίξει και θα πρωταγωνιστήσει σε πλήθος κινηματογραφικών μας ταινιών, προσφέροντας άφθονο γέλιο, που θα καταγραφούν στα διαμάντια του ασπρόμαυρου κινηματογράφου μας. Την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση θα κάνει το 1950, στην ταινία της Φίνος Φίλμ «Έλα στο θείο» και μέχρι το 1972, θα συμμετάσχει σε πάνω απο 120 ταινίες. Μεταξύ αυτών που θεωρούνται ατίμητο ηθικό κεφάλαιο για την μεγάλη μας οθόνη, προεξάρχουν οι : «Οι παπατζήδες» (1954), «Μπαρμπαγιάννης ο κανατάς» (1957), «Η ωραία των Αθηνών» (1954), «Γραφείο συνοικεσίων» (1956), «Η φτώχεια θέλει καλοπέραση», (1958), «Τα κίτρινα γάντια» (1960), «Σταμάτης και Γρηγόρης» (1962), «Η Αθήνα την νύχτα» (1962), «Η χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα» (1960), «Ο αδελφός μου ο τροχονόμος» (1963), «Κορόϊδο γαμπρέ» (1962), «Ζητείται τίμιος» (1963), «Ξύπνα καημένε Περικλή» (1969), «Ψυχραιμία Ναπολέων» (1968), «Ο άνθρωπος ρολόϊ» (1972) κ.α.

Αν διακρίθηκε όμως για το ακατάβλητο καλλιτεχνικό του τάλαντο στην κωμωδία ο Νίκος Σταυρίδης, ξεχώρισε και για το ευγενές κοινωνικό του ήθος. Απλός, προσηνής και μακριά απο τα σταριλίκια της εποχής του, έδινε τον τόνο του ωραίου και καλωσυνάτου ανθρώπου. Προτιμούσε να απολαμβάνει τις συμμετοχές του, παρακολουθώντας σαν απλός θεατής τις ταινίες του σε θερινά σινεμά, παρά να πηγαίνει στις επίσημες και μεγαλοπρεπείς πρεμιέρες. Ενω απο τις μεγάλες του αγάπες αποτελούσε η ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς, την οποία αδιαλείπτως παρακολουθούσε. Πλήρης δόξης και ημερών, απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών στην ιδιαίτερη πατρίδα του στην Σάμο, στις 12 Δεκεμβρίου 1987 και στις 14 Δεκεμβρίου κηδεύτηκε στην Κηφισιά. Ήταν τελικά ένας λαμπρός κωμικός μας, αυτός ο ξεχωριστός Σαμιώτης που με το «πονηρό», αλλά γεμάτο καλωσύνη ύφος του έλεγε την ατάκα «Χε, χε, ο φίλος μου ο Νικολάκης απο την Αμαλιάδα» !!! και δονούσε τις καρδιές μας απο γέλιο... Το παρόν κείμενό μας έχει δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά πολιτιστικού ήθους.

Υ.Γ. Ο πολιτισμός στις οδυνηρές μνημονιακές μέρες μας, είναι τελείως περιθωριοποιημένος από την πολιτεία και υποχρηματοδοτημένος, με τις κεντρικές του δομές να αργοσβήνουν μία, μία. Πέρα από τον ελάχιστο παραπάνω οφειλόμενο φόρο τιμής, στους μεγάλους έλληνες κωμικούς μας, που διαμόρφωσαν το σύγχρονο πνευματικό ήθος του ελληνικού λαού και τον στήριξαν ηθικά στις δίσεκτες μεταπολεμικές μας δεκαετίες, που τις σκίαζαν οι οικονομικές στρεβλώσεις και οι κοινωνικές δυσπλασίες, οφείλουμε σήμερα ως πολιτεία με σοβαρότητα και ευθύνη, να καταστρώσουμε ένα κεντρικό Master Plan για τον πολιτισμό, που συνυφαίνοντας αρμονικά, τις αρχαιότητες, την πολιτισμική κληρονομιά και το πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό μας, σε κάθε γωνιά της ελληνικές περιφέρειας, θα δώσει ώθηση στην εθνική οικονομία και την περιφερειακή ανάπτυξη.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 25 June 2018 | 2:05 am


Κεντρικό άρθρο μου στο "ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ" της 23-6-18, για τον Δήμαρχο Αθηναίων, Παυσανία Κατσώτα

Κεντρικό άρθρο μου στο "ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ" της 23-6-18, 
για τον Δήμαρχο Αθηναίων, Παυσανία Κατσώτα

Δημοσιεύθηκε στις 24 June 2018 | 12:17 pm


Η πρώτη λευτεριά …. Ιστορία της Βορείου Ηπείρου (Μέρος 12-ο)

Η πρώτη λευτεριά ….  Ιστορία της Βορείου Ηπείρου (Μέρος 12-ο)

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος


Άσβεστος υπήρξε  ο πόθος της ελευθερίας στους ανυπόταχτος Βορειοηπειρώτες. Με κάθε τρόπο και σε κάθε πρόσφορη ευκαιρία εργάζονταν άοκνα για την απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου. Αφότου έλαβε λοιπόν χώρα η ανοικοδόμηση και η ανασυγκρότηση του απελεύθερου από τους Οθωμανούς ελληνικού κράτους, οι βορειοηπειρώτες πάλευαν διαρκώς για την ελευθερία τους. Στα 1854 ξέσπασε η επανάσταση στα χωριά του Ραδοβιζίου Άρτας, η οποία επεκτάθηκε μέχρι το Αργυρόκαστρο. Πάραυτα κατεπνίγη μέσα στο αίμα. Λίγα χρόνια αργότερα το 1878 και με εστία το Λυκούρσι των Αγίων Σαράντα, εκδηλώθηκε μια νέα επανάσταση την οποία επίσης οι Τούρκοι κατέπνιξαν στο αίμα κατασφάζοντας όλον τον πληθυσμό και παραδίδοντας στην φωτιά όλα τα χωριά της μαρτυρικής περιοχής των Αγίων Σαράντα. Για  μιαν ακόμα φορά οι Βορειοηπειρώτες κατέβαλαν βαρύ φόρο αίματος, για να ανακτήσουν την ελευθερία τους. Αλλά προφανώς κανένα αντίμετρο θανάτου από τους Τούρκους, δεν μπορεί να υποστείλει την απελευθερωτική τους ορμή. 

Καθώς λοιπόν ρίχνονται τα σπέρματα για τον μακεδονικό αγώνα και ιδρύεται η «Μακεδονική Εταιρεία» με πρωτεργάτες τον εκδότη του «ΕΜΠΡΟΣ» Δημήτρη Καλαποθάκη, τον Παύλο Μελά και άλλους φλογισμένους πατριώτες, ιδρύεται και η «Ηπειρωτική Εταιρεία» με πρωτεργάτες τον Σπύρο Μήλιο από την Χειμάρρα, τον Παναγιώτη Δαγκλή από την Νιβίτσα των Αγίων Σαράντα και άλλους αδούλωτους Βορειοηπειρώτες, που συγκροτούν μέτωπο για την απελευθέρωση της τιμημένης βορειοηπειρωτικής γής. Παραθέτουμε εδώ και τον όρκο των Μελών της «Ηπειρωτικής Εταιρίας» της οποίας ηγείτο ο Σπύρος Μήλιος : «Ορκίζομαι επί του ιερού ευαγγελίου, εις το όνομα της μίας και αδιαιρέτου και ομοουσίου Αγίας Τριάδος, ότι θέλω χύσει και την τελευταία ρανίδα του αίματός μου, προς απελευθέρωσιν της φιλτάτης μου πατρίδος Ηπείρου όταν διαταχθώ πρός τούτο, και ότι θέλω τηρήσει απόλυτον εχεμύθειαν περί του σκοπού και του έργου της εταιρείας, εν ή δε περιπτώσει φανώ επίορκος να υφίσταμαι τας συνεπείας του περί ποινών μυστικού άρθρου και να είμαι επικατάρατος». Έτσι η έκσπαση των βαλκανικών πολέμων, τους βρίσκει έτοιμους για δράση. Με οργανωτικό νού τον φωτισμένο και μαχητικό Σπύρο Μήλιο, οι Χειμαρριώτες επαναστατούν πρώτοι στην περιοχή της Βορείου Ηπείρου και κατορθώνουν μόνοι τους χωρίς την συνδρομή του ελληνικού στρατού, να απελευθερώσουν την ιστορική Χειμάρρα στις 5 Νοεμβρίου του 1912. Την ίδια χρονική περίοδο ο ελληνικός στρατός γνωρίζοντας, μέρες ανείπωτης δόξης, προελαύνει και απελευθερώνει μία-μία τις πόλεις της Μακεδονίας. Ήδη στις 12 Οκτωβρίου του 1912 έχει απελευθερώσει την Πρέβεζα και την Κοζάνη, στις 6 Νοεμβρίου του 1912 την Φλώρινα, στις 14 Νοεμβρίου 1912 την Καστοριά και την ιστορική 7-η  Δεκεμβρίου 1912 απελευθερώνει την μαρτυρική Κορυτσά. 

Ο άνεμος ελευθερίας πνέει πλέον στα άγια χώματα της Β. Ηπείρου. Λίγο αργότερα στις 21 Φεβρουαρίου 1913 ο διάδοχος Κωνσταντίνος εισέρχεται θριαμβευτής και απελευθερώνει τα Ιωάννινα. Και μόλις σε λίγες μέρες αργότερα, σε μια ιστορική προέλαση, ο ελληνικός στρατός καθιστώντας πραγματικότητα το όραμα του Πατροκοσμά του Αιτωλού, απελευθερώνει μια προς μία όλες τις πόλεις της Βορείου Ηπείρου. Στις 23 Φεβρουαρίου του 1913 ελευθερώνεται το Λεσκοβίκι, στις 27 Φεβρουαρίου του 1913  ελεύθερη η Πρεμετή, στις 3 Μαρτίου 1913 ελεύθερες οι Αργυρόκαστρο, Κλεισούρα, Δέλβινο, και στις 4 Μαρτίου 1913 ελεύθεροι οι Άγιοι Σαράντα και το Τεπελένι. Ακάθεκτος στην προέλασή του ο ένδοξος ελληνικός στρατός, ήταν έτοιμος να απελευθερώσει και τον Αυλώνα και μόνον η απροκάλυπτη ιταλική παρέμβαση, με την ακόλουθη απειλή της Ελλάδος, απέτρεψε  το γεγονός αυτό.

Είχαν μεσολαβήσει 5 αιώνες «βαριάς και απαραδειγμάτιστης δουλείας» και να που τώρα ο άνεμος της ελευθερίας, φυσούσε στην μαρτυρική ελληνική γη της Βορείου Ηπείρου !!!

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr
   

Δημοσιεύθηκε στις 23 June 2018 | 12:25 pm


Συμμετέχοντας στο 7-ο Συνέδριο e - business & Social Media !

Συμμετέχοντας στο 7-ο Συνέδριο  e - business & Social Media !

Είχαμε την ξεχωριστή ευκαιρία και τιμή συνάμα εχθές Πέμπτη 21-6-18, εκπροσωπώντας την εταιρεία «G-Διαχείρισις», να συμμετέχουμε και να παρακολουθήσουμε τις εργασίες του 7-ου Συνεδρίου για το ηλεκτρονικό επιχειρείν και ηλεκτρονικό εμπόριο, στο Ξενοδοχείο Wyndham Grand Athens Hotel. Μοναδική αληθινά εμπειρία για όλες τις παραμέτρους του e-business και τον social media, που σκεπάζουν τον σύγχρονο κόσμο και που δημιουργούν πελώριες ευκαιρίες στην αγορά εργασίας, με τους digital giants να δίνουν τον τόνο και να σηματοδοτούν ολοένα και περισσότερο την ψηφιακή εποχή. Το Συνέδριο έγινε υπο την αιγίδα της εταιρείας «SMART PRESS», με την συμμετοχή της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή και την εμπνευσμένη παρέμβαση μέσω εξαιρετικών εισηγήσεων, πολλών κεντρικών παραγόντων της ελληνικής ψηφιακής οικονομίας.

Συζητήθηκαν μέσω των εισηγήσεων, με μια ανεξάντλητη πυκνότητα γνώσεων θέματα όπως :

(α) Ηλεκτρονικές αγορές
(β) Logistics
(γ) Θεσμικό Κανονιστικό Πλαίσιο Δικαίου στο ηλεκτρονικό επιχειρείν – e business
(δ) Τάσεις και καταναλωτικές συμπεριφορές στο e-commerce 
(ε) Οι εκτιμήσεις του «GRECA», Greek e-commerce Association (Ελληνικού Συνδέσμου Ηλεκτρονικού Εμπορίου)
(στ) Συμπεράσματα για τις τροπές και εξελίξεις, στην ελληνική ψηφιακή οικονομία


Μέσα σε ένα οκτάωρο κερδίσαμε πάρα πολλά και είχαμε την σπάνια ευκαιρία, να αντλήσουμε εξαιρετικές γνώσεις από τους πιο διακεκριμένους θεσμικούς παίκτες της ελληνικής ψηφιακής οικονομίας. Ελπίζουμε σύντομα να μας δοθεί η ευκαιρία, να παρακολουθήσουμε και πάλι αντίστοιχα Συνέδρια, που αποτυπώνουν με τον πιο πανοραμικό τρόπο, τις συγκλονιστικές εξελίξεις στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο, σε έναν μαγικό κόσμο που ανατέλλει σιγά – σιγά, δημιουργεί εκπληκτικές ευκαιρίες και προκλήσεις για όσους αντιλαμβάνονται τον γοργό κοινωνικό βηματισμό και που θα καταστήσει δυστυχώς ουραγούς, όσους δεν αφουγκραστούν την δημιουργική πνοή του.


Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
M.Sc Δ/χος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός Ε.Μ.Π.


www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 22 June 2018 | 1:11 pm


Ηχορύπανση, τοκογλυφία, αλλά και ενδιαφέρον για το Νομπέλ, στην Αθήνα του ΄46 !

Ηχορύπανση, τοκογλυφία, αλλά και ενδιαφέρον για το Νομπέλ, στην Αθήνα του ΄46 !

Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Το θερμόμετρο ανεβαίνει στα ύψη και προσεγγίζει τους 40oC στην Αθήνα, το καλοκαίρι του ΄46 και μέσα σε αυτό το καμίνι εκδηλώνονται οι πρώτες  φωτιές στα δάση. Πρώτο θύμα των πυρκαγιών το δάσος της Πάρνηθας, στο οποίο αναπτύσσονται τρείς μεγάλες εστίες φωτιάς στις 22 Ιουλίου 1946. Το γεγονός αυτό παραπέμπει σε εμπρησμό και όχι σε τυχαίο συμβάν όπως γράφουν οι εφημερίδες. Τύχη αγαθή  όμως καθώς γίνονται οι εμπρησμοί, παραπλεύρως στην Πάρνηθα είχαν κατασκηνώσει οι μαθητές του 10-ου Γυμνασίου της Αθήνας, που συνέδραμαν την  Πυροσβεστική στην  κατάσβεση της φωτιάς. Αλλά μαζί με την  αφόρητη ζέστη οι Αθηναίοι το καλοκαίρι έχουν και έναν άλλο εφιάλτη. Τους εκνευριστικούς και ιδιαίτερα ενοχλητικούς θορύβους, που αναστατώνουν κάθε τρείς και λίγο τους κατοίκους της πόλης και δεν τους αφήνουν να ηρεμήσουν. Βλέπετε προκειμένου να δροσιστούν από τον καύσωνα ανοίγουν τα παράθυρά τους και έτι υφίστανται το συνειδητό μαρτύριο των θορύβων, που αδιάκριτα τους αναστατώνουν. Και πολύ χειρότερα ακόμη, η ηχορύπανση και οι ενοχλητικοί θόρυβοι, έχουν αρχίσει πλέον να γίνονται αναπόσπαστο κομμάτι του τρόπου ζωής των Αθηναίων. 

Μέσα σε αυτό το κλίμα ο διακεκριμένος ψυχίατρος – νευρολόγος των Αθηνών Κατσάρας, προβαίνει σε δημόσιες δηλώσεις σχετικά με την ηχορύπανση, που για πρώτη φορά δίνουν τον τόνο μιας σοβαρής αντιμετώπισής της, σαν δημόσιο πρόβλημα. Ο Κατσάρας εμφατικά τονίζει τις οδυνηρές παρενέργειες που προξενούν στο νευρικό σύστημα οι διαρκείς και ανεπιθύμητοι θόρυβοι, επηρεάζοντας την ομαλή λειτουργία του νευρικού συστήματος. Η παρέμβαση του Κατσάρα θορύβησε και ευαισθητοποίησε τους Αθηναίους, γύρω από την ηχορύπανση.  Ειδικότερα σημειώνει, ότι η ηχορύπανση των πόλεων συμβάλλει ζωτικά στην πρόκληση ψυχονευρωτικών παθήσεων. Σημαντικό δε κομμάτι του πληθυσμού παρουσιάζει στοιχεία νευρικότητας, που αν δεν αντιμετωπιστούν με την προσήκουσα προσοχή και σοβαρότητα, θα μετεξελιχθούν σε νευροπάθεια. Σημειώνοντας ακόμα τις παρενέργειες πέραν της ψυχικής υγείας και στην αποδοτικότητα στην εργασία των Αθηναίων. Ο γιατρός Κατσάρας επισημαίνει έτσι τον κίνδυνο, για την επιβαλλόμενη ταχεία αντιμετώπιση της ηχορύπανσης. Παραίνεση που βεβαίως δεν βρίσκει ευήκοα ώτα. Γιατί ένα πλήθος επαγγελματιών και βιοτεχνών, διαταράσσουν τις ώρες κοινής ησυχίας, προκειμένου να αποπερατώσουν τις δουλειές τους και να βγάλουν το πολυπόθητο μεροκάματο. Μαρμαράδικα, σιδεράδικα, εργαστήρια, οικοδομές και πλήθος ακόμα από άλλους επαγγελματίες, παραβιάζουν κατάφωρα τις ώρες κοινής ησυχίας των Αθηναίων και καθιστούν τις λίγες ώρες ξεκούρασής τους, μαρτύριο. Και ο πιο ταπεινός τεχνίτης της γειτονιάς, ο τσαγκάρης, δεν διστάζει να καρφώσει τις σόλες των παπουτσιών, παραβιάζοντας τις ώρες ησυχίας, μέσα στην νιρβάνα του καλοκαιρινού ύπνου. 

Αλλά πέρα από τα ανεπιθύμητα προβλήματα της ηχορύπανσης σε αυτό το θερμό καλοκαίρι του 1946, το δημόσιο ενδιαφέρον στρέφεται στην  απονομή του βραβείου νόμπελ λογοτεχνίας, το οποίο αυτή την φορά διεκδικούν έλληνες λογοτέχνες με αξιώσεις, στα τέλη του Ιουλίου 1946. Το νομπέλ θα απονέμονταν τον Δεκέμβριο, πάραυτα οι ζυμώσεις και οι παρασκηνιακές διεργασίες είχαν ξεκινήσει από το καλοκαίρι. Τον υπέρτατο αυτό τίτλο ηθικής τιμής, διεκδικούν σπουδαίοι έλληνες δημιουργοί του λόγου, όπως ο Άγγελος Σικελιανός, ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, ο Νίκος Καζαντζάκης και ο Γεώργιος Δροσίνης. Πέρα όμως από τις προσδοκίες δεν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις, ότι κάποιος από τους έλληνες διεκδικητές λογοτέχνες, θα πάρει το βραβείο.

Στο κοινωνικό πεδίο τώρα οι οικονομική δυσπραγία προξενεί παρενέργειες και προβλήματα. Το χρήμα δεν κυκλοφορεί και η οικονομική στενωπός τροφοδοτεί το δράκο της τοκογλυφίας. Απέναντι σε αυτό το κοινωνικό εξάμβλωμα, μια μικρή ανακούφιση προσφέρει η λειτουργία και πάλι του προπολεμικού ενεχυροδανειστήριου, που υφίστατο στην οδό Σταδίου, στο ευρισκόμενο στις μέρες μας, κτίριο της Τραπέζης της Ελλάδος. Το ενεχυροδανειστήριο τονώνει τους οικονομικά ασθενείς Αθηναίους, που προσφεύγουν σε αυτό, για να πάρουν επ΄ενεχύρω κάποιου κοσμήματος ή τιμαλφούς, ένα μικρό δάνειο και βάλουν μια στοιχειώδη τάξη στις ανάγκες τους. Μέχρι και 50.000 μπορούσα να δανειστούν και να πάρουν μια ανάσα, από την ασφυκτική οικονομική πίεση. Έτσι εκκινείτο το κοινωνικό εκκρεμές στην πρωτεύουσα, κείνο το θερμό καλοκαίρι του ΄46 !

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 21 June 2018 | 12:30 am


Θανάσης Βέγγος Ένας «καλός άνθρωπος», που αγαπούσαν όλοι !

Θανάσης Βέγγος
Ένας «καλός άνθρωπος», που αγαπούσαν όλοι !

Γράφει ο  Πάνος Ν. Αβραμόπουλος

Αν θα αναζητούσαμε τον απόλυτο κωμικό του ελληνικού κινηματογράφου, σίγουρα θα τον βρίσκαμε στο πρόσωπο του απαράμιλλου Θανάση Βέγγου. Συνήρεσε στην κωμική του ταυτότητα σπάνια στοιχεία, όπως κωμικό τάλαντο, υποκριτική δεινότητα, εκφραστικότητα, κωμικό σωματότυπο, αρμονία, κίνηση, ευφυείς ατάκες, με την αρωγή των οποίων διήνυσε μια πολυεπίπεδη καλλιτεχνική καριέρα, καταλείποντας συγκλονιστικές ερμηνείες, που θα μείνουν για πάντα ανεξίτηλες στην μνήμη του κινηματογραφόφιλου κοινού. Ο Θανάσης Βέγγος είχε στην κυριολεξία γεννηθεί από την φύση ηθοποιός, προικοδοτημένος με σπάνιες υποκριτικές αρετές, που τον αναβίβασαν στο υψηλότερο βάθρο της κωμικής μας δημιουργίας. Καίτοι δεν είχε στο θεωρητικό του οπλοστάσιο θεατρικές σπουδές, θα κατακτήσει με το έμφυτο ταλέντο του το σανίδι και την μεγάλη οθόνη και θα καταστεί κορυφαίος. Στην συνείδηση του καλλιτεχνικού κοινού, θα καταγραφεί ως ο ανεξίκακος, έντιμος και αεικίνητος άνθρωπος, που παλεύει πάντα με πίστη και αισιοδοξία στη ζωή αντίπερα στους ριπτασμούς της ταπεινής του μοίρας, αλλά και στις αντιξοότητες που του επιφυλάσσει το σκληρό και άνισο κοινωνικό του περιβάλλον. 

Ενσάρκωσε με μνημειώδη παραστατική ενάργεια, τον φτωχό βιοπαλαιστή που παλεύει έντιμα για το μεροκάματο, τον έντιμο οικογενειάρχη που πασχίζει να εξασφαλίσει τα πάντα στους δικούς του, παραμελώντας καταφανώς τον εαυτόν του, τον αδικημένο ενίοτε αδελφό, που σηκώνει αγόγγυστα στους ώμους του τα κοινωνικά βάρη της οικογένειά του. Χαρακτηριστικό στοιχείο σε αυτούς τους αξεπέραστους ρόλους του Θανάση Βέγγου, είναι η υπερκινητικότητά του που φτάνει μέχρι της φυσικής του εξάντλησης. Ενώ ανεξίτηλες θα μείνουν για πάντα στην μνήμη μας οι ατάκες του «Καλέ μου άνθρωπε» και «ξέρεις από βέσπα» !!! Οι ρόλοι που με αξεπέραστη επιτυχία υποδύθηκε στις γεμάτες κοινωνικές στρεβλώσεις και δυσπλασίες μεταπολεμικές μας δεκαετίες, ανέδυαν κοινωνική ανιδιοτέλεια, εντιμότητα, φιλαλληλία, και πάνω από όλα αγάπη για τον άνθρωπο. Για αυτό ο Θανάσης Βέγγος λατρεύτηκε και αποθεώθηκε ως σύμβολο. Γιατί ανέδειξε τις αρετές και το ηθικό μεγαλείο των ελληνικών αξιών ζωής, στις οποίες προεξάρχει πάντα η αγάπη για τον απέναντι. Αλλά και όταν υποδύθηκε δραματικούς ρόλους ο Θανάσης Βέγγος, ή ακόμα περισσότερο ρίχτηκε στην απαιτητική αρένα του Αρχαίου Θεάτρου και εκεί απέδειξε με τις συγκλονιστικές του ερμηνείες, το σπουδαίο και αξεπέραστο καλλιτεχνικό του κύτταρο. Οι δραματικές του ερμηνείες πλάι στον μεγάλο μας ηθοποιό Βασίλη Διαμαντόπουλο, αλλά και αυτές στο πεδίο της αρχαίας κωμωδίας-τραγωδίας ήταν συγκλονιστικές. 

Ο Θανάσης Βέγγος ήταν μια δραματική προσωπικότητα και αναμφίβολα στην καλλιτεχνική του εκφραστική, αντλούσε στοιχεία από την γεμάτη ηθικές ταλαιπωρίες ζωή του. Πάραυτα καμία αντιξοότητα της ζωής δεν του επέτρεψε ποτέ να αποστεί από το εδραίο θεμέλιο της ηθικής του ταυτότητας, που ήταν η αγάπη του για τον άνθρωπο. «Καλέ μου άνθρωπε» λοιπόν το μοτό του παντού. Στην ζωή και στην τέχνη. Ενώ με έμφαση και ευλάβεια θα πρέπει να εμμείνουμε και στο άκαμπτο δημοκρατικό του φρόνημα, που θα τον οδηγήσει στην εξορία και σε πλείστες άλλες ηθικές ταλαιπωρίες. Ο Θανάσης Βέγγος είδε το φως της ζωής στο Νέο Φάληρο στις 29 Μαΐου του 1927. Και αποτέλεσε το μοναχοπαίδι του υπαλλήλου της εταιρείας Ηλεκτρισμού Βασίλη και της Ευδοκίας Βέγγου. Ο πατέρας του είχε την ηθική τιμή να είναι ήρωας της αντίστασης και για τούτο θα διωχθεί από την δουλειά του στα δίσεκτα και γεμάτα πολιτικές στρεβλώσεις μεταπολεμικά μας χρόνια. Η ανεργία έτσι του πατέρα του, θα τον ρίξει από μικρό στη βιοπάλη για να συνδράμει τν οικογένειά του. Θα εργαστεί στην επεξεργασία δερμάτων, αλλά και κάνοντας θελήματα στην περιοχή του.

Με την έκσπαση του εμφυλίου πολέμου, ο Θανάσης Βέγγος θα δρέψει την πικρή εξορία στην Μακρόνησο. Πάραυτα η τραγική αυτή εμπειρία θα έχει και μια ευχάριστη διάσταση. Στην εξορία λοιπόν γνωρίζει τον σπουδαίο σκηνοθέτη Νίκο Κούνδουρο, που εμέλλετο να σημαδέψει τα καλλιτεχνικά του βήματα στη ζωή. Μάλιστα πρόβα τζενεράλε στην μεγάλη οθόνη, θα κάνει την ταινία του μέντορά του Νίκου Κούνδουρου «Μαγική πόλις» το 1954. Στα χρόνια που θα ακολουθήσουν και για μια πενταετία ο Θανάσης Βέγγος ερμηνεύει διάφορους ρόλους, σαν δευτεραγωνιστής, που αναδεικνύουν το κωμικό του τάλαντο και τον καθιστούν γνωστό στο ευρύ κοινό. Καίτοι δεν έχει δόκιμες θεατρικές σπουδές, το 1959 ο Θ.Β. παίρνει από την αρμόδια Ειδική Επιτροπή του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, την άδεια εξάσκησης επαγγέλματος ηθοποιού, ως εξαιρετικό ταλέντο, κατόπιν εξετάσεων. Την ίδια χρονιά επίσης πραγματοποιεί και την πρωτόλεια θεατρική του εμφάνιση στην επιθεώρηση «Ομόνοια πλάτς πλούτς» πλάι στους σπουδαίους επίσης κωμικούς μας Νίκο Ρίζο και Γιάννη Γκιωνάκη. Την δεκαετία του ΄70 που είναι και η πιο παραγωγική καλλιτεχνική περίοδος του Θ.Β., συμμετέχει σε μερικές από τις ιστορικότερες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, αποτυπώνοντας το σπουδαίο του κωμικό τάλαντο. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις : «Ο Ηλίας του 16-ου», «Ποτέ την Κυριακή», «Ο δράκος», «Διακοπές στην Αίγινα», «Μανταλένα» κ.α. Ωστόσο η ταινία στην οποία παίζει τον πρώτο του κεντρικό ρόλο, που εξακοντίζει το καλλιτεχνικό του κύρος, είναι «Οι δοσατζήδες» το 1960, μαζί με τον μοναδικό επίσης Νίκο Σταυρίδη. 

Στα επόμενα χρόνια, θα ακολουθήσει ένας καταιγισμός ταινιών σε σκηνοθεσία του Πάνου Γλυκοφρύδη, που απογειώνουν τον Θ.Β. στον γνωστό μας ρόλο του αεικίνητου βιοπαλαιστή. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις ταινίες «Μην τον είδατε τον Παναή», «Ζήτω η τρέλα», «Ψηλά τα χέρια Χίτλερ», «Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης» κ.α. Στα επόμενα χρόνια ο Θ.Β. θα προβεί σε ένα επιχειρηματικό εγχείρημα, που θα αποβεί μοιραίο για αυτόν. Οδηγείται σε χρεοκοπία με πολλά ακόμα οδυνηρά παρεπόμενα. Ιδρύει έτσι το 1964, την προσωποπαγή εταιρεία «Θ.Β. Ταινίες γέλιου». Παρότι λοιπόν γυρίζει έως το 1969 με τον Πάνο Γλυκοφρύδη και τον Ερρίκο Θαλασσινό, αλλά και αρκετές φορές μόνoς του, μερικές από τις πιο επιτυχημένες ταινίες του – με χαρακτηριστικότερες τις «Φανερός πράκτωρ 000», «Τρελός και παλαβός Βέγγος», «Ποιος Θανάσης» κ.α. – οδηγείται στην οικονομική καταστροφή. Προφανώς από δύστοκη διαχείριση, ενός χώρου που σαν καλλιτέχνης ο Θ.Β. δεν γνωρίζει. Και μιλάμε για ταινίες που προσφέρουν ατελείωτες μερίδες γέλιου στο κοινό και κάνουν τις ατάκες του Θ.Β. μοτό στην κοινωνική μας ζωή. Τα παρεπόμενα της αποτυχίας της εταιρείας, είναι για τον καλλιτέχνη τραγικά. Θα χάσει το σπίτι του και βυθίζεται στην χρεοκοπία, την στιγμή μάλιστα που αν δεν είχε υποστεί στυγνή εκμετάλλευση, θα είχε πλουτίσει !!! Πάραυτα αντλώντας από τις ακένωτες ηθικές του δυνάμεις, σύντομα θα ανασυγκροτηθεί και θα ξαναβρεί το δρόμο στην καλλιτεχνική επιτυχία. Καθοριστικό σημείο της προσπάθειας ανασύνταξής του, είναι και ο θρίαμβος  που καταγάγει στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1971, στην ταινία του φίλου του Ντίνου Κατσουρίδη «Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση». Γνωρίζει στην κυριολεξία την αποθέωση από το κοινό και τη κριτική επιτροπή και κατακτά πανηγυρικά το βραβείο του Α΄ ανδρικού ρόλου. Ο θρίαμβος θα συνεχιστεί και την επόμενη χρονιά, αποσπώντας πάλι το βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου για την ταινία του «Θανάση πάρε το όπλο σου». Το επόμενο διάστημα και μέχρι το κλείσιμο της δεκαετίας του ΄80, ο Θ.Β. διακόπτει την κινηματογραφική του δραστηριότητα, περιοριζόμε-νος σε μερικές βιντεοταινίες.

Θα επανακάμψει ωστόσο κινηματογραφικά το 1991 με την ταινία του ταλαντούχου Παντελή Βούλγαρη «Ήσυχες μέρες του Αυγούστου». Είναι η ώριμη πλέον καλλιτεχνική περίοδος για τον Θ.Β., στην οποία αλλάζει και την υποκριτική του φόρμα. Εστιάζει κατά βάση στην εκφραστικότητά των συναισθημάτων και πολύ λιγότερο στην γνωστή κινητικότητά του. Σημαντική θα είναι η παρουσία του το 1995 στην ταινία του σπουδαίου μας σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου «Το βλέμμα του Οδυσσέα», αλλά κορυφαίας υποκριτικής δεινότητας θα είναι η ερμηνεία του στην ταινία «Όλα είναι δρόμος» το 1998. Ταυτόχρονα αυτό το διάστημα ο Θ.Β. πραγματοποιεί το μεγάλο του βήμα στο Αρχαίο Θέατρο.  Έτσι το 1997 παίζει στην Επίδαυρο στην παράσταση «Αχαρνής» τον ρόλο του Δικαιόπολη με ξεχωριστή επιτυχία.  Ενώ το 2001 δίνει μια ακόμη έξοχη ερμηνεία στην παράσταση «Ειρήνη» του Αριστοφάνη. Στην πολυδιάστατη ακόμα καλλιτεχνική διαδρομή του Θ.Β., θα πρέπει να συμπεριλάβουμε την δόκιμη συμμετοχή του και στην μικρή οθόνη. Συμμετείχε στις σειρές : «Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης» (ΑΝΤ 1990), «Βεγγαλικά» (ΕΡΤ 1988), «Έρωτας όπως έρημος» (ΝΕΤ 2003), «Περί ανέμων και υδάτων» (MEGA 2002), «Καθρέπτη καθρεπτάκι μου» (ΑΝΤ 2006), καθώς και «Η Θεσσαλονίκη της νοσταλγίας μας» (ΕΤ3 2009).

Ο Θανάσης Βέγγος είχε δημιουργήσει μια στέρεα και ευτυχισμένη οικογένεια με την Ασημίνα Βέγγου, με την οποία και απέκτησε και δυο γιούς και ανάλωσε μαζί της όλη την ζωή του. Πλήρης δόξης κα ημερών εκδήμησε από την ζωή στις 3 Μαΐου του 2011, στεφανωμένος για πάντα με την αγάπη του κόσμου, που στο πρόσωπό του είχε αναγνωρίσει, όχι μόνο έναν λαμπρό και πολυδύναμο ηθοποιό - κωμικό, αλλά πρωτίστως έναν έξοχου κοινωνικού ήθους ΑΝΘΡΩΠΟ !!!  Ευφυείς ατάκες , αρμονία, ατελείωτη κίνηση, έξοχος κωμικός σωματότυπος, αλλά και αστείρευτο καλλιτεχνικό τάλαντο, υπήρξαν οι αρετές με τις οποίες ο Θανάσης Βέγγος διήνυσε μια λαμπρή πορεία στα καλλιτεχνικά μας δρώμενα και ειδικότερα στο δύσβατο πεδίο της κωμωδίας. Αυτός ο αεικίνητος, αλησμόνητος «Καλός μας άνθρωπος» !!! Το παρόν κείμενό μας έχει δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά πολιτιστικού ήθους.

Υ.Γ. Ο πολιτισμός στις οδυνηρές μνημονιακές μέρες μας, είναι τελείως περιθωριοποιημένος από την πολιτεία και υποχρηματοδοτημένος, με τις κεντρικές του δομές να αργοσβήνουν μία, μία. Πέρα από τον ελάχιστο παραπάνω οφειλόμενο φόρο τιμής, στους μεγάλους έλληνες κωμικούς μας, που διαμόρφωσαν το σύγχρονο πνευματικό ήθος του ελληνικού λαού και τον στήριξαν ηθικά στις δίσεκτες μεταπολεμικές μας δεκαετίες, που τις σκίαζαν οι οικονομικές στρεβλώσεις και οι κοινωνικές δυσπλασίες, οφείλουμε σήμερα ως πολιτεία με σοβαρότητα και ευθύνη, να καταστρώσουμε ένα κεντρικό Master Plan για τον πολιτισμό, που συνυφαίνοντας αρμονικά, τις αρχαιότητες, την πολιτισμική κληρονομιά και το πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό μας, σε κάθε γωνιά της ελληνικές περιφέρειας, θα δώσει ώθηση στην εθνική οικονομία και την περιφερειακή ανάπτυξη.

*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Α΄ Αναπληρωματικός Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
www.panosavramopoulos.blogspot.gr

Δημοσιεύθηκε στις 18 June 2018 | 11:47 pm



Δείτε αγγελίες στην πόλη/περιοχή Πύργος





Φιλικοί ιστότοποι:

tilegrafima.gr

ekklisiaonline.gr

7news.gr

Nea Smyrni Online

www.vimaorthodoxias.gr